Έγγραφο συνόδου

30.6.2017

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

εν συνεχεία δήλωσης της Επιτροπής

σύμφωνα με το άρθρο 37 παράγραφος 3 του Κανονισμού και τη συμφωνία πλαίσιο για τις σχέσεις μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

σχετικά με τις προτεραιότητες του Κοινοβουλίου ως προς το Πρόγραμμα Εργασίας της Επιτροπής για το 2018

( 2017/2699(RSP) )

João Pimenta Lopes, Δημήτριος Παπαδημούλης, Marina Albiol Guzmán, Paloma López Bermejo, Νεοκλής Συλικιώτης, Τάκης Χατζηγεωργίου, Javier Couso Permuy, Marisa Matias

εξ ονόματος Ομάδας GUE/NGL

B8-0455/2017

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τις προτεραιότητες του Κοινοβουλίου ως προς το Πρόγραμμα Εργασίας της Επιτροπής για το 2018

( 2017/2699(RSP) )

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

– έχοντας υπόψη τη συμφωνία πλαίσιο για τις σχέσεις μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής[1] και ιδίως το παράρτημα IV,

– έχοντας υπόψη το άρθρο 37 παράγραφος 3 του Κανονισμού του,

Μια άλλη Ευρώπη είναι δυνατή

1. λαμβάνοντας υπόψη ότι μετά από πολλά χρόνια οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής κρίσης, οι αξίες που διακηρύσσονται ως το θεμέλιο της ολοκλήρωσης της ΕΕ – δημοκρατία και συμμετοχή, ισότητα και κοινωνική δικαιοσύνη, αλληλεγγύη και βιωσιμότητα, και σεβασμός του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων – έχουν υπονομευθεί και εξακολουθούν να υπονομεύονται·

2. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι νεοφιλελεύθερες και προσανατολισμένες στη λιτότητα πολιτικές, που επιβάλλει η ΕΕ μέσω του πλαισίου οικονομικής διακυβέρνησης, έχουν διευρύνει τις κοινωνικοοικονομικές ανισότητες εντός και μεταξύ των κρατών μελών, και έχουν οδηγήσει σε αύξηση του αριθμού των ατόμων που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού· λαμβάνοντας υπόψη ότι η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και τα συστήματα αντιστρόφως προοδευτικής φορολόγησης έχουν συμβάλει στη μεταφορά του προϊόντος που πλούτου που παράγουν οι εργαζόμενοι σε μεγάλους κεφαλαιοκράτες και έχουν επιδεινώσει το χάσμα εισοδήματος και πλούτου·

3. λαμβάνοντας υπόψη ότι το εξαιρετικά δυσανάλογο βάρος του χρέους οφείλεται στις ασύμμετρες πολιτικές και στη φύση της διαδικασίας ολοκλήρωσης, στο πλαίσιο της οποίας ορισμένες χώρες επωφελούνται, ενώ άλλες έχουν εξαναγκαστεί σε σοβαρή οικονομική ύφεση· λαμβάνοντας υπόψη ότι το βάρος του χρέους έχει χρησιμοποιηθεί ως πρόσχημα για την επιβολή λιτότητας, η οποία με τη σειρά της εντείνει την ύφεση και υπονομεύει τον κοινωνικό χαρακτήρα των κρατών καθώς και τα δικαιώματα των λαών και των εργαζομένων, και, στη συνέχεια, οδηγεί σε αύξηση της ανεργίας, φτώχεια, μεγάλες περικοπές μισθών, αύξηση του ηλικιακού ορίου συνταξιοδότησης και περιστολή των δημόσιων δαπανών σε τομείς όπως η εκπαίδευση, ο πολιτισμός και η υγεία·

4. λαμβάνοντας υπόψη ότι η εν λόγω κατάσταση οδήγησε τους πολίτες σε αμφισβήτηση των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις που απαρτίζονται από τα πολιτικά κόμματα του «Μεγάλου Συνασπισμού», τα οποία δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθούν στις πιεστικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι κοινωνίες μας· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πολίτες επιμένουν ότι χρειάζεται ριζική αλλαγή των πολιτειακών και πολιτικών δομών·

5. λαμβάνοντας υπόψη ότι η εξαιρετικά άνιση οικονομική ανάπτυξη και το βάρος του χρέους, η υψηλή ανεργία, η εξασθένιση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, και η αύξηση των κοινωνικοοικονομικών ανισοτήτων απαιτούν ρήξη με τις πολιτικές που ακολουθεί σήμερα η ΕΕ και στροφή – τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο – προς πολιτικές με τις οποίες ενισχύονται οι προσπάθειες των κρατών μελών για τη δημιουργία ευημερίας για όλους, για δίκαιη κατανομή του πλούτου, βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη, πλήρη απασχόληση, ασφάλεια της απασχόλησης και κοινωνική προστασία, παροχή ποιοτικών, καθολικού χαρακτήρα και δωρεάν δημόσιων υπηρεσιών, περιβαλλοντική ευημερία στο πλαίσιο ενός υγιούς φυσικού περιβάλλοντος, επενδύσεις στην εκπαίδευση και τις υποδομές, αξιοπρεπή ζωή για του ηλικιωμένους και στέγαση, ενέργεια και επικοινωνίες που να είναι οικονομικά προσιτές· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι σφαιρικές πολιτικές για την καταπολέμηση της φτώχειας, του κοινωνικού αποκλεισμού και των εισοδηματικών ανισοτήτων, συγκεκριμένα μέσω πολιτικών αναδιανομής και δημοσίων επενδύσεων που δημιουργούν θέσεις εργασίας, είναι αναγκαίες τόσο σε επίπεδο Ένωσης όσο και σε επίπεδο κρατών μελών·

6. λαμβάνοντας υπόψη ότι το πλαίσιο οικονομικής διακυβέρνησης υφαρπάζει τις πολιτικές επιλογές των δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεων και των εθνικών κοινοβουλίων, παρακωλύοντας την άσκηση δημοκρατικού ελέγχου από τους λαούς της Ευρώπης και οδηγώντας σε θεσμοθετημένη λιτότητα· λαμβάνοντας υπόψη ότι η εντεινόμενη αντίθεση προς αυτό το είδος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης αντικατοπτρίζει την επείγουσα ανάγκη για μια διαφορετική διαδικασία ένταξης, η οποία θα εξυπηρετεί την κοινωνική και δημοκρατική πρόοδο στην ΕΕ, τη δίκαιη και ειρηνική επίλυση των διεθνών προβλημάτων και τον πολιτιστικό διάλογο σε παγκόσμιο επίπεδο, και θα βασίζεται στη συνεργασία μεταξύ χωρών με ίσα δικαιώματα·

7. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα φορολογικά συστήματα έχουν σχεδιαστεί για να ευνοούν το μεγάλο κεφάλαιο και όχι την εργατική τάξη και τον λαό· λαμβάνοντας υπόψη ότι τα σκληρά μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας και οι βαριές απώλειες κρατικών εσόδων λόγω της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής ασκούν περαιτέρω πίεση στους προϋπολογισμούς των κρατών μελών και υπονομεύουν τα συμφέροντα των λαών και των εργαζομένων· λαμβάνοντας υπόψη ότι η φορολογική πολιτική εξακολουθεί να αποτελεί αρμοδιότητα των κρατών μελών· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι μυστικές φορολογικές συμφωνίες, η παγκόσμια φοροδιαφυγή και η φοροαποφυγή και η μεταφορά κερδών σε φορολογικούς παραδείσους είτε εξακολουθούν να επιτρέπονται είτε δεν αντιμετωπίζονται δεόντως με το ανάλογο νομικό πλαίσιο·

8. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι δημοσιονομικές επιλογές που έχουν γίνει από την ΕΕ δεν αντανακλούν τις προτεραιότητες που είναι αναγκαίες για την επίτευξη βιώσιμης, ποιοτικής και κοινωνικά ισόρροπης ανάπτυξης και δεν λαμβάνουν υπόψη την ανάγκη οικονομικής και κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών·

9. λαμβάνοντας υπόψη ότι επί του παρόντος η διεθνής κατάσταση χαρακτηρίζεται από εν εξελίξει πολέμους, γεωπολιτικές αντιπαλότητες και βίαιες συγκρούσεις, κλιμάκωση των παρεμβατικών πολιτικών και αποσταθεροποίηση των κυρίαρχων κρατών, καθώς και από έναν επικίνδυνο ανταγωνισμό στον τομέα των εξοπλισμών με επικεφαλής τις κύριες δυνάμεις του ΝΑΤΟ· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πολίτες αντιτίθενται στην εμπλοκή της Ευρώπης σε πολέμους και γεωπολιτικές αντιπαλότητες· λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι ζωτικής σημασίας η προσήλωση στην πολυμερή προσέγγιση και συνεργασία εντός του πλαισίου του διεθνούς δικαίου, των αρχών του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και του δικαιώματος αυτοδιάθεσης των λαών και του σεβασμού της εθνικής κυριαρχίας·

10. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ εξακολουθεί σήμερα να αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη προσφυγική ανθρωπιστική κρίση μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο· λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΕ και ορισμένα κράτη μέλη φέρουν άμεση ευθύνη για τα βαθύτερα αίτια της μετανάστευσης και/ή της εκτόπισης, που αναγκάζουν τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις εστίες τους λόγω των πολέμων, της κλιματικής αλλαγής, των ανισοτήτων και της αδικαιολόγητης παρέμβασης στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής μέσω στρατιωτικών επεμβάσεων, η οποία τροφοδοτεί τις περιφερειακές συγκρούσεις και υπηρετεί τα γεωπολιτικά στρατηγικά συμφέροντα της ΕΕ, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ· λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι σαφές ότι η ΕΕ δεν συμμορφώνεται με τις υποχρεώσεις της, μεταξύ άλλων βάσει του διεθνούς δικαίου·

11. λαμβάνοντας υπόψη ότι πολλές πολιτικές της ΕΕ και των κρατών μελών έχουν προετοιμάσει το έδαφος για την εκδήλωση ξενοφοβίας και ρατσισμού, ακροδεξιάς ιδεολογίας και ακροδεξιών πολιτικών, καθώς και για την ανάπτυξη ριζοσπαστικών ξενοφοβικών και ρατσιστικών κομμάτων και κινημάτων, καθώς ενισχύουν τις διακρίσεις λόγω ιθαγένειας στη μεταχείριση των εργαζομένων, των προσφύγων και των μεταναστών· λαμβάνοντας υπόψη ότι υφίστανται παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εντός της ΕΕ, γεγονός που οδηγεί στην ενίσχυση των εν λόγω δυνάμεων·

12. λαμβάνοντας υπόψη ότι το δημοκρατικό έλλειμμα έχει διευρυνθεί συνεπεία των πολιτικών επιλογών της ΕΕ, και πολλοί πολίτες αισθάνονται ότι δεν εκπροσωπούνται από τα θεσμικά όργανα· λαμβάνοντας υπόψη ότι τούτο συνιστά μεγάλο πρόβλημα, που μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με την αύξηση της διαφάνειας και του ανοικτού χαρακτήρα και με την υπεράσπιση των αξιών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δημοκρατίας, περιλαμβανομένης της ισχυρότερης συμμετοχής των πολιτών, της ειρήνης, της ανοχής, της προόδου, της αλληλεγγύης και της συνεργασίας μεταξύ των λαών·

13. λαμβάνοντας υπόψη ότι η κρίση του κλίματος συνεχίζει να αποτελεί απειλή για τη σταθερότητα, την υγεία και τα μέσα διαβίωσης των κοινωνιών σε όλο τον κόσμο καθώς και για την καλή διαβίωση των ζώων και τη βιοποικιλότητα· λαμβάνοντας υπόψη ότι οι δεσμεύσεις στο πλαίσιο της COP 21, αν και είναι προφανώς φιλόδοξες, θα πρέπει να ενισχυθούν προς τη σωστή κατεύθυνση·

14. λαμβάνοντας υπόψη ότι θα πρέπει να υποστηριχθεί ως απόλυτο δικαίωμα η κυρίαρχη βούληση των λαών να αποφασίζουν την δική τους αναπτυξιακή πορεία σε καθένα από τα κράτη μέλη·

Προάσπιση και προώθηση των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων

1. επικρίνει έντονα την πρόταση για έναν ευρωπαϊκό κοινωνικό πυλώνα που παρουσίασε η Επιτροπή, δεδομένου ότι πρόκειται απλώς για ένα εγχειρίδιο κοινωνικού πρωτοκόλλου, το οποίο δεν θα επιφέρει την αλλαγή αντίληψης που χρειάζεται επειγόντως η ΕΕ προκειμένου να αντιστραφεί η ανθρώπινη, κοινωνική και οικονομική κρίση που έχει προκαλέσει ο νεοφιλελευθερισμός και η οποία επιδεινώνεται από τις πολιτικές λιτότητας και την απορρύθμιση· τονίζει ότι η θεσμοθετημένη καθολική κοινωνική ασφάλιση και οι ασφαλείς συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου πρέπει να αποτελούν το αδιαμφισβήτητο νομικό μοντέλο για τη μελλοντική Ευρώπη που χρειαζόμαστε, και όχι τα σενάρια ευελιξίας που περιγράφονται στο έγγραφο προβληματισμού σχετικά με την κοινωνική διάσταση της Ευρώπης· υποστηρίζει ότι πρέπει να παρέχονται ουσιαστικές κοινωνικές πολιτικές για όλους τους ανθρώπους που ζουν στην ΕΕ, μέσω της σταδιακής σύγκλισης των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των υποχρεωτικών ελάχιστων κοινωνικών δικαιωμάτων σε επίπεδο Ένωσης, με σαφή προτεραιότητα έναντι άλλων στόχων πολιτικής, και με την επιφύλαξη του δικαιώματος των κρατών μελών να εφαρμόζουν υψηλότερα πρότυπα· η μελλοντική Ευρώπη που ζητούμε θα έρθει σε ρήξη με το πλαίσιο της λιτότητας και της ανταγωνιστικότητας και με την ελευθέρωση και απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, και θα ιεραρχήσει τα ισχυρότερα δυνατά κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα, τόσο σε επίπεδο ΕΕ όσο και σε επίπεδο κρατών μελών, μεταξύ των οποίων το δικαίωμα ελάχιστου εισοδήματος για όλους για την προστασία από τη φτώχεια και το δικαίωμα στην απεργία και το δικαίωμα σε υψηλούς μισθούς βάσει τομεακών συλλογικών συμβάσεων για όλους τους εργαζόμενους· ζητεί, ως πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση αυτή, την εκπόνηση ενός πρωτοκόλλου κοινωνικής προόδου, που θα επιβάλει την υπεροχή των κοινωνικών δικαιωμάτων έναντι οποιωνδήποτε κανόνων της εσωτερικής αγοράς ή δημοσιονομικών κανόνων·

2. θεωρεί ότι ο Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης θα πρέπει να αποτελέσει τη βάση για ένα κοινό σύνολο ελάχιστων κοινωνικών δικαιωμάτων και προτύπων, και προσβλέπει στη δέσμευση για την ένταξη στην ΕΕ στον Χάρτη, ώστε να τονωθεί η οικονομική και κοινωνική σύγκλιση προς τα πάνω και η συνοχή μεταξύ των λαών και των εδαφών και να διασφαλιστεί, ταυτόχρονα, ότι τα κράτη μέλη θα έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα να εφαρμόζουν υψηλότερα δικαιώματα και πρότυπα·

3. ζητεί την υλοποίηση συγκεκριμένων προτάσεων προκειμένου να εξασφαλιστεί και να προωθηθεί το δικαίωμα σε συλλογικές διαπραγματεύσεις ως βασικό μέσο για τη διασφάλιση και την ενίσχυση των δικαιωμάτων, καθώς και τη δέσμευση της Επιτροπής ότι θα ενισχύσει την αρχή της ίσης αμοιβής για ίση εργασία στον ίδιο τόπο για όλους τους εργαζομένους, και, στο πλαίσιο αυτό, ζητεί να αναγνωριστούν όλες οι συλλογικές συμφωνίες, μεταξύ άλλων και όσον αφορά τους αποσπασμένους εργαζομένους· αποδοκιμάζει έντονα κάθε προσπάθεια υπονόμευσης των συλλογικών δράσεων, περιλαμβανομένων των δικαιωμάτων συνδικαλιστικής δραστηριότητας, συλλογικών διαπραγματεύσεων και απεργίας·

4. καλεί την Επιτροπή να προωθήσει τη μείωση και τη ρύθμιση του ωραρίου εργασίας και την αύξηση των μισθών, και να καταπολεμήσει το κοινωνικό ντάμπινγκ με στόχο την αντιμετώπιση της επισφαλούς και λαθραίας απασχόλησης, της απορρύθμισης του χρόνου εργασίας, της διεύρυνσης του τομέα των χαμηλόμισθων, του ανταγωνισμού για χαμηλούς μισθούς, των διακρίσεων, της παρενόχλησης και της βίας στο χώρο εργασίας, καθώς και για την προστασία των εργαζομένων από την αυτοεκμετάλλευση σε νέες μορφές εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της ψηφιακής εργασίας, του δικαιώματος ανάπαυλας και της συμμετοχικής εργασίας·

5. εκφράζει τη βαθιά του δυσαρέσκεια για τις προτάσεις της Επιτροπής σχετικά με τον τομέα των μεταφορών, δεδομένου ότι δεν διασφαλίζουν υψηλά πρότυπα ασφάλειας και συνθηκών εργασίας, καθώς έχουν ως στόχο να αποδυναμώσουν τα δικαιώματα των εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στην απεργία·

6. παροτρύνει την Επιτροπή να απορρίψει και να εγκαταλείψει το μοντέλο «ευελιξίας με ασφάλεια» και να προωθήσει πολιτικές που δημιουργούν ποιοτικές και ασφαλείς θέσεις εργασίας, που εξασφαλίζουν ότι όλοι οι εργαζόμενοι, συμπεριλαμβανομένων των μετακινούμενων και των αποσπασμένων εργαζομένων, θα λαμβάνουν αποδοχές που καλύπτουν τις ανάγκες διαβίωσης, τόσο σήμερα όσο και στο μέλλον, σε ό,τι αφορά την εξοικονόμηση πόρων, τις δεξιότητες και τις συντάξεις, καθώς και την πρόσβαση σε πλήρη κοινωνική προστασία· επιβεβαιώνει εκ νέου την ανάγκη για καθολική αλληλεγγύη βασισμένη στην κοινωνική ασφάλιση και απορρίπτει την ιδιωτικοποίηση και τη μείωση της προστασίας, τόσο υπό τη μορφή μείωσης των κοινωνικών μεταβιβάσεων, όσο και υπό τη μορφή της αύξησης της ηλικίας συνταξιοδότησης·

7. παροτρύνει την Επιτροπή να θέσει την καταπολέμηση της ανισότητας, της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού στο επίκεντρο των πολιτικών της· επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς την Επιτροπή να δεσμευτεί προς την κατεύθυνση ενός οικονομικού μοντέλου που θα εστιάζει στη δημιουργία θέσεων εργασίας με δικαιώματα, και όχι στη συσσώρευση πλούτου για τους μετόχους, καθώς και να δεσμευτεί ότι θα ενισχύσει τις δημόσιες υπηρεσίες και όχι την ιδιωτικοποίηση, η οποία ευνοεί τη μεταφορά πλούτου από τον δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα και αποδυναμώνει τα δικαιώματα των εργαζομένων· τονίζει ότι απαιτούνται περαιτέρω ενέργειες, μεταξύ των οποίων δύο πρωτοβουλίες, πρώτον: ένα κοινωνικό επενδυτικό πρόγραμμα για τη στήριξη των κοινωνικών πολιτικών σε επίπεδο κρατών μελών, το οποίο θα προωθεί και θα στηρίζει την ελεύθερη και ισότιμη πρόσβαση σε ποιοτικές δημόσιες υπηρεσίες στα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στη δικαιοσύνη, στην εκπαίδευση, στην υγειονομική περίθαλψη και σε αξιοπρεπή στέγαση και φροντίδα για τα παιδιά και τους ηλικιωμένους, και δεύτερον: πρόταση για μια ολοκληρωμένη στρατηγική για την καταπολέμηση της φτώχειας, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας ενός συστήματος ελάχιστου εισοδήματος σε επίπεδο κρατών μελών, το οποίο θα εγγυάται ένα ποσοστό του μέσου εισοδήματος στα αντίστοιχα κράτη μέλη, με ελάχιστο σημείο αναφοράς το 60 %, ως σημαντικό βήμα προς την εξάλειψη της φτώχειας·

8. υπερασπίζεται το δικαίωμα στην κινητικότητα, αλλά εμμένει στην άποψη ότι τούτο δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη δημιουργία θέσεων εργασίας στους τόπους διαβίωσης των ανθρώπων, και απορρίπτει την πρόταση της Επιτροπής, η οποία εξαναγκάζει τους εργαζομένους να ανταγωνίζονται μεταξύ τους· τονίζει το σημείο αυτό ενόψει της αυξανόμενης ψηφιοποίησης των μοντέλων παραγωγής, η οποία δεν θα πρέπει να οδηγήσει στην ανεργία και την ανασφάλεια, αλλά στη μείωση των ωρών εργασίας, διασφαλίζοντας και ενισχύοντας, παράλληλα, τους μισθούς και τις συνθήκες εργασίας· πιστεύει ότι η ψηφιοποίηση αποτελεί μείζονα πρόκληση για την κοινωνία, τόσο όσον αφορά τη μετάβαση από τα υπό εξαφάνιση επαγγέλματα στα νέα μοντέλα παραγωγής, όσο και όσον αφορά τη διασφάλιση των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων σε νέες θέσεις εργασίας και στο πλαίσιο νέων μορφών οργάνωσης της εργασίας· παροτρύνει την Επιτροπή να μην εστιάζει μόνο στη στήριξη της δίκαιης κινητικότητας, αλλά και στη δημιουργία θέσεων εργασίας και την εργασιακή μετάβαση σε όλα τα κράτη μέλη, ιδίως σε περιοχές με υψηλά ποσοστά ανεργίας, και να προσαρμόζει την υποστήριξή της στις ειδικές ανάγκες των κρατών μελών· υπογραμμίζει, στο πλαίσιο αυτό, ότι όλοι οι εργαζόμενοι, τόσο εντός όσο και εκτός της αγοράς εργασίας, θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε προγράμματα συνεχούς κατάρτισης και μάθησης καθ’ όλη τη διάρκεια του επαγγελματικού τους βίου και ότι τούτα θα πρέπει να χρηματοδοτούνται από τους εργοδότες και τα κράτη μέλη·

9. καλεί την Επιτροπή, στο πλαίσιο της συζήτησης και των συστάσεων σχετικά με τα εθνικά πλαίσια αφερεγγυότητας, να εξασφαλίσει ότι οι εργαζόμενοι και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις θα μπορούν να συμμετέχουν σε όλα τα στάδια της διαδικασίας και να τηρούνται ενήμεροι για τις εξελίξεις, και την καλεί να παρεμποδίσει την τακτική προσφυγή στις διαδικασίες αφερεγγυότητας για την επιδείνωση των συνθηκών εργασίας· καλεί, επιπλέον, την Επιτροπή να διευκολύνει τους εργαζομένους να αναλαμβάνουν επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν κίνδυνο αφερεγγυότητας, προκειμένου να διατηρείται η οικονομική δραστηριότητα και να ελαχιστοποιούνται οι απώλειες θέσεων εργασίας·

10. εκτιμά ότι όλα τα προγράμματα δράσης της ΕΕ για τον πολιτισμό και την εκπαίδευση θα πρέπει να περιλαμβάνουν μια συστηματική, χωρίς κοινωνικούς αποκλεισμούς διάσταση, να προωθούν πολιτικές για την ποιοτική δημόσια εκπαίδευση και να συνεισφέρουν ώστε να έχουν όλοι πλήρη πρόσβαση στον πολιτισμό και την αναψυχή· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη, ως εκ τούτου, να αποκλείουν τις δαπάνες για την εκπαίδευση και τον πολιτισμό από τον υπολογισμό του δημοσίου ελλείμματος στο πλαίσιο του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης, έως ότου το σύμφωνο καταργηθεί και αντικατασταθεί από ένα σύμφωνο για την απασχόληση και την ανάπτυξη·

11. τονίζει τη σημασία των πολιτικών πρωτοβουλιών που προωθούν τα δικαιώματα των γυναικών και την ισότητα των φύλων· λαμβάνει υπό σημείωση τη δέσμη μέτρων για την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής, η οποία περιλαμβάνει προτάσεις για νέες ή υψηλότερες ελάχιστες προδιαγραφές για τη γονική άδεια, την άδεια πατρότητας και την άδεια για παροχή φροντίδας· τονίζει, ωστόσο, ότι οι πρωτοβουλίες ανταποκρίνονται στη θέση του Κοινοβουλίου σχετικά με την οδηγία για την άδεια μητρότητας, με την αύξηση της ελάχιστης εγγυημένης περιόδου άδειας μητρότητας με πλήρεις αποδοχές από 14 σε 20 εβδομάδες και με τη θέσπιση υποχρεωτικού δικαιώματος άδειας πατρότητας με αποδοχές· επικροτεί την πρόταση σύμφωνα με την οποία η γονική άδεια αποτελεί ατομικό δικαίωμα των γονέων· πιστεύει ότι πρέπει να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα σε όλα τα κράτη μέλη για να βελτιωθεί η ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής για τις γυναίκες και τους άνδρες, και ότι θα πρέπει να γίνουν βήματα για την αύξηση της διάρκειας της γονικής άδειας, κατά την οποία οι αποδοχές πρέπει να είναι πλήρεις, έτσι ώστε να περάσουμε εν τέλει σε ένα πιο δίκαιο σύστημα γονικής άδειας·

