w sprawie zmienionego wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 77/388/EWG w odniesieniu do miejsca świadczenia usług

(COM(2005)0334 – C6‑0322/2005 – 2003/0329(CNS))

(Procedura konsultacji)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie (COM(2005)0334)

Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.

–   uwzględniając art. 93 Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C6‑0322/2005),

–   uwzględniając art. 51 Regulaminu,

–   uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Kultury i Edukacji (A6‑0153/2006),

1.  Zatwierdza wniosek Komisji po poprawkach;

2.  Zwraca się do Komisji o wprowadzenie odpowiednich poprawek do wniosku zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE;

3.  zwraca się do Rady, jeśli ta uznałaby za stosowne oddalić się od przyjętego przez Parlament tekstu, o poinformowanie go o tym fakcie;

4.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;

5.  zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.

I. Kontekst legislacyjny

W lipcu 2000 r. Komisja wytyczyła nową strategię dotyczącą podatku od towarów i usług (VAT)

COM(2000)0348 z 7 lipca 2000r.: "A strategy to improve the operation of the VAT system within the context of the internal market".

W czasie, gdy zasada ta została ogłoszona, potencjalne zakłócenia wynikające z odwrócenia reguły były minimalne i skutkowały wpływem podatku do kraju konsumpcji. Jednak wraz z rosnącym nasyceniem rynku wewnętrznego, gwałtownie postępującą globalizacją i popularnością handlu na odległość wyjątki zaczęły zastępować regułę. W obliczu takiego rozwoju sytuacji po konsultacji społecznej w roku 2002, Komisja przedstawiła projekt

COM(2003)0822 z 23 grudnia 2003r.

Zamiast majstrować przy obowiązujących przepisach i łatać dotychczasowe prawo, w swoim wniosku Komisja zaproponowała powrót do oryginalnej zasady i zdefiniowanie miejsca świadczenia usług między podmiotami podlegającymi opodatkowaniu (tzw. B2B) jako miejsce siedziby nabywcy usług oraz przyjęcie zasady samo-naliczania podatku.

II. Cele pierwszego wniosku

Główna zasada pierwszego wniosku Komisji mówiła, że jakakolwiek modyfikacja reguł rządzących ustalaniem miejsca opodatkowania usług powinna skutkować, na ile to możliwe, opodatkowaniem w miejscu, gdzie następuje rzeczywista konsumpcja. Oczekiwanym rezultatem powinno być znaczne uproszczenie praktycznych zasad związanych z sektorem transgranicznego świadczenia usług.

Pierwszy wniosek Komisji skupiał się wyłącznie na regułach zawiązanych z usługami świadczonymi dla podmiotów podlegających opodatkowaniu (B2B). Sprawą usług świadczonych dla nabywców nie będących podatnikami (B2C) miano zająć się w terminie późniejszym. Podczas konsultacji okazało się jednak, że oba sektory są pod wieloma względami zbieżne i byłoby nielogicznym nie zająć się również tym drugim, który z braku odpowiednich regulacji był opodatkowany w miejscu siedziby dostawcy usług. Z uwagi na fakt, że żyjemy w erze globalizacji i atrakcyjności sprzedaży wysyłkowej, istnieje ryzyko wystąpienia zaburzeń konkurencji. Z tego powodu Komisja postanowiła uzupełnić swój pierwszy wniosek i rozszerzyć jego zakres również o sektor B2C.

III. Cele zmienionego wniosku

Proponowane poprawki odnoszące się do sektora B2C powinny w znacznym stopniu być zgodne z zasadami wnioskowanymi dla sektora B2B. Jednak w celu uniknięcia nadmiernych obciążeń biurokratycznych w stosunku do usługodawców wynikających z konieczności stosowania się do kilku różnych systemów VAT, równolegle z tą propozycją należy wprowadzić w życie niezbędny mechanizm towarzyszący. W związku z powyższym, sprawozdawca, w zgodzie z Komisją, pragnie położyć szczególny nacisk na zgodność proponowanych zmian z jednostopniowym mechanizmem wnioskowanym przez Komisję w 2005 r., co do którego Parlament już wyraził swoje poparcie. Zasadniczym celem projektu jest uproszczenie zobowiązań VAT w handlu transgranicznym poprzez pozwolenie dostawcom na spełnianie wymogów podatkowych za wszelką działalność w obszarze transgranicznym w tym państwie członkowskim, w którym mają swoją siedzibę i poprzez automatyczne przekazywanie deklaracji podatkowych do tego państwa członkowskiego, w którym świadczenie usług miało rzeczywiście miejsce. Pomoże to wyeliminować zakłócenia konkurencji, ponieważ opodatkowanie usług świadczonych dla podmiotów nie będących podatnikami VAT w miejscu ich świadczenia zagwarantuje, że stawki VAT nie będą miały wpływu na miejsce świadczenia usług.

IV. Opinia sprawozdawcy

Sprawozdawca ponownie wyraża swoje poparcie dla pierwszego wniosku Komisji, który, jak sądzi, gwarantuje pilnie potrzebne uaktualnienie regulacji w zakresie miejsca świadczenia usług i zapewnia niezbędną elastyczność, umożliwiając zastosowanie odpowiednich przepisów prawnych do sytuacji w sektorze usług. Wniosek ten gwarantuje również neutralność stawek VAT i eliminuje możliwość zakłócenia konkurencji.

Sprawozdawca przyjmuje z zadowoleniem inicjatywę, aby potraktować usługi świadczone dla podmiotów nie będących podatnikami VAT zgodnie z zasadami przewidzianymi dla transakcji między podmiotami podlegającymi opodatkowaniu, co eliminuje możliwe zakłócenia konkurencji powodowane przez zachęty wynikające ze stawek VAT.

Sprawozdawca podkreśla ponadto, że VAT z definicji nakładany jest na konsumpcję i zasada ta powinna być stosowana w możliwie najszerszy sposób. Zgadza się, że istnieją usługi, takie jak wewnątrzwspólnotowy transport towarów i osób lub usługi żywieniowe świadczone na pokładzie statków, samolotów i pociągów, które nie podlegają tej zasadzie i dlatego wymagają szczególnych przepisów. Sprawozdawca popiera wprowadzone odstępstwa, podkreślając jednak, że wymagana jest lepsza równowaga pomiędzy zasadą miejsca konsumpcji i procedur administracyjnych. W podanych przykładach transportu wewnątrzwspólnotowego lub usług świadczonych na odległość, wprowadzone regulacje są nadal znacznie obciążające i trudne do zastosowania.

W świetle przedstawionych powyżej uwag, sprawozdawca wzywa Radę do wprowadzenia nowych regulacji łącznie z mechanizmem jednostopniowym, co pozwoli małym i średnim przedsiębiorstwom uniknąć zbędnych procedur biurokratycznych w transakcjach transgranicznych i zmniejszy obciążenia administracyjne w odniesieniu do niektórych z wyżej wymienionych usług.

Stwierdziwszy powyższe, sprawozdawca nie zamierza wnosić poprawek do zmienionego wniosku Komisji i zaleca członkom Parlamentu Europejskiego przyjęcie go w obecnej formie.