Zittingsdocument

 

B8-0339/2017

15.5.2017

ONTWERPRESOLUTIE

naar aanleiding van een verklaring van de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid

ingediend overeenkomstig artikel 123, lid 2, van het Reglement

over het vluchtelingenkamp Dadaab

( 2017/2687(RSP) )

Louis Michel, Nedzhmi Ali, Petras Auštrevičius, Beatriz Becerra Basterrechea, Izaskun Bilbao Barandica, Marielle de Sarnez, Martina Dlabajová, Nathalie Griesbeck, Marian Harkin, Ivan Jakovčić, Javier Nart, Urmas Paet, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Jozo Radoš, Frédérique Ries, Marietje Schaake, Jasenko Selimovic, Hannu Takkula, Pavel Telička, Hilde Vautmans, Cecilia Wikström, Valentinas Mazuronis

namens de ALDE-Fractie

 

B8-0339/2017

Resolutie van het Europees Parlement over het vluchtelingenkamp in Dadaab

( 2017/2687(RSP) )

Het Europees Parlement,

–  gezien de Verklaring van Nairobi van de intergouvernementele autoriteit voor de ontwikkeling van Oost-Afrika (IGAD) van 25 maart 2017 over duurzame oplossingen voor Somalische vluchtelingen en de herintegratie van personen die terugkeren naar Somalië,

–  gezien de Verklaring van New York van de VN voor vluchtelingen en migranten, aangenomen op 19 september 2016,

–  gezien het gemeenschappelijk communiqué van de ministeriële driepartijencommissie voor de vrijwillige repatriëring van Somalische vluchtelingen uit Kenia van 25 juni 2016,

–  gezien het resultaat van de EU-top van Valletta over migratie van 11-12 november 2015,

–  gezien de verklaring van de ministeriële conferentie van het proces van Khartoem over het initiatief betreffende de migratieroute van de Hoorn van Afrika naar de EU, die is goedgekeurd in Rome op 28 november 2014,

–  gezien de driepartijenovereenkomst over vrijwillige repatriëringen, die op 10 november 2013 door de regeringen van Somalië en Kenia en de UNHCR is ondertekend,

–  gezien het EU-noodtrustfonds voor Afrika,

–  gezien het mondiaal pact van de VN inzake gedeelde verantwoordelijkheid voor vluchtelingen,

–  gezien het 11e nationaal indicatief programma van het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) voor Somalië en Oost-Afrika,

–  gezien de humanitaire hulp van de EU voor respons op de vluchtelingenkwestie in Kenia,

–  gezien artikel 123, lid 2, van zijn Reglement,

A.  overwegende dat de Hoorn van Afrika, met bijna 250 miljoen inwoners en een snel groeiende bevolking, het grootste aantal intern ontheemde personen en vluchtelingen van Afrika en wereldwijd herbergt;

B.  overwegende dat de regio gebukt gaat onder problemen in verband met irreguliere migratie, gedwongen ontheemding, mensenhandel en -smokkel, terrorisme en gewelddadige conflicten; overwegende dat deze problemen te wijten zijn aan diverse oorzaken, afhankelijk van de lokale situatie, maar allemaal voortkomen uit een gebrek aan sociaal-economische mogelijkheden, armoede, instabiliteit en klimaatverandering;

C.  overwegende dat het vluchtelingenkamp Dadaab in 1991 is gebouwd als tijdelijke opvanglocatie voor personen die een onderkomen zoeken en op de vlucht zijn voor vervolging, geweld en instabiliteit in de Oost-Afrikaanse regio, met name slachtoffers van de burgeroorlog in Somalië; overwegende dat het complex momenteel vijf sub-kampen omvat waar diverse bevolkingsgroepen wonen en waarvan de kampen Hagadera, Dagahaley en Ifo de oudste en dichtstbevolkte zijn, en dat het complex in totaal een oppervlakte van 50 vierkante kilometer beslaat; overwegende dat de kampen in de loop der tijd hun humanitaire karakter hebben verloren en langzamerhand een schuil-, recruterings- en trainingsplek en uitvalsbasis zijn geworden voor terroristen en hun handlangers;

