Stanowisko Rady

Poprawka

(2) Swobodny przepływ bezpiecznej i dobrej dla zdrowia żywności to zasadniczy aspekt rynku wewnętrznego, w istotny sposób przyczyniający się do zdrowia i pomyślności obywateli oraz mający znaczny wpływ na ich interesy społeczne i ekonomiczne.

(2) Swobodny przepływ bezpiecznej żywności to zasadniczy aspekt rynku wewnętrznego, w istotny sposób przyczyniający się do zdrowia i pomyślności obywateli oraz mający znaczny wpływ na ich interesy społeczne i ekonomiczne. Niniejsze rozporządzenie służy zarówno interesom rynku wewnętrznego, ponieważ gwarantuje uproszczenie przepisów prawnych i pewność prawną oraz ogranicza obciążenie administracyjne, jak i obywatelom, ponieważ wprowadza jasny i zrozumiały obowiązek czytelnego etykietowania żywności.

Stanowisko Rady

Poprawka

(10) Istnieje interes publiczny związany z zależnością zdrowia od diety i z wyborem właściwej diety dostosowanej do potrzeb indywidualnych. W białej księdze Komisji z dnia 30 maja 2007 r. „Strategia dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością” („biała księga Komisji”) zauważono, że podawanie wartości odżywczej jest ważnym narzędziem informowania konsumentów na temat składu środków spożywczych i pomagania im w dokonywaniu świadomych wyborów. W komunikacie Komisji z dnia 13 marca 2007 r. zatytułowanym „Strategia polityki konsumenckiej UE na lata 2007 - 2013 -wzmocnienie pozycji konsumentów, polepszenie ich dobrobytu oraz zapewnienie ich skutecznej ochrony” podkreślono, że umożliwienie konsumentom dokonywania świadomych wyborów jest niezbędne zarówno dla zapewnienia skutecznej konkurencji, jak i dla dobra konsumentów. Znajomość podstawowych zasad żywienia oraz odpowiednich informacji żywieniowych na temat środków spożywczych przyczyniłaby się istotnie do umożliwienia konsumentowi podejmowania takiego świadomego wyboru.

(10) Społeczeństwo jest zainteresowane zależnością zdrowia od diety i wyborem właściwej diety dostosowanej do potrzeb indywidualnych. W białej księdze Komisji z dnia 30 maja 2007 r. „Strategia dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością” („biała księga Komisji”) zauważono, że podawanie wartości odżywczej jest jedną z metod informowania konsumentów na temat składu środków spożywczych i pomagania im w dokonywaniu świadomych wyborów. Kampanie edukacyjne i informacyjne stanowią ważny mechanizm poprawy zrozumienia informacji o żywności przez konsumentów. W komunikacie Komisji z dnia 13 marca 2007 r. zatytułowanym „Strategia polityki konsumenckiej UE na lata 2007 - 2013 -wzmocnienie pozycji konsumentów, polepszenie ich dobrobytu oraz zapewnienie ich skutecznej ochrony” podkreślono, że umożliwienie konsumentom dokonywania świadomych wyborów jest niezbędne zarówno dla zapewnienia skutecznej konkurencji, jak i dla dobra konsumentów. Znajomość podstawowych zasad żywienia oraz odpowiednich informacji żywieniowych na temat środków spożywczych przyczyniłaby się istotnie do umożliwienia konsumentowi podejmowania takiego świadomego wyboru. Ponadto sensownym i poprawnym rozwiązaniem jest umożliwienie konsumentom z państw członkowskich korzystania z niezależnego źródła informacji w celu wyjaśnienia indywidualnych kwestii żywieniowych. Dlatego też państwa członkowskie powinny uruchomić odpowiednie linie informacyjne, które mogłyby być współfinansowane przez branżę spożywczą.

Stanowisko Rady

Poprawka

(11) W celu zwiększenia pewności prawa oraz zapewnienia racjonalności i spójności jego egzekwowania właściwe jest uchylenie dyrektyw 90/496/EWG i 2000/13/WE i zastąpienie ich pojedynczym rozporządzeniem, co zagwarantuje pewność zarówno konsumentom, jak i przemysłowi, oraz zmniejszy obciążenie administracyjne.

(11) W celu zwiększenia pewności prawnej oraz zapewnienia racjonalności i spójności egzekwowania prawa właściwe jest uchylenie dyrektyw 90/496/EWG i 2000/13/WE i zastąpienie ich pojedynczym rozporządzeniem, co zagwarantuje pewność zarówno konsumentom, jak i zainteresowanym podmiotom oraz zmniejszy obciążenie administracyjne.

Stanowisko Rady

Poprawka

(15) Przepisy unijne powinny mieć zastosowanie tylko do przedsiębiorstw zakładających pewną ciągłość działalności i pewien stopień organizacji. Zakres stosowania rozporządzenia nie powinien obejmować działań w rodzaju okazjonalnego przygotowywania, podawania i sprzedaży żywności przez osoby prywatne w ramach imprez charytatywnych, lokalnych kiermaszy lub spotkań.

(15) Przepisy unijne powinny mieć zastosowanie tylko do przedsiębiorstw zakładających pewną ciągłość działalności i pewien stopień organizacji. Zakres stosowania rozporządzenia nie obejmuje działań w rodzaju okazjonalnego przygotowywania, dostarczania środków spożywczych, podawania posiłków oraz sprzedaży lub bezpłatnego wydawania żywności przez osoby prywatne, na przykład w ramach imprez charytatywnych, lokalnych kiermaszy lub spotkań, ani działań takich jak różne formy bezpośredniej sprzedaży żywności przez rolników.

Stanowisko Rady

Poprawka

(18) Aby umożliwić dostosowywanie prawa dotyczącego informacji na temat żywności do zmieniających się potrzeb informacyjnych konsumentów, w przypadku rozważania potrzeby wprowadzenia obowiązkowych informacji na temat żywności należy zawsze brać również pod uwagę szeroko wykazywane zainteresowanie większości konsumentów ujawnianiem pewnych informacji.

(18) Aby umożliwić dostosowywanie prawa dotyczącego informacji o żywności do zmieniających się potrzeb informacyjnych konsumentów oraz uniknąć powstawania zbędnych odpadów w postaci opakowań, obowiązek etykietowania żywności powinien ograniczać się do informacji podstawowych, którymi – jak udowodniono – jest zainteresowana większość konsumentów.

Stanowisko Rady

Poprawka

(23) W celu uwzględnienia zmian i nowych okoliczności w dziedzinie informacji o żywności, konieczne jest wprowadzenie przepisów uprawniających Komisję do umożliwienia udostępniania niektórych danych szczegółowych za pośrednictwem alternatywnych środków. Konsultacja z zainteresowanymi stronami powinna ułatwić dokonywanie terminowych i dobrze ukierunkowanych zmian wymogów w zakresie informacji na temat żywności.

skreślony

Stanowisko Rady

Poprawka

(24) Niektóre składniki lub inne substancje lub produkty (takie jak substancje pomocnicze w przetwórstwie) stosowane w produkcji środków spożywczych i pozostające w nich po zakończeniu procesu produkcyjnego powodują alergie lub reakcje nietolerancji u konsumentów, przy czym niektóre z tych alergii lub reakcji nietolerancji stanowią zagrożenie dla zdrowia osób, u których występują. Ważne jest, aby podawać informacje na temat obecności dodatków do żywności, substancji pomocniczych w przetwórstwie i innych substancji lub produktów, które mogą powodować alergie lub reakcje nietolerancji, aby umożliwić konsumentom z alergiami pokarmowymi lub nietolerancją pokarmową dokonywanie świadomych i bezpiecznych wyborów.

(24) Niektóre składniki lub inne substancje lub produkty (takie jak substancje pomocnicze w przetwórstwie) stosowane w produkcji środków spożywczych i pozostające w nich po zakończeniu procesu produkcyjnego mogą powodować alergie lub reakcje nietolerancji u niektórych osób, przy czym niektóre z tych alergii lub reakcji nietolerancji stanowią zagrożenie dla zdrowia osób, u których występują. Ważne jest zatem, aby podawać informacje na temat obecności dodatków do żywności, substancji pomocniczych w przetwórstwie i innych substancji o naukowo dowiedzionym działaniu alergizującym lub produktów, które mogą powodować alergie lub reakcje nietolerancji, aby umożliwić konsumentom, szczególnie tym z alergiami pokarmowymi lub nietolerancją pokarmową dokonywanie świadomych wyborów, które są dla nich bezpieczne. Śladowe ilości takich substancji powinny zostać również oznaczone, tak aby osoby z poważnymi alergiami mogły dokonywać bezpiecznych wyborów. Należy ustanowić wspólne przepisy w celu oznaczenia takich śladowych ilości.

Stanowisko Rady

Poprawka

(25) Etykiety żywności powinny być jasne i zrozumiałe, aby były pomocne dla konsumentów, którzy chcą dokonywać bardziej świadomych wyborów dotyczących żywności i diety. Badania pokazują, że czytelność jest ważnym elementem zwiększania prawdopodobieństwa, że informacje na etykiecie będą miały wpływ na jej odbiorców, a drobny druk stanowi jedną z głównych przyczyn niezadowolenia konsumentów z etykietowania żywności. Należy jednak opracować kompleksowe podejście, aby uwzględnić wszystkie aspekty dotyczące czytelności.

(25) Etykiety żywności powinny być jasne i zrozumiałe, aby były pomocne dla konsumentów, którzy chcą dokonywać bardziej świadomych wyborów dotyczących żywności i diety. Badania pokazują, że dobra czytelność jest ważnym elementem zwiększania prawdopodobieństwa, że informacje na etykiecie będą miały wpływ na jej odbiorców, a nieczytelne informacje o produkcie stanowią jedną z głównych przyczyn niezadowolenia konsumentów z etykietowania żywności. Należy w związku z tym opracować kompleksowe podejście, aby uwzględnić wszystkie aspekty dotyczące czytelności, w tym czcionkę, kolor i kontrast.

Stanowisko Rady

Poprawka

(27a) Mając na uwadze rezolucję Parlamentu Europejskiego, opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego1, prace Komisji oraz obawy opinii publicznej dotyczące szkodliwości alkoholu, zwłaszcza dla młodych i szczególnie narażonych konsumentów, Komisja wraz z państwami członkowskimi powinny stworzyć definicję napojów alkoholowych o niskiej zawartości alkoholu (ang. alcopops) kierowanych specjalnie do młodzieży. Ponieważ są to napoje alkoholowe, powinny one podlegać surowszym wymogom w zakresie etykietowania oraz być wyraźnie oddzielone od napojów bezalkoholowych w sklepach.

1 Dz.U. C 77 z 31.3.2009, s. 81.

Stanowisko Rady

Poprawka

(29) Należy jednakowo traktować napoje winopodobne, wina aromatyzowane, aromatyzowane napoje winopochodne, aromatyzowane koktajle winopodobne i napoje spirytusowe oraz zapewnić stosowanie do tych napojów tych samych wymogów prawa w zakresie informacji o żywności. Dlatego też wyłączenie z obowiązku zamieszczania listy składników oraz informacji o wartości odżywczej powinno dotyczyć również napojów o zawartości alkoholu wyższej niż 1,2% objętości uzyskanych z fermentacji owoców lub warzyw, miodu pitnego oraz wszelkich rodzajów piwa.

skreślony

Stanowisko Rady

Poprawka

(30) W ciągu pięciu lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja powinna sporządzić jednak sprawozdanie w celu uzyskania odpowiedzi na pytanie, czy niektóre kategorie napojów powinny być wyłączone, w szczególności, z obowiązku podawania informacji na temat wartości energetycznej, oraz podając powody uzasadniające ewentualne wyłączenia, przy uwzględnieniu potrzeby zapewnienia spójności z innymi właściwymi politykami Unii. Komisja może również w razie konieczności zaproponować szczególne wymogi w kontekście niniejszego rozporządzenia.

(30) W ciągu pięciu lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja powinna sporządzić jednak sprawozdanie w celu uzyskania odpowiedzi na pytanie, czy wszystkie kategorie napojów alkoholowych powinny być wyłączone, w szczególności, z obowiązku podawania informacji na temat wartości energetycznej, oraz podając powody uzasadniające ewentualne wyłączenia, przy uwzględnieniu potrzeby zapewnienia spójności z innymi właściwymi politykami Unii. Komisja powinna również – w stosownych przypadkach – zaproponować szczególne wymogi w kontekście niniejszego rozporządzenia.

Stanowisko Rady

Poprawka

(31) Należy zapewnić określenie kraju lub miejsca pochodzenia danego środka spożywczego, w przypadku gdy brak jego określenia mógłby wprowadzać konsumentów w błąd co do kraju lub miejsca rzeczywistego pochodzenia danego produktu. We wszystkich przypadkach określenie kraju lub miejsca pochodzenia żywności powinno być zapewnione w taki sposób, aby nie zmylić konsumenta, na podstawie jasno zdefiniowanych kryteriów, które zapewniają jednolite warunki dla przedstawicieli przemysłu i poprawiają zrozumienie przez konsumentów informacji dotyczących kraju lub miejsca pochodzenia danego środka spożywczego. Takie kryteria nie powinny mieć zastosowania do określeń dotyczących nazwy lub adresu podmiotu działającego na rynku spożywczym.

