Dokument z posiedzenia
30.6.2017
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia Komisji
zgodnie z art. 37 ust. 3 Regulaminu i z porozumieniem ramowym w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską
w sprawie priorytetów Parlamentu Europejskiego w odniesieniu do programu prac Komisji na rok 2018
( 2017/2699(RSP) )
Sophia in ‘t Veld
w imieniu grupy ALDE
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie priorytetów Parlamentu Europejskiego w odniesieniu do programu prac Komisji na 2018 r.
( 2017/2699(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim i Komisją Europejską, zwłaszcza jego załącznik IV,
– uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne w sprawie lepszego stanowienia prawa z dnia 13 kwietnia 2016 r.,
– uwzględniając wspólną deklarację w sprawie priorytetów legislacyjnych UE na rok 2017 z dnia 3 grudnia 2016 r.,
– uwzględniając sprawozdanie podsumowujące Konferencji Przewodniczących Komisji, które stanowi uzupełniający wkład do niniejszej rezolucji z punktu widzenia komisji parlamentarnych i który Komisja powinna odpowiednio uwzględnić opracowując i przyjmując program prac na 2018 r.,
– uwzględniając art. 37 ust. 3 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że rolą Komisji jest wspieranie ogólnego interesu Unii i podejmowanie w tym celu odpowiednich inicjatyw, praca na rzecz stosowania zasad praworządności, opartych na podstawowych wartościach europejskich i stanowiących podstawę dla pokojowej koegzystencji Europejczyków, wypełnianie funkcji koordynacyjnych, wykonawczych i zarządzających oraz podejmowanie inicjatyw ustawodawczych;
B. mając na uwadze, że Komisja zobowiązana jest do zapewnienia poszanowania postanowień traktatów i egzekwowania praw UE; zauważając z głębokim ubolewaniem, że zarówno wdrożenie polityki UE jak i egzekwowanie praw i zasad UE są niewystarczające, co uwidacznia się w obszarach takich jak normy środowiskowe, prawa podstawowe i zasady praworządności, swobodny przepływ osób i strefa Schengen; mając na uwadze, że Komisja powinna uczynić z wdrażania polityki i egzekwowania przepisów i zasad główny priorytet w latach 2017–2018;
OBSZAR SPRAWIEDLIWOŚCI I PRZESTRZEGANIA PRAW PODSTAWOWYCH, KTÓREGO PODSTAWĄ JEST WZAJEMNE ZAUFANIE
Wymiar sprawiedliwości
1. ponownie wzywa Komisję do przedstawienia wniosku ustawodawczego dotyczącego prawa administracyjnego UE i gwarantującego otwartą, efektywną i niezależną administrację europejską oraz do należytego uwzględnienia wniosku Parlamentu o rozporządzenie unijne w tej sprawie;
2. wzywa Komisję do uwzględnienia kwestii dostępu do danych i ich własności w ramach swych prac nad budową europejskiej gospodarki danych i powiązanych kwestii związanych z odpowiedzialnością ze strony usługodawców będących pośrednikami i innych platform internetowych w celu zapewnienia pewności prawa, zwiększenia zaufania konsumentów i zagwarantowania pełnego przestrzegania praw obywateli do prywatności oraz pełnej ochrony danych osobowych w środowisku cyfrowym;
Bezpieczeństwo
3. zwraca się do Komisji o zapewnienie skutecznego i skoordynowanego wdrożenia Europejskiej agendy bezpieczeństwa na lata 2015–2020 i jej priorytetów w dziedzinie zwalczania terroryzmu, transgranicznej przestępczości zorganizowanej i cyberprzestępczości, ze zwróceniem szczególnej uwagi na efektywne wyniki w zakresie bezpieczeństwa; ponawia apel o przeprowadzenie dogłębnej oceny, która skupi się na skuteczności operacyjnej odpowiednich obowiązujących instrumentów UE i na pozostałych w tym obszarze lukach, zanim zostaną przedstawione nowe wnioski ustawodawcze w ramach Europejskiej agendy bezpieczeństwa; ubolewa przy tym nad ciągłym i konsekwentnym brakiem ocen skutków w przypadku szeregu wniosków przedstawionych jako część agendy;
4. wzywa Komisję do podjęcia działań ukierunkowanych na przyjęcie aktów prawnych zmieniających lub zastępujących akty prawne Unii w obszarze współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych przyjęte przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony, w szczególności decyzji Rady 2005/671/JHA oraz decyzji ramowej Rady 2006/960/JHA w sprawie wymiany informacji i danych wywiadowczych między organami ścigania, w tym wymiany informacji na temat przestępstw terrorystycznych, poprzez przedstawienie propozycji horyzontalnego instrumentu legislacyjnego w celu poprawy wymiany informacji między organami ścigania i zwiększenia współpracy operacyjnej między państwami członkowskimi oraz z agencjami UE w celu zapewnienia obowiązkowej wymiany informacji w ramach wysiłków nakierowanych na zapobieganie poważnej przestępczości transgranicznej;
5. wzywa Komisję do przedłożenia bez zbędnej zwłoki zmiany nowego rozporządzenia ustanawiającego Europol, by rozwinąć prawdziwy europejski potencjał dochodzeniowy, przyznać agencji zdolność prawną umożliwiającą wnioskowanie o wszczęcie postępowania przygotowawczego oraz wspierać wymianę informacji i dzielenie się nimi na szczeblu UE;
6. wzywa Komisję do wykorzystania specjalistycznej wiedzy oraz zasobów technicznych i finansowych do zapewnienia na szczeblu UE koordynacji i wymiany najlepszych praktyk w dziedzinie zwalczania brutalnego ekstremizmu i propagandy terrorystycznej, radykalnych sieci i werbowania przez organizacje terrorystyczne za pomocą internetu i innymi sposobami, ze zwróceniem szczególnej uwagi na strategie zapobiegania, integracji i reintegracji oraz wyraźnym uwzględnieniem aspektu płci;
7. wzywa Komisję do wypełnienia swojej roli jako strażnika Traktatów i oceny zgodności z prawem pierwotnym i wtórnym UE niedawno wprowadzonych przez państwa członkowskie środków w obszarze przeciwdziałania terroryzmowi i nadzoru, z uwzględnieniem faktu, że wszelkie ograniczenia praw podstawowych powinny być stosownie uzasadnione, być przewidziane przepisami prawa, respektować istotę praw i wolności uznanych w treści Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz podlegać zasadzie proporcjonalności, zgodnie z przepisami art. 52 ust. 1 Karty;
Prawa podstawowe
8. ponawia apel do Komisji, by dołożyła wszelkich starań w celu odblokowania wniosku w sprawie horyzontalnej dyrektywy antydyskryminacyjnej; zwraca się do Komisji o rozszerzenie jej wykazu działań na rzecz promowania równouprawnienia osób LGBTI, tak by stał się on kompletną odpowiedzią Europy na problemy osób LGBTI dotyczące praw podstawowych i by przyjął postać planu działania UE przeciwko homofobii i dyskryminacji ze względu na orientację seksualną lub tożsamość płciową;
9. wzywa Komisję do przyspieszenia negocjacji w sprawie ratyfikacji przez UE konwencji stambulskiej będącej pierwszym prawnie wiążącym międzynarodowym instrumentem dotyczącym zapobiegania przemocy wobec kobiet i jej zwalczania; ponawia apel do Komisji o uwzględnienie definicji przemocy związanej z płcią zgodnie z postanowieniami dyrektywy w sprawie praw ofiar oraz o jak najszybsze przedstawienie wniosku legislacyjnego w zakresie zwalczania i zapobiegania przemocy związanej z płcią;
10. wzywa Komisję do niezwłocznego wdrożenia działań określonych w jej zobowiązaniu strategicznym oraz do włączenia w sposób systemowy i widoczny perspektywy równości płci we wszystkich działaniach i elementach polityki UE.