D.  overwegende dat Dadaab, dat bedoeld was voor de opvang van ongeveer 90 000 personen, volgens ramingen van de VN momenteel een bevolking heeft van ongeveer 260 000 personen, waarvan 95 % afkomstig is uit Somalië en 60 % jonger is dan 18 jaar; overwegende dat in mei 2016 het Keniaanse departement voor vluchtelingenzaken, dat belast was met de registratie van vluchtelingen, werd opgeheven, met als gevolg dat tienduizenden personen niet geregistreerd zijn en het aantal vluchtelingen dus nog veel hoger kan liggen;

E.  overwegende dat vluchtelingen in het kamp, en met name vrouwen en kinderen, gevaar lopen het slachtoffer te worden van geweld; overwegende dat het humanitaire karakter van de kampen hersteld moet worden;

F.  overwegende dat Somalië reeds meer dan twee decennia gekenmerkt wordt door ernstige instabiliteit en een gebrek aan overheidsstructuren, en dat de gevolgen daarvan nog verergeren door voortdurende natuurrampen in verband met de klimaatverandering; overwegende dat deze problemen de veerkracht en de responscapaciteit van de kwetsbaarste gemeenschappen van Somalië aantasten en de belangrijke oorzaak zijn van de binnenlandse ontheemding in Somalië en de vluchtelingenstromen naar de buurlanden;

G.  overwegende dat de vluchtelingencrisis in Somalië al drie decennia voortduurt en daarmee één van de langstdurende crises in de wereld is, en dat een derde generatie vluchtelingen nu al geboren wordt in ballingschap; overwegende dat bijna één miljoen Somaliërs als ontheemden in de regio leven, en dat er in Somalië zelf ook nog eens 1,1 ontheemden leven;

H.  overwegende dat Somalië op de wereldranglijst van landen waar de afgelopen 15 jaar de meeste vluchtelingen vandaan zijn gekomen tot de top vijf behoort, en dat het aantal geregistreerde vluchtelingen momenteel op 1,1 miljoen ligt, waarvan 80 % wordt opgevangen in de Hoorn van Afrika en Jemen; overwegende dat de Somalische autoriteiten herhaaldelijk hebben aangegeven bereid te zijn de eigen onderdanen op te vangen; overwegende dat grote delen van Somalië reeds zijn bevrijd; overwegende dat Kenia momenteel ongeveer 500 000 vluchtelingen opvangt, en dat dit aantal blijft stijgen vanwege de toenemende onzekerheid in de regio, met name in Zuid-Sudan;

I.  overwegende dat heel Oost-Afrika wordt geteisterd door enorme droogte en dat er hongersnood heerst in delen van Zuid-Sudan, waarvan maar liefst één miljoen mensen het slachtoffer dreigen te worden; overwegende dat voor Somalië een pre-hongersnoodalarm is afgekondigd, en dat het land dus getroffen wordt door de derde hongersnood in 25 jaar, en dat de overheid aangeeft dat 6,2 miljoen personen voedselhulp nodig hebben; overwegende dat de Keniaanse president, Uhuru Kenyatta, de droogte in zijn land tot nationale ramp heeft verklaard, aangezien 2,7 miljoen personen ernstige honger lijden; overwegende dat de situatie in alle drie landen naar verwachting zal verslechteren;

J.  overwegende dat de landen in de regio momenteel getroffen worden door de ergste droogte in 60 jaar, hetgeen in Ethiopië, Kenia, Somalië en Jemen heeft geleid tot een voedselcrisis die kan leiden tot grootschalige hongersnood;

K.  overwegende dat de Verenigde Naties hebben gemeld dat de droogte in Somalië heeft geleid tot nog meer binnenlandse ontheemding en dat sinds november 2016 meer dan 683 000 personen gedwongen hun thuis hebben moeten verlaten; overwegende dat tijdens de laatste hongersnood in 2011 ongeveer 250 000 personen zijn gestorven;

L.  overwegende dat het sturen van een missie naar Kenia ter evaluatie van de verkiezingen heeft geresulteerd in de aanbeveling dat het sturen van een EU-verkiezingswaarnemingsmissie tijdens de algemene verkiezingen in augustus 2017 nuttig en doeltreffend zou zijn;

M.  overwegende dat de Keniaanse regering op 6 mei 2016 haar besluit bekend heeft gemaakt om Dadaab, om veiligheidsredenen en om een einde te maken aan de aanslepende vluchtelingencrisis in de regio, op zo kort mogelijke termijn te sluiten; overwegende dat de Keniaanse regering op 30 november 2016 echter heeft aangekondigd de sluiting van Dadaab op verzoek van de internationale gemeenschap met zes maanden, dus tot mei 2017, om humanitaire redenen uit te stellen;