(31) Należy wprowadzić obowiązek określenia kraju lub miejsca pochodzenia danego środka spożywczego, zgodnie z art. 25, w przypadku gdy brak jego określenia mógłby wprowadzać konsumentów w błąd co do kraju lub miejsca rzeczywistego pochodzenia danego produktu. We wszystkich przypadkach określenie kraju lub miejsca pochodzenia żywności powinno być zapewnione w taki sposób, aby nie zmylić konsumenta, na podstawie jasno zdefiniowanych kryteriów, które zapewniają jednolite warunki dla przedstawicieli przemysłu i poprawiają zrozumienie przez konsumentów informacji dotyczących kraju lub miejsca pochodzenia danego środka spożywczego. Takie kryteria nie mają zastosowania do określeń dotyczących nazwy lub adresu podmiotu działającego na rynku spożywczym.

Stanowisko Rady

Poprawka

(34) Przepisy dotyczące obowiązkowego określenia miejsca pochodzenia zostały opracowane na podstawie podejść wertykalnych, odnoszących się na przykład do miodu, owoców i warzyw, ryb, wołowiny i produktów z wołowiny oraz oliwy z oliwek. Istnieje potrzeba zbadania możliwości rozszerzenia obowiązkowego oznaczania pochodzenia na inne środki spożywcze. Należy zatem zwrócić się do Komisji o przygotowanie sprawozdań obejmujących następujące środki spożywcze: rodzaje mięsa inne niż wołowina, mięso ze świń, owiec, kóz oraz mięso drobiowe; mleka; mleka wykorzystywanego jako składnik w produktach mlecznych; mięsa wykorzystywanego jako składnik; nieprzetworzonych środków spożywczych; produktów jednoskładnikowych; oraz składniki, które stanowią więcej niż 50% środka spożywczego. Ponieważ mleko jest jednym z produktów, w odniesieniu do których określenie miejsca pochodzenia jest uważane za szczególnie istotne, należy jak najszybciej udostępnić sprawozdanie Komisji dotyczące tego produktu. W oparciu o wnioski tych sprawozdań Komisja może przedstawić propozycje zmiany odpowiednich przepisów unijnych lub podejmować nowe inicjatywy, jeśli jest to właściwe, w odniesieniu do danego sektora.

(34) Przepisy dotyczące obowiązkowego określenia miejsca pochodzenia zostały opracowane na podstawie podejść wertykalnych, odnoszących się na przykład do miodu, owoców i warzyw, ryb, wołowiny i produktów z wołowiny oraz oliwy z oliwek. Istnieje potrzeba zbadania możliwości rozszerzenia obowiązkowego oznaczania pochodzenia na inne środki spożywcze. W związku z tym, w ramach ochrony konsumentów, przepisy dotyczące pochodzenia są obowiązkowe w odniesieniu do następujących środków spożywczych: rodzaje mięsa inne niż wołowina, mięso ze świń, owiec, kóz oraz mięso drobiowe; mleka; mleka wykorzystywanego jako składnik w produktach mlecznych; mięsa wykorzystywanego jako składnik; nieprzetworzonych środków spożywczych; produktów jednoskładnikowych; oraz składniki, które stanowią więcej niż 50% środka spożywczego. Ponieważ mleko jest jednym z produktów, w odniesieniu do których określenie miejsca pochodzenia jest uważane za szczególnie istotne, należy jak najszybciej udostępnić sprawozdanie Komisji dotyczące tego produktu. W oparciu o wnioski tych sprawozdań Komisja może przedstawić propozycje zmiany odpowiednich przepisów unijnych lub podejmować nowe inicjatywy, jeśli jest to właściwe, w odniesieniu do danego sektora.

Stanowisko Rady

Poprawka

(36) Informacja o wartości odżywczej na danym środku spożywczym obejmuje informacje na temat obecności energii i pewnych składników odżywczych w środkach spożywczych. Obowiązkowe przekazywanie informacji żywieniowych powinno pomóc w prowadzeniu działań w dziedzinie edukacji żywieniowej społeczeństwa i w podejmowaniu świadomych wyborów żywności.

(36) Informacja o wartości odżywczej na danym środku spożywczym obejmuje informacje na temat obecności energii i pewnych składników odżywczych oraz składników w środkach spożywczych. Obowiązkowe przekazywanie informacji żywieniowych na opakowaniu powinno być wspierane działaniami państw członkowskich, takimi jak żywieniowy plan działań będący częścią polityki ochrony zdrowia publicznego, który zapewni konkretne zalecenia w dziedzinie edukacji żywieniowej społeczeństwa i w podejmowaniu świadomych wyborów żywności.

Stanowisko Rady

Poprawka

(36a) Ze względu na możliwość porównywania produktów w opakowaniach różnej wielkości rozsądne jest utrzymanie obowiązku podawania informacji o wartości odżywczej w przeliczeniu na 100 g/100 ml, a w razie potrzeby należy zamieścić dodatkowe informacje odnoszące się do porcji. Jeżeli produkt żywnościowy jest paczkowany w pojedyncze porcje, obowiązkowe powinno być dodatkowo podanie informacji żywieniowej w przeliczeniu na porcję. Aby uniknąć mylnych informacji w odniesieniu do wielkości porcji, Komisja powinna przyjąć przepisy w celu ujednolicenia wielkości porcji w całej Unii w drodze procedury konsultacji.

Stanowisko Rady

Poprawka

(41) Aby uniknąć niepotrzebnych obciążeń przemysłu, właściwe jest zwolnienie niektórych kategorii nieprzetworzonych środków spożywczych lub środków spożywczych, w przypadku których informacja o wartości odżywczej nie jest czynnikiem determinującym wybór dokonywany przez konsumenta, z obowiązkowego podawania informacji o wartości odżywczej, chyba że obowiązek przekazywania takiej informacji został przewidziany w innych przepisach unijnych.

(41) Aby uniknąć niepotrzebnych obciążeń dla producentów i sprzedawców żywności, właściwe jest zwolnienie niektórych kategorii nieprzetworzonej żywności lub żywności, w przypadku której informacja o wartości odżywczej nie jest czynnikiem determinującym decyzję o kupnie, podejmowaną przez konsumenta, albo też jeżeli opakowanie zewnętrzne lub etykieta są zbyt małe, aby móc spełnić obowiązek etykietowania, z obowiązkowego podawania informacji o wartości odżywczej, chyba że obowiązek przekazywania takiej informacji został przewidziany w innym prawodawstwie unijnym.

Stanowisko Rady

Poprawka

(42) Aby przekazywane informacje o wartości odżywczej przemawiały do przeciętnego konsumenta i służyły celowi informacyjnemu, w którym je wprowadzono, biorąc pod uwagę aktualny stan wiedzy na temat żywienia, powinny być one proste i łatwo zrozumiałe. Podanie informacji o wartości odżywczej częściowo z przodu opakowania, a częściowo z tyłu mogłoby dezorientować konsumentów. Dlatego informacja o wartości odżywczej powinna się znajdować w tym samym polu widzenia. Dodatkowo, na zasadzie dobrowolności, niektóre z tych informacji można powtórzyć przykładowo z przodu opakowania. Swobodne dobieranie informacji, które można by powtarzać, mogłoby dezorientować konsumentów. Konieczne jest zatem sprecyzowanie, które informacje można powtarzać, w celu zapewnienia łatwego dostrzegania przez konsumentów podstawowych informacji żywieniowych przy dokonywaniu zakupów środków spożywczych.

(42) Aby przekazywane informacje o wartości odżywczej przemawiały do przeciętnego konsumenta i służyły celowi informacyjnemu, w którym je wprowadzono, biorąc pod uwagę aktualny stan wiedzy na temat żywienia, powinny być one proste i łatwo zrozumiałe. Najważniejsze elementy informacji o wartości odżywczej powinny być umieszczane z przodu opakowania, natomiast pełne informacje o wartości odżywczej powinny znajdować się z tyłu opakowania. Zapewni to łatwe dostrzeganie przez konsumentów podstawowych informacji żywieniowych przy dokonywaniu zakupów środków spożywczych.

Stanowisko Rady

Poprawka

(50) W odniesieniu do kwestii harmonizowanych w sposób szczególny niniejszym rozporządzeniem, państwa członkowskie nie powinny mieć możliwości przyjmowania przepisów krajowych, chyba że zezwala na to prawo Unii. Niniejsze rozporządzenie nie powinno uniemożliwiać państwom członkowskim przyjmowania przepisów krajowych w odniesieniu do kwestii, które nie są zharmonizowane w sposób szczególny w niniejszym rozporządzeniu.

(50) W odniesieniu do kwestii harmonizowanych w sposób szczególny niniejszym rozporządzeniem, państwa członkowskie nie powinny mieć możliwości przyjmowania przepisów krajowych, chyba że zezwala na to prawo Unii. Ponadto, ponieważ krajowe wymagania dotyczące etykietowania mogą stwarzać przeszkody dla swobodnego przepływu na rynku wewnętrznym, państwa członkowskie powinny wykazać, dlaczego takie środki są niezbędne, a także określić środki, które podejmą, aby zagwarantować, że są one stosowane w sposób, który w jak najmniejszym stopniu ogranicza handel.

Stanowisko Rady

Poprawka

(55a) W wyrobach zakładów drobnej wytwórczości spożywczej oraz w świeżej żywności, przygotowywanej bezpośrednio w miejscu sprzedaży w detalicznych punktach oferujących żywność, mogą znajdować się substancje, które u osób wrażliwych mogą wywoływać alergie lub reakcje nietolerancji. Jednak ze względu na to, że właśnie produkty niepaczkowane sprzedaje się osobiście klientowi, udzielenie odpowiednich informacji powinno być możliwe np. w ramach rozmowy ze sprzedawcą lub poprzez umieszczenie w sklepie w wyraźnie widocznym miejscu szyldu informacyjnego bądź też udostępnienie materiałów informacyjnych.

Stanowisko Rady

Poprawka

(58) Komisja powinna zostać uprawniona do przyjmowania, zgodnie z art. 290 TFUE aktów delegowanych odnoszących się, między innymi, do dostępności pewnych obowiązkowych danych szczegółowych w inny sposób niż na opakowaniu lub na etykiecie, do wykazu środków spożywczych, które nie muszą być opatrzone wykazem składników, do ponownej analizy wykazu substancji lub produktów powodujących alergie lub reakcje nietolerancji lub też do wykazu składników odżywczych, które mogą być objęte informacją na zasadzie dobrowolności. Szczególnie istotne jest, aby w ramach swoich prac przygotowawczych Komisja przeprowadzała odpowiednie konsultacje, w tym na szczeblu ekspertów.

(58) Uprawnienie do przyjmowania, zgodnie z art. 290 TFUE, aktów delegowanych powinno zostać przyznane Komisji między innymi w odniesieniu do dostępności pewnych obowiązkowych danych szczegółowych w inny sposób niż na opakowaniu lub na etykiecie, do wykazu środków spożywczych, które nie muszą być opatrzone wykazem składników, do ponownej analizy wykazu substancji lub produktów powodujących alergie lub reakcje nietolerancji lub też do wykazu składników odżywczych, które mogą być objęte informacją na zasadzie dobrowolności. Szczególnie istotne jest, aby w ramach swoich prac przygotowawczych Komisja przeprowadzała odpowiednie konsultacje, w tym na szczeblu ekspertów. W procesie przygotowania i sporządzania aktów delegowanych Komisja zobowiązana jest zagwarantować jednoczesne, terminowe i adekwatne przekazywanie informacji oraz odnośnych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Stanowisko Rady

Poprawka

(59) Aby zapewnić jednolite warunki wdrożenia niniejszego rozporządzenia, Komisja powinna zostać upoważniona do przyjęcia przepisów wykonawczych w odniesieniu, między innymi, do warunków wyrażania pojedynczych lub wielu danych szczegółowych za pomocą piktogramów lub symboli zamiast słów lub liczb, kontrastu między drukiem a tłem, do sposobu wskazywania daty minimalnej trwałości, do sposobu wskazywania kraju lub miejsca pochodzenia mięsa, do precyzji wartości podawanych w informacji o wartości odżywczej lub też do wyrażenia informacji o wartości odżywczej w przeliczeniu na porcję lub na jednostkową ilość spożywanej żywności. Zgodnie z art. 291 TFUE przepisy i ogólne zasady dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję ustanawiane są z wyprzedzeniem w drodze rozporządzenia przyjmowanego zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą. Do czasu przyjęcia tego nowego rozporządzenia nadal zastosowanie ma decyzja Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiająca warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji1, z wyjątkiem procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą, która nie ma zastosowania.

(59) Aby zapewnić jednolite warunki wdrożenia niniejszego rozporządzenia, Komisji należy przyznać uprawnienia wykonawcze w odniesieniu, między innymi, do warunków wyrażania pojedynczych lub wielu danych szczegółowych za pomocą piktogramów lub symboli zamiast słów lub liczb, kontrastu między drukiem a tłem, do sposobu wskazywania daty minimalnej trwałości, do sposobu wskazywania kraju lub miejsca pochodzenia mięsa, do precyzji wartości podawanych w informacji o wartości odżywczej lub też do wyrażenia informacji o wartości odżywczej w przeliczeniu na porcję lub na jednostkową ilość spożywanej żywności. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję1.

1 Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.

1 Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

Stanowisko Rady

Poprawka

3. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do podmiotów działających na rynku spożywczym na wszystkich etapach łańcucha żywnościowego, na których ich działania dotyczą przekazywania konsumentom informacji na temat żywności. Ma ono zastosowanie do wszelkich środków spożywczych przeznaczonych dla konsumenta finalnego, w tym środków spożywczych dostarczanych przez zakłady żywienia zbiorowego i środków spożywczych przeznaczonych do dostarczenia do zakładów żywienia zbiorowego.

3. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do podmiotów działających na rynku spożywczym na wszystkich etapach łańcucha żywnościowego, na których ich działania dotyczą przekazywania konsumentom informacji na temat żywności. Ma ono zastosowanie do wszelkich środków spożywczych przeznaczonych dla konsumenta finalnego, w tym środków dostarczanych przez zakłady żywienia zbiorowego i środków przeznaczonych do dostarczenia do zakładów żywienia zbiorowego.

Usługi dostarczania żywności świadczone przez przedsiębiorstwa przewozowe podlegają zakresowi stosowania niniejszego rozporządzenia tylko wtedy, gdy są świadczone między dwoma miejscami na terytorium Unii.

Stanowisko Rady

Poprawka

3a. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie jedynie do żywności przygotowanej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, co oznacza pewną ciągłość tej działalności i pewien stopień organizacji. Zakres rozporządzenia nie obejmuje działań w rodzaju okolicznościowego przygotowywania, podawania i sprzedaży żywności przez osoby prywatne w ramach imprez charytatywnych, lokalnych kiermaszy lub spotkań.

Stanowisko Rady

Poprawka

(d) „zakład żywienia zbiorowego” oznacza wszelkie zakłady (w tym pojazdy oraz nieruchome lub ruchome punkty sprzedaży), takie jak restauracje, stołówki, szkoły i szpitale, w których w ramach prowadzenia działalności przygotowuje się żywność do dostarczenia do konsumenta finalnego i jest ona gotowa do spożycia bez dalszego przygotowywania;

(d) „zakłady żywienia zbiorowego” oznaczają wszelkie zakłady (w tym pojazdy oraz nieruchome lub ruchome punkty sprzedaży), takie jak restauracje, stołówki, szkoły, szpitale lub podmioty świadczące usługi cateringowe, w których w ramach prowadzenia działalności gospodarczej przygotowuje się żywność przeznaczoną do bezpośredniego spożycia przez konsumenta finalnego;

Stanowisko Rady

Poprawka

(e) „żywność opakowana” oznacza każdą pojedynczą sztukę przeznaczoną do prezentacji konsumentowi finalnemu i zakładom żywienia zbiorowego, składającą się ze środka spożywczego i opakowania, w które został on zapakowany przed oferowaniem na sprzedaż, niezależnie od tego, czy takie opakowanie obejmuje dany środek spożywczy całkowicie czy też jedynie częściowo, ale w taki sposób, że zawartość nie może być zmieniona bez otwarcia lub zmiany opakowania;

(e) „żywność paczkowana” oznacza każdą pojedynczą sztukę przeznaczoną do prezentacji konsumentowi finalnemu i zakładom żywienia zbiorowego, składającą się ze środka spożywczego w opakowaniu, niezależnie od tego, czy takie opakowanie obejmuje dany środek spożywczy całkowicie, czy też jedynie częściowo, lecz w taki sposób, że zawartość nie może być zmieniona bez otwarcia lub zmiany opakowania; „Żywność paczkowana” nie obejmuje żywności świeżo pakowanej w miejscu sprzedaży;

Stanowisko Rady

Poprawka

(ea) „Żywność wytwarzana rzemieślniczo” oznacza przetworzoną żywność, której produkcja opiera się na tradycyjnych metodach, obejmuje co najmniej jeden etap produkcji wykonywany ręcznie lub przy użyciu ręcznych narzędzi oraz wiąże się z niepowtarzalnymi technikami. Aby definicja ta miała zastosowanie, co najmniej 50 % pracowników zaangażowanych w taką produkcję musi posiadać odpowiednie kwalifikacje, które zostały określone w dyrektywie 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych1.

1 Dz.U. L 255 z 30.09.05, s. 22.

Stanowisko Rady

Poprawka

(k) „pole widzenia” oznacza wszystkie powierzchnie opakowania, na których treść można odczytać z pojedynczego punktu widzenia, co pozwala na szybki i łatwy dostęp do informacji zawartych w etykietowaniu przez umożliwienie konsumentom odczytania tych informacji bez konieczności obracania opakowania;

(k) „pole widzenia” oznacza wszystkie powierzchnie opakowania, na których treść można odczytać z pojedynczego punktu widzenia;

Stanowisko Rady

Poprawka

ka) „główne pole widzenia” lub „przód opakowania” oznaczają pole widzenia opakowania, które konsument najprawdopodobniej zobaczy przy pierwszym spojrzeniu na produkt w momencie zakupu i który umożliwia konsumentowi natychmiastową identyfikację produktu, jego charakteru, rodzaju i, jeżeli ma zastosowanie, nazwy marki. Jeżeli opakowanie ma kilka identycznych głównych pól widzenia lub „przodów opakowania” wszystkie z nich należy traktować jako „przód opakowania”;

Stanowisko Rady

Poprawka

(kb) „czytelność” oznacza między innymi pismo, druk, wytłoczenie, oznaczenie, wklęsłodruk lub ostemplowanie, a więc środki pozwalające normalnie widzącemu konsumentowi zrozumieć tekst. Czytelność zależy od wielkości czcionki, jej rodzaju, grubości linii pisma, odstępów między słowami, literami i wierszami, stosunku szerokości liter do ich wysokości oraz kontrastu między pismem a tłem;

Stanowisko Rady

Poprawka

(o) „podstawowy składnik” oznacza składnik lub składniki danego środka spożywczego, które stanowią więcej niż 50% tego środka spożywczego lub które są na ogół kojarzone z nazwą środka spożywczego przez konsumenta i w odniesieniu do których jest wymagane w większości przypadków oznaczenie ilościowe;

skreślony

Stanowisko Rady

Poprawka

(oa) „produkt jednoskładnikowy” oznacza każdy produkt spożywczy, który – za wyjątkiem soli, cukru, przypraw, wody, dodatków do środków spożywczych, środków aromatyzujących lub enzymów – zawiera tylko jeden składnik;

Stanowisko Rady

Poprawka

(pa) „data przydatności do spożycia“ oznacza datę, przed której upływem należy spożyć produkt. Po tej dacie produktu tego nie można przekazać już konsumentowi, nie można go również przetwarzać;

Stanowisko Rady

Poprawka

(qa) „imitacja żywności” oznacza środek spożywczy, która sprawia wrażenie innego środka spożywczego, gdzie zazwyczaj używany składnik jest całkowicie lub częściowo zastąpiony innym.

Stanowisko Rady

Poprawka

1a. Informacje na produktach żywnościowych są łatwo rozpoznawalne, czytelne i zrozumiałe dla konsumenta.

Stanowisko Rady

Poprawka

3. W przypadku gdy prawo dotyczące informacji na temat żywności przewiduje nowe wymogi, uwzględnia się potrzebę okresu przejściowego po wejściu w życie nowych wymogów, w trakcie którego środki spożywcze oznaczone etykietami niezgodnymi z nowymi wymogami mogą być wprowadzane na rynek, a zapasy takich środków spożywczych, które zostały wprowadzone na rynek przed zakończeniem okresu przejściowego, mogą być sprzedawane aż do ich wyczerpania.

3. W przypadku gdy prawo dotyczące informacji na temat żywności przewiduje nowe wymogi, należy przyznać okres przejściowy po wejściu w życie nowych wymogów, w trakcie którego środki spożywcze oznaczone etykietami niezgodnymi z nowymi wymogami mogą być wprowadzane na rynek, a zapasy takich środków spożywczych, które zostały wprowadzone na rynek przed zakończeniem okresu przejściowego, mogą być sprzedawane aż do ich wyczerpania.

Stanowisko Rady

Poprawka

(b) informacje o ochronie zdrowia konsumentów i bezpiecznym stosowaniu danego środka spożywczego. W szczególności obejmują one informacje na temat:

(b) informacje o ochronie zdrowia konsumentów i bezpiecznym stosowaniu danego środka spożywczego. W szczególności obejmują one informacje na temat:

(i) cech składu, które mogą być szkodliwe dla zdrowia niektórych grup konsumentów;

(i) cech składu, które mogą być szkodliwe dla zdrowia niektórych grup konsumentów;

(ii) trwałości, przechowywania i bezpieczeństwa użycia;

(ii) trwałości, przechowywania, warunków przechowywania po otwarciu, o ile ma to zastosowanie, i bezpieczeństwa użycia;

(iii) skutków zdrowotnych, łącznie z zagrożeniami i konsekwencjami związanymi ze szkodliwym i niebezpiecznym spożywaniem danego środka spożywczego;

Stanowisko Rady

Poprawka

1. Informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać w błąd, w szczególności:

1. Informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać w błąd, w szczególności:

(a) co do właściwości środka spożywczego, a w szczególności co do jego charakteru, tożsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji;

(a) co do właściwości środka spożywczego, a w szczególności co do jego charakteru, tożsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji;

(b) przez przypisywanie środkowi spożywczemu działania lub właściwości, których on nie posiada;

(b) przez przypisywanie środkowi spożywczemu działania lub właściwości, których on nie posiada;

(c) przez sugerowanie, że środek spożywczy ma szczególne właściwości, gdy w rzeczywistości wszystkie podobne środki spożywcze mają takie właściwości;

(c) przez sugerowanie, że środek spożywczy ma szczególne właściwości, gdy w rzeczywistości wszystkie podobne środki spożywcze mają takie właściwości;

(ca) szczególne uwydatnienie braku określonych składników lub substancji odżywczych, które z natury rzeczy w danym produkcie spożywczym nie występują;

(d) przez sugerowanie poprzez opis lub prezentacje graficzne, że chodzi o określony środek spożywczy lub składnik, mimo że w rzeczywistości komponent lub składnik naturalnie obecny lub zwykle stosowany w danym środku spożywczym został zastąpiony innym komponentem lub innym składnikiem.

(d) przez sugerowanie poprzez wygląd, opis lub prezentacje graficzne, że chodzi o określony środek spożywczy lub składnik, mimo że w rzeczywistości komponent lub składnik naturalnie obecny lub zwykle stosowany w danym środku spożywczym został zastąpiony innym komponentem lub innym składnikiem;

(da) poprzez bezpośrednią reklamę mówiącą o wyraźnie obniżonej zawartości cukru lub tłuszczu, jeżeli nie idzie to w parze z odpowiednim obniżeniem wartości energetycznej danego środka spożywczego;

Stanowisko Rady

Poprawka

(ba) przez sugerowanie poprzez opis lub prezentacje graficzne na opakowaniu, że chodzi o określony produkt lub składnik, chociaż w rzeczywistości produkt lub składnik znajdujący się w opakowaniu jest imitacją żywności lub zawiera zamiennik składnika zazwyczaj stosowanego w danym produkcie. W takich przypadkach na opakowaniu znajduje się widoczne oznaczenie „imitacja” lub „wyprodukowano z (nazwa składnika zamiennego) zamiast (nazwa zastąpionego składnika)”;

Stanowisko Rady

Poprawka

(bb) przez sugerowanie, w przypadku produktów mięsnych, że produkt zawiera jeden kawałek mięsa, chociaż w rzeczywistości składa się z różnych kawałków mięsa. W takich przypadkach produkt zostaje oznaczony z przodu opakowania jako „mięso mieszane – z różnych kawałków mięsa”.

Stanowisko Rady

Poprawka

6. Podmioty działające na rynku spożywczym zapewniają, aby w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą informacje dotyczące żywności nieopakowanej przeznaczonej do dostarczenia do konsumenta finalnego lub do zakładów żywienia zbiorowego były przekazywane do podmiotu działającego na rynku spożywczym otrzymującego żywność, aby umożliwić, w stosownych przypadkach, przekazywanie konsumentom finalnym obowiązkowych informacji o żywności.

6. Podmioty działające na rynku spożywczym zapewniają, aby w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą informacje dotyczące żywności niepaczkowanej były udostępniane podmiotowi gospodarczemu mającemu styczność z żywnością w celu odsprzedaży lub dalszego przetworzenia, aby umożliwić mu, jeżeli otrzyma taki wniosek, przekazywanie obowiązkowych informacji o żywności konsumentom finalnym.

Stanowisko Rady

Poprawka

(fa) data zamrożenia nieprzetworzonego mięsa, drobiu i ryb;

Stanowisko Rady

Poprawka

2. Dane szczegółowe, o których mowa w ust. 1, są określane słownie i liczbowo. Mogą być też alternatywnie wyrażane za pomocą piktogramów lub symboli zamiast słów lub liczb, jeżeli Komisja przyjmie środki wykonawcze zgodnie z ust. 3, i zgodnie z takimi środkami wykonawczymi.

2. Dane szczegółowe, o których mowa w ust. 1, są określane słownie i liczbowo.

Stanowisko Rady

Poprawka

Artykuł 9a

Odstępstwa dla mikroprzedsiębiorstw

Ręcznie wytwarzane produkty produkowane przez mikroprzedsiębiorstwa są wyłączone z zakresu wymogu określonego w art. 9 ust. 1 lit. l). Produkty te mogą również zostać zwolnione z wymogów informacyjnych określonych w art. 9 ust. 1 lit. a) - k), jeżeli są sprzedawane w miejscu ich wytwarzania, a sprzedający są w stanie podać informacje na żądanie. Alternatywnie informacje mogą zostać podane na etykietach na półkach.