11. zachęca Komisję do dalszych postępów na drodze do przystąpienia UE do europejskiej konwencji praw człowieka (EKPC), przy uwzględnieniu opinii na ten temat wydanej przez Trybunał Sprawiedliwości i rozwiązaniu pozostałych problemów prawnych; apeluje do Komisji, by bezzwłocznie zaczęła szukać rozwiązań dwóch najbardziej problematycznych kwestii dotyczących wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB), a mianowicie wzajemnego zaufania i kontroli sądowej;
12. wzywa Komisję do zapewnienia terminowego i zgodnego z przepisami wejścia w życie pakietu w zakresie ochrony danych oraz do wspierania pomyślnego zakończenia procesu legislacyjnego w zakresie przyjęcia rozporządzenia o prywatności i łączności elektronicznej; ponadto apeluje o zapewnienie ochrony poufności komunikacji elektronicznej poprzez promowanie stosowania szyfrowania na całej drodze przesyłu danych i wprowadzenie w prawie UE zakazu narzucania przez państwa członkowskie jakichkolwiek wymogów przedsiębiorstwom udostępniającym publiczne sieci łączności lub świadczącym publicznie dostępne usługi łączności elektronicznej, które skutkowałyby obniżeniem bezpieczeństwa ich sieci lub usług;
W KIERUNKU NOWEJ POLITYKI W DZIEDZINIE MIGRACJI
13. wzywa do zastąpienia instrumentów prawnych UE dotyczących legalnej migracji jednym horyzontalnym rozporządzeniem w celu stworzenia rzeczywistej polityki UE w zakresie legalnej migracji;
14. wzywa do przyjęcia odrębnego rozporządzenia w zakresie europejskiej wizy humanitarnej;
15. wzywa do dokonania przeglądu dyrektywy definiującej ułatwianie nielegalnego wjazdu, tranzytu i pobytu w celu bardziej czytelnego rozróżnienia pomiędzy nielegalną działalnością przemytniczą a działaniami zwykłych obywateli pomagających osobom w potrzebie;
16. wzywa do wdrożenia i monitorowania sprawozdań w sprawie funkcjonowania europejskiej granicy i straży przybrzeżnej;
UNIA DEMOKRATYCZNYCH ZMIAN
17. zachęca Komisję do przedstawienia projektu układu o demokracji, praworządności i prawach podstawowych w formie porozumienia międzyinstytucjonalnego, zgodnie z zaleceniem zawartym przez Parlament w sporządzonym przez niego z własnej inicjatywy sprawozdaniu ustawodawczym;
18. ponownie wzywa do ustanowienia fundacji dla organizacji przyznających dotacje na rzecz demokracji, które wspierałyby lokalne podmioty propagujące demokrację, praworządność i prawa podstawowe w Unii;
19. zwraca uwagę na wysiłki państw trzecich i podmiotów niepaństwowych podejmowane w celu podważenia metodami hybrydowymi, w tym za pomocą dezinformacji, legitymacji demokratycznych instytucji w ramach UE i apeluje do Komisji o wzmocnienie jej odporności na zagrożenia hybrydowe, jej zdolności do prowadzenia strategicznej komunikacji w UE i poza jej granicami oraz o zwiększenie jej zdolności do systemowego przeciwdziałania fałszywym wiadomościom i działaniom dezinformacyjnym.
