Dokument z posiedzenia
24.3.2011
***I
SPRAWOZDANIE
w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie minimalnych norm dotyczących procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej w państwach członkowskich (przekształcenie)
( COM(2009)0554 – C7‑0248/2009 – 2009/0165(COD) )
Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
Sprawozdawczyni: Sylvie Guillaume
(Przekształcenie – art. 87 Regulaminu)
PR_COD_COD_1recastingam
Objaśnienie używanych znaków |
* Procedura konsultacji *** Procedura zgody ***I Zwykła procedura ustawodawcza (pierwsze czytanie) ***II Zwykła procedura ustawodawcza (drugie czytanie) ***III Zwykła procedura ustawodawcza (trzecie czytanie)
(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu.)
|
Poprawki do projektu aktu |
W poprawkach Parlamentu zmiany do projektu aktu zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą. Oznakowanie zwykłą kursywą jest wskazówką dla służb technicznych dotyczącą propozycji korekty elementów projektu aktu w celu ustalenia tekstu końcowego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub pominiętych w danej wersji językowej). Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.
W poprawkach do aktów istniejących trzecia i czwarta linijka w nagłówku poprawki w projekcie aktu zawiera, odpowiednio, odniesienie do istniejącego aktu i postanowienia tego aktu, które ulega zmianie. Fragmenty przepisu aktu istniejącego, do którego Parlament wprowadza zmiany, a który nie został zmieniony w projekcie aktu, zaznacza się wytłuszczonym drukiem. Ewentualne skreślenia w obrębie takich fragmentów zaznaczane są w sposób następujący: [...].
|
SPIS TREŚCI
strona
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO 5
UZASADNIENIE 59
ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI PRAWNEJ 62
ZAŁĄCZNIK: OPINIA GRUPY KONSULTACYJNEJ SŁUŻB PRAWNYCH PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY I KOMISJI 64
PROCEDURA 66
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie minimalnych norm dotyczących procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej w państwach członkowskich (przekształcenie)
( COM(2009)0554 – C7‑0248/2009 – 2009/0165(COD) )
(Zwykła procedura legislacyjna – przekształcenie)
Parlament Europejski,
– uwzględniając wniosek Komisji skierowany do Parlamentu i Rady ( COM(2009)0554 ),
– uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 63 akapit pierwszy ust. 1 lit. d) i ust. 2. lit. a) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7–0248/2009),
– uwzględniając komunikat Komisji skierowany do Parlamentu i Rady pt. „Konsekwencje wejścia w życie traktatu lizbońskiego dla trwających międzyinstytucjonalnych procedur decyzyjnych” ( COM(2009)0665 ),
– uwzględniając art. 294 ust. 3 i art. 78 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
– uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych[1],
– uwzględniając rezolucję z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie przyszłości wspólnego europejskiego systemu azylowego[2],
– uwzględniając pismo Komisji Prawnej z dnia 2 lutego 2010 r. skierowane do Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zgodnie z art. 87 ust. 3 Regulaminu,
– uwzględniając art. 87 i 55 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych ( A7–0085/2011 ),
A. mając na uwadze, że zdaniem konsultacyjnej grupy roboczej złożonej z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji omawiany wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych oprócz tych, które już zaznaczono jako takie we wniosku, oraz że w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów poprzednich aktów wraz ze zmianami merytorycznymi, wniosek zawiera zwykłą kodyfikację istniejących tekstów bez żadnych zmian merytorycznych,
1. zatwierdza swoje stanowisko w pierwszym czytaniu w wersji uwzględniającej zalecenia konsultacyjnej grupy roboczej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji;
2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeżeli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
3. zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom narodowym.
Poprawka 1
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 8 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(8) Należy zmobilizować zasoby Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców oraz Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu w celu odpowiedniego wsparcia wysiłków państw członkowskich w odniesieniu do wdrożenia norm określonych w drugiej fazie tworzenia wspólnego europejskiego systemu azylowego, w szczególności tym państwom członkowskim, których systemy azylowe poddawane są szczególnej i nieproporcjonalnej presji, zwłaszcza za względu na ich położenie geograficzne lub sytuację demograficzną. | (8) Należy zmobilizować zasoby Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców oraz Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, między innymi w celu odpowiedniego wsparcia wysiłków państw członkowskich w odniesieniu do wdrożenia norm określonych w drugiej fazie tworzenia wspólnego europejskiego systemu azylowego, w szczególności tych państw członkowskich, których systemy azylowe poddawane są szczególnej i nieproporcjonalnej presji, zwłaszcza za względu na ich położenie geograficzne lub sytuację demograficzną. W państwach członkowskich, które – w stosunku do liczby ludności – otrzymują nieproporcjonalnie wysoką liczbę wniosków o azyl należy bezzwłocznie udostępnić wsparcie finansowe oraz administracyjne wsparcie techniczne w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców i odpowiednio Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, tak aby państwa tego mogły zastosować się do przepisów niniejszej dyrektywy. |
` |
|
Poprawka 2
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 13 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(13) Niniejsza dyrektywa respektuje prawa podstawowe i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. Dyrektywa ma służyć w szczególności wspieraniu stosowania art. 1, 18, 19, 21, 24 i 47 karty, i musi zostać odpowiednio do tego wdrażana. | (13) Niniejsza dyrektywa respektuje prawa podstawowe i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. Dyrektywa ma służyć w szczególności wspieraniu stosowania art. 1, 4, 18, 19, 21, 24 i 47 karty, i musi zostać odpowiednio do tego wdrażana. |
Poprawka 3
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 14 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (14a) Państwa członkowskie są zobowiązane do pełnego przestrzegania zasady non-refoulement i prawa do azylu, co obejmuje dostęp do procedury azylowej dla każdej osoby pragnącej ubiegać się o azyl i znajdującej się na obszarze ich jurysdykcji, w tym dla osób znajdujących się pod faktyczną kontrolą danego organu UE lub państwa członkowskiego. |
Poprawka 4
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 15 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(15) Istotne jest, aby decyzje w sprawie wszystkich wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej podejmowane były na podstawie faktów oraz, w pierwszej instancji, przez organy, których personel posiada odpowiednią wiedzę lub przechodzi niezbędne szkolenie w dziedzinie azylu i uchodźców. | (15) Istotne jest, aby decyzje w sprawie wszystkich wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej podejmowane były na podstawie faktów oraz, w pierwszej instancji, przez organy, których personel posiada odpowiednią wiedzę i przechodzi niezbędne szkolenie w dziedzinie azylu i uchodźców. |
Poprawka 5
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 18 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(18) W interesie prawidłowego uznania osób potrzebujących ochrony za uchodźców w rozumieniu art. 1 Konwencji genewskiej lub za osoby kwalifikujące się do objęcia ich ochroną uzupełniającą, każdy wnioskodawca powinien mieć skuteczny dostęp do procedur, możliwość współpracy i właściwego komunikowania się z właściwymi organami w celu przedstawienia istotnych okoliczności faktycznych swojej sprawy oraz wystarczające gwarancje proceduralne, by prowadzić swą sprawę na wszystkich etapach procedury. Ponadto procedura rozpatrywania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej powinna zasadniczo zapewniać wnioskodawcy przynajmniej prawo pobytu do czasu wydania decyzji przez organ rozstrzygający, możliwość skorzystania z usług tłumacza w celu przedstawienia swojej sprawy w przypadku przesłuchania przez organy, możliwość kontaktowania się z przedstawicielem Wysokiego Komisarza Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) oraz z organizacjami doradzającymi osobom wnioskującym o ochronę międzynarodową, prawo do odpowiedniego zawiadomienia o decyzji, faktycznego i prawnego uzasadnienia tej decyzji, możliwość konsultowania się z doradcą prawnym lub innym doradcą oraz prawo do uzyskania informacji o swojej sytuacji prawnej w decydujących momentach przebiegu procedury w języku, co do którego można zasadnie przyjąć, że zostanie przez niego zrozumiany, jak również, w przypadku decyzji odmownej, prawo do skutecznego środka odwoławczego do sądu. | (18) W interesie prawidłowego uznania osób potrzebujących ochrony za uchodźców w rozumieniu art. 1 Konwencji genewskiej lub za osoby kwalifikujące się do objęcia ich ochroną uzupełniającą, każdy wnioskodawca powinien mieć skuteczny dostęp do procedur, możliwość współpracy i właściwego komunikowania się z właściwymi organami w celu przedstawienia istotnych okoliczności faktycznych swojej sprawy oraz skuteczne gwarancje proceduralne, by prowadzić swą sprawę na wszystkich etapach procedury. Ponadto procedura rozpatrywania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej powinna zasadniczo zapewniać wnioskodawcy przynajmniej prawo pobytu do czasu wydania ostatecznej decyzji przez organ rozstrzygający, a w przypadku decyzji odmownej – przez czas konieczny na wniesienie środka odwoławczego w postępowaniu sądowym i tak długo, jak na to zezwoli właściwy organ sądowy, możliwość skorzystania z usług tłumacza w celu przedstawienia swojej sprawy w przypadku przesłuchania przez organy, możliwość kontaktowania się z przedstawicielem Wysokiego Komisarza Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) oraz z organizacjami doradzającymi osobom wnioskującym o ochronę międzynarodową, prawo do odpowiedniego zawiadomienia o decyzji, faktycznego i prawnego uzasadnienia tej decyzji, możliwość konsultowania się z doradcą prawnym lub innym doradcą oraz prawo do uzyskania informacji o swojej sytuacji prawnej w decydujących momentach przebiegu procedury w języku, który rozumie lub co do którego można zasadnie przyjąć, że zostanie przez niego zrozumiany, jak również, w przypadku decyzji odmownej, prawo do skutecznego środka odwoławczego do sądu. |
Poprawka 6
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 19 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(19) W celu zagwarantowania skutecznego dostępu do procedury rozpatrywania wniosków, urzędnicy, którzy jako pierwsi mają kontakt z osobami ubiegającymi się o ochronę międzynarodową, w szczególności osoby nadzorujące granice lądowe lub morskie albo prowadzący kontrolę graniczną, powinni otrzymać wytyczne i niezbędne przeszkolenie w zakresie rozpoznawania wniosków o ochronę międzynarodową i postępowania z tymi wnioskami. Powinni oni być zdolni do udzielenia obywatelom państw trzecich lub bezpaństwowcom przebywającym na terytorium państw członkowskich, w tym na ich granicy, na wodach terytorialnych lub strefach tranzytowych, i pragnącym wystąpić o ochronę międzynarodową, wszelkich właściwych informacji na temat miejsca i trybu składania wniosków o ochronę międzynarodową. Jeżeli osoby te znajdują się na wodach terytorialnych państwa członkowskiego, powinny zostać przetransportowane na ląd, gdzie ich wnioski powinny zostać rozpatrzone zgodnie z niniejszą dyrektywą. | (19) W celu zagwarantowania skutecznego dostępu do procedury rozpatrywania wniosków, urzędnicy, którzy jako pierwsi mają kontakt z osobami ubiegającymi się o ochronę międzynarodową, w szczególności osoby nadzorujące granice lądowe lub morskie albo prowadzący kontrolę graniczną, powinni otrzymać wytyczne i niezbędne przeszkolenie w zakresie rozpoznawania, rejestracji i przekazywania organowi rozstrzygającemu wniosków o ochronę międzynarodową. Powinni oni być zdolni do udzielenia obywatelom państw trzecich lub bezpaństwowcom przebywającym na terytorium państw członkowskich, w tym na ich granicy, na wodach terytorialnych lub strefach tranzytowych, i pragnącym wystąpić o ochronę międzynarodową, wszelkich właściwych informacji na temat miejsca i trybu składania wniosków o ochronę międzynarodową. Jeżeli osoby te znajdują się na wodach terytorialnych państwa członkowskiego, powinny zostać przetransportowane na ląd, gdzie ich wnioski powinny zostać rozpatrzone zgodnie z niniejszą dyrektywą. |
Uzasadnienie
Znaczenie wyrażenia „postępowanie z wnioskami o ochronę międzynarodową” jest wyjątkowo niejasne i dlatego należy uściślić, że inne organy, które nie są organem rozstrzygającym, są uprawnione jedynie do rejestracji wniosku i jego przekazania organowi rozstrzygającemu, który ten wniosek rozpatrzy.
