Dokument z posiedzenia
1.8.2011
***I
SPRAWOZDANIE
w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej, uchylającej decyzję ramową 2004/68/WSiSW
( COM(2010)0094 – C7‑0088/2010 – 2010/0064(COD) )
Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
Sprawozdawczyni: Roberta Angelilli
PR_COD_1consamCom
Objaśnienie używanych znaków |
* Procedura konsultacji *** Procedura zgody ***I Zwykła procedura ustawodawcza (pierwsze czytanie) ***II Zwykła procedura ustawodawcza (drugie czytanie) ***III Zwykła procedura ustawodawcza (trzecie czytanie)
(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu).
|
Poprawki do projektu aktu |
W poprawkach Parlamentu zmiany do projektu aktu zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą. Oznakowanie zwykłą kursywą jest wskazówką dla służb technicznych dotyczącą propozycji korekty elementów projektu aktu w celu ustalenia tekstu końcowego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub pominiętych w danej wersji językowej). Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.
W poprawkach do aktów istniejących trzecia i czwarta linijka w nagłówku poprawki w projekcie aktu zawiera, odpowiednio, odniesienie do istniejącego aktu i postanowienia tego aktu, które ulega zmianie. Fragmenty przepisu aktu istniejącego, do którego Parlament wprowadza zmiany, a który nie został zmieniony w projekcie aktu, zaznacza się wytłuszczonym drukiem. Ewentualne skreślenia w obrębie takich fragmentów zaznaczane są w sposób następujący: [...].
|
SPIS TREŚCI
Strona
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO 5
OPINIA Komisji Kultury i Edukacji 36
OPINIA Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia 86
PROCEDURA 124
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej, uchylającej decyzję ramową 2004/68/WSiSW
( COM(2010)0094 – C7‑0088/2010 – 2010/0064(COD) )
(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)
Parlament Europejski,
– uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2010)0094 ),
– uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 82 ust. 2 i art. 83 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi (C7–0088/2010),
– uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
– uwzględniając art. 55 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinie Komisji Kultury i Edukacji, jak również Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia ( A6-0294/2011 ),
1. przyjmuje w pierwszym czytaniu przedstawione poniżej stanowisko;
2. zatwierdza wspólne oświadczenie Parlamentu i Rady załączone do niniejszej rezolucji;
3. zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
4. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom państw członkowskich.
STANOWISKO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
PRZYJĘTE W PIERWSZYM CZYTANIU[1]*
---------------------------------------------------------
DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2011/.../UE
w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej, zastępująca decyzję ramową 2004/68/WSiSW
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 82 ust. 2 i art. 83 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego[2],
uwzględniając opinię Komitetu Regionów[3],
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą[4],
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Niegodziwe traktowanie w celach seksualnych i wykorzystywanie seksualne dzieci, w tym pornografia dziecięca, stanowią poważne pogwałcenie praw podstawowych, w szczególności praw dziecka do ochrony i opieki niezbędnych dla jego dobra, przewidzianych w Konwencji ONZ o prawach dziecka i w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.
(1a) Zgodnie z art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej Unia uznaje prawa, swobody i zasady zawarte w Karcie praw podstawowych, której art. 24 ust. 2 stanowi, że we wszystkich działaniach dotyczących dzieci, podejmowanych przez instytucje publiczne bądź prywatne, najważniejszą przesłanką jest najlepszy interes dziecka. Ponadto przyjęty przez Radę Europejską wieloletni program sztokholmski - Otwarta i bezpieczna Europa dla dobra i ochrony obywateli - w sposób wyraźny priorytetowo traktuje walkę z seksualnym wykorzystywaniem i niegodziwym traktowaniem dzieci w celach seksualnych oraz z pornografią dziecięcą.
(2) Pornografia dziecięca, czyli obrazy przedstawiające niegodziwe traktowanie dzieci w celach seksualnych oraz inne szczególnie groźne formy niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci, jest przedmiotem coraz intensywniejszego obiegu i upowszechnia się poprzez wykorzystanie nowych technologii i Internetu.
(2a) W kontekście kryminalizacji czynów związanych z przedstawieniem pornograficznym niniejsza dyrektywa odnosi się do działań, które polegają na zorganizowanym, skierowanym do publiczności ukazywaniu na żywo, a tym samym wykluczają z definicji osobiste bezpośrednie zbliżenie między rówieśnikami, którzy wyrazili na niego zgodę, oraz dzieci powyżej wieku przyzwolenia i ich partnerów.
(3) Decyzja ramowa Rady 2004/68/WSiSW dotycząca zwalczania seksualnego wykorzystywania dzieci i pornografii dziecięcej[5] zbliża ustawodawstwo państw członkowskich w celu kryminalizacji najgroźniejszych form seksualnego wykorzystywania i niegodziwego traktowania w celach seksualnych dzieci, rozszerzenia jurysdykcji sądów krajowych i zapewnienia pokrzywdzonym minimalnego poziomu pomocy. Decyzja ramowa Rady 2001/220/WSiSW w sprawie pozycji ofiar w postępowaniu karnym[6] ustanawia pakiet praw przysługujących pokrzywdzonym w postępowaniu karnym, w tym prawo do ochrony i kompensaty. Ponadto dzięki przyjęciu decyzji ramowej Rady 2009/948/WSiSW w sprawie zapobiegania konfliktom jurysdykcji w postępowaniu karnym i w sprawie rozstrzygania takich konfliktówułatwiona zostanie koordynacja ścigania przypadków niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej[7].
(4) Zgodnie z art. 34 Konwencji ONZ o prawach dziecka państwa będące stronami zobowiązują się chronić dzieci przed wszelkimi formami niegodziwego traktowania w celach seksualnych. Protokół fakultatywny ONZ do Konwencji praw dziecka w sprawie handlu dziećmi, prostytucji dziecięcej i dziecięcej pornografii oraz w szczególności Konwencja Rady Europy o ochronie dzieci przed seksualnym wykorzystywaniem i niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych[8] są ważnymi dokonaniami w procesie pogłębiania współpracy międzynarodowej w tej dziedzinie.
(5) Poważne przestępstwa kryminalne, takie jak wykorzystywanie seksualne dzieci i pornografia dziecięca, wymagają kompleksowego podejścia, obejmującego ściganie przestępców, ochronę pokrzywdzonych dzieci i zapobieganie powyższym zjawiskom. Sprawą nadrzędną przy podejmowaniu jakichkolwiek środków służących zwalczaniu tych przestępstw musi być najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej oraz Konwencją ONZ o prawach dziecka ▌. Decyzję ramową 2004/68/WSiSW należy zastąpić nowym instrumentem zapewniającym owe kompleksowe ramy prawne służące realizacji powyższego celu.
(5a) Niniejsza dyrektywa oraz dyrektywa 2011/36/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie zapobiegania handlowi ludźmi i zwalczania tego procederu oraz w sprawie ochrony ofiar, zastępująca decyzję ramową 2002/629/WSiSW[9] powinny w pełni się uzupełniać, ponieważ niektóre ofiary handlu ludźmi są również dziećmi będącymi ofiarami niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego.
(5b) Pornografia dziecięca często zawiera obrazy niegodziwego traktowania dzieci przez dorosłych w celach seksualnych. Może również zawierać obrazy dzieci uczestniczących w zachowaniach o wyraźnie seksualnym charakterze lub obrazy organów płciowych dziecka, przy czym są one produkowane lub wykorzystywane do celów głównie seksualnych za wiedzą dziecka lub bez niej. Ponadto pojęcie pornografii obejmuje także realistyczne obrazy dziecka uczestniczącego lub przedstawionego jako uczestniczące w zachowaniach o wyraźnie seksualnym charakterze w celach głównie seksualnych.
(5c) Przy przyjmowaniu prawodawstwa dotyczącego prawa karnego materialnego Unia powinna zagwarantować, by to ogólne prawodawstwo było spójne, w szczególności pod względem wymiaru sankcji. W świetle Traktatu z Lizbony należy uwzględnić konkluzje Rady z kwietnia 2002 roku w sprawie podejścia, które należy stosować w odniesieniu do zbliżania wymiaru sankcji; w konkluzjach tych określono cztery poziomy sankcji. Ponieważ niniejsza dyrektywa dotyczy wyjątkowo dużej liczby różnych przestępstw, wymaga – w celu odzwierciedlenia odmiennej wagi tych przestępstw – większego zróżnicowania pod względem wymiaru sankcji w porównaniu z tym, które zwykle powinno się przewidzieć w aktach prawnych Unii.
(6) Poważne formy niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci powinny podlegać skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym karom. Chodzi tutaj szczególnie o nowe formy niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci, ułatwiane przez zastosowanie technologii informacyjno-komunikacyjnych, takie jak nagabywanie dzieci online w celach seksualnych za pośrednictwem portali internetowych sieci społecznościowych i czatroomów. Należy również wprowadzić jaśniejszą definicję pornografii dziecięcej, zbliżając ją do definicji zawartej w międzynarodowych instrumentach prawnych.
(6a) Sama niepełnosprawność nie powoduje automatycznie niemożności wyrażenia zgody na kontakty seksualne. Należy jednak kryminalizować wykorzystywanie takiej niepełnosprawności w celu podjęcia czynności seksualnych z udziałem dziecka.
(6b) Maksymalny wymiar kary pozbawienia wolności przewidziany w niniejszej dyrektywie za przestępstwa, o których w niej mowa, powinien mieć zastosowanie do najpoważniejszych form tych przestępstw.
(6c) W celu uzyskania maksymalnego wymiaru kary pozbawienia wolności przewidzianego w niniejszej dyrektywie w odniesieniu do przestępstw związanych z niegodziwym traktowaniem dzieci w celach seksualnych, wykorzystywaniem seksualnym oraz pornografią dziecięcą państwa członkowskie mogą łączyć – uwzględniając swoje prawo krajowe – kary pozbawienia wolności przewidziane w ustawodawstwie krajowym w odniesieniu do tych przestępstw.
(6d) Niniejsza dyrektywa zobowiązuje państwa członkowskie do wprowadzenia do prawa krajowego sankcji karnych zgodnie z przepisami prawa unijnego dotyczącymi zwalczania niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych, wykorzystywania seksualnego oraz pornografii dziecięcej. Niniejsza dyrektywa nie nakłada żadnych obowiązków w zakresie stosowania takich sankcji ani żadnego innego istniejącego systemu egzekwowania prawa w poszczególnych przypadkach.
(6e) Szczególnie w przypadkach, kiedy przestępstwa opisane w niniejszej dyrektywie są popełniane z myślą o uzyskaniu korzyści finansowych, zachęca się państwa członkowskie do rozważenia możliwości nakładania finansowych sankcji karnych w uzupełnieniu do kary pozbawienia wolności.
(6f) W kontekście pornografii dziecięcej pojęcie „bezprawności” umożliwia państwom członkowskim zapewnienie ochrony w odniesieniu do czynności związanych z „materiałem pornograficznym”, mających na przykład cele medyczne, naukowe lub podobne. Umożliwia również działalność prowadzoną na mocy krajowych kompetencji prawnych, taką jak legalne posiadanie pornografii dziecięcej przez władze w celu prowadzenia postępowań karnych lub zapobiegania przestępstwom, wykrywania ich czy prowadzenia dochodzeń. Ponadto nie wyklucza obrony prawnej lub podobnych odnośnych zasad, które uwalniają daną osobę od odpowiedzialności w pewnych okolicznościach, np. gdy specjalne linie telefoniczne lub serwisy internetowe prowadzą działalność rejestrującą takie przypadki.
(6g) Świadome uzyskiwanie dostępu do pornografii dziecięcej za pomocą technologii informacyjno- komunikacyjnych powinno być kryminalizowane. Daną osobę można pociągnąć do odpowiedzialności, jeżeli zamierza ona wejść na stronę zawierającą pornografię dziecięcą wiedząc, że takie treści się tam znajdują. Nie należy nakładać kar na osoby, które nieumyślnie wejdą na strony zawierające pornografię dziecięcą. Umyślność przestępstwa można ustalić w szczególności na podstawie stwierdzenia, że ma ono charakter powtarzalny lub popełnione zostało za pośrednictwem płatnego serwisu.
(6h) Nagabywanie dzieci w celach seksualnych jest zagrożeniem o specjalnym charakterze w kontekście Internetu, który zapewnia użytkownikom bezprecedensową anonimowość, a przez to możliwość ukrycia własnej tożsamości i danych osobowych, np. wieku. Równocześnie państwa członkowskie uznają znaczenie zwalczania także nagabywania dziecka poza Internetem, zwłaszcza gdy nagabywanie takie nie odbywa się z wykorzystaniem technologii informacyjno-komunikacyjnych. Zachęca się państwa członkowskie do kryminalizowania czynów, w których nakłanianie dziecka do spotkania przestępcy w celach seksualnych ma miejsce w obecności lub w pobliżu dziecka, np. w postaci specjalnego przygotowania do popełnienia przestępstwa, próby popełnienia przestępstw opisanych w niniejszej dyrektywie lub szczególnej formy niegodziwego traktowania w celach seksualnych. Bez względu na wybór rozwiązania prawnego służącego kryminalizacji nagabywania poza Internetem państwa członkowskie powinny zagwarantować ściganie taką czy inną drogą sprawców tych przestępstw.
