Dokument z posiedzenia
17.6.2011
***I
SPRAWOZDANIE
w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wykazu dokumentów podróży, które uprawniają posiadacza do przekraczania granic zewnętrznych i mogą być wizowane oraz w sprawie ustanowienia mechanizmu sporządzania takiego wykazu
( COM(2010)0662 – C7‑0365/2010 – 2010/0325(COD) )
Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
Sprawozdawczyni: Tanja Fajon
PR_COD_1amCom
Objaśnienie używanych znaków |
* Procedura konsultacji *** Procedura zgody ***I Zwykła procedura ustawodawcza (pierwsze czytanie) ***II Zwykła procedura ustawodawcza (drugie czytanie) ***III Zwykła procedura ustawodawcza (trzecie czytanie)
(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu).
|
Poprawki do projektu aktu |
W poprawkach Parlamentu zmiany do projektu aktu zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą. Oznakowanie zwykłą kursywą jest wskazówką dla służb technicznych dotyczącą propozycji korekty elementów projektu aktu w celu ustalenia tekstu końcowego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub pominiętych w danej wersji językowej). Tego rodzaju propozycje korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.
W poprawkach do aktów istniejących trzecia i czwarta linijka w nagłówku poprawki w projekcie aktu zawiera, odpowiednio, odniesienie do istniejącego aktu i postanowienia tego aktu, które ulega zmianie. Fragmenty przepisu aktu istniejącego, do którego Parlament wprowadza zmiany, a który nie został zmieniony w projekcie aktu, zaznacza się wytłuszczonym drukiem. Ewentualne skreślenia w obrębie takich fragmentów zaznaczane są w sposób następujący: [...].
|
SPIS TREŚCI
Strona
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO 5
UZASADNIENIE 15
PROCEDURA 17
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wykazu dokumentów podróży, które uprawniają posiadacza do przekraczania granic zewnętrznych i mogą być wizowane, oraz w sprawie ustanowienia mechanizmu sporządzania takiego wykazu
( COM(2010)0662 – C7‑0365/2010 – 2010/0325(COD) )
(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)
Parlament Europejski,
– uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2010)0662 ),
– uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 77 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7-0365/2010),
– uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
– uwzględniając art. 55 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych ( A7-0237/2011 ),
1. przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;
2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeżeli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom państw członkowskich.
STANOWISKO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO[1]*
W PIERWSZYM CZYTANIU
---------------------------------------------------------
DECYZJA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
w sprawie wykazu dokumentów podróży, które uprawniają posiadacza do przekraczania granic zewnętrznych i mogą być wizowane oraz w sprawie ustanowienia mechanizmu sporządzania takiego wykazu
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 77 ust. 2,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) W oparciu o art. 17 ust. 3 lit. a) Konwencji wykonawczej do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r.[2] , decyzje SCH/Com-ex (98)56[3] i SCH/Com-ex (99)14[4] ustanowiły podręcznik dokumentów podróży, które uprawniają posiadacza do przekraczania granic zewnętrznych i mogą być wizowane. Decyzje te powinny zostać dostosowane do ram instytucjonalnych i prawnych Unii Europejskiej.
(2) Wykaz dokumentów podróży wydawanych przez państwa trzecie powinien podlegać stałemu monitorowaniu, aby organy państw członkowskich uczestniczące w procesie wydawania wiz i kontroli celnej miały dostęp do aktualnych informacji na temat dokumentów podróży okazywanych przez obywateli państw trzecich. Wymiana informacji między państwami członkowskimi na temat dokumentów podróży wydanych i na temat uznawania tych dokumentów podróży przez państwa członkowskie oraz sposób podawania całości tych informacji do wiadomości publicznej musi zostać unowocześniona i stać się skuteczniejsza.
(2a) Stworzenie wykazu dokumentów podróży ma służyć dwóm celom: z jednej strony umożliwi on organom kontroli granicznej sprawdzenie, czy dany dokument podróży został uznany za dokument, na podstawie którego można przekraczać granice zewnętrzne zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 562/2006 z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen[5]), a z drugiej strony pozwoli pracownikom konsularnym sprawdzić, czy państwa członkowskie uznają dany dokument podróży za dokument, w którym można umieszczać naklejkę wizową.
(3) Zgodnie z art. 48 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks wizowy[6] w ramach lokalnej współpracy Schengen należy stworzyć wyczerpujący, systematycznie aktualizowany wykaz dokumentów podróży wydawanych przez kraj przyjmujący.
(4) Należy ustanowić mechanizm służący stałemu uaktualnianiu wykazu dokumentów podróży ▌.
(4a) Z uwagi na znaczenie bezpieczeństwa dokumentów podróży w związku z ich ewentualnym uznawaniem Komisja w razie potrzeby i przy współudziale wspierających ją ekspertów z państw członkowskich powinna dokonać oceny technicznej.
(5) Uznawanie dokumentów podróży, które uprawniają posiadacza do przekraczania granic zewnętrznych i w których można umieścić wizę, leży w kompetencji państw członkowskich i powinno pozostać w ich kompetencji.
(6) Państwa członkowskie powinny przekazywać informacje dotyczące wszystkich dokumentów podróży i dążyć do harmonizacji stanowiska na temat różnych rodzajów dokumentów podróży. Ze względu na fakt, iż brak jasno określonego stanowiska państwa członkowskiego w odniesieniu do dokumentu podróży może być źródłem problemów dla posiadaczy tego dokumentu podróży, należy ustanowić mechanizm zobowiązujący państwa członkowskie do przekazywania informacji na temat uznawania bądź nieuznawania tych dokumentów. Mechanizm ten nie pozbawia państw członkowskich możliwości poinformowania w dowolnym momencie o zmianie stanowiska.
(6a) W perspektywie długoterminowej należy stworzyć bazę danych online zawierającą wzory wszystkich dokumentów podróży, aby ułatwić organom kontroli granicznej i pracownikom konsularnym sprawdzenie danego dokumentu. Baza danych powinna być aktualizowana w zależności od zmian, o których mowa w art. 4 ust. 3 niniejszej decyzji.
(7) Dla celów informacyjnych Komisja powinna sporządzić niewyczerpujący wykaz znanych dokumentów fantazyjnych i kamuflażowych wskazanych jej przez państwa członkowskie. Dokumenty fantazyjne i kamuflażowe podane w wykazie nie podlegają przepisom dotyczącym uznawania lub nieuznawania. Nie uprawniają one posiadacza do przekraczania granic zewnętrznych i nie mogą być wizowane.
(7a) Aby zapewnić jednolite warunki sporządzania i aktualizacji wykazu dokumentów podróży, należy nadać Komisji uprawnienia wykonawcze. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję[7].
(7b) W celu sporządzania i aktualizacji wykazu dokumentów podróży należy stosować procedurę doradczą, zważywszy, że akty te stanowią jedynie kompilację wydanych dokumentów podróży.
(8) W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[8], które wchodzą w zakres obszaru określonego w art. 1 pkt A, B i C decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy[9].
(9) W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy zawartej między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen[10], które wchodzą w zakres obszaru określonego w art. 1 pkt A, B i C decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE[11].
(10) W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu protokołu podpisanego między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres obszaru określonego w art. 1 pkt A, B i C decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/261/WE[12].
(11) Zgodnie z art. 1 i 2 protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i nie jest związana jej treścią ani objęta zakresem jej stosowania. Ponieważ niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszej decyzji Dania podejmuje decyzję, czy dokona transpozycji niniejszej decyzji do swojego prawa krajowego.
(12) Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen[13]; w związku z tym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w jej przyjęciu i nie jest związane zobowiązaniami wynikającymi z jej stosowania ani nie jest objęte jej zastosowaniem.
(13) Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Irlandia nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen[14]. Irlandia nie uczestniczy w jej przyjęciu i nie jest związana zobowiązaniami wynikającymi z jej stosowania ani nie jest objęta jej zastosowaniem.
(14) W odniesieniu do Cypru niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r.
(15) Niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2005 r.,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Przedmiot i zakres stosowania
1. Niniejsza decyzja ustanawia wykaz dokumentów podróży, które uprawniają posiadacza do przekraczania granic zewnętrznych i które mogą być wizowane (zwany dalej „wykazem dokumentów podróży”) oraz mechanizm sporządzania takiego wykazu.
2. Niniejsza decyzja ma zastosowanie do dokumentów podróży takich jak paszport (zwyczajny, dyplomatyczny, służbowy/urzędowy lub specjalny), tymczasowy dokument podróży, dokument podróży uchodźcy lub bezpaństwowca, dokument podróży wydany przez organizację międzynarodową lub laissez-passer.
2a. Niniejsza decyzja nie ma wpływu na kompetencje państw członkowskich w zakresie uznawania dokumentów podróży.
Artykuł 2
Utworzenie wykazu dokumentów podróży
1. Komisja utworzy wykaz dokumentów podróży z pomocą państw członkowskich i na podstawie informacji zebranych dzięki lokalnej współpracy w ramach Schengen, zgodnie z art. 48 ust. 1 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks wizowy.
2. Wykaz dokumentów podróży ustala się zgodnie z procedurą doradczą określoną w art. 7 ust. 2.
Artykuł 3
Struktura wykazu
1. Wykaz składa się z trzech części.
2. Część pierwsza dotyczy dokumentów podróży wydanych przez państwa trzecie i podmioty terytorialne wymienione w załączniku I i II do rozporządzenia Rady (WE) nr 539/2001 z dnia 15 marca 2001 r. wymieniającego państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu[15].
3. Część II dotyczy następujących dokumentów podróży wydawanych przez państwa członkowskie, w tym również dokumentów wydawanych przez państwa członkowskie Unii Europejskiej, które nie przyjmują niniejszej decyzji, oraz przez państwa członkowskie Unii Europejskiej, które nie stosują jeszcze w pełni przepisów dorobku Schengen:
(a) dokumentów podróży wydanych obywatelom państw trzecich;
(b) dokumentów podróży wydanych uchodźcom zgodnie z konwencją Narodów Zjednoczonych dotyczącą statusu uchodźców sporządzoną dnia 28 lipca 1951 r.;
(c) dokumentów podróży wydanych bezpaństwowcom zgodnie z konwencją Narodów Zjednoczonych dotyczącą statusu bezpaństwowców sporządzoną dnia 28 września 1954 r.;
(ca) dokumentów podróży wydanych osobom, które nie posiadają obywatelstwa żadnego kraju i mieszkają w jednym z państw członkowskich;
(d) dokumentów podróży wydanych przez Zjednoczone Królestwo obywatelom brytyjskim, którzy nie są obywatelami Zjednoczonego Królestw Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej na potrzeby prawa Unii.
4. Część III dotyczy dokumentów podróży wydawanych przez organizacje międzynarodowe.
5. Co do zasady wpis w wykazie dotyczący danego dokumentu podróży ma zastosowanie do całej serii tego dokumentu podróży, która posiada ważność.
6. Jeśli państwo trzecie nie wydaje pewnego rodzaju dokumentów podróży, zaznacza się to w wykazie za pomocą wpisu „nie wydaje”.
Artykuł 4
Przekazywanie informacji o uznawaniu bądź nieuznawaniu dokumentów podróży wymienionych w wykazie
1. W terminie trzech miesięcy od otrzymania wykazu, o którym mowa w art. 2 ust. 1, państwa członkowskie przekazują Komisji swoją decyzję na temat uznawania lub nieuznawania dokumentów podróży w nim zawartych.
1a. Jeżeli państwo członkowskie nie przekaże swojej decyzji w terminie, o którym mowa w ust. 1, dany dokument podróży uważa się za uznawany, dopóki państwo członkowskie nie przekaże Komisji swojej decyzji o jego nieuznawaniu.
2. W ramach komitetu, o którym mowa w art. 7 ust. 1, państwa członkowskie w celu osiągnięcia jednolitego stanowiska wymieniają informacje na temat podstawy uznawania bądź nieuznawania poszczególnych dokumentów podróży.
3. Państwa członkowskie informują Komisję o wszelkich zmianach w zakresie uprzednich decyzji dotyczących uznawania bądź nieuznawania danego dokumentu podróży.
Artykuł 5
Wydawanie nowych dokumentów podróży
1. Państwa członkowskie informują Komisję o nowych dokumentach podróży, o których mowa w art. 3 ust. 3 lit. a) – ca).
2. Państwa członkowskie informują Komisję o nowych dokumentach podróży wydanych przez kraje trzecie, państwa członkowskie i organizacje międzynarodowe, o których to dokumentach mowa w art. 3 ust. 2, art. 3 ust. 3 lit. d) oraz art. 3 ust. 4. We współpracy z państwami członkowskimi Komisja stara się zgromadzić wzory nowych dokumentów podróży, aby móc je udostępniać.
3. Komisja aktualizuje wykaz zgodnie z otrzymanymi notyfikacjami i informacjami i wnosi do państw członkowskich o przekazywanie stanowiska na temat uznawania bądź nieuznawania dokumentów zgodnie z art. 4.
4. Kolejne wersje wykazu dokumentów podróży ustala się zgodnie z procedurą doradczą określoną w art. 7 ust. 2.
Artykuł 5 a
Informacje dotyczące znanych dokumentów fantazyjnych i kamuflażowych
W oparciu o informacje otrzymywane od państw członkowskich Komisja sporządza również i aktualizuje niewyczerpujący wykaz znanych dokumentów fantazyjnych i kamuflażowych.
Artykuł 6
Ocena ▌dokumentów podróży
1. W ramach wsparcia państw członkowskich w technicznej ocenie ▌dokumentów podróży, Komisja może – we współpracy ze wspierającymi ją ekspertami z państw członkowskich– ▌dostarczyć im analizę techniczną takich dokumentów podróży, uwzględniając przy tym w szczególności odnośne standardy i zalecenia ICAO.
1a. W razie potrzeby warunki i procedury wydawania dokumentów podróży również mogą zostać poddane analizie na podstawie niniejszych przepisów.
2. Wyniki ▌ocen, o których mowa w ust. 1 i 2, są podawane do wiadomości państw członkowskich.
Artykuł 7
Procedura komitetowa
1. Komisję wspiera komitet („Komitet ds. Dokumentów Podróży”). Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.
Artykuł 8
Publikacja wykazu
Komisja sporządza wykaz, o którym mowa w art. 3, zawierający informacje zgłoszone zgodnie z ust. 4, a także wykaz, o którym mowa w art. 5a, udostępniany państwom członkowskim i podawany do wiadomości publicznej poprzez stale aktualizowaną publikację elektroniczną.
Artykuł 9
Uchylenia
Uchyla się decyzje SCH/Com-ex (98) 56 i SCH/Com-ex (99) 14.
Artykuł 10
Wejście w życie
1. Niniejsza decyzja wchodzi w życie w […] dniu po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
2. Wszystkie przepisy niniejszej decyzji stosuje się od dnia jej wejścia w życie, z wyjątkiem przepisów art. 9, które stosuje się od dnia pierwszego opublikowania przez Komisję wykazu, o którym mowa w art. 8.
Artykuł 11
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z traktatami.
Sporządzono w
W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady
Przewodniczący Przewodniczący
___________
UZASADNIENIE
Zgodnie z Konwencją wykonawczą do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. decyzje SCH/Com-ex (98)56 i SCH/Com-ex (99)14 dotyczą opracowania podręcznika dokumentów podróży uprawniających do przekraczania granic zewnętrznych i które mogą być wizowane. Jednak decyzje te odnoszą się do okresu, gdy kwestie dotyczące układu z Schengen podlegały współpracy międzyrządowej, a więc muszą zostać dostosowane do obowiązujących ram instytucjonalnych i prawnych Unii Europejskiej.
Stworzenie wykazu dokumentów podróży ma służyć dwóm celom: z jednej strony umożliwi on organom kontroli granicznej sprawdzenie, czy dany dokument podróży jest uznawany za dokument, na podstawie którego można przekraczać granice zewnętrzne zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 562/2006 z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen), a z drugiej strony pozwoli pracownikom konsularnym sprawdzić, czy państwa członkowskie uznają dany dokument podróży za dokument, w którym można umieszczać naklejkę wizową.
W tym kontekście oraz w celu dostarczenia państwom członkowskim możliwie jak najpełniejszej informacji na ten temat wydaje się konieczne stworzenie środka gwarantującego stałe uaktualnianie wykazu dokumentów podróży. W imię uproszczenia i skuteczności wymagane byłoby od państw członkowskich przekazywanie decyzji dotyczącej uznawania lub nieuznawania tych dokumentów.
Sprawozdawczyni uważa, że wniosek oparty na art. 77 ust. 2 TFUE (kwestie granic) powinien jako taki wnosić wartość dodaną właściwą aktowi prawnemu Unii, a mianowicie stanowić zabezpieczenie dla funkcjonariuszy straży granicznej, uprawnionych do sprawdzania dokumentów podróży na granicach zewnętrznych. W przeciwnym razie cel projektu wniosku zostałby całkowicie podważony. Wykaz dokumentów podróży powinien być zatem prawnie wiążący. Ponadto sprawozdawczyni uważa, że zaproponowane brzmienie przepisów przestrzegałoby kompetencji państw członkowskich do uznawania dokumentów podróży, a jednocześnie zapewniłoby pewność prawa po danym okresie, który faktycznie mógłby być dłuższy niż okres zaproponowany przez Komisję.
Celem decyzji jest stworzenie pewności prawa w odniesieniu do wykazu dokumentów podróży, sprawozdawczyni proponuje zatem, by sprecyzować skutki nieprzekazania przez państwo członkowskie decyzji w podanym okresie. Przepis ten jest spójny z wyłączną kompetencją państw członkowskich do uznawania dokumentów podróży, ponieważ zawsze mają one prawo do przekazania decyzji o nieuznawaniu danego dokumentu podróży.
PROCEDURA
Tytuł | Wykaz dokumentów podróży, które uprawniają posiadacza do przekraczania granic zewnętrznych i mogą być wizowane oraz w sprawie ustanowienia mechanizmu sporządzania takiego wykazu | |||
Odsyłacze | COM(2010)0662 – C7-0365/2010 – 2010/0325(COD) | |||
Data przedstawienia w PE | 12.11.2010 |
|
|
|
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia na posiedzeniu | LIBE 23.11.2010 |
|
|
|
Sprawozdawca(y) Data powołania | Tanja Fajon 9.12.2010 |
|
|
|
Rozpatrzenie w komisji | 15.6.2011 |
|
|
|
Data przyjęcia | 15.6.2011 |
|
|
|
Wynik głosowania końcowego | +: –: 0: | 40 0 0 | ||
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego | Jan Philipp Albrecht, Rita Borsellino, Simon Busuttil, Carlos Coelho, Rosario Crocetta, Cornelis de Jong, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Cornelia Ernst, Tanja Fajon, Kinga Gál, Kinga Göncz, Nathalie Griesbeck, Sylvie Guillaume, Ágnes Hankiss, Salvatore Iacolino, Sophia in ‘t Veld, Timothy Kirkhope, Juan Fernando López Aguilar, Baroness Sarah Ludford, Claude Moraes, Jan Mulder, Georgios Papanikolaou, Judith Sargentini, Birgit Sippel, Csaba Sógor, Rui Tavares, Wim van de Camp, Axel Voss, Renate Weber, Tatjana Ždanoka | |||
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego | Edit Bauer, Michael Cashman, Anna Maria Corazza Bildt, Ioan Enciu, Heidi Hautala, Mariya Nedelcheva, Zuzana Roithová, Michèle Striffler, Cecilia Wikström | |||
Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego | Marita Ulvskog | |||
Data złożenia | 20.6.2011 | |||