N.  overwegende dat de internationale gemeenschap, inclusief de EU, haar begrip heeft uitgesproken voor de ongerustheid van de Keniaanse regering en voor haar redenen om het kamp te sluiten, maar er ook op heeft gewezen dat terugkeer van vluchtelingen naar Somalië moet verlopen overeenkomstig de internationale normen, d.w.z. dat deze terugkeer vrijwillig moet zijn en dat er met kennis van zake toe moet worden besloten, en dat terugkeerders toegang moeten hebben tot objectieve, neutrale en relevante informatie, dat de omstandigheden veilig moeten zijn, dat een en ander waardig en op duurzame wijze moet verlopen, en dat terugkeerders zich bewust moeten zijn van de gevolgen van een eventueel besluit om niet vrijwillig terug te keren;

O.  overwegende dat het Keniaanse hooggerechtshof op 9 februari 2017 naar aanleiding van een verzoekschrift van twee Keniaanse mensenrechtenorganisaties, de Keniaanse Nationale Commissie voor de mensenrechten en Kituo Cha Sheria, heeft verklaard dat het bevel van de Keniaanse regering om het vluchtelingenkamp in Dadaab te ontruimen discriminerend is en neerkomt op een collectieve straf, en buitensporig, arbitrair en onevenredig is; overwegende dat humanitaire hulpverleners en ontwikkelingspartners in actie moeten komen en deze Somalische vluchtelingen ondersteuning moeten bieden, door in Somalië te werken aan een omgeving die gunstig is voor opvang en hervestiging;

P.  overwegende dat het debat over de sluiting van Dadaab de aandacht heeft gevestigd op de trage tenuitvoerlegging van de driepartijenovereenkomst die de UNHCR en de regeringen van Kenia en Somalië in 2013 hebben ondertekend en die erop gericht was vrijwillige terugkeer van Somaliërs naar stabiele gebieden in Somalië mogelijk te maken, een kwestie waarop de Keniaanse regering en andere belanghebbenden openlijk kritiek hebben uitgeoefend;

Q.  overwegende dat sinds de UNHCR in 2014 is gestart met het ondersteunen van de vrijwillige terugkeer van Somalische vluchtelingen, ongeveer 65 000 personen zijn teruggekeerd, maar dat van de situatie in Somalië afhangt in hoeverre de doelstelling om het aantal gevallen van duurzame terugkeer te vergroten gehaald zal worden;

R.  overwegende dat de Somalische autoriteiten van Jubaland eind augustus 2016 de repatriëringen naar de regionale hoofdstad, Kismaayo, hebben stopgezet vanwege de grote toestroom van vluchtelingen; overwegende dat volgens de UNHCR bijna 70 % van de terugkerende personen kinderen zijn;

S.  overwegende dat de sluiting van Dadaab gevolgen zal hebben voor andere buurlanden, zoals Ethiopië, dat momenteel ongeveer 245 000 Somalische vluchtelingen opvangt, omdat er mogelijk sprake zal zijn van een nieuwe toestroom van vluchtelingen; overwegende dat deze situatie laat zien dat de vluchtelingenkwestie, grensbeheer en stabiliteit met elkaar samenhangen en wijst erop dat nauwere regionale samenwerking nodig is om deze kwesties aan te pakken, nog afgezien van het besluit om Dadaab te sluiten;

T.  overwegende dat voor veel vluchtelingen, met name vluchtelingen uit plattelandsgebieden, een eventuele terugkeer afhangt van de mogelijkheid die zij hebben om hun grond weer op te eisen in een land waar het systeem voor grondbezit te wensen overlaat en onteigeningen gemeengoed zijn;

U.  overwegende dat de gastgemeenschap van de brede Dadaab-regio ten aanzien van het kamp veel menselijkheid, vrijgevigheid en verdraagzaamheid heeft getoond, maar op het gebied van economie, ontwikkeling en milieu voor enorme uitdagingen staat;

V.  overwegende dat de aanslepende situatie in Dadaab en het voornemen om het kamp te sluiten ertoe hebben geleid dat donors hun aandacht hebben verlegd naar andere conflicten en hun uitgaven hebben teruggeschroefd, waardoor vluchtelingen in het kamp tegen veel problemen aanlopen, waaronder steeds kleiner wordende voedselrantsoenen, een beperkte toegang tot medische benodigdheden, en minder kans op onderwijs en scholing, met name voor jongeren;