POBUDZENIE ZATRUDNIENIA, WZROSTU I INWESTYCJI
Przegląd WRF, budżet i zatrudnienie
20. przypomina, że zgodnie z art. 25 rozporządzenia w sprawie WRF Komisja winna zwyczajowo przedstawić wniosek w sprawie nowych wieloletnich ram finansowych przed dniem 1 stycznia 2018 r.; oczekuje, że wniosek ten nawiązywać będzie do kwestii priorytetowych, w tym dogłębnej reformy jej systemu środków własnych zarówno po stronie przychodów jak i rozchodów, większego nacisku na jedność budżetu w celu zapewnienia pełnej kontroli parlamentarnej nad całością wydatków, większej elastyczności budżetowej, w tym nowego specjalnego instrumentu liczonego ponad pułapami WRF, zmian czasu trwania WRF w celu dostosowania go do kadencji politycznych Parlamentu i Komisji jak również struktury procesu decyzyjnego, co pozwoliłoby na zapewnienie dostępności koniecznych zasobów finansowych;
21. podkreśla potrzebę przeprowadzenia dogłębnej reformy systemu środków własnych w oparciu o zasady prostoty, rzetelności, przejrzystości i rozliczalności; w tym kontekście z dużym zadowoleniem przyjmuje sprawozdanie końcowe grupy wysokiego szczebla na temat środków własnych; wzywa Komisję do przedstawienia, do końca 2017 r., ambitnego pakietu legislacyjnego w zakresie środków własnych po roku 2020, nakierowanego na zapewnienie, że budżet UE koncentrować się będzie na obszarach największej wartości dodanej dla Europy, wycofanie wszelkich form rabatów i odejściu od zasady 'sprawiedliwego zwrotu'; spodziewa się, że wszelkie nowe zasoby własne powinny prowadzić do zmniejszenia wkładów państw członkowskich opartych na DNB;
22. wzywa Komisję do utrzymania przydziału środków w ramach polityki spójności i europejskich funduszów strukturalnych i inwestycyjnych na poziomie ustanowionym w WRF w 2013 r.; na tej podstawie uważa, że dostosowanie techniczne powinno unikać jakiegokolwiek zmniejszenia budżetu polityki spójności, zważywszy na jej znaczenie dla wzrostu i tworzenia miejsc pracy, zapewniania spójności w UE, a w szczególności dla wspierania MŚP oraz innowacji i badań, jak również gospodarki niskoemisyjnej i polityki miejskiej;
23. wzywa Komisję do koordynacji programu UE dla miast i tym samym do zapewnienia spójnych i zintegrowanych rozwiązań politycznych, których miasta potrzebują na szczeblu europejskim, jak również do zagwarantowania powiązania z Programem lepszego stanowienia prawa; wzywa Komisję do wzmocnienia wewnętrznej koordynacji kwestii istotnych dla obszarów miejskich i na przykład do takiego rozszerzenia ocen skutków, aby uwzględniały wymiar miejski w bardziej usystematyzowany sposób;
24. uważa, że Inicjatywa na rzecz zatrudnienia ludzi młodych ma zasadnicze znaczenie w przeciwdziałaniu bezrobociu młodzieży w UE, które utrzymuje się na niedopuszczalnie wysokim poziomie; wzywa Komisję do zapewnienia odpowiednich źródeł finansowania na potrzeby przeciwdziałania bezrobociu młodzieży i kontynuacji inicjatywy na rzecz zatrudnienia młodych ludzi do końca okresu bieżących WRF, jednocześnie pracując na rzecz poprawy jej funkcjonowania i wdrażania oraz uwzględniając najnowsze ustaleniami Europejskiego Trybunału Obrachunkowego ujęte w sprawozdaniu specjalnym o zatrudnieniu młodzieży i wykorzystaniu Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych (nr 5/2017); ponadto wzywa Komisję do przedstawienia wniosków nakierowanych na wsparcie zatrudnienia osób powyżej 50 roku życia;
25. wzywa Komisję do wprowadzenia wszelkich odpowiednich mechanizmów służących większej mobilności młodzieży, w tym uczniów zawodu, będącej sposobem na rozwiązanie problemu niedopasowania umiejętności na rynku pracy i na poprawę dostępu do możliwości zatrudnienia;
26. wzywa Komisję do podejmowania dalszych działań w ramach Programu na rzecz umiejętności, w tym opracowania ogólnoeuropejskiego narzędzia prognozowania potrzeb w zakresie kwalifikacji pracowników, które umożliwiłoby przewidywanie przyszłych potrzeb w zakresie umiejętności i lepsze dostosowanie w tym zakresie do stanowisk dostępnych na rynku pracy, w tym w ramach programu „niebieskiego” wzrostu; przypomina, w nawiązaniu do krajowych strategii na rzecz kompetencji w zakresie technologii cyfrowej opracowywanych przez państwa członkowskie w ramach Programu na rzecz umiejętności, o znaczeniu zapewnienia odpowiednich źródeł finansowania dla instytucji edukacyjnych w celu zapewnienia rozwoju pełnego zakresu kompetencji w zakresie technologii cyfrowej potrzebnego osobom i spółkom w kontekście postępującej cyfryzacji gospodarki; wzywa Komisję do oceny i zbadania potrzeb w zakresie finansowania i inwestycji w odniesieniu do przeciwdziałania deficytowi umiejętności wykorzystywania technologii cyfrowych;
27. wzywa Komisję do przedstawienia zielonej księgi w sprawie nierówności oraz tego, jak hamuje ona ożywienie gospodarcze; zachęca ją do przeprowadzenia analizy i oceny tej kwestii jako pierwszego kroku w kierunku przedstawienia propozycji rozwiązań politycznych, oraz podjęcia natychmiastowych działań na rzecz odwrócenia tej tendencji w celu przeciwdziałania nierównościom i ubóstwu oraz zwiększenia spójności społecznej.