Stanowisko Rady

Poprawka

2. W celu zapewnienia informacji dla konsumentów w odniesieniu do szczególnych rodzajów lub kategorii żywności oraz uwzględnienia postępu technicznego, rozwoju naukowego, ochrony zdrowia konsumentów lub bezpiecznego stosowania danego środka spożywczego Komisja może zmienić załącznik III poprzez akty delegowane zgodnie z art. 49 oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 50, 51 i 52.

2. W celu zapewnienia informacji dla konsumentów w odniesieniu do szczególnych rodzajów lub kategorii żywności oraz uwzględnienia postępu technicznego, rozwoju naukowego, ochrony zdrowia konsumentów lub bezpiecznego stosowania danego środka spożywczego Komisja może zmienić załącznik III poprzez akty delegowane zgodnie z art. 49.

W przypadku gdy wymagać tego będzie szczególnie pilny charakter sprawy, procedura, o której mowa w art. 52, ma zastosowanie do aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego artykułu.

Stanowisko Rady

Poprawka

3. W celu zapewnienia możliwości korzystania przez konsumentów z innych sposobów dostarczania obowiązkowych informacji na temat żywności bardziej dostosowanych do niektórych obowiązkowych danych szczegółowych, Komisja może przyjąć przepisy, w drodze aktów delegowanych, zgodnie z art. 49 oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 50 i 51, dotyczące dostępności niektórych obowiązkowych danych szczegółowych z zastosowaniem innego rodzaju środków niż umieszczonych na opakowaniu lub etykiecie.

skreślony

Stanowisko Rady

Poprawka

1. Bez uszczerbku dla przepisów przyjętych na mocy art. 42 ust. 2 obowiązkowe informacje na temat żywności muszą być umieszczone w widocznym miejscu w taki sposób, aby były dobrze widoczne, wyraźnie czytelne oraz, w stosownych przypadkach, nieusuwalne. Nie mogą być w żaden sposób ukryte, zasłonięte, pomniejszone lub przerwane jakimikolwiek innymi nadrukami, ilustracjami czy innym materiałem.

1. Bez uszczerbku dla przepisów przyjętych na mocy art. 4 ust. 2 obowiązkowe informacje na temat żywności muszą być umieszczone w widocznym miejscu w taki sposób, aby były dobrze widoczne, wyraźnie czytelne oraz, w stosownych przypadkach, nieusuwalne. Nie mogą być w żaden sposób ukryte, zasłonięte, przyćmione lub przerwane jakimikolwiek innymi nadrukami, obrazami czy innym materiałem, na przykład częścią samego opakowania.

Stanowisko Rady

Poprawka

2. Bez uszczerbku dla szczególnych przepisów unijnych mających zastosowanie do szczególnych środków spożywczych, w odniesieniu do wymogów, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a)–k), obowiązkowe dane szczegółowe wymienione w art. 9 ust. 1 – jeśli znajdują się na opakowaniu lub na załączonej do niego etykiecie – są wydrukowane na opakowaniu lub etykiecie z użyciem znaków o rozmiarze czcionki, której wysokość x zdefiniowana w załączniku IV wynosi co najmniej 1,2 mm. Obowiązkowe dane szczegółowe muszą być prezentowane w taki sposób, aby zapewnić znaczny kontrast pomiędzy drukiem a tłem.

2. Bez uszczerbku dla szczególnych przepisów unijnych mających zastosowanie do szczególnych środków spożywczych, w odniesieniu do wymogów, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a)–k), obowiązkowe dane szczegółowe wymienione w art. 9 ust. 1 – jeśli znajdują się na opakowaniu lub na załączonej do niego etykiecie – są wydrukowane na opakowaniu lub etykiecie w taki sposób, aby zapewnić odpowiednią czytelność, z użyciem znaków o rozmiarze czcionki, której wysokość x zdefiniowana w załączniku IV wynosi co najmniej 1,2 mm. Należy również uwzględnić kryteria inne niż rozmiar czcionki, takie jak rodzaj czcionki, kontrast pomiędzy drukiem a tłem, nachylenie linii i znaków.

3. W przypadku opakowań lub pojemników, których największa powierzchnia ma pole mniejsze niż 60 cm2, wysokość x rozmiaru czcionki, o którym mowa w ust. 2, wynosi co najmniej 0,9 mm.

3. W przypadku opakowań lub pojemników, których największa powierzchnia pod nadruk ma pole mniejsze niż 80 cm2, minimalna wysokość x rozmiaru czcionki, o którym mowa w ust. 2, wynosi co najmniej 0,9 mm.

4. Aby zapewnić jednolite wdrażanie ust. 2 niniejszego artykułu, Komisja może zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 46 ust. 2, przyjąć szczegółowe zasady dotyczące kontrastu pomiędzy drukiem a tłem.

skreślony

5. Aby osiągnąć cele niniejszego rozporządzenia, Komisja może ustanowić – w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 49 oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 50 i 51 – oprócz kryteriów określonych w ust. 2 niniejszego artykułu dodatkowe kryteria dotyczące czytelności.

5. Aby osiągnąć cele niniejszego rozporządzenia, Komisja, wraz z zainteresowanymi stronami, w tym organizacjami konsumenckimi, może ustanowić – w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 49 oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 50 i 51 – wiążące przepisy dotyczące czytelności.

W celu określonym w akapicie pierwszym Komisja może – za pomocą aktów delegowanych zgodnie z art. 49 oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 50 i 51 – rozszerzyć wymogi, o których mowa w ust. 6 niniejszego artykułu, o dodatkowe obowiązkowe dane szczegółowe w odniesieniu do szczególnych rodzajów lub kategorii żywności.

W celu określonym w akapicie pierwszym Komisja może – za pomocą aktów delegowanych zgodnie z art. 49 oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 50 i 51 – rozszerzyć wymogi, o których mowa w ust. 6 niniejszego artykułu, o dodatkowe obowiązkowe dane szczegółowe w odniesieniu do szczególnych rodzajów lub kategorii żywności.

Stanowisko Rady

Poprawka

6. Dane szczegółowe wymienione w art. 9 ust. 1 lit. a), e), f) i k) muszą znajdować się w tym samym polu widzenia.

6. Dane szczegółowe wymienione w art. 9 ust. 1 lit. a), e) i k) muszą znajdować się w tym samym polu widzenia.

Stanowisko Rady

Poprawka

7. Ust. 6 niniejszego artykułu nie ma zastosowania w przypadkach określonych w art. 16 ust. 1 i 2.

7. Ust. 6 niniejszego artykułu nie ma zastosowania w przypadkach określonych w art. 16 ust. 1 i 2. Dla takich opakowań lub pojemników mogą zostać przyjęte szczególne przepisy krajowe w przypadku państw członkowskich posiadających więcej niż jeden język urzędowy.

Stanowisko Rady

Poprawka

2a. Środki spożywcze sprzedawane w strefach wolnocłowych mogą być wprowadzane do obrotu z etykietami wyłącznie w języku angielskim.

Stanowisko Rady

Poprawka

1. W przypadku szklanych butelek przeznaczonych do ponownego użycia, które są trwale oznakowane i które z tego powodu nie mają etykiet, opasek czy pierścieni, obowiązkowe są jedynie dane szczegółowe wymienione w art. 9 ust. 1 lit. a), c), e), f) i l).

1. W przypadku szklanych butelek przeznaczonych do ponownego użycia, które są trwale oznakowane i które z tego powodu nie mają etykiet, opasek czy pierścieni, obowiązkowe są jedynie dane szczegółowe wymienione w art. 9 ust. 1 lit. a), c), e) i f).

Stanowisko Rady

Poprawka

2. W przypadku opakowań lub pojemników, których największa powierzchnia jest mniejsza niż 10 cm2, obowiązkowe jest zamieszczanie na opakowaniu lub na etykiecie jedynie danych szczegółowych wymienionych w art. 9 ust. 1 lit. a), c), e) i f). Dane szczegółowe, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. b), są podawane za pośrednictwem innych środków lub udostępniane na życzenie konsumenta.

2. W przypadku opakowań lub pojemników, których największa powierzchnia pod nadruk jest mniejsza niż 80 cm2, obowiązkowe jest zamieszczanie na opakowaniu lub na etykiecie jedynie danych szczegółowych wymienionych w art. 9 ust. 1 lit. a), c), e) i f). Przepisy regulujące dalsze dane szczegółowe dotyczące opakowań mogą zostać przyjęte na zasadzie dobrowolności. Dane szczegółowe, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. b), są podawane za pośrednictwem innych środków lub udostępniane na życzenie konsumenta.

Stanowisko Rady

Poprawka

4. Bez uszczerbku dla innych przepisów unijnych wymagających wykazu składników lub obowiązkowej informacji o wartości odżywczej dane szczegółowe, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. b) i l), nie są obowiązkowe w odniesieniu do:

4. Bez uszczerbku dla innych przepisów unijnych wymagających wykazu składników lub obowiązkowej informacji o wartości odżywczej dane szczegółowe, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. b) i l), nie są obowiązkowe w odniesieniu do napojów zawierających alkohol.

(a) win objętych załącznikiem XI b rozporządzenia (WE) nr 1234/2007;

(b) produktów objętych rozporządzeniem (EWG) nr 1601/91;

(c) napojów podobnych do napojów wymienionych w lit. a) i b) niniejszego ustępu, o zawartości alkoholu wyższej niż 1,2% objętościowo uzyskanych z fermentacji owoców lub warzyw;

(d) miodu pitnego;

(e) wszelkich rodzajów piwa; oraz

f) napojów spirytusowych zdefiniowanych w art. 2 pkt 1 rozporządzenia (WE) nr 110/2008.

Stanowisko Rady

Poprawka

Do dnia …* Komisja sporządzi sprawozdanie dotyczące stosowania art. 18 i art. 29 ust. 1 w odniesieniu do produktów, o których mowa w niniejszym ustępie, w celu uzyskania odpowiedzi na pytanie, czy niektóre kategorie napojów powinny być wyłączone, w szczególności, z obowiązku podawania informacji na temat wartości energetycznej, oraz powodów uzasadniających ewentualne wyłączenia, uwzględniając potrzebę zapewnienia spójności z innymi właściwymi politykami Unii.

W terminie ...* Komisja sporządzi sprawozdanie obejmujące definicję „koktajli” – ang. „alcopops”, dotyczące stosowania art. 18 i art. 29 ust. 1 w odniesieniu do produktów, o których mowa w niniejszym ustępie, w celu uzyskania odpowiedzi na pytanie, czy napoje alkoholowe powinny w przyszłości podlegać, w szczególności, obowiązkowi podawania informacji na temat wartości energetycznej, oraz powodów uzasadniających ewentualne wyłączenia, uwzględniając potrzebę zapewnienia spójności z innymi właściwymi politykami Unii.

Sprawozdaniu Komisji może towarzyszyć wniosek ustawodawczy określający zasady dotyczące wykazu składników lub obowiązkowej informacji o wartości odżywczej w odniesieniu do tych produktów.

Sprawozdaniu Komisji towarzyszy wniosek ustawodawczy – w stosownych przypadkach – określający zasady dotyczące wykazu składników lub obowiązkowej informacji o wartości odżywczej w odniesieniu do tych produktów.

*Dz.U.: proszę wstawić datę: pięć lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

*Dz.U.: proszę wstawić datę: dwa lata od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Stanowisko Rady

Poprawka

2. Aby uwzględnić znaczenie, jakie dla konsumenta mają wykazy składników w odniesieniu do szczególnych rodzajów lub kategorii żywności, Komisja może w wyjątkowych przypadkach uzupełnić ust. 1 niniejszego artykułu za pomocą aktów delegowanych, zgodnie z art. 49 oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 50 i 51, o ile w wyniku pominięć konsument finalny lub zakłady żywienia zbiorowego nie zostaną nieodpowiednio poinformowani.

2. Aby uwzględnić znaczenie, jakie dla konsumenta mają wykazy składników w odniesieniu do szczególnych rodzajów lub kategorii żywności, Komisja może w wyjątkowych przypadkach uzupełnić ust. 1 niniejszego artykułu za pomocą aktów delegowanych, zgodnie z art. 49, o ile w wyniku pominięć konsument finalny lub zakłady żywienia zbiorowego nie zostaną nieodpowiednio poinformowani.

Stanowisko Rady

Poprawka

1. Bez uszczerbku dla przepisów przyjętych na mocy art. 42 ust. 2 dane szczegółowe, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. c), są oznaczane w wykazie składników zgodnie z zasadami określonymi w art. 18 ust. 1 z dokładnym odniesieniem do nazwy składnika lub produktu wymienionego w załączniku II.

1. Bez uszczerbku dla przepisów przyjętych na mocy art. 42 ust. 2 dane szczegółowe, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. c), są oznaczane bezpośrednio w pobliżu wykazu składników w następujący sposób: „zawiera (nazwa sybstancji lub produktu)” wymienionego w załączniku II.

W przypadku braku wykazu składników oznaczenie danych szczegółowych, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. c), obejmuje słowo „zawiera”, po którym podana jest nazwa substancji lub produktu wymienionego w załączniku II.

Gdy kilka składników lub substancji pomocniczych w przetwórstwie będących częścią danego środka spożywczego pochodzi od pojedynczej substancji lub produktu, które wymienione są w załączniku II, w etykietowaniu precyzuje się to w odniesieniu do każdego składnika lub substancji pomocniczej.

Oznaczenie danych szczegółowych, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. c), nie jest wymagane w przypadkach, gdy nazwa środka spożywczego wyraźnie odnosi się do danej substancji lub produktu.

Stanowisko Rady

Poprawka

2. Aby zapewnić konsumentom lepszą informację i uwzględnić najnowszą wiedzę naukową i techniczną, Komisja systematycznie analizuje i w razie potrzeby uaktualnia wykaz w załączniku II w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 49 oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 50, 51 i 52.

2. Aby zapewnić konsumentom lepszą informację i uwzględnić najnowszą wiedzę naukową i techniczną, Komisja systematycznie analizuje i w razie potrzeby uaktualnia wykaz w załączniku II w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 49.

W przypadku gdy wymagać tego będzie szczególnie pilny charakter sprawy, procedura, o której mowa w art. 52, ma zastosowanie do aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego artykułu.

Stanowisko Rady

Poprawka

2. Aby zapewnić lepsze rozumienie przez konsumenta informacji na temat żywności podanych w etykietowaniu, Komisja może w odniesieniu do pewnych szczególnych środków spożywczych określić, w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 49 oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 50 i 51, inny sposób wyrażania ilości netto, niż sposób określony w ust. 1 niniejszego artykułu.

2. Aby zapewnić lepsze rozumienie przez konsumenta informacji na temat żywności podanych w etykietowaniu, Komisja może w odniesieniu do pewnych szczególnych środków spożywczych określić, w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 49, inny sposób wyrażania ilości netto, niż sposób określony w ust. 1 niniejszego artykułu.

Stanowisko Rady

Poprawka

Data minimalnej trwałości i termin przydatności do spożycia

Data minimalnej trwałości, termin przydatności do spożycia i data pierwszego zamrożenia nieprzetworzonego mięsa, drobiu i ryb

Stanowisko Rady

Poprawka

3. Aby zapewnić jednolite stosowanie sposobu oznaczania daty minimalnej trwałości, o której mowa w załączniku X pkt 1 lit. c), Komisja może przyjąć zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 46 ust. 2, przepisy wykonawcze w tym względzie.

3. Aby zapewnić jednolite stosowanie sposobu oznaczania daty minimalnej trwałości, o której mowa w załączniku X pkt 1 lit. c), Komisja może przyjąć zgodnie z procedurą oceny, o której mowa w art. 46 ust. 2, akty wykonawcze ustanawiające przepisy wykonawcze w tym względzie.

Stanowisko Rady

Poprawka

1. Niniejszy artykuł stosuje się bez uszczerbku dla wymogów dotyczących etykietowania, przewidzianych w szczegółowych przepisach unijnych, w szczególności w rozporządzeniu Rady (WE) nr 509/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie produktów rolnych i środków spożywczych będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami1 i w rozporządzeniu Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych2.

1. Niniejszy artykuł stosuje się bez uszczerbku dla wymogów dotyczących etykietowania, przewidzianych w szczegółowych przepisach unijnych, w szczególności w rozporządzeniu Rady (WE) nr 509/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie produktów rolnych i środków spożywczych będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami1 i w rozporządzeniu Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych2.

1 Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 1.

1 Dz.U. L 93 z 31.03.06, s. 1.

2 Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

2 Dz.U. L 93 z 31.03.06, s. 12.

2. Wskazanie kraju lub miejsca pochodzenia jest obowiązkowe:

2. Wskazanie kraju lub miejsca pochodzenia jest obowiązkowe:

(a) w przypadku gdy zaniechanie ich wskazania mogłoby wprowadzać w błąd konsumenta co do rzeczywistego kraju lub miejsca pochodzenia środka spożywczego, w szczególności gdyby informacje towarzyszące środkowi spożywczemu lub etykieta jako całość mogły sugerować, że dany środek spożywczy pochodzi z innego kraju lub miejsca;

(a) w przypadku gdy zaniechanie ich wskazania mogłoby wprowadzać w błąd konsumenta co do rzeczywistego kraju lub miejsca pochodzenia środka spożywczego, w szczególności gdyby informacje towarzyszące środkowi spożywczemu lub etykieta jako całość mogły sugerować, że dany środek spożywczy pochodzi z innego kraju lub miejsca;

(b) w odniesieniu do mięsa objętego kodami Nomenklatury scalonej ("CN") wymienionymi w załączniku XI. Stosowanie niniejszej litery wymaga przyjęcia przepisów wykonawczych, o których mowa w ust. 6.

(b) w odniesieniu do każdego rodzaju mięsa i drobiu;

­– w odniesieniu do świeżego mleka i przetworów mlecznych;

– w odniesieniu do świeżych owoców i warzyw;

– w odniesieniu do innych produktów jednoskładnikowych;

– mięsa, drobiu i ryb stosowanych jako składnik żywności przetworzonej.

W przypadku mięsa i drobiu kraj lub miejsce pochodzenia można podać jako jedno miejsce tylko w przypadku, gdy zwierzęta urodziły się, były hodowane i poddane ubojowi w tym samym kraju lub miejscu. W innych przypadkach należy podać informacje o każdym z poszczególnych miejsc urodzenia, hodowli i uboju.

Stosowanie niniejszej litery wymaga przyjęcia przepisów wykonawczych, o których mowa w ust. 6.

3. Jeżeli jest podany kraj lub miejsce pochodzenia danego środka spożywczego, i gdy nie jest on taki sam jak kraj lub miejsce pochodzenia jego podstawowego składnika:

3. Jeżeli jest podany kraj lub miejsce pochodzenia danego środka spożywczego, i gdy nie jest on taki sam jak kraj lub miejsce pochodzenia jego podstawowego składnika:

(a) podaje się również kraj lub miejsce pochodzenia tego podstawowego składnika; lub

(a) podaje się również kraj lub miejsce pochodzenia tego podstawowego składnika; lub

(b) wskazuje się, że kraj lub miejsce pochodzenia tego podstawowego składnika jest inne niż kraj lub miejsce pochodzenia środka spożywczego.

(b) wskazuje się, że kraj lub miejsce pochodzenia tego podstawowego składnika jest inne niż kraj lub miejsce pochodzenia środka spożywczego.

Stosowanie niniejszego ustępu wymaga przyjęcia przepisów wykonawczych, o których mowa w ust. 6.

Stosowanie niniejszego ustępu wymaga przyjęcia przepisów wykonawczych, o których mowa w ust. 6.

4. W ciągu pięciu lat od daty rozpoczęcia stosowania ust. 2 lit. b) Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, aby ocenić obowiązek wskazania kraju lub miejsca pochodzenia w odniesieniu do produktów, o których mowa w ust. 2 lit. b).

4. W ciągu pięciu lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie o stanie wdrażania przepisów dotyczących obowiązku wskazania kraju lub miejsca pochodzenia w odniesieniu do produktów, o których mowa w ust. 2 lit. b).

5. Do dnia …* Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania na temat obowiązku wskazania kraju lub miejsca pochodzenia w odniesieniu do:

Komisja może dołączyć do tego sprawozdania wnioski mające na celu zmianę odpowiednich przepisów unijnych.

(a) rodzajów mięsa innych niż wołowina oraz tych, o których mowa w ust. 2 lit. b);

(b) mleka;

(c) mleka wykorzystywanego jako składnik w produktach mlecznych;

(d) mięsa wykorzystywanego jako składnik;

(e) nieprzetworzonych środków spożywczych;

(f) produktów jednoskładnikowych;

(g) składników, które stanowią więcej niż 50% środka spożywczego.

Sprawozdania te uwzględniają potrzebę uzyskania informacji przez konsumenta, wykonalność obowiązku wskazania kraju lub miejsca pochodzenia, o którym mowa w akapicie pierwszym, oraz analizę kosztów i korzyści z wprowadzenia takich środków, w tym skutki prawne dla rynku wewnętrznego oraz wpływ na handel międzynarodowy.

Komisja może dołączyć do tych sprawozdań wnioski mające na celu zmianę odpowiednich przepisów unijnych.

*Dz.U.: proszę wstawić datę: trzy lata od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

5a. Nazwa lub adres podmiotu działającego na rynku spożywczym umieszczone na etykiecie nie stanowią oznaczenia kraju lub miejsca pochodzenia danego środka spożywczego.

6. Do dnia …* Komisja przyjmie – zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 46 ust. 2 – przepisy wykonawcze dotyczące stosowania ust. 2 lit. b) niniejszego artykułu i stosowania ust. 3 niniejszego artykułu.

6. Do dnia …* Komisja przyjmie – za pomocą aktów delegowanych – zgodnie z art. 49, przepisy wykonawcze dotyczące stosowania ust. 2 i ust. 3 niniejszego artykułu.

*Dz.U.: proszę wstawić datę: dwa lata od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy wymagać tego będzie szczególnie pilny charakter sprawy, procedura, o której mowa w art. 52, ma zastosowanie do aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego artykułu.

*Dz.U.: proszę wstawić datę: dwa lata od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Stanowisko Rady

Poprawka

1. Instrukcje użycia danego środka spożywczego oznaczane są w taki sposób, aby umożliwić jego właściwe użycie.

1. Instrukcje użycia danego środka spożywczego oznaczane są w taki sposób, aby umożliwić jego właściwe użycie. W stosownych przypadkach należy podać instrukcje dotyczące warunków chłodzenia i przechowywania, a także terminu przydatności do spożycia po otwarciu opakowania.

Stanowisko Rady

Poprawka

2. Komisja może, zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 46 ust. 2, przyjąć szczegółowe przepisy dotyczące wykonania ust. 1 niniejszego artykułu w odniesieniu do niektórych środków spożywczych.

2. Komisja może, zgodnie z procedurą oceny, o której mowa w art. 46 ust. 2, przyjąć akty wykonawcze ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące wykonania ust. 1 niniejszego artykułu w odniesieniu do niektórych środków spożywczych.

Stanowisko Rady

Poprawka

(b) ilość tłuszczu, kwasów tłuszczowych nasyconych, węglowodanów, cukrów, białka oraz soli.

(b) ilość tłuszczu, kwasów tłuszczowych nasyconych, cukrów oraz soli;

Stanowisko Rady

Poprawka

(ba) ilość białka, węglowodanów i tłuszczów trans.

Stanowisko Rady

Poprawka

2. Treść obowiązkowej informacji o wartości odżywczej, o której mowa w ust. 1, może zostać uzupełniona informacją o ilości jednego lub większej liczby z następujących składników:

2. Treść obowiązkowej informacji o wartości odżywczej, o której mowa w ust. 1, może zostać uzupełniona informacją o ilości jednego lub większej liczby z następujących składników określonych w załączniku I:

(a) izomery trans kwasów tłuszczowych;

skreślony

(b) kwasy tłuszczowe jednonienasycone;

(b) kwasy tłuszczowe jednonienasycone;

(c) kwasy tłuszczowe wielonienasycone;

(c) kwasy tłuszczowe wielonienasycone;

(d) alkohole wielowodorotlenowe;

(d) alkohole wielowodorotlenowe;

(e) skrobia;

(e) skrobia;

(f) błonnik pokarmowy;

(f) błonnik pokarmowy;

(fa) cholesterol;

(fa) sód;

(fb) nowe rodzaje cukrów;

(g) każda z witamin lub każdy ze składników mineralnych wymienionych w załączniku XIII część A pkt 1 i obecnych w znaczącej ilości, zgodnie z jej definicją w załączniku XIII część A pkt 2.

(g) każda z witamin lub każdy ze składników mineralnych wymienionych w załączniku XIII część A pkt 1 i obecnych w znaczącej ilości, zgodnie z jej definicją w załączniku XIII część A pkt 2.

Stanowisko Rady

Poprawka

2. Komisja może – w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 49 oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 50 i 51 – przyjąć współczynniki przeliczeniowe do obliczania ilości witamin i składników mineralnych określonych w załączniku XIII część A pkt 1, aby dokładniej obliczać zawartość takich witamin i składników mineralnych w środkach spożywczych. Przeliczniki te dodaje się do załącznika XIV.

2. Komisja może – w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 49 – przyjąć współczynniki przeliczeniowe do obliczania ilości witamin i składników mineralnych określonych w załączniku XIII część A pkt 1, aby dokładniej obliczać zawartość takich witamin i składników mineralnych w środkach spożywczych. Przeliczniki te dodaje się do załącznika XIV.

Stanowisko Rady

Poprawka

3. Wartość energetyczna i ilości składników odżywczych, o których mowa w art. 29 ust. 1–5, odnoszą się do żywności w postaci dostępnej w sprzedaży.

3. Wartość energetyczna i ilości składników odżywczych, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2, odnoszą się do żywności w postaci dostępnej w sprzedaży.

W stosownych przypadkach informacje mogą się odnosić do żywności po przygotowaniu, pod warunkiem że podawane są wystarczająco dokładne instrukcje dotyczące przygotowania, a informacje odnoszą się do żywności przygotowanej do spożycia.

W stosownych przypadkach informacje mogą się odnosić do żywności po przygotowaniu, pod warunkiem że podawane są wystarczająco dokładne instrukcje dotyczące przygotowania, a informacje odnoszą się do żywności przygotowanej do spożycia.

Stanowisko Rady

Poprawka

Komisja może zgodnie z procedurą regulacyjną przewidzianą w art. 46 ust. 2 przyjąć szczegółowe przepisy dotyczące jednolitego wdrożenia niniejszego ustępu w odniesieniu do precyzji podawanych wartości, w tym do różnic między wartościami podawanymi a wartościami ustalonymi w trybie urzędowych kontroli.

Komisja może zgodnie z procedurą oceny przewidzianą w art. 46 ust. 2 przyjąć akty wykonawcze ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące jednolitego wdrożenia niniejszego ustępu w odniesieniu do precyzji podawanych wartości, w tym do różnic między wartościami podawanymi a wartościami ustalonymi w trybie urzędowych kontroli.

Stanowisko Rady

Poprawka

1. Wartość energetyczna i ilość składników odżywczych, o których mowa w art. 29 ust. 1–5, jest wyrażana przy użyciu jednostek miary wymienionych w załączniku XV.

1. Wartość energetyczna i ilość składników odżywczych, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2, jest wyrażana przy użyciu jednostek miary wymienionych w załączniku XV.

Stanowisko Rady

Poprawka

2. Wartość energetyczna i ilość składników odżywczych, o których mowa w art. 29 ust. 1–5, jest wyrażana w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml.

2. Obowiązkowa informacja o wartości odżywczej z tyłu opakowania zawiera ilość energii w kcal i wszystkie obowiązkowe składniki odżywcze, o których mowa w art. 29 ust. 1 oraz w razie potrzeby dobrowolne składniki odżywcze, o których mowa w art. 29 ust. 2.

Są one wyrażone w stosownych przypadkach, według porządku prezentacji przewidzianego w załączniku XV, zarówno w przeliczeniu na 100 g/ml, jak i na porcje.

Informacja musi być prezentowana w formie tabelarycznej, z wyrównanymi liczbami.

Stanowisko Rady

Poprawka

4. Oprócz formy wyrażania, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, wartość energetyczna i ilość składników odżywczych, o których mowa w art. 29 ust. 1, 3, 4 i 5, może być wyrażana, w stosownych przypadkach, jako wartość procentowa referencyjnych wartości spożycia określonych w załączniku XIII część B, w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml.

4. Oprócz formy wyrażania, o której mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, wartość energetyczna i ilość składników odżywczych, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2, może być wyrażana, w stosownych przypadkach, jako wartość procentowa referencyjnych wartości spożycia określonych w załączniku XIII część B, w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml.

Stanowisko Rady

Poprawka

4a. Jeżeli podawane są informacje zgodnie z ust. 4 w bezpośredniej bliskości odpowiedniej tabeli należy zamieścić następującą informację dodatkową: „Referencyjne zapotrzebowanie dzienne kobiety w średnim wieku. Indywidualne zapotrzebowanie dzienne może odbiegać od podanego.”

Stanowisko Rady

Poprawka

1. W następujących przypadkach wartość energetyczna i ilość składników odżywczych, o których mowa w art. 29 ust. 1–5, może być wyrażana w przeliczeniu na porcję lub na jednostkową ilość żywności łatwo rozpoznawalną dla konsumenta, pod warunkiem że ta porcja lub jednostkowa ilość są zgodne z informacją ilościową na etykiecie i że podana jest liczba porcji lub jednostkowych ilości zawartych w opakowaniu:

1. W następujących przypadkach wartość energetyczna i ilość składników odżywczych, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2, może być wyrażana w przeliczeniu na porcję lub na jednostkową ilość żywności łatwo rozpoznawalną dla konsumenta, pod warunkiem że ta porcja lub jednostkowa ilość są zgodne z informacją ilościową na etykiecie i że podana jest liczba porcji lub jednostkowych ilości zawartych w opakowaniu:

(a) oprócz formy wyrażania ilości w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml, o której mowa w art. 31 ust. 2;

(a) oprócz formy wyrażania ilości w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml, o której mowa w art. 31 ust. 2;

(b) oprócz formy wyrażania ilości w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml, o której mowa w art. 31 ust. 3, w odniesieniu do ilości witamin i składników mineralnych;

(b) oprócz formy wyrażania ilości w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml, o której mowa w art. 31 ust. 3, w odniesieniu do ilości witamin i składników mineralnych;

(c) oprócz lub zamiast formy wyrażania ilości w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml, o której mowa w art. 31 ust. 4.

(c) oprócz formy wyrażania ilości w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml, o której mowa w art. 31 ust. 4).

Stanowisko Rady

Poprawka

2. W drodze odstępstwa od art. 31 ust. 2 w przypadkach, o których mowa w art. 29 ust. 3, 4 i 5, wartość energetyczna i ilość składników odżywczych lub wartość procentowa referencyjnych wartości spożycia określonych w załączniku XIII część B może być wyrażana jedynie w przeliczeniu na porcję lub na jednostkową ilość żywności.

skreślony

Stanowisko Rady

Poprawka

4. Aby zapewnić jednolite wyrażanie informacji o wartości odżywczej w przeliczeniu na porcję lub na jednostkową ilość spożywanej żywności i aby zapewnić konsumentowi jednolitą podstawę porównawczą, Komisja może, uwzględniając obecne wzorce konsumpcji konsumentów, jak i zalecenia żywieniowe, przyjąć przepisy w sprawie wyrażania ilości w przeliczeniu na porcję lub na jednostkową ilość spożywanej żywności w odniesieniu do określonych kategorii środków spożywczych zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 46 ust. 2.

4. Aby zapewnić jednolite wyrażanie informacji o wartości odżywczej w przeliczeniu na porcję lub na jednostkową ilość spożywanej żywności i aby zapewnić konsumentowi jednolitą podstawę porównawczą, Komisja przyjmuje, w drodze aktów wykonawczych i uwzględniając obecne wzorce konsumpcji konsumentów, jak i zalecenia żywieniowe, przepisy w sprawie wyrażania ilości w przeliczeniu na porcję lub na jednostkową ilość spożywanej żywności w odniesieniu do określonych kategorii środków spożywczych zgodnie z procedurą oceny, o której mowa w art. 46 ust. 2.

Stanowisko Rady

Poprawka

2. Dane szczegółowe, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2, są prezentowane, jeżeli jest na to miejsce, w formacie tabeli z wyrównanymi liczbami. Jeżeli nie ma na to miejsca, informacja jest prezentowana w formacie liniowym.

2. Dane szczegółowe, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2, są prezentowane z tyłu opakowania w formacie tabeli, jeżeli jest na to miejsce, z wyrównanymi liczbami. Jeżeli nie ma na to miejsca, informacja jest prezentowana w formacie liniowym oraz, w razie potrzeby, według porządku prezentacji przewidzianego w załączniku XV.

Stanowisko Rady

Poprawka

2b. Ustęp 2a niniejszego artykułu nie ma zastosowania do opakowań upominkowych.

Stanowisko Rady

Poprawka

3. Dane szczegółowe, o których mowa w art. 29 ust. 3, można podać razem:

3. Jeżeli etykietowanie żywności pakowanej obejmuje obowiązkową informację o wartości odżywczej, o której mowa w art. 29 ust 1, informacja o wartości energetycznej w przeliczeniu na 100g/ml może być podana również w ramce umieszczonej z przodu opakowania w jego prawym dolnym rogu czcionką o rozmiarze 3 mm. Dodatkowo taka informacja może być podana w taki sam sposób w przeliczeniu na porcję.

Informacje o ilości tłuszczu, nasyconych kwasów tłuszczowych, cukrów, soli w przeliczeniu na 100 g/ml lub na porcję mogą być podane razem:

(a) w innym polu widzenia niż określone w ust. 1 niniejszego artykułu; oraz

(a) w innym polu widzenia niż określone w ust. 1 niniejszego artykułu; oraz

(b) w innym formacie niż określony w ust. 2 niniejszego artykułu.

(b) w innym formacie niż określony w ust. 2 niniejszego artykułu.

Stanowisko Rady

Poprawka

Aby zapewnić jednolite wdrożenie niniejszego ustępu, Komisja może zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 46 ust. 2, przyjąć przepisy dotyczące wartości energetycznej i ilości składników odżywczych, o których mowa w art. 29 ust. 1–5, które można uznać za znikome.

Aby zapewnić jednolite wdrożenie niniejszego ustępu, Komisja może, w drodze aktów wykonawczych zgodnie z procedurą oceny, o której mowa w art. 46 ust. 2, przyjąć przepisy dotyczące wartości energetycznej i ilości składników odżywczych, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2, które można uznać za znikome.

Stanowisko Rady

Poprawka

1. Oprócz form wyrażania informacji, o których mowa w art. 31 ust. 2 i 4 oraz w art. 32, oraz form prezentacji, o których mowa w art. 33 ust. 2, wartość energetyczna i ilość składników odżywczych, o których mowa w art. 29 ust. 1–5, może być podawana za pośrednictwem innych form wyrażania lub prezentowania informacji z zastosowaniem – oprócz słów i liczb – form graficznych lub symboli, pod warunkiem że zostaną spełnione następujące wymogi:

1. Oprócz form wyrażania informacji, o których mowa w art. 31 ust. 2 i 4 oraz w art. 32, oraz form prezentacji, o których mowa w art. 33 ust. 2, wartość energetyczna i ilość składników odżywczych, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2, może być podawana za pośrednictwem innych form wyrażania lub prezentowania informacji z zastosowaniem – oprócz słów i liczb – form graficznych lub symboli, pod warunkiem że zostaną spełnione następujące wymogi:

(a) nie wprowadzają one konsumenta w błąd, o czym mowa w art. 7;

(a) opierają się na rzetelnych, niezależnych badaniach konsumenckich i nie wprowadzają one konsumenta w błąd, o czym mowa w art. 7;

(aa) ich opracowanie jest wynikiem szerokich konsultacji ze wszystkimi zainteresowanymi grupami;

(b) mają na celu ułatwienie zrozumienia przez konsumenta znaczenia danej żywności dla zawartości energii i składników odżywczych w diecie;

(b) mają na celu ułatwienie zrozumienia przez konsumenta znaczenia danej żywności dla zawartości energii i składników odżywczych w diecie;

(c) są one wsparte dowodami zrozumienia takich form wyrażania lub prezentacji informacji przez przeciętnego konsumenta; oraz

(c) są one wsparte niezależnymi dowodami zrozumienia takich form wyrażania lub prezentacji informacji przez konsumentów; oraz

(d) w przypadku innych form wyrażania informacji są one oparte albo na zharmonizowanych referencyjnych wartościach spożycia, albo – w przypadku ich braku – na ogólnie przyjętych zaleceniach naukowych dotyczących spożycia energii lub składników odżywczych.

(d) w przypadku innych form wyrażania informacji są one oparte albo na zharmonizowanych referencyjnych wartościach spożycia w załączniku XIII w części B, albo – w przypadku ich braku – na ogólnie przyjętych zaleceniach naukowych dotyczących spożycia energii lub składników odżywczych.

(da) są obiektywne i niedyskryminujące;

(db) ich stosowanie nie będzie stwarzać przeszkód dla swobodnego przepływu towarów.

Stanowisko Rady

Poprawka

2a. Jeżeli informacja o wartości odżywczej znajdująca się w załączniku V jest obowiązkowa z powodu przedstawienia oświadczenia żywieniowego lub zdrowotnego, oświadczenie żywieniowe lub jakakolwiek jego część nie muszą pojawiać się w głównym polu widzenia.

Stanowisko Rady

Poprawka

Aby ułatwić monitorowanie stosowania takich dodatkowych form wyrażania lub prezentacji, państwa członkowskie mogą wymagać od podmiotów działających na rynku spożywczym i wprowadzających na rynek na swoim terytorium środki spożywcze oznaczone za pomocą takich informacji, aby powiadamiały właściwy organ o stosowaniu dodatkowej formy wyrażania lub prezentacji odpowiednio uzasadniając spełnienie wymogów określonych w ust. 1 lit. a)–d). W takich przypadkach wymagana może być również informacja o zaprzestaniu stosowania takich dodatkowych form wyrażania lub prezentacji.

Aby ułatwić monitorowanie stosowania i wpływu takich dodatkowych form wyrażania lub prezentacji, państwa członkowskie wymagają od podmiotów działających na rynku spożywczym i wprowadzających na rynek na swoim terytorium środki spożywcze oznaczone za pomocą takich informacji, aby powiadamiały właściwy organ o stosowaniu dodatkowej formy wyrażania lub prezentacji, odpowiednio uzasadniając spełnienie wymogów określonych w ust. 1 lit. a)–d). W takich przypadkach wymagana jest również informacja o zaprzestaniu stosowania takich dodatkowych form wyrażania lub prezentacji.

Stanowisko Rady

Poprawka

5. W świetle zebranych doświadczeń Komisja przedstawi – do dnia …* – Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat stosowania dodatkowych form wyrażania i prezentacji informacji, ich skutków dla rynku wewnętrznego oraz na temat celowości dalszej harmonizacji tych form wyrażania i prezentacji informacji. W tym celu państwa członkowskie dostarczą Komisji odpowiednich informacji dotyczących stosowania takich dodatkowych form wyrażania lub prezentacji na rynku na ich terytorium. Komisja może dołączyć do tego sprawozdania wnioski mające na celu zmianę odpowiednich przepisów unijnych.

5. W świetle zebranych doświadczeń Komisja przedstawi – do dnia …* – Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat stosowania dodatkowych form wyrażania i prezentacji informacji, ich skutków dla rynku wewnętrznego oraz na temat celowości dalszej harmonizacji tych form wyrażania i prezentacji informacji. W tym celu państwa członkowskie dostarczą Komisji odpowiednich informacji dotyczących stosowania takich dodatkowych form wyrażania lub prezentacji na rynku na ich terytorium. Komisja może dołączyć do tego sprawozdania wnioski mające na celu zmianę odpowiednich przepisów unijnych.

*Dz.U.: proszę wstawić datę: osiem lat od wejścia w życie niniejszego roporządzenia.

*Dz.U.: proszę wstawić datę: trzy lata od daty stosowania niniejszego rozporządzenia.

Stanowisko Rady

Poprawka

6. Aby zapewnić jednolite stosowanie niniejszego artykułu, Komisja przyjmuje zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 46 ust. 2, przepisy szczegółowe dotyczące wdrożenia ust. 1, 3 i 4 niniejszego artykułu.

6. Aby zapewnić jednolite stosowanie niniejszego artykułu, Komisja przyjmuje zgodnie z procedurą oceny, o której mowa w art. 46 ust. 2, akty wykonawcze ustanawiające przepisy szczegółowe dotyczące wdrożenia ust. 1, 3 i 4 niniejszego artykułu.

Stanowisko Rady

Poprawka

2a. Pojęcia „wegetariański” nie stosuje się w odniesieniu do środków spożywczych, które wyprodukowano z produktów lub przy pomocy produktów pochodzących od zwierząt, które zmarły, zostały ubite lub umierają w wyniku zjedzenia. Nie stosuje się terminu „wegański” w odniesieniu do żywności, która jest zwierzęciem, jest produkowana ze zwierząt lub przy pomocy zwierząt bądź produktów pochodzenia zwierzęcego.

Stanowisko Rady

Poprawka

2a. Dodatkowa informacja o wartości odżywczej podawana na zasadzie dobrowolności i skierowana do specjalnych grup docelowych, na przykład dzieci, nadal powinna być dozwolona, o ile stosowane specjalne wartości referencyjne znajdują potwierdzenie naukowe, nie wprowadzają konsumenta w błąd i są zgodne z ogólnymi warunkami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu.

Stanowisko Rady

Poprawka

1. W odniesieniu do kwestii harmonizowanych w szczególny sposób niniejszym rozporządzeniem, państwa członkowskie nie mogą przyjmować ani zachowywać przepisów krajowych, chyba że zezwala na to prawo Unii. Przepisy krajowe nie mogą powodować utrudnień dla swobodnego przepływu towarów.

1. W odniesieniu do kwestii harmonizowanych w szczególny sposób niniejszym rozporządzeniem, państwa członkowskie nie mogą przyjmować ani zachowywać przepisów krajowych, chyba że zezwala na to prawo Unii. Przepisy krajowe nie mogą powodować utrudnień dla swobodnego przepływu towarów lub dyskryminacji produktów spożywczych z innych państw członkowskich.

Stanowisko Rady

Poprawka

2. Na podstawie ust. 1 państwa członkowskie mogą przyjmować przepisy dotyczące obowiązkowego określania kraju lub miejsca pochodzenia środków spożywczych jedynie wówczas, gdy istnieje udowodniony związek pewnych cech żywności z jej pochodzeniem. Przy zgłaszaniu Komisji takich przepisów państwa członkowskie przedstawiają dowody świadczące o tym, że większość konsumentów przywiązuje znaczną wagę do takich informacji.

skreślony

Stanowisko Rady

Poprawka

2. Komisja zasięga opinii Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt ustanowionego na mocy art. 58 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, jeśli uzna, że taka opinia jest przydatna lub jeśli zażąda jej państwo członkowskie.

2. Komisja zasięga opinii Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt ustanowionego na mocy art. 58 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, jeśli uzna, że taka opinia jest przydatna lub jeśli zażąda jej państwo członkowskie. Komisja wprowadza również procedurę formalnego powiadamiania dla wszystkich zainteresowanych stron zgodnie z postanowieniami określonymi w dyrektywie 98/34/WE.

Stanowisko Rady

Poprawka

4. W przypadku wydania negatywnej opinii przez Komisję, przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, Komisja wszczyna procedurę regulacyjną przewidzianą w art. 46 ust. 2 w celu ustalenia, czy planowane przepisy mogą być wprowadzone w życie, z zastrzeżeniem, jeśli to niezbędne, właściwych zmian.

4. W przypadku wydania negatywnej opinii przez Komisję, przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, Komisja wszczyna procedurę oceny przewidzianą w art. 46 ust. 2 w celu ustalenia, czy planowane przepisy mogą być wprowadzone w życie, z zastrzeżeniem, jeśli to niezbędne, właściwych zmian.

Stanowisko Rady

Poprawka

Aby uwzględnić postęp techniczny, rozwój naukowy, zdrowie konsumentów lub potrzebę konsumentów w zakresie informacji i z zastrzeżeniem przepisów art. 10 ust. 2 i art. 21 ust. 2 dotyczących zmian w załącznikach II i III, Komisja może – w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 49 oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 50 i 51 – dokonywać zmian w załącznikach do niniejszego rozporządzenia.

Aby uwzględnić postęp techniczny, rozwój naukowy, zdrowie konsumentów lub potrzebę konsumentów w zakresie informacji i z zastrzeżeniem przepisów art. 10 ust. 2 i art. 21 ust. 2 dotyczących zmian w załącznikach II i III, Komisja może – w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 49 – dokonywać zmian w załącznikach do niniejszego rozporządzenia.

Stanowisko Rady

Poprawka

1. Bez uszczerbku dla ust. 2 niniejszego artykułu, wykonując przyznane w niniejszym rozporządzeniu uprawnienia, aby przyjmować środki zgodnie z procedurą regulacyjną, o których mowa w art. 46 ust. 2 lub w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 49–52, Komisja:

1. Bez uszczerbku dla ust. 2 niniejszego artykułu, wykonując przyznane w niniejszym rozporządzeniu uprawnienia, aby przyjmować środki w drodze aktów wykonawczych zgodnie z procedurą oceny, o których mowa w art. 46 ust. 2 lub w drodze aktów delegowanych zgodnie z art. 49, Komisja:

Stanowisko Rady

Poprawka

1. Komisję wspomaga Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt.

1. Komisję wspomaga Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt ustanowiony art. 58 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002. Jest on komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Stanowisko Rady

Poprawka

W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.

W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Stanowisko Rady

Poprawka

Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE wynosi trzy miesiące.

skreślony

Stanowisko Rady

Poprawka

1. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 10 ust. 2, art. 12 ust. 3, art. 13 ust. 5, art. 19 ust. 2, art. 21 ust. 2, art. 23 ust. 2, art. 29 ust. 6, art. 30 ust. 2, art. 35 ust. 4 i art. 44, powierza się Komisji na okres 5 lat od …. Komisja sporządza sprawozdanie na temat delegowanych uprawnień nie później niż 6 miesięcy przed upływem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na taki sam okres, chyba że Parlament Europejski lub Rada odwołają je zgodnie z art. 50.

1. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w niniejszym artykule.

1a. Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 10 ust. 2, art. 12 ust. 3, art. 13 ust. 5, art. 19 ust. 2, art. 21 ust. 2, art. 23 ust. 2, art. 29 ust. 6, art. 30 ust. 2, art. 35 ust. 4 i art. 44, powierza się Komisji na okres 5 lat od …*. Komisja sporządza sprawozdanie na temat delegowanych uprawnień nie później niż 9 miesięcy przed upływem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień zostaje w sposób dorozumiany przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

1b. Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 10 ust. 2, art. 12 ust. 3, art. 13 ust. 5, art. 19 ust. 2, art. 21 ust. 2, art. 23 ust. 2, art. 29 ust. 6, art. 30 ust. 2, art. 35 ust. 4 i art. 44, może zostać odwołane w każdej chwili przez Parlament Europejski lub Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Staje się ona skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w dniu określonym w tej decyzji. Decyzja ta nie wpływa na ważność obowiązujących już aktów delegowanych.

Stanowisko Rady

Poprawka

3. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w art. 50 i 51.

3. Akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 10 ust. 2, art. 12 ust. 3, art. 13 ust. 5, art. 19 ust. 2, art. 21 ust. 2, art. 23 ust. 2, art. 29 ust. 6, art. 30 ust. 2, art. 35 ust. 4 i art. 44 wchodzi w życie tylko wtedy, gdy Parlament Europejski lub Rada nie wyrażą sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od powiadomienia o nim Parlamentu Europejskiego lub Rady bądź przed upłynięciem tego terminu, jeśli Parlament Europejski i Rada poinformowały Komisję o tym, że nie wyrażą sprzeciwu. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o dwa miesiące.

Stanowisko Rady

Poprawka

4. W przypadku gdy – w razie wystąpienia nowego poważnego zagrożenia dla zdrowia ludzkiego – wymagać tego będzie szczególnie pilny charakter sprawy, procedura, o której mowa w art. 52, ma zastosowanie do aktów delegowanych przyjętych na podstawie art. 10 ust. 2 i art. 21 ust. 2.

skreślony

Stanowisko Rady

Poprawka

Odwołanie przekazanych uprawnień

skreślony

1. Przekazanie uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 10 ust. 2, art. 12 ust. 3, art. 13 ust. 5, art. 19 ust. 2, art. 21 ust. 2, art. 23 ust. 2, art. 29 ust. 6, art. 30 ust. 2, art. 35 ust. 4 i art. 44, może zostać odwołane w każdej chwili przez Parlament Europejski lub Radę.

2. Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę podejmowania decyzji o odwołaniu przekazania uprawnień, dokłada starań o poinformowanie o tym drugiej instytucji oraz Komisji w rozsądnym czasie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując delegowane uprawnienia, które mogą być przedmiotem odwołania, a także ewentualne powody odwołania.

3. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Wchodzi ona w życie bezzwłocznie lub z dniem w niej określonym. Nie narusza ona ważności już obowiązujących aktów delegowanych. Jest ona publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Stanowisko Rady

Poprawka

Sprzeciw wobec aktów delegowanych

skreślony

1. Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie dwóch miesięcy od daty powiadomienia o tym akcie. Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o dwa miesiące.

2. Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, zostaje on opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem w nim określonym.

Akt delegowany może zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem wspomnianego terminu, jeżeli zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają wyrażać sprzeciwu.

3. Jeśli Parlament Europejski lub Rada wyrażą w terminie, o którym mowa w ust. 1, sprzeciw wobec aktu delegowanego, nie wchodzi on w życie. Instytucja wyrażająca sprzeciw wobec aktu delegowanego określa powody sprzeciwu.

Stanowisko Rady

Poprawka

1. Akty delegowane przyjęte na podstawie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 3.

1. Akty delegowane przyjęte na podstawie niniejszego artykułu wchodzą w życie niezwłocznie i mają zastosowanie, dopóki nie zostanie wyrażony sprzeciw zgodnie z ust. 2. Powiadomienie o akcie delegowanym wysyłane do Parlamentu Europejskiego i Rady zawiera uzasadnienie zastosowania procedury w trybie pilnym.

Stanowisko Rady

Poprawka

2. Powiadomienie o akcie delegowanym przyjętym na mocy niniejszego artykułu wysyłane do Parlamentu Europejskiego i Rady zawiera uzasadnienie zastosowania procedury w trybie pilnym.

2. Parlament Europejski lub Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego przyjętego na podstawie niniejszego artykułu zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 49 ust. 3. W takim przypadku Komisja bezzwłocznie uchyla akt w następstwie zgłoszenia decyzji o sprzeciwie przez Parlament Europejski lub Radę.

Stanowisko Rady

Poprawka

1. „informacja o wartości odżywczej” lub „etykietowanie dotyczące wartości odżywczej” oznaczają informacje odnoszące się do:

1. „informacja o wartości odżywczej” lub „etykietowanie dotyczące wartości odżywczej” oznaczają informacje podające:

(a) wartości energetycznej; lub

(a) wartość energetyczną; lub

(b) wartości energetycznej i przynajmniej jednego z następujących składników odżywczych i ich konkretnie wymienionych komponentów:

(b) wartość energetyczną i przynajmniej jeden z następujących składników odżywczych i ich komponentów:

– tłuszcz (kwasy tłuszczowe nasycone, izomery trans kwasów tłuszczowych, kwasy tłuszczowe jednonienasycone, kwasy tłuszczowe wielonienasycone),

– tłuszcz (kwasy tłuszczowe nasycone, izomery trans kwasów tłuszczowych, kwasy tłuszczowe jednonienasycone, kwasy tłuszczowe wielonienasycone),

– węglowodany (cukry, alkohole wielowodorotlenowe, skrobia),

– węglowodany (cukry, alkohole wielowodorotlenowe, skrobia),

– sól,

– sól;

– błonnik pokarmowy,

– błonnik;

– białko,

– białko,

– każda z witamin lub każdy ze składników mineralnych wymienionych w załączniku XIII część A pkt 1 i obecnych w znaczącej ilości, zgodnie z jej definicją w załączniku XIII część A pkt 2.

– każda z witamin lub każdy ze składników mineralnych wymienionych w punkcie 1 części A załącznika XIII, i obecnych w znaczących ilościach zgodnie z określeniem w punkcie 2 części A załącznika XIII;

Stanowisko Rady

Poprawka

-1. ŚRODKI SPOŻYWCZE ZAWIERAJĄCE KWASY GLUTAMINOWE LUB ICH SOLE

-1.1 Środki spożywcze zawierające jeden lub więcej dodatków do żywności E620, E621, E622, E623, E624 i E625

„zawiera wzmacniacz smaku”

Stanowisko Rady

Poprawka

1a. PRODUKTY MIĘSNE POCHODZĄCE ZE SPECJALNEGO UBOJU

1a.1 Mięso i produkty mięsne pochodzące od zwierząt, które nie były ogłuszane przed ubojem, tj. zostały poddane ubojowi rytualnemu

„mięso z uboju bez ogłuszania”

Stanowisko Rady

Poprawka

„zawiera źródło fenyloalaniny”.

„zawiera aspartam (źródło fenyloalaniny; może być nieodpowiednie dla kobiet w ciąży)”.

Stanowisko Rady

Poprawka

3a. MIĘSO ZŁOŻONE Z POŁĄCZONYCH KAWAŁKÓW MIĘSNYCH

3a. 1 Mięso złożone z połączonych kawałków mięsnych, które może sprawiać wrażenie wykonania z jednego kawałka.

„mięso formowane”; informację umieszcza się obok nazwy żywności.

Stanowisko Rady

Poprawka

„Wysoka zawartość kofeiny; nie zaleca się stosowania u dzieci i kobiet w ciąży” w tym samym polu widzenia, co nazwa napoju, po czym w nawiasach, zgodnie z art. 13 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, umieszcza się informację dotyczącą zawartości kofeiny wyrażonej w mg na 100 ml.

„Wysoka zawartość kofeiny; nie zaleca się stosowania u dzieci i kobiet w ciąży lub karmiących piersią” oraz „Nie mieszać z alkoholem” w tym samym polu widzenia, co nazwa napoju, po czym w nawiasach, zgodnie z art. 13 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, umieszcza się informację dotyczącą zawartości kofeiny wyrażonej w mg na 100 ml.

Stanowisko Rady

Poprawka

4.2 Środki spożywcze inne niż wymienione w pkt 4.1, do których dodano kofeinę w celu żywieniowym lub fizjologicznym.

„Dodatek kofeiny; nie zaleca się stosowania u dzieci i kobiet w ciąży” w tym samym polu widzenia, co nazwa produktu, po czym w nawiasach, zgodnie z art. 13 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, umieszcza się informację dotyczącą zawartości kofeiny wyrażonej w mg na 100g/ml. W przypadku suplementów diety zawartość kofeiny jest wyrażona w przeliczeniu na porcję zgodnie z zaleceniem w sprawie dziennego spożycia podanym na etykiecie.

4.2 Środki spożywcze inne niż napoje, do których dodano kofeinę w celu fizjologicznym.

„Zawiera kofeinę. Nie zaleca się stosowania u dzieci i kobiet w ciąży” w tym samym polu widzenia, co nazwa produktu, po czym w nawiasach, zgodnie z art. 13 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, umieszcza się informację dotyczącą zawartości kofeiny wyrażonej w mg na 100g/ml. W przypadku suplementów diety zawartość kofeiny jest wyrażona w przeliczeniu na porcję zgodnie z zaleceniem w sprawie dziennego spożycia podanym na etykiecie.

Stanowisko Rady

Poprawka

2. produkty przetworzone, w przypadku których jedynym procesem przetwarzania, jakim je poddano, jest dojrzewanie, i które obejmują pojedynczy składnik lub pojedynczą kategorię składników;

2. produkty przetworzone, w przypadku których jedynym procesem przetwarzania, jakim je poddano, jest wędzenie lub dojrzewanie, i które obejmują pojedynczy składnik lub pojedynczą kategorię składników;

Stanowisko Rady

Poprawka

4. zioła, przyprawy lub ich mieszaniny;

4. Zioła, przyprawy korzenne i inne oraz ich mieszaniny;

Stanowisko Rady

Poprawka

18a. żywność niepaczkowana, przeznaczona do bezpośredniego spożycia, w tym również pochodząca z zakładów żywienia zbiorowego;

Stanowisko Rady

Poprawka

19a. produkty rzemieślnicze;

Stanowisko Rady

Poprawka

19b. Trwale oznaczone butelki szklane

Stanowisko Rady

Poprawka

1. Nazwa danego środka spożywczego zawiera dane szczegółowe dotyczące warunków fizycznych tego środka spożywczego lub szczególnego przetwarzania, jakiemu został on poddany (np. sproszkowany, liofilizowany, głęboko mrożony, zagęszczony, wędzony) bądź dane takie towarzyszą nazwie, we wszystkich przypadkach, w których pominięcie takiej informacji mogłoby wprowadzić nabywcę w błąd.

1. Nazwa danego środka spożywczego zawiera dane szczegółowe dotyczące warunków fizycznych tego środka spożywczego lub szczególnego przetwarzania, jakiemu został on poddany (np. sproszkowany, powtórnie zamrożony, liofilizowany, głęboko zamrożony, szybko zamrożony, rozmrożony, zagęszczony, wędzony) bądź dane takie towarzyszą nazwie, we wszystkich przypadkach, w których pominięcie takiej informacji mogłoby wprowadzić nabywcę w błąd.

Stanowisko Rady

Poprawka

2. W przypadku środków spożywczych, które zostały przed sprzedażą zamrożone, a które są sprzedawane odmrożone, nazwie danego środka spożywczego towarzyszy określenie „rozmrożone”.

skreślony

Stanowisko Rady

Poprawka

4. W przypadku środków spożywczych, w którym komponent lub składnik, których normalnego stosowania lub naturalnej obecności oczekują konsumenci, został zastąpiony innym komponentem lub składnikiem, etykietowanie zawiera – oprócz wykazu składników – jasne wskazanie, że ten komponent lub składnik został użyty w ramach częściowego lub całkowitego zastąpienia.

4. W przypadku środków spożywczych, w którym komponent lub składnik, których normalnego stosowania lub naturalnej obecności oczekują konsumenci, został zastąpiony innym komponentem lub składnikiem, etykietowanie zawiera – oprócz wykazu składników i w wyraźny sposób, bezpośrednio w pobliżu nazwy marki i czcionką o wielkości 3 mm – jedno z następujących określeń:

(a) „[nazwa środka spożywczego] wyprodukowane z [nazwa składnika lub komponentu zamiennego] zamiast [nazwa zastąpionego składnika lub komponentu]"; lub

(b) „[nazwa środka spożywczego] z substytutem [nazwa składnika lub komponentu zastąpionego] lub imitacją [nazwa zastąpionego składnika lub komponentu)”.

Stanowisko Rady

Poprawka

4a. Nazwa środka spożywczego powinna zawierać wszelkie dodane składniki pochodzenia zwierzęcego inne niż podstawowy składnik zwierzęcy w przypadku produktów mięsnych, które mają wygląd kawałka, porcji, plastra lub tuszy, lub produktów rybnych.

Stanowisko Rady

Poprawka

4b. Nazwa środka spożywczego na etykiecie dowolnego produktu mięsnego, który ma wygląd kawałka, porcji, plastra lub tuszy mięsa lub mięsa peklowanego zawiera oznaczenie:

(a) dodanych składników pochodzenia zwierzęcego innego niż pozostała część mięsa; oraz

(b) dodatku wody w następujących okolicznościach:

– w przypadku gotowanego lub niegotowanego mięsa lub gotowanego mięsa peklowanego - dodatku wody stanowiącego więcej niż 5% wagi produktu;

– w przypadku niegotowanego peklowanego mięsa, jeśli dodatek wody przekracza 10% wagi produktu.

Stanowisko Rady

Poprawka

4c. Nazwa środka spożywczego na etykiecie dowolnego produktu rybnego, który ma wygląd kawałka, filetu, plastra lub porcji ryby zawiera oznaczenie:

(a) wszelkich dodanych składników pochodzenia roślinnego i zwierzęcego innych niż ryby oraz

(b) dodatku wody stanowiącego więcej niż 5% wagi produktu.

Stanowisko Rady

Poprawka

2. Oprócz wymogów ustanowionych w rozdziale IV sekcji V załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 w etykietowaniu muszą się znajdować następujące wyrażenia informujące:

2. Na zasadzie odstępstwa od wymogów ustanowionych w rozdziale IV sekcji V załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, w etykietowaniu muszą się znajdować następujące słowa:

– „procentowa zawartość tłuszczu ≤…%”,

– „procentowa zawartość tłuszczu poniżej…”,

– „stosunek: kolagen / białko mięsa ≤…%”.

– „stosunek: tkanka łączna / białko mięsa poniżej…”.

Stanowisko Rady

Poprawka

Część Ba – SZCZEGÓŁOWE WYMOGI DOTYCZĄCE NAZEWNICTWA OSŁONEK KIEŁBAS

W wykazie składników osłonka kiełbas jest oznaczana:

– w przypadku, gdy osłonka używana w produkcji kiełbasy pochodzi z naturalnych składników, jako:

a) „osłonka naturalna”, jeżeli osłonka pochodzi z jelit lub pęcherza zwierząt hodowlanych;

b) „osłonka kolagenowa”, jeżeli osłonka pochodzi z występującego naturalnie kolagenu pochodzenia zwierzęcego;

– w pozostałych przypadkach jako „osłonka sztuczna”.

Jeżeli osłonka kiełbasy nie jest jadalna, należy to wyraźnie oznaczyć.

Stanowisko Rady

Poprawka

Mieszanki przypraw lub ziół, gdy żadna z przypraw i żadne z ziół nie ma znacznej przewagi w proporcji wagowej

Mieszanki lub preparaty na bazie przypraw lub ziół, gdy żadna z przypraw i żadne z ziół nie ma znacznej przewagi w proporcji wagowej

Stanowisko Rady

Poprawka

„Olej” wraz z

„Olej”, wraz z przymiotnikiem „zwierzęcy” (lub oznaczenie określonego pochodzenia zwierzęcego) lub, jeśli właściwe, oznaczeniem określonego pochodzenia roślinnego.

– albo przymiotnikiem „roślinny” lub „zwierzęcy”, jak właściwe, albo

W przypadku gdy nie można zagwarantować obecności niektórych olejów roślinnych, wymagane jest zastosowanie wyrażenia „Może zawierać …”.

– oznaczeniem ich określonego pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego

Stanowisko Rady

Poprawka

15a. Naturalne ekstrakty oprócz barwników spożywczych z owoców, warzyw i jadalnych roślin lub części roślin, uzyskane za pomocą procesów mechaniczno-fizycznych i stosowane w skoncentrowanej formie do farbowania żywności.

„Koloryzujący środek spożywczy” (nazwa pojedynczo zidentyfikowanego składnika)

Stanowisko Rady

Poprawka

DATA MINIMALNEJ TRWAŁOŚCI I TERMIN PRZYDATNOŚCI DO SPOŻYCIA

DATA MINIMALNEJ TRWAŁOŚCI, TERMIN PRZYDATNOŚCI DO SPOŻYCIA I DATA PIERWSZEGO ZAMROŻENIA NIEPRZETWORZONEGO MIĘSA, DROBIU I RYB

Stanowisko Rady

Poprawka

(ca) Oznaczenie „data minimalnej trwałości” znajduje się na każdej z oddzielnie zapakowanych porcji.

Stanowisko Rady

Poprawka

Data pierwszego zamrożenia nieprzetworzonego mięsa, drobiu i ryb jest oznaczana następująco:

(a) Poprzedza ją sformułowanie „Zamrożone dnia …”;

(b) Sformułowaniu w lit. a) towarzyszy albo:

- sama data; lub

- odniesienie do miejsca, gdzie data jest podana w etykietowaniu.

Po tych danych szczegółowych następuje opis warunków przechowywania, które muszą być przestrzegane.

(c) Data składa się z dnia, miesiąca i ewentualnie roku, w takiej kolejności oraz w niekodowanej formie.

Stanowisko Rady

Poprawka

Załącznik XI zostaje skreślony.

Stanowisko Rady

Poprawka

REFERENCYJNE WARTOŚCI SPOŻYCIA WITAMIN I SKŁADNIKÓW MINERALNYCH (DLA OSÓB DOROSŁYCH)

DZIENNE REFERENCYJNE WARTOŚCI SPOŻYCIA WITAMIN I SKŁADNIKÓW MINERALNYCH (DLA OSÓB DOROSŁYCH)

Stanowisko Rady

Poprawka

Wartość energetyczna

8400 kJ (2000 kcal)

Wartość energetyczna

2000 kcal (8400kJ)

Stanowisko Rady

Poprawka

Białko

80g

Stanowisko Rady

Poprawka

węglowodany (z wyjątkiem alkoholi wielowodorotlenowych)

4 kcal/g–17 kJ/g

węglowodany (z wyjątkiem alkoholi wielowodorotlenowych)

4 kcal/g (17 kJ/g)

alkohole wielowodorotlenowe

2,4 kcal/g–10 kJ/g

alkohole wielowodorotlenowe

2,4 kcal/g (10 kJ/g)

białko

4 kcal/g–17 kJ/g

białko

4 kcal/g (17 kJ/g)

tłuszcz

9 kcal/g–37 kJ/g

tłuszcz

9 kcal/g (37 kJ/g)

salatrimy

6 kcal/g–25 kJ/g

salatrimy

6 kcal/g (25 kJ/g)

alkohol (etanol)

7 kcal/g–29 kJ/g

alkohol (etanol)

7 kcal/g (29 kJ/g)

kwasy organiczne

3 kcal/g–13 kJ/g

kwasy organiczne

3 kcal/g (13 kJ/g)

błonnik

2 kcal/g–8 kj/g

błonnik

2 kcal/g (8 kJ/g)

erytrytol

0 kcal/g–0 kj/g

erytrytol

0 kcal/g (0 kJ/g)

Stanowisko Rady

Poprawka

wartość energetyczna (energia)

kJ i kcal

wartość energetyczna (energia)

kcal (kJ)