(7) Niniejsza dyrektywa nie reguluje polityki państw członkowskich w zakresie czynności seksualnych podejmowanych dobrowolnie przez dzieci, które mogą być uznawane za normalne odkrywanie seksualności w trakcie rozwoju człowieka, z uwzględnieniem różnych tradycji kulturowych i prawnych oraz nowych form nawiązywania i podtrzymywania relacji między dziećmi i nastolatkami, w tym poprzez technologie informatyczne i komunikacyjne. Kwestie te wykraczają poza zakres niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie korzystające z możliwości, o których mowa w art. 5 i art. 8, robią to na mocy swoich uprawnień.
(7a) Państwa członkowskie powinny wprowadzić do prawa krajowego okoliczności obciążające – zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi okoliczności obciążających istniejącymi w ich systemie prawnym – i powinny zapewnić sędziom skazującym przestępców możliwość uwzględniania tych okoliczności, z tym że wykorzystywanie ich przez sędziów nie jest obowiązkowe. Państwa członkowskie nie powinny wprowadzać tych okoliczności do ustawodawstwa krajowego, jeżeli są one nieistotne ze względu na charakter danego przestępstwa. W odniesieniu do wszystkich przestępstw wymienionych w niniejszym akcie prawnym należy ocenić na poziomie krajowym istotność różnych okoliczności obciążających przewidzianych w niniejszej dyrektywie.
(7b) Pojęcie niezdolności fizycznej lub psychicznej w rozumieniu niniejszej dyrektywy powinno obejmować również stan fizycznej lub psychicznej niezdolności spowodowany narkotykami lub alkoholem.
(7c) W zwalczaniu seksualnego wykorzystywania dzieci należy w pełni wykorzystać istniejące instrumenty przewidujące możliwość zajęcia i konfiskaty wpływów z przestępstwa, takie jak Konwencja Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej i załączone do niej protokoły, Konwencja Rady Europy z 1990 r. w sprawie prania, poszukiwania, zajmowania i konfiskaty dochodów z działalności przestępczej, decyzja ramowa Rady 2001/500/WSiSW z dnia 26 czerwca 2001 r. w sprawie prania brudnych pieniędzy oraz identyfikacji, wykrywania, zamrożenia, zajęcia i konfiskaty narzędzi oraz zysków pochodzących z przestępstwa oraz decyzja ramowa Rady 2005/212/WSiSW z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie konfiskaty korzyści, narzędzi i mienia pochodzących z przestępstwa. Należy zachęcać do wykorzystywania zajmowanych i konfiskowanych narzędzi i mienia pochodzących z przestępstwa, o których mowa w tej dyrektywie, by wspierać pomoc ofiarom i ich ochronę.
(7d) Należy zapobiegać wtórnej wiktymizacji ofiar przestępstw, o których mowa w niniejszej dyrektywie. W państwach członkowskich, w których na mocy krajowego prawa karnego prostytucja lub udział w pornografii są karalne, powinno być możliwe odstąpienie od ścigania lub nakładania sankcji na mocy tych praw, w przypadku gdy dane dziecko dopuściło się wspomnianych czynów jako ofiara wykorzystywania seksualnego lub gdy zostało zmuszone do udziału w pornografii dziecięcej.
(7e) Niniejsza dyrektywa, jako instrument zbliżania przepisów prawa karnego, wprowadza wymiary sankcji, jakie należy stosować, bez uszczerbku dla szczególnych polityk karnych państw członkowskich w stosunku do przestępców będących dziećmi.
(8) Należy ułatwić dochodzenie przestępstw i wnoszenie aktów oskarżenia w ramach postępowań karnych, aby uwzględnić trudności, jakie pokrzywdzone dzieci mają z ujawnieniem faktu ich niegodziwego traktowania, oraz anonimowość przestępców w cyberprzestrzeni. Aby zapewnić skuteczne prowadzenie dochodzeń w sprawie przestępstw, o których mowa w niniejszej dyrektywie, i skuteczne ściganie takich przestępstw, wszczęcie postępowania nie powinno – co do zasady – zależeć od złożenia zawiadomienia lub skargi przez ofiarę. Wystarczający okres, w ciągu którego można ścigać przestępstwo, należy określić zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa krajowego.
(8a) Osobom odpowiedzialnym za prowadzenie dochodzeń w sprawie tych przestępstw i za ich ściganie należy udostępnić skuteczne narzędzia dochodzeniowe. Mogą one obejmować operacje pod przykryciem, kontrolę komunikacji, niejawną inwigilację, w tym elektroniczną, monitorowanie rachunków bankowych lub inne metody dochodzenia finansowego Narzędzia te mogą obejmować ▌ przechwytywanie informacji w sieciach telekomunikacyjnych, niejawny nadzór, w tym nadzór elektroniczny, monitorowanie rachunków bankowych i inne dochodzenia finansowe, z uwzględnieniem między innymi zasady proporcjonalności oraz charakteru i wagi przestępstwa będącego przedmiotem dochodzenia. W stosownych przypadkach i zgodnie z prawem krajowym takie narzędzia powinny także obejmować możliwość posługiwania się przez organy ścigania fikcyjną tożsamością w Internecie.
(8b) Państwa członkowskie powinny zachęcać wszelkie osoby, które wiedzą o wykorzystywaniu seksualnym dziecka lub niegodziwym traktowaniu go w celach seksualnych lub podejrzewają popełnienie takich czynów, by zawiadomiły o tym fakcie właściwe służby. W gestii państw członkowskich leży określenie właściwych organów, które można powiadamiać o takich podejrzeniach. Te właściwe organy nie powinny być ograniczone wyłącznie do służb odpowiedzialnych za ochronę dzieci czy odnośnych służb socjalnych. Wymóg, by podejrzenie było „w dobrej wierze”, ma służyć zapobieganiu sytuacjom, w których powoływano by się na ten przepis przy wysuwaniu, w złych zamiarach, oskarżeń dotyczących faktów całkowicie wyimaginowanych i niezgodnych z prawdą.
(9) Należy zmienić normy jurysdykcyjne w celu zagwarantowania, by sprawcy z Unii Europejskiej dopuszczający się niegodziwego traktowania w celach seksualnych lub wykorzystywania seksualnego dzieci byli ścigani nawet jeżeli popełnią przestępstwo poza Unią Europejską, w szczególności w ramach tak zwanej turystyki seksualnej. Dziecięcą turystykę seksualną należy rozumieć jako wykorzystywanie seksualne dzieci przez osobę lub osoby podróżujące ze swego zwyczajowego otoczenia do miejsca, w którym mają kontakty seksualne z dziećmi. W przypadku gdy dziecięca turystyka seksualna ma miejsca poza UE, zachęca się państwa członkowskie do poszukiwania – za pośrednictwem dostępnych instrumentów krajowych i międzynarodowych, łącznie z dwustronnymi lub wielostronnymi umowami o ekstradycji – wzajemnej pomocy lub przekazywania dochodzeń, aby zwiększyć współpracę z krajami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi w celu zwalczania turystyki seksualnej. Państwa członkowskie powinny wspierać otwarty dialog i komunikację z krajami spoza Unii, by móc na mocy odnośnych krajowych przepisów prawnych ścigać sprawców udających się poza granice Unii w celu uprawiania dziecięcej turystyki seksualnej.
(10) Powinny być podejmowane środki na rzecz ochrony pokrzywdzonych dzieci w celu najlepszego zabezpieczenia ich interesu, z uwzględnieniem oceny ich potrzeb. Pokrzywdzone dzieci powinny mieć łatwy dostęp do środków ochrony prawnej ▌oraz środków zapobiegających konfliktom interesów, w przypadkach, w których niegodziwego traktowania dopuszczają się członkowie rodziny. W przypadkach gdy na czas dochodzenia lub postępowania karnego należy wyznaczyć specjalnego przedstawiciela dla pokrzywdzonego dziecka, taką rolę może również odgrywać osoba prawna, instytucja lub organ. Ponadto pokrzywdzone dzieci, które przedstawią swoją sprawę właściwym organom, powinny być chronione przed karami wynikającymi na przykład z krajowych przepisów dotyczących ▌ prostytucji. Poza tym udział pokrzywdzonych dzieci w postępowaniu karnym nie powinien być w miarę możliwości źródłem dodatkowych traumatycznych przeżyć wynikających z przesłuchań lub kontaktu wzrokowego ze sprawcami. Właściwe zrozumienie dziecka i sposobów jego reakcji na traumatyczne doświadczenia pozwoli zagwarantować wysoką jakość gromadzenia materiałów dowodowych, a także oszczędzić dziecku stresu w trakcie prowadzenia niezbędnych czynności.
(10a) Państwa członkowskie powinny rozważyć udzielanie pokrzywdzonym dzieciom krótko- i długoterminowego wsparcia. Wszelkie szkody wyrządzone dziecku poprzez niegodziwe traktowanie w celach seksualnych i wykorzystywanie seksualne mają poważny charakter i należy im poświęcić uwagę. Ze względu na naturę szkód wyrządzonych przez niegodziwe traktowanie w celach seksualnych i wykorzystywanie seksualne takie wsparcie powinno być udzielane tak długo, jak jest to konieczne, aby dziecko odzyskało zdrowie fizyczne i psychiczne, a w razie konieczności powinno być udzielane aż do wieku dorosłego. Powinno się rozważyć, czy pomocą i doradztwem należy objąć rodziców lub opiekunów dziecka, o ile nie są zamieszani jako podejrzani w dane przestępstwo, tak aby ułatwić im pomoc dziecku podczas postępowania.
(10b) Decyzja ramowa Rady 2001/220/WSiSW z dnia 15 marca 2001 r. w sprawie pozycji ofiar w postępowaniu karnym[10] ustanawia pakiet praw pokrzywdzonego w postępowaniu karnym, w tym prawo do ochrony i kompensaty. Ponadto dzieciom będącym ofiarami niegodziwego traktowania w celach seksualnych, wykorzystywania seksualnego i pornografii dziecięcej należy zapewnić dostęp do doradztwa prawnego i – zgodnie z rolą ofiary w danym systemie wymiaru sprawiedliwości – do zastępstwa procesowego, w tym także w celu dochodzenia odszkodowania. Pomocy prawnej tego rodzaju mogą również udzielać właściwe organy w celu dochodzenia odszkodowania od państwa. Doradztwo prawne ma umożliwić ofiarom uzyskanie danych o ich sytuacji oraz porady dotyczącej istniejących możliwości. Doradztwo prawne powinno być świadczone przez osobę posiadającą odpowiednie wykształcenie prawnicze, która nie musi koniecznie wykonywać zawodu prawniczego. Doradztwo prawne i – zgodnie z pozycją ofiary w danym systemie wymiaru sprawiedliwości – zastępstwo procesowe powinno być bezpłatne, przynajmniej w sytuacjach, gdy ofiara nie posiada wystarczających środków finansowych, w trybie zgodnym z procedurami wewnętrznymi obowiązującymi w państwach członkowskich.
(10c) Państwa członkowskie powinny podejmować działania, by zapobiegać czynom związanym z propagowaniem niegodziwego traktowania w celach seksualnych oraz dziecięcej turystyki seksualnej lub by zakazać takich czynów. Można by rozważyć różne środki zapobiegawcze, takie jak na przykład: opracowanie i wprowadzenie w życie kodeksu postępowania czy mechanizmów samoregulacji w branży turystycznej, stworzenie kodeksu etyki i „znaków jakości” dla organizacji zajmujących się turystyką zwalczających dziecięcą turystykę seksualną lub prowadzących specjalną politykę w odniesieniu do tej formy turystyki.
(10d) Państwa członkowskie powinny opracować lub udoskonalić strategie zapobiegania seksualnemu wykorzystywaniu dzieci, w tym środki mające na celu osłabienie i ograniczenie popytu na wszelkie formy wyzysku, oraz prowadzić badania, rozpowszechniać informacje, podnosić świadomość i kształcić, zmniejszając tym samym ryzyko, że dzieci będą stawać się ofiarami. Realizując takie inicjatywy, państwa członkowskie powinny przyjąć podejście oparte na prawach dziecka. Należy zwrócić szczególną uwagę na zagwarantowanie, żeby kampanie podnoszenia świadomości skierowane do dzieci były stosowne i wystarczająco łatwe do zrozumienia. Należy rozważyć tworzenie linii zaufania/linii specjalnych.
(10e) Jeżeli chodzi o system zgłaszania przypadków niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego oraz o pomaganie potrzebującym dzieciom, należy rozpowszechniać wiedzę o funkcjonujących telefonicznych numerach interwencyjnych zarezerwowanych dla przypadków zaginięć dzieci (116 000), ofiar przestępstw (116 006 ) oraz dzieci (116 111 ), wprowadzonych decyzją Komisji 2007/116/WE z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie rezerwacji krajowego zakresu numeracyjnego zaczynającego się na „116” na potrzeby zharmonizowanych usług o walorze społecznym, zmienioną decyzją 2009/884/WE z dnia 30 listopada 2009 r.[11], a doświadczenia związane z ich funkcjonowaniem należy brać pod uwagę.
(10f) Osoby, które w ramach wykonywania zawodu przypuszczalnie będą mieć kontakt z dziećmi będącymi ofiarami wykorzystywania seksualnego, powinny zostać odpowiednio wyszkolone, by umiały identyfikować takie ofiary i postępować z nimi. Szkolenia te powinny być wspierane w odniesieniu do osób należących do następujących kategorii zawodowych, które przypuszczalnie będą mieć kontakt z dziećmi będącymi ofiarami: policjanci, prokuratorzy, prawnicy, urzędnicy wymiaru sprawiedliwości i sądów, personel służby zdrowia i opieki nad dziećmi, ale mogą dotyczyć także innych grup osób, które przypuszczalnie spotkają w swojej pracy dzieci będące ofiarami wykorzystywania seksualnego;
(10g) Aby zapobiegać wykorzystywaniu seksualnemu dzieci i ich niegodziwemu traktowaniu w celach seksualnych, należy proponować przestępcom seksualnym skierowane do nich programy lub środki interwencyjne. Te programy lub środki powinny charakteryzować się szerokim, elastycznym podejściem ukierunkowanym na aspekty medyczne i psychospołeczne oraz powinny być nieobowiązkowe. Te programy lub środki interwencyjne nie naruszają programów ani środków interwencyjnych nakazywanych przez właściwe organy wymiaru sprawiedliwości.
(10h) Środki lub programy interwencyjne nie przysługują na zasadzie automatycznego prawa. To państwo członkowskie ma zdecydować, jakie środki lub programy interwencyjne są odpowiednie.
(11) Aby zapobiec recydywie i zminimalizować to zjawisko, należy poddawać przestępców ocenie pod względem zagrożenia, jakie powodują, oraz pod względem potencjalnego ryzyka ponownego popełnienia przez nich przestępstw seksualnych przeciwko dzieciom. Sposób dokonywania takiej oceny – w tym rodzaj organu właściwego do zlecania i przeprowadzania oceny lub moment, w trakcie postępowania karnego lub po jego zakończeniu, w którym ta ocena powinna się odbywać – a także sposób realizacji skutecznych programów lub środków interwencyjnych proponowanych w następstwie tej oceny powinny być spójne z wewnętrznymi procedurami państw członkowskich. Z myślą o tym samym celu, którym jest zapobieganie recydywie i minimalizowanie tego zjawiska, należy również udostępniać przestępcom dobrowolne uczestnictwo w skutecznych programach i środkach interwencyjnych. Te programy lub środki interwencyjne nie powinny kolidować z krajowymi systemami utworzonymi po to, by zapewnić leczenie osób cierpiących na zaburzenia psychiczne.
(12) W odpowiednich przypadkach skazani przestępcy, ze względu na zagrożenie, jakie powodują, oraz potencjalne ryzyko ponownego popełnienia przez nich przestępstwa, powinni być czasowo lub na stałe pozbawiani możliwości wykonywania przynajmniej zawodowej działalności związanej z bezpośrednim i regularnym kontaktem z dziećmi. Pracodawcy przy rekrutowaniu osób na stanowisko wiążące się z bezpośrednim i regularnym kontaktem z dziećmi mają prawo do uzyskiwania informacji o wyrokach skazujących za przestępstwa seksualne przeciwko dzieciom odnotowanych w rejestrze karnym lub o istniejącym pozbawieniu praw. Na potrzeby niniejszej dyrektywy pojęcie pracodawców powinno obejmować również osoby prowadzące organizacje działające w obszarze wolontariatu związanego z nadzorem i/lub opieką nad dziećmi, mające bezpośredni i regularny kontakt z dziećmi. Sposób dostarczenia informacji, np. dostęp przez zainteresowaną osobę, ich dokładną treść, znaczenie pojęcia zorganizowanej działalności wolontariackiej, a także bezpośredniego i regularnego kontaktu z dziećmi należy określić zgodnie z prawem krajowym.
(12a) Z należytym uwzględnieniem różnych tradycji prawnych państw członkowskich przepisy niniejszej dyrektywy biorą pod uwagę fakt, że dostęp do rejestru karnego jest umożliwiany jedynie przez właściwe władze lub zainteresowaną osobę. Niniejsza dyrektywa nie wprowadza obowiązku zmiany krajowych systemów dotyczących rejestrów karnych lub sposobów dostępu do tych rejestrów.
(12b) Celem dyrektywy nie jest harmonizacja przepisów dotyczących zgody zainteresowanej osoby przy wymianie informacji z rejestrów karnych, tj. kwestii konieczności wymagania takiej zgody. Bez względu na to, czy taka zgoda jest wymagana na mocy prawa krajowego, czy nie, niniejsza dyrektywa nie wprowadza żadnego nowego obowiązku zmiany prawa krajowego i procedur z tym związanych.
(12c) Państwa członkowskie mogą rozważyć przyjęcie wobec przestępców dodatkowych środków administracyjnych, takich jak umieszczenie osób skazanych za przestępstwa, o których mowa w art. 3-7, w rejestrach przestępców seksualnych. Dostęp do tych rejestrów powinien być poddany ograniczeniu zgodnie z krajowymi zasadami konstytucyjnymi i obowiązującymi normami ochrony danych, np. przez ograniczenie dostępu do organów wymiaru sprawiedliwości i/lub egzekwowania prawa.
(12d) Zachęca się państwa członkowskie do stworzenia mechanizmów gromadzenia danych lub punktów kontaktowych na szczeblu krajowym lub lokalnym oraz przy współpracy ze społeczeństwem obywatelskim w celu obserwacji i oceny zjawiska wykorzystywania seksualnego dzieci i ich niegodziwego traktowania w celach seksualnych. Aby móc właściwie ocenić wyniki działań mających na celu walkę z niegodziwym traktowaniem dzieci w celach seksualnych, wykorzystywaniem seksualnym dzieci oraz pornografią dziecięcą, Unia powinna kontynuować prace nad opracowywaniem metodologii i metod gromadzenia danych pozwalających na uzyskanie porównywalnych danych statystycznych.
(12e) Państwa członkowskie podejmują stosowne działania mające na celu powołanie służb informacyjnych, których zadaniem będzie uczyć, jak rozpoznawać sygnały wykorzystywania seksualnego.
(13) Pornografia dziecięca, czyli obrazy przestawiające niegodziwe traktowanie w celach seksualnych, to szczególny rodzaj treści, której nie można interpretować jako wyrażanie opinii. W celu zwalczania tego zjawiska należy ograniczyć obieg materiałów przedstawiających niegodziwe traktowanie dzieci poprzez utrudnienie sprawcom wprowadzania takich materiałów do publicznie dostępnych stron internetowych. Dlatego konieczne są działania w celu usuwania takich treści ▌oraz zatrzymywania osób odpowiedzialnych za dystrybucję lub pobieranie obrazów przedstawiających niegodziwe traktowanie dzieci. Z myślą o wspieraniu działań Unii na rzecz zwalczania pornografii dziecięcej państwa członkowskie powinny dokładać wszelkich starań, aby współpracować z krajami trzecimi w zakresie zabezpieczenia usuwania takich treści z serwerów na ich terytorium.
(13a) Jednakże ▌pomimo takich wysiłków, usuwanie u źródła materiałów zawierających pornografię dziecięcą jest często niemożliwe, gdy oryginalne materiały znajdują się poza terytorium Unii, ze względu na brak woli współpracy ze strony państwa, w którym znajdują się serwery, lub ze względu na to, że procedura prowadząca do usunięcia materiałów w danym państwie jest wyjątkowo długotrwała. Można zatem ustanowić także mechanizmy blokowania dostępu z terytorium Unii do stron internetowych, w odniesieniu do których ustalono, że zawierają pornografię dziecięcą lub służą do jej rozpowszechniania. Zrozumiałe jest, że środki podejmowane przez państwa członkowskie na mocy niniejszej dyrektywy w celu usunięcia lub w odpowiednich przypadkach blokowania stron internetowych zawierających pornografię dziecięcą mogą opierać się na różnych rodzajach działań publicznych, np. legislacyjnych, nielegislacyjnych, sądowych czy innych. W tym kontekście przepisy niniejszej dyrektywy nie stanowią uszczerbku dla dobrowolnych działań podejmowanych przez dostawców usług internetowych w celu zapobiegania niewłaściwemu wykorzystywaniu tych usług ani dla jakiegokolwiek wsparcia tych działań ze strony państw członkowskich. Bez względu na rodzaj podstawy lub metody wybranej dla takich działań państwa członkowskie powinny zagwarantować, że zapewnia ona stosowny poziom pewności prawnej i przewidywalności dla użytkowników i usługodawców. Zarówno w celu usuwania, jak i blokowania treści przedstawiających niegodziwe traktowanie dzieci w celach seksualnych, należy ustanowić i umacniać współpracę między organami publicznymi, w szczególności w interesie zagwarantowania, by krajowe wykazy stron internetowych zawierających materiały z pornografią dziecięcą były jak najbardziej kompletne, a także by unikać powielania prac. Wszelkie inicjatywy w tym zakresie muszą uwzględnić prawa użytkowników końcowych, muszą być prowadzone z zastosowaniem obowiązujących procedur prawnych i sądowych oraz muszą być zgodne z Europejską konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej. W ramach programu na rzecz bezpieczniejszego Internetu ustanowiono sieć telefonów interwencyjnych, służących do gromadzenia informacji oraz zagwarantowaniu odpowiedniego zakresu i wymiany raportów dotyczących głównych rodzajów nielegalnych treści zamieszczanych online.
(13b) Niniejsza dyrektywa zmierza do zmiany i rozszerzenia zakresu przepisów decyzji ramowej 2004/68/WSiSW. Biorąc pod uwagę znaczną liczbę i istotny charakter zmian, które mają zostać wniesione, dla celów jasności decyzja ramowa powinna zostać zastąpiona w całości w odniesieniu do państw członkowskich uczestniczących w przyjęciu niniejszej dyrektywy.
(14) Jako że cel niniejszej dyrektywy, jakim jest walka z niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych i wykorzystywaniem seksualnym dzieci oraz pornografią dziecięcą, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie działające samodzielnie, może natomiast, ze względu na skalę działania i jego skutki, być osiągnięty w lepszy sposób na szczeblu Unii, ta ostatnia może przyjąć środki zgodne z zasadą pomocniczości określoną w art. ▌5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
(15) Niniejsza dyrektywa respektuje prawa podstawowe i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a zwłaszcza: z zasadą poszanowania godności ludzkiej, zakazem tortur oraz nieludzkiego bądź poniżającego traktowania lub karania, prawami dziecka, prawem do wolności i bezpieczeństwa, wolnością wyrażania opinii i informacji, ochroną danych osobowych, prawem do skutecznych środków ochrony prawnej i do rzetelnego procesu oraz z zasadami legalizmu i proporcjonalności przestępstw kryminalnych i kar. Niniejsza dyrektywa zmierza w szczególności do zagwarantowania pełnego respektowania tych praw i musi być odpowiednio do tego wdrażana.
(16) Zgodnie z art. 3 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Zjednoczone Królestwo i Irlandia notyfikowały chęć uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej dyrektywy.
(16a) Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie bierze udziału w przyjęciu niniejszej dyrektywy, nie jest nią związana ani jej nie stosuje,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Przedmiot
Celem niniejszej dyrektywy jest ustanowienie minimalnych norm związanych z określaniem przestępstw kryminalnych i kar dotyczących niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci, pornografii dziecięcej i nagabywania dzieci dla celów seksualnych. Zmierza ona również do wprowadzenia ▌przepisów w celu lepszego zapobiegania temu przestępstwu i ochrony jego ofiar.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszej dyrektywy:
(a) „dziecko” oznacza każdą osobę w wieku poniżej 18 lat;
(aa) „wiek przyzwolenia” oznacza osiągnięty przez dziecko wiek, poniżej którego zakazane jest – zgodnie z prawem krajowym – podejmowanie czynności seksualnych z jego udziałem;
(b) „pornografia dziecięca” oznacza:
(i) wszelkie materiały ukazujące dziecko uczestniczące w rzeczywistych lub symulowanych zachowaniach o wyraźnie seksualnym charakterze; lub
(ii) wszelkie przedstawienia organów płciowych dziecka w celach głównie seksualnych; lub
(iii) wszelkie materiały ukazujące osobę wyglądającą jak dziecko uczestniczącą w rzeczywistym lub symulowanym zachowaniu o wyraźnie seksualnym charakterze lub ukazywanie, w celach głównie seksualnych, organów płciowych takiej osoby; lub
(iv) realistyczne obrazy dziecka uczestniczącego w zachowaniach o wyraźnie seksualnym charakterze lub rzeczywiste obrazy organów płciowych dziecka, ▌w celach głównie seksualnych;
(c) „prostytucja dziecięca” oznacza wykorzystywanie dziecka do czynności seksualnych, w ramach którego oferuje się lub obiecuje pieniądze lub inne formy zapłaty bądź wynagrodzenia w zamian za udział dziecka w czynnościach seksualnych, niezależnie od tego czy zapłata, obietnica lub wynagrodzenie przekazywane są danemu dziecku czy stronie trzeciej;
(d) „przedstawienie pornograficzne” oznacza skierowane do publiczności ukazywanie na żywo, w tym za pośrednictwem technologii informacyjno-komunikacyjnych:
(i) dziecka uczestniczącego w rzeczywistym lub symulowanym zachowaniu o wyraźnie seksualnym charakterze; lub
(ii) organów płciowych dziecka, w celach głównie seksualnych;
(e) „osoba prawna” oznacza każdy podmiot mający osobowość prawną na mocy właściwego prawa, z wyjątkiem państw i organów publicznych wykonujących władzę państwową oraz publicznych organizacji międzynarodowych.
Artykuł 3
Przestępstwa związane z niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania karalności umyślnych czynów, o których mowa w art. 2 - 5.
