Dokument z posiedzenia
5.2.2018
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji w Wenezueli
( 2018/2559(RSP) )
Esteban González Pons, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Cristian Dan Preda, Luis de Grandes Pascual, David McAllister, Sandra Kalniete, Francisco José Millán Mon, Tunne Kelam, Gabriel Mato, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Fernando Ruas, Laima Liucija Andrikienė, Julia Pitera, Manolis Kefalogiannis, Eduard Kukan, Ivan Štefanec, Lorenzo Cesa
w imieniu grupy PPE
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Wenezueli
( 2018/2559(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje liczne rezolucje w sprawie Wenezueli, w szczególności rezolucję z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli[1], rezolucję z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie prześladowań demokratycznej opozycji w Wenezueli[2], rezolucję z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli[3], rezolucję z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie sytuacji Wenezueli[4] oraz rezolucję z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli[5],
– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,
– uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych, którego Wenezuela jest stroną,
– uwzględniając Międzyamerykańską kartę demokratyczną przyjętą w dniu 11 września 2001 r.,
– uwzględniając oświadczenie z dnia 31 marca 2017 r. wydane przez Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka Zeida Ra’ada Al Husseina na temat orzeczenia Sądu Najwyższego Wenezueli o przejęciu uprawnień ustawodawczych Zgromadzenia Narodowego,
– uwzględniając ostrzeżenia Organizacji Państw Amerykańskich (OPA) w sprawozdaniach z dnia 30 maja 2016 r. i z dnia 14 marca 2017 r. w sprawie Wenezueli i apel jej sekretarza generalnego o pilne zwołanie posiedzenia Stałej Rady na mocy art. 20 karty demokratycznej, aby omówić kryzys polityczny w Wenezueli,
– uwzględniając pismo z dnia 27 marca 2017 r. skierowane przez wiceprzewodniczącą Komisji / wysoką przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federikę Mogherini w sprawie pogarszającej się sytuacji i poważnego kryzysu politycznego, gospodarczego i humanitarnego w Wenezueli,
– uwzględniając deklarację OPA podpisaną przez jej 14 państw członkowskich w dniu 23 marca 2017 r., w której wezwano Wenezuelę m.in. do szybkiego zaplanowania wyborów, uwolnienia więźniów politycznych i uznania zapisanego w jej konstytucji rozdziału władzy,
– uwzględniając rezolucję Stałej Rady OPA z dnia 3 kwietnia 2017 r. w sprawie ostatnich wydarzeń w Wenezueli,
– uwzględniając deklarację Grupy z Limy z dnia 23 stycznia 2018 r. w sprawie decyzji Narodowego Zgromadzenia Konstytucyjnego o ogłoszeniu wyborów prezydenckich,
– uwzględniając konkluzje Rady z dnia 13 listopada 2017 r. i z dnia 22 stycznia 2018 r. w sprawie Wenezueli, w szczególności konkluzje, w których nakłada się embargo na broń oraz sankcje,
– uwzględniając oświadczenie Wysokiej Przedstawiciel w sprawie ostatnich wydarzeń w Wenezueli, złożone w dniu 26 stycznia 2018 r. w imieniu UE, w którym potępiła ona decyzję władz Wenezueli o wydaleniu ambasadora Hiszpanii z Caracas,
– uwzględniając swoją decyzję o przyznaniu Nagrody im. Sacharowa 2017 opozycji demokratycznej w Wenezueli;
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że nieuznawane na forum międzynarodowym Narodowe Zgromadzenie Konstytucyjne wystosowało apel o zorganizowanie wyborów prezydenckich do końca kwietnia 2018 r.; mając na uwadze, że zgodnie z konstytucją Wenezueli organem odpowiedzialnym za ogłoszenie wyborów jest Krajowa Rada Wyborcza;
B. mając na uwadze, że decyzja ta została podjęta poza ramami dialogu narodowego i z lekceważeniem postępu osiągniętego w czasie rozmów między rządem Wenezueli i opozycją w Santo Domingo;
C. mając na uwadze, że w dniu 25 stycznia 2018 r. Sąd Najwyższy Wenezueli postanowił wykluczyć z udziału w wyborach prezydenckich sojusz partii opozycyjnych Mesa de la Unidad Democrática (MUD), co stanowi poważne naruszenie zasady równości wyborów, ponieważ uniemożliwia kandydatom opozycji swobodny udział w wyborach na równych warunkach;
D. mając na uwadze, że niekonstytucyjne ogłoszenie wczesnych wyborów spowodowało wycofanie się Meksyku z procesu krajowych negocjacji politycznych między rządem Wenezueli a opozycją;
E. mając na uwadze, że w dniu 13 listopada 2017 r. Rada UE postanowiła nałożyć na Wenezuelę embargo na broń i zakazać wywozu z UE sprzętu, który mógłby być stosowany w represjach;
F. mając na uwadze, że w dniu 22 stycznia 2018 r. Rada UE jednogłośnie postanowiła nałożyć na siedem osób sprawujących oficjalne funkcje sankcje w postaci środków ograniczających takich jak zakaz wjazdu na terytorium Unii Europejskiej i zamrożenie aktywów, co stanowiło odpowiedź na nieprzestrzeganie zasad demokratycznych, praworządności i demokracji;
G. mając na uwadze, że po przyjęciu przez UE sankcji Wenezuela wydaliła ambasadora Hiszpanii z Caracas, uznając go za „persona non grata” i oskarżając Hiszpanię o ingerencję w wewnętrzne sprawy kraju; mając na uwadze, że UE stanowczo potępiła tę decyzję, a jednocześnie w pełni zsolidaryzowała się z Hiszpanią, zważywszy że decyzje UE w dziedzinie polityki zagranicznej, w tym o nałożeniu sankcji, są jednomyślne;
H. mając na uwadze, że sytuacja w Wenezueli w zakresie praw człowieka, demokracji i praworządności stale się pogarsza; mając na uwadze, że Wenezuela przechodzi bezprecedensowy kryzys polityczny, społeczny, gospodarczy i humanitarny, powodujący wiele ofiar śmiertelnych;
I. mając na uwadze, że coraz większa liczba Wenezuelczyków, w tym dzieci, cierpi na niedożywienie będące skutkiem ograniczonego dostępu do rzetelnej opieki zdrowotnej, leków i żywności; mając na uwadze, że niestety rząd Wenezueli uporczywie odmawia przyjmowania i ułatwienia dystrybucji międzynarodowej pomocy humanitarnej;
J. mając na uwadze, że Międzynarodowy Fundusz Walutowy zakłada wzrost hiperinflacji w Wenezueli do poziomu 13 000 % w 2018 r. z poziomu szacowanego w 2017 r. na 2400 %, co spowoduje wzrost cen średnio o prawie 1,5 % na godzinę;
1. zdecydowanie odrzuca decyzję nieuznawanego na forum międzynarodowym Narodowego Zgromadzenia Konstytucyjnego, w której wzywa ono do ogłoszenia wcześniejszych wyborów prezydenckich do końca kwietnia 2018 r.; głęboko ubolewa nad niedawną decyzją Sądu Najwyższego Wenezueli o zakazie udziału przedstawicieli MUD w zbliżających się wyborach; podkreśla, że wielu potencjalnych kandydatów nie będzie mogło startować w wyborach, ponieważ przebywają na emigracji, nałożono na nich zakaz administracyjny, przebywają w więzieniu lub w areszcie domowym;
2. podkreśla, że tylko wybory zorganizowane w ramach realistycznego kalendarza wyborczego, uzgodnionego w drodze dialogu narodowego z udziałem wszystkich istotnych podmiotów i partii politycznych oraz przy poszanowaniu równych, uczciwych i przejrzystych warunków uczestnictwa – zakładających zniesienie zakazów obejmujących przeciwników politycznych, uwolnienie więźniów politycznych, równowagę w składzie bezstronnej Krajowej Rady Wyborczej i zapewnienie wystarczających gwarancji, w tym obecności niezależnych obserwatorów międzynarodowych – zostaną uznane przez UE;
3. podkreśla, że w obecnej sytuacji Parlament Europejski nie uzna wyborów ani władz wyłonionych w nieprawomocnym procesie;
4. zdecydowanie potępia decyzję władz Wenezueli o wydaleniu i uznaniu za „persona non grata” ambasadora Hiszpanii z Caracas; przypomina, że UE podejmuje wszystkie decyzje w dziedzinie polityki zagranicznej, w tym o nałożeniu sankcji, jednomyślnie; uważa w związku z tym, że wspólne działania mogą obejmować, między innymi, wezwanie ambasadorów Wenezueli w państwach członkowskich UE i przy instytucjach UE do złożenia wyjaśnień; sugeruje, aby w razie dalszego pogarszania się sytuacji w zakresie praw człowieka zbadano dalsze możliwości i podjęto działania;
5. uważa wprowadzenie przez Radę UE embarga na broń i nałożenie sankcji na siedem wysoko postawionych osób za właściwą odpowiedź na poważne naruszenia praw człowieka i zasad demokracji, apeluje jednak o ich rozszerzenie na osoby ponoszące główną odpowiedzialność za pogłębiający się kryzys polityczny, społeczny, gospodarczy i humanitarny oraz objęcie nimi prezydenta Nicolasa Maduro i jego najbliższego otoczenia: wiceprezydenta Tarecka El Aissamiego, ministra obrony Vladimira Padrino Lopeza i członków najwyższego dowództwa armii;
6. ponawia pełne poparcie dla Zgromadzenia Narodowego jako jedynego prawomocnie powołanego i uznawanego parlamentu w Wenezueli oraz apeluje do rządu Wenezueli o przywrócenie mu pełni władzy konstytucyjnej; odrzuca decyzje podjęte przez Zgromadzenie Konstytucyjne jako naruszające wszystkie demokratyczne standardy i zasady;
7. potępia pozasądowe zabójstwo zbuntowanego funkcjonariusza policji Oscara Pereza i kolejnych sześciu osób, które zostały rozstrzelane mimo że nie stawiały oporu; zdecydowanie wzywa rząd Wenezueli do przeprowadzenia dochodzenia wyjaśniającego w sprawie tych zabójstw;
8. w pełni popiera postępowania prowadzone przez Międzynarodowy Trybunał Karny (MTK) w sprawie ogromnej liczby zbrodni i aktów represji popełnionych przez reżim wenezuelski i wzywa UE do odegrania aktywnej roli w tym zakresie;
9. wzywa władze wenezuelskie, by bezzwłocznie umożliwiły swobodne niesienie pomocy humanitarnej w kraju w trybie pilnym oraz do dopuszczenia organizacji międzynarodowych, które chcą pomóc najbardziej dotkniętym grupom społeczeństwa; apeluje o szybką reakcję w celu zapobiegania niedożywieniu wśród grup w najtrudniejszej sytuacji, w tym dzieci; wyraża solidarność z obywatelami Wenezueli, którzy musieli opuścić kraj z powodu braku usług opieki zdrowotnej, lekarstw i żywności;
10. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, rządowi i Zgromadzeniu Narodowemu Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, Europejsko-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu oraz sekretarzowi generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich.