Dokument z posiedzenia
22.11.2017
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji w Jemenie
( 2017/2849(RSP) )
Marietje Schaake, Izaskun Bilbao Barandica, Ilhan Kyuchyuk, Valentinas Mazuronis, Javier Nart, Norica Nicolai, Urmas Paet, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Ivo Vajgl, Hilde Vautmans
w imieniu grupy ALDE
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Jemenie
( 2017/2849(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Jemenu, w tym rezolucje z dnia 25 lutego 2016 r.[1] oraz 15 czerwca 2017 r.[2] w sprawie sytuacji humanitarnej w Jemenie, a także z dnia 9 lipca 2015 r.[3] w sprawie sytuacji w Jemenie,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2017 r. w sprawie wywozu broni – wdrażanie wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB[4],
– uwzględniając konkluzje Rady z dnia 20 kwietnia 2015 r., 16 listopada 2015 r. oraz 3 kwietnia 2017 r.,
– uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 8 października 2016 r. w sprawie ataków w Jemenie, z dnia 19 października 2017 r. w sprawie zawieszenia broni w Jemenie i z dnia 21 listopada 2017 r. w sprawie sytuacji w Jemenie,
– uwzględniając spotkanie darczyńców wysokiego szczebla ONZ poświęcone kryzysowi humanitarnemu w Jemenie, zorganizowane w dniu 25 kwietnia 2017 r., podczas którego zobowiązano się do przekazania kwoty w wysokości 1,1 mld USD, aby wypełnić lukę w finansowaniu na rok 2017 wynoszącą 2,1 mld USD,
– uwzględniając oświadczenie z dnia 24 maja 2017 r. wydane przez komisarza ds. pomocy humanitarnej i zarządzania kryzysowego Christosa Stylianidesa w sprawie epidemii cholery w Jemenie, drugiej epidemii tej choroby w przeciągu niecałego roku, która nawiedziła wyniszczony wojną kraj,
– uwzględniając uwagi wstępne Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka Zeida Ra’ada Al Husseina wygłoszone podczas 36. sesji Rady Praw Człowieka w dniu 11 września 2017 r., uwzględniając oświadczenia Ruperta Colville’a, rzecznika Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka, z dni 19 września i 7 listopada 2017 r.,
– uwzględniając sprawozdanie Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka z dnia 5 września 2017 r. dotyczące sytuacji w zakresie praw człowieka w Jemenie, w tym naruszeń i nadużyć od września 2014 r.,
– uwzględniając oświadczenie przewodniczącego wydane przez Radę Bezpieczeństwa ONZ w dniu 15 czerwca 2017 r., w którym wezwano strony konfliktu w Jemenie do konstruktywnego zaangażowania w dobrej wierze w wysiłki na rzecz rozwiązania konfliktu, a także oświadczenie z dnia 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zagrożenia klęską głodu w Jemenie,
– uwzględniając rezolucję A/HRC/36/L.8, przyjętą w dniu 29 września 2017 r. podczas 36. sesji Rady Praw Człowieka ONZ, w której zaapelowano do Wysokiego Komisarza o ustanowienie grupy wysokiej rangi ekspertów międzynarodowych i regionalnych posiadających mandat do monitorowania i sporządzania sprawozdań na temat sytuacji w zakresie praw człowieka, a także do przeprowadzenia kompleksowej analizy wszystkich domniemanych naruszeń i nadużyć międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka i innych stosownych i odpowiednich obszarów prawa międzynarodowego, których od września 2014 r. dopuściły się wszystkie strony konfliktu,
– uwzględniając oświadczenie w sprawie Jemenu, przedłożone w dniu 18 sierpnia 2017 r. Radzie Bezpieczeństwa ONZ przez zastępcę sekretarza generalnego ONZ do spraw humanitarnych i koordynatora pomocy w sytuacjach kryzysowych Stephena O’Briena,
– uwzględniając wspólne pismo organizacji pozarządowych do stałych przedstawicieli państw członkowskich i państw mających status obserwatora w Radzie Praw Człowieka ONZ,
– uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie Jemenu, w szczególności rezolucje nr 2342 (2017), 2266 (2016), 2216 (2015), 2201 (2015) i 2140 (2014),
– uwzględniając oświadczenia specjalnego wysłannika ONZ do Jemenu Ismaila Ulda Szejka Ahmeda z dnia 30 stycznia, 12 lipca, 19 sierpnia i 26 października 2017 r. w sprawie sytuacji w Jemenie,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że pomimo międzynarodowych nacisków na rzecz osiągnięcia trwałego i uwzględniającego wszystkie strony politycznego rozwiązania kryzysu stronom konfliktu oraz ich regionalnym i międzynarodowym stronnikom, w tym Arabii Saudyjskiej i Iranowi, nie udało się doprowadzić do porozumienia w sprawie zawieszenia broni ani jakiegokolwiek innego rodzaju ugody; mając również na uwadze, że nie ustają walki ani masowe bombardowania; mając na uwadze, że żadna ze stron nie odniosła zwycięstwa zbrojnego i jest mało prawdopodobne, aby nastąpiło to w przyszłości; mając na uwadze, że priorytetem dla UE oraz całej społeczności międzynarodowej powinno być znalezienie politycznego rozwiązania tego konfliktu pod auspicjami inicjatywy pokojowej ONZ w Jemenie;
B. mając na uwadze, że Arabia Saudyjska, blokując porty morskie i lotniska, wcześniej nie dopuszczała, aby dostawy pomocy docierały do Jemenu; mając na uwadze, że od dnia 6 listopada 2017 r. Arabia Saudyjska w dalszym ciągu blokuje wszystkie porty w Jemenie, pozbawiając miliony ludzi potrzebnej żywności oraz dostaw pomocy; mając na uwadze, że ponad 20 mln Jemeńczyków, reprezentujących ponad 70 % ludności, potrzebuje dostaw pomocy, aby utrzymać się przy życiu; mając na uwadze, iż organizacje darczyńców ostrzegają, że jeśli blokada nie zostanie zniesiona, w Jemenie zapanuje głód, jakiego świat nie widział od dziesięcioleci, który pochłonie miliony ofiar;
C. mając na uwadze, że popierany przez Holandię i Kanadę projekt rezolucji Rady Praw Człowieka ONZ wzywający do powołania niezależnej komisji śledczej w celu zbadania wciąż popełnianych okrutnych czynów został złagodzony w wyniku nacisków ze strony Arabii Saudyjskiej, Zjednoczonego Królestwa, Francji i USA;
D. mając na uwadze, że według ONZ od marca 2015 r., kiedy wojska koalicji pod przywództwem Arabii Saudyjskiej zaangażowały się w wojnę domową w Jemenie, w nalotach i walkach w terenie zginęło ponad 8000 osób, z czego 60 % to ludność cywilna, a ponad 50 000 osób zostało rannych, w tym wiele dzieci; mając na uwadze, że walki, zarówno w terenie, jak i w powietrzu, uniemożliwiły obserwatorom Biura ONZ ds. Praw Człowieka znajdującym się na miejscu dostęp do tego obszaru w celu oszacowania liczby ofiar wśród ludności cywilnej; mając na uwadze, że dane te odzwierciedlają jedynie przypadki śmierci i obrażeń, które Biuro Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka zdołało potwierdzić;
E. mając na uwadze, że ze względu na obecny poważny kryzys bezpieczeństwa żywnościowego oraz epidemię cholery wszelkie opóźnienia w przywróceniu i zwiększeniu dostępu do pomocy humanitarnej będą kosztowały tysiące istnień ludzkich i pogłębią katastrofę humanitarną w całym Jemenie;
F. mając na uwadze wciąż rosnącą liczbę ofiar wśród ludności cywilnej; mając na uwadze, że obie strony konfliktu przyczyniają się do utrzymywania się przemocy; mając na uwadze, że naloty prowadzone w tym konflikcie wciąż mają katastrofalne skutki głównie dla ludności cywilnej i infrastruktury; mając na uwadze, że działania zbrojnych ugrupowań Hutich i sprzymierzonych z nimi sił, w tym sił popierających A. Saleha, spowodowały wiele ofiar cywilnych w Jemenie w wyniku stosowania między innymi pocisków przeciwlotniczych, które eksplodują po trafieniu w zamieszkałe tereny, zabijając i okaleczając ludność cywilną; mając na uwadze, że w wielu przypadkach naloty i bombardowania bez rozróżnienia prowadzone przez wojska koalicji pod przywództwem Arabii Saudyjskiej spowodowały śmierć ludności cywilnej, w tym dzieci, co stanowi poważne naruszenia międzynarodowego prawa humanitarnego;