28. wzywa Komisję do dokonania przeglądu dyrektywy w sprawie równego traktowania oraz uruchomienia procedury ustawodawczej dla dyrektywy zgodnej z zaleceniami Komisji z 2014 r. w sprawie przejrzystości wynagrodzeń, w celu zlikwidowania utrzymujących się różnic w wynagrodzeniu kobiet i mężczyzn;
Program „Horyzont 2020”
29. uznaje ogromną wartość dodaną generowaną dla Europy przez program ramowy w zakresie badań naukowych i innowacji „Horyzont 2020”; wzywa Komisję do podjęcia działań zgodnych z przeprowadzoną oceną śródokresową, z uwzględnieniem rezolucji Parlamentu; wzywa Komisję do kontynuacji pracy na rzecz uproszczenia przy jednoczesnej minimalizacji barier dla uczestnictwa i zapewnieniu maksymalizacji korzyści społeczno-gospodarczych – w perspektywie krótko- jak i długoterminowej – dla wszystkich części programu, oraz do pracy na rzecz przedstawienia ambitnego wniosku w zakresie kolejnego programu ramowego; podkreśla, że tworzenie synergii z europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi jest konieczne dla zniwelowania luki w dziedzinie innowacji w UE;
Bardziej efektywna i multimodalna polityka transportowa
30. wzywa Komisję do wykonania artykułu 3 rozporządzenia 551/2004 w sprawie utworzenia europejskiego górnego rejonu informacji powietrznej (EUIR) i opracowania wskaźnika jakości sieci połączeń w oparciu o inne istniejące wskaźniki i prace badawcze przeprowadzone przez Eurocontrol i Obserwatorium Portów Lotniczych;
31. wzywa Komisję do opublikowania wytycznych w zakresie ram czasowych i instrumentów, które umożliwią opracowanie europejskiego podejścia do kwestii hałasu w kolejowym transporcie towarów; wzywa Komisję do dalszego wspierania rozwoju innowacyjnych technologii w zakresie przeniesienia tranzytu towarów z dróg na szyny (Shift2Rail);
32. wzywa Komisję do wyjścia z wnioskiem nakierowanym na harmonizację różnych prawodawstw krajowych w celu wsparcia tworzenia wewnętrznego rynku europejskiego dla transportu drogowego; wzywa Komisję, tam gdzie jest to zasadne, do podjęcia koniecznych środków w celu przeciwdziałania zakłóceniom jednolitego rynku europejskiego przez prawa krajowe;
33. wzywa Komisję do przedstawienia zintegrowanego i zharmonizowanego wniosku ustawodawczego w celu wprowadzenia na rynek pojazdów połączonych i autonomicznych poprzez wspieranie transgranicznych placówek badawczych, opracowanie proporcjonalnego ustawodawstwa europejskiego w zakresie odpowiedzialności, prywatności i ochrony danych, oraz wspieranie inicjatyw publiczno-prywatnych;
34. wzywa do podjęcia konkretnych działań w celu ograniczenia zrzucania wytwarzanych przez statki odpadów i pozostałości ładunku do morza oraz poprawy dostępności oraz zwiększenie wykorzystywania portowych urządzeń do odbioru odpadów; wzywa Komisję do wspierania rozwoju innowacyjnych technologii ze szczególnym uwzględnieniem autonomicznego transportu morskiego;
35. wzywa Komisję do szybkiego przestawienia pakietu multimodalnego w celu stworzenia zintegrowanego podejścia do polityki transportowej, które powinno również obejmować przepisy w zakresie praw pasażerów i zintegrowanej mobilności pasażerów na całej długości trasy oraz przewozów towarowych; zwraca się do Komisji o poświęcenie większej uwagi i zapewnienie większego wsparcia w zakresie przekształceń sektora transportu multimodalnego (dokumenty elektroniczne) i o zainicjowanie rozwoju infrastruktury i usług multimodalnych oraz sieci TEN-T;
POGŁĘBIONA I BARDZIEJ SPRAWIEDLIWA UNIA GOSPODARCZA I WALUTOWA
36. z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji na rzecz zacieśnienia współpracy z Parlamentem w dziedzinie konkurencji; apeluje do Komisji o kontynuację i wzmocnienie tej praktyki oraz rozważenie wszczęcia zwykłej procedury ustawodawczej w zakresie polityki konkurencji, zwłaszcza gdy w grę wchodzą podstawowe zasady i wiążące wytyczne;
37. wzywa Komisję do bardzo szybkiego przedstawienia konkretnych wniosków w dziedzinie detalicznych usług finansowych, zważywszy że finanse detaliczne w UE powinny działać w interesie obywateli oraz zapewniać lepsze produkty i większy wybór na rynku;
38. wzywa Komisję do podjęcia skutecznych środków w ramach europejskiego semestru, by zapewnić wdrożenie przez państwa członkowskie zaleceń dla poszczególnych krajów i reform strukturalnych w celu zmodernizowania ich gospodarek, zwiększenia konkurencyjności i przeciwdziałania nierównościom i różnicom;
39. wzywa Komisję do przyspieszenia prac nad wdrożeniem Unii rynków kapitałowych, aby zmniejszyć ograniczenia dla inwestycji w UE w celu pobudzenia wzrostu na rynku pracy; wzywa Komisję do przedstawienia wniosków nakierowanych na poprawę otoczenia biznesu w UE w celu przyciągnięcia większej ilości zagranicznych inwestycji bezpośrednich;
40. wzywa Komisję, by zgodnie z rezolucją Parlamentu z dnia 12 kwietnia 2016 r. w sprawie roli UE w ramach międzynarodowych instytucji i organów finansowych, walutowych i regulacyjnych[1][1] zracjonalizowała i skodyfikowała reprezentację UE w organizacjach i organach wielostronnych w celu zwiększenia przejrzystości, rzetelności i rozliczalności udziału Unii w tych organach, jak również jej wpływu i propagowania prawodawstwa, które przyjęła w wyniku procesu demokratycznego;
41. wzywa Komisję do wspierania wzrostu w oparciu o podejście trójpłaszczyznowe ukierunkowane na zwiększenie inwestycji oraz finansowanie innowacji, między innymi za pośrednictwem Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategiczny (EFIS) i unii rynków kapitałowych, reform strukturalnych nakierowanych na modernizację gospodarek i przyjęcie wspólnej kombinacji polityki budżetowej i monetarnej;
POŁĄCZONY JEDNOLITY RYNEK CYFROWY
