Parlament Europejski,

–  uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Mjanmy/Birmy i w sprawie sytuacji muzułmanów Rohingja, w szczególności rezolucję z dnia 7 lipca 2016 r.

Teksty przyjęte, P8_TA(2016)0316.

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 20 czerwca 2016 r. w sprawie strategii UE wobec Mjanmy/Birmy,

–  uwzględniając wspólny komunikat Komisji i wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, wydany dnia 1 czerwca 2016 r. i przeznaczony dla Parlamentu Europejskiego i Rady, pt. „Elementy strategii UE wobec Mjanmy/Birmy: szczególne partnerstwo na rzecz demokracji, pokoju i dobrobytu” (JOIN(2016)0024),

–  uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 30 marca 2016 r. w sprawie ustanowienia rządu Republiki Związku Mjanmy,

–  uwzględniając protokół ustaleń między Mjanmą/Birmą i Bangladeszem w sprawie repatriacji Rohingjów z Bangladeszu do Mjanmy/Birmy, podpisany w dniu 23 listopada 2017 r.,

–  uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel z dnia 23 listopada 2017 r. w sprawie protokołu ustaleń między Mjanmą/Birmą i Bangladeszem,

–  uwzględniając konkluzje Rady z dnia 4 grudnia 2015 r. w sprawie bezpaństwowości,

–  uwzględniając Konwencję ONZ dotyczącą statusu uchodźców z 1951 r. oraz protokół do tej konwencji z 1967 r.,

–  uwzględniając Konwencję z 1954 r. dotyczącą statusu bezpaństwowców oraz Konwencję z 1961 r. o ograniczaniu bezpaństwowości,

–  uwzględniając globalny plan działań Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) na lata 2014–2024 na rzecz eliminacji bezpaństwowości, przedstawiony w listopadzie 2014 r.,

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka (PDPC) z 1948 r.,

–  uwzględniając sprawozdanie końcowe komisji doradczej ds. stanu Arakan z sierpnia 2017 r. pt. „Towards a peaceful, fair and prosperous future for the people of Rakhine” [Ku pokojowej, sprawiedliwej i dostatniej przyszłości ludu stanu Arakan],

–  uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r. oraz Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych z 1966 r.,

–  uwzględniając Kartę Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN),

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w stanie Arakan w Mjanmie/Birmie mieszka ok. miliona Rohingjów, będących w przeważającej mierze muzułmańską mniejszością stojącą w obliczu represji oraz ciągłych poważnych naruszeń praw człowieka, w tym zagrożeń dla życia i bezpieczeństwa, zabójstw, odmawiania prawa do opieki zdrowotnej i edukacji, pracy przymusowej, przemocy seksualnej oraz ograniczania ich praw politycznych;

B.  mając na uwadze, że Rohingjowie zostali oficjalnie bezpaństwowcami z chwilą uchwalenia w 1982 r. birmańskiej ustawy o obywatelstwie, która doprowadziła do poważnych ograniczeń ich swobody przemieszczania się oraz zamknięcia ich w obozach przeznaczonych dla Rohingjów;

C.  mając na uwadze, że Rohingjowie są ofiarami zinstytucjonalizowanej popieranej przez państwo dyskryminacji, która przypomina apartheid i przeradza się w czystki etniczne; mając na uwadze, że Rohingjów obowiązują odrębne przepisy ustawodawcze, które stwarzają przeszkody w życiu codziennym, np. w odniesieniu do pracy, zawierania małżeństw, podróżowania i dostępu do opieki zdrowotnej;

D.  mając na uwadze, że rządy Mjanmy/Birmy i Bangladeszu podpisały niewiążący protokół ustaleń w Nay Pyi Taw; mając na uwadze, że protokół ustaleń powinien gwarantować bezpieczny powrót uchodźców Rohingja, którzy w ciągu ostatnich lat uciekli z Mjanmy/Birmy do Bangladeszu; mając na uwadze doniesienia, że Rohingjowie nie będą repatriowani do swoich wiosek, lecz do obozów uchodźców/więzień w Mjanmie/Birmie;