W.  overwegende dat de klimaatverandering een verwoestend effect heeft op het nomadisch herdersbestaan, waarmee veel mensen in de regio in hun levensonderhoud voorzien, en dat deze groep te maken heeft met toenemende dreigingen ten gevolge van droogte, ziekte, oorlog en slinkende veestapels, naast andere problemen; overwegende dat deze situatie het nodig maakt om bij het formuleren van een regionale oplossing voor het asielprobleem speciale aandacht te besteden aan de herdersgemeenschap;

X.  overwegende dat de EU via het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) 286 miljoen EUR heeft toegewezen voor de periode 2014-2020, met name bestemd voor de tenuitvoerlegging van het pact, en voor staats- en vredesopbouw, voedselzekerheid, weerbaarheid en onderwijs in het bijzonder; overwegende dat op 12 november 2015 tijdens de top van Valletta het noodtrustfonds van de EU (EUTF) voor Afrika werd ingesteld, met als doel de onderliggende oorzaken voor destabilisatie, gedwongen ontheemding en irreguliere migratie aan te pakken door weerbaarheid, economische mogelijkheden, gelijke kansen, veiligheid en ontwikkeling te bevorderen; overwegende dat de EU een bijdrage levert aan de verstrekking van eerste levensbehoeften aan vluchtelingen die opgevangen worden in Keniaanse vluchtelingenkampen; overwegende dat de EU ook vastbesloten is de troepenmacht van de Afrikaanse Unie in Somalië (Amisom) te ondersteunen via de Vredesfaciliteit voor Afrika, via de verstrekking van aanzienlijke middelen om de veiligheid te bevorderen en de dreiging die uitgaat van al-Shabaab en andere gewapende oppositiegroepen te verminderen;

Y.  overwegende dat na het uitvoeringsbevel van de Amerikaanse president Trump van 27 januari 2017 ongeveer 3 000 vluchtelingen die in 2017 vanuit Kenia – overwegend uit Dadaab – in de VS hervestigd hadden moeten worden en van wie de meesten al grondig door ambtenaren van de VS en de VN gescreend waren en soms wel tien jaar hadden gewacht op de goedkeuring van hun hervestiging, nu een onzekere toekomst tegemoet gaan;

Z.  overwegende dat de inspanningen van de EU op het gebied van hervestiging slechts beperkt zijn, met name vergeleken met niet-EU-lidstaten zoals Australië of Canada, en lang niet het niveau halen dat volgens de UNHCR nodig is om een eerlijke verdeling van vluchtelingen in de wereld te waarborgen;

AA.  overwegende dat in het mondiaal actieplan van Nairobi, dat op 25 maart 2017 tijdens de top van de IGAD is aangenomen, wordt benadrukt dat de droogte en de gewapende conflicten de voornaamste redenen zijn voor de ontheemding in de regio;

1.  prijst Kenia en de regio rond Dadaab voor de rol die zij hebben gespeeld in de opvang van dit ongekende aantal vluchtelingen gedurende een dermate lange tijd; benadrukt evenwel dat de huidige situatie in de regio zo niet langer kan voortduren en dringt aan op een efficiënte, gecoördineerde respons van de regeringen in de regio en de gehele internationale gemeenschap, inclusief de EU, om een duurzame oplossing te vinden voor de situatie van Somalische vluchtelingen, en dringt tevens aan op inspanningen gericht op het verbeteren van de veiligheid en het realiseren van een sociaal-economische ontwikkeling op lange termijn in deze regio;

2.  neemt kennis van de verklaring van Nairobi van de IGAD over duurzame oplossingen voor de Somalische vluchtelingen en de herintegratie van gerepatrieerden in Somalië; is tevreden met de inzet die er is om een integrale regionale aanpak te realiseren en tegelijk de bescherming te handhaven en de zelfredzaamheid in de asielverlenende landen te bevorderen, een en ander met de steun van de internationale gemeenschap en in overeenstemming met het uitgangspunt van internationale gedeelde verantwoordelijkheid, zoals vastgelegd in het alomvattend reactiekader voor vluchtelingen van de Verklaring van New York;

3.  betreurt dat de EU-lidstaten een erg kleine rol spelen als het gaat om de hervestiging van vluchtelingen uit Dadaab en verzoekt de EU haar verplichtingen na te komen en mee te werken aan een eerlijke lastenverdeling;

4.  wijst erop dat vluchtelingen, zolang de instabiliteit in de bredere regio aanhoudt en nu er opnieuw hongersnood dreigt, niet meer naar huis kunnen terugkeren, hetgeen inhoudt dat de EU helaas middelen beschikbaar moet blijven stellen voor onmiddellijke humanitaire steun aan de regio, in plaats van alle middelen in te zetten voor de ontwikkeling op lange termijn; verzoekt de EU dan ook meer haar best te doen om in de regio een bemiddelende rol te spelen en op die manier de onderliggende economische, politieke, milieu- en veiligheidsproblemen op te lossen die de oorzaak zijn van de diepe armoede, criminele activiteiten, radicalisering en terrorisme die uiteindelijk hebben geleid tot de vluchtelingensituatie;

5.  benadrukt dat uiteindelijk een regionale respons nodig is om de 260 000 Somalische vluchtelingen bescherming te kunnen blijven bieden; wijst erop dat voor duurzame herintegratie van terugkeerders een holistische, vanuit de gemeenschap geleide aanpak nodig is, die erop gericht is de opnamecapaciteit te verbeteren en de toegang van terugkeerders, binnenlandse ontheemden en lokale gemeenschappen in Somalië tot diensten te verbeteren;

6.  is ingenomen met de goedkeuring van het mondiale en regionale actieplan van Nairobi dat voorziet in een geleidelijke sluiting van de kampen en op grond waarvan vluchtelingen toegang kunnen krijgen tot werk en diensten in hun gastland en zich vrij kunnen verplaatsen; betreurt evenwel het ontbreken van concrete actie met betrekking tot Dadaab; steunt de oprichting van een regionaal fonds voor donors;

7.  is van mening dat, gezien de aanhoudende veiligheidsproblemen in Somalië en de grote kans op hongersnood, terugkeer uitsluitend op vrijwillige basis moet plaatsvinden; pleit voor een betere verdeling van de verantwoordelijkheden op het gebied van vluchtelingenopvang en voor het opzetten van aanvullende methoden om vluchtelingen te helpen derde landen, inclusief de EU, binnen te komen;

8.  spreekt nogmaals zijn steun uit voor de doelstellingen het EUTF voor Afrika, namelijk het aanpakken van de onderliggende oorzaken van irreguliere migratie en ontheemding in Oost-Afrika; eist dat de lidstaten zich houden aan hun toezeggingen met betrekking tot het fonds; verzoekt de Commissie echter de spelers in de regio, zoals de lokale bevolking, de regionale regering en ngo’s, vaker te raadplegen om meer aandacht te kunnen besteden aan de problemen en behoeften die op lokaal niveau zijn geconstateerd en om een gunstig klimaat en een grotere capaciteit voor de terugkeer van vluchtelingen naar hun eigen land te bevorderen; onderstreept dat Dadaab ongeveer 10 000 banen heeft gegenereerd, voornamelijk op het vlak van humanitaire activiteiten;

9.  onderstreept het belang van een mens- en gemeenschapsgerichte aanpak bij de inzet van middelen uit het EUTF om te helpen bij terugkeer uit Dadaab en om ontwikkelings- en weerbaarheidsmaatregelen in de regio te nemen; is er sterk van overtuigd dat het EUTF niet alleen gericht moet zijn op economische ontwikkeling, maar ook op lokale projecten in de regio die specifiek bedoeld zijn om de kwaliteit, billijkheid en universele beschikbaarheid van basisdiensten en -opleidingen voor de ontwikkeling van lokale vaardigheden te verbeteren, alsmede om te voorzien in de behoeften van kwetsbare gemeenschappen, inclusief minderheden;

10.  is van mening dat het EUTF meer moet focussen op het bevorderen van duurzame ontwikkeling in de regio, door te zorgen voor meer economische en arbeidskansen en door de weerbaarheid te vergroten; vraagt dat deze fondsen worden ingezet voor het bevorderen van duurzame ontwikkeling en voor een verdere uitbreiding van het gebruik van zonne-energie als energiebron, bijvoorbeeld om vers water op te pompen, hetgeen in sommige delen van het Dadaab-kamp een succesvol project is gebleken;

11.  prijst de Somalische autoriteiten voor de vooruitgang die de laatste maanden is geboekt, onder meer met de organisatie van verkiezingen; onderstreept echter dat de veiligheid en de sociaal-economische omstandigheden in veel gebieden in Somalië bijzondere uitdagingen blijven opleveren met betrekking tot grootschalig rendement; verzoekt de EU en haar lidstaten dan ook samen te werken met de Somalische autoriteiten om de inspanningen op te voeren om stabiliteit in het land te realiseren alvorens grootschalige repatriëringen te ondernemen;

12.  verzoekt de EU en de internationale partners hun toezeggingen met betrekking tot Somalië na te komen, met name door inspanningen te leveren om voedselzekerheid te realiseren, teneinde de dreigende hongersnood te voorkomen, om veiligheid te bevorderen en oplossingen te vinden voor spanningen tussen gemeenschappen, om het beheer van de overheidsfinanciën te verbeteren en te helpen bij de voltooiing van de grondwetsherziening, teneinde stabiliteit op lange termijn te realiseren;

13.  verzoekt de EU erop toe te zien dat er met herplaatsingsprogramma’s in de regio met name voor wordt gezorgd dat kwetsbare groepen mensen op een verantwoordelijke manier worden herplaatst naar veilige regio’s, en dat de rechten van vluchtelingen worden geëerbiedigd; verzoekt de EU en de internationale partners om te helpen bij de opbouw van infrastructuur in het hele land, zodat terugkerende vluchtelingen veilig en permanent in de Somalische maatschappij kunnen worden gereïntegreerd, zonder dreiging van terroristische groeperingen zoals al-Shabaab;

14.  onderstreept dat de grenzen tussen Somalië en zijn buurlanden beter moeten worden bewaakt, aangezien die worden gezien als het speelveld voor netwerken die zich bezighouden met de handel en smokkel in mensen, wapens, drugs en andere illegale goederen, waarmee criminele en terroristische activiteiten gefinancierd worden; verwacht dat de opleidingsmissie van de EU in Somalië nauw samenwerkt met Amisom en de Somalische autoriteiten door optimale werkmethoden op het vlak van grensbeheer uit te wisselen en zo handelaars en smokkelaars aan te kunnen houden;

15.  is van oordeel dat er geen ontwikkeling kan zijn zonder een verbetering van de veiligheid in de regio; onderstreept evenwel nadrukkelijk dat fondsen uit EOF- en ODA-bronnen moeten worden aangewend voor economische, menselijke en sociale ontwikkeling in de regio, met bijzondere aandacht voor de ontwikkelingsuitdagingen die zijn aangeduid in het besluit inzake het EUTF; verwerpt ieder gebruik van EOF- en ODA-middelen voor migratiebeheer en -controle of voor andere acties zonder ontwikkelingsdoelstellingen;

16.  wijst erop dat de weerbaarheid moet worden vergroot en de ontwikkeling moet worden bevorderd van de getroffen gastgemeenschappen in de Keniaanse Dadaab-regio, waarbij erop moet worden toegezien dat de geleidelijke afbouw van Dadaab en de in de stad verleende overheidsdiensten geen negatieve gevolgen heeft voor de bestaansmiddelen, met aandacht voor de economische schok die dit kan teweegbrengen voor de bevolking; onderstreept dat de in Dadaab opgevangen bevolking grote ecologische druk heeft gelegd op de regio, met gevolgen voor de toegang van de lokale bevolking tot natuurlijke hulpbronnen; onderstreept dat deze kwestie gezamenlijk moet worden aangepakt door de Keniaanse regering en door middel van het nationaal indicatief programma van de EU voor Kenia; verwacht dat de Keniaanse regering en de EU de specifieke behoeften van deze kwetsbare regio erkennen;

17.  wijst met grote bezorgdheid op de ernstige gevolgen van de klimaatverandering voor de regio, die de EU, haar lidstaten en de internationale gemeenschap als geheel er nog eens extra aan herinneren dat de bepalingen van de overeenkomst van Parijs ten uitvoer moeten worden gelegd, en merkt op dat deze acties een direct effect hebben op oorlog en honger in de regio;

18.  verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de regering van Kenia, de instellingen van de Afrikaanse Unie, de Intergouvernementele Autoriteit voor ontwikkeling (IGAD), de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties en de covoorzitters van de Paritaire Parlementaire Vergadering ACS-EU.