2. Doprowadzenie, w celach seksualnych, dziecka, które nie osiągnęło wieku przyzwolenia, do bycia świadkiem ▌czynności seksualnych, nawet jeżeli nie musi samo w nich uczestniczyć, podlega karze pozbawienia wolności, której maksymalny wymiar wynosi co najmniej jeden rok.
2a. Doprowadzenie, w celach seksualnych, dziecka, które nie osiągnęło wieku przyzwolenia, do bycia świadkiem niegodziwego traktowania w celach seksualnych, nawet jeżeli samo nie musi w nim uczestniczyć, podlega karze pozbawienia wolności, której maksymalny wymiar wynosi co najmniej dwa lata.
3. Podejmowanie czynności seksualnych z udziałem dziecka, które nie osiągnęło wieku przyzwolenia, podlega karze pozbawienia wolności, której maksymalny wymiar wynosi co najmniej pięć lat.
4. Uczestnictwo w czynnościach seksualnych z udziałem dziecka, w przypadku gdy:
(i) dochodzi do nadużycia uznanego stosunku zaufania, władzy lub wpływu na dziecko, podlega karze pozbawienia wolności, której maksymalny wymiar wynosi co najmniej osiem lat, jeżeli dziecko nie osiągnęło wieku przyzwolenia, i co najmniej trzy lata, jeżeli dziecko przekroczyło ten wiek; lub
(ii) dochodzi do wykorzystania szczególnej bezbronności dziecka, zwłaszcza wynikającej z jego niepełnosprawności umysłowej lub fizycznej lub stosunku zależności, podlega karze pozbawienia wolności, której maksymalny wymiar wynosi co najmniej osiem lat, jeżeli dziecko nie osiągnęło wieku przyzwolenia, i co najmniej trzy lata, jeżeli dziecko przekroczyło ten wiek; lub
(iii) dochodzi do użycia przymusu, przemocy lub groźby, podlega karze pozbawienia wolności, której maksymalny wymiar wynosi co najmniej dziesięć lat, jeżeli dziecko nie osiągnęło wieku przyzwolenia, i co najmniej pięć lat, jeżeli dziecko przekroczyło ten wiek.
5. Użycie przymusu, przemocy lub groźby prowadzące do czynności seksualnych dziecka ze stroną trzecią podlega karze pozbawienia wolności, której maksymalny wymiar wynosi co najmniej dziesięć lat, jeżeli dziecko nie osiągnęło wieku przyzwolenia, i co najmniej pięć lat, jeżeli dziecko przekroczyło ten wiek.
Artykuł 4
Przestępstwa związane z wykorzystywaniem seksualnym
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania karalności umyślnych czynów, o których mowa w art. 2 – 9d.
2. Doprowadzenie lub nakłanianie dziecka do udziału w przedstawieniach pornograficznych lub czerpanie z tego korzyści, bądź inne wykorzystywanie dziecka do takich celów podlega karze pozbawienia wolności, której maksymalny wymiar wynosi co najmniej pięć lat, jeżeli dziecko nie osiągnęło wieku przyzwolenia, lub co najmniej dwa lata, jeżeli dziecko przekroczyło ten wiek.
▌
9. Użycie przymusu lub przemocy prowadzące do udziału dziecka w przedstawieniach pornograficznych lub użycie do takich celów gróźb w stosunku do dziecka podlega karze pozbawienia wolności, której maksymalny wy006Diar wynosi co najmniej osiem lat, jeżeli dziecko nie osiągnęło wieku przyzwolenia, lub co najmniej pięć lat, jeżeli dziecko przekroczyło ten wiek.
9a. Świadoma obecność na przedstawieniach pornograficznych z udziałem dziecka podlega karze pozbawienia wolności, której maksymalny wymiar wynosi co najmniej dwa lata, jeżeli dziecko nie osiągnęło wieku przyzwolenia, lub co najmniej jeden rok, jeżeli dziecko przekroczyło ten wiek.
9b. Doprowadzenie lub nakłanianie dziecka do udziału w prostytucji dziecięcej lub czerpanie z tego korzyści bądź inne wykorzystywanie dziecka do takich celów podlega karze pozbawienia wolności, której maksymalny wymiar wynosi co najmniej osiem lat, jeżeli dziecko nie osiągnęło wieku przyzwolenia, i co najmniej pięć lat, jeżeli dziecko przekroczyło ten wiek.
9c. Użycie przymusu lub przemocy prowadzące do udziału dziecka w prostytucji dziecięcej lub użycie do takich celów gróźb w stosunku do dziecka podlega karze pozbawienia wolności, której maksymalny wymiar wynosi co najmniej dziesięć lat, jeżeli dziecko nie osiągnęło wieku przyzwolenia, i co najmniej pięć lat, jeżeli dziecko przekroczyło ten wiek.
9d. Podejmowanie czynności seksualnych z udziałem dziecka związane z korzystaniem z prostytucji dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której maksymalny wymiar wynosi co najmniej pięć lat, jeżeli dziecko nie osiągnęło wieku przyzwolenia, i co najmniej dwa lata, jeżeli dziecko przekroczyło ten wiek.
▌
Artykuł 5
Przestępstwa związane z pornografią dziecięcą
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zapewnienia karalności czynów umyślnych, o których mowa w ust. 2–7, gdy są to czyny bezprawne.
2. Nabywanie lub posiadanie pornografii dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej rok.
3. Świadome uzyskiwanie dostępu, za pośrednictwem technologii informatyczno-komunikacyjnych, do pornografii dziecięcej, podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej rok.
4. Dystrybucja, rozpowszechnianie lub przesyłanie pornografii dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dwa lata.
5. Oferowanie, dostarczanie lub udostępnianie pornografii dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dwa lata.
6. Produkcja pornografii dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której maksymalny wymiar wynosi co najmniej trzy lata.
7. Do państw członkowskich należy decyzja, czy niniejszy artykuł ma zastosowanie do przypadków związanych z pornografią dziecięcą, o których mowa w art. 2 lit. b) ppkt (iii), w których osoba wyglądająca jak dziecko w momencie przedstawienia miała w rzeczywistości 18 lat lub więcej.
8. Do państw członkowskich należy decyzja, czy ust. 2 i 6 mają zastosowanie do przypadków, w których ustalono, że materiał pornograficzny w rozumieniu art. 2 lit. b) ppkt (iv) został wyprodukowany przez producenta i znajduje się w jego posiadaniu wyłącznie do prywatnego użytku, w sytuacji, w której żaden materiał pornograficzny określony w art. 2 lit. b) ppkt. (i)–(iii) nie został wykorzystany do celów jego wyprodukowania, i pod warunkiem że z czynem tym nie wiąże się żadne ryzyko, że materiał zostanie rozpowszechniony.
Artykuł 6
Nagabywanie dzieci do celów seksualnych
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania karalności następującego czynu umyślnego:
Składanie za pośrednictwem technologii informacyjno-komunikacyjnych przez osobę dorosłą dziecku, które nie osiągnęło wieku przyzwolenia, propozycji spotkania w celu popełnienia któregokolwiek z przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 3 i art. 5 ust. 6, jeżeli następstwem tej propozycji były czyny służące doprowadzeniu do takiego spotkania, podlega karze pozbawienia wolności, której maksymalny wymiar wynosi co najmniej jeden rok.
2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, że próba popełnienia za pośrednictwem technologii informacyjno-komunikacyjnych przestępstw, o których mowa w art. 5 ust. 2 i ust. 3, przez osobę dorosłą nagabującą dziecko, które nie osiągnęło wieku przyzwolenia, o pornografię dziecięcą z udziałem tego dziecka, podlega karze.
Artykuł 7
Kierowanie, pomaganie i podżeganie oraz usiłowanie ▌
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania karalności podżegania do przestępstw, o których mowa w art. 3-6 i pomocnictwa w tych przestępstwach.
2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zapewnienia karalności usiłowania popełnienia wszelkich przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 3–5, art. 4 ust. 2, 9, 9b, 9c i 9d oraz art. 5 ust. 4, 5 i 6.
▌
Artykuł 8
Dobrowolne czynności seksualne ▌
1. Do państw członkowskich należy decyzja, czy art. 3 ust. 2 i 3 ▌ma zastosowanie do dobrowolnych czynności seksualnych między rówieśnikami o zbliżonym wieku i poziomie rozwoju psychofizycznego lub dojrzałości, o ile czynności te nie są związane z niegodziwym traktowaniem.
2. Do państw członkowskich należy decyzja, czy art. 4 ust. 9a ma zastosowanie do przedstawienia, które odbywa się w ramach dobrowolnych kontaktów, z udziałem dziecka, które osiągnęło wiek przyzwolenia, lub z udziałem rówieśników o zbliżonym wieku i poziomie rozwoju psychofizycznego lub dojrzałości, o ile czynności te nie są związane z niegodziwym traktowaniem ani wykorzystywaniem oraz o ile w zamian za przedstawienie pornograficzne nie są oferowane pieniądze lub inne formy zapłaty lub wynagrodzenia.
3. Do państw członkowskich należy decyzja, czy art. 5 ust. 2 i 6 ma zastosowanie do produkcji, nabywania lub posiadania materiałów z udziałem dzieci, które osiągnęły wiek przyzwolenia, gdy taki materiał został wyprodukowany przez daną osobę i znajduje się w jej posiadaniu za ich zgodą i służy wyłącznie do prywatnego użytku przez odnośną osobę, o ile czynności te nie są związane z niegodziwym traktowaniem.
Artykuł 9
Okoliczności obciążające
▌W zakresie, w jakim następujące okoliczności nie zostały jeszcze zaliczone do znamion przestępstw, o których mowa w art. 3–7, państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zapewnienia możliwości uznania następujących okoliczności, zgodnie z odnośnymi przepisami prawa wewnętrznego, za okoliczności obciążające w stosunku do odnośnych przestępstw, o których mowa w art. 3 –7:
▌
(b) przestępstwo popełniono na szkodę dziecka szczególnie bezbronnego, na przykład ze względu na jego niepełnosprawność umysłową lub fizyczną lub stosunek zależności lub niemożność fizyczną lub psychiczną;
(c) przestępstwo popełnił członek rodziny dziecka, osoba mieszkająca z dzieckiem lub osoba, która nadużyła uznanego stosunku zaufania lub swojej władzy;
(d) przestępstwo popełniło wspólnie wiele osób;
(e) przestępstwo zostało popełnione w ramach organizacji przestępczej w rozumieniu decyzji ramowej Rady 2008/841/WSiSW z dnia 24 października 2008 r. w sprawie zwalczania przestępczości zorganizowanej[12];
(f) przestępca został wcześniej skazany za przestępstwa o tym samym charakterze;
(g) przestępca celowo lub lekkomyślnie naraził życie dziecka;
(h) przestępstwo popełniono z użyciem poważnej przemocy lub wyrządziło dziecku poważną szkodę.
▌
Artykuł 10
Wykluczenie na podstawie wyroku skazującego
1. Aby zapobiec ryzyku ponownego popełnienia przestępstwa, państwa członkowskie podejmują niezbędne środki służące temu, by na osobę fizyczną, która została skazana za którekolwiek z przestępstw, o których mowa w art. 3–7, mógł zostać nałożony czasowy lub stały zakaz wykonywania przynajmniej zawodowej działalności związanej z bezpośrednimi i regularnymi kontaktami z dziećmi.
1a. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do tego, by zapewnić pracodawcom podczas rekrutowania osób do celów działalności zawodowej lub wolontariackiej związanej z bezpośrednimi i regularnymi kontaktami z dziećmi prawo uzyskiwania, zgodnie z prawem krajowym – wszelkimi właściwymi sposobami, takimi jak bezpośredni dostęp do informacji, dostęp na wniosek lub uzyskanie informacji od danej osoby – informacji o wyrokach skazujących za przestępstwa, o których mowa w art. 3–7, odnotowanych w rejestrze karnym lub o jakimkolwiek pozbawieniu praw do wykonywania działalności związanej z bezpośrednimi i regularnymi kontaktami z dziećmi wynikającym z tych wyroków skazujących.
▌
3. ▌Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania by, do celów stosowania ust. 1 i 1a informacje o wyrokach skazujących za przestępstwa, o których mowa w art. 3–7 niniejszej dyrektywy lub o jakimkolwiek pozbawieniu praw do wykonywania działalności związanej z bezpośrednimi i regularnymi kontaktami z dziećmi wynikającym z tych wyroków skazujących były przekazywane zgodnie z decyzją ramową Rady 2009/315/WSiSW w sprawie organizacji i treści wymiany informacji pobranych z rejestrów karnych pomiędzy państwami członkowskimi[13], na wniosek złożony na mocy art. 6 tej decyzji ramowej za zgodą osoby zainteresowanej.
▌
Artykuł 10 a
Zajęcie i konfiskata
Państwa członkowskie podejmują konieczne środki w celu zagwarantowania, że właściwe organy są uprawnione do zajęcia i konfiskaty narzędzi oraz zysków pochodzących z przestępstw, o których mowa w art. 3 - 5.
Artykuł 11
Odpowiedzialność osób prawnych
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by osoby prawne mogły zostać pociągnięte do odpowiedzialności za przestępstwa, o których mowa w art. 3–7, popełnione na ich korzyść przez jakąkolwiek osobę działającą indywidualnie albo jako członek organu osoby prawnej i pełniącą funkcje kierownicze w tej osobie prawnej, w oparciu o:
(a) prawo reprezentowania danej osoby prawnej;
(b) uprawnienie do podejmowania decyzji w imieniu danej osoby prawnej;
(c) uprawnienie do wykonywania kontroli wewnętrznej w danej osobie prawnej.
2. Państwa członkowskie podejmują również środki niezbędne do zagwarantowania, by osoby prawne mogły zostać pociągnięte do odpowiedzialności w przypadku, gdy brak nadzoru lub kontroli ze strony osoby, o której mowa w ust. 1, umożliwił popełnienie na korzyść tej osoby prawnej przez osobę jej podlegającą przestępstw, o których mowa w art. 3-7.
3. Odpowiedzialność osób prawnych na podstawie ust. 1 i 2 niniejszego artykułu pozostaje bez uszczerbku dla postępowania karnego przeciwko osobom fizycznym będącym sprawcami przestępstw, o których mowa w art. 3–7, lub podżegającymi do popełnienia tych przestępstw lub pomagającymi w ich popełnianiu.
Artykuł 12
Sankcje wobec osób prawnych
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by osoba prawna pociągnięta do odpowiedzialności na mocy art. 11 ust. 1 podlegała skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym sankcjom, w tym grzywnom o charakterze kryminalnym lub innym, oraz mogącym obejmować inne sankcje, na przykład:
(a) pozbawienie prawa do korzystania ze świadczeń publicznych lub pomocy publicznej;
(b) czasowy lub stały zakaz prowadzenia działalności gospodarczej;
(c) umieszczenie pod nadzorem sądowym;
(d) likwidacja sądowa;
(e) czasowe lub stałe zamknięcie zakładów wykorzystanych w celu popełnienia przestępstwa.
2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by osoba prawna pociągnięta do odpowiedzialności na mocy art. 11 ust. 2 podlegała skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym karom lub środkom.
Artykuł 13
Nieściganie lub niestosowanie kar wobec pokrzywdzonego
Państwa członkowskie, zgodnie z podstawowymi zasadami swoich systemów prawnych, podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, by właściwe organy krajowe były uprawnione do odstąpienia od ścigania lub nakładania kar na dzieci będące ofiarami niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego za ich udział w działalności przestępczej, do której zostały zmuszone w bezpośredniej konsekwencji tego, iż stały się ofiarami czynów, o których mowa w art. 4 ust. 2, 9, 9b i 9c, a także w art. 5 ust. 6.
Artykuł 14
Dochodzenie i ściganie
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do tego, by dochodzenie i ściganie przestępstw, o których mowa w art. 3–7, nie były uzależnione od złożenia zawiadomienia lub skargi przez osobę pokrzywdzoną lub przez jej przedstawiciela oraz by postępowanie karne mogło być kontynuowane, nawet gdy ta osoba wycofa swoje zeznania.
2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do tego, by umożliwić ściganie wszelkich przestępstw, o których mowa w art. 3, art. 4 ust. 2, 9, 9b, 9c i 9d i wszelkich poważnych przestępstw, o których mowa w art. 5 ust. 6, w związku z którymi wykorzystano materiał pornograficzny określony w art. 2 ust. lit. b) ppkt (i) – (ii), przez wystarczający okres po dniu, w którym pokrzywdzony osiągnął pełnoletniość, proporcjonalny do wagi danego przestępstwa.
3. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do tego, by zapewnić osobom, jednostkom i służbom odpowiedzialnym za dochodzenie lub ściganie przestępstw, o których mowa w art. 3–7, dostęp do skutecznych narzędzi dochodzeniowych, takich jak te wykorzystywane w sprawach związanych z przestępczością zorganizowaną lub z innymi poważnymi przestępstwami.
4. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do umożliwienia jednostkom i służbom dochodzeniowym podejmowania prób identyfikacji osób pokrzywdzonych w wyniku przestępstw, o których mowa w art. 3 do 7, w szczególności poprzez analizę materiałów zawierających pornografię dziecięcą, takich jak fotografie i nagrania audiowizualne przesyłane lub udostępniane za pośrednictwem technologii informatyczno-komunikacyjnych.
Artykuł 15
Zgłaszanie podejrzenia seksualnego wykorzystywania lub niegodziwego traktowania w celach seksualnych
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do tego, by zasady zachowania poufności, których przestrzegania prawo krajowe wymaga od osób wykonujących pracę zawodową, w ramach której głównym obowiązkiem jest praca z dziećmi, nie uniemożliwiały tym osobom zgłaszania służbom odpowiedzialnym za ochronę dzieci wszelkich sytuacji, jeżeli mają one uzasadnione powody, by sądzić, że dziecko jest ofiarą przestępstw, o których mowa w art. 3–7.
2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zachęcenia osób, które wiedzą o popełnieniu przestępstw, o których mowa w art. 3-7 lub które, w dobrej wierze, podejrzewają ich popełnienie, do zgłoszenia tego faktu właściwym służbom.
Artykuł 16
Jurysdykcja i koordynowanie ścigania
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do objęcia swoją jurysdykcją przestępstw, o których mowa w art. 3-7, w przypadku gdy:
(a) przestępstwo zostało popełnione w całości lub w części na jego terytorium; or
(b) sprawca jest obywatelem tego państwa ▌.
▌
1a. Państwo członkowskie informuje Komisję, w przypadku gdy podejmie decyzję o ustanowieniu dalszej jurysdykcji w odniesieniu do przestępstwa, o którym mowa w art. 3–7, popełnionego poza jego terytorium, jeżeli:
(a) przestępstwo zostało popełnione wobec obywatela tego państwa członkowskiego lub osoby mającej miejsce zamieszkania na terytorium tego państwa członkowskiego; lub
(b) przestępstwo zostało popełnione na korzyść osoby prawnej mającej swoją siedzibę na terytorium tego państwa członkowskiego; lub
(c) miejsce zamieszkania sprawcy znajduje się na terytorium tego państwa członkowskiego.
2. Każde państwo członkowskie gwarantuje, by jego jurysdykcja obejmowała sytuacje, gdy przestępstwa, o których mowa w art. 5 i 6 oraz, w odpowiednim zakresie, w art. 3 i 7, zostały popełnione z wykorzystaniem technologii informatyczno-komunikacycjnych, do których dostęp uzyskano z terytorium tego państwa, niezależnie od tego, czy znajdują się one na jego terytorium.
▌
4. W celu ścigania przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 3-5, w art. 4 ust. 2, 9, 9b), 9c) i 9d) oraz w art. 5 ust. 6, popełnionych poza terytorium danego państwa, w zakresie dotyczącym ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu, państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by jego jurysdykcja nie była zależna od warunku ▌dane czyny stanowią przestępstwo kryminalne w miejscu ich popełnienia▌.
5. Do celów ścigania przestępstw, o których mowa w art. 3–7 popełnionych poza terytorium danego państwa, w zakresie dotyczącym ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu, państwo członkowskie podejmuje środki niezbędne do tego, by jego jurysdykcja nie była zależna od spełnienia warunku, że ściganie można rozpocząć jedynie na podstawie zawiadomienia złożonego przez pokrzywdzonego w miejscu, gdzie popełniono przestępstwo, lub powiadomienia złożonego przez państwo, w którym przestępstwo zostało popełnione.
Artykuł 17
Ogólne przepisy dotyczące pomocy i wsparcia dla pokrzywdzonych dzieci oraz ich ochrony
1. Dzieciom pokrzywdzonym w wyniku przestępstw, o których mowa w art. 3–7, zapewnia się pomoc, wsparcie i ochronę zgodnie z art. 18 i 19, z uwzględnieniem konieczności najlepszego zabezpieczenia interesów dziecka.
1a. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zapewnienia pomocy i wsparcia danemu dziecku, jak tylko właściwe organy dowiedzą się o uzasadnionych przesłankach pozwalających przypuszczać, że dziecko to mogło stać się ofiarą przestępstw, o których mowa w art. 3–7.
2. Państwa członkowskie dopilnowują, by w przypadku, gdy nie ma pewności co do wieku osoby pokrzywdzonej w wyniku przestępstw, o których mowa w art. 3–7, a istnieją powody, by sądzić, że jest ona dzieckiem, przyjmowane było założenie, że dana osoba jest dzieckiem, tak by można było niezwłocznie zapewnić jej dostęp do pomocy, wsparcia i ochrony zgodnie z art. 18 i 19 ▌.
Artykuł 18
Pomoc i wsparcie dla pokrzywdzonych
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do udzielenia ofiarom pomocy i wsparcia przed rozpoczęciem postępowania karnego, w trakcie tego postępowania i przez odpowiedni czas po jego zakończeniu, by umożliwić im skorzystanie z praw określonych zarówno w decyzji ramowej Rady 2001/220/WSiSW z dnia 15 marca 2001 r. w sprawie pozycji ofiar w postępowaniu karnym[14], jak i w niniejszej dyrektywie. W szczególności państwa członkowskie podejmują działania niezbędne do zapewnienia ochrony dzieciom zgłaszającym przypadki niegodziwego traktowania, do których dochodzi w ich rodzinie.
1a. Państwa członkowskie przyjmują środki niezbędne do zagwarantowania, by udzielenie wsparcia i pomocy pokrzywdzonemu dziecku nie było zależne od jego gotowości do współpracy podczas dochodzenia, postępowania karnego i procesu.
2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do tego, by konkretne działania w celu zapewnienia pokrzywdzonym dzieciom pomocy i wsparcia, które umożliwią im korzystanie z praw wynikających z niniejszej dyrektywy, były podejmowane po przeprowadzeniu indywidualnej oceny szczególnej sytuacji każdego pokrzywdzonego dziecka, z należnym uwzględnieniem opinii, potrzeb i obaw dziecka.
3. Dzieci pokrzywdzone w wyniku przestępstw, o których mowa w art. 3–7, są uważane za szczególnie wrażliwe ofiary na mocy art. 2 ust. 2, art. 8 ust. 4 i art. 14 ust. 1 decyzji ramowej 2001/220/WSiSW.
4. Państwa członkowskie podejmują, stosownie do sytuacji i możliwości, środki służące zapewnieniu rodzinie pokrzywdzonego dziecka pomocy i wsparcia, które umożliwią jej korzystanie z praw wynikających z niniejszej dyrektywy, jeżeli rodzina ta przebywa na terytorium tego państwa członkowskiego. W szczególności, państwa członkowskie, stosownie do sytuacji i możliwości, stosują w odniesieniu do tej rodziny art. 4 decyzji ramowej ▌2001/220/WSiSW.
Artykuł 19
Ochrona pokrzywdzonych dzieci w dochodzeniach i postępowaniach karnych
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do tego, by podczas dochodzenia i postępowania karnego właściwe organy ▌wyznaczyły – zgodnie z pozycją ofiar w danym systemie wymiaru sprawiedliwości – specjalnego przedstawiciela dla pokrzywdzonego dziecka, jeżeli na mocy prawa krajowego osoby, którym przysługuje władza rodzicielska, nie mogą reprezentować dziecka ze względu na konflikt interesów między nimi a pokrzywdzonym dzieckiem lub jeżeli dziecko jest pozbawione opieki lub odłączone od rodziny.
2. Państwa członkowskie niezwłocznie zapewniają pokrzywdzonym dzieciom dostęp do ▌doradztwa prawnego i – zgodnie z rolą ofiary w danym systemie wymiaru sprawiedliwości – zastępstwa prawnego, w tym także w celu dochodzenia odszkodowania. Doradztwo prawne i zastępstwo procesowe jest bezpłatne, jeżeli ofiara nie posiada wystarczających środków finansowych.
3. Bez uszczerbku dla prawa do obrony państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by w dochodzeniach karnych dotyczących przestępstw, o których mowa w art. 3–7:
(a) przesłuchania pokrzywdzonych dzieci odbywały się bez nieuzasadnionej zwłoki po zgłoszeniu faktów właściwym organom;
(b) przesłuchania pokrzywdzonych dzieci odbywały się, w razie potrzeby, w pomieszczeniach specjalnie zaprojektowanych lub przystosowanych do tego celu;
(c) przesłuchania pokrzywdzonych dzieci prowadzone były przez specjalistów, odpowiednio przeszkolonych do tego celu lub z ich udziałem;
(d) wszystkie przesłuchania dziecka prowadziła, stosownie do sytuacji i możliwości, ta sama osoba;
(e) liczba przesłuchań była jak najbardziej ograniczona i by były one przeprowadzane tylko w tych przypadkach, gdy jest to absolutnie niezbędne do celów dochodzenia i postępowania karnego;
(f) pokrzywdzonemu dziecku mógł towarzyszyć jego przedstawiciel prawny lub, w odpowiednich przypadkach, wybrana przez nie osoba dorosła, o ile nie podjęto umotywowanej decyzji o wykluczeniu takiej osoby.
4. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do tego, by w trakcie dochodzeń karnych dotyczących przestępstw, o których mowa w art. 3–7, wszystkie przesłuchania pokrzywdzonego dziecka lub, w odpowiednich przypadkach, dziecka występującego w roli świadka mogły być rejestrowane audiowizualnie i by te zarejestrowane przesłuchania mogły zostać wykorzystane jako dowód w postępowaniu sądowym w sprawach karnych, zgodnie z regułami przewidzianymi w prawie krajowym danego państwa.
5. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by w postępowaniu przed sądem karnym dotyczącym przestępstw, o których mowa w art. 3–7, można było zarządzić, aby:
(a) rozprawa odbyła się udziału publiczności;
(b) pokrzywdzone dziecko mogło być przesłuchane w sali sądowej nie będąc tam fizycznie obecne, w szczególności dzięki wykorzystaniu odpowiednich technologii komunikacyjnych.
6. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do tego, by – jeżeli przemawia za tym dobro pokrzywdzonych dzieci i z uwzględnieniem innych nadrzędnych interesów – zapewnić ochronę ich prywatności, tożsamości i wizerunku i uniemożliwić publiczne rozpowszechnianie wszelkich informacji, które mogłyby doprowadzić do ich zidentyfikowania.
Artykuł 19a
Reklamowanie okazji do niegodziwego traktowania oraz turystyki seksualnej
Państwa członkowskie podejmują odpowiednie środki w celu zapobiegania lub zakazania:
(a) rozpowszechniania materiałów reklamujących możliwość popełnienia jakiegokolwiek przestępstwa, o którym mowa w art. 3–6;
(b) organizowania dla innych osób, w celach komercyjnych lub niekomercyjnych, podróży służących popełnieniu jakiegokolwiek przestępstwa, o którym mowa w art. 3–5.
Artykuł 19b
Programy lub środki zapobiegawczo-interwencyjne
Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by osoby, które obawiają się, że mogą popełnić przestępstwa przewidziane w art. 3-7, mogły mieć dostęp, w odpowiednich przypadkach, do skutecznych programów lub środków interwencyjnych służących do oceny ryzyka popełnienia tych przestępstw i zapobieżenia ich popełnieniu.
Artykuł 19c
Zapobieganie
1. Państwa członkowskie podejmują stosowne środki, takie jak działania w dziedzinie kształcenia i szkoleń, niezbędne do osłabienia i ograniczenia popytu sprzyjającego wszelkim formom wykorzystywania seksualnego związanego z wykorzystywaniem dzieci.
2. Państwa członkowskie podejmują, w odpowiednich przypadkach we współpracy z właściwymi organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i innymi zainteresowanymi stronami – również za pośrednictwem Internetu – odpowiednie działania, takie jak kampanie informacyjne i uświadamiające, programy badawcze i edukacyjne służące podniesieniu świadomości i ograniczeniu ryzyka, że dzieci staną się ofiarami wykorzystywania seksualnego.
3. Każde państwo członkowskie propaguje regularne szkolenie dla urzędników, którzy mogą mieć kontakt z dziećmi będącymi ofiarami wykorzystywania seksualnego, m.in. policjantów, mające na celu umożliwienie im identyfikacji pokrzywdzonych i potencjalnych pokrzywdzonych w wyniku wykorzystywania seksualnego.
Artykuł 20
Dobrowolne programy lub środki interwencyjne w postępowaniu karnym lub po jego zakończeniu
1. Nie naruszając programów ani środków interwencyjnych nakazywanych przez właściwe organy wymiaru sprawiedliwości zgodnie z prawem krajowym, państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do tego, by dostępne były skuteczne programy lub środki interwencyjne służące do zapobiegania ryzyku ponownego popełniania przestępstw seksualnych przeciwko dzieciom i do minimalizowania takiego ryzyka. Te programy lub środki dostępne są na każdym etapie postępowania karnego, w zakładzie karnym i poza nim, zgodnie z warunkami ustanowionymi w prawie krajowym.
2. Programy lub środki interwencyjne są zgodne ze szczególnymi potrzebami rozwojowymi dzieci dopuszczających się przestępstw seksualnych.
3. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do tego, by następujące osoby miały dostęp do programów lub środków interwencyjnych, o których mowa w ust. 1:
(a) osoby, przeciwko którym toczy się postępowanie karne w związku z przestępstwami, o których mowa w art. 3–7 – na warunkach, które nie naruszają prawa do obrony i nie są sprzeczne z wymogami sprawiedliwego i bezstronnego procesu, a w szczególności z należytym poszanowaniem przepisów regulujących zasadę domniemania niewinności oraz
(b) osoby skazane za którekolwiek z przestępstw, o których mowa w art. 3–7.
▌
4. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do tego, by osoby ▌, o których mowa w ust. 3 lit. a) i b) były poddawane ocenie pod względem zagrożenia, jakie powodują, i ewentualnego ryzyka ponownego popełnienia przez nich któregokolwiek z przestępstw, o których mowa w art. 3–7, w celu wskazania odpowiednich programów lub środków interwencyjnych.
5. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do tego, by osoby, o których mowa w ust. 3 lit. a) i b) i którym zaproponowano programy lub środki interwencyjne zgodnie z ust. 4:
(a) poinformowano o powodach złożenia im tej propozycji;
(b) zgodziły się na udział w programach lub środkach z pełną świadomością;
(c) mogły odmówić i, w przypadku osób skazanych, zostały poinformowane o potencjalnych konsekwencjach odmowy.
Artykuł 21
Środki wymierzone przeciwko stronom internetowym zawierającym lub rozpowszechniającym pornografię dziecięcą
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do tego, by zapewnić szybkie usunięcie stron internetowych zawierających lub rozpowszechniających pornografię dziecięcą utrzymywanych na ich terytorium oraz by dążyć do zapewnienia usunięcia takich stron utrzymywanych poza ich terytorium.
2. ▌Państwa członkowskie mogą podejmować środki służące blokowaniu stron internetowych zawierających lub rozpowszechniających pornografię dziecięcą wśród użytkowników Internetu na ich terytorium. Środki te muszą być opracowane w oparciu o przejrzystą procedurę i dostarczać odpowiednich gwarancji, w szczególności w celu zapewnienia ograniczenia blokowania do tego, co konieczne i współmierne, oraz informowania użytkowników o powodzie takiego blokowania. Gwarancje te mogą również obejmować możliwość uzyskania zadośćuczynienia sądowego.
Artykuł 22
Zastąpienie decyzji ramowej 2004/68/WSiSW
Niniejszym zastępuje się decyzję ramową 2004/68/WSiSW w odniesieniu do państw członkowskich uczestniczących w jej przyjęciu, nie naruszając zobowiązań państw członkowskich dotyczących terminu transpozycji niniejszej decyzji ramowej do prawa krajowego.
W przypadku państw członkowskich uczestniczących w przyjęciu niniejszej dyrektywy odniesienia do decyzji ramowej 2004/68/WSiSW traktuje się jako odniesienia do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 23
Transpozycja
1. Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia …[15]*. Niezwłocznie przekażą one Komisji tekst tych przepisów wraz z tabelą korelacji między tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.
2. Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst ▌przepisów dokonujących transpozycji do prawa krajowego zobowiązań nałożonych na te państwa na mocy niniejszej dyrektywy.
3. Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonania takiego odesłania określane są przez państwa członkowskie.
Artykuł 24
Sprawozdawczość
1. ▌Komisja do dnia ...[16]** przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające, w jakim stopniu państwa członkowskie podjęły środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy; sprawozdaniu w razie potrzeby będą towarzyszyć wnioski ustawodawcze.
2. Komisja do dnia ...[17]*** przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające wdrażanie środków, o których mowa w art. 21.
Artykuł 25
Wejście w życie
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 26
Adresaci
Niniejsza decyzja jest skierowana do państw członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w
W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady
Przewodniczący Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK DO PROJEKTU REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ
Wspólne oświadczenie w sprawie nagabywania dzieci do celów seksualnych
Parlament Europejski i Rada
Uwzględniając fakt, że nagabywanie dzieci w realnej rzeczywistości (nagabywanie poza Internetem) do celów seksualnych oznacza celowe manipulowanie dzieckiem poniżej wieku przyzwolenia za pomocą materiałów słownych, pisanych, audiowizualnych lub innych, aby doprowadzić do spotkania w celu popełnienia któregokolwiek z przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 3 i art. 5 ust. 6 niniejszej dyrektywy,
uwzględniając fakt, że nagabywanie dzieci w realnej rzeczywistości do celów seksualnych już jest w różny sposób zdefiniowane w prawie krajowym państw członkowskich – jako usiłowanie, przygotowanie do popełnienia przestępstwa lub szczególna niegodziwego traktowania w celach seksualnych,
WZYWA państwa członkowskie do wnikliwego sprawdzenia krajowych definicji zawartych w prawie karnym, dotyczących kryminalizacji nagabywania dzieci w realnej rzeczywistości do celów seksualnych, oraz w razie potrzeby do udoskonalenia prawa karnego i usunięcia wszelkich odnośnych luk prawnych.
18.11.2010
OPINIA Komisji Kultury i Edukacji
dla Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej, uchylającej decyzję ramową 2004/68/WSiSW
( COM(2010)94 – C7‑0088/2010 – 2010/0064(COD) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Petra Kammerevert
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
1. Za pomocą przedmiotowego wniosku dotyczącego dyrektywy Komisja Europejska zamierza przyczynić się do zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego oraz przedstawiania czynności seksualnych z udziałem osób poniżej 18 roku życia.
2. Komisja wychodzi z założenia, że liczba przestępstw w tym obszarze nasili się, rozwój nowoczesnych metod komunikacji pogłębi omawiany problem, a przepisy państw członkowskich UE w tym zakresie są niewystarczająco rygorystyczne i spójne.
3. Wniosek zawiera przepisy dotyczące definicji przestępstw i kar, które powinny przyczynić się do osiągnięcia celów wymienionych w ust. 1.
4. Pojawiają się wątpliwości, czy niniejszy wniosek przyczyni się do osiągnięcia tych celów:
a) Należy jak najszybciej usuwać zawartość elektronicznych środków przekazu, które przedstawiają czynności seksualne z udziałem osób poniżej 18 roku życia. Wprowadzone w niektórych państwach członkowskich blokady internetowe mogą być z łatwością obchodzone przez użytkowników. Blokady nie są skuteczną metodą zwalczania takich treści. Odnoszą niewielki skutek, są niedokładne i można je obejść bez większych nakładów. Blokady nie prowadzą do usuwania treści, lecz tylko do ich względnej niedostępności, co nie oznacza przerwania naruszenia prawa polegającego na „udostępnianiu”.
b) Państwa członkowskie UE i działające w nich przedsiębiorstwa telekomunikacyjne dysponują funkcjonującymi sieciami międzynarodowymi, które z reguły gwarantują szybkie usunięcie treści. Ostatnie publikacje dotyczące skandynawskich wykazów blokad są dowodem na to, że wiele tego typu serwerów znajduje się w USA, Australii, Holandii i w Niemczech. Do tej pory nie stwierdzono przypadków przenoszenia stron oferujących takie treści do krajów, w których usuwanie treści jest niemożliwe lub następuje ze znacznym opóźnieniem.
c) Wprowadzenie technicznych blokad umożliwia kontrolę nad przepływami komunikacyjnymi na wielką skalę i wzbudza chęć kontroli innych zabronionych lub tylko niepożądanych treści. Jeżeli instrument blokady internetowej się sprawdzi, będzie stosowany nie tylko do zwalczania przedstawiania czynności seksualnych z udziałem osób poniżej 18 roku życia w Internecie. Istnieją obawy, że wprowadzenie blokad spowoduje zupełne odejście od zasady neutralności sieci.
d) Konieczne jest opracowanie wielowymiarowej strategii, która pogłębi i poprawi współpracę między organami policji, gospodarką internetową, istniejącymi biurami przyjmującymi zgłoszenia dotyczące nielegalnych treści w Internecie oraz siecią operatorów INHOPE.
e) Rozwiązania blokujące dostęp podważają wiarę w wolność informacji i komunikacji w Internecie. W związku z tym nie można zgodzić się z koncepcją „usuwanie przed blokowaniem”, gdyż również ona wymaga utworzenia infrastruktury do celów blokady. Można się spodziewać, że blokady odstraszą jedynie okazjonalnych sprawców, co nie może uzasadniać tak daleko idącej interwencji w wolność informacji.
f) Zwalczanie przedstawiania czynności seksualnych z udziałem osób poniżej 18 roku życia nie może się ograniczać tylko do serwerów internetowych. Wymaga to podejścia, które w równej mierze uniemożliwia wymianę odpowiednich treści za pośrednictwem serwerów FTP (protokół transferu plików), poczty elektronicznej, sieci P2P oraz telefonii komórkowej.
g) Potrzeba ochrony dzieci i młodzieży w związku z procesem ich dojrzewania seksualnego wymaga zróżnicowanej oceny szczególnie w prawie karnym z zakresu przestępstw seksualnych. Brak takiego rozróżnienia doprowadziłby w wielu państwach członkowskich UE do znacznego rozszerzenia zakresu przestępstw polegających na wykorzystywaniu seksualnym.
h) Istnieje potrzeba opracowania globalnej całościowej strategii zwalczania wykorzystywania seksualnego młodych ludzi. W tym celu wskazane byłoby, aby Komisja w ramach swoich uprawnień podjęła inicjatywę zmierzającą do zawarcia wiążących porozumień międzynarodowych.
5. Ze względu na wymienione wyżej powody pojawiają się istotne wątpliwości, czy proponowane środki mogą doprowadzić do osiągnięcia celów określonych we wniosku dotyczącym dyrektywy.
Główne punkty wniosku sprawozdawczyni komisji opiniodawczej są więc następujące:
·nie należy dążyć do przyjęcia konkretnych wytycznych w celu wprowadzenia blokad internetowych i usuwania w całej Europie treści zwalczanych na mocy dyrektywy;
·należy zrezygnować z ogólnoeuropejskiej definicji pojęć „dziecko” i „pornografia dziecięca”;
·nie należy wprowadzać odpowiedzialności karnej dla osób prawnych;
·nie należy wprowadzać obowiązku zgłaszania podejrzenia seksualnego wykorzystywania lub niegodziwego traktowania w celach seksualnych;
·należy zrezygnować z konkretnego wymiaru kary za określone przestępstwa;
·należy wzmocnić ochronę pokrzywdzonych i prewencję zarówno na szczeblu UE, jak i jej państw członkowskich;
·należy pogłębić i dostosować do dzisiejszych wymagań międzynarodową współpracę w zakresie usuwania treści, ścigania przestępstw, ochrony pokrzywdzonych oraz prewencji.
POPRAWKI
Komisja Kultury i Edukacji zwraca się do Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, jako komisji przedmiotowo właściwej, o naniesienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:
Poprawka 1
Wniosek dotyczący dyrektywy
Tytuł
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej, uchylającej decyzję ramową 2004/68/WSiSW
| Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego osób poniżej 18 roku życia oraz przedstawiania materiałów ukazujących czynności seksualne z ich udziałem, uchylającej decyzję ramową 2004/68/WSiSW |
Poprawka 2
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 1 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(1) Niegodziwe traktowanie w celach seksualnych i wykorzystywanie seksualne dzieci, w tym pornografia dziecięca, stanowią poważne pogwałcenie praw podstawowych, w szczególności praw dziecka do ochrony i opieki niezbędnych dla jego dobra, zgodnie z zapisami Konwencji o prawach dziecka ONZ i Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej. | (1) Niegodziwe traktowanie w celach seksualnych i wykorzystywanie seksualne osób poniżej 18 roku życia, w tym przedstawianie materiałów ukazujących czynności seksualne z udziałem tych osób, stanowią poważne pogwałcenie praw podstawowych, w szczególności praw dziecka do ochrony i opieki niezbędnych dla jego dobra, zgodnie z zapisami Konwencji o prawach dziecka ONZ i Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej. |
Poprawka 3
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 1 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (1a) W związku z tym należy uwzględnić znaczenie międzynarodowej konwencji ONZ o prawach dziecka z dnia 20 listopada 1989 r., a w szczególności jej art. 19 i 34, oraz protokołu fakutaltywnego do tej konwencji z dnia 25 maja 2000 r. dotyczącego handlu dziećmi, prostytucji dziecięcej i pornografii dziecięcej. |
Poprawka 4
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 1 b preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (1b) Należy w związku z tym przypomnieć znaczenie art. 16 Traktatu o funkconowaniu Unii Europejskiej, który określa prawo do ochrony danych osobowych. |
Poprawka 5
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 1 c preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (1c) Należy w związku z tym przypomnieć znaczenie art. 7, 8, 11 i 24 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej, które określają prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, prawo do ochrony danych osobowych, prawo do swobody wypowiedzi i informacji oraz prawa dziecka. |
Poprawka 6
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 1 d preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (1d) Należy w związku z tym przypomnieć znaczenie art. 8 i 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, które określają prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego oraz prawo do swobody wypowiedzi. |
Poprawka 7
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 2 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(2) Pornografia dziecięca, czyli obrazy przedstawiające niegodziwe traktowanie dzieci w celach seksualnych oraz inne szczególnie groźne formy niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci, jest przedmiotem coraz intensywniejszego obiegu i upowszechnia się poprzez wykorzystanie nowych technologii i Internetu. | (2) Przedstawianie czynności seksualnych z udziałem osób poniżej 18 roku życia oraz inne formy niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego osób poniżej 18 roku życia, jest przedmiotem coraz intensywniejszego obiegu i upowszechnia się poprzez wykorzystanie nowych technologii i Internetu. |
Poprawka 8
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 3 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(3) Decyzja ramowa Rady 2004/68/WSiSW dotycząca zwalczania seksualnego wykorzystywania dzieci i pornografii dziecięcej zbliża prawodawstwo państw członkowskich w celu kryminalizacji najgroźniejszych form niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci, rozszerzenia jurysdykcji krajowej i zapewnienia pokrzywdzonym minimalnego poziomu pomocy. Decyzja ramowa Rady 2001/220/WSiSW w sprawie pozycji ofiar w postępowaniu karnym ustanawia pakiet praw przysługujących pokrzywdzonym w postępowaniu karnym, w tym prawo do ochrony i kompensaty. Ponadto koordynacja ścigania przypadków niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej zostanie ułatwiona dzięki przyjęciu decyzji ramowej Rady 2009/948/WSiSW w sprawie zapobiegania konfliktom jurysdykcji w postępowaniu karnym i w sprawie rozstrzygania takich konfliktów. | (3) Decyzja ramowa Rady 2004/68/WSiSW dotycząca zwalczania seksualnego wykorzystywania dzieci i pornografii dziecięcej zbliża prawodawstwo państw członkowskich w celu kryminalizacji najgroźniejszych form niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego osób poniżej 18 roku życia, rozszerzenia jurysdykcji krajowej i zapewnienia pokrzywdzonym minimalnego poziomu pomocy. Decyzja ramowa Rady 2001/220/WSiSW w sprawie pozycji ofiar w postępowaniu karnym ustanawia pakiet praw przysługujących pokrzywdzonym w postępowaniu karnym, w tym prawo do ochrony i kompensaty. Ponadto koordynacja ścigania przypadków niegodziwego traktowania osób poniżej 18 roku życia w celach seksualnych i ich wykorzystywania seksualnego oraz przedstawiania materiałów ukazujących czynności seksualne z udziałem tych osób zostanie ułatwiona dzięki przyjęciu decyzji ramowej Rady 2009/948/WSiSW w sprawie zapobiegania konfliktom jurysdykcji w postępowaniu karnym i w sprawie rozstrzygania takich konfliktów. |
Poprawka 9
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 5 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(5) Poważne przestępstwa kryminalne, takie jak wykorzystywanie seksualne dzieci i pornografia dziecięca, wymagają kompleksowego podejścia, obejmującego ściganie przestępców, ochronę pokrzywdzonych dzieci i zapobieganie powyższym zjawiskom. Przy podejmowaniu jakichkolwiek środków służących zwalczaniu tych przestępstw pierwszorzędne znaczenie musi mieć najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka, zgodnie z Kartą podstawową Unii Europejskiej oraz Konwencją o prawach dziecka. Decyzję ramową 2004/68/WSiSW należy zastąpić nowym instrumentem zapewniającym owe kompleksowe ramy prawne służące realizacji powyższego celu. | (5) Poważne przestępstwa kryminalne, takie jak niegodziwe traktowanie w celach seksualnych, wykorzystywanie seksualne osób poniżej 18 roku życia i przedstawianie materiałów ukazujących czynności seksualne z udziałem osób poniżej 18 roku życia, wymagają kompleksowego podejścia, obejmującego ściganie przestępców, ochronę pokrzywdzonych poniżej 18 roku życia i zapobieganie powyższym zjawiskom. Przy podejmowaniu jakichkolwiek środków służących zwalczaniu tych przestępstw istotne znaczenie musi mieć najlepsze zabezpieczenie interesów osoby pokrzywdzonej poniżej 18 roku życia, zgodnie z Kartą podstawową Unii Europejskiej oraz Konwencją o prawach dziecka. Decyzję ramową 2004/68/WSiSW należy zastąpić nowym instrumentem zapewniającym owe kompleksowe ramy prawne służące realizacji powyższego celu. |
Poprawka 10
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 6 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(6) Poważne formy niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci powinny podlegać skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym karom. Chodzi tutaj szczególnie o nowe formy niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci, ułatwiane przez zastosowanie technologii informatycznych. Należy również wprowadzić jaśniejszą definicję pornografii dziecięcej, zbliżając ją do definicji zawartej w międzynarodowych instrumentach prawnych. | (6) Poważne formy niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego osób poniżej 18 roku życia, a także przedstawianie takich czynności, również przy wykorzystaniu technik informatycznych i komunikacyjnych, powinny podlegać skutecznym i proporcjonalnym karom. Przyjęte przez państwa członkowskie podejście do różnych form niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci winno wychodzić naprzeciw postępowi technologii informatycznych i komunikacyjnych oraz roli, jaką te technologie mogą odgrywać w tworzeniu i rozpowszechnianiu takich materiałów. |
Poprawka 11
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 6 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (6a) Aby skutecznie zwalczać niegodziwe traktowanie w celach seksualnych i wykorzystywanie seksualne osób poniżej 18 roku życia, jak również przedstawianie materiałów ukazujących czynności seksualne z udziałem tych osób, niezbędne jest całościowe podejście, które poza ukaraniem sprawcy przewiduje także szeroko zakrojoną ochronę ofiar oraz skuteczne działania prewencyjne w państwach członkowskich. Podejście prewencyjne powinno być wyraźnie i zawsze odczuwalne przede wszystkim w procesie kształcenia w zakresie wykorzystywania nowych form komunikacji, takich jak np. Internet. |
Poprawka 12
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 7 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(7) Niniejsza dyrektywa nie reguluje polityki państw członkowskich w zakresie czynności seksualnych podejmowanych dobrowolnie przez dzieci, które mogą być uznawane za normalne odkrywanie seksualności w trakcie rozwoju człowieka, z uwzględnieniem różnych tradycji kulturowych i prawnych oraz nowych form nawiązywania i podtrzymywania relacji między dziećmi i nastolatkami, w tym poprzez technologie informatyczne i komunikacyjne. | (7) Niniejsza dyrektywa nie reguluje polityki państw członkowskich w zakresie czynności seksualnych podejmowanych dobrowolnie przez osoby w porównywalnym wieku, z których przynajmniej jedna nie ukończyła 18 roku życia, które mogą być uznawane za normalne odkrywanie seksualności w trakcie rozwoju człowieka, z uwzględnieniem różnych tradycji kulturowych i prawnych oraz nowych form nawiązywania i podtrzymywania relacji między młodymi ludźmi, w tym poprzez technologie informatyczne i komunikacyjne. |
Poprawka 13
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 7 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (7a) Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że nie można wykorzystywać różnic w tradycjach kulturowych i prawnych jako argumentu przemawiającego za zatajaniem niegodziwego traktowania osób poniżej 18 roku życia w celach seksualnych ani materiałów przedstawiających czynności seksualne z ich udziałem. |
Poprawka 14
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 8 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(8) Należy ułatwić dochodzenie przestępstw i wnoszenie aktów oskarżenia w ramach postępowań karnych, aby uwzględnić trudności, jakie pokrzywdzone dzieci mają z ujawnieniem faktu ich niegodziwego traktowania, oraz anonimowość przestępców w cyberprzestrzeni. By zapewnić skuteczne dochodzenie i ściganie przestępstw, o których mowa w niniejszej dyrektywie, osobom odpowiedzialnym za dochodzenie i ściganie tych przestępstw należy udostępnić skuteczne narzędzia dochodzeniowe. Mogą one obejmować operacje pod przykryciem, kontrolę komunikacji, niejawną inwigilację, w tym elektroniczną, monitorowanie rachunków bankowych lub inne metody dochodzenia finansowego. | (8) Należy ułatwić dochodzenie przestępstw i wnoszenie aktów oskarżenia w ramach postępowań karnych, aby uwzględnić trudności, jakie pokrzywdzone dzieci mają z ujawnieniem faktu ich niegodziwego traktowania, oraz anonimowość przestępców w cyberprzestrzeni. By zapewnić skuteczne dochodzenie i ściganie przestępstw, o których mowa w niniejszej dyrektywie, osobom odpowiedzialnym za dochodzenie i ściganie tych przestępstw należy udostępnić skuteczne narzędzia dochodzeniowe, w szczególności uruchomienie systemów wczesnego ostrzegania. Właściwy organ sądowy w danym państwie członkowskim wydaje zgodę na prowadzenie śledztwa przed jego rozpoczęciem i kontroluje jego przebieg. |
Poprawka 15
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 9 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(9) Należy zmienić normy jurysdykcyjne w celu zagwarantowania, by sprawcy z Unii Europejskiej dopuszczający się niegodziwego traktowania w celach seksualnych lub wykorzystywania seksualnego dzieci byli ścigani nawet jeżeli popełnią przestępstwo poza Unią Europejską, w szczególności w ramach tak zwanej turystyki seksualnej. | (9) Należy zmienić normy jurysdykcyjne w celu zagwarantowania, by sprawcy z Unii Europejskiej dopuszczający się niegodziwego traktowania w celach seksualnych lub wykorzystywania seksualnego osób poniżej 18 roku życia byli ścigani, nawet jeżeli popełnią przestępstwo poza Unią Europejską, w szczególności w ramach tak zwanej turystyki seksualnej. |
Poprawka 16