42. wyraża zaniepokojenie w związku z opóźnieniami w kontekście niektórych wniosków ustawodawczych ujętych w strategii jednolitego rynku cyfrowego; uważa, że instytucje europejskie powinny utrzymać tempo wdrażania tej strategii i dołożyć wszelkich starań w celu przedstawienia i przyjęcia rzeczowych wniosków; na dzień przeglądu śródokresowego zwraca się do trzech instytucji o zaangażowanie na najwyższym szczeblu w celu zapewnienia priorytetowego traktowania tychże w toku procesu ustawodawczego, tak aby przedsiębiorstwa i obywatele mogli czerpać korzyści z ich rezultatów;
43. z zadowoleniem przyjmuje działania na rzecz rozwoju i unowocześnienia przepisów UE w dziedzinie własności intelektualnej, zwłaszcza prawa autorskiego, aby dostosować je do warunków ery cyfrowej oraz ułatwić transgraniczny dostęp do treści twórczych, a przez to poprawić pewność prawa, jednocześnie chroniąc prawa twórców i wykonawców; wzywa Komisję do opierania wszelkich inicjatyw ustawodawczych w zakresie modernizacji praw autorskich na niezależnych dowodach naukowych na temat wpływu na rozwój i zatrudnienie, zwłaszcza w kontekście MŚP działających w tym sektorze, dostęp do wiedzy i kultury, odpowiedzialności pośredników, otwarty Internet, prawa podstawowe oraz potencjalne koszty i korzyści dla sektora kreatywnego i sektora kultury; uważa, że prawa autorskie powinny zachować swą podstawową funkcję, tj. pozwalać twórcom na czerpanie korzyści ze swojej pracy w sytuacji, gdy jest ona wykorzystywana przez innych, przy jednoczesnym zharmonizowaniu wyłączeń i ograniczeń w obszarach prac badawczych, edukacji, ochrony dziedzictwa kulturowego i treści tworzonych przez użytkowników; podkreśla, że unowocześnianie wniosków dotyczących reform nie powinno szkodzić istotnemu wkładowi tradycyjnych sposobów promowania kultury regionalnej i europejskiej;
44. ponawia apel o przedstawienie wniosków w sprawie rozwijania potencjału sektora kultury i sektora kreatywnego jako źródeł zatrudnienia i wzrostu gospodarczego; podkreśla w związku z tym znaczenie egzekwowania oraz modernizacji praw własności intelektualnej i wzywa Komisję do przeprowadzenia działań następczych w związku z planem działania na rzecz zwalczania naruszeń tego prawa, w tym do przeglądu dyrektywy w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej, która nie nadąża za erą cyfrową i nie jest odpowiednim środkiem zwalczania naruszeń w środowisku online; ponadto wzywa Komisję do przeprowadzenia działań następczych w związku z zieloną księgą w sprawie systemów zwrotu i systemów pokrewnych w kontekście potencjalnego ogólnounijnego prawa do odzyskania pieniędzy wydanych bezwiednie na zakup podrabianych towarów; wzywa Komisję do dalszego wzmocnienia zakresu uprawnień europejskiego obserwatorium do spraw naruszeń praw własności intelektualnej oraz z zadowoleniem przyjmuje utworzenie przez nią grupy ekspertów ds. egzekwowania praw własności intelektualnej;
45. wzywa Komisję do zapewnienia utrzymania internetu jako otwartej, neutralnej, bezpiecznej i integracyjnej platformy umożliwiającej komunikację, produkcję, uczestnictwo i tworzenie treści oraz jako narzędzia zapewniającego różnorodność kulturową i innowacyjność; przypomina, że leży to w interesie wszystkich obywateli i konsumentów UE oraz przyczyni się do sukcesu europejskich przedsiębiorstw w skali globalnej; podkreśla potrzebę zapewnienia rygorystycznego stosowania zasady neutralności sieci przyjętej w ramach pakietu dotyczącego łączności na całym kontynencie;
46. wzywa Komisję do zaproponowania dyrektywy w sprawie zgłaszania i usuwania materiałów celu zapobieżenia fragmentacji jednolitego rynku cyfrowego, co pozwoliłoby na zwiększenie przejrzystości poprzez harmonizację procedur i narzędzi ochrony umożliwiających platformom internetowym i ich użytkownikom na usuwanie treści; podkreśla fakt, że UE potrzebuje skutecznej architektury sprawiedliwości proceduralnej pozwalającej na ochronę obywateli przed arbitralnym usuwaniem treści;
47. wzywa Komisję do kontynuowania wysiłków nakierowanych na szybkie wdrożenie planu działania na rzecz administracji elektronicznej UE i wzywa Komisję do przedstawienia sprawozdania po uruchomieniu w roku 2017 zakrojonego na dużą skalę projektu pilotażowego opartego na zasadzie „tylko jeden raz” na rzecz przedsiębiorstw i obywateli (TOOP);
POGŁĘBIONY I BARDZIEJ SPRAWIEDLIWY RYNEK WEWNĘTRZNY OPARTY NA WZMOCNIONEJ BAZIE PRZEMYSŁOWEJ
Jednolity rynek
48. zauważa z ubolewaniem, że Komisja nie zastosowała się jak dotąd do ponawianego apelu o stworzenie silnego filaru jednolitego rynku, obejmującego też wymiar społeczny w ramach europejskiego semestru, wraz z systemem regularnego monitorowania oraz identyfikacji barier dla jednolitego rynku specyficznych dla poszczególnych państw, które są ostatnio wprowadzane w państwach członkowskich z coraz większą intensywnością i częstotliwością, a ich zasięg rośnie;
49. dlatego też ponawia wezwanie do Komisji o stworzenie zaleceń dotyczących usuwania barier dla jednolitego rynku obecnych w zaleceniach dla poszczególnych krajów; wzywa do dokonania dogłębnej oceny integracji i wewnętrznej konkurencyjności jednolitego rynku; podkreśla, że ocena stanu integracji jednolitego rynku powinna stać się integralną częścią ram zarządzania gospodarczego;
50. zwraca się do Komisji o skoncentrowanie prac na wdrożeniu strategii jednolitego rynku, a w szczególności na wnioskach ustawodawczych dotyczących jednolitego portalu cyfrowego, które winny zostać niezwłocznie przedłożone, oraz dotyczących narzędzia informacyjnego jednolitego rynku; w tym kontekście przypomina, że Parlament, w swej rezolucji na temat strategii, podkreślił, iż różnice regulacyjne między państwami członkowskimi w zakresie znakowania lub wymogów jakościowych stwarzają niepotrzebne przeszkody w zakresie działalności dostawców towarów, ochrony konsumentów oraz oceny czy dane oznakowania są konieczne bądź niekonieczne w celu zapewnienia odpowiednich informacji dla konsumentów i ubolewa nad faktem, że Komisja nie podjęła jeszcze żadnych działań w tym kontekście;