12. καλεί την Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, να υποβάλει πρόταση για μια ολοκληρωμένη στρατηγική της ΕΕ σχετικά με τη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών, η οποία θα καλύπτει όλες τις διαφορετικές μορφές βίας· εκφράζει την ικανοποίησή του για τις τρέχουσες προσπάθειες της Επιτροπής για προσχώρηση της ΕΕ στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης· ζητεί από την ΕΕ να ανταποκριθεί στην επείγουσα ανάγκη για έγκριση και υλοποίηση μιας νέας στρατηγικής της ΕΕ κατά της εμπορίας ανθρώπων, η οποία να περιλαμβάνει μια ισχυρή προοπτική της ισότητας των φύλων και να εστιάζει ιδίως στη μείωση της ζήτησης και στην εφαρμογή ενός συστήματος τιμωρίας για τους πελάτες/δράστες·

Προοδευτικές οικονομικές πολιτικές

13. καλεί την Επιτροπή να θέσει τέρμα στην αυστηρή πολιτική λιτότητας της ΕΕ· είναι της άποψης ότι η συνθήκη δημοσιονομικής σταθερότητας, το δημοσιονομικό σύμφωνο, το ευρωπαϊκό εξάμηνο, καθώς και τα εθνικά συμβούλια παραγωγικότητας και οι ανεξάρτητες δημοσιονομικές αρχές θα πρέπει να ανακληθούν, καθώς χαρακτηρίζονται από δημοκρατικό και κοινωνικό έλλειμμα, και όχι μόνο συνιστούν οικονομική παράνοια με σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στις επενδύσεις, την ανάπτυξη, την κοινωνική συνοχή και τη δημιουργία θέσεων εργασίας, και έχουν οδηγήσει σε δραματική αύξηση των ανισοτήτων εντός και μεταξύ των κρατών μελών, αλλά περιορίζουν επίσης το δικαίωμα των κρατών μελών να καθορίζουν την πολιτική προϋπολογισμού και τη δημόσια πολιτική τους·

14. απορρίπτει, κατά συνέπεια, κατηγορηματικά την έκθεση των πέντε προέδρων και τη λευκή βίβλο και το έγγραφο προβληματισμού της Επιτροπής σχετικά με την εμβάθυνση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ), δεδομένου ότι δεν προσφέρουν διέξοδο από τον φαύλο κύκλο της λιτότητας, αλλά αντιθέτως προτείνουν την εμβάθυνση των υφιστάμενων πολιτικών και την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και της διαρθρωτικής σύγκλισης, επιβάλλοντας αυστηρές δημοσιονομικές πολιτικές και λιτότητα·

15. τονίζει την ανάγκη να αντικατασταθούν αυτές οι πολιτικές με ένα σύμφωνο για την απασχόληση και την ανάπτυξη, που θα περιλαμβάνει μια νέα δέσμη οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών πολιτικών υπέρ των λαών και των εργαζομένων, συγκεκριμένα με την προώθηση της περιβαλλοντικά βιώσιμης ανάπτυξης χωρίς αποκλεισμούς, της ποιοτικής και ασφαλούς απασχόλησης και της κοινωνικής και περιφερειακής συνοχής· υπογραμμίζει το γεγονός ότι, βάσει του νέου αυτού πλαισίου συνεργασίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ανακτήσουν την ικανότητα να αποφασίζουν για τις οικονομικές πολιτικές που ανταποκρίνονται καλύτερα στις ανάγκες τους, ενώ σε επίπεδο ΕΕ, η διαδικασία λήψης αποφάσεων πρέπει να εξασφαλίζει δημοκρατική λογοδοσία και διαφάνεια που να περιλαμβάνουν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα εθνικά κοινοβούλια και τον πλήρη σεβασμό των αποφάσεων που λαμβάνονται σε επίπεδο κράτους μέλους, στις οποίες θα πρέπει να αποτυπώνεται ευρύς διάλογος με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη· παροτρύνει την Επιτροπή να δρομολογήσει μια συζήτηση μεταξύ των κρατών μελών και των θεσμικών οργάνων της ΕΕ σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο τούτο μπορεί να επιτευχθεί·

16. πιστεύει ότι, σε περίπτωση που κράτος μέλος αποφασίσει να αποχωρήσει από το ευρώ επειδή η συμμετοχή του έχει καταστεί μη βιώσιμη και αφόρητη, μια τέτοια απόφαση θα πρέπει να είναι απόλυτα σεβαστή και να προετοιμάσει το έδαφος για τη διαπραγμάτευση και την ομαλή αποχώρηση με τρόπο δίκαιο και χωρίς πιέσεις, κυρώσεις ή εκβιασμό, στο πλαίσιο ενός συνολικού προγράμματος στήριξης· θεωρεί ότι ένα τέτοιο πρόγραμμα θα πρέπει να προβλέπει τη δυνατότητα επαρκούς αποζημίωσης που θα καθορίζεται με βάση την κοινωνική και οικονομική βλάβη που έχει προκληθεί·

17. ζητεί μετ’ επιτάσεως την κατάρτιση σχεδίου έκτακτης ανάγκης για τη στήριξη της οικονομίας των χωρών που έχουν πληγεί από την παρέμβαση της τρόικας·

18. υπογραμμίζει το γεγονός ότι το ύψος του χρέους σε ορισμένες χώρες της ΕΕ εξακολουθεί να είναι μεταξύ των υψηλότερων στον κόσμο· ζητεί από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη, κατά συνέπεια, να δρομολογήσουν και να στηρίξουν μια διαδικασία επαναδιαπραγμάτευσης του δημοσίου χρέους (ποσά, διάρκεια και επιτόκια) και να ακυρώσουν τα κερδοσκοπικά και παράνομα στοιχεία στις πλέον χρεωμένες χώρες, προκειμένου να καταστεί το σύστημα του χρέους συμβατό με την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη· επισημαίνει ότι, χωρίς την ελάφρυνση του χρέους, η οικονομική ανάκαμψη των κρατών μελών είναι αδύνατη·

19. καλεί την Επιτροπή να αξιολογήσει και να συζητήσει τη διαδικασία τραπεζικής ένωσης, η οποία είναι αντιδημοκρατική και ασύμμετρη και έχει προστατεύσει μέχρι σήμερα τα συμφέροντα των τραπεζών και όχι των καταθετών· θεωρεί ότι η τραπεζική ένωση έχει αποδυναμώσει περαιτέρω την ικανότητα των κρατών μελών να ελέγχουν το τραπεζικό τους σύστημα και επιπλέον έχει εξυπηρετήσει την προώθηση και, σε τελική ανάλυση, την πραγματοποίηση αρκετών συγχωνεύσεων και εξαγορών στον τραπεζικό τομέα των διαφόρων κρατών μελών· θεωρεί, ως εκ τούτου, ότι η τραπεζική ένωση λειτουργεί ως πολιτικό εργαλείο για να επιβληθεί μια διαδικασία συγκέντρωσης κεφαλαίων· στην πραγματικότητα, η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού τραπεζικού ολιγοπωλίου αποτελεί τόσο μείζονα στόχο όσο και συνέπεια της τραπεζικής ένωσης, και δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα του «υπερβολικού μεγέθους» που δεν επιτρέπει την πτώχευση, αλλά μάλλον το μεγεθύνει, δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των πληθυσμών και απέχει πολύ από την αποτελεσματική αντιμετώπιση του ζητήματος της ασφάλειας των καταθετών· πιστεύει, ως εκ τούτου, ότι ο μόνος τρόπος για την αντιμετώπιση του προβλήματος του «υπερβολικού μεγέθους» και της ασφάλειας των καταθετών, καθώς και της διασφάλισης ενός τραπεζικού συστήματος το οποίο θα υφίσταται για να υπηρετεί τα συμφέροντα των ανθρώπων και τις αναπτυξιακές ανάγκες των χωρών, είναι η κατάργηση της τραπεζικής ένωσης και η προώθηση του δημόσιου ελέγχου και η αποκέντρωση του τραπεζικού και χρηματοπιστωτικού τομέα· επιμένει ότι είναι επείγουσα ανάγκη να αναληφθούν πρωτοβουλίες και να προστατευθούν οι καταθέτες με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα στην Ευρώπη, ώστε να αποτραπούν μελλοντικές κρίσεις·

20. τονίζει ότι η απορρύθμιση και η ελευθέρωση των κεφαλαιουχικών αγορών δημιουργούν σοβαρά προβλήματα για τις οικονομίες των κρατών μελών, δηλαδή για τη σταθερότητά τους· πιστεύει ότι η ένωση των κεφαλαιαγορών, εμβαθύνοντας το επίπεδο χρηματιστηριοποίησης των οικονομιών των κρατών μελών, δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα κανενός πλην των οικονομικών επενδυτών και αυξάνει σημαντικά τη πιθανότητα νέας οικονομικής κρίσης· ζητεί την άμεση παύση της διαδικασίας για τη δημιουργία ένωσης των κεφαλαιαγορών και τονίζει εκ νέου την ανάγκη για διαχωρισμό των επενδυτικών τραπεζικών δραστηριοτήτων από τις τραπεζικές δραστηριότητες λιανικής, ώστε να αποφεύγεται η μόλυνση και η συγκέντρωση στον τομέα·

21. επιμένει ότι η Επιτροπή και τα κράτη μέλη πρέπει να επιδείξουν πραγματική πολιτική βούληση για τη φορολόγηση των πραγματικών κατόχων του πλούτου· εκφράζει τη λύπη του για την ανεπαρκή αντίδραση σε φορολογικά σκάνδαλα στην ΕΕ· υπερασπίζεται την υποχρέωση δημοσιοποίησης των φορολογικών αποφάσεων τύπου «tax ruling», την υποβολή εκθέσεων ανά χώρα και τα μητρώα πραγματικών δικαιούχων, ώστε να εξασφαλίζεται διαφάνεια και έλεγχος· ζητεί το τέλος των υπεράκτιων κέντρων (off-shore) και άλλων φορολογικών παραδείσων εντός και εκτός της ΕΕ, την αποτελεσματική ρύθμιση των παραγόντων διευκόλυνσης και προώθησης των υπεράκτιων μηχανισμών, την προάσπιση της συνεργασίας για την κατάργηση του τραπεζικού απορρήτου για φορολογικούς σκοπούς, την προώθηση των δράσεων συνεργασίας για την πρόληψη και την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της φορολογικής απάτης, την τιμωρία των κερδοσκοπικών συναλλαγών μέσω μέτρων φορολογικής πολιτικής και τη διασφάλιση ότι τα κέρδη θα φορολογούνται στον τόπο όπου ασκείται η οικονομική δραστηριότητα, εκεί που πράγματι εργάζονται οι εργαζόμενοι και δημιουργείται η αξία· ζητεί να πραγματοποιηθεί διεθνής διάσκεψης κορυφής στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών με στόχο την εκπόνηση χάρτη πορείας και ενός κοινού σχεδίου δράσης για την κατάργηση των φορολογικών παραδείσων και του φορολογικού ντάμπινγκ·

Ανάκαμψη των οικονομιών των κρατών μελών μέσω των δημόσιων επενδύσεων και της βιώσιμης ανάπτυξης

22. υπογραμμίζει το γεγονός ότι, εκτός από ένα δημοκρατικό και δίκαιο πλαίσιο συνεργασίας και έναν πραγματικό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων, η ΕΕ απαιτεί μια σφαιρική και δίκαιη οικονομική ανάπτυξη και μια επενδυτική στρατηγική, η οποία θα λαμβάνει υπόψη τα συμφέροντα των λαών και τις ανάγκες των κρατών μελών, καθώς και τις ιδιαιτερότητές τους· ζητεί από την Επιτροπή να δρομολογήσει ένα πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, το οποίο να αποσκοπεί πράγματι στην επίτευξη της πλήρους απασχόλησης και μιας βιώσιμης, ενεργειακά αποδοτικής οικονομίας με χαμηλές εκπομπές άνθρακα, που να αφορά ειδικά τις χώρες και τις περιοχές με υψηλά επίπεδα ανεργίας και φτώχειας, καθώς και τους παραγωγικούς κλάδους που έχουν ζωτική σημασία για τις στρατηγικές ανάπτυξης κάθε χώρας· ζητεί να προωθηθούν τα δημόσια έργα και να υποστηριχθούν οι τοπικές κυβερνήσεις, οι πολύ μικρές, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, οι συνεταιρισμοί και οι μη κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, ώστε να αυξηθεί η παραγωγικότητά τους, να περιοριστεί η κατάληψη της δεσπόζουσας θέσης στην αγορά από μεγάλες επιχειρήσεις και να εξασφαλισθεί η υγιής οικονομική ανάπτυξη και η κοινωνική συνοχή της ΕΕ, καθώς και να ενισχυθούν τα κοινοτικά ταμεία και να προσανατολιστούν προς την κατεύθυνση αυτή·

