Dokument z posiedzenia
24.10.2017
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia Komisji
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie przeciwdziałania molestowaniu i wykorzystywaniu seksualnemu w UE
( 2017/2897(RSP) )
Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Elisabeth Morin-Chartier, Manfred Weber, Esteban González Pons
w imieniu grupy PPE
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie przeciwdziałania molestowaniu i wykorzystywaniu seksualnemu w UE
( 2017/2897(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/73/WE z dnia 23 września 2002 r. zmieniającą dyrektywę Rady 76/207/EWG w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy[1],
– uwzględniając dyrektywę 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (wersja przeredagowana), w szczególności jej art. 2 ust. 1 lit. c) i d)[2],
– uwzględniając dyrektywę Rady 2004/113/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług[3],
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 października 2015 r. w sprawie stosowania dyrektywy 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy[4],
– uwzględniając regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej oraz warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej ustanowione rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68, ostatnio zmienionym rozporządzeniem Parlamentu i Rady (WE, Euratom) nr 1023/2013 z 22 października 2013 r., w szczególności jego art. 12a,
– uwzględniając art. 25 ust. 2 i 3 Regulaminu, jak również art. 12 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że molestowanie seksualne jest formą przemocy wobec kobiet i dziewcząt, a także najskrajniejszym nadal występującym przejawem dyskryminacji ze względu na płeć; mając na uwadze, że kobiety stanowią blisko 90 % ofiar molestowania seksualnego, a mężczyźni około 10 %; mając na uwadze, że szacuje się, iż w 28 państwach członkowskich UE 83 do 102 mln kobiet (45–55 % kobiet) po ukończeniu 15. roku życia doświadczyło co najmniej jednego z przejawów molestowania seksualnego;
B. mając na uwadze, że molestowanie, zdefiniowane w prawie UE jako dyskryminacja ze względu na płeć, stanowi naruszenie zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn i jest w związku z tym zakazane w dziedzinie zatrudnienia, w tym w zakresie dostępu do zatrudnienia, szkoleń zawodowych i awansu;
C. mając na uwadze, że problem molestowania seksualnego występuje nadal we wszystkich państwach członkowskich; mając na uwadze, że przeciwdziałanie molestowaniu związanemu z płcią i molestowaniu seksualnemu poprzez wprowadzenie zakazu dyskryminacji ma wartość dodaną na szczeblu UE;
D. mając na uwadze, że różne przejawy molestowania seksualnego są nadal wszechobecnym i powszechnym zjawiskiem w Unii Europejskiej, które występuje w różnych dziedzinach; mając na uwadze, że większość ofiar stanowią kobiety, w tym młode pracownice, które są szczególnie zagrożone molestowaniem i których dotyczy ono w dużej mierze;
E. mając na uwadze, że przypadki molestowania seksualnego często nie są zgłaszane ze względu na utrzymujący się w dużej mierze niski poziom świadomości społecznej na temat tego problemu, niewystarczające możliwości wsparcia ofiar oraz przekonanie, że jest to delikatny problem społeczny, pomimo że istnieją formalne procedury przewidujące przeciwdziałanie temu problemowi w miejscu pracy i w innych dziedzinach;
F. mając na uwadze, że Parlament utworzył specjalne struktury i przyjął przepisy wewnętrzne w celu rozwiązania problemu molestowania seksualnego wewnątrz instytucji, a mianowicie wśród pracowników oraz między akredytowanymi asystentami parlamentarnymi a posłami do Parlamentu Europejskiego, aby oceniać ewentualne przypadki molestowania i zapobiegać niewłaściwemu i bezprawnemu zachowaniu seksualnemu i przypadkom molestowania;
1. zdecydowanie potępia wszelkie przejawy molestowania seksualnego i kładzie nacisk na skuteczne stosowanie obowiązujących ram prawnych dotyczących tego zjawiska; zachęca państwa członkowskie UE oraz przedsiębiorstwa publiczne i prywatne do podjęcia dalszych działań w celu skutecznego wyeliminowania molestowania seksualnego i zapobiegania mu w miejscu pracy;
2. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że na mocy decyzji Prezydium z dnia 14 kwietnia 2014 r. Parlament Europejski przyjął nowe przepisy, które przewidują utworzenie wyspecjalizowanych organów, takich jak komitet doradczy rozpatrujący skargi dotyczące molestowania w sprawach z udziałem akredytowanych asystentów parlamentarnych i posłów do Parlamentu Europejskiego oraz zajmujący się zapobieganiem temu zjawisku w miejscu pracy, a także powołany wcześniej komitet doradczy rozpatrujący skargi pracowników PE dotyczące molestowania i zajmujący się zapobieganiu mu w miejscu pracy; przyjmuje również z zadowoleniem wprowadzenie zasady poufności przy zgłaszaniu takich przypadków i uruchomienie kampanii informacyjnej mającej na celu zwalczanie molestowania seksualnego w Parlamencie; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że pozostałe instytucje UE stworzyły podobne organy;
3. z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy takie jak ruch #MeToo, których celem jest zgłaszanie przypadków molestowania seksualnego i przemocy wobec kobiet; zwraca uwagę, że należy stosować specjalne procedury prawne stworzone w celu rozpatrywania przypadków molestowania seksualnego w miejscu pracy;
4. wzywa państwa członkowskie UE do wdrożenia środków mających na celu powołanie i zapewnienie skutecznego funkcjonowania specjalnych komitetów badających zgłoszone przypadki molestowania seksualnego oraz zapewniających ofiarom specjalistyczne wsparcie oferowane przez wyspecjalizowanych członków i pracowników organów doradczych, wśród których znajdą się w miarę możliwości radcy prawni, eksperci w dziedzinie medycyny i zaufani doradcy;
5. wzywa państwa członkowskie UE do wzmocnienia zasobów kadrowych w organach ds. równości, które kontrolują dyskryminujące praktyki, w drodze zapewnienia środków wystarczających do tego, by zapewnić ich skuteczne funkcjonowanie;
6. wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby stworzyły skuteczne systemy monitorowania, które umożliwią stosowanie środków nadzoru i kontroli, tak by usprawnić poufne gromadzenie danych dotyczących przypadków molestowania i dyskryminacji ze względu na płeć oraz zapewnić poufność składania zeznań i ochronę ofiar;
7. wzywa Komisję, by przedstawiła propozycję jasno określonych środków w celu skuteczniejszego zwalczania molestowania seksualnego w miejscu pracy oraz by bacznie monitorowała skuteczność krajowych organów zajmujących się skargami i procedur w tym zakresie przy okazji wdrażania dyrektyw dotyczących równouprawnienia płci;
8. wzywa Komisję do dokonania oceny oraz prowadzenia wymiany i porównywania najlepszych stosowanych praktyk oraz do rozpowszechniania wyników tej oceny dotyczących skuteczności środków podjętych w celu przeciwdziałania molestowaniu seksualnemu w miejscu pracy;
9. podkreśla znaczenie specjalnych szkoleń i kampanii szerzących wiedzę na temat istniejących formalnych procedur zgłaszania przypadków molestowania seksualnego w miejscu pracy i praw ofiar, dzięki czemu przestrzegana jest zasada godności w miejscu pracy, a podejście „zero tolerancji” jest promowane jako norma;
10. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.