Zittingsdocument

 

A7-0201/2011

30.5.2011

***I

VERSLAG

over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming

( COM(2010)0791 – C7‑0012/2011 – 2011/0001(COD) )

Commissie interne markt en consumentenbescherming

Rapporteur: Mitro Repo

 

PR_COD_1amCom

 

 

Verklaring van de gebruikte tekens

  *  Raadplegingsprocedure

  ***  Goedkeuringsprocedure

  ***I  Gewone wetgevingsprocedure (eerste lezing)

  ***II  Gewone wetgevingsprocedure (tweede lezing)

  ***III  Gewone wetgevingsprocedure (derde lezing)

 

(De aangeduide procedure is gebaseerd op de in de ontwerptekst voorgestelde rechtsgrond.)

 

 

 

 

 

Amendementen op een ontwerptekst

Door het Parlement aangebrachte wijzigingen op de ontwerptekst worden in vet cursief aangegeven. De markering in mager cursief is een aanwijzing voor de technische diensten en betreft passages in de ontwerptekst waarvoor een correctie wordt voorgesteld met het oog op de uiteindelijke tekst (bijvoorbeeld aperte fouten of weglatingen in een taalversie). Dergelijke correcties moeten worden goedgekeurd door de betrokken technische diensten.

 

In de koptekst van een amendement op een bestaande tekst, waarvoor in de ontwerptekst wijzigingen worden voorgesteld, wordt op respectievelijk de derde en vierde regel verwezen naar de bestaande tekst en naar de bepaling in kwestie. Tekstdelen die worden overgenomen uit een bepaling van een bestaande tekst die in de ontwerptekst niet is gewijzigd, maar door het Parlement wordt geamendeerd, worden in vet gemarkeerd. Een eventuele schrapping van dergelijke tekstdelen wordt als volgt aangegeven: [...].

 

 

 

 

INHOUD

Blz.

ONTWERPWETGEVINGSRESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT  5

TOELICHTING  7

PROCEDURE  11

 

 

ONTWERPWETGEVINGSRESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT

over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming

( COM(2010)0791 – C7‑0012/2011 – 2011/0001(COD) )

(Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing)

Het Europees Parlement,

–  gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2010)0791 ),

–  gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0012/2011),

–  gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

–  gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité van 5 mei 2011[1],

–  gezien artikel 55 van zijn Reglement,

–  gezien het verslag van de Commissie interne markt en consumentenbescherming ( A7‑0201/2011 ),

1.  stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast;

2.  verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen;

3.  verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen.

 

Amendement    1

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Overweging 10 bis (nieuw)

 

Door de Commissie voorgestelde tekst

Amendement

 

(10 bis) Het is noodzakelijk de doeltreffendheid en operationele mechanismen van Verordening (EG) nr. 2006/2004 te beoordelen en een diepgaand onderzoek in te stellen naar de mogelijke opneming in de bijlage van aanvullende wetten ter bescherming van de belangen van de consument, met het oog op een mogelijke herziening van genoemde verordening om de met handhaving belaste overheidsinstanties betere middelen te bieden om inbreuken die de collectieve belangen van de consument in grensoverschrijdende situaties schaden, doeltreffend op te sporen, te onderzoeken, te doen staken of te verbieden. Daartoe legt de Commissie zo spoedig mogelijk en in elk geval voor eind 2014 aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor, indien nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel.

 

Amendement    2

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Artikel 1 – inleidende formule en punt -1 (nieuw)

Verordening (EG) nr. 2006/2004

Artikel 21 bis (nieuw)

 

Door de Commissie voorgestelde tekst

Amendement

 

Verordening (EG) nr. 2006/2004 wordt als volgt gewijzigd:

 

-1. het volgende artikel wordt ingevoegd:

 

"Artikel 21 bis

 

Herziening

 

Voor 31 december 2014 legt de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad een verslag voor waarin de doeltreffendheid en operationele mechanismen van deze verordening worden beoordeeld en een diepgaand onderzoek wordt ingesteld naar de mogelijke opneming in de bijlage van aanvullende wetten ter bescherming van de belangen van de consument. Het verslag is gebaseerd op een externe evaluatie en uitgebreid overleg met alle belanghebbenden, en gaat indien nodig vergezeld van een wetgevingsvoorstel."

 

TOELICHTING

I. Verordening (EG) nr. 2006/2004 betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming

 

Verordening 2006/2004 (de "SCB‑verordening") is op 27 oktober 2004 door het Europees Parlement en de Raad vastgesteld en op 29 december 2006 in werking getreden.

 

De verordening heeft tot doel belemmeringen voor de grensoverschrijdende samenwerking tussen met handhaving belaste overheidsinstanties uit de weg te ruimen om intra‑Europese inbreuken op de wetten ter bescherming van de belangen van de consument op te sporen, te onderzoeken, te doen staken of te verbieden. Er wordt een doeltreffende en afdoende aanpak beoogd van handelaren zonder scrupules die de soepele werking van de interne markt verstoren om op die wijze de consument meer vertrouwen te geven bij de aankoop van grensoverschrijdende aanbiedingen en te voorkomen dat verkopers en dienstverleners handhaving omzeilen, waardoor verkopers en dienstverleners die zich wel aan de wet houden, een concurrentienadeel ondervinden.

 

De verordening verwezenlijkt haar doelen door het creëren van een Europees netwerk van overheidsinstanties die belast zijn met de handhaving van de consumentenwetgeving in de lidstaten (het "SCB‑netwerk") dat in december 2006 operationeel is geworden. In de SCB‑verordening worden de onderzoeks- en handhavingsbevoegdheden van die instanties gedeeltelijk geharmoniseerd en worden de mechanismen vastgesteld voor de uitwisseling van relevante informatie en/of voor het nemen van handhavingsmaatregelen om een einde te maken aan inbreuken in grensoverschrijdende situaties.

 

II. Motivering en doel van het voorstel

 

Het door de verordening tot stand gekomen netwerk houdt toezicht op en handhaaft de wetgeving die de belangen van de consument beschermt. De wetgeving die binnen de werkingssfeer van het SCB‑netwerk valt is opgenomen in de bijlage bij de verordening. Het voorstel voor een wijzigingsverordening heeft tot doel de inhoud van de bijlage te actualiseren, zodat recente ontwikkelingen op het gebied van de wetgeving inzake consumentenbescherming in aanmerking worden genomen.

 

In het kader van de actualisering van de bijlage zal wetgeving die niet relevant is voor samenwerking met betrekking tot consumentenbescherming tussen de nationale handhavingsinstanties worden verwijderd en zullen verwijzingen naar oude wetgeving die niet langer van kracht is worden vervangen door verwijzingen naar nieuwe wetgeving inzake consumentenbescherming.

 

Nog belangrijker is dat de actualisering van de bijlage nodig is omdat Richtlijn 87/102/EEG is ingetrokken bij Richtlijn 2008/48/EG inzake kredietovereenkomsten, zonder dat uitdrukkelijk wordt vermeld dat verwijzingen naar de ingetrokken richtlijn gelden als verwijzingen naar de nieuwe richtlijn. Met het oog op de rechtszekerheid moet deze verordening derhalve dringend in werking treden.

 

III. Algemene opmerkingen van de rapporteur over de werking van de SCB‑verordening

 

De rapporteur is verheugd over het voorstel van de Commissie, aangezien dit nodig is om ervoor te zorgen dat de bijlage bij de verordening de ontwikkelingen op het gebied van de EU‑wetgeving inzake consumentenbescherming weerspiegelt.

 

Gezien het beperkte doel van het voorstel is de rapporteur echter van mening dat het belangrijkste politieke vraagstuk is na te gaan of de onderhavige verordening een toereikend kader biedt voor de grensoverschrijdende handhaving van het consumentenacquis.

 

Uit het laatste verslag van de Commissie van 2 juli 2009 over de toepassing van de SCB‑verordening[2] en de vergadering op hoog niveau over de handhaving van de economische rechten van de consument op de interne markt (Brussel, 22 september 2010) blijkt dat er een aantal zorgen bestaat over de resultaten bij de grensoverschrijdende handhaving van het consumentenacquis.

 

Een aanzienlijk aantal aangemelde autoriteiten is of niet verbonden met het systeem of gebruikt het niet actief, hoewel dit een voorwaarde is voor het doeltreffend functioneren van het SCB‑netwerk. Het duurt steeds langer om verzoeken af te handelen, terwijl de autoriteiten de IT‑tool op zo uiteenlopende wijze gebruiken dat dit negatieve gevolgen kan hebben voor hun streven naar samenwerking.

 

Sommige andere problemen zijn van meer horizontale aard zoals de kwestie van uiteenlopende nationale consumentenwetten, de kwestie van de jurisdictie en het toepasselijke recht en de vraag in hoeverre de bij de SCB‑verordening ingestelde verplichting tot samenwerking geldt. Het is niet altijd mogelijk te voldoen aan een verzoek om wederzijdse bijstand in een situatie waarin een maatregel in de lidstaat van de consument verboden is, maar niet in de lidstaat van de dienstverlener.

 

Een ander probleem betreft het stellen van prioriteiten. Momenteel bestaat er geen gemeenschappelijke reeks prioriteiten bij de handhavingsinstanties. Het is van cruciaal belang en ook normaal dat nationale overheidsinstanties hun eigen systeem van prioriteitsstelling hebben, aangezien de middelen beperkt zijn. Als elk verzoek om wederzijdse bijstand echter is onderworpen aan nationale prioriteitsstelling en er geen gedeelde visie bestaat over de wijze waarop wordt bepaald waaraan prioriteit moet worden toegekend, kan het systeem niet doeltreffend functioneren. Daarom moet worden nagedacht over de rol van de Commissie bij het creëren van een gemeenschappelijke aanpak bij de prioriteitsstelling en de meerjarige planning.

 

Het is ook nodig een gedeelde visie op relevante feiten en een gemeenschappelijke interpretatie van de EU‑voorschriften inzake consumentenbescherming te ontwikkelen, bijvoorbeeld een definitie van "collectieve consumentenbelangen". Er zijn ook verschillende meningen naar voren gekomen over de interactie tussen het consumentenacquis en andere stukken relevante EU‑wetgeving.

 

Daarnaast zijn de procedureregels voor handhaving nog steeds versnipperd. Uiteenlopende nationale wettelijke en handhavingsystemen maken het moeilijk om intra-Europese inbreuken doeltreffend aan te pakken. Sommige overheidsinstanties hebben vérstrekkende middelen om een einde aan een inbreuk te maken, terwijl ander instanties de rechter moeten inschakelen en met langdurige procedures worden geconfronteerd.

 

De proceskosten kunnen ook problemen opleveren. Op grond van artikel 15 van de verordening blijft de verzoekende instantie aansprakelijk voor alle gemaakte kosten en opgelopen schade als gevolg van maatregelen die als ongegrond worden beschouwd. In sommige landen zoals Finland hoeft de verzoekende instantie niet te betalen omdat de "no‑cost"-regel wordt toegepast, maar in veel landen is dit niet het geval. Het is mogelijk dat het aantal inbreukprocedures hierdoor wordt beperkt als de verzoekende instantie de mogelijke kosten van de gerechtelijke procedure niet kan dragen.

 

Tot slot kan het feit dat het steeds langer duurt om verzoeken af te handelen (gemiddeld 81 dagen tot juni 2008, terwijl dit cijfer tegen eind 2008 tot 148 was opgelopen) gedeeltelijk worden verklaard door de grotere complexiteit van grensoverschrijdende zaken, maar vaak is het een indicator voor de niet-naleving van de vastgestelde termijnen of andere operationele eisen.

 

Dit heeft op zijn beurt gevolgen voor het aantal verzoeken dat in 2010 schijnt te zijn gestagneerd of zelfs afgenomen. Dit is een ongewenste trend die zo spoedig mogelijk moet worden omgebogen om het uiteindelijke doel van de SCB‑verordening te verwezenlijken. De rapporteur is er vast van overtuigd dat het teruglopen van het aantal verzoeken niet zozeer duidt op een daling van het aantal intra‑Europese inbreuken als wel op de tekortkomingen van het systeem.

 

Als het om coördinatie gaat, wordt een coherente handhaving bemoeilijkt door de huidige gefragmenteerde aanpak van de initiatieven op het gebied van het consumentenbeleid. Een grotere rol van de Commissie bij het coördineren van de handhaving van pan‑Europese activiteiten is vereist; momenteel wordt hieraan onvoldoende aandacht besteed.

 

De rapporteur is ook van mening dat met het oog op de verwezenlijking van het nagestreefde doel om een betere consumentenbescherming in Europa te bevorderen, de werkingssfeer van de SCB‑verordening moet worden uitgebreid om op een meer holistische en horizontale wijze rekening te houden met de EU‑wetgeving inzake consumentenbescherming. Deze uitbreiding heeft tot op zekere hoogte al gestalte gekregen, maar er dient een meer algemene beoordeling van de werkingssfeer plaats te vinden om wetgeving op te nemen waar verschillende afdelingen van de Commissie zich mee bezig houden (bv. financiële diensten, rechten van passagiers).

 

IV. Globaal standpunt van de rapporteur

 

Rekening houdend met het feit dat de huidige resultaten van de grensoverschrijdende samenwerking met betrekking tot de handhaving onbevredigend zijn en dat maatregelen nodig zijn, heeft de rapporteur in verband met het onderhavige voorstel drie alternatieve actielijnen vastgesteld:

 

a) inhoudelijke amendementen indienen om de problemen aan te pakken die tot dusverre bij de toepassing van de verordening zijn vastgesteld, b) het technische voorstel van de Commissie aanvaarden zonder wijzigingen voor te stellen, c) een beperkt aantal amendementen indienen, i.e. een "herzieningsclausule", waarin de Commissie wordt verzocht de effectiviteit en operationele mechanismen van de verordening te beoordelen en binnen een redelijke termijn met een voorstel te komen dat is gericht op een grondiger herziening van de huidige verordening, met inbegrip van de uitbreiding van de werkingssfeer.

 

Gezien de noodzaak van een snelle actualisering en consolidatie van de bijlage bij de verordening en om het bedrijfsleven, de consument en de handhavingsinstanties rechtszekerheid te bieden, acht de rapporteur de derde optie in dit stadium het meest geschikt.

 

De rapporteur wil echter benadrukken dat dit voorstel een goede gelegenheid biedt om de noodzaak van een ingrijpender herziening van de verordening te bevestigen. Naar zijn oordeel bestaat er een reële behoefte om de tekortkomingen en problemen bij de grensoverschrijdende handhaving van het consumentenacquis aan te pakken en het algemene functioneren van het SCB‑netwerk te verbeteren.

 

De rapporteur beseft dat er voorlopig onvoldoende informatie over de werking van de verordening is en dat deze informatie via een diepgaande analyse moet worden verkregen. Op het moment is de Commissie bezig met het opstellen van het tweede verslag over de toepassing van de SCB‑verordening dat later dit jaar wordt gepubliceerd. De Commissie beoogt tevens een externe evaluatie uit te voeren, gevolgd door openbaar overleg met belanghebbenden. Daarom lijkt het redelijk de resultaten hiervan af te wachten alvorens vérstrekkende wijzigingen op de SCB‑verordening voor te stellen.

 

Door het opnemen van een "herzieningsclausule" in de verordening wenst de rapporteur te onderstrepen dat de Commissie zich sterk dient te maken voor het herzieningsproces, dit proces dient te bespoedigen en voor eind 2014 een nieuw wetgevingsvoorstel moet indienen.

 

De rapporteur benadrukt eveneens dat de consumentenwetgeving van de EU bij de beoordeling van de werkingssfeer van de SCB‑verordening nauwkeurig in kaart moet worden gebracht. De werkingssfeer van de verordening moet op een meer holistische wijze worden bekeken, en uiteindelijk moet hieronder alle EU‑wetgeving vallen die gevolgen heeft voor de collectieve belangen van de consument.

 

Concluderend is de rapporteur van mening dat de grensoverschrijdende bescherming van de consumentenbelangen hoog op de politieke agenda moet worden geplaatst. Verbeterde samenwerking tussen nationale handhavinginstanties dient te leiden tot een doeltreffender instrument in handen van de Europese consument en moet diens vertrouwen in de interne markt vergroten.

PROCEDURE

Titel

Wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming

Document- en procedurenummers

COM(2010)0791 – C7-0012/2011 – 2011/0001(COD)

Datum indiening bij EP

3.1.2011

 

 

 

Commissie ten principale

       Datum bekendmaking

IMCO

18.1.2011

 

 

 

Medeadviserende commissie(s)

       Datum bekendmaking

JURI

18.1.2011

 

 

 

Geen advies

       Datum besluit

JURI

26.1.2011

 

 

 

Rapporteur(s)

       Datum benoeming

Mitro Repo

4.2.2011

 

 

 

Artikel 51 - Gezamenlijke commissievergaderingen

       Datum bekendmaking

       

       

 

Datum goedkeuring

25.5.2011

 

 

 

Uitslag eindstemming

+:

–:

0:

33

0

0

Bij de eindstemming aanwezige leden

Pablo Arias Echeverría, Adam Bielan, Cristian Silviu Buşoi, Lara Comi, Anna Maria Corazza Bildt, António Fernando Correia De Campos, Jürgen Creutzmann, Evelyne Gebhardt, Louis Grech, Małgorzata Handzlik, Malcolm Harbour, Iliana Ivanova, Sandra Kalniete, Eija-Riitta Korhola, Edvard Kožušník, Hans-Peter Mayer, Phil Prendergast, Mitro Repo, Robert Rochefort, Zuzana Roithová, Heide Rühle, Christel Schaldemose, Andreas Schwab, Laurence J.A.J. Stassen, Catherine Stihler, Kyriacos Triantaphyllides, Emilie Turunen, Bernadette Vergnaud, Barbara Weiler

Bij de eindstemming aanwezige vaste plaatsvervanger(s)

Cornelis de Jong, Constance Le Grip, Morten Løkkegaard, Sylvana Rapti

Datum indiening

31.5.2011

 

[1] Nog niet verschenen in het Publicatieblad van de Europese Unie.
[2] Verslag over de toepassing van Verordening (EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 27 oktober 2004 betreffende samenwerking tussen de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming (verordening betreffende samenwerking met betrekking tot consumentenbescherming) ( COM(2009)0336 ).