23. τονίζει ότι, εκτός από το επενδυτικό σχέδιο, η πολιτική συνοχής θα πρέπει να αποτελεί ορατή, απτή και ποσοτικά υπολογίσιμη έκφραση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης και της δικαιοσύνης· υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη για μια πραγματική πολιτική συνοχής με σημαντική αύξηση των διαρθρωτικών ταμείων, με πρωταρχικούς στόχους τη μείωση των ανισοτήτων μεταξύ των περιφερειών, με ιδιαίτερη έμφαση στις φτωχότερες και τις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες, και η οποία να αφορά τα κράτη μέλη που πλήττονται από υπανάπτυξη, υψηλά επίπεδα ανεργίας, ή που αντιμετωπίζουν φυσικές καταστροφές ή ανθρωπιστικές κρίσεις, και να περιλαμβάνει βοήθεια υπό τη μορφή ανθρώπινων πόρων και τεχνικής βοήθειας όσον αφορά τη μετανάστευση και τις φυσικές καταστροφές· προτρέπει την Επιτροπή, ως εκ τούτου, να ακολουθήσει ισχυρή πολιτική συνοχής μετά το 2020 βάσει επιδοτήσεων, με κύριους στόχους την περιβαλλοντική, κοινωνική, οικονομική και εδαφική συνοχή, όπως κατοχυρώνονται στις Συνθήκες, τόσο με αστική όσο και με αγροτική διάσταση και με ισχυρή εστίαση στην ευρωπαϊκή εδαφική συνεργασία, καθώς και με ισχυρή προσήλωση στην αρχή της εταιρικής σχέσης, την προώθηση της πραγματικής σύγκλισης και την βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη και αύξηση της απασχόλησης· απορρίπτει κατηγορηματικά την υπαγωγή της πολιτικής για τη συνοχή στην οικονομική διακυβέρνηση της ΕΕ, τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και τις μακροοικονομικές προϋποθέσεις, καθώς η πολιτική συνοχής δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως μέσο οικονομικού σωφρονισμού αν μια περιφέρεια ή ένα κράτος μέλος απορρίπτει τις πολιτικές απορρύθμισης και ιδιωτικοποίησης·

24. λαμβάνει υπόψη τις τελευταίες εξελίξεις, και ιδίως τους σεισμούς που έγιναν στην Ιταλία και την Ελλάδα και τις πυρκαγιές στην Πορτογαλία και την Ισπανία, που είχαν δραματικές και σοβαρές συνέπειες για τη ζωή των ανθρώπων σε ιδιαίτερα μειονεκτούσες περιφέρειες, υπογραμμίζει τη σημασία του ταμείου αλληλεγγύης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΤΑΕΕ) για την αντιμετώπιση σοβαρών φυσικών καταστροφών και λαμβάνει υπό σημείωση την προτεινόμενη αύξηση στις πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων και πληρωμών για το ΤΑΕΕ· καλεί την Επιτροπή να φροντίσει για την περαιτέρω αύξηση του ταμείου αυτού, και για την προσαρμογή των κανόνων ώστε να καταστεί δυνατή η πιο ευέλικτη και έγκαιρη κινητοποίησή του, για να καλύπτεται ευρύτερο φάσμα καταστροφών με σοβαρές επιπτώσεις και να μειωθεί το χρονικό διάστημα μεταξύ της καταστροφής και της διάθεσης των πόρων·

25. υποστηρίζει ότι οι κοινωνικές, οικονομικές, κλιματικές και πολιτικές προκλήσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο με ρήξη με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές του παρελθόντος και επαναπροσανατολισμό προς την κοινωνική πρόοδο, την οικονομική σύγκλιση, τη συνοχή και τη βιώσιμη ανάπτυξη· ζητεί μετ’ επιτάσεως να τεθεί τέλος στην αρχή του ανταγωνισμού και την αρχή της οικονομίας της αγοράς, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για μια Ευρώπη που θα βασίζεται στην αρχή της αλληλεγγύης καθώς και στην αμοιβαία επωφελή συνεργασία·

26. αναμένει ότι η στρατηγική της ΕΕ για την οικονομική ανάπτυξη θα περιλαμβάνει μια βιομηχανική στρατηγική χωρίς αποκλεισμούς, που θα ενισχύει και θα αναπτύσσει μια διαφοροποιημένη βιομηχανική βάση σε όλα τα κράτη μέλη και τις περιφέρειες, λαμβάνοντας υπόψη τις περιφερειακές ιδιαιτερότητες· τονίζει τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζουν τα κράτη μέλη και οι δημόσιες επενδύσεις στη στρατηγική για την εκ νέου εκβιομηχάνιση, η οποία θα πρέπει να περιλαμβάνει στρατηγικούς τομείς και να καταστήσει βασικούς στόχους την αύξηση της απασχόλησης και της κοινωνικής και περιβαλλοντικής βιωσιμότητας· καλεί την Επιτροπή να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της μετεγκατάστασης της βιομηχανικής παραγωγής στην παγκόσμια αλυσίδα αξίας και να προτείνει την απαγόρευση της χρηματοδότησης της ΕΕ για τη μετεγκατάσταση της παραγωγής, προκειμένου να διαφυλαχθούν οι θέσεις εργασίας στα κράτη μέλη·

27. υπενθυμίζει τον θεμελιώδη ρόλο της δημόσιας έρευνας ως αντίβαρο στις προσανατολισμένες στην αγορά τάσεις· τονίζει ότι είναι απαραίτητο να χρησιμοποιούνται τα κονδύλια της ΕΕ για την έρευνα ως εργαλεία για την ενίσχυση της εδαφικής συνοχής στην ΕΕ, καθώς και να αποφεύγεται η συγκέντρωση της χρηματοδότησης της έρευνας μεταξύ λίγων χωρών, πανεπιστημίων, ερευνητικών κέντρων και εταιρειών· τονίζει τη σημασία της ενίσχυσης των δημοσίων επενδύσεων και της ρύθμισης των ψηφιακών υπηρεσιών προκειμένου να γεφυρωθεί το ψηφιακό χάσμα, και επισημαίνει την ανάγκη να αποφεύγεται η συγκέντρωση του ψηφιακού περιεχομένου μεταξύ μερικών διανομέων· υποστηρίζει τα ανοικτά πρότυπα στον ψηφιακό τομέα και την ανοικτή επιστήμη, ούτως ώστε οι καινοτομίες να μπορούν να είναι προς όφελος όλων· ζητεί να καθίστανται διαθέσιμες στο κοινό όλες οι επιστημονικές γνώσεις, είτε στηρίχθηκαν από άμεση είτε από έμμεση χρηματοδότηση από την ΕΕ·

28. απορρίπτει την εσωτερική αγορά ενέργειας της ΕΕ και τη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής ενεργειακής ένωσης, η οποία θα οδηγήσει σε περαιτέρω ελευθέρωση και μονοπώληση της αγοράς· ζητεί δημόσιο έλεγχο του στρατηγικού αυτού τομέα, καθώς η δημόσια ιδιοκτησία και διαχείριση της παραγωγής και της διανομής της ενέργειας είναι ο καλύτερος τρόπος διασφάλισης της περιβαλλοντικής και κοινωνικής βιωσιμότητας· επαναλαμβάνει ότι η ενέργεια είναι δημόσιο αγαθό και ότι η πρόσβαση στην ενέργεια θα πρέπει να αποτελεί βασικό κοινωνικό δικαίωμα· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η Επιτροπή παραμέλησε την πτυχή αυτή σε όλες τις προτάσεις, μεταξύ άλλων στη δέσμη μέτρων «Καθαρή ενέργεια για όλους τους Ευρωπαίους»· αναμένει από την Επιτροπή, στο πλαίσιο αυτό, να δημιουργήσει ένα ευρωπαϊκό παρατηρητήριο ενεργειακής πενίας και να καταρτίσει ένα συγκεκριμένο σχέδιο δράσης σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης της ενεργειακής πενίας·

29. ζητεί αποκεντρωμένη Κοινή Αλιευτική Πολιτική (ΚΑλΠ) που προάγει τον εκσυγχρονισμό και τη βιώσιμη ανάπτυξη του αλιευτικού τομέα, διασφαλίζοντας την κοινωνικοοικονομική του βιωσιμότητα, τη βιωσιμότητα των πόρων, τη διατήρηση και τη δημιουργία θέσεων εργασίας και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των εργαζομένων του αλιευτικού τομέα· επιβεβαιώνει την ανάγκη η ΚΑλΠ να αναγνωρίσει τις ιδιαιτερότητες της παράκτιας αλιείας και της μικρής κλίμακας αλιείας και την καταλληλότητα των υφιστάμενων μέσων για τις ανάγκες του τομέα· ζητεί να ληφθούν μέτρα που θα διασφαλίζουν την εθνική κυριαρχία επί των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών των κρατών μελών και των αλιευτικών τους πόρων·

30. θεωρεί ότι τα 30 χρόνια της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ) είχαν σοβαρές επιπτώσεις και στον γεωργικό τομέα στα κράτη μέλη και ότι συνέβαλαν στην κρίση στον τομέα της γεωργίας· ζητεί να δοθεί εκ νέου έμφαση σε μια από τις αρχές χρηματοδότησης της ΚΓΠ, «για την εξασφάλιση δίκαιου βιοτικού επιπέδου για τους γεωργούς», προκειμένου να καταπολεμηθεί η αυξημένη συγκέντρωση της παραγωγής, η μείωση των γεωργών μικρής κλίμακας, καθώς και η αύξηση των περιφερειακών ασυμμετριών και της εξωτερικής εξάρτησης όσον αφορά εμπορεύματα, που ευνοεί τις μεγαλύτερες οικονομίες της ΕΕ και τις μεγάλες επιχειρήσεις της αγροβιομηχανίας· εκφράζει τη λύπη του διότι το φαινόμενο αυτό θέτει σε κίνδυνο την παγκόσμιας σημασίας κληρονομιά της γεωργίας και της υπαίθρου, την ίδια στιγμή που οι μεγάλες επιχειρήσεις της αγροβιομηχανίας επεκτείνουν τα περιθώριά τους και επιβάλλουν το μοντέλο του παγκόσμιου επισιτιστικού συστήματος, το οποίο συνεπάγεται καταστροφικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις· υπογραμμίζει τον κεντρικό ρόλο των γεωργών στη γεωργική και επισιτιστική πολιτική· αντιτίθεται έντονα στη δεσπόζουσα κυριαρχία στην αγορά καθώς και στον αθέμιτο καθορισμό τιμών από μεγάλες επιχειρήσεις του κλάδου γεωργικών προϊόντων διατροφής εις βάρος της ασφάλειας τροφίμων, της ποιότητας και της επισιτιστικής κυριαρχίας, της υγείας των ανθρώπων και των ζώων, της καλής διαβίωσης των ζώων και του περιβάλλοντος· τονίζει τη σημασία της διευκόλυνσης της πρόσβασης στη γη για την καταπολέμηση των ανισοτήτων στις αγροτικές οικονομίες και για τη διευκόλυνση της ανανέωσης των γενεών στον γεωργικό τομέα·

31. καλεί την Επιτροπή, ενόψει της επικείμενης μεταρρύθμισης της ΚΓΠ, να μετατοπίσει την εστίαση της τρέχουσας ΚΓΠ, η οποία κυριαρχείται από την εντατική γεωργία και τις μονοκαλλιέργειες, προς την κατεύθυνση της βιώσιμης γεωργίας και της επισιτιστικής πολιτικής, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα οικονομικά, κοινωνικά, περιβαλλοντικά, διατροφικά και υγειονομικά θέματα και τις σχετικές προκλήσεις·

32. καλεί την Επιτροπή να θέσει σε εφαρμογή μέτρα για να αυξηθεί η προβολή και να ενισχυθεί ο ρόλος των γυναικών στον τομέα της γεωργίας· καλεί την Επιτροπή να δώσει προτεραιότητα στην προστασία των γεωργικών εκτάσεων και την πρόσβαση σε αυτές· καταδικάζει απερίφραστα την αρπαγή γαιών και ζητεί την άμεση παρέμβαση της Επιτροπής και των κρατών μελών· επιβεβαιώνει ότι το νερό αποτελεί οικουμενικό δικαίωμα και πρέπει να κατοχυρώνεται για κάθε ανθρώπινο ον, και δεν θα πρέπει να υπόκειται σε ιδιωτικοποίηση·

33. καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να απαγορεύσει όλες τις μορφές κατοχύρωσης σπόρων με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, προκειμένου να προστατευθούν οι αγρότες από την πίεση και τον ανταγωνισμό που προκαλούν οι πολυεθνικές εταιρείες που παράγουν σπόρους για σπορά και να προστατευθούν οι τοπικές ποικιλίες, καθώς και η γενετική και πολιτιστική κληρονομιά μας· καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, να απαγορεύσει την αδειοδότηση, την καλλιέργεια και την εμπορία ΓΤΟ και να αναλάβει δράση για την αντιμετώπιση της διαδεδομένης χρήσης φυτοφαρμάκων·

34. ζητεί από την Επιτροπή να εφαρμόσει, χωρίς καθυστέρηση, τα εκκρεμή σημεία της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προστασία και την καλή διαβίωση των ζώων 2012-2015· καλεί την Επιτροπή να διαμορφώσει μια νέα και φιλόδοξη στρατηγική για την προστασία και την καλή διαβίωση των ζώων και τη βιοποικιλότητα για την περίοδο 2016-2020, με σκοπό την αντιμετώπιση των υφιστάμενων ελλείψεων και κενών, ώστε να διαμορφωθούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού και να βελτιωθεί η καλή μεταχείριση των ζώων και η προστασία της βιοποικιλότητας σε όλη την ΕΕ·

