Dokument z posiedzenia
21.2.2018
PROJEKT REZOLUCJI
złożony w następstwie oświadczenia Komisji
zgodnie z art. 123 ust. 2 Regulaminu
w sprawie decyzji Komisji o zastosowaniu art. 7 ust. 1 TUE w związku z sytuacją w Polsce
( 2018/2541(RSP) )
Ryszard Antoni Legutko
w imieniu grupy ECR
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie decyzji Komisji o zastosowaniu art. 7 ust. 1 TUE w związku z sytuacją w Polsce
( 2018/2541(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie praworządności i demokracji w Polsce,
– uwzględniając art. 123 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że obecny rząd polski ma silny mandat demokratyczny do przeprowadzenia reformy sądownictwa;
B. mając na uwadze, że ostatnie reformy w Polsce są odpowiedzią na zapotrzebowanie społeczeństwa, w szczególności w związku z brakiem zaufania do sądownictwa, problemami z przewlekłością postępowań sądowych oraz ich nadmiernymi kosztami, które nie przekładają się na skuteczne wyniki;
C. mając na uwadze, że przestrzeganie praworządności jest naczelną zasadą, którą polski rząd kieruje się w realizacji obiecanych reform;
D. mając na uwadze, że zgodnie z art. 7 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) to Rada i Rada Europejska, nie zaś Komisja, są organami upoważnionymi do oceny wyraźnego ryzyka poważnego naruszenia praworządności;
1. ubolewa nad uruchomieniem przez Komisję art. 7; ponownie podkreśla, że zgodnie z art. 5 TUE, który definiuje zasadę pomocniczości, „w dziedzinach, które nie należą do jej wyłącznej kompetencji, Unia podejmuje działania tylko wówczas i tylko w takim zakresie, w jakim cele zamierzonego działania nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie”;
2. w związku z tym zwraca uwagę na fakt, że Komisja w swoim dialogu z Polską odniosła się do trwającego procesu legislacyjnego, stając się tym samym uczestnikiem wewnętrznej debaty politycznej, co nie ułatwia bezstronnego rozstrzygnięcia sporu;
3. ponownie wyraża ubolewanie, że Komisja, zgłaszając swoje zastrzeżenia, często stosuje podwójne standardy, bowiem potępia polski rząd za wprowadzanie rozwiązań stosowanych również w innych państwach członkowskich, takich jak różny wiek emerytalny dla mężczyzn i kobiet;
4. podkreśla, że na tym etapie procedury Parlament Europejski nie ma do odegrania żadnej roli, ponieważ zgodnie z art. 7 ust. 1: „przed dokonaniem takiego stwierdzenia [że istnieje wyraźne ryzyko poważnego naruszenia wartości, o których mowa w art. 2] Rada wysłuchuje dane państwo członkowskie i, stanowiąc zgodnie z tą samą procedurą, może skierować do niego zalecenia”; zaznacza, że przed podjęciem jakichkolwiek dalszych kroków Parlament powinien umożliwić przeprowadzenie tej procedury;
5. przypomina, że stwierdzenie wyraźnego ryzyka poważnego naruszenia praworządności należy do kompetencji Rady i Rady Europejskiej, a nie Komisji;
6. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie, państwom członkowskim, Radzie Europy oraz Europejskiej Komisji dla Demokracji przez Prawo.