51. wzywa Komisję, przy wsparciu Organu Europejskich Regulatorów Łączności Elektronicznej (BEREC) i krajowych organów ustawodawczych, do ścisłego monitorowania skutków zniesienia detalicznych opłat roamingowych z dniem 15 czerwca 2017 r., zwłaszcza pod względem poprawnego wdrożenia i egzekwowania przepisów dyrektywy w zakresie wyłączeń z jej zakresu, ewolucji wzorców konsumpcji danych oraz dostępnych detalicznych planów taryfowych; podkreśla konieczność oceny wpływu poprawnego wdrożenia zasad dobrowolnej polityki sprawiedliwego dostępu;
52. wzywa Komisję do przyjęcia w trybie pilnym wniosku o zmianę Rozporządzenia wykonawczego Komisji w zakresie norm i technik pozbawiania cech użytkowych w celu zapewnienia, że pozbawiona cech użytkowych broń palna stanie się nieodwracalnie niezdatna do użytku: przypomina Komisji, że przyjęcie przez nią przedmiotowego nowego wniosku stanowiło jeden z warunków przyjęcia przez Parlament Europejski dyrektywy o broni palnej, w związku z czym wzywa Komisję do niezwłocznej realizacji zobowiązania w celu usunięcia luk bezpieczeństwa i wzmocnienia przepisów dotyczących pozbawiania cech użytkowych w UE;
53. przypomina Komisji, że przyjęcie dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa sieci i informacji stanowiło jedynie pierwszy krok, który był konieczny lecz nie może być uznany za wystarczający w perspektywie średnio- i długookresowej; zwraca się do Komisji o zapewnienie przestrzegania jej przepisów przez państwa członkowskie oraz do stworzenia podstaw dla zmiany dyrektywy z chwilą, gdy stanie się to możliwe, w celu osiągnięcia wyższego poziomu współpracy operacyjnej i strategicznej między państwami członkowskimi;
Prawa konsumenta
54. jest zdania, że trwająca ocena dyrektywy o prawach konsumentów stanowi ważny krok na drodze do zapewnienia, że dyrektywa osiągnęła swe cele oraz że oczekiwane skutki opisane w treści pierwotnej oceny wpływu regulacji dołączonej do wniosku dotyczącego dyrektywy zostały zrealizowane;
55. podkreśla potrzebę terminowego ukończenia kontroli prawa konsumenckiego w ramach programu REFIT tak, aby możliwe było wykorzystanie jej wyników jeszcze w bieżącej kadencji oraz zapewnienia, że uwzględni ona wyniki oceny dyrektywy o prawach konsumentów;
56. wyraża zaniepokojenie w związku z zarzutów, że charakterystyka jakościowa produktów żywnościowych i nieżywnościowych sprzedawanych w ramach jednolitego rynku pod tymi samymi nazwami towarowymi, w takich samych opakowaniach i z innym opisem marketingowym może różnić się między poszczególnymi państwami członkowskimi; zwraca się do Komisji, aby wnikliwiej przyjrzała się rzeczonej kwestii;
STABILNA UNIA ENERGETYCZNA Z PERSPEKTYWICZNĄ POLITYKĄ W KWESTII ZMIANY KLIMATU
57. w następstwie przyjęcia szeregu wniosków ustawodawczych i komunikatów dotyczących unii energetycznej, wydajności energetycznej, kształtowania rynku, energii ze źródeł odnawialnych i innych powiązanych tematycznie dokumentów wzywa Komisję do skoncentrowania się na zapewnieniu pełnego wdrożenia tych aktów przez państwa członkowskie; uważa, że w przypadkach gdy zobowiązania prawne wyraźnie nie są wypełniane, Komisja powinna wszczynać postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, tak aby zbudować prawdziwą unię energetyczną;
58. wzuwa Komisję do możliwie najszybszego ukończenia opóźnionego już przeglądu prawodawstwa w zakresie emisji CO2 generowanych przez samochody osobowe, samochody dostawcze i ciężkie pojazdy dostawcze oraz do przedstawienia wniosków ustawodawczych w zakresie średnich docelowych poziomów emisji na rok 2025, zgodnie ze zobowiązaniami podjętymi w kontekście porozumienia między współprawodawcami w roku 2013;
59. wzywa Komisję do zapewnienia, że UE utrzyma swą przywódczą rolę w kontekście wdrożenia i egzekwowania postanowień porozumienia paryskiego; zwraca się do Komisji, by zaproponowała ogólnounijne środki będące uzupełnieniem zobowiązania UE do 40 % ograniczenia krajowych emisji gazów cieplarnianych w związku z zaplanowanym w treści porozumienia na 2018 r. dialogiem facylitatywnym; wzywa Komisję do przygotowania strategii na rzecz dekarbonizacji do połowy stulecia, która będzie spójna z celami określonymi w porozumieniu paryskim i obejmie etapy pośrednie w celu zapewnienia opłacalnej realizacji ambicji UE w dziedzinie klimatu; ponadto wzywa Komisję do oceny spójności obecnej polityki UE z celami porozumienia paryskiego, w tum w odniesieniu do budżetu UE, wycofywaniem dopłat do paliw kopalnych i zarządzania zasobami oceanicznymi, szczególnie w kontekście znaczenia oceanu dla klimatu; wzywa Komisję do opracowania środków na rzecz wspierania zorganizowanego przejścia na gospodarkę niskoemisyjną w celu złagodzenia gospodarczego ryzyka systematycznego związanego z wysokoemisyjnymi aktywami finansowymi; oczekuje od Komisji zapewnienia, że program prac odzwierciedlał będzie cele w zakresie zrównoważonego rozwoju poprzez umieszczenie zrównoważonego rozwoju w samym centrum zainteresowania polityki gospodarczej i ponownie podkreśla znaczenie pełnego wdrożenia 7. programu działań na rzecz środowiska naturalnego na lata 2014-2020;
60. wzywa Komisję do niezwłocznego przestawienia inicjatyw wyszczególnionych w planie działania dotyczącym gospodarki o obiegu zamkniętym, w tym w obszarach polityki w zakresie produktów i odpadów spożywczych, oraz do monitorowania postępów działań na rzecz gospodarki o obiegu zamkniętym w ramach europejskiego semestru;
61. wzywa Komisję do przedstawienia wniosku ustawodawczego w zakresie kontroli środowiskowych - z pełnym poszanowaniem dla zasad pomocniczości i proporcjonalności - w celu przyspieszenia wdrażania i egzekwowania praw i norm środowiskowych;
Polityka w dziedzinie rolnictwa i rybołówstwa