Περιβαλλοντικές πολιτικές για ένα βιώσιμο μέλλον – αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

35. υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη για αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης· εκφράζει την ικανοποίησή του για την αναγνώριση από την COP 21 ότι οι παρούσες κλιματικές κρίσεις προκαλούνται από ένα ενεργοβόρο σύστημα παραγωγής και την εκμετάλλευση των ορυκτών καυσίμων· τονίζει ότι η λύση στο πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής είναι όλες οι ενδιαφερόμενες χώρες να δεσμευτούν για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (GHG) σύμφωνα με τις ιστορικές ευθύνες τους· πιστεύει ακράδαντα ότι η τύχη του πλανήτη δεν μπορεί να αφεθεί στα μέσα που βασίζονται στην αγορά, αλλά απαιτεί ρήξη με το καπιταλιστικό μοντέλο ανάπτυξης, καθώς και μια ριζική μεταστροφή των μεθόδων παραγωγής, διανομής και κατανάλωσης· εκφράζει, ως εκ τούτου, τη λύπη του για το γεγονός ότι οι δεσμεύσεις της COP 21 δεν εγγυώνται μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, η οποία θεωρείται αναγκαία για να εξασφαλιστεί ότι η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας δεν θα υπερβεί τους 2 °C, καθώς για το γεγονός ότι η συμφωνία ενίσχυσε τους μηχανισμούς που βασίζονται στην αγορά·

36. εκφράζει τη λύπη του για την έλλειψη φιλοδοξίας που έχει δείξει μέχρι σήμερα η Επιτροπή όσον αφορά δεσμευτικούς στόχους· αποδοκιμάζει το γεγονός ότι οι πολιτικές για την κλιματική αλλαγή επιμένουν σε μια προσέγγιση βασισμένη στην αγορά, η οποία έχει σαφώς αποδειχθεί αναποτελεσματική και εσφαλμένη (αγορά διοξειδίου του άνθρακα, μέσα ευελιξίας, κ.λπ.)· ζητεί να πραγματοποιηθεί μια ουσιαστική στροφή από την προσέγγιση που βασίζεται στην αγορά προς μια κανονιστική προσέγγιση, σύμφωνα με την αρχή της «κοινής αλλά διαφοροποιημένης ευθύνης»· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να προχωρήσουν πέρα από το πλαίσιο της συμφωνίας του Παρισιού· πιστεύει ακράδαντα ότι η ΕΕ πρέπει να ενισχύσει τη δράση της και να θέσει σε προτεραιότητα το κλίμα και το περιβάλλον· καλεί, ως εκ τούτου, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να ενσωματώσουν την πολιτική για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και τα υψηλά περιβαλλοντικά πρότυπα σε όλες τις συναφείς πολιτικές· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν την υλοποίηση των δεσμεύσεων του Παρισιού και των πρόσθετων στόχων, παρ’ όλες τις ελλείψεις και τις αντιφάσεις τους·

37. καλεί ιδίως την Επιτροπή να προτείνει κριτήρια βιωσιμότητας για τα βιομηχανικά προϊόντα και να ενσωματώσει πλήρως την «κυκλική οικονομία» σε όλες τις συναφείς πολιτικές, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη ολόκληρο τον κύκλο ζωής των προϊόντων· τονίζει περαιτέρω την ανάγκη για πλήρη εφαρμογή των δράσεων που προσδιορίζονται στον χάρτη πορείας για μια Ευρώπη που χρησιμοποιεί αποδοτικά τους πόρους, συμπεριλαμβανομένης της σταδιακής κατάργησης των επιδοτήσεων που έχουν αρνητικό αντίκτυπο στο περιβάλλον· θεωρεί ότι η βασισμένη στην αγορά προσέγγιση όσον αφορά την κυκλική οικονομία έχει επικίνδυνες συνέπειες για το δημόσιο συμφέρον, και ότι είναι αναγκαία η ισχυρή λογοδοσία των κρατών μελών και των δημόσιων πολιτικών·

38. πιστεύει ότι η ενεργειακή μετάβαση θα πρέπει να οδηγήσει σε ένα πιο αποτελεσματικό, διαφανές, βιώσιμο, αποκεντρωμένο και δημοκρατικό ενεργειακό σύστημα που θα βασίζεται στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και θα αποφέρει οφέλη για την κοινωνία στο σύνολό της· επαναλαμβάνει την έκκληση του Κοινοβουλίου για έναν δεσμευτικό στόχο του 30 % ως μερίδιο συμμετοχής των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην κατανάλωση, το οποίο θα πρέπει να αναθεωρηθεί προς τα πάνω σε 45 % σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις της Συμφωνίας του Παρισιού, και 40 % σε εξοικονόμηση ενέργειας για το 2030· ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει δεσμευτικά κριτήρια βιωσιμότητας για την ενέργεια και τη βιομάζα·

39. ζητεί να διαφυλαχθεί η βιοποικιλότητα στα θαλάσσια περιβάλλοντα με τη διασφάλιση ευνοϊκών συνθηκών που συμβάλλουν στην αναπλήρωση των πληθυσμών των ιχθύων με την εφαρμογή κατάλληλων πρακτικών βιώσιμης διαχείρισης· τάσσεται υπέρ των στόχων βιώσιμης ανάπτυξης (ΣΒΑ) για τη διατήρηση τουλάχιστον του 10 % των παράκτιων και θαλάσσιων περιοχών, σύμφωνα με το εθνικό και το διεθνές δίκαιο και βάσει των βέλτιστων διαθέσιμων επιστημονικών πληροφοριών, και της προτεραιότητας της αλιείας μικρής κλίμακας και της παραδοσιακής αλιείας στην πρόσβαση σε πόρους· συνηγορεί επ’ αυτού υπέρ της δημιουργίας ζωνών όπου δεν θα επιτρέπεται η αλιεία σε περιοχές στις οποίες απειλούνται τα αποθέματα ιχθύων και η βιοποικιλότητα· τονίζει επίσης την ανάγκη για την εφαρμογή αποτελεσματικών στρατηγικών πρόληψης και μετριασμού της κλιματικής αλλαγής σε ολόκληρη την ΕΕ για την προστασία της γεωργικής γης σε μακροπρόθεσμη βάση, συμπεριλαμβανομένης της εντατικής γεωργίας και της πλεονάζουσας παραγωγής·

40. υπογραμμίζει την ανάγκη για απαλλαγή ολόκληρου του τομέα των μεταφορών από τις ανθρακούχες εκπομπές· εκφράζει τη βαθιά του λύπη για το γεγονός ότι η πρόταση της Επιτροπής για μια δέσμη μέτρων για την κινητικότητα στον τομέα των μεταφορών ελευθερώνει περαιτέρω τον τομέα σε βάρος του περιβάλλοντος και των εργαζομένων· ζητεί από την Επιτροπή να επανέλθει με νέα πρόταση που θα βασίζεται στις ανάγκες των κρατών μελών για διασφάλιση της εδαφικής συνοχής, θα προωθεί τα δημόσια μέσα μεταφοράς, κοινές λύσεις κινητικότητας και την πεζοπορία και την ποδηλασία, ιδίως στις αστικές περιοχές, και θα μειώνει τις εκπομπές από αυτοκίνητα, φορτηγά, βαρέα οχήματα, και αεροπορικές, σιδηροδρομικές και θαλάσσιες μεταφορές·

41. υποστηρίζει την αύξηση της χρηματοδότησης που διατίθεται για τις πολιτικές για τη διατήρηση του περιβάλλοντος· ζητεί να αυξηθούν σημαντικά οι πόροι του προγράμματος LIFE τουλάχιστον στο 1 % του προϋπολογισμού της ΕΕ· απορρίπτει την αποδυνάμωση της νομοθεσίας για την προστασία των οικοτόπων και των άγριων ειδών που απειλούνται με εξαφάνιση· ζητεί τη δημιουργία ειδικού χρηματοδοτικού μέσου ειδικά για τη χρηματοδότηση του δικτύου Natura 2000 και την υιοθέτηση συνεκτικών μέτρων διαφύλαξης των αξιών του·

42. καλεί την Επιτροπή να επιδείξει σταθερή συμμόρφωση με την αρχή της προφύλαξης, να αποσύρει τις προτάσεις για παρεκκλίσεις όσον αφορά τη χρήση χημικών ουσιών, επιβλαβών φυτοφαρμάκων και ενδοκρινικών διαταρακτών και να απόσχει από την υποβολή τέτοιων προτάσεων, να μειώσει την έκθεση σε χημικές ουσίες μέσω των υδάτων, του εδάφους, του αέρα και των τροφίμων που έχουν αρνητικές επιπτώσεις στους ανθρώπους, τα ζώα και το παγκόσμιο περιβάλλον και να υποβάλει νομοθετικές προτάσεις για τη μείωση της έκθεσης·

43. ζητεί να ενισχυθεί η κοινοτική προσέγγιση για την πρόληψη καταστροφών με τη σύσταση ενός κατάλληλου για την πρόληψη χρηματοδοτικού πλαισίου, το οποίο θα μπορεί να κινητοποιηθεί από τη δράση για τη διόρθωση καταστάσεων που ενέχουν κινδύνους·

Ενιαία αγορά και διεθνές εμπόριο

44. υποστηρίζει ότι η ενιαία αγορά, με τις πολυμερείς τομεακές διαστάσεις της, έχει επιτείνει τη διάβρωση των μέσων ρύθμισης των οικονομιών από τα κράτη, την οικονομική κυριαρχία, τις αποκλίσεις και τις ασυμμετρίες στην ανάπτυξη, και προωθεί τη φοροαποφυγή και τη φοροδιαφυγή και τη μεταφορά κερδών σε φορολογικούς παραδείσους, την ιδιωτικοποίηση, την απορρύθμιση των εμπορικών σχέσεων και τη συγκέντρωση κεφαλαίων· θεωρεί ότι, μέσω της ενιαίας αγοράς και εν ονόματι της ανταγωνιστικότητας, η ΕΕ στηρίζει και προωθεί επιθέσεις στα δικαιώματα των εργαζομένων, που οδηγούν σε κοινωνικές ανισότητες, σε απορρύθμιση της εργασίας, σε υποτίμηση των μισθών και σε όλο και πιο επισφαλή απασχόληση, ενώ οι πιο δίκαιες, πιο αναδιανεμητικές φορολογικές πολιτικές καταρρέουν ή παρεμποδίζονται· σημειώνει ότι, αντίθετα με όσα δηλώνονται συστηματικά, η ενιαία αγορά έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του κόστους για τους καταναλωτές και την υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών·

45. τονίζει ότι κάθε χώρα θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να καθορίζει τις εμπορικές πολιτικές και να συνάπτει τις εμπορικές συμφωνίες που συνάδουν περισσότερο με τα συμφέροντά της και τα οικονομικά χαρακτηριστικά και τις ανάγκες της, λαμβάνοντας υπόψη τα αντίστοιχα επίπεδα συμπληρωματικότητας με τρίτες χώρες·

46. λαμβάνει υπό σημείωση την αναθεωρημένη πρόταση για την οδηγία για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων· εκφράζει, ωστόσο, λύπη για το γεγονός ότι δεν αντιμετωπίζει επαρκώς τις απειλές ούτε για την πολυφωνία των μέσων ενημέρωσης ούτε για τους ευάλωτους χρήστες, ιδίως τους ανήλικους, σε ό,τι αφορά επικίνδυνες εμπορικές επικοινωνίες, τοποθέτηση προϊόντων, παράνομο περιεχόμενο στις πλατφόρμες ανταλλαγής βίντεο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης· καλεί την Επιτροπή να αναθεωρήσει, για τον σκοπό αυτό, την οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο και να επικεντρωθεί περισσότερο σε δημοκρατικές και πολιτιστικές αλλαγές στις τρέχουσες και μελλοντικές εργασίες της σχετικά με τη στρατηγική για την ψηφιακή ενιαία αγορά· υπενθυμίζει ότι η ψηφιοποίηση αφορά ουσιαστικά την εκπαίδευση, τη γνώση, την έρευνα, τα μέσα ενημέρωσης και τον διαδικτυακό γραμματισμό, και, ως εκ τούτου, απαιτεί μεγαλύτερη πολιτική ευθύνη και μια ευρωπαϊκή ψηφιακή στρατηγική προσαρμοσμένη στις ανάγκες των χρηστών και της κοινωνίας·

47. καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν ότι όλες οι δράσεις και τα προγράμματα της ΕΕ για τον πολιτισμό, την εκπαίδευση και την ιδιότητα του πολίτη περιλαμβάνουν συστηματικά μια διάσταση σχετική με την κοινωνική ένταξη, ιδίως για τις μειονεκτούσες ομάδες· καλεί την Επιτροπή να διευκολύνει την πλήρη πρόσβαση στον πολιτισμό και τη δημιουργία για όλους, και να προωθήσει τον πολιτισμό και τις δημιουργικές επιχειρήσεις, και ιδίως την παραγωγή πολιτιστικών αγαθών σε μικρή κλίμακα·