E.  mając na uwadze, że w lokalnych i wewnętrznie przesiedlonych społecznościach północnego Arakanu, a także w społecznościach uchodźców w Bangladeszu istnieje ryzyko radykalizacji, podkreślone wcześniej w sprawozdaniu kierowanej przez Kofiego Annana komisji doradczej ds. stanu Arakan z dnia 24 sierpnia 2017 r.;

F.  mając na uwadze, że mordowanie, gwałty i palenie wsi Rohingjów to narzędzia zniszczenia struktury społecznej tego ludu oraz powodowania szoku wśród ludności; mając na uwadze, że celem tych strasznych działań jest zmuszenie Rohingjów do opuszczenia ich wiosek oraz kraju, a także stworzenie psychicznych i fizycznych blokad przed powrotem; mając na uwadze, że granica między Mjanmą/Birmą a Bangladeszem została zmilitaryzowana oraz że umieszczono na niej miny, aby uniemożliwić ludziom jej przekraczanie;

G.  mając na uwadze, że Human Rights Watch i Amnesty International podkreśliły, że od dnia 25 sierpnia 2017 r. birmańskie siły bezpieczeństwa systematycznie i na dużą skalę stosują gwałty na kobietach i dziewczętach jako część kampanii czystek etnicznych wobec muzułmańskich Rohingjów w stanie Arakan; mając na uwadze, że Komitet ONZ ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet (CEDAW) wezwał rząd Mjanmy/Birmy do dostarczenia do dnia 28 maja 2018 r. informacji na temat szeregu kwestii dotyczących zarzutów popełniania aktów przemocy wobec kobiet i dziewcząt na północy stanu Arakan w ostatnich miesiącach;

H.  mając na uwadze, że wiceprzewodnicząca Komisji / wysoka przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa nazwała podpisanie protokołu ustaleń w sprawie repatriacji ważnym i oczekiwanym krokiem ku rozwiązaniu jednego z najgorszych w naszych czasach kryzysów humanitarnych i dotyczących praw człowieka;

I.  mając na uwadze, że Mjanma/Birma korzysta obecnie z preferencji handlowych systemu GSP w ramach inicjatywy „wszystko oprócz broni”, dzięki czemu kraj ten wyeksportował do UE w 2016 r. towary o wartości 830 mln EUR; mając na uwadze, że obecną rozprawę z Rohingjami można uznać za „poważne i systematyczne” naruszanie przez Mjanmę/Birmę zobowiązań wynikających przynajmniej z jednej z konwencji w sprawie praw podstawowych i praw pracowniczych wymienionych w rozporządzeniu GSP (nr 978/2012);

1.  wzywa wojsko i siły bezpieczeństwa, by niezwłocznie zaprzestały zabijania, prześladowań i gwałtów oraz palenia domów Rohingjów;

2.  wzywa rząd Mjanmy/Birmy do wszczęcia natychmiastowego, bezstronnego, niezależnego i skutecznego śledztwa w sprawie wszystkich wiarygodnych zarzutów dotyczących naruszeń międzynarodowego prawa praw człowieka oraz przestępstw przeciw międzynarodowemu prawu; nalega, aby w przypadku znalezienia wystarczających dopuszczalnych dowodów obciążających osoby naruszające międzynarodowe prawo praw człowieka wytoczyć przeciwko tym osobom uczciwe procesy przed cywilnymi sądami, które nie będą stosować kary śmierci;

3.  apeluje do rządu Mjanmy/Birmy o poszanowanie swobody przemieszczania się Rohingjów oraz o zagwarantowanie im bezpieczeństwa bez względu na to, gdzie się znajdują; wzywa rząd Mjanmy/Birmy do natychmiastowego usunięcia wszystkich min z granicy z Bangladeszem; wzywa rząd Myanmy/Birmy do natychmiastowego zniesienia ograniczeń swobody przemieszczania się organizacji humanitarnych;

4.  przyłącza się ponadto do zawartego w konkluzjach Rady wezwania do tworzenia sprawnych instytucji demokratycznych i silnego społeczeństwa obywatelskiego, a także konieczności przestrzegania podstawowych praw i wolności oraz wspierania dobrych rządów;

5.  nalega na bezpośrednie stosowanie protokołu ustaleń oraz na pełne poszanowanie – bez jakiejkolwiek dyskryminacji – prawa Rohingjów do dobrowolnego , bezpiecznego i godnego powrotu do ich miejsc pochodzenia; wzywa rząd Mjanmy/Birmy do stałego zagwarantowania Rohingjom bezpiecznych i ludzkich warunków życia;

6.  wzywa rząd Mjanmy/Birmy do rozwiązania problemu długotrwałej systematycznej dyskryminacji i segregacji Rohingjów oraz innych muzułmanów w stanie Arakan, a także do zapewnienia dostępu do opieki zdrowotnej, edukacji i innych usług;

7.  wyraża zaniepokojenie zamiarami grup terrorystycznych, zwłaszcza Al-Kaidy i ISIS, które usiłują wykorzystać kryzys związany z Rohingjami do zadomowienia się w Birmie i rozciągnięcia swoich wpływów na cały region; podkreśla, że niektórzy uchodźcy Rohingja oraz zbuntowani członkowie Armii Wyzwolenia Rohingjów z Arakanu mogą stać się podatni na zwerbowanie przez ruchy ekstremistyczne;

8.  apeluje do rządu Mjanmy/Birmy o przyznanie agencjom ONZ, innym międzynarodowym i lokalnym organizacjom humanitarnym, a także mediom krajowym i międzynarodowym pełnego dostępu do wszystkich części kraju; podkreśla, że tylko pełny dostęp mediów i pełna przejrzystość mogą zachęcić do przepływu informacji, aby stwierdzić, co dokładnie dzieje się w tym regionie;

9.  wyraża szczere rozczarowanie postawą rządu Mjanmy/Birmy i Aung San Suu Kyi, odmawiających zajęcia się problemem popełnianych aktów okrucieństwa, negujących je i mających w nich współudział; wzywa Aung San Suu Kyi do opowiedzenia się wyraźnie przeciw aktom okrucieństwa oraz do podjęcia konkretnych środków pomocy Rohingjom;

10.  wzywa Chiny oraz inne podmioty międzynarodowe i regionalne do wykorzystania wszelkich dwustronnych, wielostronnych i regionalnych dostępnych platform pozwalających domagać się zakończenia aktów okrucieństwa i doprowadzić do pokojowego rozwiązania;

11.  wyraża ubolewanie z powodu porażki Rady Bezpieczeństwa ONZ, której nie udało się przyjąć rezolucji w sprawie sytuacji Rohingjów;

12.  przyjmuje do wiadomości oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa; uważa jednak, że konieczne są dalsze zobowiązania; przypomina swój apel do wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz do państw członkowskich o znaczne zwiększenie presji na rząd Mjanmy/Birmy;

13.  wzywa UE i jej państwa członkowskie do rozszerzenia obowiązującego embarga na broń wobec Mjanmy/Birmy, tak aby ująć w nim wszystkie formy pomocy wojskowej, a także do nałożenia ukierunkowanych sankcji finansowych na urzędników wysokiego szczebla odpowiedzialnych za poważne naruszenia;

14.  wzywa wszystkie państwa do nasilenia działań humanitarnych na rzecz osób przesiedlonych w obrębie Mjanmy/Birmy oraz w innych krajach, w tym w Bangladeszu, a także do ochrony kobiet, dzieci i innych osób narażonych na przemoc seksualną, handel ludźmi i podobne nadużycia;

15.  apeluje do wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa o zawieszenie – w porozumieniu z komisarzem do spraw handlu – preferencji handlowych, z których korzysta Mjanma/Birma w ramach inicjatywy „wszystko oprócz broni”, a także o powiadomienie rządu Mjanmy/Birmy, że negocjacje w sprawie umowy inwestycyjnej UE–Mjanma/Birma mogą zostać zawieszone;

16.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji rządowi i parlamentowi Mjanmy/Birmy, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich UE, Sekretarzowi Generalnemu ASEAN, Międzyrządowej Komisji ds. Praw Człowieka ASEAN, specjalnej sprawozdawczyni ONZ ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w Mjanmie/Birmie, Wysokiemu Komisarzowi NZ ds. Uchodźców oraz Radzie Praw Człowieka ONZ.