Dokument z posiedzenia

 

B8-0094/2018

5.2.2018

PROJEKT REZOLUCJI

złożony w następstwie oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa

zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu

w sprawie sytuacji w Wenezueli

( 2018/2559(RSP) )

Javier Couso Permuy, Paloma López Bermejo, João Ferreira, João Pimenta Lopes, Miguel Viegas, Marina Albiol Guzmán, Takis Hadjigeorgiou, Neoklis Sylikiotis, Ángela Vallina, Nikolaos Chountis, Eleonora Forenza, Maria Lidia Senra Rodríguez

w imieniu grupy GUE/NGL

 

B8-0094/2018

Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Wenezueli

( 2018/2559(RSP) )

Parlament Europejski,

–  uwzględniając cel określony w rozdziale I art. 1 pkt 2 Karty Narodów Zjednoczonych z 1945 r.: „Rozwijać przyjazne stosunki między narodami, oparte na poszanowaniu zasady równouprawnienia i samostanowienia narodów, i stosować inne odpowiednie środki dla wzmocnienia powszechnego pokoju”,

–  uwzględniając przewidzianą w Karcie Narodów Zjednoczonych zasadę nieingerowania w sprawy wewnętrzne innych państw,

–  uwzględniając art. 1 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych oraz art. 1 Międzynarodowego paktu praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, które stanowią, że: „Wszystkie narody mają prawo do samostanowienia. Z mocy tego prawa swobodnie określają one swój status polityczny i swobodnie zapewniają swój rozwój gospodarczy, społeczny i kulturalny.”,

–  uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,

–  uwzględniając Konwencję wiedeńską o stosunkach dyplomatycznych z 1961 r.,

–  uwzględniając wszystkie dwuregionalne oświadczenia szefów państw i rządów UE i Wspólnoty Państw Ameryki Łacińskiej i Karaibów (CELAC) od czasu szczytu w Rio de Janeiro w 1999 r., w tym oświadczenie ze szczytu z dnia 27 stycznia 2013 r., w których sygnatariusze potwierdzili swoje zaangażowanie na rzecz wszystkich celów i zasad zapisanych w Karcie Narodów Zjednoczonych, a także swoje poparcie dla wszelkich wysiłków służących obronie suwerennej równości wszystkich państw oraz poszanowania ich terytorialnej integralności i niezależności politycznej,

–  uwzględniając ogłoszenie Ameryki Łacińskiej i Karaibów strefą pokoju zgodnie z ustaleniami ze szczytów CELAC, które odbyły się w Hawanie w dniach 28–29 stycznia 2014 r., w Belen (Kostaryka) w 2015 r. oraz w Quito (Ekwador) w 2016 r.,

–  uwzględniając poprzednie oświadczenia w sprawie sytuacji w Wenezueli wydane przez Mercosur, UNASUR i CELAC, a w szczególności oświadczenia o odrzuceniu jednostronnych środków przymusu USA wobec Boliwariańskiej Republiki Wenezueli,

–  uwzględniając wcześniejsze oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa dotyczące Wenezueli,

–  uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Wenezueli,

–  uwzględniając wybór Boliwariańskiej Republiki Wenezueli na członka Rady Praw Człowieka ONZ oraz wnioski z najnowszego powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka dotyczącego Wenezueli, przeprowadzonego przez Radę Praw Człowieka,

–  uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że rząd Boliwariańskiej Republiki Wenezueli wielokrotnie krytykował ingerencję zewnętrzną, kampanie siejące destabilizację i dezinformację, manipulowanie opinią publiczną i przemoc, którym sprzyja część opozycji, uderzające w suwerenność, niepodległość, pokój i demokratyczną stabilność kraju oraz w naród wenezuelski;

B.  mając na uwadze, że UE wydała kilka oświadczeń mających na celu ingerencję w wewnętrzną sytuację w Wenezueli i wywarcie na nią wpływu;

C.  mając na uwadze, że w maju 2016 r. na wniosek i z inicjatywy prezydenta Nicolása Maduro pod auspicjami Unii Narodów Południowoamerykańskich (UNASUR) powołano komitet, którego zadaniem jest kontynuowanie działań na rzecz wspierania dialogu między rządem Wenezueli a opozycją w celu rozwiązania problemów, które mają zasadnicze znaczenie dla narodu;

D.  mając na uwadze, że od grudnia 2017 r. rząd Wenezueli i niektóre partie opozycyjne prowadzą w Republice Dominikańskiej dialog w obecności obserwatorów międzynarodowych wysokiego szczebla i prezydenta Dominikany, w celu rozwiązania kryzysu politycznego w Wenezueli;

E.  mając na uwadze, że w tym samym miejscu toczy się obecnie nowa runda negocjacji;

F.  mając na uwadze, że należy unikać wszelkich działań, które podważyłyby wysiłki dyplomatyczne zmierzające do wypracowania ścieżki dialogu i pokoju między Wenezuelczykami;

G.  mając na uwadze, że jednostronne środki przymusu są sprzeczne z utrwalonym prawem międzynarodowym; mając na uwadze, że ONZ, a w szczególności specjalny sprawozdawca ds. negatywnych skutków jednostronnych środków przymusu na korzystanie z praw człowieka, wielokrotnie to podkreślał; mając na uwadze, że sankcje powodują zakłócenia w każdym państwie i – w przypadku gdy działają na szkodę gospodarki – mogą wywrzeć druzgocący wpływ na obywateli krajów rozwijających się;

H.  mając na uwadze, że dialog stanowi podstawę pokojowego rozwiązywania konfliktów i sytuacji wewnętrznych we wszystkich krajach; mając na uwadze, że należy zachęcać państwa członkowskie do konstruktywnego dialogu z rządem Wenezueli w celu znalezienia rozwiązań konkretnych problemów, które występują obecnie w tym kraju;

I.  mając na uwadze, że wszystkie znaczące decyzje polityczne, takie jak decyzja o zwołaniu przedterminowych wyborów, powinny być podejmowane w ramach dialogu narodowego, zgodnie z ustawodawstwem Wenezueli i konstytucją tego kraju;

J.  mając na uwadze, że udział w tych wyborach powinien mieć miejsce na równych, sprawiedliwych i przejrzystych warunkach, wybory nadzorować powinna zrównoważona Krajowa Rada Wyborcza (CNE), wszystkim uczestnikom należy zapewnić wystarczające gwarancje, a przy wyborach obecni być powinni niezależni obserwatorzy międzynarodowi;

K.  mając na uwadze, że powszechna jest obawa, iż dynamika stałej konfrontacji dwóch stron przeszkodzi w przyjęciu sprzyjającego stabilizacji rozwiązania, które uzyskałoby demokratyczną legitymację w tym kraju;

1.  zdecydowanie potępia stałą ingerencję zewnętrzną oraz środki destabilizacji politycznej, gospodarczej i społecznej stosowane wobec Boliwariańskiej Republiki Wenezueli;

2.  podkreśla, że uporczywe stosowanie polityki ingerencji godzącej w suwerenność Boliwariańskiej Republiki Wenezueli jest dalekie od tworzenia przestrzeni dla dialogu i pokoju;

3.  ponownie podkreśla prawo narodu Wenezueli do suwerennego, niezależnego i pokojowego decydowania o drodze rozwoju, bez jakiejkolwiek ingerencji czy nacisku z zewnątrz, oraz zaznacza, że tylko w drodze pokojowych negocjacji można znaleźć rozwiązanie aktualnych licznych kryzysów i osiągnąć stabilność polityczną;

4.  przypomina o sprawozdaniach Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), Europejskiej Komisji Gospodarczej ds. Ameryki Łacińskiej i Karaibów (ECLAC) oraz niezależnych ekspertów ONZ, które wskazują na brak tzw. kryzysu humanitarnego w Wenezueli;

5.  potępia stwierdzenia o rzekomym „kryzysie humanitarnym” w Wenezueli, głoszone przez tych, których celem jest zwiększenie zewnętrznej ingerencji i wspieranie kampanii na rzecz interwencji w tym kraju;

6.  potępia decyzję USA i UE o dalszym nakładaniu sankcji wobec Wenezueli i mieszkańców tego kraju;

7.  podkreśla, że w żadnym wypadku dialog z państwami trzecimi nie powinien skutkować ograniczaniem prawa narodów do samostanowienia;

8.  popiera zasady zawarte w ogłoszeniu Ameryki Łacińskiej i Karaibów strefą pokoju i apeluje do całej społeczności międzynarodowej o pełne poszanowanie tego ogłoszenia w swoich relacjach z państwami CELAC, w tym o zobowiązanie się do nieingerowania bezpośrednio czy pośrednio w sprawy wewnętrzne jakiegokolwiek państwa i do przestrzegania zasad suwerenności państwowej, równych praw i samostanowienia narodów;

9.  przypomina o ważnej roli Wenezueli w budowaniu i umacnianiu procesu współpracy i integracji dla dobra narodów Ameryki Łacińskiej; podkreśla znaczny postęp dokonany w dziedzinie integracji i współpracy regionalnej z korzyścią dla ludności Ameryki Łacińskiej;

10.  jest zdania, że polityczna i społeczna stabilność Wenezueli to czynnik decydujący o zagwarantowaniu pokoju w całym regionie;

11.  odrzuca wszelkie apele międzynarodowe, które odbiegają od celów i zasad Karty Narodów Zjednoczonych obejmujących nieograniczone poszanowanie zasady nieingerowania w sprawy, które leżą zasadniczo w gestii sądów krajowych, bez względu na kraj, kontynent czy region świata, mając na uwadze, że zasady te są zapisane w traktatach UE;

12.  popiera wysiłki podejmowane przez władze Wenezueli, opozycję demokratyczną i naród Wenezueli na rzecz samodzielnego znalezienia odpowiedzi na wyzwania polityczne i gospodarcze oraz na rzecz umocnienia dialogu narodowego w Wenezueli, w celu poprawy warunków życia oraz rozwoju gospodarczego i społecznego w Wenezueli;

13.  z zadowoleniem przyjmuje trwający dialog w Republice Dominikańskiej, w pełni popiera wysiłki mediacyjne UE i innych polityków, w tym byłego premiera Hiszpanii José Luisa Rodrígueza Zapatero, a także wyraża nadzieję, że wszystkie podmioty krajowe i międzynarodowe wesprą ten proces;

14.  zdecydowanie zaleca, by do tego dialogu politycznego włączyć porozumienie narodowe w sprawie polityki gospodarczej z myślą o ustabilizowaniu sytuacji;

15.  wzywa wszystkie podmioty w kraju i za granicą do zachowania rozwagi i wykazania się cierpliwością, a także do powstrzymania się od wszelkich aktów przemocy i od nawoływania do niej, gdyż doprowadziłoby to do dalszej destabilizacji i ostatecznie do zapaści w kraju;

16.  apeluje do podmiotów politycznych spoza Wenezueli, by nie wykorzystywały sytuacji w tym kraju dla własnych narodowych celów politycznych;

17.  uznaje prawo narodu wenezuelskiego do udziału w wyborach prezydenckich zgodnie z wewnętrznymi przepisami i procedurami tego kraju i jego konstytucją;

18.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji / wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i władzom Boliwariańskiej Republiki Wenezueli, Euro-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu oraz regionalnym organom Ameryki Łacińskiej, w tym Unii Narodów Południowoamerykańskich (UNASUR), Boliwariańskiemu Sojuszowi Narodów Naszej Ameryki (ALBA) i Wspólnocie Państw Ameryki Łacińskiej i Karaibów (CELAC).