Dokument z posiedzenia

 

A7-0001/2011

18.1.2011

*

SPRAWOZDANIE

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady (Euratom) ustanawiającego maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz po wypadku jądrowym lub w innym przypadku zdarzenia radiacyjnego (przekształcenie)

( COM(2010)0184 – C7‑0137/2010 – 2010/0098(CNS) )

Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

Sprawozdawca: Ivo Belet

(Przekształcenie – art. 87 Regulaminu)

PR_CNS_Recastingam

 

 

Objaśnienie używanych znaków

  *  Procedura konsultacji

  ***  Procedura zgody

  ***I  Zwykła procedura ustawodawcza (pierwsze czytanie)

  ***II  Zwykła procedura ustawodawcza (drugie czytanie)

  ***III  Zwykła procedura ustawodawcza (trzecie czytanie)

 

(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu.)

 

 

 

 

 

Poprawki do projektu aktu

W poprawkach Parlamentu zmiany do projektu aktu zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą. Oznakowanie zwykłą kursywą jest wskazówką dla służb technicznych dotyczącą propozycji korekty elementów projektu aktu w celu ustalenia tekstu końcowego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub pominiętych w danej wersji językowej). Tego rodzaju propozycje korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.

 

W poprawkach do aktów istniejących trzecia i czwarta linijka w nagłówku poprawki w projekcie aktu zawiera, odpowiednio, odniesienie do istniejącego aktu i postanowienia tego aktu, które ulega zmianie. Fragmenty przepisu aktu istniejącego, do którego Parlament wprowadza zmiany, a który nie został zmieniony w projekcie aktu, zaznacza się wytłuszczonym drukiem. Ewentualne skreślenia w obrębie takich fragmentów zaznaczane są w sposób następujący: [...].

 

 

 

SPIS TREŚCI

Strona

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO  5

UZASADNIENIE  25

ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI PRAWNEJ  29

ZAŁĄCZNIK: OPINIA GRUPY KONSULTACYJNEJ SŁUŻB PRAWNYCH PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY I KOMISJI  31

OPINIA KOMISJI PRAWNEJ W SPRAWIE PROPONOWANEJ PODSTAWY PRAWNEJ  33

PROCEDURA  40

PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady (Euratom) ustanawiającego maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz po wypadku jądrowym lub w innym przypadku zdarzenia radiacyjnego (przekształcenie)

( COM(2010)0184 – C7‑0137/2010 – 2010/0098(CNS) )

(Specjalna procedura ustawodawcza – procedura konsultacji – przekształcenie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedłożony Radzie ( COM(2010)0184 ),

–  uwzględniając art. 31 Traktatu Euratom, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7-0137/2010),

–  uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych[1],

–  uwzględniając pismo Komisji Prawnej z dnia 29 czerwca 2010 r. skierowane do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii zgodnie z art. 87 ust. 3 Regulaminu,

–  uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej wniosku,

–  uwzględniając art. 87, 55 i 37 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii ( A7-0001/2011 ),

A.  mając na uwadze, że zdaniem konsultacyjnej grupy roboczej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji przedmiotowy wniosek nie zawiera żadnych poprawek merytorycznych poza poprawkami określonymi jako takie we wniosku, oraz mając na uwadze, że jeżeli chodzi o kodyfikację niezmienionych przepisów wcześniejszych aktów oraz przedmiotowych poprawek, wniosek zawiera zwykłą kodyfikację istniejących tekstów, bez jakichkolwiek zmian co do ich istoty,

1.  zatwierdza wniosek Komisji w wersji uwzględniającej zalecenia grupy konsultacyjnej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, z uwzględnieniem poniższych poprawek;

2.  zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 106a traktatu Euratom;

3.  zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

4.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia merytorycznych zmian do wniosku Komisji;

5.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom państw członkowskich.

 

Poprawka    1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Odniesienie 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 31,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 168 ust. 4 i art. 169 ust. 3,

 

Uzasadnienie

Aby zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia europejskich obywateli w przypadku skażenia radioaktywnego i demokratycznie umocować przyjęcie tego rozporządzenia, należy zmienić podstawę prawną na mocy nowego traktatu lizbońskiego, by przypisać Parlamentowi Europejskiemu rolę w podjęciu decyzji w sprawie rozporządzenia mającego potencjalny wpływ na zdrowie społeczeństwa. Do rozważenia proponowane są: zdrowie publiczne (art. 168) lub ochrona konsumentów (169 ust. 1).

 

Poprawka    2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 2 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2) Artykuł 2 lit. b) Traktatu zobowiązuje Radę do ustanowienia jednolitych norm bezpieczeństwa dla ochrony zdrowia pracowników i ogółu społeczeństwa oraz do zapewnienia ich stosowania zgodnie z dalszymi ustaleniami w tytule II  rozdział III Traktatu.

skreślony

 

Uzasadnienie

Odniesienie do artykułu traktatu Euratom jest zbędne w związku z przyjęciem dyrektywy 96/29/Euratom, która określa te normy i jest wymieniona w punkcie 3 preambuły. Odniesienie do ochrony zdrowia publicznego i do traktatu lizbońskiego zastępuje ten punkt.

 

Poprawka    3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 2 a preambuły (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(2a) Artykuł 168 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przewiduje konieczność zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego przy określaniu i realizacji wszystkich strategii politycznych i działań Unii.

 

 

Poprawka    4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 4 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4) W następstwie awarii w elektrowni jądrowej w Czarnobylu dnia 26 kwietnia 1986 r. znaczne ilości materiałów radioaktywnych zostały uwolnione do atmosfery, powodując w kilku krajach europejskich skażenia środków spożywczych i pasz o poziomach mających znaczenie ze zdrowotnego punktu widzenia.

(4) W następstwie awarii w elektrowni jądrowej w Czarnobylu dnia 26 kwietnia 1986 r. znaczne ilości materiałów radioaktywnych zostały uwolnione do atmosfery, powodując w kilku krajach europejskich skażenia środków spożywczych i pasz o poziomach mających znaczenie ze zdrowotnego punktu widzenia; nastąpiło także skażenie gleby opadem radioaktywnym, co wpłynęło na wzrost aktywności promieniotwórczej spożywczych produktów leśnych i rolnych pozyskiwanych w rejonach zagrożonych.

 

Uzasadnienie

Wpływ skażenia substancjami promieniotwórczymi może być pośredni i opóźniony (nawet wiele lat) w czasie.

 

Poprawka    5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 5 a preambuły (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(5a) Wysoki poziom ochrony zdrowia ludzkiego jest jednym z celów, jakie osiąga Unia przy określaniu i wdrażaniu swej polityki. Artykuł 168 ust. 4 lit. b) Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej przewiduje przyjęcie wspólnych środków w dziedzinie weterynaryjnej i fitosanitarnej, mających bezpośrednio na celu ochronę zdrowia publicznego. Państwa członkowskie są odpowiedzialne za monitorowanie stosowania się do poziomów określonych w niniejszym rozporządzeniu, mianowicie poprzez nadzorowanie norm bezpieczeństwa odnoszących się do środków spożywczych i pasz.

 

Poprawka    6

 

 

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 6 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(6) Powstała potrzeba ustanowienia systemu umożliwiającego Europejskiej  Wspólnocie Energii Atomowej  po wypadku jądrowym lub w innym przypadku 1 zdarzenia radiacyjnego , które może doprowadzić lub doprowadziło do znacznego skażenia promieniotwórczego środków spożywczych i pasz, ustalenie maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia promieniotwórczego w celu ochrony ludności.

(6) Powstała potrzeba ustanowienia systemu umożliwiającego Unii Europejskiej, po wypadku jądrowym lub w innym przypadku 1 zdarzenia radiacyjnego , które może doprowadzić lub doprowadziło do znacznego skażenia promieniotwórczego środków spożywczych i pasz, ustalenie maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia promieniotwórczego w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia publicznego.

 

 

Poprawka    7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 8 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(8) Jeśli okoliczności tego wymagają, Komisja niezwłocznie powinna przyjąć  rozporządzenie zobowiązujące do  stosowania ustanowionych wcześniej maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia.

(8) Komisja powinna niezwłocznie zastosować  ustanowione wcześniej maksymalne dozwolone poziomy skażenia do konkretnego wypadku jądrowego lub zdarzenia radiacyjnego.

Uzasadnienie

Zmiana treści punktu preambuły dla zachowania spójności z treścią art. 2 w formie zmienionej przez sprawozdawcę (poprawka 10).

 

Poprawka    8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 8 a preambuły (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(8a) Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania zgodnie z art. 290 TFUE aktów delegowanych dotyczących dostosowania do postępu technicznego maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz (załączniki I i III) oraz wykazu środków spożywczych o mniejszym znaczeniu (załącznik II). Szczególnie ważne jest, by Komisja przeprowadzała stosowne konsultacje podczas prac przygotowawczych, w tym na szczeblu ekspertów.

Uzasadnienie

Wprowadzenie punktu preambuły celem uzgodnienia z poprawką 15 oraz w następstwie wprowadzenia przez sprawozdawcę poprawek zmieniających art. 5.

 

Poprawka    9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 9 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(9) Na podstawie aktualnych dostępnych danych z dziedziny ochrony przed promieniowaniem ustalono pochodne poziomy odniesienia, które to poziomy  mogą być wykorzystywane jako podstawa do wyznaczenia maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia promieniotwórczego, stosowanych niezwłocznie po wypadku jądrowym lub w każdym innym przypadku 1 zdarzenia radiacyjnego , które może doprowadzić lub doprowadziło do znacznego skażenia promieniotwórczego środków spożywczych i pasz.

skreślony

Uzasadnienie

Sprawozdawca uważa, że treść tego punktu preambuły została niejasno sformułowana (Co oznaczają „pochodne poziomy odniesienia”?) i nie przystaje do zastosowania przez Komisję maksymalnych poziomów w rozumieniu zarówno aktualnego art. 2, jak i jego wersji zmienionej (poprawka 10 sprawozdawcy zmieniająca art. 2 ust.1)

 

Poprawka    10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 10 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(10) Takie maksymalne dozwolone poziomy skażenia w należyty sposób uwzględniają najnowsze zalecenia naukowe, dostępne obecnie na skalę międzynarodową, a zarazem odzwierciedlają potrzebę uspokojenia ludności i uniknięcia rozbieżności w międzynarodowej praktyce regulacyjnej.

(10) Pochodne poziomy odniesienia i maksymalne dozwolone poziomy skażenia należy poddawać regularnie przeglądowi, aby należycie uwzględnić postęp i najnowsze zalecenia naukowe dostępne obecnie na skalę międzynarodową, odzwierciedlić potrzebę uspokojenia ludności i zapewnić jej wysoki poziom ochrony oraz aby uniknąć rozbieżności w międzynarodowej praktyce regulacyjnej.

 

Uzasadnienie

Wartości określone obecnie w rozporządzeniu nie były aktualizowane od czasu ich przyjęcia. Od tego czasu dokonano postępu w zakresie oceny poziomów narażenia na promieniowanie i jego wpływu na zdrowie. Amerykańska FDA dokonała przeglądu pochodnych wartości odniesienia i maksymalnych poziomów dopuszczalnych w roku 1998 i zaleciła wartości znacznie bardziej rygorystyczne niż te obowiązujące w UE, która powinna kategorycznie dostosować swoje przepisy do międzynarodowych osiągnięć w tej dziedzinie.

 

Poprawka  11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 10 a preambuły (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(10a) Trzeba uznać, że poziomy promieniowania wywołanego skażeniem po wypadku jądrowym lub w każdy innym przypadku zdarzenia radiacyjnego powinny być uwzględniane łącznie z poziomami już obecnego naturalnego promieniowania, które mogą czasem przekraczać ustalone dopuszczalne wartości.

 

Poprawka    12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 10 b preambuły (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(10b) Załączniki I, II i III winny uwzględniać efekt połowicznego samorozpadu izotopów promieniotwórczych w czasie przechowywania spożywczych produktów zakonserwowanych; produkty te w zależności od typu skażenia, np. izotopami jodu, powinny być w sposób ciągły monitorowane pod kątem aktywności promieniotwórczej.

 

Uzasadnienie

Aktywność promieniowania jonizującego maleje z czasem.

Poprawka    13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 11 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11) Jednakże konieczne jest należyte uwzględnienie warunków szczególnych w danej sytuacji, a zatem ustanowienie procedury umożliwiającej szybkie dostosowanie tych uprzednio ustalonych maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia do okoliczności każdego konkretnego wypadku jądrowego lub w każdym innym przypadku 1 zdarzenia radiacyjnego , które może doprowadzić lub doprowadziło do znacznego skażenia promieniotwórczego środków spożywczych i pasz.

skreślony

Uzasadnienie

„Procedura umożliwiająca szybkie dostosowanie tych uprzednio ustalonych maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia” odnosi się do procedury określonej w art. 3, który sprawozdawca proponuje skreślić (zob. poprawka 13 sprawozdawcy do art. 3).

 

Poprawka    14

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 12 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(12) Rozporządzenie zobowiązujące do  stosowania maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia powinno również  sprzyjać jedności rynku wewnętrznego  oraz unikaniu odchyleń w handlu w ramach Unii .

skreślony

Uzasadnienie

Zmieniając art. 2, sprawozdawca kieruje się chęcią usunięcia „rozporządzenia zobowiązującego do  stosowania”, które nie jest jasne z prawnego punktu widzenia (zob. uzasadnienie do poprawki zmieniającej art. 2 ust. 1).

Ponadto poprzez stosowanie poziomów określonych w podstawowym rozporządzeniu, decyzja jako taka nie wpłynie na jedność rynku wewnętrznego ani nie zaszkodzi handlowi.

 

Poprawka    15

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 13 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(13) W celu ułatwienia dostosowania maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia należy ustanowić procedury umożliwiające przeprowadzenie konsultacji z ekspertami, włączając w to grupę ekspertów, określoną w art. 31 Traktatu.

skreślony

Uzasadnienie

Procedury te są teraz jasno opisane w zmienionym art. 5 oraz w art. 5a - 5c, które przewidują zasięganie opinii ekspertów, wymienionych w art. 31 traktatu. Analogiczny punkt 8b preambuły (nowy) dostatecznie reguluje zasięganie opinii ekspertów i odnosi się do odpowiedniej procedury prawnej dotyczącej „dostosowania poziomów”.

 

Poprawka    16

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 15 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(15) Należy zastrzec Radzie prawo do tego, by mogła bezpośrednio wykonać swoje uprawnienie do przyjęcia rozporządzenia dotyczącego zatwierdzenia we właściwym czasie środków zaproponowanych przez Komisję w pierwszym miesiącu po wypadku jądrowym lub zdarzeniu radiacyjnym. Właściwy wniosek dotyczący dostosowania lub potwierdzenia przepisów ustanowionych w rozporządzeniu przyjętym przez Komisję, w szczególności określenia maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia promieniotwórczego, powinien być oparty na art. 31 Traktatu, z uwagi na ochronę zdrowia ludności. Pozostaje to bez uszczerbku dla możliwości wykorzystania w dłuższej perspektywie czasowej po wypadku lub zdarzeniu radiacyjnym innych instrumentów prawnych lub innej podstawy prawnej w celu kontrolowania wprowadzanych na rynek środków spożywczych lub pasz.

skreślony

(Drugie i trzecie zdanie uzasadnienia poniżej powtarzają (w nieznacznie zmienionej formie) fragment Uzasadnienia (ii) Ocena)

Uzasadnienie

Zdaniem sprawozdawcy niniejszy punkt preambuły w niezbyt jasny sposób uzasadnia potrzebę zastrzeżenia dla Rady uprawnień wykonawczych w art. 3, jeśli chodzi o kontekst, charakter i treść aktu podstawowego, jaki ma zostać wdrożony. Ponadto sprawozdawca nie jest przekonany co do wartości dodanej tego dwupoziomowego podejścia, w ramach którego Rada może na końcu zatwierdzić lub dostosować decyzje Komisji, która w normalnym przebiegu wydarzeń powinna być jedynym organem wykonawczym. (Zob. również uzasadnienie do popr. 13 wprowadzonej przez sprawozdawcę).

 

Poprawka    17

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 16 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(16) Przestrzeganie maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia powinno  być przedmiotem stosownych kontroli,

(16) Stosuje się ogóle zasady prawa żywnościowego określone w art. 5-21 rozporządzenia 178/2002. Przestrzeganie maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia powinno  być przedmiotem stosownych kontroli i prowadzonych przez państwa członkowskie oficjalnych kontroli, jak przewidziano w art. 17 rozporządzenia 178/2002,

 

 

Poprawka  18

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. W przypadku, gdy Komisja otrzyma, w szczególności na podstawie ustaleń Europejskiej  Wspólnoty Energii Atomowej  dotyczących wczesnej wymiany informacji w razie 1 zdarzenia radiacyjnego  lub na podstawie konwencji MAEA  o wczesnym powiadamianiu o wypadku jądrowym z dnia 26 września 1986 r., oficjalne informacje o wypadkach jądrowych lub o  każdym innym przypadku 1 zdarzenia radiacyjnego , potwierdzające, że doszło lub może dojść do osiągnięcia maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia w odniesieniu do środków spożywczych, określonych  w załączniku I, lub maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia w odniesieniu do pasz, określonych w załączniku III,  jeśli wymagają tego okoliczności, niezwłocznie przyjmuje rozporządzenie zobowiązujące do  stosowania tych maksymalnych dozwolonych poziomów.

1. W przypadku, gdy Komisja otrzyma, w szczególności na podstawie ustaleń Europejskiej  Wspólnoty Energii Atomowej  dotyczących wczesnej wymiany informacji w razie zdarzenia radiacyjnego  lub na podstawie konwencji MAEA  o wczesnym powiadamianiu o wypadku jądrowym z dnia 26 września 1986 r., oficjalne informacje o wypadkach jądrowych lub o każdym innym przypadku  zdarzenia radiacyjnego, potwierdzające, że doszło lub może dojść do osiągnięcia maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia w odniesieniu do środków spożywczych, określonych  w załączniku I lub maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia w odniesieniu do pasz określonych w załączniku III, niezwłocznie przyjmuje decyzję o ogłoszeniu wypadku jądrowego lub zdarzenia radiacyjnego i zastosowania tych maksymalnych dozwolonych poziomów.

 

(W przypadku przyjęcia tej poprawki, odniesienie do„rozporządzenia” zawarte w art. 6 ust. 1 akapit 2 zastępuje się odniesieniem do „decyzji”.)

Uzasadnienie

Zastosowanie maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia w określonych sytuacjach to wyraźne uprawnienie wykonawcze, które powinno być powierzone Komisji zgodnie z art. 291 TFUE (stosowanego przez odniesienie do art. 106a traktatu Euratom).

 

Poprawka  19

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Okres ważności każdego rozporządzenia w rozumieniu ust. 1 jest jak najkrótszy i nie przekracza trzech miesięcy, z zastrzeżeniem przepisów art. 3 ust. 4.

2. Okres ważności decyzji, o której mowa w ust.  1 nie przekracza trzech miesięcy.

Uzasadnienie

Zob. uzasadnienie poprawki 10.

 

Poprawka    20

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – ustęp 2 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a. Do celów niniejszego rozporządzenia Komisję wspiera komisja niezależnych ekspertów naukowych w dziedzinie zdrowia publicznego i bezpieczeństwa żywności. Członkowie komitetu wybierani są zgodnie z kryteriami naukowymi. Komisja podaje do publicznej wiadomości skład komisji ekspertów oraz oświadczenia o korzyściach finansowych jej członków.

 

 

Poprawka    21

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 3

skreślony

1. Po konsultacji z ekspertami, włączając w to grupę ekspertów określoną w art. 31 Traktatu, zwaną dalej „grupą ekspertów” , Komisja przedkłada Radzie wniosek dotyczący rozporządzenia w celu dostosowania lub potwierdzenia przepisów rozporządzenia określonego w art. 2 ust. 1 niniejszego rozporządzenia  w okresie miesiąca od jego przyjęcia.

 

2. Przedkładając wniosek dotyczący rozporządzenia określonego w ust. 1, Komisja  bierze pod uwagę podstawowe normy, ustanowione zgodnie z art. 30 i 31 Traktatu, włącznie z zasadą, że wszelkie narażenie na promieniowanie ma być utrzymywane na najniższym, rozsądnie osiągalnym poziomie, uwzględniając aspekt ochrony zdrowia ludności oraz czynniki ekonomiczne i społeczne.

 

3. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, podejmuje decyzję w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia określonego w ust. 1 i 2 w terminie określonym w art. 2 ust. 2.

 

4. W przypadku gdy Rada nie podejmie decyzji w tym terminie, nadal obowiązują poziomy wymienione w  załącznikach I i III , do czasu gdy Rada podejmie decyzję lub do czasu gdy Komisja wycofa swój wniosek w związku z tym, że warunki wymienione w art. 2 ust. 1 już nie mają zastosowania.

 

 

(W przypadku przyjęcia tej poprawki w art. 6 ust. 1 usuwa się odniesienie do art. 3)

Niniejsze uzasadnienie zawiera nieznacznie zmieniony tekst z fragmentu Uzasadnienia (ii) Ocena

Uzasadnienie

System określony w art. 3, zgodnie z którym Rada może przyjmować rozporządzenie celem „dostosowania lub potwierdzenia przepisów rozporządzenia ad hoc” Komisji wydaje się niepotrzebny i stanowi źródło niepewności prawnej. Wydaje się, że owe środki Rady można określić jako „akty wykonawcze do aktualnego rozporządzenia”. Tymczasem zgodnie z art. 291 TFUE (stosowanego przez odniesienie do art. 106a traktatu Euratom), Radzie można udzielić takiego uprawnienia tylko w „należycie uzasadnionych przypadkach”, gdyż to Komisja jest zwyczajowo odpowiedzialna za korzystanie z takiego uprawnienia.

 

Poprawka    22

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 4

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 4

skreślony

Okres ważności każdego rozporządzenia w rozumieniu art. 3 jest ograniczony. Okres ten może być zmieniony na wniosek państwa członkowskiego lub z inicjatywy Komisji, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 3.

 

Uzasadnienie

Skreślenie w związku z propozycją skreślenia art. 3.

 

Poprawka    23

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. W celu zapewnienia, że ustanowione w załącznikach I i III  maksymalne dozwolone poziomy skażenia uwzględniają wszelkie nowe pojawiające się dane naukowe, Komisja od czasu do czasu zasięga opinii ekspertów, włączając grupę ekspertów.

W celu uwzględnienia wszelkich nowych udostępnianych danych naukowych lub jeśli okaże się to konieczne po wypadku jądrowym lub w innym przypadku zdarzenia radiacyjnego Komisja dostosowuje załączniki I, II i III w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 5a i z warunkami ustanowionymi w art. 5b i 5c.

2. Na wniosek państwa członkowskiego lub Komisji maksymalne dozwolone poziomy skażenia ustanowione w  załącznikach I i III  mogą być zmieniane lub uzupełniane, po przedłożeniu Radzie wniosku Komisji zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 31 Traktatu.

 

 

 

Poprawka    24

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 5a

 

Wykonywanie przekazanych uprawnień

 

1. Uprawnienie do przyjmowania aktów delegowanych, o którym mowa w art. 5, powierza się Komisji na okres pięciu lat począwszy od ….*. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazanego uprawnienia nie później niż sześć miesięcy przed zakończeniem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwołają je zgodnie z art. 5b.

 

2. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja Europejska informuje o nim jednocześnie Parlament Europejski i Radę.

 

3. Uprawnienie do przyjmowania aktów delegowanych przyznaje się Komisji na warunkach określonych w art. 5b i 5c.

 

* Dz.U.: data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

(Zob. już przyjęte sformułowania w rozporządzeniu 438/2010 w sprawie zwierząt domowych, Dz.U. L 132, z 29.5.2010, s. 3-10 i w dyrektywie 2010/30 UE w sprawie etykietowania produktów związanych z energią, Dz.U. L 153 z 18.6.2010, s. 1-12).

Uzasadnienie

Treść art. 5a, 5b i 5c jest identyczna z treścią aktów prawnych (np. rozporządzanie w sprawie zwierząt domowych; etykietowania i wskazywania informacji o zużyciu energii przez produkty związane z energią). które niedawno zostały przyjęte i które przewidują akty delegowane.

 

Poprawka  25

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 b (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 5b

 

Odwołanie przekazania uprawnień

 

1. Przekazanie uprawnienia, o którym mowa w art. 5, może zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub Radę.

 

2. Instytucja, która wszczęła wewnętrzną procedurę mającą na celu podjęcie decyzji o ewentualnym odwołaniu przekazanego uprawnienia, dokłada starań, by powiadomić drugą instytucję i Komisję w rozsądnym czasie, przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienie, które mogłoby stać się przedmiotem odwołania, oraz ewentualne powody takiego odwołania.

 

3. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Wchodzi ona w życie bezzwłocznie lub z dniem w niej określonym. Nie narusza ona ważności już obowiązujących aktów delegowanych. Jest ona publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Uzasadnienie

Zob. uzasadnienie popr. 16 wprowadzonej przez sprawozdawcę.

 

Poprawka  26

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 5 c (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 5c

 

Sprzeciw wobec aktów delegowanych

 

1. Parlament Europejski lub Rada może wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie dwóch miesięcy od daty powiadomienia.

 

Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten może być przedłużony o dwa miesiące.

 

2. Jeśli po upływie terminu, o którym mowa w ust.1, ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, jest on publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem podanym w tym akcie.

 

Akt delegowany może zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie mają zamiaru wnieść sprzeciwu.

 

3. W przypadku sprzeciwu wobec aktu delegowanego ze strony Parlamentu Europejskiego lub Rady wyrażonego w terminie, o którym mowa w ust. 1, akt delegowany nie wchodzi w życie. Instytucja, która wyraża sprzeciw wobec aktu delegowanego, przedstawia powody tego sprzeciwu.

Uzasadnienie

Zob. uzasadnienie popr. 16 wprowadzonej przez sprawozdawcę.

 

 

Poprawka    27

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – ustęp 1 – akapit 2

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Do celów stosowania niniejszego rozporządzenia środki spożywcze i pasze przywożone z państw trzecich są uważane za wprowadzane na rynek, jeżeli na obszarze celnym Wspólnoty podlegają procedurze celnej innej niż procedura tranzytu.

Niniejsze rozporządzenie ma również zastosowanie w odniesieniu do środków spożywczych i pasz przywożonych z państw trzecich w tranzycie celnym lub z przeznaczeniem na wywóz.

 

 

Poprawka    28

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 6 – ustęp 2 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

2a. Państwa członkowskie monitorują stosowanie się do maksymalnych dozwolonych poziomów. W tym celu państwa członkowskie utrzymują system oficjalnych kontroli środków spożywczych i pasz oraz inne stosowne do okoliczności działania, w tym publiczne komunikaty o bezpieczeństwie żywności i pasz oraz o zagrożeniach, zgodnie z art. 17 rozporządzenia 178/2002.

 

 

Poprawka    29

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 8

skreślony

Zasady wykonywania  niniejszego rozporządzenia, a także dostosowania  wykazu środków spożywczych o mniejszym znaczeniu oraz  maksymalnych dozwolonych  poziomów skażenia, jakie się do nich stosują, określonych w załączniku II,  oraz dostosowania  maksymalnych dozwolonych  poziomów skażenia pasz , określonych w załączniku III,  są przyjmowane zgodnie z procedurą o której mowa  w art.  195 ust. 2  rozporządzenia Rady (WE)  nr  1234/2007 , która będzie stosowana na zasadzie analogii. W tym celu Komisja jest wspomagana przez  komitet doraźny.

 

Uzasadnienie

Doszło do połączenia art. 8 z art. 5, gdyż oba odnoszą się do przeglądu maksymalnych poziomów (załączniki I i III) i/lub przyjmowania wykazu z załącznika II, co można rozpatrywać łącznie za pośrednictwem przekazywania uprawnień (akty delegowane) Komisji.

 

Poprawka    30

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 8 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

Artykuł 8a

 

1. Do marca 2012 r. Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie stosowności maksymalnych dopuszczonych poziomów określonych w załącznikach I i III oraz stosowności utrzymania wykazu środków spożywczych o mniejszym znaczeniu określonych w załączniku II.

 

2. Sprawozdanie to w szczególności bada zgodność maksymalnych dozwolonych poziomów ze skuteczną dawką graniczną wynoszącą 1 mSv/y dla członków społeczeństwa zgodnie z warunkami określonymi w dyrektywie 96/29 Euratom i rozpatruje możliwość włączenia dodatkowych odpowiednich radionuklidów do załącznika I i III. Przy ocenianiu tych poziomów w sprawozdaniu kładzie się nacisk na ochronę najbardziej narażonych grup społeczeństwa, w szczególności dzieci, i bada się, czy na tej podstawie byłoby właściwie określenie maksymalnych dozwolonych poziomów dla wszystkich grup społecznych.

 

 

 

Poprawka    31

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Załącznik I – przypis 19

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

19 Żywność dla niemowląt oznacza  środki spożywcze przeznaczone do karmienia niemowląt podczas pierwszych czterech do sześciu miesięcy życia, same w sobie spełniające potrzeby pokarmowe tej kategorii osób, kierowane do sprzedaży detalicznej w łatwo rozpoznawanych opakowaniach i oznaczone jako „preparaty żywnościowe dla niemowląt”.

Żywność dla niemowląt oznacza  preparaty do początkowego żywienia niemowląt i preparaty do dalszego żywienia niemowląt oraz równorzędne środki spożywcze przeznaczone dla niemowląt w wieku poniżej dwunastu miesięcy, które to środki same w sobie spełniają potrzeby pokarmowe tej kategorii osób, kierowane są do sprzedaży detalicznej w łatwo rozpoznawanych opakowaniach i oznaczone jako „preparaty żywnościowe dla niemowląt”.

 

 

 

 

 

UZASADNIENIE

Charakter wniosku:

Na mocy traktatu Euratom zasięgnięto opinii komisji ITRE w sprawie wniosku dotyczącego omówionego powyżej rozporządzenia Rady zgodnie z art. 87 Regulaminu Parlamentu.

 

Wniosek polega w głównej mierze na kodyfikacji niezmienionych przepisów z trzech rozporządzeń przyjętych w latach 1987-1990, które ustanawiają poziomy skażenia radioaktywnego w przypadku zdarzenia radiacyjnego. Wprowadzenie jednak nowego punktu preambuły (pkt 15), który wnosi konieczne umocowanie jednego artykułu (art. 3 ust. 3) przewidującego zastrzeżenie uprawnień wykonawczych przez Radę, pociąga za sobą wprowadzenie merytorycznej zmiany, co z kolei uzasadnia wybór procedury przekształcenia.

 

Zgodnie z art. 87 poprawki do przekształcanego tekstu wniosku dopuszczone są tylko wtedy, gdy dotyczą one tych fragmentów, które zawierają zmiany, po zweryfikowaniu przez komisję właściwą w kwestiach prawnych (JURI), że wniosek nie wprowadza zmian merytorycznych innych niż te, które we wniosku określono jako takie.

Techniczne sprawdzenie adekwatności procedury prawnej przekształcenia zostało potwierdzono przez komisję JURI pismem z dnia 29 czerwca br., w którym zezwolono sprawozdawcy komisji ITRE do przystąpienia do rozpatrywania istoty wniosku.

 

Ocena sprawozdawcy

  (i) Treść wniosku:

Za pośrednictwem punktu preambuły wniosek dotyczący przekształcenia przewiduje uzasadnienie ex-post przepisów, które pozostają niezmienione (w formie wprowadzonej do rozporządzenia z 1987 r. oraz jego zmienionych wersji).

Treść rozporządzenia polega na mechanizmie dwóch poziomów interwencji w przypadku dojścia do wypadku jądrowego lub zagrożenia radiologicznego:

- natychmiastowym przyjęciu przez Komisję rozporządzenia „ad hoc” stosującego się do określonego obszaru i na ograniczony okres ważności, dotyczącego maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia radioaktywnego, określonych w załącznikach I i III do wniosku;

- przedłożeniu przez Komisję wniosku do Rady dotyczącego dostosowania lub potwierdzenie tego rozporządzenia „ad hoc” w ciągu miesiąca od jego przyjęcia.

Celem procedury przekształcenia jest właśnie uzasadnienie prawa Rady do tego ”by mogła bezpośrednio wykonać swoje uprawnienie do przyjęcia rozporządzenia dotyczącego zatwierdzenia we właściwym czasie środków zaproponowanych przez Komisję”. Dokonuje się to poprzez określenie nowego15 punktu preambuły, który stanowi, że: „(n)ależy zastrzec Radzie” takie prawo.

 

Wniosek dotyczący przekształcenia mógłby skłonić sprawozdawcę do rozpatrzenia następujących kwestii:

- czy owo uzasadnienie udziela dostatecznego umocowania zastrzeżeniu Radzie uprawnień wykonawczych, co i tak stanowi odstępstwo od zwyczajowych przepisów zastrzegających uprawnienia wykonawcze Komisji;

- czy te uprawnienia wykonawcze delegowane na Radę zostały jako takie właściwie określone i obwarowane, w szczególności na mocy nowych przepisów Traktatu z Lizbony w świetle „aktów delegowanych” i „wykonawczych” (art. 290 i 291 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej), również mających zastosowanie w dziedzinie Euratom (zob. art. 106a ust. 1 wersji skonsolidowanej traktatu Euratom, zgodnie z którym art. 285-304 TFUE stosuje się do traktatu Euratom).

  

(ii) Ocena:

Sprawozdawca jest zdania, że punktu 15 preambuły – który jest jedynym fragmentem zawierającym zmiany - nie można oddzielić od artykułu, do którego się odnosi. Gdyby tego dokonać, sprawozdawca musiałby rozpatrzyć prawomocność art. 3, a następnie mechanizmu wynikającego z tych uprawnień udzielonych Radzie w kolejnych artykułach wniosku.

Istnieje zatem potrzeba rozważenia spójności całego rozporządzenia, i to wykraczając poza procedurę przekształcenia . W tym sensie mechanizm - który polega na natychmiastowym przyjęciu rozporządzenia ad hoc w przypadku dojścia do zdarzenia radiacyjnego w celu zastosowania maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia jak przewiduje aktualne rozporządzenie, jeśli to możliwe ze pośrednictwem Rady – budzi poważne wątpliwości sprawozdawcy.

Sprawozdawca pragnie wyrazić następujące zastrzeżenia:

 

Ørozwiązania, które zostały określone w kontekście, jaki powstał po katastrofie w Czarnobylu, musiałyby zostać skorelowane z obecnym systemem uprawnień wykonawczych

- Rozporządzenie ad hoc przyjęte przez Komisję zgodnie z art. 2 wniosku zostało zbyt ogólnikowo określone. W obecnej formie wydaje się udzielać Komisji prawa do podejmowania natychmiastowych właściwych działań, polegających na przyjmowaniu środków „wykonawczych” do tego aktu podstawowego w rozumieniu art. 291 TFUE.

Nie podważając konieczności przyjmowania takich środków przez Komisję, sprawozdawca uważa, że warunki ich przyjmowania powinny zostać jasno sprecyzowane zgodnie z art. 291, podobnie jak i warunki dokonywania ich przeglądu.

- System przewidziany w art. 3, na mocy którego Rada może przyjmować rozporządzenie „celem dostosowania lub potwierdzenia przepisów rozporządzenia ad hoc”, jest niejasny. W tym przypadku również wydaje się, że te środki Rady można określić jako akty wykonawcze do aktualnego rozporządzenia. Jednakże tylko „w należycie uzasadnionych przypadkach” można udzielić Radzie takiego uprawnienia, gdyż to Komisja jest zwyczajowo odpowiedzialna jest za korzystanie z takiego uprawnienia[2].

Zdaniem sprawozdawcy omawiany wniosek w niezbyt jasny sposób uzasadnia potrzebę zastrzeżenia dla Rady uprawnień wykonawczych, jeśli chodzi o kontekst, charakter i treść aktu podstawowego, jaki ma zostać wdrożony. Ponadto sprawozdawca nie jest przekonany co do wartości dodanej tego dwupoziomowego podejścia, w ramach którego Rada może na końcu zatwierdzić lub dostosować decyzje Komisji, która w normalnym przebiegu wydarzeń powinna być jedynym organem wykonawczym.

 

Ømaksymalne dozwolone poziomy ujęte we wniosku (załącznik I i III) same w sobie budzą niepewność prawną

- Zgodnie z art. 5 ust. 2 poziomy te mogą być „zmieniane lub uzupełniane” po przedłożeniu Radzie wniosku Komisji „(n)a wniosek państwa członkowskiego lub Komisji”. Jest to równoznaczne z uzupełnieniem lub zmianą pewnych innych niż istotne elementów aktu prawnego, co powinno iść w parze z systemem „aktów delegowanych” zgodnie z art. 290 TFUE. Z tego względu prawo inicjatywy powinno pozostać wyłącznie po stronie Komisji; jakakolwiek inicjatywa ze strony państwa członkowskiego byłaby wyraźnym pogwałceniem przepisów traktatu.

- Kodyfikując istniejące rozporządzenia przyjęte w latach 90., wniosek wciąż odnosi się do przestarzałych tekstów: zob. definicję „żywności dla niemowląt” w załączniku I.

 

Zalecenia:

Chociaż omawiany wniosek rozpatrywany jest w procedurze przekształcenia, sprawozdawca wzywa komisję ITRE do dokonania merytorycznej zmiany wniosku, wykraczając poza same wyróżnione na szaro fragmenty, tak by zagwarantować pewność prawną i spójność tekstu.

Sprawozdawca zaproponowałby zatem szczegółowe poprawki do ujednoliconych fragmentów wniosku, aby:

  - usprawnić procedurę na wypadek zagrożenia jądrowego poprzez wyraźne nadanie Komisji roli nadzorczej oraz wyjaśnienie systemu jej aktów (przyjęcie, przegląd). W tym celu sprawozdawca sugeruje, by Komisja została upoważniona do:

(i) natychmiastowego zastosowania maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia promieniotwórczego, jak określono w załącznikach (zob. zmieniony art. 2);

(ii) przyjmowania „aktów delegowanych”, aby dokonać przeglądu lub uzupełnienia poziomów skażenia oraz wykazu środków spożywczych o mniejszym znaczeniu i pasz, aby w należyty sposób uwzględnić postęp techniczny (zob. zmieniony art. 5 oraz następujące procedury w art. 5a-5c).

- służyć interesowi obywateli poprzez lepsze zarządzanie sytuacją powypadkową, dzięki ograniczeniu interwencji i marginesu manewru udzielonych państwom członkowskim:

(i) z jednej strony, gdyż procedura „potwierdzenia” lub „dostosowania” zastosowania maksymalnych dozwolonych poziomów przez Radę wydaje się zbyteczna i budzi niepewność prawną, sprawozdawca sugeruje skreślenie tego poziomu interweniowania (art. 3 i art. 4).

(ii) z drugiej zaś strony, inicjatywy państw członkowskich dotyczące przeglądu i dodawania poziomów skażenia (art. 5 i art. 8), jak również przepisy dotyczące wdrożenia rozporządzenia (art. 8), są odpowiednio usprawnione za pośrednictwem systemu aktów delegowanych/wykonawczych (zmienione art. 2 i art. 5).

- zagwarantować pewność prawną całego wniosku za sprawą:

(i) zestawienia przestarzałych procedur – przyjętych przez analogię do procedur „komitologii” w obszarze Euratom – które omawiany wniosek zamierza skodyfikować w ramach przepisów Traktatu z Lizbony;

(ii) uaktualnienia definicji, gdzie to konieczne.

 

Z proceduralnego punktu widzenia wprowadzenie tych proponowanych zmian merytorycznych wiązałyby się z powiadomieniem Rady i Komisji o zamiarze sprawozdawcy, przed głosowaniem nad projektem sprawozdania, jak przewiduje to art. 87 Regulaminu.

ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI PRAWNEJ

Ref.: D(2010)32731

 

 

 

Herbert REUL

Przewodnicząca Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

ASP 10E206

Bruksela

 

 

Dotyczy:  wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz po wypadku jądrowym lub w innym przypadku zdarzenia radiacyjnego (przekształcenie)

COM(2010) 184 wersja ostateczna z 27.4.2010 - 2010/0098 (CNS)

 

 

Szanowny Panie Przewodniczący!

Komisja Prawna, której mam zaszczyt przewodniczyć, przeanalizowała ww. wniosek zgodnie z art. 87 o przekształceniu, wprowadzonym do regulaminu Parlamentu.

Artykuł 87 ust. 3 brzmi następująco:

„Jeżeli komisja właściwa w kwestiach prawnych uzna, że wniosek nie wnosi zmian merytorycznych innych niż te, które we wniosku określono jako takie, informuje o tym komisję przedmiotowo właściwą.

W takim przypadku, poza poprawkami spełniającymi warunki przewidziane w art. 156 i 157, komisja przedmiotowo właściwa dopuszcza wyłącznie poprawki dotyczące części wniosku zawierających zmiany.

Jeżeli jednak, zgodnie z pkt 8 porozumienia międzyinstytucjonalnego, właściwa komisja zamierza także złożyć poprawki to ujednoliconych fragmentów wniosku, powiadamia ona niezwłocznie o tym zamiarze Radę i Komisję, zaś Komisja powinna poinformować komisję, przed głosowaniem zgodnie z art. 54, o swoim stanowisku w sprawie poprawek i o tym, czy zamierza wycofać wniosek dotyczący przekształcenia”.

W oparciu o opinię Wydziału Prawnego, którego przedstawiciele uczestniczyli w posiedzeniach konsultacyjnej grupy roboczej analizującej wniosek dotyczący przekształcenia, oraz zgodnie z zaleceniami sprawozdawcy Komisja Prawna uważa, że przedmiotowy wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te, które zostały określone jako takie we wniosku lub w opinii grupy roboczej, oraz że w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów wcześniej przyjętych aktów z tymi zmianami wniosek zawiera zwykłą kodyfikację istniejącego tekstu, bez zmian merytorycznych.

Ponadto zgodnie z art. 87 Komisja Prawna uznała techniczne dostosowania zaproponowane w opinii wyżej wspomnianej grupy roboczej za konieczne do zapewnienia zgodności wniosku z zasadami dotyczącymi przekształcenia.

W związku z powyższym na posiedzeniu w dniu 17 maja 2010 r. Komisja Prawna jednogłośnie postanowiła zalecić Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, jako komisji przedmiotowo właściwej, przystąpienie do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku zgodnie z sugestiami Komisji Prawnej i art. 87 Regulaminu.

Z poważaniem

Klaus-Heiner LEHNE

 

ZAŁĄCZNIK: OPINIA GRUPY KONSULTACYJNEJ SŁUŻB PRAWNYCH PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY I KOMISJI

 

 

 

GRUPA KONSULTACYJNA

SŁUŻB PRAWNYCH

Bruksela, dnia 4 czerwca 2010 r.

OPINIA

  PRZEZNACZONA DLA  PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

    RADY

    KOMISJI

Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady ustanawiającego maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz po wypadku jądrowym lub w innym przypadku zdarzenia radiacyjnego (przekształcenie)

COM(2010)0184 z dnia 27.4.2010 r. – 2010/0098(CNS)

Uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych, a w szczególności jego ust. 9, konsultacyjna grupa robocza, złożona z przedstawicieli odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, zebrała się w dniu 6 maja 2010 r. w celu zbadania wyżej wspomnianego wniosku przedłożonego przez Komisję.

 

W wyniku przeprowadzonej podczas posiedzenia[3] analizy wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady przekształcającego rozporządzenie (Euratom) nr 3954/87 z dnia 22 grudnia 1987 r. ustanawiającego maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz po wypadku jądrowym lub w każdym innym przypadku zdarzenia radiacyjnego, rozporządzenia Komisji (Euratom) nr 944/89 z dnia 12 kwietnia 1989 r. ustanawiającego maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego w środkach spożywczych o mniejszym znaczeniu w następstwie wypadku jądrowego lub w każdym innym przypadku zdarzenia radiacyjnego oraz rozporządzenia Komisji (Euratom) nr 770/90 z dnia 29 marca 1990 r. ustanawiającego maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego pasz w następstwie wypadku jądrowego lub wszelkich innych przypadków pogotowia radiologicznego, konsultacyjna grupa robocza uzgodniła jednomyślnie, że wniosek nie wprowadza żadnych zmian merytorycznych poza tymi, które są zaznaczone jako takie. Grupa robocza uznała również, że w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów wcześniejszych aktów prawnych z tymi istotnymi zmianami przedmiotowy wniosek dotyczy zwykłej kodyfikacji istniejącego tekstu, bez zmian merytorycznych.

 

 

C. PENNERA        J.-C. PIRIS      L. ROMERO REQUENA

Dyrektor Generalny   Dyrektor Generalny     Dyrektor Generalny   

Wydziału Prawnego PE   służb prawnych Rady    służb prawnych Komisji

OPINIA KOMISJI PRAWNEJ W SPRAWIE PROPONOWANEJ PODSTAWY PRAWNEJ

Herbert Reul

Przewodniczący

Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii

BRUKSELA

Dotyczy:  Opinii w sprawie podstawy prawnej wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz po wypadku jądrowym lub w innym przypadku zdarzenia radiacyjnego (przekształcenie) ( COM(2010)0184 – C7‑0137/2010 – 2010/0098(CNS) )

Szanowny Panie Przewodniczący,

pismem z dnia 11 listopada 2010 r. zwrócił się Pan do Komisji Prawnej, zgodnie z art. 37 ust. 2 Regulaminu, o ocenę adekwatności art. 31 Traktatu EURATOM (EWEA) jako podstawy prawnej przedmiotowego wniosku Komisji oraz o wydanie opinii, czy art. 168 ust. 4 lit. b) TFUE nie byłby bardziej odpowiednią podstawą prawną.

Komisja rozpatrzyła to pytanie na posiedzeniu w dniu 22 listopada 2010 r.

I – Kontekst

 

W dniu 27 kwietnia 2010 r. Komisja przyjęła swój wniosek dotyczący przekształcenia rozporządzenia Rady ustanawiającego maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz po wypadku jądrowym lub w innym przypadku zdarzenia radiacyjnego (dalej zwany „wnioskiem”) i przekazała go do Parlamentu zgodnie z procedurą konsultacji. Po przeanalizowaniu wniosku zgodnie z art. 87 ust. 3 Regulaminu (przekształcenie) w dniu 23 czerwca 2010 r. Komisja Prawna zaleciła Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii (ITRE) przystąpienie do rozpatrywania istoty wniosku. Obecnie Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii rozpatruje istotę wniosku, a jej sprawozdawca Ivo Belet złożył projekt sprawozdania (zwany dalej „projektem sprawozdania”).

 

Pismem z dnia 11 listopada przewodniczący komisji ITRE zwrócił się do Komisji Prawnej o opinię dotyczącą wyboru podstawy prawnej wniosku po tym, jak w przedmiotowej komisji złożono poprawki mające na celu zmianę podstawy prawnej.

 

II – Podstawa prawna

 

1.  Podstawa prawna wniosku Komisji

 

Wniosek oparty jest na art. 31 (tytuł II, rozdział 3: Ochrona zdrowia i bezpieczeństwo) Traktatu EWEA, który brzmi następująco:

 

Artykuł 31

 

Podstawowe normy opracowuje Komisja po uzyskaniu opinii grupy osób wyznaczonych przez Komitet Naukowo-Techniczny spośród ekspertów naukowych, zwłaszcza w dziedzinie zdrowia publicznego, z Państw Członkowskich. Komisja uzyskuje opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego odnośnie do tych norm.

 

Po konsultacji z Parlamentem Europejskim Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, która przekazuje jej zebrane przez siebie opinie tych komitetów, ustanawia normy podstawowe.

 

„Podstawowe normy”, o których mowa w art. 31, zostały określone w art. 30 Traktatu EWEA, który brzmi następująco:

 

Artykuł 30

W ramach Wspólnoty ustanawia się podstawowe normy ochrony zdrowia pracowników i ludności przed niebezpieczeństwem promieniowania jonizującego.

Pojęcie „podstawowe normy” oznacza:

a) maksymalne dopuszczalne dawki nie stanowiące zagrożenia;

b) maksymalne dopuszczalne poziomy narażenia na promieniowanie i skażenia;

c) podstawowe zasady opieki medycznej nad pracownikami.

 

Ponadto art. 32 Traktatu EWEA stanowi, co następuje:

 

Artykuł 32

Na wniosek Komisji lub Państwa Członkowskiego podstawowe normy mogą zostać zweryfikowane lub uzupełnione zgodnie z procedurą przewidzianą w artykule 31.

 

Komisja rozpatruje każdy wniosek Państw Członkowskich.

 

2.  Propozycje zmian podstawy prawnej

 

Zgodnie z powiadomieniem zawartym w piśmie przewodniczącego komisji ITRE sprawozdawca Ivo Belet podejmuje próbę zmiany podstawy prawnej wniosku przez zastąpienie jej odwołaniem do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), a konkretnie art. 168 ust. 4 lit. b), który brzmi następująco:

 

Artykuł 168

(dawny artykuł 152 TWE)

 

4. Na zasadzie odstępstwa od artykułu 2 ustęp 5 i artykułu 6 litera a) oraz zgodnie z artykułem 4 ustęp 2 litera k), Parlament Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Społecznym oraz Komitetem Regionów, przyczyniają się do osiągnięcia celów określonych w niniejszym artykule, przyjmując, w celu stawienia czoła wspólnym zagadnieniom związanym z bezpieczeństwem:

(...)

b) środki w dziedzinach weterynaryjnej i fitosanitarnej, mające bezpośrednio na celu ochronę zdrowia publicznego;

(...)

 

W uzasadnieniu złożonej poprawki sprawozdawca twierdzi, że w art. 168 ust. 4 lit. b) uwzględniono przyjęcie środków w dziedzinie fitosanitarnej. Celem przedmiotowego rozporządzenia jest ustanowienie maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz po wypadku jądrowym lub w innym przypadku zdarzenia radiacyjnego, podczas gdy w dyrektywie Rady 96/29/Euratom, zgodnie z art. 31 Traktatu EWEA, mowa w głównej mierze o grupie osób, która może być narażona na ewentualne skażenie radioaktywne. Zatem powoływanie się na Traktat EWEA jest nieadekwatne, gdyż głównym celem rozporządzenia jest ochrona zdrowia publicznego, która to dziedzina jest regulowana na mocy art. 168 TFUE.

 

Trzeba zaznaczyć, że przyjęcie art. 168 za podstawę prawną wiązałoby się ze zmianą z trybu konsultacji na zwykłą procedurę ustawodawczą z pełnym udziałem Parlamentu.

 

III – Analiza

 

Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Wybór podstawy prawnej aktu wspólnotowego musi opierać się na obiektywnych czynnikach, które mogą zostać poddane kontroli sądowej, do których należą w szczególności cel i treść aktu[4]. W związku z tym cel i treść aktu muszą być zgodne z zakresem podstawy prawnej.

W Traktacie EWEA uwzględniono przepisy pozwalające Wspólnocie na regulowanie korzystania z energii atomowej przez państwa członkowskie, zwłaszcza w zakresie środków bezpieczeństwa atomowego i ochrony zdrowia. Artykuł 2 lit. b) Traktatu EWEA stanowi, że Wspólnota, zgodnie z postanowieniami Traktatu, tworzy jednolite normy bezpieczeństwa mające chronić zdrowie pracowników i ludności oraz zapewnia ich stosowanie. W rozdziale 3 tytułu II Traktatu dotyczącym ochrony zdrowia uwzględniono przepisy dotyczące podstawowych norm ochrony przed niebezpieczeństwem promieniowania jonizującego.

 

W proponowanym rozporządzeniu sformułowano procedurę określania maksymalnych dozwolonych poziomów skażenia promieniotwórczego środków spożywczych i pasz, które mogą zostać wprowadzone do obrotu po wypadku jądrowym lub w innym przypadku zdarzenia radiacyjnego mogącym doprowadzić lub doprowadzającym do znacznego skażenia promieniotwórczego środków spożywczych i pasz[5]. Równocześnie w załączniku I i III określono maksymalne dozwolone poziomy skażenia promieniotwórczego środków spożywczych i pasz. Rozporządzenie ma zostać przyjęte jako rozporządzenie Euratom.

 

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozpatrywał dotychczas jeden przypadek wyboru podstawy prawnej dla rozporządzenia Rady nr 3954/87, co jest również przedmiotem obecnego wniosku w sprawie przekształcenia, i orzekł, co następuje: Celem rozporządzenia nr 3954/87 jest utworzenie jednolitych norm bezpieczeństwa mających chronić zdrowie pracowników i ludności zgodnie z art. 2 lit. b) Traktatu EWEA. Ustanowiono w nim maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz, a także zobowiązano Komisję, aby po wypadku jądrowym lub w innym przypadku zdarzenia radiacyjnego przyjęła – jeżeli wymagają tego okoliczności – rozporządzenie zapewniające stosowanie wcześniej ustanowionych maksymalnych dozwolonych poziomów. W związku z tym, że celem rozporządzenia jest ochrona ludności przed zagrożeniem wynikającym ze skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz, zostało ono przyjęte na podstawie art. 31 Traktatu EWEA[6].W związku z powyższym zwrócono się do Trybunału o rozstrzygnięcie, czy art. 100a Traktatu EWG nie służyłby za bardziej odpowiednią podstawę prawną[7].Trybunał orzekł, że: To, że w rozporządzeniu przewidziano również zakaz wprowadzania do obrotu środków spożywczych oraz pasz o skażeniu radioaktywnym przekraczającym maksymalne dozwolone poziomy, nie stwarza konieczności równoczesnego powoływania się na art. 100a Traktatu EWG. W istocie ze względu na to, że zakaz jest tylko jednym z warunków skutecznego stosowania maksymalnych dozwolonych poziomów, rozporządzenie wywołuje jedynie skutek poboczny w postaci harmonizacji warunków służących swobodnemu przepływowi towarów we Wspólnocie, wynikający z unikania przyjmowania przez różne państwa członkowskie środków jednostronnych. Trybunał orzekł również, iż: Wszystko wskazuje na to, że celem wspomnianych artykułów jest zapewnienie spójnej i skutecznej ochrony zdrowia ludności przed niebezpieczeństwem promieniowania jonizującego bez względu na jego źródło i kategorię osób narażonych na promieniowanie.

W wyroku w sprawie C-29/99 Komisja przeciwko Radzie Trybunał powołał się następnie na ten wyrok[8], aby podkreślić, że Trybunał odrzucił restrykcyjną interpretację art. 30 i następnych Traktatu EWEA zaproponowaną przez Parlament. Orzekł, że celem wspomnianych artykułów jest zapewnienie spójnej i skutecznej ochrony zdrowia ludności przed niebezpieczeństwem wynikającym z promieniowania jonizującego „bez względu na jego źródło”.

 

Ponadto Trybunał podkreślił, że artykuły muszą być interpretowane w świetle celu określonego w preambule Traktatu EWEA, w którym uznaje się, że sygnatariusze pragną „stworzyć warunki bezpieczeństwa niezbędne do eliminacji zagrożeń dla życia i zdrowia ludności”[9].

 

Wynika z tego zatem, że art. 30 i następne Traktatu EWEA stanowią niezależną podstawę prawną do ustanowienia podstawowych norm bezpieczeństwa mających na celu ochronę zdrowia ludności (zdrowia publicznego) przed jakimkolwiek niebezpieczeństwem promieniowania jonizującego, a zwłaszcza umożliwienie przyjęcia maksymalnych dopuszczalnych poziomów skażenia.

 

Zważywszy jednak, że art. 168 TFUE dotyczy zdrowia publicznego i wymaga zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego podczas definiowania i wprowadzania wszystkich procedur i działań, można uznać, że powinien on zostać uznany za podstawę prawną do przyjęcia przedmiotowego aktu. Wydział Prawny Parlamentu w swojej notatce z dnia 18 listopada 2010 r. przedstawia szereg argumentów w tej sprawie przed ostatecznym wskazaniem na art. 168 ust. 4 lit. b) TFUE.

 

Po pierwsze to, że Trybunał odrzucił dotychczasowe skargi w sprawie podstawy prawnej dotyczącej rynku wewnętrznego oraz uznał art. 31 Traktatu EWEA za jedyną ważną podstawę prawną, nie wyklucza nowego podejścia Trybunału. W rzeczywistości podstawa prawna, o której mowa w poprawce złożonej przez sprawozdawcę, nie istniała w momencie wydawania orzeczenia w sprawie C-70/88. Art. 168 ust. 4 lit. b) został wprowadzony w Traktacie z Maastricht w 1992 r.[10].

 

Po drugie, warto również przypomnieć, że samo wystąpienie wypadku jądrowego lub innego zdarzenia nie zakłada automatycznego przyjęcia Traktatu EWEA za podstawę prawną. W związku z tym Trybunał orzekł w sprawie C-62/88[11]dotyczącej rozporządzenia nr 3955/87[12], co następuje: Przyjęcia art. 113 [obecnie art. 207 TFUE] jako podstawy prawnej spornego rozporządzenia nie można wykluczyć z uwagi na to, że w art. 30 i następnych Traktatu EWEA określono szczegółowe zasady regulujące podstawowe normy ochrony zdrowia ludności przed niebezpieczeństwem promieniowania jonizującego. Postanowienia, które zawarto w rozdziale zatytułowanym „Ochrona zdrowia i bezpieczeństwo”, wchodzącym w skład drugiego tytułu Traktatu EWEA „Postanowienia dotyczące wspierania postępu w energetyce jądrowej”, mają na celu zapewnienie ochrony zdrowia publicznego w sektorze jądrowym. Nie mają one na celu regulowania handlu pomiędzy Wspólnotą a państwami trzecimi.

 

Po trzecie, w punkcie 5 preambuły wniosku mowa jest o środkach przyjętych w celu zapewnienia, że niektóre produkty rolne są wprowadzane na terytorium Unii wyłącznie w ramach wspólnych ustaleń, chroniących zdrowie ludności. Do środków tych należy rozporządzenie Rady (EWG) nr 1707/86[13], rozporządzenie (EWG) nr 3020/86[14] i rozporządzenie (EWG) nr 3955/87. Wspomniane akty prawne potwierdzają, że odpowiedzią prawną na wypadek jądrowy nie musi być koniecznie akt powołujący się na Traktat EWEA.

 

Ponadto art. 168 ust. 4 lit. b) TFUE mógłby z całą pewnością służyć za odpowiednią podstawę prawną wniosku. Zgodnie z zapisem tego artykułu bezpośrednim celem aktów przyjętych na jego podstawie powinna być ochrona zdrowia publicznego, który to warunek jest niewątpliwie spełniony przez obecny wniosek, w którym określono maksymalne dozwolone poziomy (…) skażenia promieniotwórczego środków spożywczych oraz pasz[15]. Dodatkowym argumentem przemawiającym za przedstawionym stanowiskiem jest art. 6, który stanowi, że jedynie środki spożywcze i pasze zgodne z maksymalnymi dopuszczalnymi poziomami określonymi w rozporządzeniu mogą być wprowadzone do obrotu. Definicja środków spożywczych i pasz określona w art. 1 ust. 2 wniosku (odpowiednio: produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi albo bezpośrednio, albo po przetworzeniu oraz produkty przeznaczone wyłącznie do żywienia zwierząt) podkreśla cel wniosku. Poniżej znajduje się wykaz niektórych aktów prawnych przyjętych zgodnie z art. 168 ust. 4 lit. b) TFUE:

 

·Rozporządzenie (WE) nr 1069/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 października 2009 r. określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego)[16],

·Rozporządzenie (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiające wymagania dotyczące higieny pasz[17],

·Rozporządzenie (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniające dyrektywę Rady 91/414/EWG[18],

·Rozporządzenie (WE) nr 854/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące organizacji urzędowych kontroli w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi[19].

 

W związku z powyższym wniosek powinien być uznany za środek w dziedzinie fitosanitarnej lub weterynaryjnej, którego podstawowym celem jest ochrona zdrowia publicznego.

 

IV – Wnioski i zalecenia

 

W świetle powyższej analizy stwierdza się, że to, iż przed wprowadzeniem art. 168 TFUE w 1992 r. Trybunał uznał art. 31 Traktatu EWEA za odpowiednią podstawę prawną rozporządzenia, którego przekształcenie jest proponowane, nie jest wystarczającym powodem do wykluczenia uznania za podstawę prawną art. 168 ust. 4 lit. b), który nie istniał w owym czasie i który dotyczy ochrony zdrowia publicznego.

 

Na posiedzeniu w dniu 22 listopada 2010 r. Komisja Prawna postanowiła jednogłośnie[20] zalecić przyjęcie art. 168 ust. 4 lit. b) TFUE za podstawę prawną wniosku.

Z wyrazami szacunku

Klaus-Heiner Lehne

 

 

PROCEDURA

Tytuł

Maksymalne dozwolone poziomy skażenia radioaktywnego środków spożywczych oraz pasz po wypadku jądrowym lub w innym przypadku zdarzenia radiacyjnego (przekształcenie)

Odsyłacze

COM(2010)0184 – C7-0137/2010 – 2010/0098(CNS)

Data konsultacji z PE

28.5.2010

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ITRE

15.6.2010

Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

JURI

15.6.2010

 

 

 

Sprawozdawca(y)

       Data powołania

Ivo Belet

16.6.2010

 

 

Zastrzeżenia do podstawy prawnej

       Data wydania opinii JURI

JURI

22.11.2010

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

26.10.2010

1.12.2010

 

 

Data przyjęcia

13.1.2011

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

45

4

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Jean-Pierre Audy, Zigmantas Balčytis, Ivo Belet, Bendt Bendtsen, Jan Březina, Reinhard Bütikofer, Maria Da Graça Carvalho, Giles Chichester, Christian Ehler, Lena Ek, Adam Gierek, Norbert Glante, Fiona Hall, Jacky Hénin, Edit Herczog, Romana Jordan Cizelj, Arturs Krišjānis Kariņš, Lena Kolarska-Bobińska, Bogdan Kazimierz Marcinkiewicz, Marisa Matias, Judith A. Merkies, Angelika Niebler, Jaroslav Paška, Miloslav Ransdorf, Herbert Reul, Teresa Riera Madurell, Michèle Rivasi, Jens Rohde, Paul Rübig, Francisco Sosa Wagner, Konrad Szymański, Britta Thomsen, Claude Turmes, Marita Ulvskog, Alejo Vidal-Quadras

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Maria Badia i Cutchet, Françoise Grossetête, András Gyürk, Jolanta Emilia Hibner, Yannick Jadot, Ivailo Kalfin, Eija-Riitta Korhola, Marian-Jean Marinescu, Alajos Mészáros, Vladko Todorov Panayotov, Peter Skinner, Hannes Swoboda

Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Norica Nicolai, Britta Reimers

Data złożenia

18.1.2011

 

 

[1] Dz.U. C 77 z 28.3.2002, s. 1.
[2] Art. 291 ust. 2 TFUE ma następujące brzmienie: „Jeżeli konieczne są jednolite warunki wykonywania prawnie wiążących aktów Unii, akty te powierzają uprawnienia wykonawcze Komisji lub, w należycie uzasadnionych przypadkach oraz w przypadkach określonych w artykułach 24 i 26 Traktatu o Unii Europejskiej, Radzie”.
[3]   Konsultacyjna grupa robocza miała do dyspozycji angielską, francuską i niemiecką wersję językową wniosku i pracowała w oparciu o wersję angielską, stanowiącą źródłową wersję językową omawianego tekstu.
[4]Zob. najnowszy wyrok z dnia 8 września 2009 r. w sprawie C-411/06 Komisja przeciwko Parlamentowi i Radzie, który nie został jeszcze ogłoszony w Zb.Orz.
[5]Art. 1 ust. 1 wniosku.
[6]Sprawa C-70/88 Parlament Europejski przeciwko Radzie [1991] Zb.Orz. 1991, s. I-4529.
[7]Zbliżanie ustawodawstw na rynku wewnętrznym (obecnie art. 114 TFUE).
[8] Sprawa C-29/99 Komisja przeciwko Radzie [2002], Zb.Orz. 2002, s. I-11282, pkt 80.
[9]Tamże, pkt 75.
[10]W tym czasie obowiązywał jako art. 129 ust. 4 lit. b) Traktatu WE zmieniony Traktatem z Amsterdamu; nadano mu też nowy numer – art. 152 ust. 4 lit. b) TWE.
[11] Sprawa C-62/88 Grecja przeciwko Radzie [1990] Zb.Orz. 1990, s. I-1527, pkt 16–18.
[12] Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3955/87 z dnia 22 grudnia 1987 r. w sprawie warunków regulujących przywóz produktów rolnych pochodzących z państw trzecich w następstwie wypadku w elektrowni jądrowej w Czarnobylu, Dz.U. L 146 z 30.12.1987, s. 14.
[13]Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1707/86 z dnia 30 maja 1986 r. w sprawie warunków regulujących przywóz produktów rolnych pochodzących z państw trzecich w następstwie wypadku w elektrowni jądrowej w Czarnobylu, Dz.U. L 14 z 31.5.1986, s. 88. W rozporządzeniu tym powołano się na Traktat EWG, jednak nie na żaden konkretny artykuł Traktatu.
[14]Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3020/87 z dnia 30 września 1987 r. rozszerzające rozporządzenie (EWG) nr 1707/86 w sprawie warunków regulujących przywóz produktów rolnych pochodzących z państw trzecich w następstwie wypadku w elektrowni jądrowej w Czarnobylu, Dz.U. L 280 z 1.10.1986, s. 79. W rozporządzeniu tym powołano się na Traktat EWG, jednak nie na żaden konkretny artykuł Traktatu.
[15]Zob. połączone sprawy C-453/03, C-11/04, C-12/04 oraz C-194/04 ABNA i in. [2005], Zb.Orz., s. I-10423.
[16]Dz.U. L 300 z 14.11.2009, s. 1.
[17]Dz.U. L 35 z 8.2.2005, s. 1.
[18]Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1.
[19]Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 206.
[20]W chwili głosowania końcowego obecni byli: Klaus-Heiner Lehne (przewodniczący), Luigi Berlinguer (wiceprzewodniczący), Raffaele Baldassarre (wiceprzewodniczący), Evelyn Regner (wiceprzewodnicząca), Sebastian Valentin Bodu (wiceprzewodniczący), Eva Lichtenberger (sprawozdawczyni), Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Antonio López-Istúriz White, Jiří Maštálka, Alajos Mészáros, Bernhard Rapkay, Francesco Enrico Speroni, József Szájer, Alexandra Thein, Cecilia Wikström oraz Tadeusz Zwiefka.