62. podkreśla znaczenie zrównoważenia sektorów rolnictwa, rybołówstwa i leśnictwa w kontekście zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego w UE, zatrudnienia i poprawy norm środowiskowych, jednocześnie wskazując na potencjał rolnictwa europejskiego w zakresie realizacji polityki dotyczącej zmian klimatycznych dzięki innowacjom i przyjęciu polityki nakierowanej na zwiększenie potencjału rolnictwa europejskiego w zakresie sekwestracji dwutlenku węgla;
63. wzywa Komisję do uproszczenia wdrażania WPR oraz ograniczenia biurokracji w celu zwiększenia jej efektywności, zmniejszenia obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorców w sektorze rolnym i zachęcania do innowacji, które są niezbędne dla modelu zorientowanego na przyszłość, konkurencyjnego rolnictwa europejskiego; zwraca się do Komisji o uwzględnienie zasady lepszego stanowienia prawa w planowanym wniosku dotyczącym reformy WPR, która powinna tworzyć więcej możliwości i zachęt finansowych dla innowacyjności w rolnictwie w celu zapewnienia długotrwałego bezpieczeństwa żywnościowego w UE poprzez zmniejszenie wpływu rolnictwa na różnorodność biologiczną i zwiększenie odporności klimatycznej;
64. wzywa Komisję do przedstawienia wniosków w celu pilnego przeciwdziałania kosztom stale ponoszonym przez środowisko w Europie oraz do dokonania przeglądy obecnej polityki, w szczególności WPR, aby dostosować ją do celów określonych w strategii ochrony różnorodności biologicznej UE;
65. podkreśla, że pilnie potrzebne i ważne jest przeciwdziałanie stale rosnącemu zagrożeniu odporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, ponieważ mogłoby to w olbrzymim stopniu wpłynąć na zdrowie obywateli oraz produktywność, jak również na budżety zdrowotne państw członkowskich; z uwagi na powyższe, wzywa Komisję, by przedstawiła wniosek dotyczący planu działań UE, który wskaże w jaki sposób realizować w Unii światowy plan działania Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) dotyczący odporności na środki przeciwdrobnoustrojowe; ponadto wzywa Komisję do wzmocnienia już podejmowanych w ramach bieżącego planu działania przeciw oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe działań mających na celu przeciwdziałanie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe oraz zapewnienia ich spójnego wdrażania przez wszystkie zainteresowane strony;
66. ponownie podkreśla, że dla zapewnienia terminowego i właściwego wdrożenia nowej wspólnej polityki rybołówstwa przyjętej w 2013 r. Komisja musi stale pracować nad wnioskami ustawodawczymi dotyczącymi przyjęcia odnowionych planów wieloletniego zarządzania zasobami rybnymi;
67. podkreśla znaczenie silnego systemu kontroli ustanowionego w rozporządzeniu dotyczącym systemu kontroli (rozporządzenie Rady (WE) 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r.), który zmodernizował unijne podejście do kontroli rybołówstwa zgodnie ze środkami przyjętymi w celu walki z nielegalnymi połowami; wzywa Komisję do przedsięwzięcia kompleksowych działań następczych i zaproponowania – w razie potrzeby – przeglądu tych środków w celu zaradzenia brakom i zapewnienia prawidłowego wdrożenia i wzmocnienia;
68. jest zdania, że nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane (NNN) połowy stanowią formę zorganizowanej przestępczości morskiej mającej katastrofalny, ogólnoświatowy wpływ na środowisko naturalne i sytuację społeczno-gospodarczą, wobec czego wzywa Komisję do podjęcia wszelkich koniecznych działań przeciwko odmawiającym współpracy państwom i wszelkim organizacjom przyczyniającym się do połowów NNN;
HANDEL
69. podkreśla swe poparcie dla ambitnego i opartego na wartościach planu w dziedzinie handlu, który wzmocni światowy system oparty na zasadach i przyczyni się do tworzenia miejsc pracy i wzrostu w Europie; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Komisji nakierowane na skuteczne zakończenie negocjacji z Japonią oraz przyspieszenie innych trwających negocjacji, w tym z Meksykiem i Mercosur, jak również mające na celu rozpoczęcie nowych negocjacji, przykładowo z Australią i Nową Zelandią, oraz odblokowanie innych negocjacji, przykładowo z Indiami;
70. wzywa Komisję do ponownego zainicjowania dyskusji w ramach WTO będącej wynikiem konferencji w Nairobi, ponieważ wielostronne negocjacje handlowe muszą pozostać priorytetem dla UE, nawet jeżeli są trudne; uważa, że warto byłoby wziąć pod uwagę nowe obszary i kwestie w kontekście WTO, w tym handel cyfrowy i z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy międzynarodowe podejmowane przez Komisję w zakresie ochrony inwestycji;
71. podkreśla, że modernizacje i wzmocnienie unijnych instrumentów ochrony handlu jest kwestią pilną i niezwykle istotną;
SILNIJESZA POZYCJA NA ARENIE MIĘDZYNARODOWEJ
72. wzywa Komisję, aby przystąpiła to utworzenia Europejskiego Funduszu Obronnego, który pozwalałby na zapewnienie adekwatnego finansowania dla zarówno realizowanych w ramach współpracy badań nad technologiami obronnymi jak i nabywania wspólnych zasobów przez państwa członkowskie; zachęca Komisję do zwiększenia skuteczności egzekwowania obu dyrektyw nakierowanych na dostosowanie jednolitego rynku do potrzeb obronnych i przygotowania inicjatywy w zakresie stworzenia wspólnych norm branżowych dla urządzeń i zasobów;
73. wzywa Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na wzrost napięcia obserwowany na Bałkanach Zachodnich i zidentyfikowania działań, które pozwolą na wzmocnienie zaangażowania UE na rzecz pojednania i reform we wszystkich rzeczowych krajach;
74. wyraża uznanie z powodu położenia przez Komisję nacisku na politykę sąsiedztwa, zarówno na wschodzie jak i na południu, ale podkreśla, że polityka ta musi objąć kwestie bardziej polityczne, w szczególności przez połączenie większej pomocy finansowej, większego wsparcia demokracji, dostępu do rynku i zwiększonej mobilności; podkreśla, że polityka ta musi w sposób jednoznaczny identyfikować obszary działań w celu skuteczniejszego rozwiązywania problemów napotykanych przez państwa sąsiadujące;