48. δηλώνει ότι οποιαδήποτε νομοθετική πρόταση, που επηρεάζει με κάποιο τρόπο τα δικαιώματα και τις αποδοχές όσων απασχολούνται στον τομέα του πολιτισμού και της δημιουργίας, πρέπει να διασφαλίζει μια δίκαιη και αξιοπρεπή αμοιβή για τους δημιουργούς, τους ερμηνευτές, τους παραγωγούς και τους τεχνικούς· καλεί, επιπλέον, τα κράτη μέλη να εργαστούν από κοινού με τις οργανώσεις των εργαζομένων στον τομέα του πολιτισμού και της δημιουργίας, καθώς και με χρηματοδοτούμενες οντότητες και δημόσιους φορείς, προκειμένου να αναπτύξουν και να εφαρμόσουν συγκεκριμένα μέτρα για την εξάλειψη της επισφαλούς εργασίας στον εν λόγω τομέα·

49. τονίζει, επιπλέον, ότι είναι σημαντικό να αυξηθεί η χρηματοδότηση και να αρθούν οι φραγμοί, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών φραγμών, για τους αιτούντες για εκπαιδευτικά προγράμματα, όπως τα Erasmus+ και «Δημιουργική Ευρώπη», και ιδίως για τους φοιτητές με χαμηλότερο εισόδημα, τα άτομα με αναπηρίες, τους εκπαιδευόμενους από απομακρυσμένες περιφέρειες και τους συμμετέχοντες που επηρεάζονται από το Brexit· εκφράζει τη λύπη του για την αντικατάσταση συστημάτων υποτροφιών από τον μηχανισμό εγγύησης σπουδαστικών δανείων και καλεί την Επιτροπή να ανακαλέσει την εν λόγω πρόταση·

50. αντιτίθεται στην προσέγγιση εμπορικής πολιτικής όσον αφορά την ελευθέρωση, την κατάργηση των κανονιστικών ρυθμίσεων και την ιδιωτικοποίηση που προωθεί η Επιτροπή με πολλούς εταίρους σε παγκόσμιο επίπεδο, η οποία θέτει σε κίνδυνο την κυριαρχία των κρατών μελών και υπηρετεί τα γεωπολιτικά συμφέροντα των πλουσιότερων χωρών και των πολυεθνικών επιχειρήσεων, παρέχοντάς τους τη δυνατότητα να ελέγχουν και να εκμεταλλεύονται περιουσιακά στοιχεία τρίτων χωρών, αυξάνοντας τις ενδοπεριφερειακές και διαπεριφερειακές ασυμμετρίες και διαιωνίζοντας τις εξαρτήσεις των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών (εντός και εκτός της ΕΕ)· επιμένει στις εμπορικές σχέσεις με τα κράτη ή τους εταίρους που σέβονται τα δικαιώματα των εργαζομένων, το περιβάλλον και τα χαρακτηριστικά των περιφερειών και, ταυτόχρονα, δεν αμφισβητούν τα γεωπολιτικά συμφέροντα των μικρών χωρών, των ΜΜΕ, των εθνικών περιουσιακών στοιχείων ή των δημόσιων υπηρεσιών·

51. καλεί την Επιτροπή να αποχωρήσει από τις διαπραγματεύσεις για την TTIP, τη συμφωνία ΕΕ-Ιαπωνίας και τη συμφωνία για το εμπόριο υπηρεσιών (TiSA), μεταξύ άλλων· πιστεύει ότι οι εμπορικές συμφωνίες θα πρέπει να επικεντρωθούν στην προώθηση αξιοπρεπών θέσεων εργασίας, ενός βιώσιμου οικονομικού μοντέλου, αλλά κατά πρώτο και κύριο λόγο, στη δίκαιη κατανομή του πλούτου, ένα ετερογενές φάσμα οικονομικών δραστηριοτήτων, και μια βαθιά ριζωμένη προσέγγιση ως προς το δικαίωμα ρύθμισης προκειμένου να σημειωθεί πρόοδος προς την κατεύθυνση της κοινωνικής δικαιοσύνης, να αναπτυχθούν ποιοτικές δημόσιες υπηρεσίες, να προστατεύεται το περιβάλλον και η πολιτιστική πολυμορφία, και να είναι δυνατή η αυστηρή τήρηση της αρχής της προφύλαξης·

52. ζητεί ρυθμιζόμενο, αμοιβαία αλληλοσυμπληρούμενο διεθνές εμπόριο· επιμένει ότι όλα τα έγγραφα των διαπραγματεύσεων πρέπει να δημοσιοποιούνται, και ότι πρέπει να πραγματοποιείται διαβούλευση με όλα τα εθνικά κοινοβούλια, πριν από την έγκριση τέτοιων συμφωνιών, που επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό την καθημερινή ζωή των πολιτών· εκφράζει τη λύπη του για τη διαδικασία διαπραγμάτευσης της CETA και ζητεί την άμεση κατάργησής της·

53. καλεί την Επιτροπή να υποστηρίξει πλήρως τη Συνθήκη του ΟΗΕ για τις επιχειρήσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων των αναγκαίων δεσμευτικών διατάξεών της, και καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να περιλαμβάνουν σε όλες τις εν εξελίξει και τις μελλοντικές εμπορικές συμφωνίες που υπογράφει η ΕΕ διατάξεις που επιτρέπουν πραγματικό έλεγχο της φορολογικής απάτης, της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της κερδοσκοπίας στα τρόφιμα, το νερό και άλλες βασικές ανάγκες των ανθρώπων και της φύσης·

Σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων – η πορεία προς τη δημοκρατία

54. επιμένει σε μια δημοκρατική, δίκαιη και προοδευτική εναλλακτική για την Ευρώπη – σε χώρες με ίσα δικαιώματα – στη βάση της αλληλεγγύης, της συνεργασίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης· επιμένει ότι ο σεβασμός για τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου, καθώς και η τήρηση των θεμελιωδών αρχών του Χάρτη του ΟΗΕ, πρέπει να βρίσκονται στο επίκεντρο των πολιτικών σε επίπεδο ΕΕ και κρατών μελών· δηλώνει ότι πρέπει να οικοδομηθεί μια άλλη Ευρώπη με έναν ισχυρότερο ρόλο και με μεγαλύτερη συμμετοχή των λαών, με σεβασμό των δικαιωμάτων τους και της βούλησής τους·

55. πιστεύει ότι, όσον αφορά τα θεσμικά όργανα της ΕΕ, αυτό απαιτεί να ενισχυθεί ο ρόλος και η συμμετοχή των πολιτών και της κοινωνίας των πολιτών, μέσω, μεταξύ άλλων, μιας αναθεωρημένης και ενισχυμένης Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών· ζητεί να βελτιωθεί η πρόσβαση στα έγγραφα και να αυξηθεί η διαφάνεια στην εκπροσώπηση των εταιρικών συμφερόντων, μεταξύ άλλων μέσω ομάδων εμπειρογνωμόνων, καθώς και να επιδεικνύεται μεγαλύτερος σεβασμός για πρωτοβουλίες όπως η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών·

56. ζητεί να ενισχυθεί η διαφάνεια και η λογοδοσία των θεσμικών οργάνων της ΕΕ· εμμένει στην άποψη ότι τα θεσμικά όργανα της ΕΕ πρέπει να καταστούν πραγματικά ανοιχτά, διαφανή και υπόλογα έναντι των πολιτών, τόσο όσον αφορά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων και όσον αφορά τα συμφέροντα που εξυπηρετούν· καλεί την Επιτροπή, στο πλαίσιο αυτό, να δώσει ταχεία και κατάλληλη συνέχεια στο ψήφισμα του Κοινοβουλίου σχετικά με τις δηλώσεις συμφερόντων των Επιτρόπων και να υποβάλει πρόταση για την αποτελεσματική προστασία των καταγγελτών δυσλειτουργίες που θα περιλαμβάνει όλες τις κατηγορίες των καταγγελλόντων δυσλειτουργίες, λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της σύστασης CM/Rec(2014)7 του Συμβουλίου της Ευρώπης·

57. εκφράζει τη βαθιά ανησυχία του για το αυξανόμενο δημοκρατικό έλλειμμα και τις αντιδημοκρατικές ενέργειες της ΕΕ· απορρίπτει απερίφραστα τις πολιτικές της ΕΕ, οι οποίες αφαίρεσαν επιλογές πολιτικής από κυρίαρχες και δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις και εθνικά κοινοβούλια, συρρίκνωσαν τον δημοκρατικό έλεγχο της ΕΕ και καθιέρωσαν τη μόνιμη λιτότητα· απορρίπτει σθεναρά οποιεσδήποτε δράσεις των θεσμικών οργάνων της ΕΕ που επιδιώκουν να επιβάλουν πολιτικές και μέτρα ενάντια στη βούληση των λαών, με εκβιασμούς και επιθέσεις κατά κυρίαρχων κυβερνήσεων, αγνόηση του αποτελέσματος της συμμετοχής των πολιτών στις διαδικασίες λήψης πολιτικών αποφάσεων και του αγώνα και των δικαιωμάτων των εργαζομένων· καλεί την Επιτροπή να σεβαστεί τη βούληση των πολιτών και οποιαδήποτε μελλοντικά δημοψηφίσματα για θέματα της ΕΕ· εμμένει στο αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα των λαών να συζητούν και να εκφράζουν τη βούλησή τους· απορρίπτει την αφήγηση του αναπόφευκτου, που συχνά προβάλλεται από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ, δεδομένου ότι σε μια δημοκρατία υπάρχουν πάντα εναλλακτικές οδοί που συνάδουν με τη βούληση των λαών·

58. καταδικάζει την κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων διεθνούς δικαίου στο πλαίσιο της αντίδρασης της ΕΕ στην ανθρωπιστική κρίση, όπως αποδεικνύεται από την αυξανόμενη στρατιωτικοποίηση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ· καλεί την Επιτροπή να ανακατευθύνει τα κονδύλια που διατίθενται για μεγαλύτερο έλεγχο των συνόρων και την ενίσχυση της «Ευρώπης-φρούριο» στην υποδοχή και ένταξη των προσφύγων και των μεταναστών· καλεί επειγόντως την Επιτροπή να ενισχύσει προδραστικές δραστηριότητες έρευνας και διάσωσης, ιδίως στην κεντρική Μεσόγειο, προκειμένου να καταρτίσει προτάσεις για ασφαλείς και νόμιμους τρόπους πρόσβασης στην ΕΕ για όλες τις γυναίκες, τους άνδρες και τα παιδιά που έχουν ανάγκη προστασίας, καθώς και για τους διακινούμενους εργαζομένους, συμπεριλαμβανομένου ενός άμεσου, φιλόδοξου και δεσμευτικού προγράμματος επανεγκατάστασης που βασίζεται σε γνήσιους συνδέσμους των προσφύγων με τις αντίστοιχες χώρες, και να στηρίξει το αίτημα του Κοινοβουλίου για τη δημιουργία ανθρωπιστικών θεωρήσεων, με την υποβολή σχετικής πρότασης, ώστε να μην αναγκάζονται πλέον οι άνθρωποι να διακινδυνεύουν τη ζωή τους στη Μεσόγειο ή στις ερήμους στην προσπάθειά τους να διαφύγουν στην Ευρώπη· καταδικάζει την αυξανόμενη χρήση των αποκαλούμενων ήπιων μέσων για την άσκηση πίεσης σε τρίτες χώρες ώστε να υπογράψουν άτυπες συμφωνίες επανεισδοχής· καταδικάζει έντονα, σε αυτό το πλαίσιο, τη συμφωνία μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας, τη συμφωνία μεταξύ ΕΕ και Αφγανιστάν: τη λεγόμενη «Μια κοινή πορεία για το Αφγανιστάν», και τις συνεχιζόμενες συνομιλίες με τρίτες χώρες στα πλαίσια εταιρικής σχέσης για τη μετανάστευση· καταδικάζει την πολιτική διαχείρισης των συνόρων της ΕΕ και την εξωτερική ανάθεση του ελέγχου των συνόρων σε τρίτες χώρες, ιδίως μέσω της χρήσης του καταπιστευματικού ταμείου της ΕΕ για την Αφρική·

59. ζητεί δίκαιη κατανομή των προσφύγων σε αξιοπρεπή στέγαση, κλείσιμο των κέντρων κράτησης, προώθηση της κοινωνικής ένταξης και της ενσωμάτωσης των προσφύγων και των μεταναστών στην αγορά εργασίας λαμβάνοντας υπόψη τις προτιμήσεις, τις δεξιότητες και τα προσόντα τους, καθώς και διασφάλιση της προστασίας τους από την εκμετάλλευση και τις διακρίσεις· ζητεί την προστασία και στήριξη των ατόμων με ειδικές ανάγκες, των θυμάτων εμπορίας και των ασυνόδευτων ανηλίκων· ζητεί την εφαρμογή του δικαιώματος στην οικογενειακή ζωή όπως κατοχυρώνεται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΑΔ), είτε από τρίτη χώρα είτε εντός της ΕΕ, και τονίζει την επείγουσα ανάγκη για πλήρη σεβασμό του δικαιώματος στην οικογενειακή ζωή και την επανένωση, τόσο εντός όσο και εκτός της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της θέσης σε προτεραιότητα των ευάλωτων αιτούντων· καλεί την Επιτροπή να αξιολογήσει την εφαρμογή της οδηγίας για το δικαίωμα στην οικογενειακή επανένωση, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης της ανακοίνωσης της Επιτροπής για οδηγίες όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας 2003/86/ΕΚ σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης, και να κινήσει διαδικασίες επί παραβάσει αν χρειαστεί·

60. αποδοκιμάζει το γεγονός ότι η Επιτροπή πρότεινε εναλλακτική λύση αντί του κανονισμού του Δουβλίνου, η οποία δεν αντιμετωπίζει τις σοβαρές ελλείψεις του ισχύοντος κανονισμού, καθώς η πρόταση δεν βασίζεται στην αρχή της αλληλεγγύης και της ίσης κατανομής των ευθυνών· εκφράζει έντονη ανησυχία όσον αφορά την υποχρέωση όλων των κρατών μελών να εξετάζουν κατά πόσον μια αίτηση μπορεί να χαρακτηρισθεί μη αποδεκτή με βάση τις έννοιες της ασφαλούς τρίτης χώρας ή της πρώτης χώρας ασύλου·

61. εκφράζει τη βαθιά του απογοήτευση για τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις των κρατών μελών σχετικά με τη μετεγκατάσταση των αιτούντων άσυλο από την Ιταλία και την Ελλάδα· ζητεί από τα κράτη μέλη να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από τις αποφάσεις του Συμβουλίου και για να μετεγκαθιστούν συστηματικά αιτούντες άσυλο από την Ελλάδα και την Ιταλία· καλεί την Επιτροπή να προτείνει την επέκταση των μέτρων μετεγκατάστασης για όσο χρονικό διάστημα απαιτεί η κατάσταση·

62. εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία για το ευρωπαϊκό θεματολόγιο για την ασφάλεια, το οποίο επικεντρώνεται σε πολιτικές καταστολής και επέκταση των υπηρεσιών επιβολής του νόμου της ΕΕ· επικρίνει την αναβάθμιση των πολιτικών ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της συλλογής δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την κατάρτιση προφίλ των πολιτών και των υπηκόων τρίτων χωρών, την εκμετάλλευση των δικαιολογημένα διογκωμένων φόβων των λαών, τη χρήση της καταπολέμησης της τρομοκρατίας για προσβολή των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών και για αύξηση της κρατικής επιτήρησης· αντιτίθεται έντονα σε αυτή την παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και στο γεγονός ότι οι εν λόγω πολιτικές καταστολής έχουν υπονομεύσει τις αναγκαίες πολιτικές πρόληψης· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να ενισχύσουν τις πολιτικές πρόληψης, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών για την απασχόληση των νέων, την κοινωνικοοικονομική συνοχή και άλλα μέσα πρόληψης που αποσκοπούν στη στήριξη των ατόμων που διατρέχουν κίνδυνο κοινωνικού αποκλεισμού· υπενθυμίζει στο σημείο αυτό την ανάγκη η ΕΕ και τα κράτη μέλη της να διακόψουν όλες τις εξωτερικές στρατιωτικές δεσμεύσεις και να διαδραματίσουν διεθνή ρόλο για την ειρήνη·

63. ζητεί την άμεση έγκριση της οριζόντιας οδηγίας κατά των διακρίσεων προκειμένου να προαχθεί ο αγώνας κατά των διακρίσεων, συμπεριλαμβανομένων των επιθέσεων εναντίον μειονοτήτων, μεταναστών και αιτούντων άσυλο καθώς και άλλων ευάλωτων ομάδων· ζητεί από την Επιτροπή να αξιολογήσει την εφαρμογή των εθνικών στρατηγικών ένταξης των Ρομά (NRIS) και της σύστασης του Συμβουλίου σχετικά με τα μέτρα για την αποτελεσματική ενσωμάτωση των Ρομά στα κράτη μέλη, και να προτείνει πρόσθετα μέτρα για την αποτελεσματική ένταξη των Ρομά, εάν είναι απαραίτητο· αποδοκιμάζει την αύξηση των εγκλημάτων μίσους και των περιπτώσεων ρητορικής μίσους που στρέφονται κατά εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων, ατόμων ΛΟΑΔΜ, αιτούντων άσυλο και αστέγων· εκτιμά ότι η αύξηση των ρατσιστικών και ξενοφοβικών αισθημάτων και οργανώσεων συνδέεται με την άνοδο ακροδεξιών και φασιστικών τάσεων στην Ευρώπη, πράγμα που δεν μπορεί να εξεταστεί ανεξάρτητα από τις πολιτικές λιτότητας και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που εφαρμόστηκαν στην ΕΕ και τα κράτη μέλη κατά τις τελευταίες δεκαετίες ή το αυξανόμενο δημοκρατικό έλλειμμα και την αγνόηση και περιφρόνηση της βούλησης των λαών·

Ειρήνη και διεθνής αλληλεγγύη

64. απορρίπτει την Ευρωπαϊκή Στρατηγική για την Ασφάλεια, καθώς και την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας της και την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνάς της· ζητεί τον τερματισμό της συνεργασίας ΕΕ-ΝΑΤΟ και των στρατηγικών προτεραιοτήτων, και απορρίπτει την τρέχουσα επεκτατική πολιτική του ΝΑΤΟ· ζητεί επιπλέον την απομάκρυνση όλων των ξένων στρατιωτικών βάσεων που βρίσκονται στην Ευρώπη και τη διάλυση του ΝΑΤΟ· απορρίπτει μια Ευρωπαϊκή Αμυντική Ένωση που συνιστά επικίνδυνο εγχείρημα το οποίο οδηγεί απευθείας στον πόλεμο· απορρίπτει, ως εκ τούτου, την αύξηση των προϋπολογισμών των κρατών μελών για την ασφάλεια και την άμυνα· εκφράζει την έντονη αντίθεσή του σε οποιαδήποτε χρήση κονδυλίων του προγράμματος «Ορίζοντας 2020» ή του προϋπολογισμού της ΕΕ εν γένει για χρηματοδότηση της στρατιωτικής και πολιτικοστρατιωτικής έρευνας ή της έρευνας στον τομέα της ασφάλειας εν γένει, και για ανάπτυξη τηλεκατευθυνόμενων αεροπορικών συστημάτων (RPAS) ειδικότερα· επιμένει ότι η ΕΕ και τα κράτη μέλη της πρέπει να συνεργάζονται για την ειρήνη, τη διπλωματική και ειρηνική διευθέτηση των συγκρούσεων, μεταξύ άλλων, μέσω πρωτοβουλιών διαμεσολάβησης, και για προγράμματα αφοπλισμού, αποστράτευσης και επανένταξης σύμφωνα με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών· τάσσεται υπέρ της Συνθήκης για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων και τον πυρηνικό αφοπλισμό·

65. απορρίπτει κατηγορηματικά το έγγραφο προβληματισμού της Επιτροπής σχετικά με το μέλλον της ευρωπαϊκής άμυνας, συμπεριλαμβανομένων των συστάσεών της για ένα ευρωπαϊκό ταμείο άμυνας και μια ενιαία αγορά άμυνας, η οποία ζητεί την αύξηση της χρηματοδότησης για την άμυνα και την ασφάλεια μέσω των κονδυλίων του προϋπολογισμού της ΕΕ·

66. καταγγέλλει και εκφράζει βαθιά λύπη για την πρωτοφανή ταχύτητα με την οποία στρατιωτικοποιείται η ΕΕ·

67. ζητεί τον αφοπλισμό, συμπεριλαμβανομένου του πυρηνικού αφοπλισμού, την αποστράτευση των στρατιωτών, τον τερματισμό των εξωτερικών στρατιωτικών επεμβάσεων, και την πολιτική έρευνα και την έρευνα προς όφελος των ανθρώπων και της ανάπτυξής τους· ζητεί τη διάλυση του ΝΑΤΟ· υπενθυμίζει ότι ο καλύτερος τρόπος προώθησης της ειρήνης είναι με την υποστήριξη μέτρων για την εξάλειψη της φτώχειας, την ανθρωπιστική βοήθεια, και τη βιώσιμη και δίκαιη οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη·

68. δηλώνει ότι η εξωτερική συνεργασία θα πρέπει να βασίζεται στην αρχή της διεθνούς αλληλεγγύης και στον πλήρη σεβασμό της επιθυμίας κάθε χώρας για ανάπτυξη και του ρυθμού ανάπτυξής της·

69. θεωρεί εξαιρετικά λυπηρό το γεγονός ότι η ΕΕ προωθεί τις ίδιες αποτυχημένες πολιτικές στις υπό ένταξη χώρες· εκφράζει την ανησυχία του για τις πρόσφατες εξελίξεις στην περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων όσον αφορά το διογκούμενο δημοκρατικό έλλειμμα και τον αυξανόμενο αυταρχισμό, την άνοδο της εθνικιστικής και αλυτρωτικής ρητορικής, καθώς και την οικονομική στασιμότητα που πλήττεται από τα πολύ υψηλά ποσοστά ανεργίας, παράγοντες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε περιφερειακή αστάθεια, με πολλά από αυτά τα προβλήματα να έχουν προκύψει από την επιθετική στάση που έχει επιβληθεί έναντι πολλών από αυτές τις χώρες· επιμένει να αναλάβει η ΕΕ την ευθύνη που της αναλογεί για τις αποτυχίες των πολιτικών της στα Δυτικά Βαλκάνια, και ζητεί από την Επιτροπή να αξιολογήσει εκ νέου και να αναδιατυπώσει ριζικά την πολιτική της για τη διεύρυνση και την παροχή βοήθειας στις υποψήφιες και εν δυνάμει υποψήφιες χώρες, η οποία παρέχεται από το μέσο προενταξιακής βοήθειας, εστιάζοντας στην προώθηση της δημοκρατίας και της κοινωνίας των πολιτών, το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα, τα δικαιώματα απασχόλησης, την κοινωνική συνοχή και την κοινωνική δικαιοσύνη, και τη βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη· πιστεύει ότι η απόφαση για ένταξη στην ΕΕ θα πρέπει να βασίζεται σε μια κυρίαρχη απόφαση του λαού·

70. ζητεί, υπό το φως των εξελίξεων που έλαβαν χώρα έπειτα από τον Ιούλιο του 2016 και το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου 2017, την προσωρινή αναστολή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία, αν εφαρμοστεί χωρίς μεταβολές η δέσμη συνταγματικών μεταρρυθμίσεων και αν δεν αποκατασταθεί αμέσως το κράτος δικαίου· επιμένει ότι η διαδικασία του εκσυγχρονισμού της τελωνειακής ένωσης με την Τουρκία πρέπει να συνδεθεί με μια αυστηρή αιρεσιμότητα σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και τις σχέσεις καλής γειτονίας· εμμένει στη θέση ότι η τελωνειακή ένωση δεν μπορεί να αναβαθμιστεί αν η Τουρκία δεν υλοποιήσει πλήρως την υφιστάμενη τελωνειακή ένωση και το πρόσθετο πρωτόκολλο έναντι όλων των κρατών μελών·

71. υπογραμμίζει την ανάγκη να αντιμετωπιστούν ως ζήτημα προτεραιότητας οι κοινωνικοοικονομικές γενεσιουργές αιτίες των σημερινών προκλήσεων στον τομέα της ασφάλειας και της μετανάστευσης, και απορρίπτει οποιαδήποτε στρατιωτική συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας· καλεί την Επιτροπή να τηρήσει τη δέσμευσή της να συνεργάζεται με τους εταίρους της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας κατά την υλοποίηση των αναπτυξιακών στόχων του ΟΗΕ· τονίζει ότι η δημιουργία θέσεων εργασίας αποτελεί καθοριστικό ζήτημα για το μέλλον της πλειονότητας των γειτονικών χωρών· υποστηρίζει την ιδιαίτερη έμφαση στην απασχολησιμότητα των νέων και την προώθηση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων· υπογραμμίζει ότι αυτό απαιτεί μια πολυεπίπεδη προσέγγιση, μεταξύ άλλων σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, καθώς και σε περιφερειακό και υποπεριφερειακό επίπεδο, και διασυνοριακή συνεργασία που είναι σε θέση να κινητοποιεί τα κράτη μέλη της ΕΕ, τις χώρες εταίρους και τις τοπικές και περιφερειακές αρχές· ζητεί ρεαλιστικές προσεγγίσεις και προγράμματα που έχουν απτά οφέλη για τους λαούς, και καλεί την Επιτροπή να παρουσιάσει μια στρατηγική σχετικά με τη συνεργασία με τις γειτονικές χώρες της ΕΕ, η οποία εξαγγέλθηκε στο πλαίσιο της επανεξέτασης της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας·

72. επαναλαμβάνει την αμέριστη υποστήριξή του στη λύση των δύο κρατών για την ισραηλο-παλαιστινιακή σύγκρουση, με βάση τα σύνορα του 1967, με την Ιερουσαλήμ πρωτεύουσα αμφότερων των κρατών, με το κράτος του Ισραήλ και το Παλαιστινιακό κράτος να συνυπάρχουν το ένα δίπλα στο άλλο υπό συνθήκες ειρήνης και ασφάλειας, με βάση το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και με πλήρη σεβασμό του διεθνούς δικαίου· καλεί την Επιτροπή να δώσει ιδιαίτερη προσοχή, στο πλαίσιο της συνεργασίας και των προγραμμάτων παροχής βοήθειας, στους ανθρώπους που ζουν υπό συνθήκες κατοχής και αποκλεισμού· καλεί την Επιτροπή να εφαρμόσει πλήρως το άρθρο 2 της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ, αποκρινόμενη στις μακροχρόνιες σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το Ισραήλ στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, τη διακριτική μεταχείριση από το Ισραήλ των πολιτών του που έχουν αραβική καταγωγή, και την αγνόηση, από πλευράς του, του ψηφίσματος του ΟΗΕ για το θέμα αυτό· εμμένει στην ολοκληρωμένη εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με την επιλεξιμότητα των ισραηλινών οντοτήτων και των δραστηριοτήτων τους στα εδάφη που έχει καταλάβει το Ισραήλ από τον Ιούνιο του 1967, όσον αφορά τις επιχορηγήσεις, τα βραβεία και τα χρηματοδοτικά μέσα που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ από το 2014 και έπειτα σε όλα τα κράτη μέλη· καλεί την Επιτροπή να επανεξετάσει τη χρηματοδότηση προγραμμάτων επιστημονικής συνεργασίας με στόχο την αποτροπή κάθε είδους χρηματοδότησης του στρατιωτικού τομέα του Ισραήλ· επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς την Επιτροπή να αξιολογήσει το κόστος της κατεδάφισης κατοικιών και υποδομών που χρηματοδοτήθηκαν από την ΕΕ και να επιμείνει στην αποζημίωση·

73. επαναλαμβάνει τη στήριξή του για την αυτοδιάθεση της Δυτικής Σαχάρας, η οποία πρέπει να επιτευχθεί μέσω δημοψηφίσματος, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τα σχετικά ψηφίσματα του ΟΗΕ· καλεί την Επιτροπή να εφαρμόσει πλήρως το άρθρο 2 της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ-Μαρόκου για την αντιμετώπιση των μακροχρόνιων και σοβαρών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το Μαρόκο στα κατεχόμενα εδάφη της Δυτικής Σαχάρας, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής καταστολής και της φυλάκισης για πολιτικούς λόγους ειρηνικών ακτιβιστών Σαχράουι που υποστηρίζουν την αυτοδιάθεση· καλεί την Επιτροπή να εφαρμόσει την απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 21ης Δεκεμβρίου 2016, η οποία ορίζει ότι οι συμφωνίες ΕΕ-Μαρόκου που αφορούν τη Δυτική Σαχάρα είναι παράνομες βάσει του διεθνούς δικαίου· τονίζει ότι οποιαδήποτε μελλοντική συμφωνία της ΕΕ για τη Δυτική Σαχάρα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης με το Frente Polisario, ως διεθνή εκπρόσωπο του λαού των Σαχράουι· επισημαίνει τη συνεχιζόμενη επιδείνωση της ανθρωπιστικής κατάστασης στους καταυλισμούς προσφύγων του Τιντούφ που είναι αποτέλεσμα της μείωσης της διεθνούς βοήθειας και καλεί την Επιτροπή να αυξήσει τα υφιστάμενα επίπεδα βοήθειας ώστε να φτάσουν τουλάχιστον τα ιστορικά επίπεδα·

74. καλεί την Επιτροπή να διατηρήσει τις δεσμεύσεις και τα σημαντικά μέτρα που έχουν ληφθεί στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων της συμφωνίας πολιτικού διαλόγου και της συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κρατών μελών της και της Δημοκρατίας της Κούβας· υπογραμμίζει ότι είναι σημαντικό να διατηρηθεί μια εποικοδομητική προσέγγιση στις διαπραγματεύσεις, που θα σέβεται τη βούληση του κουβανικού λαού και θα αποτρέπει οποιεσδήποτε εξωτερικές παρεμβάσεις ή πιέσεις στις εσωτερικές υποθέσεις της Κούβας· ζητεί από την Επιτροπή να συμβάλει στον τερματισμό του αποκλεισμού·

75. υπενθυμίζει την αρχή της αποτελεσματικής αναπτυξιακής συνεργασίας: οικειοποίηση των αναπτυξιακών προτεραιοτήτων από τις αναπτυσσόμενες χώρες· αντιτίθεται σε οποιαδήποτε προσπάθεια να συνδεθεί η αναπτυξιακή βοήθεια με τον έλεγχο των συνόρων, τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών ή τις συμφωνίες επανεισδοχής· απορρίπτει οποιαδήποτε προσπάθεια επιβολής αιρεσιμότητας μεταξύ αναπτυξιακής βοήθειας και συνεργασίας από τις δικαιούχους χώρες, όσον αφορά, μεταξύ άλλων, τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και τα ζητήματα της μετανάστευσης· υπογραμμίζει το γεγονός ότι οι πληρωμές από τον Μηχανισμό Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΜΑΣ) και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (ΕΤΑ) δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για στρατιωτικά προγράμματα, συνεργασία σε θέματα πολιτικής και μεταρρυθμίσεις του στρατού· εμμένει στην ανάγκη για έναν μηχανισμό λογοδοσίας σχετικά με την παρακολούθηση και την εφαρμογή των ΣΒΑ και τον στόχο του 0,7 % ΕΑΒ/ΑΕΕ, για τον οποίο τα κράτη μέλη είχαν ήδη συμφωνήσει να επιτευχθεί έως το 2015·

76. καλεί επίσης την Επιτροπή να συμπεριλάβει και να προωθήσει την καθολική πρόσβαση στη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία και τα συναφή δικαιώματα σε όλους τους συναφείς τομείς πολιτικής στην ΕΕ και εκτός αυτής· καλεί την ΕΕ και τα κράτη μέλη να αντισταθμίσουν τον αντίκτυπο του «κανόνα της μέγγενης» αυξάνοντας σημαντικά τη χρηματοδότηση για τις υπηρεσίες σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας και τα συναφή δικαιώματα, ιδίως δε τη χρηματοδότηση που προορίζεται ρητά για τη διασφάλιση της πρόσβασης στον οικογενειακό προγραμματισμό και την ασφαλή και νόμιμη έκτρωση, με τη χρήση τόσο εθνικών όσο και ενωσιακών αναπτυξιακών κονδυλίων·

77. ζητεί μια προσέγγιση βασισμένη στις ανθρώπινες ανάγκες όσον αφορά τη βιωσιμότητα του χρέους, μέσω ενός δεσμευτικού συνόλου προτύπων που ορίζουν την υπεύθυνη χορήγηση και λήψη δανείων και ζητεί την παραγραφή του εξωτερικού χρέους των αναπτυσσόμενων χωρών·

78. καλεί την Επιτροπή να υποστηρίξει, μέσω ανακοίνωσης, τη θέσπιση ενός νομικά δεσμευτικού μέσου για τις υπερεθνικές εταιρείες υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, και να προβλέψει τη θέσπιση αποτελεσματικών διορθωτικών μέτρων υπέρ των θυμάτων σε περιπτώσεις που η τοπική δικαιοδοσία αποδεικνύει σαφώς ότι δεν είναι σε θέση να διώξει αποτελεσματικά τις πολυεθνικές εταιρείες·

Χρηματοδότηση της ΕΕ

79. υπενθυμίζει ότι ο προϋπολογισμός της ΕΕ είναι ένα εργαλείο για την επίτευξη των στόχων που περιγράφονται ανωτέρω· πιστεύει ότι τούτο θα μπορούσε να επιτευχθεί με πολιτικές και προγράμματα για την αντιμετώπιση των ιδιαίτερων αναγκών των κρατών μελών, ούτως ώστε ο προϋπολογισμός της ΕΕ να συμπληρώνει τις προσπάθειες των κρατών μελών, αντί να επιβάλει προτεραιότητες ή ένα πρότυπο που να ισχύει για όλους· πιστεύει επίσης ότι ο προϋπολογισμός θα πρέπει να διευκολύνει τους πειραματισμούς με τις καλές πρακτικές άλλων χωρών·

80. επαναλαμβάνει τη σημασία των πολιτικών συνοχής και την ανάγκη αύξησης της χρηματοδότησης σε αυτόν τον τομέα, ιδιαίτερα δε του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου· υπογραμμίζει το γεγονός ότι οι εν λόγω πολιτικές δεν πρέπει να αποδυναμωθούν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, συμπεριλαμβανομένου του Brexit, και ότι οι πιστώσεις του προϋπολογισμού θα πρέπει να διατηρηθούν τουλάχιστον στο ίδιο επίπεδο με την τρέχουσα περίοδο για όλες τις κατηγορίες περιφερειών· καλεί την Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις για την πολιτική συνοχής μετά το 2020 και το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) έως τις αρχές του 2018, ώστε να καταστήσει δυνατή μια ομαλή διαδικασία λήψης αποφάσεων καθώς και επαρκή χρόνο για τα κράτη μέλη και τις περιφέρειες να καθορίσουν προτεραιότητες και να προσαρμόσουν και να εφαρμόσουν αλλαγές στην πολιτική τους·

81. επιμένει, στο πλαίσιο της πρότασης της Επιτροπής για το ΠΔΠ μετά το 2020, ότι ο προϋπολογισμός πρέπει να γίνει απλούστερος και περισσότερο διαφανής, δίκαιος και δημοκρατικά ελεγχόμενος, και να βασίζεται στην αλληλεγγύη· επιμένει, επιπλέον, στην ενότητα του προϋπολογισμού της ΕΕ και, επομένως, στην ενσωμάτωση των διαφόρων χρηματοδοτικών μέσων, κονδυλίων και καταπιστευματικών ταμείων που επί του παρόντος βρίσκονται εκτός του προϋπολογισμού·

82. ζητεί ο προϋπολογισμός του 2018 να περιλαμβάνει ειδικά μέτρα στήριξης για τις περιφέρειες που θα επηρεαστούν περισσότερο από το Brexit, συμπεριλαμβανομένης της χρηματοδότησης που θα εδραιώσει και θα προωθήσει την ειρηνευτική διαδικασία στη Βόρεια Ιρλανδία·

Brexit

83. αναγνωρίζει το δικαίωμα κάθε κράτους μέλους να αποχωρήσει από την ΕΕ· τονίζει το γεγονός ότι καμία διάταξη των Συνθηκών δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται για να δημιουργεί αδικαιολόγητα εμπόδια στην εφαρμογή της απόφασης ενός κράτους μέλους να αποχωρήσει από την ΕΕ·

84. απορρίπτει κάθε είδους πίεση ή εκβιασμό κατά τη διάρκεια της διαπραγματευτικής διαδικασίας· ζητεί από την Επιτροπή να επιτύχει μια δίκαιη συμφωνία σχετικά με τη μελλοντική σχέση μεταξύ της ΕΕ και του Ηνωμένου Βασιλείου προς το συμφέρον όλων όσοι ζουν στις διαφορετικές δικαιοδοσίες· πιστεύει, επιπλέον, ότι η μελλοντική σχέση μεταξύ ΕΕ και Ηνωμένου Βασιλείου θα πρέπει να βασίζεται στις αρχές του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ισότητας, του κράτους δικαίου, καθώς και του σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των προσώπων που ανήκουν σε μειονότητες·

85. πιστεύει ότι έχει τεράστια σημασία η ταχεία και άνευ όρων παροχή νομικής ασφάλειας στους υπηκόους των κρατών μελών της ΕΕ που ζουν στη Βρετανία και στους Βρετανούς που ζουν σε άλλα κράτη μέλη· ζητεί να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή, σε αυτό το πλαίσιο, στην κινητικότητα των εργαζομένων (διακινούμενοι, διασυνοριακοί και μεθοριακοί εργαζόμενοι, και φοιτητές), ενώ θα πρέπει να υπάρξει ιδιαίτερη επικέντρωση στην κατανόηση της ιδιαίτερης κατάστασης της Ιρλανδίας και του Γιβραλτάρ·

86. επιμένει ότι η Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής και οι μεταγενέστερες συμφωνίες πρέπει να γίνουν πλήρως σεβαστές στη συμφωνία αποχώρησης· ζητεί να οριστεί ένα ειδικό καθεστώς για το βόρειο τμήμα της Ιρλανδίας εντός της ΕΕ, το οποίο να εγγυάται τη δυνατότητα ένταξής του στην ΕΕ, την πρόσβαση στην τελωνειακή ένωση, την ενιαία αγορά και την υπαγωγή του στη δικαιοδοσία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου· ζητεί, επιπλέον, την ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων, προσώπων και υπηρεσιών στη νήσο της Ιρλανδίας·

87. καλεί την Επιτροπή να αναθεωρήσει το πρόγραμμα εργασίας της σύμφωνα με το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου·

o o

88. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, και στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών.