Dokument z posiedzenia
5.2.2018
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji w Wenezueli
( 2018/2559(RSP) )
Francisco Assis, Ramón Jáuregui Atondo, Elena Valenciano
w imieniu grupy S&D
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Wenezueli
( 2018/2559(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,
– uwzględniając Międzyamerykańską kartę demokratyczną przyjętą w dniu 11 września 2001 r.,
– uwzględniając konstytucję Wenezueli, w szczególności jej art. 298,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie sytuacji w Wenezueli, w szczególności rezolucję z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli[1], rezolucję z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie prześladowań demokratycznej opozycji w Wenezueli[2], rezolucję z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli[3], rezolucję z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie sytuacji Wenezueli[4] oraz rezolucję z dnia 27 kwietnia 2017 r. w sprawie sytuacji w Wenezueli[5],
– uwzględniając oświadczenie wydane w dniu 12 lipca 2017 r. przez przewodniczących Komisji Spraw Zagranicznych, Delegacji do spraw stosunków z państwami Mercosuru oraz Zgromadzenia Parlamentarnego EUROLAT na temat obecnej sytuacji w Wenezueli,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 września 2017 r. w sprawie stosunków politycznych UE z Ameryką Łacińską[6],
– uwzględniając oświadczenie wysokiej przedstawiciel na temat przyłączenia się niektórych państw trzecich do decyzji o sankcjach w związku z sytuacją w Wenezueli złożone w imieniu UE w dniu 7 grudnia 2017 r.,
– uwzględniając konkluzje Rady w sprawie Wenezueli z dnia 13 grudnia 2017 r.,
– uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2018/88 z dnia 22 stycznia 2018 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (UE) 2017/2063 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Wenezueli[7],
– uwzględniając IV deklarację Grupy z Limy z dnia 23 stycznia 2018 r.,
– uwzględniając oświadczenie wysokiej przedstawiciel Unii w sprawie ostatnich wydarzeń w Wenezueli złożone w imieniu UE w dniu 26 stycznia 2018 r.,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że Narodowe Zgromadzenie Konstytucyjne Wenezueli w dniu 23 stycznia 2018 r. ogłosiło zatwierdzenie dekretu, w którym zwraca się do Krajowej Rady Wyborczej o zwołanie wyborów prezydenckich przed dniem 30 kwietnia 2018 r.;
B. mając na uwadze, że według organizacji praw człowieka dekret Narodowego Zgromadzenia Konstytucyjnego z wnioskiem o przeprowadzenie wyborów przed końcem kwietnia 2018 r. narusza art. 298 konstytucji Wenezueli, w którym stwierdza się jednoznacznie: „Ustawa regulująca procedury wyborcze nie może być w żaden sposób zmieniania w okresie sześciu miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień wyborów”;
C. mając na uwadze, że w dniu 23 stycznia 2018 r. Grupa z Limy wydała deklarację, w której odrzuca jednostronną decyzję o zwołaniu wyborów w pierwszym kwartale 2018 r.; mając na uwadze, że UE nie uznała Narodowego Zgromadzenia Konstytucyjnego;
D. mając na uwadze, że wenezuelski sąd najwyższy zakazał głównej koalicji opozycyjnej – koalicji na rzecz jedności demokratycznej (Mesa de la Unidad Democrática – MUD) wystawienia kandydata w nadchodzących wyborach; mając na uwadze, że Leopoldo López i Henrique Caprilesa mają zakaz kandydowania w wyborach; mając na uwadze, że w 2017 r. koalicja MUD otrzymała przyznawaną przez Parlament Nagrodę im. Sacharowa za wolność myśli;
E. mając na uwadze, że termin wyborów i proces prowadzący do ich zorganizowania stanowiły dwa główne tematy przeprowadzonych w Santo Domingo rozmów między rządem a opozycją; mając na uwadze, że wszystkie znaczące decyzje polityczne, takie jak decyzja o zwołaniu przedterminowych wyborów, powinny być podejmowane w ramach dialogu narodowego; mając na uwadze, że warunki udziału w tych wyborach powinny być równe, sprawiedliwe i przejrzyste, wybory powinna nadzorować zrównoważona Krajowa Rada Wyborcza, a wszystkim uczestnikom należy zapewnić wystarczające gwarancje, między innymi dzięki obecności niezależnych obserwatorów międzynarodowych;
F. mając na uwadze, że od grudnia 2017 r. rząd Wenezueli i niektóre partie opozycyjne prowadzą w Republice Dominikańskiej dialog w obecności obserwatorów międzynarodowych wysokiego szczebla i prezydenta Dominikany, którego celem jest rozwiązanie kryzysu politycznego w Wenezueli; mając na uwadze, że w tym samym miejscu toczy się obecnie nowa runda negocjacji;
G. mając na uwadze, że w dniu 5 sierpnia 2017 r. Mercosur zastosował klauzulę demokratyczną i zawiesił Wenezuelę w prawach członka ugrupowania; mając na uwadze, że po wyborach do Narodowego Zgromadzenia Konstytucyjnego Stany Zjednoczone nałożyły na Wenezuelę nowe sankcje finansowe i ograniczyły prawo wjazdu do Stanów Zjednoczonych; mając na uwadze, że Kanada i Meksyk również nałożyły sankcje na wenezuelskich urzędników; mając na uwadze, że w dniu 22 stycznia 2018 r. UE przyjęła ukierunkowane sankcje przeciwko siedmiu wysokim rangą urzędnikom rządu Wenezueli;
H. mając na uwadze, że w odpowiedzi na sankcje UE rząd Wenezueli wydalił z Caracas ambasadora Hiszpanii;
I. mając na uwadze, że sytuacja humanitarna w państwie wciąż się pogarsza; mając na uwadze, że z kraju uciekło prawie 2 mln Wenezuelczyków; mając na uwadze, że państwom przyjmującym coraz trudniej jest zapewniać pomoc i usługi dla nowo przybyłych;
J. mając na uwadze, że według wenezuelskiego Caritasu skrajne niedożywienie w kraju urosło do rangi kryzysu humanitarnego; mając na uwadze, że 15 % dzieci jest poważnie niedożywionych; mając na uwadze, że niedobór leków szacuje się na 91 do 95 %; mając na uwadze, że Światowa Organizacja Zdrowia uznała, że Wenezuela ma największy w obu Amerykach wkład w ogólne obciążenie malarią; mając na uwadze, że pojawiają się nowe przypadki zachorowania na błonicę, a pacjenci zarażeni wirusem HIV nie mają dostępu do żadnych leków;
1. wyraża solidarność z ludnością Wenezueli i deklaruje pełnej wsparcie dla Wenezuelczyków, którzy cierpią z powodu skutków poważnego kryzysu humanitarnego; zwraca się zarówno do rządu, jak i do opozycji o bezzwłoczne uzgodnienie planu dostępu pomocy humanitarnej dla kraju; apeluje do instytucji UE o dołożenie wszelkich starań, by pomoc UE dotarła do potrzebujących w terenie;
2. powtarza, że jedynym sposobem na wyjście z kryzysu są negocjacje i dialog, bez uszczerbku dla sankcji UE przyjętych w wyniku powołania nieuznawanego przez siebie Narodowego Zgromadzenia Konstytucyjnego; wyraża poparcie dla wynegocjowanego rozwiązania politycznego, które uważa za jedyny sposób na osiągnięcie trwałej stabilności w kraju oraz umożliwienie mu rozwiązania głębokiego kryzysu i zaspokojenia najpilniejszych potrzeb ludności;
3. z zadowoleniem przyjmuje toczący się w Republice Dominikańskiej dialog i w pełni popiera wysiłki mediacyjne; wzywa UE do wspierania międzynarodowego procesu negocjacyjnego i podkreśla, że jest gotowy rozważyć udzielenie parlamentarnego wsparcia mediacyjnego, aby wzmocnić obecne wysiłki, co wpisywałoby się w ogólne spójne podejście UE;
4. ubolewa nad jednostronną decyzją w sprawie zwołania wyborów w pierwszym kwartale 2018 r.; przypomina, jak istotne jest uzgodnienie terminu i warunków przeprowadzenia wyborów prezydenckich w kontekście bieżących negocjacji w Santo Domingo; podkreśla konieczność zagwarantowania wolnych, przejrzystych i wiarygodnych wyborów;
5. kładzie nacisk na to, że nie można stwarzać przeszkód dla partii politycznych, które chcą stanąć do wyborów, ani narzucać im warunków; przypomina, że warunkami koniecznymi do zapewnienia wiarygodnego procesu wyborczego są: uzgodniony harmonogram wyborów, zrównoważony skład Krajowej Rady Wyborczej i nadzór sprawowany przez obserwatorów międzynarodowych; przypomina, że jest gotowy wysłać misję obserwacji wyborów do Wenezueli, jeżeli władze tego kraju zwrócą się do niego z takim wnioskiem;
6. domaga się, by rząd Wenezueli natychmiast przywrócił normalne stosunki dyplomatyczne z Hiszpanią; przypomina, że UE i jej państwa członkowskie wyraziły solidarność z Hiszpanią i ten akt agresji wobec jednego państwa traktują jako akt agresji wobec całej UE;
7. ponawia wezwania do uwolnienia wszystkich więźniów politycznych, poszanowania demokratycznie wybranych organów, przestrzegania praw człowieka i, ponad wszystko, złagodzenia cierpień ludności Wenezueli;
8. wzywa rząd Wenezueli do dopilnowania, by obywatele, którzy uciekli z kraju, mogli korzystać z przysługujących im praw do zabezpieczenia społecznego, np. do emerytur;
9. wzywa UE do pomocy krajom ościennym, w szczególności Kolumbii, wobec napływu wenezuelskich uchodźców; ponawia apel do rządów państw członkowskich, aby jak najprzychylniej i jak najszybciej rozpatrywały wnioski Wenezuelczyków o zezwolenie na pobyt w UE;
10. ponawia apel, by jak najszybciej wysłać do Wenezueli delegację Parlamentu Europejskiego, która poprowadzi dialog ze wszystkimi stronami zaangażowanymi w konflikt;
11. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych (ESDZ), wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, rządowi i Zgromadzeniu Narodowemu Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, Europejsko-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu oraz sekretarzowi generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich.