(COM(2006)0423 – C6‑0258/2006 – 2006/0143(COD))
Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid
Rapporteur:
ONTWERPWETGEVINGSRESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT.....................5
TOELICHTING........................................................................................................................20
ADVIES VAN DE COMMISSIE JURIDISCHE ZAKEN INZAKE DE RECHTSGRONDSLAG....22
PROCEDURE...........................................................................................................................28
over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een uniforme toelatingsprocedure voor levensmiddelenadditieven, voedingsenzymen en levensmiddelenaroma’s
(
(Medebeslissingsprocedure: eerste lezing)
Het Europees Parlement,
– gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( Nog niet in het PB gepubliceerd.
– gelet op artikel 251, lid 2 en artikel 95 van het EGVerdrag, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C6‑0258/2006),
– gezien het advies van de Commissie juridische zaken over de voorgestelde rechtsgrondslag,
– gelet op de artikelen 51 en 35 van zijn Reglement,
– gezien het verslag van de Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid (
1. hecht zijn goedkeuring aan het Commissievoorstel, als geamendeerd door het Parlement;
2. verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in dit voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen;
3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en de Commissie.
Overweging 2
(2) Bij de uitvoering van het beleid van de Gemeenschap dient een hoog niveau van bescherming van het leven en de gezondheid van de mens te worden gewaarborgd.
(2) Bij de uitvoering van het beleid van de Gemeenschap dient een hoog niveau van bescherming van het leven en de gezondheid van de mens en van het milieu te worden gewaarborgd.
Overweging 4
(4) In Verordening (EG) nr. XXX/2006 van het Europees Parlement en de Raad van … inzake levensmiddelenadditieven, Verordening (EG) nr. YYY/2006 van het Europees Parlement en de Raad van … inzake voedingsenzymen en Verordening (EG) nr. ZZZ/2006 van het Europees Parlement en de Raad van … inzake aroma’s en bepaalde voedselingrediënten met aromatiserende eigenschappen voor gebruik in of op levensmiddelen worden geharmoniseerde criteria en eisen met betrekking tot de evaluatie en de toelating van deze stoffen vastgesteld.
(4) In Verordening (EG) nr. XXX/2006 van het Europees Parlement en de Raad van … inzake levensmiddelenadditieven, Verordening (EG) nr. YYY/2006 van het Europees Parlement en de Raad van … inzake voedingsenzymen en Verordening (EG) nr. ZZZ/2006 van het Europees Parlement en de Raad van … inzake aroma’s en bepaalde voedselingrediënten met aromatiserende eigenschappen voor gebruik in of op levensmiddelen worden criteria en eisen met betrekking tot de evaluatie en de toelating van deze stoffen vastgesteld.
Motivering
Het staat niet vast dat de criteria exact hetzelfde moeten zijn voor de verschillende stoffen. Een reden om ze in drie verschillende verordeningen te behandelen is het feit dat er toch een aantal verschillen zijn waar rekening mee moet worden gehouden.
Overweging 5 bis (nieuw)
(5 bis) Openheid inzake productie en behandeling van levensmiddelen is van doorslaggevend belang voor de geloofwaardigheid tegenover de consument.
Motivering
Openheid is van doorslaggevend belang om consumenten vertrouwen te laten hebben in de aanpak van de levensmiddelenproblematiek door de EU.
Overweging 7 bis (nieuw)
(7 bis) Om toelating overeenkomstig deze verordening mogelijk te maken moet ook zijn voldaan aan de criteria voor toelating die zijn vastgelegd in de verordeningen (EG) nr. XXX/2006, (EG) nr. YYY/2006 en (EG) nr. ZZZ/2006.
Motivering
Dit spreekt voor zich maar wordt niet specifiek in het voorstel van de Commissie bepaald.
Overweging 9
(9) Overeenkomstig het kader voor de evaluatie van de risico’s op het gebied van de voedselveiligheid, als vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden , mag het in de handel brengen van de stoffen pas worden toegestaan na een wetenschappelijke evaluatie, van het hoogst mogelijke niveau, van de risico’s die zij voor de gezondheid van de mens opleveren. Deze evaluatie, die moet worden uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (hierna “de Autoriteit” genoemd), moet worden gevolgd door een risicomanagementbeslissing, die door de Commissie moet worden genomen in het kader van een regelgevingsprocedure die zorgt voor een nauwe samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten.
(9) Overeenkomstig het kader voor de evaluatie van de risico’s op het gebied van de voedselveiligheid, als vastgesteld bij Verordening (EG) nr. 178/2002 van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden , mag het in de handel brengen van de stoffen pas worden toegestaan na een onafhankelijke wetenschappelijke evaluatie, van het hoogst mogelijke niveau, van de risico’s die zij voor de gezondheid van de mens opleveren. Deze evaluatie, die moet worden uitgevoerd onder de verantwoordelijkheid van de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (hierna “de Autoriteit” genoemd), moet worden gevolgd door een risicomanagementbeslissing, die door de Commissie moet worden genomen in het kader van een regelgevingsprocedure die zorgt voor een nauwe samenwerking tussen de Commissie en de lidstaten.
Or. en
Overweging 10
(10) Erkend wordt dat in sommige gevallen een wetenschappelijke risicobeoordeling alleen onvoldoende gegevens biedt om daarop een risicomanagementbeslissing te baseren en dat mogelijk ook andere terzake dienende factoren in aanmerking moeten worden genomen.
(10) Erkend wordt dat een wetenschappelijke risicobeoordeling alleen onvoldoende gegevens biedt om daarop een risicomanagementbeslissing te baseren en dat ook andere terzake dienende factoren in aanmerking moeten worden genomen.
Motivering
Andere terzake dienende factoren (veiligheidsaspecten in verband met de gezondheid van de consument, aanvaardbare technologische behoefte en voordelen voor de consument) dienen in alle gevallen in aanmerking te worden genomen.
Overweging 11
(11) Om de exploitanten van de desbetreffende sectoren en het publiek op de hoogte te houden van de geldende toelatingen moeten de toegelaten stoffen worden opgenomen in een communautaire lijst die door de Commissie moet worden opgesteld, bijgehouden en bekendgemaakt.
(11) Om de exploitanten van de desbetreffende sectoren en het publiek op de hoogte te houden van de geldende toelatingen dienen de toegelaten stoffen te worden opgenomen in een communautaire lijst die door de Commissie moet worden opgesteld, bijgehouden en bekendgemaakt.
Motivering
Consumenten en de sector moeten er vanuit kunnen gaan dat stoffen en toepassingen die niet op de communautaire lijst voorkomen niet toegelaten zijn.
Overweging 13
(13) De uniforme procedure voor de toelating van de stoffen moet aan de eisen inzake transparantie en informatie van het publiek voldoen en moet het recht van de aanvrager op het behoud van de vertrouwelijkheid van bepaalde informatie waarborgen.
(13) De uniforme procedure voor de toelating van de stoffen moet aan de eisen inzake transparantie en informatie van het publiek voldoen en moet het recht van de aanvrager op het behoud van de vertrouwelijkheid van bepaalde informatie waarborgen, in naar behoren gemotiveerde gevallen en om nader omschreven redenen.
Overweging 16
(16) Omwille van de doeltreffendheid en de vereenvoudiging van de wetgeving is het dienstig dat op middellange termijn de wenselijkheid wordt bekeken om het toepassingsgebied van de uniforme procedure uit te breiden tot andere bestaande regelingen op het gebied van levensmiddelen.
(16) Omwille van de doeltreffendheid en de vereenvoudiging van de wetgeving is het dienstig dat op middellange termijn en in overleg met alle belanghebbenden de wenselijkheid wordt bekeken om het toepassingsgebied van de uniforme procedure uit te breiden tot andere bestaande regelingen op het gebied van levensmiddelen.
Or. en
Overweging 18
(18) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden9.
____________________
9PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.
(18) De voor de uitvoering van deze verordening vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden9. Bij het voorbereiden van de in bovengenoemd besluit bedoelde maatregelen die aan het comité moeten worden voorgelegd dient de Commissie in voorkomend geval de belanghebbenden te raadplegen.
__________________
9PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23. Besluit als gewijzigd bij Besluit 2006/512/EG (PB L 200 van 22.7.2006, blz. 11).
Or. en
Motivering
Specifieke bepalingen die de informele raadpleging van belanghebbenden mogelijk maken vóór een besluit van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid moeten worden opgenomen om een zo groot mogelijke transparantie en openheid te waarborgen.
Artikel 1, lid 1
1. Bij deze verordening wordt een uniforme evaluatie- en toelatingsprocedure (hierna de “uniforme procedure” genoemd) vastgesteld voor levensmiddelenadditieven, voedingsenzymen, levensmiddelenaroma’s en uitgangsmaterialen van levensmiddelenaroma’s, gebruikt of bestemd om te worden gebruikt in of op levensmiddelen (hierna de “stoffen” genoemd), die bijdraagt aan het vrije verkeer van deze stoffen in de Gemeenschap.
1. Bij deze verordening wordt een uniforme evaluatie- en toelatingsprocedure (hierna de “uniforme procedure” genoemd) vastgesteld voor levensmiddelenadditieven, voedingsenzymen, levensmiddelenaroma’s en uitgangsmaterialen van levensmiddelenaroma’s, gebruikt of bestemd om te worden gebruikt in of op levensmiddelen (hierna de “stoffen” genoemd), die bijdraagt aan een betere bescherming van de consument en de volksgezondheid en het vrije verkeer van levensmiddelen in de Gemeenschap.
Motivering
Het doel van deze wetgeving is in de eerste plaats het leveren van een bijdrage aan het vrije verkeer van levensmiddelen in de Gemeenschap.
Artikel 1, lid 1, alinea 1 bis (nieuw)
Deze verordening geldt niet voor producten die overeenkomstig verordening (EG) nr. 2065/2003 van het Europees Parlement en de Raad van 10 november 2003 inzake in of op levensmiddelen gebruikte of te gebruiken rookaroma's1 toelaatbaar zijn.
_______________
1 PB L 309 van 26.11.2003, blz. 1.
Motivering
Rookaroma's zijn in verordening (EG) nr. 2065/2003 voldoende en op juiste wijze gereguleerd. De expliciete uitzondering in deze verordening dient voor een zo duidelijk mogelijke regelgeving.
Artikel 2, lid 1
1. In het kader van elke sectorale levensmiddelenverordening worden de stoffen die in de Gemeenschap in de handel mogen worden gebracht, opgenomen in een lijst waarvan de inhoud bij die verordening wordt vastgesteld (hierna de “communautaire lijst” genoemd”). De communautaire lijst wordt door de Commissie bijgewerkt. Zij wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.
1. In het kader van elke sectorale levensmiddelenverordening worden de stoffen die in de Gemeenschap in de handel mogen worden gebracht, opgenomen in een lijst waarvan de inhoud bij die verordening wordt vastgesteld (hierna de “communautaire lijst” genoemd”). De communautaire lijst wordt door een verordening van het Europees Parlement en de Raad bijgewerkt. Zij wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Motivering
Over de meeste wijzigingen en actualiseringen van de communautaire lijst worden diepgaande debatten gevoerd, zowel door het Europees Parlement als door de Raad. Hoewel vaak overeenstemming kan worden bereikt in eerste lezing, mag het besluit niet worden overgelaten aan de Commissie en de comitologieprocedure.
Artikel 2, lid 1, alinea 1 bis (nieuw)
Stoffen die in de communautaire lijst zijn opgenomen kunnen door elke exploitant van een levensmiddelenbedrijf worden toegepast, met inachtneming van de daarvoor geldende voorwaarden, indien de toepassing ervan niet wordt beperkt door de bepalingen in artikel 12, lid 6 bis.
Motivering
De opname van een stof in de communautaire lijst vereist uitgebreide toxicologische veiligheidsstudies. Het is goed te begrijpen dat verantwoordelijke producenten die dergelijke studies uitvoeren en hiermee een zware financiële last op zich nemen, er belang bij hebben in ieder geval een bepaalde tijd voordeel te hebben van de betreffende toelating (zie het amendement Schnellhardt op artikel 12).
Artikel 3, lid 2, alinea 2
Voor de in artikel 2, lid 2, onder b) en c), bedoelde bijwerkingen wint de Commissie slechts het advies van de Autoriteit in, als deze bijwerkingen gevolgen kunnen hebben voor de volksgezondheid.
Voor de in artikel 2, lid 2, onder b) en c), bedoelde bijwerkingen wint de Commissie slechts het advies van de Autoriteit in, als deze bijwerkingen gevolgen kunnen hebben voor de menselijke gezondheid.
Or. en
Artikel 3, lid 3
3. De uniforme procedure eindigt met de vaststelling door de Commissie van een verordening tot bijwerking van de lijst overeenkomstig artikel 7.
3. De uniforme procedure eindigt met de vaststelling door Het Europees Parlement en de Raad van een verordening tot bijwerking van de lijst.
Motivering
De uniforme procedure moet gebaseerd zijn op medebeslissing. Wijzigingen en bijwerkingen van de communautaire lijst zijn vaak het onderwerp geweest van diepgaande debatten, zowel binnen het Europees Parlement als binnen de Raad. Om die reden mag dit niet worden overgelaten aan de Commissie en de comitologieprocedure.
Artikel 3, lid 3 bis (nieuw)
3 bis. Alle toelatingen voor het gebruik van levensmiddelenadditieven, voedingsenzymen en levensmiddelenaroma’s moeten regelmatig worden geëvalueerd.
Motivering
Het is van belang dat het gebruik van stoffen in levensmiddelen overeenstemt met de jongste wetenschappelijke inzichten. Bovendien is het voor bepaalde groepen consumenten belangrijk dat stoffen die niet worden gebruikt van de lijst worden geschrapt, samen met toepassingen die niet meer in gebruik zijn.
Artikel 3, lid 4, alinea 1
4. In afwijking van lid 3 kan de Commissie de uniforme procedure in elk stadium beëindigen en niet overgaan tot de beoogde bijwerking, als zij van oordeel is dat een dergelijke bijwerking niet gerechtvaardigd is. Zij houdt waar nodig rekening met het advies van de Autoriteit, eventuele relevante bepalingen van de communautaire wetgeving en andere terzake dienende factoren.
4. In afwijking van lid 3 kan de Commissie de uniforme procedure in elk stadium beëindigen en niet overgaan tot de beoogde bijwerking, totdat een voorstel voor een verordening is voorgelegd aan het Europees Parlement en de Raad, als zij van oordeel is dat een dergelijke bijwerking niet gerechtvaardigd is. Zij houdt waar nodig rekening met het advies van de Autoriteit, eventuele relevante bepalingen van de communautaire wetgeving en andere terzake dienende factoren.
Motivering
De uniforme procedure moet gebaseerd zijn op medebeslissing. Wijzigingen en bijwerkingen van de communautaire lijst zijn vaak het onderwerp geweest van diepgaande debatten, zowel binnen het Europees Parlement als binnen de Raad. Om die reden mag dit niet worden overgelaten aan de Commissie en de comitologieprocedure.
Artikel 3, lid 4, alinea 2
In voorkomend geval stelt de Commissie de aanvrager hiervan direct in kennis en geeft zij in haar brief de redenen aan waarom zij van oordeel is dat een bijwerking niet gerechtvaardigd is.
De Commissie maakt haar besluit openbaar, behoudens de bepalingen van artikel 12, en stelt de aanvrager hiervan direct in kennis en geeft in haar brief de redenen aan waarom zij van oordeel is dat een bijwerking niet gerechtvaardigd is.
Motivering
Ook afwijzende besluiten moeten openbaar worden gemaakt. Openheid is van doorslaggevend belang om consumenten vertrouwen te laten hebben in de aanpak van de levensmiddelenproblematiek door de EU.
Artikel 4, lid 1
1. Wanneer de Commissie een aanvraag om bijwerking van de communautaire lijst ontvangt:
a) bevestigt zij de aanvrager binnen 14 werkdagen na ontvangst schriftelijk de ontvangst van de aanvraag;
b) stuurt zij de aanvraag zo nodig naar de Autoriteit door en vraagt zij haar om advies.
De aanvraag wordt door de Commissie toegankelijk gemaakt voor de lidstaten.
1. Wanneer de Commissie een aanvraag om bijwerking van de communautaire lijst ontvangt:
a) bevestigt zij de aanvrager binnen 14 werkdagen na ontvangst schriftelijk de ontvangst van de aanvraag;
b) stuurt zij de aanvraag naar de Autoriteit door en vraagt zij haar om advies.
De aanvraag wordt door de Commissie toegankelijk gemaakt voor het Europees Parlement, de lidstaten en belanghebbenden.
Motivering
Over de meeste wijzigingen en actualiseringen van de communautaire lijst worden diepgaande debatten gevoerd, zowel door het Europees Parlement als door de Raad. Hoewel vaak overeenstemming kan worden bereikt in eerste lezing, mag het besluit niet worden overgelaten aan de Commissie en de comitologieprocedure.
Artikel 4, lid 2
2. Wanneer de Commissie de procedure op eigen initiatief inleidt, stelt zij de lidstaten daarvan in kennis en vraagt zij de Autoriteit zo nodig om advies.
2. Wanneer de Commissie de procedure op eigen initiatief inleidt, stelt zij de lidstaten daarvan in kennis, maakt zij de procedure openbaar en vraagt zij de Autoriteit zo nodig om advies.
Motivering
Openheid is van doorslaggevend belang om consumenten vertrouwen te laten hebben in de aanpak van de levensmiddelenproblematiek door de EU.
Artikel 5, lid 1
1. De Autoriteit brengt binnen zes maanden na ontvangst van een geldige aanvraag haar advies uit.
1. De Autoriteit brengt binnen negen maanden na ontvangst van een geldige aanvraag haar advies uit.
Motivering
Gezien de middelen waarover EFSA beschikt en de kwaliteitseisen waaraan het advies van EFSA moet voldoen, is het voorstel van de Commissie voor een zo korte periode niet redelijk.
Artikel 5, lid 2
2. De Autoriteit zendt haar advies aan de Commissie, de lidstaten en in voorkomend geval de aanvrager.
2. De Autoriteit zendt haar advies aan de Commissie, de lidstaten en de aanvrager. Bovendien wordt het advies openbaar gemaakt, behoudens de bepalingen van artikel 12.
Motivering
De aanvrager moet ALTIJD worden geïnformeerd en het advies van EFSA moet openbaar zijn.
Artikel 6, lid 1
1. Wanneer de Autoriteit de aanvrager in naar behoren gemotiveerde gevallen om aanvullende informatie vraagt, kan de in artikel 5, lid 1, bedoelde termijn worden verlengd. De Autoriteit stelt in overleg met de aanvrager een termijn vast waarbinnen deze informatie kan worden verstrekt en stelt de Commissie in kennis van de nodige extra termijn. Als de Commissie niet binnen acht werkdagen na de kennisgeving door de Autoriteit bezwaar maakt, wordt de in artikel 5, lid 1, bedoelde termijn automatisch met de extra termijn verlengd.
1. Wanneer de Autoriteit de aanvrager om aanvullende informatie vraagt, kan de in artikel 5, lid 1, bedoelde termijn worden verlengd. De Autoriteit stelt in overleg met de aanvrager een termijn vast waarbinnen deze informatie kan worden verstrekt en stelt de Commissie in kennis van de nodige extra termijn. Als de Commissie niet binnen acht werkdagen na de kennisgeving door de Autoriteit bezwaar maakt, wordt de in artikel 5, lid 1, bedoelde termijn automatisch met de extra termijn verlengd.
Motivering
Indien de aanvraag niet alle gegevens bevat die de Autoriteit nodig heeft om het risico van een bepaalde stof te beoordelen, moet de beschikbare termijn worden verlengd om een grondige risicobeoordeling mogelijk te maken.
Artikel 6, lid 3
3. Wanneer de aanvrager op eigen initiatief aanvullende informatie verstrekt, zendt hij deze aan de Autoriteit en de Commissie. In dat geval brengt de Autoriteit haar advies binnen de oorspronkelijke termijn uit.
3. Wanneer de aanvrager op eigen initiatief aanvullende informatie verstrekt, zendt hij deze aan de Autoriteit en de Commissie. In dat geval brengt de Autoriteit haar advies binnen de oorspronkelijke termijn uit, tenzij er specifieke redenen zijn om de termijn te verlengen.
Motivering
De aanvrager moet niet worden aangemoedigd om nog aanvullende informatie te verstrekken na het verstrijken van de termijn. Zonder de toevoeging van het amendement zou er wel een dergelijke negatieve stimulans zijn.
Artikel 7
Binnen een termijn van negen maanden na ontvangst van het advies van de Autoriteit legt de Commissie aan het in artikel 14, lid 1, bedoelde comité een ontwerp-verordening tot bijwerking van de communautaire lijst voor, rekening houdend met het advies van de Autoriteit, eventuele relevante bepalingen van de communautaire wetgeving en andere terzake dienende factoren.
Wanneer de ontwerp-verordening niet in overeenstemming is met het advies van de Autoriteit, licht de Commissie de redenen voor de verschillen toe.
De verordening wordt vastgesteld overeenkomstig de in artikel 14, lid 2, bedoelde procedure.
Binnen een termijn van zes maanden na ontvangst van het advies van de Autoriteit legt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een voorstel voor een verordening tot bijwerking van de communautaire lijst voor, rekening houdend met het advies van de Autoriteit, eventuele relevante bepalingen van de communautaire wetgeving en andere terzake dienende factoren.
De Commissie motiveert haar voorstel en licht de redenen toe waarop het is gebaseerd.
Wanneer het voorstel voor een verordening niet in overeenstemming is met het advies van de Autoriteit, licht de Commissie de redenen voor zijn besluit toe.
Motivering
Over de meeste wijzigingen en actualiseringen van de communautaire lijst worden diepgaande debatten gevoerd, zowel door het Europees Parlement als door de Raad. Hoewel vaak overeenstemming kan worden bereikt in eerste lezing, mag het besluit niet worden overgelaten aan de Commissie en de comitologieprocedure.
Artikel 8, lid 1
1. Wanneer de Commissie de aanvrager om aanvullende informatie over aspecten met betrekking tot het risicomanagement vraagt, stelt zij in overleg met de aanvrager een termijn vast waarbinnen deze informatie kan worden verstrekt. In dat geval wordt de in artikel 7 bedoelde termijn dienovereenkomstig verlengd.
1. Wanneer de Commissie de aanvrager om aanvullende informatie over aspecten met betrekking tot het risicomanagement vraagt, stelt zij in overleg met de aanvrager een termijn vast waarbinnen deze informatie kan worden verstrekt. In dat geval kan de Commissie de in artikel 7 bedoelde termijn verlengen, waarbij zij de lidstaten van de verlenging in kennis stelt.
Artikel 10
De in artikel 5, lid 1, en artikel 7 bedoelde termijnen kunnen door de Commissie op eigen initiatief of eventueel op verzoek van de Autoriteit worden verlengd, als het karakter van het dossier zulks rechtvaardigt, onverminderd artikel 6, lid 1, en artikel 8, lid 1. In voorkomend geval stelt de Commissie de aanvrager in kennis van deze verlenging en van de redenen die deze verlenging rechtvaardigen.
De in artikel 5, lid 1, en artikel 7 bedoelde termijnen kunnen door de Commissie op eigen initiatief of eventueel op verzoek van de Autoriteit worden verlengd, als het karakter van het dossier zulks rechtvaardigt, onverminderd artikel 6, lid 1, en artikel 8, lid 1. In dergelijke gevallen stelt de Commissie de aanvrager en de lidstaten in kennis van deze verlenging en van de redenen die deze verlenging rechtvaardigen.
Motivering
De aanvrager moet te allen tijde worden ingelicht over een verlenging van de termijnen. Ook de lidstaten moeten in kennis worden gesteld.
Artikel 11, alinea 1 bis (nieuw)
De Commissie waarborgt de transparantie van de toelatingsprocedure door alle aanvragen openbaar te maken en al het relevante materiaal publiek toegankelijk te maken.
Motivering
Openheid is van doorslaggevend belang om consumenten vertrouwen te laten hebben in de aanpak van de levensmiddelenproblematiek door de EU.
Artikel 12, lid 1, alinea 1
1. Van de door de aanvrager meegedeelde informatie kunnen die gegevens vertrouwelijk worden behandeld, waarvan de openbaarmaking zijn concurrentiepositie ernstig zou kunnen aantasten.
1. De door de aanvrager meegedeelde informatie wordt uitsluitend vertrouwelijk behandeld, indien de openbaarmaking zijn concurrentiepositie ernstig zou kunnen aantasten.
Motivering
Openheid is van doorslaggevend belang om consumenten vertrouwen te laten hebben in de aanpak van de levensmiddelenproblematiek door de EU. Toch kunnen er in sommige gevallen redenen bestaan om de informatie vertrouwelijk te behandelen.
Artikel 12, lid 1, alinea 2, inleidende formule
De volgende gegevens worden in geen geval als vertrouwelijk beschouwd:
De volgende gegevens worden nooit als vertrouwelijk beschouwd:
Motivering
Openheid is van doorslaggevend belang om consumenten vertrouwen te laten hebben in de aanpak van de levensmiddelenproblematiek door de EU. Toch kunnen er in sommige gevallen redenen bestaan om de informatie vertrouwelijk te behandelen.
Artikel 12, lid 3
3. De Commissie stelt vast welke gegevens vertrouwelijk kunnen blijven en stelt de aanvrager daarvan in kennis.
3. De Commissie stelt vast welke gegevens vertrouwelijk kunnen blijven en stelt de aanvrager en de lidstaten daarvan in kennis.
Or. en
Motivering
Ook de lidstaten moeten in kennis worden gesteld.
Artikel 12, lid 6 bis (nieuw)
6 bis. De door de aanvrager ingediende wetenschappelijke gegevens en andere informatie mogen gedurende tien jaar vanaf de datum van de toelating niet ten behoeve van latere aanvragers worden gebruikt, tenzij de latere aanvrager met de eerdere aanvrager is overeengekomen dat die gegevens en informatie wel mogen worden gebruikt, indien:
a) de eerdere aanvrager bij zijn aanvraag heeft aangegeven dat de wetenschappelijke gegevens en andere informatie door eigendomsrechten waren beschermd, en
b) de eerdere aanvrager ten tijde van zijn aanvraag het exclusieve recht had om naar de desbetreffende gegevens te verwijzen, en
c) de levensmiddelenadditieven, voedingsenzymen of levensmiddelenaroma’s niet hadden kunnen worden toegelaten indien de eerdere aanvrager de desbetreffende gegevens niet had verstrekt.
Or. de
Motivering
De opname van een stof in de communautaire lijst vereist uitgebreide toxicologische veiligheidsstudies. Het is goed te begrijpen dat verantwoordelijke producenten die dergelijke studies uitvoeren en hiermee een zware financiële last op zich nemen, er belang bij hebben in ieder geval een bepaalde tijd voordeel te hebben van de betreffende toelating.
Artikel 12, lid 2 bis (nieuw)
2 bis. In de gevallen waarin naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5 a, lid 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.
Motivering
Dit amendement is nodig om de tekst gelijk te trekken met de bepalingen van het nieuwe comitologiebesluit.
Milieuoverwegingen
Overeenkomstig het proces van Cardiff moeten milieuaspecten worden geïntegreerd in alle communautaire wetgeving.
Dit is met name relevant voor deze wetgeving, aangezien wat we eten niet in het menselijk lichaam blijft, maar terechtkomt in de natuurlijke omgeving, en deel gaat uitmaken van de natuurlijke kringloop. Er moet daarom rekening worden gehouden met negatieve gevolgen voor het milieu bij het nemen van een besluit over het wel of niet toelaten van een stof. Om die reden moet de verordening mede gebaseerd zijn op artikel 175 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschappen.
Transparantie
Transparantie is een factor van wezenlijk belang indien consumenten vertrouwen moeten hebben in de wijze waarop de EU kwesties op het gebied van de levensmiddelenproblematiek aanpakt. De Commissie moet daarom de transparantie van de toelatingsprocedure waarborgen door alle aanvragen openbaar te maken en al het relevante materiaal publiek toegankelijk te maken. Producenten die een aanvraag voor toelating indienen moeten altijd rechtstreeks in kennis worden gesteld van alles wat met hun aanvraag te maken heeft.
De Commissie moet zonder probleem kunnen uitleggen wat de redenen zijn waarop zij haar besluit heeft gebaseerd. Een dergelijke transparante toelichting komt ten goede aan de consumenten, de sector en de autoriteiten van de lidstaten. De Commissie moet daarom te allen tijde haar voorstellen voor besluiten openbaar maken en motiveren en uitleggen om welke redenen zij haar besluiten genomen heeft. Ook besluiten om geen besluit te nemen moeten openbaar worden gemaakt.
Voorzover de goedgekeurde verordening afwijkt van het oorspronkelijke voorstel van de Commissie aan het Comité voor de voedselketen en de diergezondheid dient de Commissie tevens de achtergrond van het definitieve besluit toe te lichten.
Voedselveiligheid
Gezien de middelen waarover EFSA beschikt en de kwaliteitseisen waaraan adviezen van EFSA moeten voldoen is een termijn van zes maanden, zoals voorgesteld door de Commissie, geen redelijke periode voor het produceren van een advies inzake een aanvraag. Met het oog op de voedselveiligheid wordt derhalve voorgesteld om deze termijn te verlengen, zodat EFSA over negen maanden beschikt om een advies in te dienen.
Het is belangrijk dat het gebruik van stoffen in levensmiddelen in overeenstemming is met de jongste wetenschappelijke inzichten. Tevens is het voor bepaalde groepen van belang dat stoffen en toepassingen die niet langer worden gebruikt van de lijst worden verwijderd. Alle toelatingen voor gebruik van levensmiddelenadditieven, voedingsenzymen en levensmiddelenaroma’s moeten daarom regelmatig worden geëvalueerd.
De nieuwe comitologieprocedure
Met het oog op de nieuwe comitologieprocedure wordt een aantal amendementen voorgesteld op het voorstel van de Commissie.
22.3.2007
De heer Miroslav Ouzký
Voorzitter
Commissie milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid
BRUSSEL
Betreft: Advies inzake de rechtsgrondslag van een voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een uniforme toelatingsprocedure voor levensmiddelenadditieven, voedingsenzymen en levensmiddelenaroma's Nog niet in het PB gepubliceerd.
(
Geachte heer Ouzký,
Bij schrijven van 28 februari 2007 hebt u, overeenkomstig artikel 35, lid 2 van het Reglement, de Commissie juridische zaken verzocht de geldigheid en juistheid van de rechtsgrondslag van bovengenoemd Commissievoorstel na te gaan.
De commissie behandelde dit punt op haar vergadering van 20 maart 2007.
Mevrouw Westlund, rapporteur van de commissie ten principale stelt voor de rechtsgrondslag van het voorstel te veranderen van artikel 95 in artikel 95 juncto artikel 175 van het EG-Verdrag.
Rechtsgrondslag
Alle wetsvoorstellen van de Gemeenschap moeten een in het Verdrag (of in een andere wetstekst voor de tenuitvoerlegging waarvan zij bedoeld zijn) verankerde rechtsgrondslag hebben. Door de rechtsgrondslag wordt de bevoegdheid van de Gemeenschap ratione materiae gedefinieerd en aangegeven wordt op welke wijze deze bevoegdheid moet worden uitgeoefend, te weten het/de wetgevende instrument(en) die kunnen worden gebruikt en de besluitvormingsprocedure.
Gezien de invloed van de rechtsgrondslag is de keuze van fundamentele betekenis, met name voor het Parlement, daar aldus wordt bepaald welke zeggenschap het Parlement eventueel heeft in de wetgevingsprocedure.
Volgens het Hof van Justitie "mag de keuze van de rechtsgrondslag van een handeling niet alleen afhangen van de opvatting van een instelling omtrent het nagestreefde doel, maar moet zij berusten op objectieve gegevens die voor rechterlijke toetsing vatbaar zijn" Zaak 45/86 Commissie tegen Raad [1987] Jurispr. 1439, paragraaf 5. Zaak C-300/89 Commissie tegen Raad [1991] Jurispr. I-287, paragraaf 10. Zaak C-377/98 Nederland tegen Europees Parlement en Raad [2001] Jurispr. I-7079, paragraaf 27.
Volgens de jurisprudentie van het Hof van Justitie vormt een artikel van het algemene Verdrag een voldoende rechtsgrondslag zelfs als een handeling tegelijkertijd meer doeleinden heeft en secundair een doel tracht te verwezenlijken dat wordt nagestreefd via een specifiek artikel van het Verdrag Zaak C-377/98 Nederland tegen Europees Parlement en Raad [2001] Jurispr. I-7079, paragrafen 27 en 28; Zaak C 491/01 British American Tobacco (Investments) and Imperial Tobacco [2002] Jurispr. I-11453, paragrafen 93-94.
Stelt men zich echter op het standpunt dat de nagestreefde bescherming van de menselijke gezondheid en het opzetten en de werking van de interne markt onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn zonder dat het ene secundair en indirect is ten opzichte van de andere, dan zou de mogelijkheid van twee verschillende rechtsgrondslagen kunnen worden overwogen, daar dezelfde besluitvormingsprocedure (medebeslissing) mogelijk is uit hoofde van artikel 95 en artikel 175, lid 1 Zaak C-165/87 Commissie tegen Raad [1988] Jurispr. 5545, paragraaf 11.
De commissie ten principale stelt voor artikel 175 Artikel 75 1. De Raad stelt volgens de procedure van artikel 251 en na raadpleging van het Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's de activiteiten vast die de Gemeenschap moet ondernemen om de doelstellingen van artikel 174 te verwezenlijken. Artikel 95 1. In afwijking van artikel 94 en tenzij in dit Verdrag anders is bepaald, zijn de volgende bepalingen van toepassing voor de verwezenlijking van de doeleinden van artikel 14. De Raad stelt volgens de procedure van artikel 251 en na raadpleging van het Economisch en Sociaal Comité de maatregelen vast inzake de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten die de instelling en de werking van de interne markt betreffen. 2. Lid 1 is niet van toepassing op de fiscale bepalingen, op de bepalingen inzake het vrije verkeer van personen en op de bepalingen inzake de rechten en belangen van werknemers. 3. De Commissie zal bij haar in lid 1 bedoelde voorstellen op het gebied van de volksgezondheid, de veiligheid, de milieubescherming en de consumentenbescherming uitgaan van een hoog beschermingsniveau, daarbij in het bijzonder rekening houdend met alle nieuwe ontwikkelingen die op wetenschappelijke gegevens zijn gebaseerd. Ook het Europees Parlement en de Raad zullen binnen hun respectieve bevoegdheden deze doelstelling trachten te verwezenlijken. 4. Wanneer een lidstaat het, nadat de Raad of de Commissie een harmonisatiemaatregel heeft genomen, noodzakelijk acht nationale bepalingen te handhaven die hun rechtvaardiging vinden in gewichtige eisen als bedoeld in artikel 30 of verband houdend met de bescherming van het milieu of het arbeidsmilieu, geeft hij zowel van die bepalingen als van de redenen voor het handhaven ervan, kennis aan de Commissie. 5. Wanneer een lidstaat het na het nemen van een harmonisatiemaatregel door de Raad of de Commissie noodzakelijk acht, nationale bepalingen te treffen die gebaseerd zijn op nieuwe wetenschappelijke gegevens die verband houden met de bescherming van het milieu of het arbeidsmilieu vanwege een specifiek probleem dat zich in die lidstaat heeft aangediend nadat de harmonisatiemaatregel is genomen, stelt hij de Commissie voorts, onverminderd lid 4, in kennis van de voorgenomen bepalingen en de redenen voor het vaststellen ervan. 6. Binnen zes maanden na de in de leden 4 en 5 bedoelde kennisgevingen keurt de Commissie de betrokken nationale bepalingen goed of wijst die af, nadat zij heeft nagegaan of zij al dan niet een middel tot willekeurige discriminatie, een verkapte beperking van de handel tussen de lidstaten, of een hinderpaal voor de werking van de interne markt vormen. Indien de Commissie binnen deze termijn geen besluit neemt, worden de in lid 4 en lid 5 bedoelde nationale bepalingen geacht te zijn goedgekeurd. Indien het complexe karakter van de aangelegenheid zulks rechtvaardigt en er geen gevaar bestaat voor de gezondheid van de mens, kan de Commissie de betrokken lidstaat ervan in kennis stellen dat de in dit lid bedoelde termijn met ten hoogste zes maanden kan worden verlengd. 7. Indien een lidstaat krachtens lid 6 gemachtigd is om nationale bepalingen te handhaven of te treffen die afwijken van een harmonisatiemaatregel, onderzoekt de Commissie onverwijld of er een aanpassing van die maatregel moet worden voorgesteld. 8. Indien een lidstaat een specifiek probleem in verband met volksgezondheid aan de orde stelt op een gebied waarop eerder harmonisatiemaatregelen zijn genomen, brengt hij dit ter kennis van de Commissie die onverwijld onderzoekt of zij passende maatregelen aan de Raad moet voorstellen. 9. In afwijking van de procedure van de artikelen 226 en 227 kan de Commissie of een lidstaat zich rechtstreeks tot het Hof van Justitie wenden indien zij/hij meent dat een andere lidstaat misbruik maakt van de in dit artikel bedoelde bevoegdheden. 10. Bovenbedoelde harmonisatiemaatregelen omvatten, in passende gevallen, een vrijwaringsclausule die de lidstaten machtigt om, op grond van één of meer van de in artikel 30 bedoelde niet-economische redenen, voorlopige maatregelen te treffen die aan een communautaire toetsingsprocedure worden onderworpen. Artikel 174, lid 1 1. Het beleid van de Gemeenschap op milieugebied draagt bij tot het nastreven van de volgende doelstellingen: - behoud, bescherming en verbetering van de kwaliteit van het milieu; - bescherming van de gezondheid van de mens; - behoedzaam en rationeel gebruik van natuurlijke hulpbronnen; - bevordering op internationaal vlak van maatregelen om het hoofd te bieden aan regionale of mondiale milieuproblemen.
- behoud, bescherming en verbetering van de kwaliteit van het milieu;
- bescherming van de gezondheid van de mens;
- behoedzaam en rationeel gebruik van natuurlijke hulpbronnen;
- bevordering op internationaal vlak van maatregelen om het hoofd te bieden aan regionale of mondiale milieuproblemen.
Doel en inhoud van het voorstel voor een verordening en beoordeling van de rechtsgrondslag ervan
Artikel 1 luidt als volgt:
"1. Bij deze verordening wordt een uniforme evaluatie- en toelatingsprocedure (hierna de "uniforme procedure" genoemd) vastgesteld voor levensmiddelenadditieven, voedingsenzymen, levensmiddelenaroma's en uitgangsmaterialen van levensmiddelenaroma's, gebruikt of bestemd om te worden gebruikt in of op levensmiddelen (hierna de "stoffen" genoemd), die bijdraagt aan het vrije verkeer van deze stoffen in de Gemeenschap.
2. De uniforme procedure stelt de procedurele voorwaarden vast voor de bijwerking van de lijsten van stoffen die in de Gemeenschap in de handel mogen worden gebracht krachtens de Verordeningen (EG) nr. XXX/2005, (EG) nr. YYY/2005 en (EG) nr. ZZZ/2005 (hierna de "sectorale levensmiddelenverordeningen" genoemd).
3. De criteria op grond waarvan de stoffen in de in artikel 2 bedoelde communautaire lijst kunnen worden opgenomen, de inhoud van de in artikel 7 bedoelde verordening en eventueel de overgangsbepalingen met betrekking tot de lopende procedures worden in elke sectorale levensmiddelenverordening vastgesteld."
De overwegingen 1, 2 en 3 luiden als volgt:
"(1) Het vrije verkeer van veilig en gezond voedsel is een wezenlijk aspect van de interne markt, dat een aanzienlijke bijdrage levert tot de gezondheid en het welzijn van de burgers en hun sociale en economische belangen.
(2) Bij de uitvoering van het beleid van de Gemeenschap dient een hoog niveau van bescherming van het leven en de gezondheid van de mens te worden gewaarborgd.
(3) Om de gezondheid van de mens te beschermen moet het gebruik van additieven, enzymen en aroma's in de menselijke voeding worden onderworpen aan een veiligheidsevaluatie voordat zij in de Gemeenschap in de handel worden gebracht."
De inhoud van het voorstel voor een verordening kan als volgt worden samengevat:
Hoofdstuk I: Algemene beginselen
Er wordt een uniforme procedure voor de evaluatie- en toelatingsprocedure (hierna de "uniforme procedure" genoemd) vastgesteld voor levensmiddelenadditieven, voedingsenzymen en levensmiddelenaroma's. Zij is opgezet als een eenvoudige, snelle en doelmatige procedure, waarbij de hand wordt gehouden aan de beginselen van goed bestuur en wettelijke zekerheid. Centraal staat het voortdurend aanpassen op basis van de in de sectoriële wetgeving vastgelegde normen, van een door de Commissie op te stellen en bij te houden lijst van toegelaten stoffen.
Hoofdstuk II: Uniforme procedure
In het kader van de voorgestelde procedure moeten verzoeken om bijwerking buiten de nationale autoriteiten om rechtstreeks tot de Commissie worden gericht .
De Commissie moet het verzoek toezenden aan de Autoriteit en de lidstaten, en de Autoriteit om een advies vragen dat deze binnen zes maanden moet uitbrengen. Ter waarborging van het bindende effect van de actualiseringsgegevens wordt in het voorstel bepaald dat deze na aanneming de juridische vorm krijgen van een overeenkomstig de comitologieprocedure vastgelegde verordening.
Als de lijst wordt bijgewerkt in het kader van dit voorstel voor een verordening, moeten alle andere legitieme factoren die van belang zijn in overweging worden genomen. Als zij de besluitvormingsprocedure op gang brengt, kan de Commissie in haar hoedanigheid van risicobeheerster een maatregel voorstellen die niet aansluit op het resultaat van de gevarenbeoordeling die onder verantwoordelijkheid van de Autoriteit is uitgevoerd. In dat soort gevallen moet de Commissie toelichting waarom zij anders heeft besloten. Dit is in overeenstemming met de algemene beginsel inzake risicobeoordeling in de Codex Alimentarius.
Hoofdstuk III: Uiteenlopende bepalingen
Om rekening te kunnen houden met de specifieke kenmerken van iedere sectoriële voedingswetgeving wordt aan de Commissie door middel van dit voorstel de bevoegdheid verleend na overleg met de Autoriteit besluiten te nemen over diverse bijzonderheden van de procedure en er is een zekere mate van soepelheid ingebouwd ten aanzien van ingewikkelde en gevoelige zaken.
Alle niet-vertrouwelijke gegevens worden aan de burgers beschikbaar gesteld.
Indien de lidstaten of de Commissie van mening zijn dat een stof die overeenkomstig dit voorstel is toegelaten ernstige gevaren oplevert voor de gezondheid van mensen en dieren of voor het milieu, moeten noodmaatregelen worden genomen.
Volgens de toelichting heeft de Commissie in het kader van maatregelen ter verbetering van de Gemeenschapswetgeving op basis van het beginsel "van boer tot bord" in het witboek inzake voedselveiligheid aangekondigd voornemens te zijn de huidige wetgeving inzake additieven en smaakmakers bij te werken en te voltooien en specifieke bepalingen met betrekking tot enzymen vast te stellen (Acties 11 en 13 van het witboek).
Dit voorstel is bedoeld om het naar behoren functioneren van de interne markt te waarborgen, alsmede een hoog niveau van bescherming van menselijk leven en menselijke gezondheid met betrekking tot voedseladditieven, voedselenzymen en voedselaroma's.
Hiertoe wordt gestreefd naar een gemeenschappelijke toelatingsprocedure die gecentraliseerd, doelmatig, nuttig en doorzichtig is en waaraan ten grondslag liggen een gevarenbeoordeling die wordt uitgevoerd door de Europese Voedselautoriteit (hierna "de Autoriteit" genoemd) en een systeem voor gevarenbeheer in het kader waarvan de Commissie en de lidstaten maatregelen nemen aan de hand van een procedure van regelgevende commissies. Volgens het voorstel heeft de Commissie op basis van de wetenschappelijke evaluaties van de Autoriteit de taak voor iedere categorie van de stoffen in kwestie een algemene positieve lijst op te stellen, bij te houden en op de laatste stand te brengen. Als een stof voorkomt op een of meer van deze lijsten betekent dat dat het gebruik ervan in het algemeen is toegestaan aan alle partijen die op de markt van de Gemeenschap actief zijn.
De Commissie motiveert haar gebruik van artikel 95 als volgt: Dit voorstel beoogt verbetering van de voorwaarden voor de werking van de interne markt, daar producten kunnen worden toegelaten overeenkomstig de voorgestelde procedure die in de gehele Gemeenschap moet worden toegepast. Door de voorgestelde verordening zullen de wettelijke bepalingen van de lidstaten inzake het gebruik van voedseladditieven, -enzymen en -aroma's worden geharmoniseerd in de vorm van een door de Commissie overeenkomstig de verordening op te stellen positieve lijst van toegelaten stoffen.
Beoordeling
Op basis van deze analyse van het doel en de inhoud van het voorstel voor een verordening worden de nagestreefde bescherming van de menselijke gezondheid en de totstandbrenging en werking van de interne markt beschouwd als onderling onlosmakelijk verbonden zonder dat het ene secundair en indirect is ten opzichte van de andere. Het voorstel bevat uiteraard doelen die verband houden met de bescherming van de menselijke gezondheid en doelen ter verbetering van de werking van de interne markt.
Derhalve zijn wij van mening dat artikel 95 en artikel 175 van het EG-Verdrag de rechtsgrondslag moeten vormen.
Conclusie
Op haar vergadering van 20 maart 2007 besloot de Commissie juridische zaken met algemene stemmen Bij de eindstemming waren aanwezig: Giuseppe Gargani (voorzitter), Cristian Dumitrescu (ondervoorzitter), Rainer Wieland (ondervoorzitter), Francesco Enrico Speroni (ondervoorzitter), Sharon Bowles, Mogens N.J. Camre, Marek Aleksander Czarnecki, Monica Frassoni, Jean-Paul Gauzès, Kurt Lechner, Klaus-Heiner Lehne, Katalin Lévai, Eva Lichtenberger, Toine Manders, Antonio Masip Hidalgo, Hans-Peter Mayer, Manuel Medina Ortega, Marie Panayotopoulos-Cassiotou, Michel Rocard, Aloyzas Sakalas, Gabriele Stauner, József Szájer, Jacques Toubon, Jaroslav Zvěřina, Tadeusz Zwiefka.
Hoogachtend,
(w.g.) Giuseppe Gargani
Titel | Uniforme goedkeuringsprocedure voor toevoegingen, enzymen en aroma’s in levensmiddelen | |||||||
Document- en procedurenummers | ||||||||
Datum indiening bij EP | 28.7.2006 | |||||||
Commissie ten principale Datum bekendmaking | ENVI 5.9.2006 | |||||||
Medeadviserende commissie(s) Datum bekendmaking | ITRE 5.9.2006 | IMCO 5.9.2006 | AGRI 5.9.2006 |
| ||||
Geen advies Datum besluit | ITRE 4.10.2006 | IMCO 13.9.2006 | AGRI 11.9.2006 |
| ||||
Rapporteur(s) Datum benoeming | Åsa Westlund 14.9.2006 |
|
| |||||
Betwisting rechtsgrondslag Datum JURI-advies | JURI 20.3.2007 |
|
|
| ||||
Behandeling in de commissie | 26.2.2007 |
|
|
| ||||
Datum goedkeuring | 11.4.2007 |
|
|
| ||||
Uitslag eindstemming | +: –: 0: | 55 0 0 | ||||||
Bij de eindstemming aanwezige leden | Georgs Andrejevs, Margrete Auken, Liam Aylward, Pilar Ayuso, Johannes Blokland, John Bowis, Frieda Brepoels, Hiltrud Breyer, Dorette Corbey, Chris Davies, Avril Doyle, Mojca Drčar Murko, Anne Ferreira, Karl-Heinz Florenz, Françoise Grossetête, Cristina Gutiérrez-Cortines, Satu Hassi, Gyula Hegyi, Jens Holm, Dan Jørgensen, Christa Klaß, Holger Krahmer, Aldis Kušķis, Peter Liese, Linda McAvan, Alexandru-Ioan Morţun, Roberto Musacchio, Riitta Myller, Péter Olajos, Miroslav Ouzký, Antonyia Parvanova, Vittorio Prodi, Dagmar Roth-Behrendt, Guido Sacconi, Karin Scheele, Horst Schnellhardt, Kathy Sinnott, Antonios Trakatellis, Anja Weisgerber, Åsa Westlund, Glenis Willmott | |||||||
Bij de eindstemming aanwezige vaste plaatsvervanger(s) | Alfonso Andria, Giovanni Berlinguer, Jens-Peter Bonde, Iles Braghetto, Philip Bushill-Matthews, Christofer Fjellner, Rebecca Harms, Karin Jöns, Kartika Tamara Liotard, Jiří Maštálka, Miroslav Mikolášik, Andres Tarand, Lambert van Nistelrooij | |||||||
Bij de eindstemming aanwezige plaatsvervanger(s) (art. 178, lid 2) | Gabriela Creţu | |||||||
Datum indiening | 20.4.2007 | |||||||