75. wzywa Komisję do nadania priorytetowego znaczenia procesom cyfryzacji jako integralnego elementu instrumentów polityki zagranicznej UE oraz do wykorzystania ich jako szansy pozwalającej na objęcie wiodącej roli w obszarach takich jak zarządzanie Internetem, prawa człowieka w sieci, normy krajowe w zakresie cyberprzestrzeni, cyberbezpieczeństwo i wolność w Internecie, dostęp i rozwój, umiejętności cyfrowe czy neutralność sieci;
76. podkreśla, że propagowanie i poszanowanie praw człowieka, prawa międzynarodowego i podstawowych wolności musi być centralnym wspólnym mianownikiem wszystkich polityk UE; apeluje do Komisji o nielekceważenie znaczenia ochrony praw człowieka w kontekście środków zwalczania terroryzmu; domaga się, aby Komisja aktywnie zmierzała w kierunku skutecznego włączenia kwestii praw człowieka do wszystkich umów, w szczególności dotyczących handlu, dialogu politycznego i współpracy oraz umów o stowarzyszeniu, do których przystępuje Unia, w szczególności tak zwanej klauzuli dotyczącej demokracji oraz art. 8 umowy z Kotonu; wzywa Komisję do ścisłego monitorowania sytuacji w dziedzinie praw człowieka w krajach, z którymi UE zawarła umowy;
77. wzywa Komisję do dalszego wspierania wszystkich wysiłków na rzecz pociągania do odpowiedzialności za zbrodnie wojenne, za naruszanie i łamane praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego; obejmuje to potwierdzone przypadki użycia broni chemicznej. wyraża ciągłe, poważne zaniepokojenie w związku z celowymi ograniczeniami utrudniającymi świadczenie pomocy humanitarnej i ponawia wezwanie Komisji do podjęcia wszelkich starań na rzecz zapewnienia pełnego, bezproblemowego, bezpiecznego, zrównoważonego, ogólnokrajowego dostępu ONZ i innych organizacji humanitarnych w krajach, gdzie jest to potrzebne;
78. wzywa Komisję do przedstawienia planu wdrożenia zmienionego Konsensusu europejskiego;
79. wzywa Komisję do wykazania ambitnego podejścia w zaktualizowanej Strategii globalnej UE oraz do poprawy pozycji UE w ramach gwałtownie zmieniającego się świata, co pozwoli na wprowadzenie zmian instytucjonalnych i politycznych w celu skutecznego wdrożenia Agendy 2030; ponadto wzywa Komisję do przedstawienia wniosku w sprawie nadrzędnej strategii zrównoważonego rozwoju, obejmującej wszystkie odnośne obszary polityki wewnętrznej i zewnętrznej, w tym proces ONZ, ze szczegółowym harmonogramem do roku 2030, szczegółowym planem wdrożenia oraz konkretną procedurą, zapewniającą pełne zaangażowanie Parlamentu Europejskiego oraz do przedstawienia informacji dotyczących planu na potrzeby wdrożenia, monitorowania, nadzorowania i włączenia Agendy 2030 do polityki wewnętrznej i zewnętrznej UE;
80. podkreśla swoje poparcie dla ambitnego Planu inwestycji zewnętrznych. jest zdania, że wdrożenie planowanego Europejskiego Funduszu na rzecz Zrównoważonego Rozwoju (EFZR) oraz europejskiego funduszu powierniczego dla Afryki będzie miało kluczowe znaczenie w kontekście oceny skuteczności bieżących wysiłków; wzywa Komisję do aktywnej i skutecznej stymulacji polityki zewnętrznej UE; podkreśla, że UE powinna odgrywać wiodącą rolę pozwalającą jej skutecznie reagować na wyzwania stające obecnie przed Europą w dążeniu do
osiągnięcia celów zrównoważonego rozwoju do roku 2030 i usuwania pierwotnych przyczyn nieregularnej i wymuszonej migracji;
81. przypomina o potrzebie dokonania przeglądu rozporządzenia dotyczącego pomocy humanitarnej [rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/96 z dnia 20 czerwca 1996 r.] w celu poprawy skuteczności i zgodności z międzynarodowym prawem humanitarnym pomocy humanitarnej UE, zwłaszcza w kontekście pilnej potrzeby podjęcia kompleksowych działań przeciwko groźbie głodu i zapewnienia lepszej przyszłości milionom osób dotkniętych konfliktami, klęskami naturalnymi lub katastrofami spowodowanymi przez człowieka, a także potrzeby kształcenia w kontekście przedłużających się sytuacji kryzysowych;
82. wzywa Komisję do zintensyfikowania wysiłków na rzecz ochrony seksualnego i reprodukcyjnego zdrowia i praw kobiet i dziewcząt na całym świecie, gwarantując przy tym, że „zasada globalnego knebla” nie wpłynie na ograniczenie funduszy na pomoc humanitarną UE i działań organizacji zagranicznych pracujących na rzecz planowania rodziny finansowanych przez UE;
83. wzywa Komisję do przedstawienia wniosku ustawodawczego w zakresie środków towarzyszących „rozporządzeniom na temat minerałów pochodzących z rejonów ogarniętych konfliktem” ( 2014/0059 (COD) ) zgodnie z odpowiednim wspólnym komunikatem (JOINT (2014)8);
84. z uwagi na globalny charakter przemysłu odzieżowego i obserwowaną w jego kontekście niedostateczną poprawę warunków pracy pracowników wzywa Komisję do podjęcia działań wykraczających poza prezentację roboczego dokumentu służb Komisji na temat inicjatywy przewodniej w zakresie przemysłu odzieżowego oraz do przedstawienia wniosku ustawodawczego na temat obowiązków w zakresie należytej staranności w ramach łańcucha dostaw w sektorze odzieżowym;
85. wzywa Komisję do wsparcia krajów rozwijających się w wysiłkach na rzecz zwalczania oszustw podatkowych i uchylania się od opodatkowania przez ustanowienie kompleksowych i wiążących ram prawnych;
86. wzywa Komisję do przyjęcia ambitnego podejścia w kontekście przyszłych negocjacji po wygaśnięciu umowy z Kotonu w celu wypracowania wiążącego porozumienia dostosowanego do nowych realiów, z realnym wymiarem politycznym, uwzględnieniem wymiaru rozwoju gospodarczego, nakierowanego na dojrzałą gospodarkę rynkową i wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu;
*
* *
89. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.