Parlament Europejski,

–  uwzględniając tymczasową decyzję Departamentu Handlu USA, zgodnie z którą na oliwki hiszpańskie nałożono opłaty celne po stwierdzeniu, że produkt ten jest importowany do Stanów Zjednoczonych po cenach niższych niż rynkowe, gdyż producenci oliwek otrzymują dopłaty unijne,

–  uwzględniając pytanie do Komisji dotyczące ataku USA na unijne dopłaty rolne w ramach WPR (w kontekście hiszpańskich oliwek) (O-000006/2018 – B8‑0007/2018),

–  uwzględniając art. 128 ust. 5 i art. 123 ust. 2 Regulaminu,

A.  mając na uwadze, że w dniu 22 czerwca 2017 r. koalicja na rzecz uczciwego handlu dojrzałymi oliwkami, złożona z dwóch największych amerykańskich przetwórców dojrzałych oliwek, wniosła do Komisji Handlu Międzynarodowego i Departamentu Handlu USA petycję, w której stwierdzono, że sektor oliwek w Stanach Zjednoczonych doznał istotnej szkody lub jest zagrożony z powodu „wartości niższej od wartości godziwej” oraz przywozu dojrzałych oliwek z Hiszpanii po cenach subsydiowanych;

B.  mając na uwadze, że Komisja Handlu Międzynarodowego Stanów Zjednoczonych ustaliła na podstawie ustawy o taryfach celnych z 1930 r., że istnieją przesłanki wskazujące, iż sektor oliwek w Stanach Zjednoczonych doznał istotnej szkody z powodu importu dojrzałych oliwek z Hiszpanii, rzekomo sprzedawanych w Stanach Zjednoczonych po wartości niższej od wartości godziwej, i nałożyła tymczasowe ograniczenia w odniesieniu do tego produktu;

C.  mając na uwadze, że środki w ramach wspólnej polityki rolnej (WPR) objęte postępowaniem wyjaśniającym nie odnoszą się do konkretnych produktów, a więc nie podlegają środkom wyrównawczym zgodnie z art. 2 Porozumienia WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych;

D.  mając na uwadze, że w analizie antysubsydyjnej i antydumpingowej służącej zapewnieniu równych warunków działania i uczciwej konkurencji należy wziąć pod uwagę zarówno czynniki społeczne, jak i środowiskowe, takie jak prawa pracownicze, ochrona socjalna i normy środowiskowe;

E.  mając na uwadze, że hiszpański sektor oliwek ma kluczowe znaczenie dla zatrudnienia i hiszpańskiej gospodarki, szczególnie w Andaluzji i Estremadurze; mając na uwadze, że można zwiększyć potencjał tego sektora i obszarów wiejskich w tych regionach za pomocą modelu rolnictwa opartego w większym stopniu na dywersyfikacji oraz zrównoważonym rozwoju społecznym, gospodarczym i środowiskowym zamiast za pomocą modelu, którego celem jest po prostu zapewnienie zysków dużym przedsiębiorstwom eksportującym produkty rolne;

F.  mając na uwadze, że oliwki są objęte zakresem kompetencji UE w ramach wspólnej polityki rolnej (WPR); mając na uwadze, że WPR powinna gwarantować uczciwe ceny dla producentów i godność ludzką, natomiast nie powinna być zależna od rynków międzynarodowych i zmienności cen ani dążyć do zapewnienia zysków wyłącznie przedsiębiorstwom wielonarodowym; mając na uwadze, że WPR powinna też wspierać suwerenność żywnościową różnych terytoriów oraz lokalną i zrównoważoną produkcję, a ponadto należy ją dostosować do międzynarodowych modeli sprawiedliwego handlu;

G.  mając na uwadze, że produkcja rolna w Europie stawia prywatne zyski dużych przedsiębiorstw ponad sprawiedliwe dochody dla małych i średnich gospodarstw rolnych i pracowników oraz ponad zrównoważony charakter obszarów wiejskich; mając na uwadze, że pomoc z WPR dla gajów oliwnych jest ustalana na podstawie liczby hektarów, nie uwzględnia liczby rolników aktywnych zawodowo ani nie kompensuje spadku cen płaconych producentom, które zwykle są niższe niż koszty produkcji; mając na uwadze, że sektor oliwek w Andaluzji jest głównie domeną dużych przedsiębiorstw wielonarodowych i że w wielu przypadkach wiąże się nie tylko z przenoszeniem zysków, a co za tym idzie z unikaniem opodatkowania, ale również z ograniczeniem suwerennego demokratycznego prawa do regulacji;

H.  mając na uwadze, że subsydia odgrywają ważną rolę zarówno w amerykańskiej, jak i w unijnej polityce rolnej; mając na uwadze, że obie są ukierunkowane na eksport, a ich podstawą są produkcja rolno-przemysłowa i zyski dużych przedsiębiorstw;

I.  mając na uwadze, że strategie polityki handlowej nie powinny kierować się interesami geostrategicznymi, lecz koncentrować się na ludziach; mając na uwadze, że przypadek hiszpańskich oliwek nie jest odosobniony, ponieważ administracja prezydenta Trumpa zapowiedziała wprowadzenie ceł przywozowych również w innych sektorach;

1.  wyraża ubolewanie z powodu wpływu, jaki tymczasowa decyzja Departament Handlu USA dotycząca nałożenia opłaty celnej na hiszpańskie oliwki będzie miała na pracowników w hiszpańskim sektorze oliwek;

2.  ubolewa nad faktem, że USA kwestionują unijną WPR, ponieważ subsydia odgrywają ważną rolę na obu terytoriach;

3.  jest zaniepokojony faktem, że analizowany przypadek może stworzyć precedens, który będzie wykorzystywany przeciwko innym europejskim produktom rolnym objętych zakresem wspólnej polityki rolnej;

4.  wzywa Komisję do priorytetowego potraktowania obrony hiszpańskich małych i średnich gospodarstw rolnych oraz pracowników sektora oliwek w reakcji na środki wprowadzone przez Stany Zjednoczone; ponadto wzywa Komisję do ustanowienia środków, które będą sprzyjały rynkowi wewnętrznemu i konsumpcji wewnętrznej dzięki krótkim łańcuchom dostaw żywności w sposób zapewniający zrównoważony rozwój gospodarczy, społeczny i środowiskowy;

5.  ubolewa z powodu nasilającej się tendencji do podporządkowywania środków polityki handlowej interesom geostrategicznym i zyskom dużych przedsiębiorstw;

6.  przypomina, że należy wzmocnić demokratyczne fora zajmujące się kwestiami z dziedziny handlu międzynarodowego, na których wszystkie państwa członkowskie są reprezentowane na równych warunkach, jako platformę rozwiązywania i przezwyciężania międzynarodowych sporów handlowych;

7.  wzywa UE do dopilnowania, by w nowej WPR priorytetem było wspieranie małych i średnich gospodarstw rolnych oraz zróżnicowanej działalności rolnej, która nie jest zależna od eksportu ani monokultur, jak również propagowanie suwerenności żywnościowej, agroekologii oraz lokalnej produkcji i konsumpcji produktów rolnych, aby uniknąć możliwego braku zgodności z polityką zewnętrzną, a zwłaszcza z polityką współpracy na rzecz rozwoju;

8.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji Europejskiej, ESDZ i władzom Stanów Zjednoczonych.