G. mając na uwadze, że chaos i ciągłe akty przemocy doprowadziły do szybkiego rozwoju Al-Kaidy Półwyspu Arabskiego oraz ISIS/Daisz i pozwoliły na ich umocnienie oraz przeprowadzanie częstszych i coraz bardziej śmiertelnych ataków; mając na uwadze, że obie grupy terrorystyczne kontrolują terytorium południowego i wschodniego Jemenu oraz że przeprowadzają ataki siejące spustoszenie w całym kraju;
H. mając na uwadze, że obranie za cel i niszczenie infrastruktury, w tym szkół, szpitali, infrastruktury wodnej i elektrowni, przez wojska koalicji pod przywództwem Arabii Saudyjskiej spotęgowały problemy humanitarne, z jakimi zmaga się ludność cywilna Jemenu; mając na uwadze, że mniej niż 45 % placówek medycznych w Jemenie jest w stanie funkcjonować; mając na uwadze, że takie ataki na infrastrukturę cywilną stanowią zbrodnie wojenne na mocy prawa międzynarodowego; mając na uwadze, że Huti i ugrupowania sprzymierzone, w tym siły popierające A. Saleha, oskarżono o naruszenia międzynarodowego prawa humanitarnego, w tym masowe i nieproporcjonalne ataki, jak również ataki prowadzone z obszarów położonych w pobliżu szkół i szpitali, zagrażające tym samym żyjącej w ich pobliżu ludności cywilnej;
I. mając na uwadze, że od stycznia 2017 r. dramatycznie wzrosła liczba śmiertelnych operacji eksterytorialnych prowadzonych w Jemenie przez USA, przy czym co najmniej 115 ataków zostało potwierdzonych; mając na uwadze, że w wyniku takich operacji antyterrorystycznych zginęli ludzie, w tym kobiety, dzieci i osoby starsze, oraz że odnieśli oni poważne urazy fizyczne i psychiczne, a także mając na uwadze, że wyrażono obawy, iż operacje te naruszają ustalone zasady międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka; mając na uwadze, że istnieje pilna potrzeba niezależnych i bezstronnych dochodzeń w sprawie takich śmiercionośnych operacji sił koalicyjnych prowadzących do potencjalnie bezprawnych śmierci zgodnie z protokołem z Minnesoty; mając na uwadze, że istnieją dowody na to, że państwa członkowskie UE pośrednio i bezpośrednio wspierają te mordercze operacje, dostarczając dane wywiadowcze i innego typu pomoc operacyjną;
J. mając na uwadze, że większość ataków przeprowadzanych przez siły amerykańskie w Jemenie to ataki z wykorzystaniem bezzałogowych statków powietrznych; mając na uwadze, że decyzje o dodaniu pewnych osób do wykazu celów w ramach operacji prowadzonych z wykorzystaniem bezzałogowych statków powietrznych podejmuje się często bez nakazu czy orzeczenia sądowego; mając na uwadze, że namierzanie, a następnie uśmiercanie niektórych osób ma miejsce bez rzetelnego procesu sądowego, co w tych okolicznościach może być postrzegane jako egzekucja pozasądowa;
K. mając na uwadze, że sytuacja humanitarna w Jemenie osiągnęła bezprecedensowy poziom; mając na uwadze, że we wrześniu 2017 r. liczba osób wewnętrznie przesiedlonych wynosiła 2,9 mln; mając na uwadze, że według Biura ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej we wrześniu 2017 r. liczba osób potrzebujących wsparcia żywnościowego wynosiła 20,7 mln, przy czym „9,8 mln osób [...] znalazło się w nagłej potrzebie i [wymagało] natychmiastowej pomocy w celu ratowania życia lub utrzymania się przy życiu”; mając na uwadze, że ponad 7 mln osób znajduje się na skraju klęski głodu;
L. mając na uwadze, że Biuro ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej donosi, iż na dzień 10 września 2017 r. łączna liczba podejrzanych przypadków cholery wyniosła 652 542, przy czym liczba powiązanych zgonów wyniosła 2066; mając na uwadze, że trudno jest dokładnie ustalić faktyczną liczbę przypadków cholery ze względu na ograniczony dostęp do wielu regionów, a wiele osób, u których podejrzewa się chorobę, jest poddawanych leczeniu, zanim ich przypadek zostanie w pełni zdiagnozowany;
M. mając na uwadze, że Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) donosi, iż ponad połowa wszystkich placówek opieki zdrowotnej została zamknięta z powodu uszkodzeń, zniszczeń lub braku funduszy, oraz że występują poważne niedobory środków medycznych; mając na uwadze, że 30 000 kluczowych pracowników służby zdrowia nie otrzymało wynagrodzenia od ponad roku;
N. mając na uwadze, że niedobór paliw sprawia, że zapasy czystej wody coraz bardziej maleją; mając na uwadze, że bez energii elektrycznej szpitale nie dysponują odpowiednim wyposażeniem do walki z epidemią cholery, która rozprzestrzenia się szybko z powodu braku czystej wody pitnej i urządzeń sanitarnych; mając na uwadze, że kryzys niedożywienia przybrał ogromne rozmiary;
O. mając na uwadze, że według Funduszu Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci (UNICEF) edukacja 2 mln dzieci została całkowicie wstrzymana; mając na uwadze, że według Biura Narodów Zjednoczonych ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej ponad 1700 szkół nie nadaje się obecnie do użytku z powodu szkód związanych z konfliktem lub ponieważ przebywają w nich osoby wewnętrznie przesiedlone bądź szkoły te są okupowane przez uzbrojone grupy; mając na uwadze, że udokumentowano przypadki rekrutowania i wykorzystywania dzieci do walki lub pełnienia obowiązków wojskowych; mając na uwadze, że ze względu na brak wynagrodzenia przez ponad rok tysiące nauczycieli zostało zmuszonych do porzucenia pracy w celu znalezienia alternatywnych źródeł dochodów; mając na uwadze, że nieliczne szkoły, które nadal funkcjonują, są trudno dostępne ze względu na zniszczenie podstawowej infrastruktury;
P. mając na uwadze, że obecny konflikt stanowi zagrożenie dla stabilności w całym regionie, w tym i tak już niestabilnym Rogu Afryki; mając na uwadze, że stabilny i bezpieczny Jemen z prawidłowo działającym rządem ma kluczowe znaczenie dla międzynarodowych wysiłków podejmowanych w walce z ekstremizmem i przemocą w regionie i poza nim, a także dla pokoju i stabilności w samym Jemenie;
Q. mając na uwadze, że dziennikarze systematycznie spotykają się z odmową wjazdu do Jemenu ze strony koalicji pod przywództwem Arabii Saudyjskiej, co obejmuje również zakaz wstępu do samolotów z pomocą ONZ lecących do kontrolowanej przez rebeliantów Huti stolicy, Sany;
R. mając na uwadze, że niektóre państwa członkowskie UE, zwłaszcza Zjednoczone Królestwo, Francja i Niemcy, mimo eskalacji konfliktu w dalszym ciągu zezwalają na transfer broni do Arabii Saudyjskiej; mając na uwadze, że według doniesień broń ta była używana do bombardowania bez rozróżnienia ludności cywilnej i obiektów cywilnych w Jemenie; mając na uwadze, że w takich przypadkach sprzedaż broni stanowi naruszenie postanowień wspólnego stanowiska 2008/944/WPZiB w sprawie kontroli wywozu broni, które wyraźnie wyklucza możliwość wydawania przez państwa członkowskie zezwoleń na wywóz broni, jeżeli istnieje wyraźne ryzyko, że wyeksportowana technologia wojskowa lub sprzęt wojskowy zostaną wykorzystane do łamania międzynarodowego prawa humanitarnego oraz ze szkodą dla pokoju, bezpieczeństwa i stabilności w regionie; mając na uwadze, że wspomniany wywóz do Arabii Saudyjskiej jest sprzeczny co najmniej z kryterium 2, które dotyczy udziału danego państwa w poważnych naruszeniach prawa humanitarnego stwierdzonych przez właściwe organy ONZ; mając na uwadze, że w dniu 26 lutego 2016 r. Parlament podkreślił pilną potrzebę nałożenia embarga na sprzedaż broni do Arabii Saudyjskiej; mając na uwadze, że od 2014 r. obowiązują ukierunkowane sankcje przeciwko przywódcom Huti;
S. mając na uwadze, że od momentu wybuchu konfliktu w 2015 r. UE udzieliła pomocy humanitarnej i pomocy ratującej życie w wysokości 171 mln EUR; mając na uwadze, że dla Jemenu przeznaczono dodatkowe 121,7 mln EUR; mając na uwadze, że plan pomocy humanitarnej dla Jemenu opiewa na kwotę 2,3 mld USD i ma objąć 12 mln osób; mając na uwadze, że w dniu 20 października 2017 r. plan ten był sfinansowany jedynie w 55 %;
1. potępia z całą surowością utrzymującą się w Jemenie przemoc i wszelkie ataki na cywilną ludność i infrastrukturę; podkreśla swoje zaniepokojenie konfliktem, który może przerodzić się w jeden z najpoważniejszych obecnie kryzysów humanitarnych, politycznych i gospodarczych; przypomina wszystkim zaangażowanym w konflikt stronom oraz ich regionalnym i międzynarodowym zwolennikom, że celowe ataki na ludność i infrastrukturę cywilną, w tym szpitale i personel medyczny, stanowią poważne naruszenie prawa międzynarodowego;
2. powtarza, że jedynym możliwym rozwiązaniem konfliktu było i jest rozwiązanie polityczne i że tylko podmiotom rzeczywiście obecnym na miejscu, z wyłączeniem grup terrorystycznych, można powierzyć pokojowe rozwiązanie różnic i przyczyn leżących u podstaw konfliktu; jest zbulwersowany niepokojącym pogorszeniem sytuacji humanitarnej, która przy braku rozwiązania politycznego będzie się nadal pogarszać; apeluje do społeczności międzynarodowej, by doprowadziła do międzynarodowego postępowania karnego przeciwko osobom odpowiedzialnym za naruszanie prawa międzynarodowego w Jemenie;
3. żąda, by Arabia Saudyjska bezzwłocznie i całkowicie zniosła blokadę, otworzyła wszystkie porty prowadzące do Jemenu i umożliwiła milionom potrzebujących nieograniczony i nieprzerwany dostęp do pomocy humanitarnej; apeluje do wszystkich stron o dążenie do natychmiastowego zawieszenia broni i powrót do stołu negocjacyjnego; zwraca się do wszystkich zainteresowanych państw, w szczególności Arabii Saudyjskiej i Iranu, o wywarcie jak największego nacisku na wszystkie strony konfliktu, by podjęły działania na rzecz deeskalacji i politycznego rozwiązania konfliktu; apeluje do Iranu, aby natychmiast zaprzestał udzielania politycznego i finansowego wsparcia siłom Huti w Jemenie, zarówno bezpośrednio, jak i przez pośredników;
4. w pełni popiera wysiłki specjalnego wysłannika ONZ Ismaila Ulda Szejka Ahmeda mające na celu znalezienie rozwiązania politycznego; popiera wszelkie wysiłki na rzecz przerwania walk i jest gotowy wesprzeć nowe inicjatywy zmierzające do złagodzenia napięć i docelowo prowadzące do wynegocjowanego rozwiązania konfliktu, które zapewni poszanowanie niepodległości i suwerenności Jemenu, zarazem w pełni i bezzwłocznie wdrażając wszystkie postanowienia rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ; apeluje o rozszerzenie dialogu na szczebel regionalny oraz o włączenie doń podmiotów społeczeństwa obywatelskiego, aby zagwarantować proces pokojowy uwzględniający wszystkie strony; przypomina stronom, że za przyszłą odbudowę Jemenu odpowiadać będą wszystkie podmioty; wskazuje na znaczenie, jakie ma konstruktywne włączenie w ten proces kobiet;
5. przypomina wszystkim zaangażowanym stronom, że ciągły chaos i niestabilność wywołane przez wewnętrzny konflikt zbrojny i upadek wojska powodują wzmocnienie ugrupowań ekstremistycznych takich jak AQAP i ISIS/Daisz; potwierdza zobowiązanie Unii do przeciwstawiania się ugrupowaniom ekstremistycznym i ich ideologiom i nalega na to, by strony w regionie poszły za jej przykładem;
6. potępia nasilenie przez koalicję pod przewodnictwem Arabii Saudyjskiej nalotów na wspomniane cele, które pociągnęły za sobą liczne ofiary cywilne, w tym dzieci; potępia podobne ataki bez rozróżnienia ze strony Huti i sił sojuszniczych, w wyniku których śmierć poniosły osoby cywilne, a także wykorzystywanie przez te ugrupowania szpitali i szkół jako baz do przeprowadzanych ataków;
7. wzywa wszystkie strony do przestrzegania międzynarodowego prawa humanitarnego i międzynarodowego prawa dotyczącego praw człowieka, do zapewnienia ochrony ludności cywilnej i powstrzymania się od bezpośrednich ataków na infrastrukturę cywilną, w szczególności na obiekty medyczne i systemy zaopatrzenia w wodę;
8. w pełni popiera wysiłki państw członkowskich i państw trzecich zmierzające do ustanowienia międzynarodowego mechanizmu w celu zebrania dowodów i pociągnięcia do odpowiedzialności winnych poważnych naruszeń praw człowieka i łamania międzynarodowego prawa humanitarnego, w tym przemocy seksualnej i innych rodzajów przemocy wobec kobiet, mężczyzn, dziewcząt i chłopców; apeluje o powołanie międzynarodowej komisji śledczej z mandatem ONZ w celu udokumentowania i zbadania tych naruszeń; ubolewa nad faktem, że powstrzymano wysiłki zmierzające do wszczęcia niezależnego śledztwa;
9. ubolewa z powodu dramatycznego wzrostu liczby śmiercionośnych operacji antyterrorystycznych w Jemenie; apeluje do Rady, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz państw członkowskich o sprzeciw wobec egzekucji pozasądowych, potwierdzenie stanowiska UE zgodnie z prawem międzynarodowym i dopilnowanie, aby państwa członkowskie nie prowadziły i nie ułatwiały bezprawnych śmiercionośnych operacji ani nie brały w nich udziału w inny sposób; apeluje do wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel, państw członkowskich i państw trzecich, aby zgodnie z ich obowiązkami wynikającymi z prawa międzynarodowego zobowiązały się do zbadania wiarygodnych doniesień dotyczących przypadków potencjalnie bezprawnego spowodowania śmierci i przyjęły wspólne stanowisko w sprawie użycia uzbrojonych bezzałogowych statków powietrznych poza sytuacją konfliktu zbrojnego;
10. wzywa wszystkie strony prowadzące operacje wojskowe w Jemenie do wzmocnienia zabezpieczeń z myślą o ochronie życia ludności cywilnej; apeluje do USA i ich partnerów o objęcie nadzorem sądowym ich programu wykorzystywania bezzałogowych statków powietrznych oraz o zadbanie o to, aby nie dokonywano egzekucji przy pomocy dronów bez rzetelnego procesu sądowego;
11. z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie grupy wybitnych ekspertów międzynarodowych i regionalnych posiadających mandat do monitorowania i sporządzania sprawozdań na temat sytuacji w zakresie praw człowieka, a także do szczegółowego zbadania wszystkich zarzutów dotyczących naruszeń i nadużyć międzynarodowych praw człowieka i innych stosownych i odpowiednich obszarów prawa międzynarodowego, których od marca 2015 r. dopuściły się wszystkie strony konfliktu;
12. popiera apel UE do wszystkich stron konfliktu o podjęcie wszelkich niezbędnych kroków, aby zapobiegać przemocy w każdej postaci, w tym przemocy seksualnej i przemocy ze względu na płeć, w sytuacjach konfliktu zbrojnego, jak również na taką przemoc reagować; zdecydowanie potępia łamanie praw dziecka i jest zaniepokojony ograniczonym dostępem dzieci nawet do podstawowej opieki zdrowotnej i edukacji; potępia werbowanie i wykorzystywanie dzieci jako żołnierzy w działaniach wojennych, czy to przez siły rządowe, czy też zbrojne grupy opozycyjne;
13. podkreśla potrzebę skoordynowanych działań humanitarnych i z zadowoleniem przyjmuje reakcję UE w postaci udzielenia pomocy humanitarnej, w tym uruchomienie pomocy rozwojowej na finansowanie projektów w kluczowych sektorach; wzywa wszystkie państwa członkowskie do dalszego wspierania planu ONZ pomocy humanitarnej dla Jemenu i zwiększenia przeznaczonych na niego środków, tak aby zrealizować wyznaczone cele; ubolewa, że wciąż istnieje luka w finansowaniu pomocy humanitarnej dla Jemenu;
14. wzywa wszystkie strony do zapewnienia dziennikarzom wstępu na wszystkie terytoria i do wszystkich stref konfliktu w kraju; zauważa, że zakaz wjazdu dziennikarzy do kraju wprowadzony przez Jemen skutkuje brakiem informacji w mediach na temat kryzysu, co z kolei utrudnia wysiłki pracowników organizacji humanitarnych zmierzające do zwrócenia uwagi społeczności międzynarodowej i darczyńców na katastrofalną sytuację;
15. wzywa wszystkie strony, by w trybie pilnym poparły bezzwłoczną wypłatę wynagrodzeń dla urzędników służby cywilnej, którzy pracują w sektorach świadczących podstawowe usługi o krytycznym znaczeniu, takich jak opieka zdrowotna, zaopatrzenie w wodę i urządzenia sanitarne oraz edukacja;
16. podkreśla, że Rada Bezpieczeństwa ONZ powinna pilnie zająć się rozwiązaniem kryzysu humanitarnego i działać na rzecz zbudowania zaufania między stronami w sposób prowadzący do negocjacji politycznych; zachęca do szybkiego porozumienia w sprawie wysłania dodatkowych obserwatorów z ramienia oenzetowskiego mechanizmu weryfikacji i inspekcji, zwiększenia przepustowości wszystkich portów jemeńskich, a także dostępu do lotniska w Sanie;
17. apeluje do państw będących darczyńcami, by zwiększyły presję dyplomatyczną i domagały się zapewnienia dostępu do pomocy humanitarnej, w tym do żywności i środków medycznych, jak również wstępu dla wszystkich dziennikarzy i pracowników humanitarnych;
18. apeluje do wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa o jak najszybsze przedstawienie zintegrowanej strategii UE dotyczącej Jemenu oraz wznowienie wysiłków na rzecz inicjatywy pokojowej dla Jemenu pod auspicjami ONZ; zwraca się w związku z tym o powołanie specjalnego przedstawiciela UE w Jemenie;
19. wzywa wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz państwa członkowskie, aby poparły i skutecznie promowały przestrzeganie międzynarodowego prawa humanitarnego zgodnie z odnośnymi wytycznymi UE; podkreśla w szczególności potrzebę ścisłego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie postanowień zawartych we wspólnym stanowisku Rady 2008/944/WPZiB w sprawie wywozu broni; przypomina w tym względzie swoją rezolucję z dnia 25 lutego 2016 r., w której apelował do wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel o nałożenie embarga na broń dla Arabii Saudyjskiej; ponownie wzywa wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel do podjęcia inicjatywy na rzecz nałożenia embarga na dostawy broni do Arabii Saudyjskiej; przypomina swoją rezolucję z dnia 13 września 2017 r. i powtarza, że wywóz do Arabii Saudyjskiej jest sprzeczny co najmniej z kryterium 2, które dotyczy udziału danego państwa w poważnych naruszeniach prawa humanitarnego stwierdzonych przez właściwe organy ONZ; apeluje w związku z tym do wszystkich państw członkowskich, by powstrzymały się od sprzedaży broni i sprzętu wojskowego do Arabii Saudyjskiej;
20. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, sekretarzowi generalnemu Rady Współpracy Państw Zatoki, sekretarzowi generalnemu Ligi Państw Arabskich i wszystkim stronom konfliktu przy jednoczesnym zapewnieniu tłumaczenia niniejszego tekstu na język arabski.