Zittingsdocument
15.5.2017
ONTWERPRESOLUTIE
naar aanleiding van een verklaring van de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid
ingediend overeenkomstig artikel 123, lid 2, van het Reglement
over het verwezenlijken van de tweestatenoplossing in het Midden-Oosten
( 2016/2998(RSP) )
Tamás Meszerics, Margrete Auken, Ernest Urtasun, Klaus Buchner, Florent Marcellesi, Bart Staes, Jordi Solé, Pascal Durand
namens de Verts/ALE-Fractie
Laura Agea, Rosa D'Amato, Ignazio Corrao, Fabio Massimo Castaldo
Resolutie van het Europees Parlement over het verwezenlijken van de tweestatenoplossing in het Midden-Oosten
( 2016/2998(RSP) )
Het Europees Parlement,
– gezien zijn eerdere resoluties over het conflict tussen Israël en Palestina,
– gezien de conclusies van de Raad Buitenlandse Zaken over het vredesproces in het Midden-Oosten, met name die van 18 januari 2016,
– gezien de EU-richtsnoeren aangaande het internationaal humanitair recht,
– gezien de verklaringen van de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid Federica Mogherini over de situatie in Israël en Palestina,
– gezien het besluit van de Zweedse regering van 30 oktober 2014 om de staat Palestina te erkennen, waarmee zij het voorbeeld volgde van 136 andere landen, waaronder acht EU-lidstaten, IJsland en het Vaticaan, die Palestina hebben erkend,
– gezien de in november 2015 gepubliceerde nota van de EU over de etikettering van producten uit de bezette Palestijnse gebieden,
– gezien het op 5 april 2017 door de EDEO gepubliceerde halfjaarlijkse verslag over de afbraak en inbeslagname van door de EU gefinancierde bouwwerken in zone C september 2016 - februari 2017 ("Six-Month Report on Demolitions and Confiscations of EU funded structures in Area C September 2016-February 2017"),
– gezien de resoluties van de VN-Veiligheidsraad over het conflict tussen Israël en Palestina, met name Resolutie nr. 2334, die op 26 december 2016 zijn aangenomen,
– gezien de VN-mensenrechtenverdragen en verdragen betreffende het internationaal humanitair recht waarbij Israël, Palestina en de EU-lidstaten partij zijn,
– gezien het Arabisch Vredesinitiatief dat in maart 2002 werd aangenomen door de Raad van de Liga van Arabische Staten,
– gezien de studie van het Europees Parlement van 25 juni 2015 over de bezetting/annexatie van een grondgebied: eerbiediging van het internationaal humanitair recht en de mensenrechten en consistenter EU-beleid ("Occupation/Annexation of a Territory: Respect for International Humanitarian Law and Human Rights and Consistent EU Policy"),
– gezien artikel 123, lid 2, van zijn Reglement,
A. overwegende dat de vooruitzichten op een zinvolle hervatting van de onderhandelingen over een alomvattende oplossing van het Israëlisch-Palestijns conflict binnen het kader van het zogeheten vredesproces in het Midden-Oosten somber blijven, ondanks de voorbereidende diplomatieke stappen van de nieuwe Amerikaanse regering;
B. overwegende dat de tweestatenoplossing de voorkeur geniet van zowel de Palestijnen als de Israëli's en dat slechts een minderheid aan beide zijden voorstander is van een bi-nationale eenstaatoplossing, zoals blijkt uit een in februari 2017 door het Palestinian Centre for Policy and Survey Research en het Tami Steinmetz Center for Peace Research uitgevoerde enquête;
C. overwegende dat in het jaarverslag 2016/2017 van Amnesty International het volgende wordt gesteld: "In dat jaar pleegden Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever en in Israël aanslagen op Israëli's met messen, auto's en pistolen alsook andersoortige aanvallen. Bij de aanslagen, die hoofdzakelijk werden gepleegd door Palestijnen die niet aan gewapende groeperingen zijn verbonden, kwamen 16 Israëli's en een buitenlandse staatsburger om, voornamelijk burgers. Israëlische troepen hebben gedurende datzelfde jaar 110 Palestijnen en twee buitenlandse staatsburgers gedood. Sommigen van hen werden wederrechtelijk gedood en vormden geen levensbedreigend gevaar. Palestijnse groeperingen in Gaza vuurden regelmatig op willekeurige wijze raketten en mortieren af op Israël, zonder dat hierbij doden of ernstig gewonden vielen. Israëlische troepen beantwoorden deze aanvallen met luchtaanvallen en artilleriebeschietingen, waarbij in Gaza drie Palestijnse burgers, onder wie twee kinderen, omkwamen";
D. overwegende dat volgens het VN-kantoor voor de coördinatie van humanitaire aangelegenheden (OCHA) in 2017 tot op heden 16 Palestijnen werden gedood en 525 Palestijnen gewond raakten door het optreden van de Israëlische troepen in de bezette gebieden, 5 Israëli's werden gedood door Palestijnen in de bezette gebieden en in Israël, terwijl er tweewekelijk gemiddeld 7 Israëli's door Palestijnen werden verwond;
E. overwegende dat de Israëlische regering sinds het begin van het jaar de bouw van een nieuwe illegale nederzetting heeft aangekondigd en ongeveer 6 000 nieuwe woningen in bestaande illegale nederzettingen heeft bijgebouwd, onder meer op locaties in Oost-Jeruzalem, die herhaaldelijk door de EU als "rode lijn" zijn aangemerkt; overwegende dat de Knesset op 6 februari 2017 de reguleringswet heeft goedgekeurd, die het in feite mogelijk maakt om land dat privé-eigendom van Palestijnen is te confisqueren voor de bouw en uitbreiding van buitenposten en nederzettingen; overwegende dat maatschappelijke groeperingen waarschuwen voor plannen om in Oost-Jeruzalem 15 000 nieuwe woningen te bouwen, onder meer in Givat Hamatos;
F. overwegende dat de rechten van de Palestijnse bevolking op de Westelijke Jordaanoever flagrant worden geschonden, onder meer door geweldpleging door kolonisten en ernstige beperkingen van het vrije verkeer en de toegang tot elementaire diensten (met inbegrip van water); overwegende dat er momenteel 6 300 Palestijnen – onder wie 300 kinderen, 61 vrouwen en 536 administratief gedetineerden – vastzitten in Israëlische gevangenissen; overwegende dat Palestijnse gevangenen sinds 17 april 2017 massaal in hongerstaking zijn om hun basisrechten af te dwingen;
G. overwegende dat de Israëlische autoriteiten volgens het bureau van de EU-vertegenwoordiger in Palestina de afgelopen maanden een ongekend hoog aantal Palestijnse bouwwerken hebben afgebroken in zone C en Oost-Jeruzalem, inclusief 440 bouwwerken die Palestijns eigendom zijn, hetgeen heeft geresulteerd in de ontheemding van 1 628 mensen, onder wie 772 kinderen, en met schadelijke gevolgen voor nog eens 7 216 Palestijnen; overwegende dat het EU-bureau melding maakte van een "uitzonderlijke toename" van het aantal door de EU of de EU-lidstaten gefinancierde bouwwerken dat werd gesloopt, en dat het in 2016 in het totaal 182 bouwwerken met een waarde van 557 376 euro betrof; overwegende dat met betrekking tot deze vernietiging niet om compensatie is gevraagd;
H. overwegende dat de voortdurende blokkade van de Gaza een verwoestend effect heeft op de 1,8 miljoen mensen die er wonen, en dat het hier volgens het Internationaal Comité van het Rode Kruis gaat om "een collectieve straf die een duidelijke schending vormt van Israëls verplichtingen uit hoofde van het internationaal humanitair recht";
I. overwegende dat de inspanningen met het oog op Palestijnse verzoening geen tastbare vooruitgang hebben opgeleverd; overwegende dat de Palestijnse Autoriteit (PA) er niet in is geslaagd haar gezag uit te oefenen over de Gazastrook; overwegende dat het Palestijnse leiderschap nog altijd is verwikkeld in een interne machtsstrijd; overwegende dat de Palestijnse Autoriteit in toenemende mate wordt beschuldigd van cliëntelisme, autoritaire praktijken, het oppakken van critici en corruptie;
J. overwegende dat de donorgemeenschap sinds de Oslo-akkoorden van 1993 meer dan 23 miljard euro aan vredes- en ontwikkelingshulp in Palestina heeft geïnvesteerd; overwegende dat de ongelijkheid, werkloosheid en armoede onder de Palestijnen in diezelfde periode voortdurend zijn toegenomen;
K. overwegende dat in een in mei 2014 in opdracht van de Commissie uitgevoerde evaluatie van de samenwerking van de EU met de bezette Palestijnse gebieden werd geconcludeerd dat het huidige samenwerkingsparadigma zijn grenzen heeft bereikt vanwege het ontbreken van een parallel politiek traject van de EU ten aanzien van de obstakels die voortvloeien uit de Israëlische bezetting en het Israëlische nederzettingenbeleid en de politieke verdeeldheid tussen de Westelijke Jordaanoever en Gaza;
L. overwegende dat het derden, met inbegrip van de EU-lidstaten, uit hoofde van het internationaal recht niet is toegestaan de bouw van nederzettingen aan te moedigen noch hiertoe hulp of bijstand te verlenen, terwijl zij "alles moeten doen wat redelijkerwijs in hun macht ligt" om de bouw van nieuwe nederzettingen te voorkomen en deze onrechtmatige praktijken te beëindigen;
1. is er ten stelligste van overtuigd dat de enige duurzame oplossing voor het conflict in het Midden-Oosten een oplossing blijft die voorziet in twee democratische staten, Israël en Palestina, die vreedzaam naast elkaar bestaan binnen veilige en erkende grenzen, op basis van de "Groene Lijn" van 1967 en met Jeruzalem als hoofdstad van beide staten;
2. is van mening dat het voortdurend schragen van een op één staat gebaseerde realiteit van ongelijke rechten, een eindeloze bezetting en geleidelijke annexatie van de Westelijke Jordaanoever, evenals het vervagende vooruitzicht van een Palestijnse staat nopen tot een heroverweging van het EU-beleid ten aanzien van het conflict;
3. onderstreept eens te meer dat geweldloosheid de enige manier is om tot vrede tussen Israëli's en Palestijnen te komen; veroordeelt alle daden van geweld tegen burgers, met inbegrip van terreurdaden, evenals alle handelingen van uitlokking, aansporing en vernieling;
4. veroordeelt de voortdurende uitbreiding van de Israëlische nederzettingen, die een flagrante schending van het internationaal humanitair recht vormt, de wrok en wanhoop bij de Palestijnse bevolking aanwakkert en de belangrijkste belemmering vormt voor de levensvatbaarheid van en de vooruitzichten op de tweestatenoplossing;
5. benadrukt de vastberadenheid van de internationale gemeenschap, zoals in december 2016 opnieuw in de VN-Veiligheidsraad verwoord, om wijzigingen van de grenzen van voor 1967, ook met betrekking tot Jeruzalem, niet te aanvaarden als deze niet via onderhandelingen door de partijen zijn overeengekomen; dringt er bij de Israëlische autoriteiten op aan hun nederzettingenbeleid onmiddellijk stop te zetten en terug te draaien; verwerpt het Israëlische regeringsbeleid van zogenaamde terughoudendheid ten aanzien van de bouw van nederzettingen, en dringt er bij de EU op aan in deze kwestie geen duimbreed toe te geven;
6. spreekt zijn ernstige bezorgdheid uit over de exploitatie van Palestijnse natuurlijke hulpbronnen door Israël en over gedwongen verplaatsingen, met name in zone C, die een ernstige schending van de Verdragen van Genève vormen; dringt er bij de Israëlische autoriteiten op aan de rechten van de Palestijnse bewoners van zone C, inclusief Bedoeïenen, volledig te eerbiedigen, en om alle plannen voor hun gedwongen verplaatsing, evenals alle sloop- en uitzettingsbevelen jegens hen, ook jegens de Khan-Al-Ahmar- en Susya-gemeenschap, onmiddellijk te herroepen;
7. spoort de EU aan om haar mondiale verantwoordelijkheid te nemen en een doortastend en alomvattend vredesinitiatief voor de regio te ontplooien; benadrukt dat nieuwe EU-beleid gericht moet zijn op de duurzame levensvatbaarheid van een tweestatenoplossing;
8. dringt er bij de EU-instellingen en de lidstaten op aan hun hun wettelijke verplichting tot niet-erkenning gestand te doen en, overeenkomstig Resolutie nr. 2234 van de VN-Veiligheidsraad een doeltreffend en alomvattend beleid te voeren waarbij de EU een onderscheid maakt tussen Israël en zijn nederzettingen, op basis van een strikte eerbiediging van het internationaal recht en de beginselen van de Unie;
9. spoort de Commissie en de VV/HV aan om, als onderdeel van een krachtiger EU-beleid ten aanzien van de Israëlische nederzettingen, de volgende maatregelen te nemen:
a. publieksdiplomatie in antwoord op nederzettingenactiviteiten intensifiëren en duidelijk verwoorden dat een dergelijk beleid voortspruit uit de diepgewortelde banden tussen de EU en Israël en op een juridische verplichting berust;
b. een evaluatie uitvoeren met betrekking tot alle regelingen tussen de EU en Israël, om te waarborgen dat het onderscheidsbeleid van de EU doeltreffend wordt toegepast in alle bilaterale betrekkingen;
c. een robuust EU-monitoring- en nalevingsmechanisme opzetten met betrekking tot handelswaar afkomstig uit de nederzettingen, en jaarlijks verslag uitbrengen over de tenuitvoerlegging van de EU-richtsnoeren inzake de etikettering van producten uit de nederzettingen; dringt er bij de Commissie op aan om, in geval van niet-naleving, inbreukprocedures in werking te stellen;
d. op EU-niveau het bedrijfsadvies herhalen waarin de private sector gewaarschuwd wordt voor de juridische en economische risico's die verbonden zijn aan activiteiten ten behoeve van nederzettingen;
e. richtsnoeren ontwikkelen voor financiële samenwerking tussen Europese en Israëlische entiteiten, om ervoor te zorgen dat Europese investeringsfondsen of banken geen bedrijven of fondsen steunen die in de nederzettingen actief zijn;
f. in Israëlische nederzettingen uitgegeven juridische documenten, zoals eigendomsbewijzen of onderwijsdiploma's, niet aanvaarden;
g. de betrekkingen tussen de EU en Israël heroverwegen tegen de achtergrond van artikel 2 van de associatieovereenkomst;
h. waarborgen dat inzet voor een tweestatenoplossing een voorwaarde vormt voor de verdieping van de betrekkingen tussen de EU en Israël, en dat in de nieuwe prioriteiten van het partnerschap tussen de EU en Israël een territoriale clausule wordt opgenomen;
10. dringt er bij alle lidstaten op aan om de staat Palestina onvoorwaardelijk te erkennen; gelooft stellig dat pan-Europese erkenning de vooruitzichten op vrede zal bevorderen en een aanmoediging zal vormen voor de inspanningen van onder meer het Israëlische maatschappelijk middenveld om een tweestatenoplossing te verwezenlijken;
11. betreurt dat de benoeming door de VV/HV van de speciale vertegenwoordiger van de EU voor het vredesproces in het Midden-Oosten tot op heden niet heeft geleid tot concrete verbeteringen van de diplomatieke inspanningen en de zichtbaarheid van de EU, en is derhalve van mening dat dit mandaat drastisch moet worden herzien;
12. is gealarmeerd door de toename van de vernietiging en inbeslagname van humanitaire bijstand in zone C; betreurt het gebrek aan vastberadenheid bij de EDEO en de Commissie, als vastgesteld door de Europese Rekenkamer, om te zorgen voor compensatie van de Israëlische autoriteiten en garanties dat zich geen herhaling zal voordoen; verwacht van de Commissie dat zij een bedrag dat overeenkomt met deze verliezen aftrekt van de bilaterale EU-bijstand aan Israël; benadrukt nogmaals dat de Commissie zich aan de striktst mogelijke normen van transparantie en verantwoordingsplicht moet houden wat betreft haar bilaterale bijstand in Palestina en ervoor moet zorgen dat alle aantijgingen van illegale financiering naar behoren worden onderzocht;
13. is ingenomen met de EU-steun aan de gemeenschappen die gedwongen dreigen te worden verplaatst, en dring aan op meer investeringen in zone C; dringt er bij de Commissie op aan te waarborgen dat dergelijke steun wordt verstrekt op een manier waarbij fragmentatie wordt hersteld, volledig rekening wordt gehouden met de politieke dimensie van de bezetting en de zelfbeschikking van de Palestijnen wordt ondersteund; benadrukt in dit verband dat het om economisch herstel en duurzame groei te realiseren van essentieel belang is Palestijnen toegang tot zone C te verschaffen;
14. dringt er bij de Israëlische regering op aan de illegale blokkade van de Gazastrook onmiddellijk, onvoorwaardelijk en volledig op te heffen; spreekt zijn afkeur uit over de aanhoudende beperkingen die Israël oplegt met betrekking tot de invoer van bouwmateriaal in Gaza;
15. spreekt zijn bezorgdheid uit over de rapporten inzake een verslechterend klimaat voor non-gouvernementele mensenrechtenorganisaties en progressieve krachten in zowel Israël als Palestina, en de toenemende pogingen van de autoriteiten om dissidente en onafhankelijke geluiden te smoren; dringt er bij de EU-delegatie en de diplomatieke gezantschappen van de lidstaten op aan samen te blijven werken met de autoriteiten en systematisch contact te houden met en steun te verlenen aan mensenrechten- en vredesactoren, aangezien het zonder hen moeilijk zal zijn de tweestatenoplossing te realiseren;
16. benadrukt het unieke potentieel van de Palestijns-Arabische gemeenschap in Israël om een cruciale rol te spelen bij de verwezenlijking van een duurzame vrede tussen Israëli's en Palestijnen; dringt aan op de beëindiging van discriminatie jegens Palestijns-Arabische burgers van Israël; spreekt zijn ernstige bezorgdheid uit over de wet inzake de natiestaat, die volgt op andere recent aangenomen discriminerende wetgeving, en dringt er bij de leden van de Knesset op aan zich te verzetten tegen de omzetting ervan in wetgeving; verzoekt de EDEO en de Commissie hun ondersteuning van en dialoog met minderheden in Israël aanzienlijk te intensifiëren alsook de inspanningen van deze minderheden met het oog op gelijke rechten en betere politieke, economische en sociale participatie te ondersteunen;
17. betreurt de aanhoudende Palestijnse verdeeldheid en verzoekt alle Palestijnse krachten zich opnieuw in te spannen voor verzoening, met name door in heel Palestina de reeds lang uitgestelde presidents- en parlementsverkiezingen te houden; dringt er bij de Israëlische autoriteiten op aan alle leden van de Palestijnse Wetgevende Raad die zich momenteel in administratieve detentie bevinden evenals andere Palestijnen die zich in administratieve detentie bevinden zonder in staat van beschuldiging te zijn gesteld, vrij te laten; spreekt zijn ernstige bezorgdheid uit over de voortdurende hongerstaking van Palestijnse gevangenen, en dringt er bij de Israëlische autoriteiten op aan hun basisrechten als gevangenen te eerbiedigen; dringt er bij de EU op aan innovatieve maatregelen te nemen om verzoening te bevorderen;
18. besluit, als teken van zijn niet aflatende steun voor de tweestatenoplossing, in juni 2017 een buitengewone vergadering van zijn Conferentie van voorzitters bijeen te roepen in Jeruzalem, en een monitoringgroep op te zetten die de tenuitvoerlegging van het onderscheidsbeleid van de EU moet beoordelen;
19. herinnert aan zijn besluit om een initiatief "Parlementsleden voor vrede" te lanceren om Europese, Israëlische en Palestijnse parlementsleden samen te brengen en zo vorderingen met de vredesagenda te boeken en de diplomatieke inspanningen van de EU aan te vullen;
20. spreekt zijn verontwaardiging uit over het voortdurend en ongerechtvaardigd dwarsbomen door de Israëlische autoriteiten van bezoeken van officiële organen van het Europees Parlement aan Gaza;
21. besluit een ad-hocdelegatie naar Gaza/Palestina en naar Israël te sturen om de situatie ter plaatse te beoordelen wat betreft de vernietiging van door de EU gefinancierde projecten in zone C en Gaza, en de kansen op een herzien EU-beleid ten aanzien van het conflict;
22. verzoekt zijn Voorzitter deze resolutie te doen toekomen aan de Raad, de Commissie, de vicevoorzitter van de Commissie/hoge vertegenwoordiger van de Unie voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid, de regeringen en parlementen van de lidstaten, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, het Kwartet, de Israëlische regering, de Knesset, de president van de Palestijnse Autoriteit, de Palestijnse Wetgevende Raad en de organen van de Euro-mediterrane Parlementaire Vergadering.