Poprawka 7
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 20 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(20) Ponadto należy ustanowić szczególne gwarancje proceduralne dla osób wymagających szczególnej troski, takich jak małoletni, małoletni bez opieki, osoby, które padły ofiarą tortur, zgwałcenia lub innych poważnych aktów przemocy oraz osoby niepełnosprawne, w celu stworzenia warunków niezbędnych do zapewnienia im skutecznego dostępu do procedur oraz przedstawienia elementów potrzebnych do uzasadnienia wniosku o ochronę międzynarodową. | (20) Ponadto należy ustanowić szczególne gwarancje proceduralne dla osób wymagających szczególnej troski, takich jak małoletni, małoletni bez opieki, kobiety ciężarne, osoby, które padły ofiarą tortur, zgwałcenia lub innych poważnych aktów przemocy, np. aktów przemocy uwarunkowanej płcią i szkodliwych praktyk tradycyjnych, oraz osoby niepełnosprawne, w celu stworzenia warunków niezbędnych do zapewnienia im skutecznego dostępu do procedur oraz przedstawienia elementów potrzebnych do uzasadnienia wniosku o ochronę międzynarodową. |
Poprawka 8
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 22 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(22) W celu zagwarantowania równości materialnej między kobietami i mężczyznami występującymi z wnioskiem, w procedurze rozpatrywania wniosków należy uwzględnić aspekty związane z płcią. W szczególności przesłuchania należy zorganizować w taki sposób, by zarówno mężczyźni, jak i kobiety występujący z wnioskiem mogli opisać swoje przeżycia w sprawach związanych z prześladowaniem ze względu na płeć. W procedurach opartych na koncepcji bezpiecznego kraju trzeciego, bezpiecznego kraju pochodzenia lub koncepcji kolejnego wniosku należy odpowiednio uwzględnić złożoność spraw, w których wniosek składany jest z przyczyn związanych z płcią. | (22) W celu zagwarantowania równości materialnej między kobietami i mężczyznami występującymi z wnioskiem, w procedurze rozpatrywania wniosków należy uwzględnić aspekty związane z płcią. W szczególności przesłuchania należy zorganizować w taki sposób, by zarówno mężczyźni, jak i kobiety występujący z wnioskiem mogli, jeśli zwrócą się o to, opisać swoje przeżycia w sprawach związanych z prześladowaniem ze względu na płeć osobie tej samej płci, specjalnie przeszkolonej w zakresie przesłuchań dotyczących prześladowań ze względu na płeć. W procedurach opartych na koncepcji bezpiecznego kraju trzeciego, bezpiecznego kraju pochodzenia lub koncepcji kolejnego wniosku należy odpowiednio uwzględnić złożoność spraw, w których wniosek składany jest z przyczyn związanych z płcią. |
Poprawka 9
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 24 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(24) Procedury badania potrzeby uzyskania ochrony międzynarodowej należy zorganizować w sposób umożliwiający właściwym organom skrupulatne rozpatrywanie wniosków o ochronę międzynarodową. | (24) Procedury badania potrzeby uzyskania ochrony międzynarodowej należy zorganizować w sposób umożliwiający organom rozstrzygającym skrupulatne rozpatrywanie wniosków o ochronę międzynarodową. |
Poprawka 10
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 30 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(30) Państwa członkowskie powinny rozpatrzyć wszystkie wnioski pod względem merytorycznym, to jest ocenić, czy dany wnioskodawca kwalifikuje się do udzielenia mu ochrony międzynarodowej zgodnie z dyrektywą [.../../WE] [dyrektywą w sprawie kwalifikacji], z wyjątkiem przypadków, w których niniejsza dyrektywa stanowi inaczej, w szczególności w przypadku, gdy można zasadnie przypuszczać, że inne państwo rozpatrzyłoby wniosek lub zapewniłoby wystarczającą ochronę. W szczególności, państwa członkowskie nie powinny być zobowiązane do merytorycznej oceny wniosku o udzielenie o ochrony międzynarodowej w przypadku, gdy kraj pierwszego azylu przyznało wnioskodawcy status uchodźcy lub przyznało inną wystarczającą ochronę, a wnioskodawca będzie podlegał readmisji do tego kraju. | (30) Państwa członkowskie powinny rozpatrzyć wszystkie wnioski pod względem merytorycznym, to jest ocenić, czy dany wnioskodawca kwalifikuje się do udzielenia mu ochrony międzynarodowej zgodnie z dyrektywą [.../../WE] [dyrektywą w sprawie kwalifikacji], z wyjątkiem przypadków, w których niniejsza dyrektywa stanowi inaczej, w szczególności w przypadku, gdy można mieć pewność, że inne państwo rozpatrzyłoby wniosek lub zapewniłoby skuteczną ochronę. W szczególności, państwa członkowskie nie powinny być zobowiązane do merytorycznej oceny wniosku o udzielenie o ochrony międzynarodowej w przypadku, gdy kraj pierwszego azylu przyznał wnioskodawcy status uchodźcy lub inną dostępną i skuteczną ochronę, a wnioskodawca będzie podlegał readmisji do tego kraju. Państwa członkowskie powinny postępować według tej zasady tylko, jeżeli dany wnioskodawca jest bezpieczny w danym państwie trzecim. |
Uzasadnienie
Termin „wystarczająca ochrona” nie jest tu wyraźnie określony, Natomiast ochrona, jaka powinna przysługiwać wnioskodawcy, jeżeli zostanie on odesłany do innego kraju, powinna być skuteczna i dostępna w praktyce.
Poprawka 11
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 32 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(32) Ponadto, w odniesieniu do niektórych europejskich państw trzecich, w których przestrzega się szczególnie wysokich norm w zakresie praw człowieka i ochrony uchodźców, państwa członkowskie powinny mieć możliwość odstąpienia od rozpatrywania lub odstąpienia od rozpatrywania w całości wniosków dotyczących wnioskodawców, którzy wjechali na ich terytorium z takich europejskich państw trzecich. | skreślony |
Uzasadnienie
Koncepcja „bezpiecznego europejskiego państwa trzeciego” w takiej formie budzi zastrzeżenia. Pojęciu temu nie towarzyszy żadna minimalna gwarancja ani minimalne normy, co umożliwia zarówno odmowę wstępu na terytorium danego kraju, jak i odmowę dostępu do procedury azylowej. Ostatnie badania wykazały ponadto, że w praktyce żadne państwo członkowskie nie stosuje obecnie takiego pojęcia.
Poprawka 12
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – litera c)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
c) „wnioskodawca” lub „wnioskodawca ubiegający się o ochronę międzynarodową” oznacza obywatela państwa trzeciego lub bezpaństwowca, który złożył wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej , w odniesieniu do którego nie została jeszcze podjęta ostateczna decyzja; | (Nie dotyczy wersji polskiej.) |
Poprawka 13
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – litera d)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
d) „wnioskodawca o szczególnych potrzebach” oznacza wnioskodawcę, który ze względu na wiek, płeć, niepełnosprawność, problemy ze zdrowiem psychicznym lub konsekwencje tortur, zgwałcenia lub innych poważnych form przemocy psychicznej, fizycznej lub seksualnej potrzebuje specjalnych gwarancji, by móc skorzystać z praw i dopełnić obowiązków zgodnie z niniejszą dyrektywą; | d) „wnioskodawca o szczególnych potrzebach” oznacza wnioskodawcę, który ze względu na wiek, płeć, orientację seksualną, tożsamość płciową, niepełnosprawność, chorobę fizyczną lub psychiczną lub konsekwencje tortur, zgwałcenia lub innych poważnych form przemocy psychicznej, fizycznej lub seksualnej potrzebuje specjalnych gwarancji, by móc skorzystać z praw i dopełnić obowiązków zgodnie z niniejszą dyrektywą; |
Uzasadnienie
Należy również wprowadzić odniesienie do przypadków związanych z orientacją seksualną i tożsamością płciową, aby tacy wnioskodawcy mogli skorzystać w danym przypadku ze szczególnych gwarancji.
Poprawka 14
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – litera p a) (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| pa) „członkowie rodziny” oznacza członków rodziny wnioskodawcy, o których mowa w pkt i) do v), przebywających w tym samym państwie członkowskim w związku z wnioskiem o ochronę międzynarodową: |
| i) małżonek osoby ubiegającej się o azyl lub jej partner stanu wolnego, z którym pozostaje w stałym związku, w przypadku gdy prawo lub praktyka danego państwa członkowskiego traktuje związki niemałżeńskie w sposób porównywalny do związków małżeńskich na mocy przepisów prawa tego państwa członkowskiego odnoszących się do cudzoziemców; |
| ii) małoletnie dzieci pochodzące ze związku, o którym mowa w ppkt (i), lub małoletnie dzieci wnioskodawcy, pod warunkiem że nie pozostają w związku małżeńskim, oraz bez względu na to, czy zostały urodzone w małżeństwie czy poza nim, lub adoptowane zgodnie z przepisami prawa krajowego; |
| iii) małoletnie dzieci pochodzące ze związku, o którym mowa w ppkt (i), lub małoletnie dzieci wnioskodawcy, które zawarły związek małżeński, bez względu na to, czy zostały urodzone w małżeństwie czy poza nim, lub adoptowane zgodnie z przepisami prawa krajowego, jeżeli mieszkanie z wnioskodawcą najlepiej zabezpiecza interesy dzieci; |
| iv) ojca, matkę lub opiekuna wnioskodawcy, jeżeli wnioskodawca jest małoletni i nie pozostaje w związku małżeńskim lub jeżeli jest małoletni i pozostaje w związku małżeńskim, ale mieszkanie z ojcem, matką lub opiekunem najlepiej zabezpiecza jego interesy; |
| v) małoletnie i nie pozostające w związku małżeńskim rodzeństwo wnioskodawcy, jeżeli wnioskodawca jest małoletni i nie pozostaje w związku małżeńskim lub jeżeli wnioskodawca lub jego rodzeństwo są małoletni i pozostają w związku małżeńskim, ale wspólne mieszkanie najlepiej zabezpiecza interesy jednej lub większej liczby wymienionych osób. |
Uzasadnienie
W art. 2 zawierającym definicje brak jest definicji „członków rodziny”, natomiast wyrażenie takie pojawia się wielokrotnie w przekształcanym tekście. Należy więc ująć taką definicję w dyrektywie, a w trosce o jednolitość, wykorzystać definicje zawarte we wnioskach dotyczących przekształcenia dyrektyw w sprawie warunków przyjmowania i kwalifikacji oraz rozporządzenia dublińskiego. Potrzebna jest jednak przy tym zmiana tej definicji, ponieważ poszanowanie jedności rodzinnej nie powinno zależeć od tego, czy rodzina istniała przed opuszczeniem kraju pochodzenia czy też nie.
Poprawka 15
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – litera p b) (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| pb) „nowe fakty i okoliczności” oznaczają fakty potwierdzające istotę wniosku, które mogą przyczynić się do rewizji wcześniejszej decyzji. |
Poprawka 16
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 2 – litera a a) (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| aa) wnioskodawców o szczególnych potrzebach zgodnie z definicją w art. 2 lit. d); |
Poprawka 17
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 2 – litera b)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) świadomość aspektów związanych z płcią, traumatycznymi przeżyciami i wiekiem; | b) świadomość aspektów związanych z płcią, orientacją seksualną, traumatycznymi przeżyciami i wiekiem, przy zwróceniu szczególnej uwagi na małoletnich bez opieki; |
Poprawka 18
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. W przypadku wyznaczenia organu zgodnie z ust. 3, państwa członkowskie dopilnowują, by personel tego organu posiadał odpowiednią wiedzę lub przeszedł niezbędne szkolenie, tak aby mógł wypełniać swoje obowiązki przy wdrażaniu niniejszej dyrektywy. | 4. W przypadku wyznaczenia organu zgodnie z ust. 3 państwa członkowskie dopilnowują, by personel tego organu posiadał odpowiednią wiedzę i przeszedł niezbędne szkolenie, tak aby mógł wypełniać swoje obowiązki przy wdrażaniu niniejszej dyrektywy. |
Poprawka 19
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa członkowskie dopilnowują, by osoba pragnąca złożyć wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej miała faktyczną możliwość jak najszybszego złożenia wniosku do właściwego organu. | 2. Państwa członkowskie dopilnowują, by osoba pragnąca złożyć wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej miała faktyczną możliwość jak najszybszego złożenia wniosku do właściwego organu. Jeżeli wnioskodawca nie może osobiście złożyć wniosku, państwa członkowskie umożliwiaja przedstawicielowi prawnemu złożenie wniosku w imieniu wnioskodawcy. |
Uzasadnienie
Ważne jest, aby przedstawiciel prawny mógł złożyć wniosek w imieniu wnioskodawcy, który nie może tego zrobic sam (na przykład z przyczyn zdrowotnych).
Poprawka 20
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Państwa członkowskie dopilnowują, by małoletni miał prawo do składania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej w swoim imieniu lub za pośrednictwem swoich rodziców lub innych dorosłych członków rodziny. | 5. Państwa członkowskie dopilnowują, by małoletni miał prawo do składania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej w swoim imieniu, jeżeli zgodnie z prawem krajowym ma zdolność postulacyjną, lub w przeciwnym razie za pośrednictwem swoich przedstawicieli prawnych lub ich pełnomocników. Ponadto stosuje się art. 6 ust. 6. |
Poprawka 21
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – ustęp 7 – litera c)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
c) przypadki, w których złożenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej jest uznawane jednocześnie za złożenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej dla małoletniego stanu wolnego. | skreślona |
Uzasadnienie
Niejasne sformułowanie tej poprawki jest sprzeczne z przekształcanym art. 6 ust. 7 lit. c), który pozwala wszystkim osobom małoletnim znajdujących się w stanie wolnym lub małżeńskim składać wnioski o ochronę międzynarodową we własnym imieniu lub za pośrednictwem rodziców lub innych dorosłych członków rodziny. Nie ma powodu, aby osoby małoletnie pozostające w związku małżeńskim nie mogły również skorzystać z takiej gwarancji proceduralnej. Małżeństwo nie ma związku ze stopniem dojrzałości lub samodzielności osoby małoletniej.
Poprawka 22
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – ustęp 8 – akapit pierwszy
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
8. Państwa członkowskie dopilnowują, by straż graniczna, policja i organy imigracyjne, jak również personel ośrodków zatrzymania, otrzymali instrukcje i niezbędne szkolenie w zakresie postępowania z wnioskami o udzielenie ochrony międzynarodowej. Jeżeli organy te zostały wyznaczone na organy właściwe na mocy ust. 1, instrukcje te obejmują zobowiązanie do rejestrowania wniosku. W pozostałych przypadkach instrukcje nakazują przekazanie wniosku do organu właściwego w celu jego zarejestrowania, wraz z wszelkimi właściwymi informacjami. | 8. Państwa członkowskie dopilnowują, by straż graniczna, policja i organy imigracyjne, jak również personel ośrodków zatrzymania, otrzymali instrukcje i niezbędne szkolenie w zakresie rozpoznawania, rejestracji i przekazywania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej. Jeżeli organy te zostały wyznaczone na organy właściwe na mocy ust. 1, instrukcje te obejmują zobowiązanie do rejestrowania wniosku. W pozostałych przypadkach instrukcje nakazują przekazanie wniosku do organu właściwego w celu jego zarejestrowania, wraz z wszelkimi właściwymi informacjami. |
Uzasadnienie
Wyrażenie „postępowanie z wnioskami o ochronę międzynarodową” może prowadzić do nieporozumień, dlatego też należy uściślić, że inne organy, które nie są organem rozstrzygającym, są uprawnione jedynie do rejestracji wniosku i jego przekazania organowi rozstrzygającemu, który ten wniosek rozpatrzy.
Poprawka 23
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 3 – akapit pierwszy
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Państwa członkowskie dopilnowują, by organizacje świadczące pomoc doradczą wnioskodawcom ubiegającym się o ochronę międzynarodową miały dostęp do przejść granicznych, w tym do stref tranzytowych, oraz do ośrodków zatrzymania, pod warunkiem zawarcia porozumienia z właściwymi organami państw członkowskich. | 3. Państwa członkowskie dopilnowują, by organizacje świadczące pomoc prawną i zapewniające reprezentację prawną wnioskodawcom ubiegającym się o ochronę międzynarodową miały szybki dostęp do przejść granicznych, w tym do stref tranzytowych, oraz do ośrodków zatrzymania. |
Poprawka 24
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 3 – akapit drugi
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie mogą ustanowić przepisy regulujące obecność takich organizacji w miejscach, o których mowa w niniejszym artykule. | Państwa członkowskie mogą ustanowić przepisy regulujące obecność takich organizacji w miejscach, o których mowa w niniejszym artykule, o ile nie ograniczają one wnioskodawcom dostępu do pomocy doradczej. |
Poprawka 25
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 8 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Wnioskodawcom pozwala się pozostać w państwie członkowskim, wyłącznie dla potrzeb procedury, do czasu podjęcia przez organ rozstrzygający decyzji zgodnie z procedurami obowiązującymi w pierwszej instancji określonymi w rozdziale III. To prawo do pozostania nie oznacza uprawnienia do otrzymania zezwolenia na pobyt. | 1. Wnioskodawcom pozwala się pozostać w państwie członkowskim, wyłącznie dla potrzeb procedury, do czasu podjęcia przez organ rozstrzygający ostatecznej decyzji, również w przypadkach gdy wnioskodawca wnosi odwołanie, i tak długo, jak na to zezwoli właściwy organ sądowy. To prawo do pozostania nie oznacza uprawnienia do otrzymania zezwolenia na pobyt. |
Poprawka 26
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 8 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Państwo członkowskie może dokonać ekstradycji wnioskodawcy do państwa trzeciego na mocy ust. 2 wyłącznie gdy właściwe organy upewniły się, że decyzja o ekstradycji nie doprowadzi bezpośrednio lub pośrednio do naruszenia zasady non-refoulement, w pogwałceniu zobowiązań międzynarodowych państwa członkowskiego. | 3. Państwo członkowskie może dokonać ekstradycji wnioskodawcy do państwa trzeciego na mocy ust. 2, wyłącznie gdy decyzja o ekstradycji nie doprowadzi bezpośrednio lub pośrednio do naruszenia zasady non-refoulement, w pogwałceniu zobowiązań międzynarodowych państwa członkowskiego, ani nie narazi wnioskodawcy na nieludzkie lub poniżające traktowanie po jego przybyciu do danego państwa trzeciego. |
Uzasadnienie
Zapewnienia dyplomatyczne okazały się niewystarczające, aby upewnić się, że sytuacja na miejscu jest bezpieczna dla wnioskodawcy. Włączenie w ten proces UNHCR i EASO poprawiłoby sytuację.
Poprawka 27
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 3 – litera b)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) uzyskiwane były precyzyjne i aktualne informacje z różnych źródeł, takich jak Wysoki Komisarz Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) oraz Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu, dotyczące ogólnej sytuacji panującej w krajach pochodzenia wnioskodawców l oraz, w razie potrzeby, w państwach, przez które przejeżdżały one tranzytem, oraz aby takie informacje były udostępniane personelowi odpowiedzialnemu za rozpatrywanie wniosków i podejmowanie decyzji jak również, w przypadkach, w których organ rozstrzygający uwzględnia te informacje przy podejmowaniu decyzji, wnioskodawcy i jego doradcy prawnemu; | b) uzyskiwane były precyzyjne i aktualne informacje z różnych źródeł, takich jak Wysoki Komisarz Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR), Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu oraz międzynarodowe organizacje zajmujące się obroną praw człowieka, dotyczące ogólnej sytuacji panującej w krajach pochodzenia wnioskodawców oraz, w razie potrzeby, w państwach, przez które przejeżdżały one tranzytem, oraz aby takie informacje były udostępniane personelowi odpowiedzialnemu za rozpatrywanie wniosków i podejmowanie decyzji, jak również, w przypadkach, w których organ rozstrzygający uwzględnia te informacje przy podejmowaniu decyzji, wnioskodawcy i jego doradcy prawnemu; |
Poprawka 28
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 3 – litera c)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
c) personel rozpatrujący wnioski i podejmujący decyzje posiadał wiedzę dotyczącą właściwych norm obowiązujących w dziedzinie prawa azylowego i uchodźczego. | c) personel rozpatrujący wnioski i podejmujący decyzje posiadał wiedzę dotyczącą właściwych norm obowiązujących w dziedzinie prawa azylowego i uchodźczego, a także w dziedzinie praw człowieka oraz ukończył programy szkoleń początkowych i doskonalących, o których mowa w art. 4 ust. 1; |
Poprawka 29
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 3 – litera d)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
d) personel rozpatrujący wnioski i podejmujący decyzję został poinstruowany oraz, w razie potrzeby, miał możliwość konsultacji z ekspertami na temat konkretnych zagadnień, takich jak kwestie medyczne, kulturowe oraz związane z dziećmi i płcią. | d) personel rozpatrujący wnioski i podejmujący decyzję został poinstruowany oraz, w razie potrzeby, miał możliwość konsultacji z ekspertami na temat konkretnych zagadnień, takich jak kwestie medyczne, kulturowe oraz związane z dziećmi, płcią, wyznaniem lub orientacją seksualną. |
Poprawka 30
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 3 – litera d a) (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| da) wnioskodawca i jego doradca prawny mają dostęp do informacji dostarczanych przez ekspertów, o których mowa w lit. d). |
Uzasadnienie
Zgodnie z zasadą równości stron i orzecznictwem ETS wniosek Komisji w sprawie przekształcenia przewiduje w art. 9 ust. 3 lit. b), że wnioskodawca i jego doradca prawny będą mieli dostęp do informacji o krajach pochodzenia. Dlatego też, w trosce o spójność i ład, należy dodać taką możliwość również jeżeli chodzi o udostępnienie wnioskodawcy i jego doradcy prawnemu informacji dotyczących opinii ekspertów, sporządzanych na żądanie organu rozstrzygającego.
Poprawka 31
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 2 – akapit pierwszy
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa członkowskie dopilnowują również, by w przypadku odrzucenia wniosku o nadanie statusu uchodźcy lub udzielenie ochrony międzynarodowej decyzja zawierała pisemne uzasadnienie faktyczne i prawne oraz informację o trybie odwołania się od negatywnej decyzji. | 2. Państwa członkowskie dopilnowują również, by w przypadku odrzucenia lub przyjęcia wniosku o nadanie statusu uchodźcy lub udzielenie ochrony uzupełniającej decyzja – w momencie jej wydania i podpisania przez odbiorcę przy odbiorze – zawierała jasne pismne uzasadnienie faktyczne i prawne oraz informację o trybie odwołania się od negatywnej decyzji. |
Uzasadnienie
Dodanie tej uwagi zapewni wnioskodawcy szybkie otrzymanie informacji, a zatem umożliwi mu dotrzymanie wszelkich terminów podjęcia dalszych kroków administracyjnych.
Poprawka 32
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 2 – akapit drugi
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie nie muszą podawać pisemnej informacji na temat trybu odwołania od negatywnej decyzji w treści decyzji, jeżeli wnioskodawca otrzymał taką informację na wcześniejszym etapie na piśmie albo poprzez dostępne mu media elektroniczne. | skreślony |
Uzasadnienie
Obowiązek informowania wnioskodawców o możliwości odwołania od decyzji odmownej jest podstawową gwarancją postępowania, której nie można ograniczać w taki sposób. Trudno jest upewnić się, czy wnioskodawca będzie miał rzeczywisty dostęp do informacji o możliwościach odwołania przekazanych drogą elektroniczną.
Poprawka 33
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Ustępu 3 nie stosuje się do przypadków, w których ujawnienie szczególnych okoliczności dotyczących osoby członkom jej rodziny może zagrozić interesom tej osoby, w tym w sprawach związanych z prześladowaniem ze względu na płeć lub wiek. W takich przypadkach wydaje się odrębną decyzję wobec danej osoby. | 4. Ustępu 3 nie stosuje się do przypadków, w których ujawnienie szczególnych okoliczności dotyczących osoby członkom jej rodziny może zagrozić interesom tej osoby, w tym w sprawach związanych z prześladowaniem ze względu na płeć lub orientację seksualną, tożsamość płciową i/lub wiek. W takich przypadkach wydaje się odrębną decyzję wobec danej osoby. |
Poprawka 34
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 1 – litera a)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
a) są oni informowani w języku, co do którego można zasadnie przyjąć, że zostanie przez nich zrozumiany, o procedurze, której należy się poddać, oraz o ich prawach i obowiązkach w trakcie tej procedury, jak również potencjalnych skutkach nieprzestrzegania tych obowiązków i braku współpracy z organami. Są oni informowani o terminach, a także przysługujących im środkach służących spełnieniu obowiązku przedstawienia elementów, o których mowa w art. 4 […/../WE] [dyrektywy w sprawie kwalifikowania]. Informacje te są udzielane w takim terminie, aby umożliwić wnioskodawcom skorzystanie z praw zagwarantowanych niniejszą dyrektywą i wypełnienie obowiązków opisanych w art. 12; | a) są oni informowani w języku, który rozumieją lub co do którego można zasadnie przyjąć, że zostanie przez nich zrozumiany, o procedurze, której należy się poddać oraz o ich prawach i obowiązkach w trakcie tej procedury, jak również potencjalnych skutkach nieprzestrzegania tych obowiązków i braku współpracy z organami. Są oni informowani o terminach, a także przysługujących im środkach służących spełnieniu obowiązku przedstawienia elementów, o których mowa w art. 4 […/../WE] [dyrektywy w sprawie kwalifikowania]. Informacje te są udzielane w takim terminie, aby umożliwić wnioskodawcom skorzystanie z praw zagwarantowanych niniejszą dyrektywą i wypełnienie obowiązków opisanych w art. 12; |
Uzasadnienie
Bardzo ważne jest, aby informacje były podane w języku, który wnioskodawca rozumie, aby mógł on właściwie i jak najszybciej po rozpoczęciu procedury zrozumieć dalsze etapy procedury, przysługujące mu prawa i obowiązki.
Poprawka 35
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 1 – litera e)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
e) są oni informowani o wyniku decyzji organu rozpatrującego w języku, co do którego można zasadnie przyjąć, że zostanie przez nich zrozumiany, w przypadku gdy nie są wspierani ani reprezentowani przez doradcę prawnego lub innego doradcę . Udzielone informacje obejmują informację o trybie odwołania od negatywnej decyzji zgodnie z postanowieniami art. 10 ust. 2. | e) są oni informowani o wyniku decyzji organu rozpatrującego w języku, który rozumieją lub co do którego można zasadnie przyjąć, że zostanie przez nich zrozumiany, w przypadku gdy nie są wspierani ani reprezentowani przez doradcę prawnego lub innego doradcę. Udzielone informacje obejmują informację o trybie odwołania od negatywnej decyzji zgodnie z postanowieniami art. 10 ust. 2. |
Uzasadnienie
Aby umożliwić skuteczne odwołanie, należy podać do wiadomości wnioskodawcy w języku, który rozumie, decyzję podjętą w jego sprawie oraz informacje niezbędne do złożenia uzasadnionego odwołania.
Poprawka 36
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 12 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Wnioskodawcy ubiegający się o ochronę międzynarodową współpracują z właściwymi organami w celu ustalenia ich tożsamości oraz innych elementów, o których mowa w art. 4 ust. 2 dyrektywy […./../WE] [dyrektywy w sprawie kwalifikowania]. Państwa członkowskie mogą nałożyć na wnioskodawców inne obowiązki w zakresie współpracy z właściwymi organami, o ile obowiązki te są konieczne dla rozpatrzenia wniosku. | 1. Wnioskodawcy ubiegający się o ochronę międzynarodową są zobowiązani, w miarę fizycznych i psychicznych możliwości, do ułatwienia ustalenia okoliczności sprawy oraz podania właściwym organom tożsamości, obywatelstwa oraz innych elementów, o których mowa w art. 4 ust. 2 dyrektywy […./../WE] [dyrektywy w sprawie kwalifikowania]. Jeżeli wnioskodawca nie posiada ważnego paszportu lub dokumentu zastępującego paszport, jest on zobowiązany do współpracy przy wydawaniu dokumentu tożsamości. Dopóki wnioskodawca ma zezwolenie na pobyt w państwie członkowskim podczas rozpatrywania wniosku o ochronę międzynarodową, nie ma obowiązku kontaktowania się z organami kraju pochodzenia, jeżeli istnieje obawa, że państwo to może go prześladować. Państwa członkowskie mogą nałożyć na wnioskodawców inne obowiązki w zakresie współpracy z właściwymi organami, o ile obowiązki te są konieczne dla rozpatrzenia wniosku. |
Poprawka 37
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 12 – ustęp 2 – litera d)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
d) właściwe organy mogą przeszukiwać wnioskodawcę oraz przedmioty, które nosi przy sobie o ile przeszukanie zostanie przeprowadzone przez osobę tej samej płci; | d) właściwe organy mogą przeszukiwać wnioskodawcę oraz przedmioty, które nosi przy sobie, o ile przeszukanie zostanie przeprowadzone przez osobę tej samej płci, wrażliwej na wiek i kulturę wnioskodawcy, i z pełnym poszanowaniem zasad godności ludzkiej oraz integralności fizycznej i psychicznej; |
Poprawka 38
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 13 – ustęp 1 – akapit pierwszy
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Przed podjęciem decyzji przez organ rozstrzygający, wnioskodawcy przysługuje możliwość stawienia się na przesłuchanie w sprawie jego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej , które prowadzi osoba właściwa na mocy prawa krajowego do prowadzenia tego rodzaju przesłuchań. Przesłuchanie dotyczące zasadniczej treści wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej przeprowadzane jest zawsze przez personel organu rozstrzygającego. | 1. Przed podjęciem decyzji przez organ rozstrzygający wnioskodawcy przysługuje możliwość stawienia się na przesłuchanie w sprawie jego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, które prowadzi w języku rozumianym przez wnioskodawcę osoba właściwa na mocy prawa krajowego do prowadzenia tego rodzaju przesłuchań. Przesłuchanie dotyczące dopuszczalności wniosku o ochronę międzynarodową oraz zasadniczej treści wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej przeprowadzane jest zawsze przez personel organu rozstrzygającego. |
Uzasadnienie
Ze względu na ewentualne poważne skutki decyzji o niedopuszczalności, przesłuchanie w sprawie dopuszczalności wniosku powinno być prowadzone przez organ rozstrzygający, którego personel, zgodnie z art. 4 wniosku Komisji, odbywa niezbędne szkolenia umożliwiające stosowanie złożonych pojęć, takich jak bezpieczne państwo trzecie i państwo pierwszego azylu.
Poprawka 39
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 13 – ustęp 1 – akapit trzeci
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie mogą określić w prawodawstwie krajowym przypadki, w których możliwość stawienia się na przesłuchanie przysługuje małoletniemu. | Państwa członkowskie określają w prawodawstwie krajowym przypadki, w których możliwość stawienia się na przesłuchanie przysługuje małoletniemu, należycie uwzględniając nadrzędny interes dziecka i jego szczególne potrzeby. |
Uzasadnienie
Aby wzmocnić zasadę ochrony interesu dziecka, państwa członkowskie powinny wprowadzić do prawa krajowego zapis mówiący o prawie do przesłuchania wszystkich dzieci, pod warunkiem, że przesłuchanie to będzie miało na celu ochronę interesu dziecka i będzie prowadzone przez personel posiadający odpowiednią niezbędną wiedzę o szczególnych potrzebach małoletnich (zob. również art. 31 ust. 3 lit. b)).
Poprawka 40
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 13 – ustęp 2 – litera b)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) gdy właściwy organ uważa, że wnioskodawca nie jest zdolny do uczestnictwa lub nie jest w stanie uczestniczyć w przesłuchaniu z powodu utrzymujących się okoliczności, na które nie ma on wpływu. W przypadku wątpliwości właściwy organ zasięga opinii biegłego lekarza w celu ustalenia, czy okoliczności te mają charakter trwały, czy przejściowy. | b) gdy organ rozstrzygający uważa, że wnioskodawca nie jest zdolny do uczestnictwa lub nie jest w stanie uczestniczyć w przesłuchaniu z powodu utrzymujących się okoliczności, na które nie ma on wpływu. W przypadku wątpliwości organ rozstrzygający zasięga opinii biegłego lekarza w celu ustalenia, czy okoliczności te mają charakter trwały, czy przejściowy. |
Uzasadnienie
Takie odniesienie do organu rozstrzygającego zapewnia spójność wniosku Komisji, ponieważ podkreśla zasadę istnienia jednego organu rozstrzygającego.
Poprawka 41
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 13 – ustęp 2 – akapit drugi
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Jeżeli państwo członkowskie nie zapewnia wnioskodawcy lub, w odpowiednich przypadkach, osobie pozostającej na jego utrzymaniu możliwości przesłuchania ich na mocy lit. b), podejmuje się uzasadnione wysiłki w celu umożliwienia wnioskodawcy lub osobie pozostającej na jego utrzymaniu przedłożenia dalszych informacji. | Jeżeli organ rozstrzygający nie zapewnia wnioskodawcy lub, w odpowiednich przypadkach, osobie pozostającej na jego utrzymaniu możliwości przesłuchania ich na mocy lit. b), organ rozstrzygający umożliwia wnioskodawcy lub osobie pozostającej na jego utrzymaniu zmianę terminu przesłuchania i przedłożenie dalszych informacji. |
Poprawka 42
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 13 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Brak przesłuchania zgodnie z niniejszym artykułem nie stanowi przeszkody dla podjęcia przez organ rozstrzygający decyzji w sprawie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej. | skreślony |
Poprawka 43
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 3 – litera a)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
a) dopilnowują, by osoba prowadząca przesłuchanie posiadała kompetencje pozwalające uwzględnić osobiste lub ogólne okoliczności towarzyszące złożeniu wniosku, w tym pochodzenie kulturowe, płeć i szczególne potrzeby wnioskodawcy; | a) dopilnowują, by osoba prowadząca przesłuchanie była przeszkolona oraz posiadała kwalifikacje i kompetencje pozwalające uwzględnić osobiste i ogólne okoliczności towarzyszące złożeniu wniosku, w tym pochodzenie kulturowe, płeć, orientację seksualną, tożsamość płciową i szczególne potrzeby wnioskodawcy; |
Poprawka 44
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 3 – litera c)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
c) wyznaczają one kompetentnego tłumacza, który jest w stanie zapewnić właściwą komunikację pomiędzy wnioskodawcą a osobą prowadzącą przesłuchanie. Komunikacja taka nie musi koniecznie odbywać się w języku preferowanym przez wnioskodawcę, jeżeli jest inny język, który wnioskodawca rozumie, oraz w którym jest w stanie się jasno komunikować. W każdym możliwym przypadku zapewniają, na wniosek danego wnioskodawcy, przesłuchanie go przez osobę tej samej płci; | c) wyznaczają one kompetentnego tłumacza, który jest w stanie zapewnić właściwą komunikację pomiędzy wnioskodawcą a osobą prowadzącą przesłuchanie i zobowiązanego do przestrzegania kodeksu postępowania określającego prawa i obowiązki tłumacza. Komunikacja taka nie musi koniecznie odbywać się w języku preferowanym przez wnioskodawcę, jeżeli jest inny język, który wnioskodawca rozumie oraz w którym jest w stanie się jasno komunikować. W każdym możliwym przypadku zapewniają, na wniosek danego wnioskodawcy, przesłuchanie go przez osobę tej samej płci; |
Uzasadnienie
W związku ze stwierdzonymi niedawno brakami w zakresie kwalifikacji tłumaczy ustnych, należy ustanowić kodek spostępowania tłumaczy na szczeblu krajowym. Deontologia pozwoli wnioskodawcom odpowiednio i faktycznie uzasadnić wniosek o ochronę oraz zapewni lepsze zrozumienie i współpracę między tłumaczami a pracownikami prowadzącymi przesłuchanie. Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (BEA) może ponadto wziąć udział w opracowywaniu kodeksu postępowania tłumaczy.
Poprawka 45
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 3 – litera e)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
e) dopilnowują, by przesłuchania małoletnich były prowadzone w sposób uwzględniający potrzeby dzieci. | e) dopilnowują, by przesłuchania małoletnich były prowadzone w sposób uwzględniający potrzeby dzieci i przez osobę posiadającą niezbędną wiedzę o specjalnych potrzebach i prawach małoletnich. |
Poprawka 46
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Państwa członkowskie ustanawiają odpowiednie regulacje w celu dopilnowania, by badania lekarskie o których mowa w ust. 2, przeprowadzane były przez bezstronnych i wykwalifikowanych biegłych lekarzy. | 3. Państwa członkowskie ustanawiają odpowiednie regulacje w celu dopilnowania, by badania lekarskie, o których mowa w ust. 2, przeprowadzane były przez bezstronnych i wykwalifikowanych biegłych lekarzy oraz aby w przypadku małoletnich wnioskodawców wybierano najmniej inwazyjną metodę badania lekarskiego. |
Poprawka 47
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 18 – tytuł
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Prawo do pomocy i reprezentacji prawnej | Prawo do otrzymania porad dotyczących toku postępowania i sytuacji prawnej, do pomocy i reprezentacji prawnej |
Poprawka 48
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 2 – litera a)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
a) udzialają bezpłatnej pomocy prawnej w postępowaniach prowadzonych zgodnie z rozdziałem III. Obejmuje to co najmniej, dostarczenie wnioskodawcy informacji na temat postępowania, stosownie do konkretnych okoliczności jego sprawy, oraz wyjaśnienie przyczyn faktycznych i prawnych w przypadku decyzji negatywnej; | a) udzielają bezpłatnych porad dotyczących toku postępowania i sytuacji prawnej w ramach postępowań prowadzonych zgodnie z rozdziałem III. Obejmuje to co najmniej, dostarczenie wnioskodawcy informacji na temat postępowania, stosownie do konkretnych okoliczności jego sprawy, przygotowanie niezbędnych dokumentów postępowania, w tym w trakcie przesłuchania, oraz wyjaśnienie przyczyn faktycznych i prawnych w przypadku decyzji negatywnej. Takich porad może udzielać uprawniony, niezależny od państwa organ lub wykwalifikowany personel. |
Poprawka 49
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 2 – litera b)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) zapewniają bezpłatną pomoc prawną lub reprezentację w postępowaniach prowadzonych zgodnie z rozdziałem V. Obejmuje to co najmniej przygotowanie niezbędnych dokumentów proceduralnych i udział w rozprawie przed sądem pierwszej instancji w imieniu wnioskodawcy | b) zapewniają bezpłatną pomoc prawną i reprezentację w postępowaniach prowadzonych zgodnie z rozdziałem V. Obejmuje to co najmniej przygotowanie niezbędnych dokumentów proceduralnych i udział w rozprawie przed sądem pierwszej instancji w imieniu wnioskodawcy. |
Poprawka 50
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 3 – akapit pierwszy – litera b)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) jedynie doradcom prawnym lub innym doradcom wyraźnie wyznaczonym w prawodawstwie krajowym do pomocy lub reprezentacji wnioskodawców ubiegających się ochronę międzynarodową. | b) za usługi doradców prawnych lub innych doradców wyraźnie wyznaczonych w prawodawstwie krajowym do pomocy lub reprezentacji wnioskodawców ubiegających się ochronę międzynarodową. |
Uzasadnienie
Wyjaśnienie to jest niezbędne, ponieważ pierwotne sformułowanie było niezręczne.
Poprawka 51
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 18 – ustęp 3 – akapit drugi
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
W odniesieniu do postępowań przewidzianych w rozdziale V państwa członkowskie mogą przewidzieć, że bezpłatna pomoc lub reprezentacja prawna zapewniana będzie wnioskodawcom tylko w takim zakresie, w jakim jest niezbędna do zapewnienia im skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości. Państwa członkowskie dopilnowują, by pomoc prawna udzielana na mocy niniejszego ustępu nie była arbitralnie ograniczana. | W odniesieniu do postępowań przewidzianych w rozdziale V państwa członkowskie mogą przewidzieć, że bezpłatna pomoc lub reprezentacja prawna zapewniana będzie wnioskodawcom tylko w takim zakresie, w jakim jest niezbędna do zapewnienia im skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości. Państwa członkowskie dopilnowują, by pomoc prawna udzielana na mocy niniejszego ustępu nie była arbitralnie ograniczana. Państwa członkowskie mogą udzielić takiej pomocy prawnej i/lub zapewnić reprezentację prawną, tylko jeżeli organ sadowy uzna, że istnieją uzasadnione szanse na powodzenie. |
Poprawka 52
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Państwa członkowskie mogą zezwolić organizacjom pozarządowym na zapewnianie wnioskodawcom ubiegającym się o ochronę międzynarodową bezpłatnej pomocy lub reprezentacji prawnej w postępowaniach przewidzianych w rozdziale III lub w rozdziale V. | 5. Państwa członkowskie zezwalają i organizacjom pozarządowym na zapewnianie wnioskodawcom ubiegającym się o ochronę międzynarodową bezpłatnej pomocy lub reprezentacji prawnej w postępowaniach przewidzianych w rozdziale III i/lub w rozdziale V i ułatwiają im to. |
Poprawka 53
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Państwa członkowskie umożliwiają wnioskodawcy stawienie się na przesłuchanie wraz z doradcą prawnym lub innym doradcą, uprawnionym lub dopuszczonym do takiej działalności na podstawie prawa krajowego. | 3. Państwa członkowskie umożliwiają wnioskodawcy stawienie się na przesłuchanie wraz z doradcą prawnym, innym doradcą lub wykwalifikowanym ekspertem, uprawnionym lub dopuszczonym do takiej działalności na podstawie prawa krajowego. |
Poprawka 54
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 20 – ustęp -1 (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| -1. Zgodnie z art. 21 dyrektywy […/…/UE] [ustanawiającej minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl] (dyrektywa w sprawie warunków przyjmowania), państwa członkowskie przewidują w krajowych przepisach procedury pozwalające natychmiast po złożeniu wniosku o ochronę międzynarodową sprawdzić, czy wnioskodawca ma szczególne potrzeby i określić rodzaj tych potrzeb. |
Uzasadnienie
We wniosku Komisji wprowadzono specjalne gwarancje dla wnioskodawców o szczególnych potrzebach. Ich rzeczywiste stosowanie nie będzie jednak możliwe, jeżeli nie wprowadzi się systematycznego mechanizmu pozwalającego rozpoznawać takich wnioskodawców.
Poprawka 55
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 20 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. W przypadku gdy organ rozstrzygający uznaje, że wnioskodawca padł ofiarą tortur, zgwałcenia lub innych poważnych form przemocy psychicznej, fizycznej lub seksualnej, opisanych w art. 21 dyrektywy […/…/WE] [dyrektywy ustanawiającej minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl], wnioskodawcy przyznaje się wystarczający czas i odpowiednie wsparcie w celu przygotowania się przez niego do przesłuchania dotyczącego zasadniczej treści jego wniosku. | 2. W przypadku gdy organ rozstrzygający uznaje, że wnioskodawca padł ofiarą tortur, zgwałcenia lub innych poważnych form przemocy psychicznej, fizycznej lub seksualnej, opisanych w art. 21 dyrektywy […/…/WE] [dyrektywy ustanawiającej minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl], wnioskodawcy przyznaje się wystarczający czas i odpowiednie wsparcie w celu przygotowania się przez niego do przesłuchania dotyczącego zasadniczej treści jego wniosku. Szczególną uwagę poświęca się wnioskodawcom, którzy nie wspomnieli od razu o swojej orientacji seksualnej. |
Poprawka 56
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 20 – ustęp 3 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 3a. Na warunkach określonych w art. 18 wnioskodawcom o szczególnych potrzebach udziela się bezpłatnej pomocy prawnej w ramach wszystkich postępowań przewidzianych w niniejszej dyrektywie. |
Uzasadnienie
Celem poprawki jest zapewnienie rzeczywistego stosowania zwiększonych gwarancji, o których mowa w art. 20.
Poprawka 57
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 1 – akapit pierwszy – litera a)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
a) w najkrótszym możliwym terminie podejmują środki w celu dopilnowania, by w toku składania i rozpatrywania wniosku małoletni bez opieki był reprezentowany i wspierany przez przedstawiciela. Przedstawiciel jest niezależny i posiada niezbędną wiedzę w dziedzinie opieki nad dziećmi Przedstawiciel jest niezależny i posiada niezbędną wiedzę w dziedzinie opieki nad dziećmi Może być to również przedstawiciel, o którym mowa w dyrektywie[.../…/WE]17 [dyrektywie w sprawie warunków przyjmowania]; | a) bezzwłocznie podejmują środki w celu dopilnowania, by w toku składania i rozpatrywania wniosku małoletni bez opieki był reprezentowany i wspierany przez przedstawiciela. Przedstawiciel jest niezależny i posiada niezbędną wiedzę w dziedzinie opieki nad dziećmi. Może być to również przedstawiciel, o którym mowa w dyrektywie[.../…/WE]17 [dyrektywie w sprawie warunków przyjmowania]; |
Poprawka 58
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 1 – akapit pierwszy – litera b)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) dopilnowują, by przedstawiciel małoletniego bez opieki miał możliwość poinformowania go o znaczeniu i możliwych skutkach przesłuchania oraz, w odpowiednich przypadkach, o sposobie przygotowania się do przesłuchania. Państwa członkowskie zapewniają obecność przedstawiciela lub doradcy prawnego lub innego doradcy uprawnionego lub dopuszczonego do takiej działalności na podstawie prawa krajowego podczas przesłuchania oraz możliwość zadawania przez nich pytań lub zgłaszania uwag w ramach określonych przez osobę prowadzącą przesłuchanie. | b) dopilnowują, by przedstawiciel małoletniego bez opieki miał możliwość poinformowania go o znaczeniu i możliwych skutkach przesłuchania oraz, w odpowiednich przypadkach, o sposobie przygotowania się do przesłuchania. Państwa członkowskie zapewniają obecność przedstawiciela lub doradcy prawnego, innego doradcy uprawnionego lub dopuszczonego do takiej działalności na podstawie prawa krajowego lub wykwalifikowanego pracownika podczas przesłuchania oraz możliwość zadawania przez nich pytań lub zgłaszania uwag w ramach określonych przez osobę prowadzącą przesłuchanie. |
Poprawka 59
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa członkowskie mogą odstąpić od wyznaczenia przedstawiciela w przypadkach, gdy małoletni bez opieki: | skreślony |
a) według wszelkiego prawdopodobieństwa osiągnie pełnoletniość przed wydaniem decyzji w pierwszej instancji; lub |
|
b) pozostaje lub pozostawał w związku małżeńskim. |
|
Uzasadnienie
Należy skreślić art. 21 ust. 2 lit. a), aby państwa członkowskie nie opóźniały podjęcia decyzji w pierwszej instancji – należy wręcz przeciwnie wspierać szlachetne, niedyskryminacyjne podejście do dzieci, które w trakcie procedury osiągną pełnoletniość. To samo odnosi się do art. 21 ust. 2 lit. b). W niektórych państwach próg wiekowy zawierania małżeństw może być bardzo niski, lecz nie ma to związku ze stopniem dojrzałości lub samodzielności osoby małoletniej.
Poprawka 60
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 3 – litera a)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
a) w przypadku gdy małoletni bez opieki uczestniczy w przesłuchaniu dotyczącym jego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej , o którym mowa w art. 13, 14 i 15, przesłuchanie to było prowadzone przez osobę posiadającą niezbędną wiedzę o szczególnych potrzebach małoletnich; | a) w przypadku gdy małoletni bez opieki uczestniczy w przesłuchaniu dotyczącym jego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, o którym mowa w art. 13, 14 i 15, przesłuchanie to było prowadzone przez osobę posiadającą niezbędną wiedzę o szczególnych potrzebach i prawach małoletnich; |
Poprawka 61
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 3 – litera b)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) decyzje organu rozstrzygającego wniosek małoletniego bez opieki były przygotowywane przez urzędnika posiadającego niezbędną wiedzę o szczególnych potrzebach małoletnich. | b) decyzje organu rozstrzygającego wniosek małoletniego bez opieki były przygotowywane przez urzędnika posiadającego niezbędną wiedzę o szczególnych potrzebach i prawach małoletnich. |
Poprawka 62
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 18, małoletnim bez opieki udziela się bezpłatnej pomocy prawnej w odniesieniu do wszystkich postępowań przewidzianych w niniejszej dyrektywie. | 4. Z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 18 małoletnim bez opieki i ich wyznaczonym przedstawicielom udziela się bezpłatnych porad dotyczących toku postępowania i sytuacji prawnej oraz bezpłatnego przedstawiciela prawnego w odniesieniu do wszystkich postępowań przewidzianych w niniejszej dyrektywie. |
Poprawka 63
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 5 – akapit pierwszy
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Państwa członkowskie mogą przeprowadzać w ramach rozpatrywania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej badania lekarskie mające na celu ustalenie wieku małoletnich bez opieki jeżeli, po ogólnych oświadczeniach małoletniego lub innych właściwych dowodach, państwa członkowskie mają nadal wątpliwości co do jego wieku. | 5. Państwa członkowskie mogą przeprowadzać w ramach rozpatrywania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej badania lekarskie mające na celu ustalenie wieku małoletnich bez opieki jeżeli, po ogólnych oświadczeniach małoletniego lub innych właściwych dowodach, państwa członkowskie mają nadal wątpliwości co do jego wieku. Jeżeli po przeprowadzeniu badania lekarskiego nadal istnieją wątpliwości, każdą decyzję podejmuje się zawsze z korzyścią dla małoletniego bez opieki. |
Poprawka 64
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 5 – akapit drugi
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Wszelkie badania lekarskie przeprowadzane są z pełnym poszanowaniem godności jednostki i z wykorzystaniem jak najmniej inwazyjnych metod. | Wszelkie badania lekarskie przeprowadzane są z pełnym poszanowaniem godności jednostki i z wykorzystaniem mniej inwazyjnych metod. |
Uzasadnienie
Dostosowanie wersji niemieckiej do wersji angielskiej („less invasive”).
Poprawka 65
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 5 – akapit drugi
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Wszelkie badania lekarskie przeprowadzane są z pełnym poszanowaniem godności jednostki i z wykorzystaniem jak najmniej inwazyjnych metod. | Wszelkie badania lekarskie przeprowadzane są z pełnym poszanowaniem godności jednostki i z wykorzystaniem jak najbardziej niezawodnych i najmniej inwazyjnych metod oraz wykonywane przez wykwalifikowanych i bezstronnych biegłych lekarzy. |
Poprawka 66
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 5 – akapit trzeci – litera a)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
a) małoletni bez opieki zostali poinformowani przed rozpatrzeniem ich wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej i w języku, który rozumieją, o możliwości ustalenia ich wieku w drodze badania lekarskiego. Obejmuje to informację na temat sposobu przeprowadzenia badania i ewentualnych konsekwencjach wyniku badania lekarskiego dla rozpatrzenia wniosku o ochronę międzynarodową, jak również konsekwencjach odmowy przez małoletniego bez opieki poddania się badaniu lekarskiemu; | a) małoletni bez opieki zostali poinformowani przed rozpatrzeniem ich wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej i w języku, co do którego istnieją zasadne przypuszczenia, że zostanie on przez nich zrozumiany, o możliwości ustalenia ich wieku w drodze badania lekarskiego. Obejmuje to informację na temat sposobu przeprowadzenia badania i ewentualnych konsekwencjach wyniku badania lekarskiego dla rozpatrzenia wniosku o ochronę międzynarodową, jak również konsekwencjach odmowy przez małoletniego bez opieki poddania się badaniu lekarskiemu; |
Uzasadnienie
Ze względów praktycznych i z uwagi na problemy z udowodnieniem znajomości języka, należy raczej przyjąć brzmienie obecnie obowiązującej dyrektywy.
Poprawka 67
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 5 – akapit trzeci – litera c)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
c) decyzja o odrzuceniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego przez małoletniego bez opieki, który odmówił poddania się takiemu badaniu lekarskiemu, nie była oparta wyłącznie na fakcie tej odmowy. | c) decyzja o odrzuceniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego przez małoletniego bez opieki, który odmówił poddania się takiemu badaniu lekarskiemu, nie była oparta na fakcie tej odmowy. |
Uzasadnienie
Odmowa poddania się badaniu lekarskiemu przez małoletniego bez opieki może mieć wiele przyczyn niemających związku z jego wiekiem lub powodami, dla których złożył wniosek o ochronę.
Poprawka 68
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 22 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 22a |
| Zatrzymanie małoletnich Zatrzymanie małoletnich jest surowo zabronione we wszystkich okolicznościach. |
Poprawka 69
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 23 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Jeżeli państwa członkowskie przewidują możliwość wyraźnego wycofania wniosku na mocy prawa krajowego, kiedy wnioskodawca wyraźnie wycofa swój wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej państwa członkowskie dopilnowują, by organ rozstrzygający podjął decyzję o umorzeniu postępowania albo o odrzuceniu wniosku. | 1. Jeżeli państwa członkowskie przewidują możliwość wyraźnego wycofania wniosku na mocy prawa krajowego, kiedy wnioskodawca wyraźnie wycofa swój wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, państwa członkowskie dopilnowują, by organ rozstrzygający podjął decyzję o umorzeniu postępowania i wyjaśnił wnioskodawcy skutki wycofania wniosku. |
Uzasadnienie
Wyraźne wycofanie wniosku powinno prowadzić do umorzenia postępowania, a nie do odrzucenia wniosku. Decyzje o odrzuceniu powinny być podejmowanie jedynie po rozpatrzeniu merytorycznej treści wniosku.
Poprawka 70
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 24 – ustęp 2 – akapit pierwszy
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa członkowskie dopilnowują, by wnioskodawca, który zgłosi się ponownie do właściwego organu po podjęciu decyzji o umorzeniu postępowania, o której mowa w ust. 1, był upoważniony do wystąpienia o ponowne otwarcie sprawy | 2. Państwa członkowskie dopilnowują, by wnioskodawca, który zgłosi się ponownie do właściwego organu po podjęciu decyzji o umorzeniu postępowania, o której mowa w ust. 1, był upoważniony do wystąpienia o ponowne otwarcie sprawy W jednym postępowaniu azylowym można wystąpić o ponowne otwarcie sprawy tylko jeden raz. |
Poprawka 71
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 26 – litera b)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) nie uzyskują informacji od domniemanego sprawcy lub sprawców prześladowania lub poważnej krzywdy w sposób, który może doprowadzić do uzyskania przez takie osoby bezpośredniej informacji o fakcie złożenia wniosku przez danego wnioskodawcę oraz zagrozić integralności fizycznej wnioskodawcy lub osób pozostających na jego utrzymaniu lub wolności i bezpieczeństwu członków jego rodziny pozostających w kraju pochodzenia. | b) nie uzyskują informacji od domniemanego sprawcy lub sprawców prześladowania lub poważnej krzywdy w sposób, który może doprowadzić do uzyskania przez takie osoby informacji o fakcie złożenia wniosku przez danego wnioskodawcę oraz zagrozić integralności fizycznej wnioskodawcy lub osób pozostających na jego utrzymaniu lub wolności i bezpieczeństwu członków jego rodziny pozostających w kraju pochodzenia. |
Uzasadnienie
Celem poprawki jest zachowanie spójności z wymogami, o których mowa w lit. a) artykułu 26.
Poprawka 72
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27 – ustęp 4 – akapit drugi
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Konsekwencje braku podjęcia decyzji w terminach przewidzianych w ust. 3 określa się zgodnie z prawem krajowym. | Jeżeli pod koniec terminu, o którym mowa w ust. 3, decyzja nie zostanie podjęta, to na organie rozstrzygającym spoczywa obowiązek przedstawienia dowodu podważającego zasadność przyznania wnioskodawcy ochrony. |
Uzasadnienie
Aby ograniczyć rozbieżność interpretacji i stosowania, co byłoby sprzeczne z celem, jakim jest ujednolicenie wspólnego europejskiego systemu azylowego, należy określić skutki, jakie wywoła brak decyzji w określonym terminie.
Poprawka 73
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27 – ustęp 5 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Państwa członkowskie mogą nadać priorytet rozpatrzeniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej zgodnie z podstawowymi zasadami i gwarancjami określonymi w rozdziale II: | 5. Organy rozstrzygające mogą nadać priorytet rozpatrzeniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej zgodnie z podstawowymi zasadami i gwarancjami określonymi w rozdziale II: |
Poprawka 74
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27 – ustęp 5 – litera b)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) w przypadkach, w których wnioskodawca jest osobą o szczególnych potrzebach; | b) w przypadkach, w których wnioskodawca jest osobą o szczególnych potrzebach, w szczególności jeżeli jest to małoletni bez opieki; |
Poprawka 75
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27 – ustęp 6 – litera d a) (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| da) wnioskodawca przedstawił niespójne, sprzeczne, nieprawdopodobne, niewystarczające lub fałszywe wyjaśnienia, które ewidentnie podważają wiarygodność jego oświadczeń, w których twierdzi, że był ofiarą prześladowań w rozumieniu dyrektywy [.../.../WE] [dyrektywy w sprawie kwalifikowania], lub |
Uzasadnienie
Zachowanie art. 23 ust. 4 lit. g) dyrektywy 2005/85/WE. Należy przewidzieć możliwość odrzucenia wniosku w przyspieszonym postępowaniu także w sprawach, w których argumenty osoby ubiegającej się o ochronę są ewidetnie nieprzekonujące i niewiarygodne.
Poprawka 76
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27 – ustęp 6 – litera e)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
e) wniosek został złożony przez małoletniego, niepozostającego w związku małżeńskim, do którego stosuje się art. 6 ust. 7 lit. c), po uprzednim odrzuceniu wniosku rodziców lub rodzica odpowiedzialnych za małoletniego, i nie przedstawiono żadnych nowych elementów odnoszących się do jego osobistej sytuacji lub sytuacji w jego kraju pochodzenia; lub | skreślona |
Uzasadnienie
Zob. uzasadnienie poprawki 9.
Poprawka 77
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27 – ustęp 6 – litera f c) (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| fc) z poważnych powodów wnioskodawca stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego w państwie członkowskim, lub wnioskodawca został już wcześniej przymusowo wydalony z poważnych powodów związanych z bezpieczeństwem i porządkiem publicznym na mocy prawa krajowego, lub |
Uzasadnienie
Zachowanie art. 23 ust. 4 lit. m) dyrektywy 2005/85/WE. W epoce sieci terrorystycznych działających na skalę światową konieczna jest możliwość natychmiastowego wydalenia osób zagrażających bezpieczeństwu.
Poprawka 78
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27 – ustęp 9
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
9. Fakt, że wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej został przedłożony po nielegalnym wjeździe na terytorium lub na granicy, w tym w strefie tranzytowej, jak również brak dokumentów lub użycie fałszywych dokumentów, nie powoduje samo w sobie automatycznego zastosowania przyśpieszonego trybu rozpatrywania. | 9. Fakt, że wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej został przedłożony po nielegalnym wjeździe na terytorium lub na granicy, w tym w strefie tranzytowej, jak również brak dokumentów w chwili wjazdu lub użycie fałszywych dokumentów, nie powoduje samo w sobie automatycznego zastosowania przyśpieszonego trybu rozpatrywania. |
Uzasadnienie
Osoby ubiegające się o azyl mogą być zmuszone do opuszczenia kraju, w którym były prześladowane, posługując się fałszywymi dokumentami podróżnymi. Jednak po wjeździe muszą podać urzędowi azylowemu swoją prawdziwą tożsamość. Czy dany wnioskodawca był prześladowana czy nie, można stwierdzić tylko wówczas, gdy znana jest jego tożsamość i obywatelstwo. Pobyt osób o tożsamości nieustalonej z powodu odmowy współpracy stanowi duże zagrożenie dla bezpieczeństwa.
Poprawka 79
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 28
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Bez uszczerbku dla art. 23, państwa członkowskie uznają wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej za bezzasadny jedynie w przypadku, w którym organ rozstrzygający ustalił, że wnioskodawca nie kwalifikuje się do objęcia go ochroną międzynarodową na mocy dyrektywy […./…/WE] [dyrektywy w sprawie kwalifikowania]. | Państwa członkowskie uznają wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej za bezzasadny jedynie w przypadku, w którym organ rozstrzygający ustalił, że wnioskodawca nie kwalifikuje się do objęcia go ochroną międzynarodową na mocy dyrektywy […./…/WE] [dyrektywy w sprawie kwalifikowania]. |
Uzasadnienie
Wniosek o ochronę międzynarodową można uznać za bezzasadny jedynie wtedy, gdy organ rozstrzygający stwierdzi, że wnioskodawca nie spełnia warunków wymaganych do ubiegania się o taką ochronę.
Poprawka 80
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 30 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Państwa członkowskie zezwalają wnioskodawcom na przedstawienie ich stanowiska odnośnie do zastosowania przesłanek, o których mowa w art. 29 w ich konkretnej sytuacji przez podjęciem decyzji o uznaniu wniosku za niedopuszczalny. W tym celu państwa członkowskie przeprowadzają przesłuchanie dotyczące dopuszczalności wniosku. Państwa członkowskie mogą uczynić wyjątek wyłącznie zgodnie z art. 36, w przypadku kolejnych wniosków. | 1. Państwa członkowskie zezwalają wnioskodawcom na przedstawienie ich stanowiska odnośnie do zastosowania przesłanek, o których mowa w art. 29 w ich konkretnej sytuacji przez podjęciem decyzji o uznaniu wniosku za niedopuszczalny. W tym celu organ rozstrzygający przeprowadza przesłuchanie dotyczące dopuszczalności wniosku. Państwa członkowskie mogą uczynić wyjątek wyłącznie zgodnie z art. 36, w przypadku kolejnych wniosków. |
Uzasadnienie
Ze względu na ewentualne poważne skutki decyzji o niedopuszczalności, przesłuchanie w sprawie dopuszczalności wniosku powinno być prowadzone przez organ rozstrzygający, którego personel, zgodnie z art. 4 wniosku Komisji, odbywa niezbędne szkolenia umożliwiające stosowanie złożonych pojęć takich jak bezpieczne państwo trzecie i państwo pierwszego azylu.
Poprawka 81
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 30 – ustęp 2 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 2a. Państwa członkowskie dbają o to, aby pracownik organu rozstrzygającego, który prowadzi przesłuchanie dotyczące dopuszczalności wniosku, nie miał na sobie munduru. |
Uzasadnienie
Ze względu na spójność zakaz noszenia munduru przez personel prowadzący przesłuchanie dotyczące merytorycznej treści wniosku powinien odnosić się również do pracowników prowadzących przesłuchanie w sprawie dopuszczalności wniosku. Mundur może wprowadzić wnioskodawcę w błąd co do dokładnego zadania osoby prowadzącej przesłuchanie, a tym samym negatywnie wpłynąć na poczucie tajności i bezstronności, które są konieczne, aby przesłuchanie przebiegało prawidłowo.
Poprawka 82
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 31 – ustęp 1 – litera b)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) w inny sposób korzysta z wystarczającej ochrony w tym państwie, w tym z zasady non-refoulement; | b) w inny sposób korzysta ze skutecznej ochrony w tym państwie, włącznie z ochroną zapewnioną na podstawie zasady non-refoulement; |
Uzasadnienie
Termin „wystarczająca ochrona” nie jest tu dokładnie określony, a przecież jeżeli wnioskodawca zostanie odesłany do kraju pierwszego azylu, należy mu zapewnić skuteczną i dostępną w praktyce ochronę.
Poprawka 83
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 31 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Stosując koncepcję kraju pierwszego azylu w konkretnej sytuacji wnioskodawcy ubiegającego się o ochronę międzynarodową, państwa członkowskie mogą uwzględnić art. 32 ust. 1. | Stosując koncepcję kraju pierwszego azylu w konkretnej sytuacji wnioskodawcy ubiegającego się o ochronę międzynarodową, państwa członkowskie uwzględniają art. 32 ust. 1. Wnioskodawca może kwestionować zasadność stosowania koncepcji kraju pierwszego azylu na podstawie argumentu, że rzeczony kraj pierwszego azylu nie jest bezpieczny w jego konkretnym przypadku. |
Uzasadnienie
Aby zmniejszyć przypadki nieprzestrzegania zasady non-refoulement, państwa członkowskie powinny odwoływać sie do koncepcji bezpiecznego państwa trzeciego, wprowadzonej w art. 32 ust. 1. Ponadto skoro art. 30 gwarantuje prawo do osobistego przesłuchania, art. 31 ust. 2 powinien również dawać wnioskodawcy faktyczną możliwość kwestionowania domniemania bezpieczeństwa w jego konkretnym przypadku, o której mowa w art. 32. ust. 2 lit. c) w sprawie stosowania pojęcia bezpiecznego państwa trzeciego.
Poprawka 84
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 32
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Koncepcja bezpiecznego kraju trzeciego | skreślony |
1. Państwa członkowskie mogą stosować koncepcję bezpiecznego kraju trzeciego jedynie w przypadku, gdy właściwe organy upewniły się, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową będzie traktowana w danym państwie trzecim zgodnie z następującymi zasadami: |
|
a) życie i wolność tej osoby nie są zagrożone z powodu rasy, religii, narodowości, przynależności do określonej grupy społecznej lub poglądów politycznych; |
|
b) nie zachodzi ryzyko doznania przez nią poważnej krzywdy określonej w [dyrektywie …./../WE] [dyrektywie w sprawie kwalifikacji]; |
|
c) przestrzegana jest zasada non-refoulement zgodnie z Konwencję genewską; |
|
d) przestrzegany jest ustanowiony w prawie międzynarodowym zakaz wydalania, gdy jest on sprzeczne z prawem do wolności od tortur oraz okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania; oraz |
|
e) istnieje możliwość ubiegania się o nadanie statusu uchodźcy i, jeśli status taki zostanie przyznany, otrzymania ochrony zgodnie z Konwencją genewską. |
|
2. Stosowanie koncepcji bezpiecznego kraju trzeciego podlega przepisom ustanowionym w prawodawstwie krajowym, w tym: |
|
a) przepisom wymagającym istnienia związku pomiędzy osobą ubiegającą się o ochronę międzynarodową a danym państwem trzecim, na podstawie których udanie się do tego państwa byłoby racjonalne z punktu widzeniatej osoby; |
|
b) przepisom dotyczącym metodologii, za pomocą której właściwe organy upewniają się, że można zastosować koncepcję bezpiecznego kraju trzeciego w odniesieniu do konkretnego państwa lub konkretnego wnioskodawcy. Metodologia taka obejmuje indywidualne analizowanie , czy dane państwo jest bezpieczne dla konkretnego wnioskodawcy lub krajowych ustaleń dotyczących państw ogólnie uznawanych za bezpieczne; |
|
c) przepisom zezwalającym, zgodnie z prawem międzynarodowym, na odrębne badanie, czy dane państwo trzecie jest bezpieczne dla konkretnego wnioskodawcy, które, co najmniej, zezwalają wnioskodawcy na odwołanie się od zastosowania koncepcji bezpiecznego kraju trzeciego na tej podstawie, że dane państwo trzecie nie jest bezpieczne w jego osobistej sytuacji. Wnioskodawcy zezwala się również na podważenie istnienia związku łączącego go z państwem trzecim, o którym mowa w lit. a). Wykonując decyzję opartą wyłącznie na niniejszym artykule, państwa członkowskie: |
|
3. Wykonując decyzję opartą wyłącznie na niniejszym artykule, państwa członkowskie: |
|
a) informują odpowiednio wnioskodawcę; oraz |
|
b) wydają mu dokument informujący organy państwa trzeciego, w języku tego państwa, że wniosek nie został rozpatrzony merytorycznie. |
|
4. W przypadku gdy państwo trzecie nie zezwala wnioskodawcy ubiegającemu się o ochronę międzynarodową na wjazd na swoje terytorium, państwa członkowskie zapewniają dostęp do procedury zgodnie z podstawowymi zasadami i gwarancjami opisanymi w rozdziale II. |
|
5. Państwa członkowskie okresowo informują Komisję o państwach, do których stosowana jest ta koncepcja zgodnie z przepisami niniejszego artykułu. |
|
Poprawka 85
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 33
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Uznanie krajów trzecich na poziomie krajowym za bezpieczne kraje pochodzenia | skreślony |
1. Państwa członkowskie mogą zachować lub wprowadzić prawodawstwo pozwalające, zgodnie z załącznikiem II, na określenie na poziomie krajowym bezpiecznych krajów pochodzenia dla potrzeb rozpatrywania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej. |
|
2. Państwa członkowskie zapewniają regularną weryfikację sytuacji w krajach trzecich uznanych za bezpieczne zgodnie z niniejszym artykułem. |
|
3. Ocena, czy państwo jest bezpiecznym krajem pochodzenia w rozumieniu niniejszego artykułu, opiera się na zróżnicowanych źródłach informacji, w tym w szczególności na informacjach z innych państw członkowskich, Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, UNHCR, Rady Europy i innych właściwych organizacji międzynarodowych. |
|
4. Państwa członkowskie notyfikują Komisji państwa uznane za bezpieczne kraje pochodzenia zgodnie z niniejszym artykułem. |
|
Uzasadnienie
Celem jest ustanowienie wspólnego, europejskiego systemu azylowego. Z tego względu we wszystkich państwach członkowskich należy określic jednolitą definicję bezpiecznego państwa trzeciego.
Poprawka 86
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 34
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Koncepcja bezpiecznego kraju pochodzenia | skreślony |
1. Państwo trzecie uznane za bezpieczny kraj pochodzenia na mocy niniejszej dyrektywy może, w następstwie indywidualnego rozpatrzenia wniosku, zostać uznane za bezpieczny kraj pochodzenia dla konkretnego wnioskodawcy jedynie w przypadku, gdy: |
|
a) posiada on obywatelstwo tego państwa; |
|
b) jest on bezpaństwowcem i uprzednio stale zamieszkiwał w tym państwie; |
|
c) oraz nie podał żadnych poważnych podstaw do nieuznawania tego państwa za bezpieczny kraj pochodzenia odnoszących się do jego osobistej sytuacji oraz do uznania go za uchodźcę lub osobę kwalifikującą się do objęcia jej ochroną uzupełniającą zgodnie z dyrektywą […/../WE] [dyrektywą w sprawie kwalifikacji]. |
|
2. Państwa członkowskie ustanawiają w prawodawstwie krajowym dalsze reguły i tryby stosowania koncepcji bezpiecznego kraju pochodzenia. |
|
Uzasadnienie
Celem jest ustanowienie wspólnego, europejskiego systemu azylowego. Z tego względu we wszystkich państwach członkowskich należy określic jednolitą definicję bezpiecznego państwa trzeciego.
Poprawka 87
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 35 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. W przypadku gdy osoba, która złożyła wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej w państwie członkowskim, przedstawi dalsze informacje lub złoży kolejny wniosek w tym samym państwie członkowskim, to państwo członkowskie może zbadać te dalsze informacje lub elementy kolejnego wniosku w ramach rozpatrzenia uprzedniego wniosku lub w ramach kontroli decyzji na skutek wniesienia środka zaskarżenia, o ile właściwe organy mogą w tych ramach uwzględnić i rozważyć wszystkie elementy zawarte w dalszych informacjach lub kolejnym wniosku. | 1. W przypadku gdy osoba, która złożyła wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej w państwie członkowskim, przedstawi dalsze informacje lub złoży kolejny wniosek w tym samym państwie członkowskim, to państwo członkowskie może zbadać te dalsze informacje lub elementy kolejnego wniosku w ramach rozpatrzenia uprzedniego wniosku lub w ramach kontroli decyzji na skutek wniesienia środka zaskarżenia, o ile organy rozstrzygające mogą w tych ramach uwzględnić i rozważyć wszystkie elementy zawarte w dalszych informacjach lub kolejnym wniosku. |
Uzasadnienie
Jedynie organ rozstrzygający jest uprawniony do rozpatrywania wszystkich danych uzasadniających dalsze informacje lub kolejne wnioski. Wyjaśnienie to jest ponadto spójne z troską o racjonalizację procedury i poprawę jakości procesu podejmowania decyzji.
Poprawka 88
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 35 – ustęp 6
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
6. Państwa członkowskie mogą zdecydować o dalszym rozpatrywaniu wniosku jedynie wtedy, gdy dany wnioskodawca nie ze swej winy nie był w stanie powołać się na okoliczności, o których mowa w ust. 3, 4 i 5 niniejszego artykułu w trakcie uprzedniego postępowania, w szczególności wykonując prawo do skutecznego środka odwoławczego na mocy art. 41. | skreślony |
Uzasadnienie
Państwa członkowskie nie powinny systematycznie odmawiać rozpatrywania poprzedniego wniosku pod pretekstem, że wnioskodawca mógł przedstawić nowe elementy lub nowe fakty w trakcie poprzedniej procedury lub w odwołaniu. Mogłoby to doprowadzić do łamania zasady non-refoulement.
Poprawka 89
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 37 – ustęp 1 – litera a)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
a) dopuszczalności wniosków składanych w takich miejscach; lub | a) dopuszczalności wniosków, o których mowa w art. 29, składanych w takich miejscach; lub |
Uzasadnienie
Ze względu na ewentualne poważne skutki decyzji o niedopuszczalności, przesłuchanie w sprawie dopuszczalności wniosku powinno być prowadzone przez organ rozstrzygający, którego personel, zgodnie z art. 4 wniosku Komisji, odbywa niezbędne szkolenia umożliwiające stosowanie złożonych pojęć, takich jak bezpieczne państwo trzecie i państwo pierwszego azylu. We wniosku Komisji potwierdzono, że w procedurach granicznych należy również przestrzegać podstawowych zasad i gwarancji, o których mowa w sekcji II.
Poprawka 90
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 37 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa członkowskie dopilnowują, by decyzja podejmowana w ramach procedur przewidzianych w ust. 1 została podjęta w rozsądnym terminie. Jeżeli decyzja nie została podjęta w terminie czterech tygodni, wnioskodawca otrzymuje pozwolenie na wjazd na terytorium państwa członkowskiego, by jego wniosek został rozpatrzony zgodnie z innymi przepisami niniejszej dyrektywy. | 2. Państwa członkowskie dopilnowują, by decyzja podejmowana w ramach procedur przewidzianych w ust. 1 została podjęta w rozsądnym terminie. Jeżeli decyzja nie została podjęta w terminie czterech tygodni, wnioskodawca otrzymuje pozwolenie na wjazd na terytorium państwa członkowskiego, by jego wniosek został rozpatrzony zgodnie z innymi przepisami niniejszej dyrektywy. Przetrzymywanie wnioskodawców na granicy państw członkowskich lub w ich strefach tranzytowych jest porównywalne do zatrzymania, o którym mowa w art. 22. |
Uzasadnienie
Przetrzymywanie wnioskodawców na granicy państw członkowskich lub w strefach tranzytowych jest porównywalne do zatrzymania w rozumieniu art. 5 ust. 1 lit. f) europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz orzecznictwa sądu odpowiedzialnego za jej stosowanie. Przetrzymywanie wnioskodawcy na granicy państw członkowskich lub w strefach tranzytowych powinno w związku z tym spełniać wymogi w tej dziedzinie, określone we wniosku Komisji dotyczącym norm przyjmowania ( COM(2008) 815 wersja ostateczna).
Poprawka 91
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 38
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Koncepcja europejskich bezpiecznych krajów trzecich | Koncepcja bezpiecznego państwa trzeciego |
1. Państwa członkowskie mogą przewidzieć odstąpienie od rozpatrzenia lub rozpatrzenia w całości wniosku o udzielenie azylu oraz oceny kwestii bezpieczeństwa wnioskodawcy w jej szczególnej sytuacji, opisanej w rozdziale II, albo że wniosek nie będzie rozpatrzony w całości, w przypadkach, w których właściwy organ ustalił, na podstawie faktów, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową próbuje wjechać lub wjechała nielegalnie na ich terytorium z bezpiecznego kraju trzeciego w rozumieniu ust. 2. |
|
2. Państwo trzecie może być uznane bezpieczny kraj trzeci do celów ust. 1 w przypadku, gdy: | 1. Państwo trzecie można uznać za bezpieczne tylko wtedy, gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową będzie traktowana w danym państwie trzecim zgodnie z następującymi zasadami i warunkami: |
a) ratyfikowało i przestrzega postanowień Konwencji genewskiej bez jakichkolwiek ograniczeń geograficznych; | a) życie i wolność tej osoby nie są zagrożone z powodu rasy, wyznania, narodowości, przynależności do określonej grupy społecznej lub poglądów politycznych; |
b) posiada ustanowione prawem procedury azylowe; oraz | b) nie grozi jej poważna krzywda określona w [dyrektywie …./../WE] [dyrektywie w sprawie kwalifikacji]; |
c) ratyfikowało europejską Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności i przestrzega jej postanowień, w tym norm odnoszących się do skutecznych środków odwoławczych;. | c) przestrzegana jest zasada non-refoulement zgodnie z Konwencję genewską; |
| d) przestrzegany jest ustanowiony w prawie międzynarodowym zakaz wydalania, jeżeli wydalenie naraziłoby daną osobę na tortury i okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie; |
| e) istnieje możliwość ubiegania się o status uchodźcy lub innego rodzaju ochronę uzupełniającą porównywalną do ochrony nadawanej na mocy [dyrektywy…./../ UE] [dyrektywa w sprawie kwalifikacji] i jeżeli taki status lub ochrona zostaną przyznane, do otrzymania ochrony porównywalnej do ochrony przyznawanej na mocy [dyrektywy …./../ UE] [dyrektywa w sprawie kwalifikacji]; |
| f) państwo to ratyfikowało postanowienia Konwencji genewskiej i przestrzega ich bez jakichkolwiek ograniczeń geograficznych;
|
| g) istnieją ustanowione prawem procedury azylowe; oraz
|
| h) państwo to zostało uznane za bezpieczne przez Radę i Parlament zgodnie z ust. 2.
|
| 2. Parlament Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie z ze zwykłą procedurą ustawodawczą, zatwierdzają lub zmieniają wspólny wykaz państw trzecich, które zostały uznane za bezpieczne do celów ust. 1. |
3. Dane państwa członkowskie ustanawiają w prawie krajowym tryby wdrażania przepisów ust. 1 i konsekwencji decyzji podjętych na mocy tych przepisów zgodnie z zasadą non-refoulement na mocy Konwencji genewskiej, w tym przewidując wyjątki w stosowaniu niniejszego artykułu wynikające z przyczyn humanitarnych lub politycznych, lub z przyczyn wynikających z międzynarodowego prawa publicznego. | 3. Dane państwa członkowskie ustanawiają w prawie krajowym tryby wdrażania przepisów ust. 1 i przepisy wymagające: |
| a) istnienia związku pomiędzy osobą ubiegającą się o ochronę międzynarodową a danym państwem trzecim, na podstawie którego byłoby uzasadnione, aby osoba ta udała się do danego państwa; |
| b) metod, za pomocą których właściwe organy upewniają się, że można zastosować koncepcję bezpiecznego państwa trzeciego w przypadku konkretnego państwa lub konkretnego wnioskodawcy. Metody te obejmują rozpatrywanie poszczególnych przypadków, aby ustalić, czy dane państwo jest bezpieczne dla konkretnego wnioskodawcy;
|
| c) przepisów zgodnych z prawem międzynarodowym umożliwiających odrębne zbadanie, czy dane państwo trzecie jest bezpieczne dla konkretnego wnioskodawcy, które zezwalają wnioskodawcy co najmniej kwestionować koncepcję bezpiecznego kraju trzeciego na podstawie argumentu, że dane państwo trzecie nie jest bezpieczne w jego konkretnym przypadku. Wnioskodawca może również kwestionować istnienie związku łączącego go z państwem trzecim, o którym mowa w lit. a). |
4. Wdrażając decyzję opartą wyłącznie na niniejszym artykule, dane państwa członkowskie: | 4. Wdrażając decyzję opartą na niniejszym artykule, dane państwa członkowskie informują odpowiednio wnioskodawcę. |
a) informują odpowiednio wnioskodawcę; oraz |
|
b) wydają mu dokument informujący organy państwa trzeciego, w języku tego państwa, że wniosek nie został rozpatrzony merytorycznie. |
|
5. W przypadku gdy bezpieczny kraj trzeci nie dokona readmisji osoby ubiegającej się o azyl, państwa członkowskie dopilnowują, aby miała ona dostęp do procedury zgodnie z podstawowymi zasadami i gwarancjami opisanymi w rozdziale II. | 5. W przypadku gdy bezpieczny kraj trzeci nie dokona readmisji osoby ubiegającej się o azyl, państwa członkowskie dopilnowują, aby miała ona dostęp do procedury zgodnie z podstawowymi zasadami i gwarancjami opisanymi w rozdziale II. |
| 5a. Państwa członkowskie nie sporządzają krajowych wykazów bezpiecznych państw pochodzenia ani krajowych wykazów bezpiecznych państw trzecich. |
Poprawka 92
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 41 – ustęp 4 – akapit pierwszy
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Państwa członkowskie ustanawiają rozsądne terminy i inne normy konieczne, by wnioskodawca mógł korzystać z prawa do skutecznego środka odwoławczego na mocy ust. 1. | 4. Państwa członkowskie ustanawiają minimalne terminy i inne normy konieczne, by wnioskodawca mógł korzystać z prawa do skutecznego środka odwoławczego na mocy ust. 1. |
Uzasadnienie
Ze względu na duże zróżnicowanie terminów określonych przez państwa członkowskie i konieczność utworzenia wspólnego europejskiego systemu azylowego, o którym mowa w art. 78 TFUE, należy określić minimalny wspólny termin, tym samym umożliwiając wnioskodawcy prawnie i w praktyce złożenie skutecznego odwołania.
Poprawka 93
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 41 – ustęp 4 – akapit drugi
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Terminy nie uniemożliwiają ani nie utrudniają nadmiernie wnioskodawcom skorzystania ze skutecznego środka odwoławczego na mocy ust. 1. Państwa członkowskie mogą również przewidzieć kontrolę z urzędu decyzji podejmowanych na mocy art. 37. | Państwa członkowskie wyznaczają termin, wynoszący co najmniej czterdzieści pięć dni roboczych, w którym wnioskodawcy mogą wnosić skuteczny środek odwoławczy. W przypadku wnioskodawców podlegających postępowaniu w trybie przyspieszonym, o którym mowa w art. 27 ust. 6, państwa członkowskie ustanawiają termin wynoszący co najmniej trzydzieści dni roboczych. Terminy nie uniemożliwiają ani nie utrudniają nadmiernie wnioskodawcom skorzystania ze skutecznego środka odwoławczego na mocy ust. 1. Państwa członkowskie mogą również przewidzieć kontrolę z urzędu decyzji podejmowanych na mocy art. 37. |
Uzasadnienie
Ze względu na duże zróżnicowanie terminów określonych przez państwa członkowskie i konieczność utworzenia wspólnego europejskiego systemu azylowego, o którym mowa w art. 78 TFUE, należy określić minimalny wspólny termin, tym samym umożliwiając wnioskodawcy prawnie i w praktyce złożenie skutecznego odwołania. Terminy różnią się w zależności od procedury, jaka ma zastosowanie w danym przypadku.
Poprawka 94
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 41 – ustęp 6 – akapit pierwszy
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
6. W przypadku, w którym decyzja podjęta w postępowaniu prowadzonym w trybie przyśpieszonym na mocy art. 27 ust. 6 oraz decyzja o uznaniu wniosku za niedopuszczalny na mocy art. 29 ust. 2 lit. d), oraz w przypadku, w którym prawodawstwo krajowe nie przewiduje prawa do pozostania w państwie członkowskim do czasu rozpatrzenia środka odwoławczego, sąd uprawniony jest do rozstrzygnięcia, czy wnioskodawca może pozostać na terytorium państwa członkowskiego, na wniosek danego wnioskodawcy lub z urzędu. | 6. W przypadku, w którym decyzja podjęta w postępowaniu prowadzonym w trybie przyśpieszonym na mocy art. 27 ust. 6 oraz decyzja o uznaniu wniosku za niedopuszczalny na mocy art. 29 ust. 2 lit. d), oraz jeżeli w takich przypadkach prawodawstwo krajowe nie przewiduje prawa do pozostania w państwie członkowskim do czasu rozpatrzenia środka odwoławczego, sąd uprawniony jest do rozstrzygnięcia, czy wnioskodawca może pozostać na terytorium państwa członkowskiego, na wniosek danego wnioskodawcy lub z urzędu. |
Uzasadnienie
Wyjaśnienie to jest niezbędne, aby uniknąć niejasności.
Poprawka 95
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 45
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Nie później niż […] Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy w państwach członkowskich i proponuje wszelkie konieczne zmiany. Państwa członkowskie przekazują Komisji wszelkie informacje odpowiednie do sporządzenia takiego sprawozdania. Po przedstawieniu sprawozdania, Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie przynajmniej co pięć lat sprawozdania w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy w państwach członkowskich. | Nie później niż […] Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy w państwach członkowskich oraz jej kosztów finansowych i proponuje wszelkie konieczne zmiany. Państwa członkowskie przekazują Komisji wszelkie informacje i dane finansowe odpowiednie do sporządzenia takiego sprawozdania. Po przedstawieniu sprawozdania, Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie przynajmniej co dwa lata sprawozdania w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy w państwach członkowskich. |
Poprawka 96
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 46 – akapit drugi
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 27 ust. 3 najpóźniej do dnia [3 lata od terminu transpozycji]. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą. | Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 27 ust. 3 najpóźniej do dnia [2 lata od terminu transpozycji]. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą. |
UZASADNIENIE
Geneza
Prace nad utworzeniem wspólnego europejskiego systemu azylowego (CEAS), opartego na zasadach zatwierdzonych przez Radę Europejską z Tampere, rozpoczęto bezpośrednio po wejściu w życie traktatu amsterdamskiego w maju 1999 r. Celem pierwszej fazy CEAS (1999-2005) było ujednolicenie ram prawnych w państwach członkowskich poprzez określenie minimalnych wspólnych norm. Dyrektywa Rady 2005/85/WE dotycząca procedur nadawania i cofania statusu uchodźcy (zwana dalej „dyrektywą” lub „dyrektywą w sprawie procedur”), przyjęta w dniu 1 grudnia 2005 r., jest ostatnią z pięciu części prac legislacyjnych Unii Europejskiej (UE) w zakresie azylu.
Po zakończeniu tego pierwszego etapu – zgodnie z konkluzjami Rady Europejskiej w Tampere i programem haskim – Komisja przedłożyła Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wnioski mające na celu odpowiednie uzupełnienie stwierdzonych braków i określenie wyższych, bardziej ujednoliconych norm ochrony w Unii. W dniu 21 października 2009 r. Komisja przedstawiła więc obu współprawodawcom wniosek dotyczący przekształcenia dyrektywy w sprawie procedur.
Celem drugiego etapu prac legislacyjnych w zakresie azylu, mocno podkreślonym w programie sztokholmskim, jest utworzenie do 2012 r. wspólnego obszaru ochrony i solidarności, opartego między innymi na wspólnej procedurze azylowej. Jest to kluczowa kwestia, która ponadto wpisuje się w nowy kontekst prawny: wraz z wejściem w życie traktatu lizbońskiego pojęcie „minimalnych norm”, zawarte w art. 63 traktatu WE, zastąpiono bardziej ambitnym pojęciem „wspólnych procedur przyznawania i pozbawiania jednolitego statusu azylu lub ochrony uzupełniającej” (art. 78 ust. 2 lit. d) TFUE).
Cel nowego etapu harmonizacji
Pomimo starań, jakich dokonano w ciągu ostatnich dziesięciu lat w celu ujednolicenia procedur azylowych, nadal istnieją duże rozbieżności między poszczególnymi przepisami krajowymi i ich stosowaniem. Rozbieżności te są sprzeczne z ideą wspólnego europejskiego systemu azylowego i utrudniają jego utworzenie. Zaprzeczają one w szczególności jednej z podstaw systemu dublińskiego, którą jest założenie, że systemy azylowe państw członkowskich są porównywalne: niezależnie od tego, w jakim państwie członkowskim składany jest wniosek o azyl, wnioskodawcy powinni być traktowani z zachowaniem wysokich norm i w sposób porównywalny w całej Unii. Jeżeli samo ujednolicenie prawa nie wystarczy, aby zmniejszyć te rozbieżności, i trzeba będzie dodatkowo wzmocnić praktyczną współpracę między państwami członkowskimi, przyjęcie solidnych europejskich ram prawnych jest warunkiem sine qua non, jeżeli Unia chce utworzyć odpowiedni i skuteczny wspólny europejski system azylowy – do czego wielokrotnie się zobowiązywała.
Obecnie więc cele są dość jasne: wspólny system można utworzyć jedynie poprzez ulepszenie i ujednolicenie procedur i towarzyszących im gwarancji. W związku z tym gruntowne przekształcenie dyrektywy w sprawie procedur jest absolutnie niezbędne, aby zapewnić dostępną, sprawiedliwą i skuteczną procedurę, i to zarówno w interesie wnioskodawców, jak i państw członkowskich.
Pragmatyczny i ambitny wniosek Komisji Europejskiej
Komisja Europejska wychodzi z jasnego założenia: poprzedni tekst, który zakładał minimalistyczne podejście, sprzyjał nie tylko mnożeniu się przeróżnych rodzajów procedur na szczeblu krajowym, lecz również nie dawał ubiegającym się o azyl gwarancji proceduralnych.
Ogólnie rzecz biorąc sprawozdawczyni uważa, że przekształcenie zaproponowane przez Komisję może rzeczywiście pomóc:
– w większym stopniu ujednolicić instrumenty dotyczące azylu poprzez zwiększenie ich spójności, uściślenie i ujednolicenia pojęć prawnych i mechanizmów procedury, co uprości ich stosowanie;
– ulepszyć normy ochrony międzynarodowej w Unii, mianowicie wprowadzając nowe gwarancje proceduralne, aby zapewnić pełną i całkowitą zgodność z przepisami zawartymi w unijnym dorobku prawnym oraz orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (ETS) i Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPC), a ponadto
– zwiększyć jakość i skuteczność procedur azylowych poprzez dołożenie większych starań w zakresie usług, porad i wiedzy specjalistycznej na etapie wstępnym, a także zachęcając państwa członkowskie do podejmowania w stosownym terminie odpowiednio uzasadnionych decyzji w pierwszej instancji. Podejście zaproponowane przez Komisję („frontloading”) pozwoliłoby mianowicie lepiej odróżnić wnioski uzasadnione od wniosków bezzasadnych i fałszywych, poprawić jakość uzasadnień decyzji odmownych i zmniejszyć ryzyko, że zostaną one unieważnione przez organy odwoławcze, a także zmniejszyć koszty przyjmowania i procedur ponoszone przez państwa członkowskie. Wspólne przepisy, a także ich lepsze i spójniejsze stosowanie, powinny ponadto zapobiegać wtórnemu przemieszczaniu się w obrębie UE lub ograniczać je, jak również zwiększyć wzajemne zaufanie między państwami członkowskimi.
Proponowane zmiany
Poprawki zaproponowane przez sprawozdawczynię są zatem w pełni zgodne z wnioskiem Komisji i przyjętym przez nią podejściem „frontloading”, którego celem jest utworzenie ujednoliconych, sprawiedliwych i skutecznych procedur w ramach wspólnego europejskiego systemu azylowego.
Obejmują one:
– konsolidację spójnego stosowania koncepcji „organu rozstrzygającego” i „organu właściwego” zgodnie z zasadą jednego organu rozstrzygającego;
– zwiększenie spójności między instrumentami w zakresie azylu (definicje i mechanizmy);
– zwiększenie minimalnych gwarancji proceduralnych zawartych w orzecznictwie ETS i ETPC (mianowicie w odniesieniu do zasady równości stron, prawa do otrzymywania informacji, prawa do bycia wysłuchanym i prawa do bezpłatnej pomocy prawnej) i ich spójnego stosowania w tekście;
– rzeczywiste uwzględnienie potrzeb wnioskodawców wymagających szczególnej troski oraz ochrony interesu dziecka;
– przegląd głównych instrumentów procedury, takich jak koncepcje bezpiecznego państwa pochodzenia i bezpiecznego państwa trzeciego, aby zapewnić jednolite stosowanie oraz przestrzeganie minimalnych gwarancji i zasad prawa.
Sprawozdawczyni jest świadoma faktu, że Rada nadal ma duże zastrzeżenia co do niniejszego wniosku, jednak uważa, że Parlament Europejski, który tym razem działa jako współprawodawca na drugim etapie prac legislacyjnych, powinien skorzystać z możliwości utworzenia sprawiedliwego i skutecznego wspólnego europejskiego systemu azylowego. Polityka w zakresie azylu ma bowiem bezpośrednie skutki dla osób ubiegających się o ochronę, lecz wpływa również na możliwości rozwoju Unii Europejskiej i utworzenia prawdziwej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.
ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI PRAWNEJ
KOMISJA PRAWNA
PRZEWODNICZĄCY
Ref.: D(2010)5201
Fernando LOPEZ AGUILAR
Przewodniczący Komisji Wolności Obywatelskich,
Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
ASP 11G306
Brussels
Dotyczy: Wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie minimalnych norm dotyczących procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej w państwach członkowskich (przekształcenie)
COM(2009) 554 wersja ostateczna z dnia 21.10.2009 r. – 2009/0165 (COD)
Szanowny Panie Przewodniczący!
Komisja Prawna, której mam zaszczyt przewodniczyć, zgodnie art. 87 Regulaminu wprowadzonym do Regulaminu Parlamentu Europejskiego rozpatrzyła wymieniony wyżej wniosek dotyczący przekształcenia.
Artykuł 87 ust. 3 brzmi następująco:
„Jeżeli komisja właściwa w kwestiach prawnych uzna, że wniosek nie wnosi zmian merytorycznych innych niż te, które we wniosku określono jako takie, informuje o tym komisję przedmiotowo właściwą.
W takim przypadku, poza poprawkami spełniającymi warunki przewidziane w art. 156 i 157, komisja przedmiotowo właściwa dopuszcza wyłącznie poprawki dotyczące części wniosku zawierających zmiany.
Jeżeli jednak, zgodnie z pkt 8 porozumienia międzyinstytucjonalnego, właściwa komisja zamierza także złożyć poprawki to ujednoliconych fragmentów wniosku, powiadamia ona niezwłocznie o tym zamiarze Radę i Komisję, zaś Komisja powinna poinformować komisję, przed głosowaniem zgodnie z art. 54, o swoim stanowisku w sprawie poprawek i o tym, czy zamierza wycofać wniosek dotyczący przekształcenia”.
W oparciu o opinię Wydziału Prawnego, którego przedstawiciele uczestniczyli w posiedzeniach konsultacyjnej grupy roboczej analizującej wniosek dotyczący przekształcenia, oraz zgodnie z zaleceniami sprawozdawcy Komisja Prawna uważa, że przedmiotowy wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych oprócz tych, które już zaznaczono jako takie we wniosku lub w opinii grupy roboczej, oraz że w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów poprzedniego aktu wraz ze zmianami merytorycznymi, wniosek zawiera zwykłą kodyfikację istniejącego tekstu, bez żadnych zmian merytorycznych.
Ponadto zgodnie z art. 87 Komisja Prawna uznała, że techniczne dostosowania zaproponowane w opinii wyżej wspomnianej grupy roboczej są konieczne, aby zapewnić zgodność wniosku z zasadami dotyczącymi przekształcenia.
Podsumowując, po przedyskutowaniu sprawy na posiedzeniu w dniu 27 stycznia 2010 r. Komisja Prawna zaleciła 22 głosami za i bez głosów wstrzymujących się[3], by komisja, której Pan przewodzi i która jest przedmiotowo właściwa, przystąpiła do rozpatrywania rzeczonego wniosku zgodnie z przedstawionymi sugestiami i zgodnie z art. 87.
Z wyrazami szacunku,
Klaus-Heiner LEHNE
Zał.: Opinia konsultacyjnej grupy roboczej
ZAŁĄCZNIK: OPINIA GRUPY KONSULTACYJNEJ SŁUŻB PRAWNYCH PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY I KOMISJI
|
GRUPA KONSULTACYJNA SŁUŻB PRAWNYCH |
Bruksela, dnia 23 listopada 2009 r.
OPINIA
PRZEZNACZONA DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
RADY
KOMISJI
Wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie minimalnych norm dotyczących procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej w państwach członkowskich (przekształcenie)
COM(2009) 554 wersja ostateczna z dnia 21.10.2009 r. - 2009/0165 (COD)
Mając na uwadze Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych, a w szczególności jego pkt 9, konsultacyjna grupa robocza, złożona z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, odbyła posiedzenia w dniach 29 października i 4 listopada 2009 r. w celu rozpatrzenia między innymi wyżej wymienionego wniosku przedstawionego przez Komisję.
W wyniku przeprowadzonej na posiedzeniach[4] analizy wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady przekształcającej dyrektywę Rady 2005/85/WE z dnia 1 grudnia 2005 r. w sprawie minimalnych norm dotyczących procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej w państwach członkowskich konsultacyjna grupa robocza stwierdziła jednomyślnie, co następuje.
1) Następujące fragmenty tekstu wniosku dotyczącego przekształcenia należało oznaczyć szarym wyróżnieniem używanym zazwyczaj do zaznaczania zmian merytorycznych:
– w punkcie 30 preambuły proponowane zastąpienie wyrazów „statusu uchodźcy” wyrazami „udzielenia mu ochrony międzynarodowej”;
– w art. 13 ust. 4 wyrazy „ust. 2 lit. b)” i proponowane skreślenie wyrazów „i c) oraz ust. 3”;
– w art. 21 ust. 1 wyrażenie wprowadzające, a w art. 21 ust. 3 lit. a) proponowane skreślenie wyrazów „i 14” i proponowane dodanie wyrazów „i 15”;
– w art. 24 ust. 1 lit. a) proponowane dodanie artykułu numer 15 i proponowane zastąpienie artykułu numer 14 numerem 16;
– w art. 36 ust. 3 lit. b) proponowane skreślenie odniesienia do art. „32 ust. 2” i proponowane dodanie art. „35 ust. 3”;
– w art. 40 ust. 1 akapit pierwszy lit. b) proponowane dodanie wyrazów „i 15”;
– w art. 46 akapit pierwszy, ostatnie zdanie „Niezwłocznie przekazują one Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą”;
– w art. 46 akapit czwarty ostatnie wyrazy „oraz tabelę korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą”.
2) W art. 50 należy przywrócić ostatnie wyrazy art. 46 dyrektywy Rady 2005/85/WE („zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską”).
W wyniku analizy wniosku konsultacyjna grupa robocza jednomyślnie stwierdziła, że wniosek ten nie zawiera innych zmian merytorycznych oprócz tych, które już zaznaczono jako takie we wniosku lub w niniejszej opinii. Grupa konsultacyjna stwierdziła również w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów poprzedniego aktu wraz ze zmianami merytorycznymi, że wniosek zawiera zwykłą kodyfikację istniejącego tekstu, bez żadnych zmian zmian merytorycznych.
C. PENNERA J.-C. PIRIS L. ROMERO REQUENA
Dyrektor Wydziału Prawnego Dyrektor Wydziału Prawnego Dyrektor Generalny
PROCEDURA
Tytuł | Minimalne normy dotyczące procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej w państwach członkowskich (przekształcenie) | ||||||
Odsyłacze | COM(2009)0554 – C7-0248/2009 – 2009/0165(COD) | ||||||
Data przedstawienia w PE | 21.10.2009 | ||||||
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia na posiedzeniu | LIBE 12.11.2009 | ||||||
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu | JURI 12.11.2009 |
|
|
| |||
Sprawozdawca(y) Data powołania | Sylvie Guillaume 11.1.2010 |
|
| ||||
Rozpatrzenie w komisji | 1.12.2009 | 16.3.2010 | 27.9.2010 | 10.1.2011 | |||
| 28.2.2011 | 17.3.2011 |
|
| |||
Data przyjęcia | 17.3.2011 |
|
|
| |||
Wynik głosowania końcowego | +: –: 0: | 28 22 0 | |||||
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego | Jan Philipp Albrecht, Mario Borghezio, Emine Bozkurt, Simon Busuttil, Philip Claeys, Carlos Coelho, Rosario Crocetta, Cornelia Ernst, Tanja Fajon, Hélène Flautre, Kinga Gál, Kinga Göncz, Sylvie Guillaume, Ágnes Hankiss, Sophia in ‘t Veld, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Juan Fernando López Aguilar, Baroness Sarah Ludford, Monica Luisa Macovei, Nuno Melo, Louis Michel, Claude Moraes, Antigoni Papadopoulou, Georgios Papanikolaou, Judith Sargentini, Birgit Sippel, Csaba Sógor, Renate Sommer, Rui Tavares, Daniël van der Stoep, Axel Voss, Renate Weber | ||||||
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego | Michael Cashman, Ioan Enciu, Elisabetta Gardini, Nadja Hirsch, Monika Hohlmeier, Stanimir Ilchev, Iliana Malinova Iotova, Franziska Keller, Petru Constantin Luhan, Marian-Jean Marinescu, Kyriacos Triantaphyllides, Cecilia Wikström | ||||||
Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego | Cătălin Sorin Ivan, Traian Ungureanu, Sabine Verheyen, Åsa Westlund, Anna Záborská, Csaba Őry | ||||||
Data złożenia | 24.3.2011 | ||||||