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 10 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(10) Powinny być podejmowane środki na rzecz ochrony pokrzywdzonych dzieci w celu najlepszego zabezpieczenia ich interesu, z uwzględnieniem oceny ich potrzeb. Pokrzywdzone dzieci powinny mieć łatwy dostęp do środków ochrony prawnej, w tym bezpłatnego doradztwa i zastępstwa prawnego, oraz środków zapobiegających konfliktom interesów, w przypadkach, w których niegodziwego traktowania dopuszczają się członkowie rodziny. Ponadto pokrzywdzone dzieci, które przedłożą swoją sprawę właściwym organom, powinny być chronione przed sankcjami, wynikającymi przykładowo z krajowych przepisów dotyczących imigracji lub prostytucji. Co więcej, udział pokrzywdzonych dzieci w postępowaniu karnym nie powinien powodować u nich dodatkowych traumatycznych przeżyć wskutek przesłuchań lub kontaktu wzrokowego z przestępcami. | (10) Powinny być podejmowane środki na rzecz ochrony pokrzywdzonych osób poniżej 18 roku życia w celu najlepszego zabezpieczenia ich interesu, z uwzględnieniem oceny ich potrzeb. Pokrzywdzeni ci powinni mieć łatwy dostęp do środków ochrony prawnej, w tym bezpłatnego doradztwa i zastępstwa prawnego, oraz środków zapobiegających konfliktom interesów, w przypadkach, w których niegodziwego traktowania dopuszczają się członkowie rodziny. Ponadto osoby pokrzywdzone poniżej 18 roku życia, które przedłożą swoją sprawę właściwym organom, powinny być chronione przed sankcjami, wynikającymi przykładowo z krajowych przepisów dotyczących imigracji lub prostytucji. Co więcej, udział pokrzywdzonych osób poniżej 18 roku życia w postępowaniu karnym nie powinien powodować u nich dodatkowych traumatycznych przeżyć wskutek przesłuchań lub kontaktu wzrokowego z przestępcami. |
Poprawka 17
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 11 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(11) Aby zapobiegać powrotowi do przestępstwa i zminimalizować to zjawisko, przestępcy powinni być oceniani z punktu widzenia zagrożenia, jakie stwarzają, oraz potencjalnego ryzyka ponownego popełnienia przestępstw seksualnych na szkodę dzieci; przestępcy powinni mieć ponadto możliwość dobrowolnego uczestnictwa w skutecznych programach oraz środkach interwencyjnych. | (11) Aby zapobiegać powrotowi do przestępstwa i zminimalizować to zjawisko, przestępcy powinni być oceniani z punktu widzenia zagrożenia, jakie stwarzają, oraz potencjalnego ryzyka ponownego popełnienia przestępstw seksualnych na szkodę osób poniżej 18 roku życia; odpowiednia ocena powinna zawsze towarzyszyć skazaniu przestepcy; zgodnie z art. 5 ust. 1 i art. 7 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności należy w niej uwzględnić prawa przestępcy; przestępcy powinni mieć ponadto możliwość dobrowolnego uczestnictwa w programach terapeutycznych lub programach opieki. |
Poprawka 18
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 12 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(12) W odpowiednich przypadkach, ze względu na zagrożenie, jakie powodują, oraz potencjalne ryzyko ponownego popełnienia przestępstw seksualnych przeciwko dzieciom, skazani przestępcy powinni być, czasowo lub na stałe, pozbawiani możliwości wykonywania działalności związanej z regularnym kontaktem z dziećmi. Należy ułatwić egzekwowanie tego typu zakazów w całej UE. | (12) W odpowiednich przypadkach, ze względu na zagrożenie, jakie stwarzają przestępcy, i potencjalne ryzyko ponownego popełnienia przestępstw seksualnych, skazani przestępcy powinni być, czasowo lub na stałe, pozbawieni możliwości wykonywania działalności związanej z regularnym kontaktem z osobami poniżej 18 roku życia. Należy ułatwić egzekwowanie tego typu zakazów w całej UE przy poszanowaniu obowiązujących przepisów prawnych dotyczących ochrony danych. Warunkiem takiego działania jest przeprowadzenie praworządnego postępowania opartego na prawie obowiązującym w państwach członkowskich. |
Poprawka 19
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 13 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(13) Pornografia dziecięca, czyli obrazy przestawiające niegodziwe traktowanie w celach seksualnych, to szczególny rodzaj treści, której nie można interpretować jako wyrażanie opinii. W celu zwalczania tego zjawiska należy ograniczyć obieg materiałów przedstawiających niegodziwe traktowanie dzieci poprzez utrudnienie sprawcom wprowadzania takich materiałów do publicznie dostępnych stron internetowych. Dlatego konieczne są działania w celu usuwania takich treści u źródła oraz zatrzymywania osób odpowiedzialnych za dystrybucję lub pobieranie obrazów przedstawiających niegodziwe traktowanie dzieci. UE, w szczególności poprzez intensywniejszą współpracę z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, powinna dążyć do ułatwienia skutecznego usuwania przez organy państw trzecich stron internetowych zawierających pornografię dziecięcą utrzymywanych na ich terytorium. Jednakże ze względu na to, że pomimo takich wysiłków, usunięcie pornografii dziecięcej u źródła okazuje się trudne w przypadkach, w których oryginalne materiały znajdują się poza terytorium UE, należy ustanowić mechanizmy blokowania dostępu z terytorium Unii do stron internetowych, co do których ustalono, że zawierają lub pornografię dziecięcą lub służą do jej rozpowszechniania. Można do tego wykorzystać, stosownie do okoliczności, różne mechanizmy, w tym mechanizmy ułatwiające właściwym organom sądowym lub policyjnym zarządzanie takiej blokady lub zachęcające dostawców usług internetowych do dobrowolnego opracowania kodeksów postępowania oraz wytycznych w zakresie blokowania dostępu do takich stron internetowych, jak również wspierające ich w tym zakresie. Zarówno w celu usuwania, jak i blokowania treści przedstawiających niegodziwe traktowanie dzieci w celach seksualnych, należy ustanowić i umacniać współpracę między organami publicznymi, w szczególności w interesie zagwarantowania, by krajowe wykazy stron internetowych zawierających materiały z pornografią dziecięcą były jak najbardziej kompletne, a także by unikać powielania prac. Przy realizacji inicjatyw w tym zakresie należy uwzględnić prawa użytkowników końcowych, przestrzegać obowiązujących procedur prawnych i sądowych oraz postępować w zgodności z europejską konwencją praw człowieka i Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej. W ramach programu na rzecz bezpieczniejszego Internetu ustanowiono sieć telefonów interwencyjnych, służących do gromadzenia informacji oraz zagwarantowaniu odpowiedniego zakresu i wymiany raportów dotyczących głównych rodzajów nielegalnych treści zamieszczanych online. | (13) Materiały ukazujące czynności seksualne z udziałem osób poniżej 18 roku życia to rodzaj treści, których produkcji, rozpowszechniania, powielania lub nabywania nie można chronić, powołując się na prawa podstawowe. Termin „materiały ukazujące czynności seksualne” służy rozszerzeniu zakresu pojęcia niegodziwe traktowanie na wszystkie czynności seksualne z udziałem osób poniżej 18 roku życia, także jeżeli osoby te zostały zmuszone do ich wykonywania. Dlatego konieczne są działania w celu możliwie jak najszybszego usuwania takich treści u źródła oraz zatrzymywania osób odpowiedzialnych za produkcję, dystrybucję lub pobieranie takich treści oraz przeprowadzania wobec nich praworządnego postępowania. UE, w szczególności poprzez intensywniejszą współpracę z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi oraz za pomocą dwu- lub wielostronnych porozumień, powinna dążyć do ułatwienia skutecznego usuwania przez organy państw trzecich stron internetowych zawierających treści ukazujące czynności seksualne z udziałem osób poniżej 18 roku życia, a utrzymywanych na ich terytorium. Należy zacieśnić współpracę z Międzynarodowym Stowarzyszeniem Internetowych Punktów Kontaktowych (INHOPE). Aby uniknąć powielania prac, właściwe organy publiczne powinny nawiązać współpracę lub ją pogłębić. Przy realizacji inicjatyw w tym zakresie należy uwzględnić prawa użytkowników końcowych, przestrzegać obowiązujących procedur prawnych i sądowych oraz postępować w zgodności z europejską konwencją praw człowieka i Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej. W ramach programu na rzecz bezpieczniejszego Internetu ustanowiono sieć telefonów interwencyjnych, służących do gromadzenia informacji oraz zagwarantowaniu odpowiedniego zakresu i wymiany raportów dotyczących głównych rodzajów nielegalnych treści zamieszczanych online. |
Poprawka 20
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 14 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(14) Jako że cel niniejszej dyrektywy, jakim jest walka z niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych i wykorzystywaniem seksualnym dzieci oraz pornografią dziecięcą, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie działające samodzielnie, może natomiast, ze względu na skalę działania i jego skutki, być osiągnięty w lepszy sposób na szczeblu Unii, ta ostatnia może przyjąć środki zgodne z zasadą pomocniczości, o której mowa w art. 3 i 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym drugim artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. | (14) Jako że cel niniejszej dyrektywy, jakim jest walka z niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych i wykorzystywaniem seksualnym osób poniżej 18 roku życia oraz przedstawianiem czynności seksualnych z udziałem osób poniżej 18 roku życia, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie działające samodzielnie, może natomiast, ze względu na skalę działania i jego skutki, być osiągnięty w lepszy sposób na szczeblu Unii, ta ostatnia może przyjąć środki zgodne z zasadą pomocniczości, o której mowa w art. 3 i 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
Poprawka 21
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 15 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(15) Niniejsza dyrektywa respektuje prawa podstawowe i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a zwłaszcza: z zasadą poszanowania godności ludzkiej, zakazem tortur oraz nieludzkiego bądź poniżającego traktowania lub karania, prawami dziecka, prawem do wolności i bezpieczeństwa, wolnością wyrażania opinii i informacji, ochroną danych osobowych, prawem do skutecznych środków ochrony prawnej i do rzetelnego procesu oraz z zasadami legalizmu i proporcjonalności przestępstw kryminalnych i kar. Niniejsza dyrektywa zmierza w szczególności do zagwarantowania pełnego respektowania tych praw i musi być odpowiednio do tego wdrażana. | (15) Niniejsza dyrektywa respektuje prawa podstawowe i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a zwłaszcza: z zasadą poszanowania godności ludzkiej, zakazem tortur oraz nieludzkiego bądź poniżającego traktowania lub karania, prawami dziecka, prawem do wolności i bezpieczeństwa, wolnością wyrażania opinii i informacji, ochroną danych osobowych, prawem do skutecznych środków ochrony prawnej i do rzetelnego procesu oraz z zasadami legalizmu i proporcjonalności przestępstw kryminalnych i kar. Niniejsza dyrektywa gwarantuje pełne respektowanie tych praw i musi być odpowiednio do tego wdrażana. |
Poprawka 22
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 13 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (13a) Zapobieganie seksualnemu wykorzystywaniu osób poniżej 18 roku życia i niegodziwemu ich traktowaniu do celów seksualnych w Internecie stało się priorytetem z etycznego i edukacyjnego punktu widzenia, przy czym upowszechnianie poszanowania praw osób poniżej 18 roku życia jest podstawą wszelkich działań zapobiegawczych. |
Poprawka 23
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Niniejsza dyrektywa służy ustanowieniu norm minimalnych dotyczących określania przestępstw i sankcji w zakresie wykorzystywania seksualnego dzieci. Służy ona również wprowadzeniu wspólnych przepisów w celu lepszego zapobiegania przestępczości i ochrony pokrzywdzonych. | Niniejsza dyrektywa służy ustanowieniu norm minimalnych dotyczących określania przestępstw i sankcji w zakresie niegodziwego traktowania osób poniżej 18 roku życia w celach seksualnych, ich wykorzystywania seksualnego oraz przedstawiania czynności seksualnych z ich udziałem. Służy ona również wprowadzeniu wspólnych przepisów w celu lepszego zapobiegania przestępczości i ochrony pokrzywdzonych. |
Uzasadnienie
W dyrektywie powinno się w sposób spójny używać pojęć „niegodziwe traktowanie w celach seksualnych, wykorzystywanie seksualne i przedstawianie czynności seksualnych z udziałem osób poniżej 18 roku życia”. Należy odejść od minimalnego wymiaru kary, gdyż podjęte ustalenia kwestionowałyby systemy kar istniejące w państwach członkowskich UE.
Poprawka 24
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – litera a)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(a) „dziecko” oznacza każdą osobę w wieku poniżej 18 lat; | skreślona |
Uzasadnienie
Wniosek dotyczący dyrektywy mocno ingeruje w system prawa karnego w państwach członkowskich UE. W szczególności nie powinien on prowadzić do zniesienia sprawdzonego w wielu państwach członkowskich UE trzystopniowego podziału na dziecko (do 14 lat), małoletniego (od 14 do 18 lat) i młodocianego (do 21 lat). Dlatego należy zrezygnować z ogólnoeuropejskiej definicji pojęcia „dziecko”.
Poprawka 25
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – litera b) – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(b) „pornografia dziecięca” oznacza: | (b) „przedstawianie czynności seksualnych z udziałem osób poniżej 18 roku życia” oznacza: |
Poprawka 26
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – litera b) – punkt i)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(i) wszelkie materiały ukazujące dziecko uczestniczące w rzeczywistych lub symulowanych zachowaniach o wyraźnie seksualnym charakterze; lub | (i) wszelkie materiały ukazujące osobę poniżej 18 roku życia uczestniczącą w rzeczywistych lub symulowanych zachowaniach o wyraźnie seksualnym charakterze lub or |
Poprawka 27
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – litera b) – punkt ii)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(ii) wszelkie przedstawienia organów płciowych dziecka w celach głównie seksualnych; lub | (ii) wszelkie przedstawienia organów płciowych osoby poniżej 18 roku życia w celach głównie seksualnych; |
Poprawka 28
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 - litera b) - punkt iii)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(iii) wszelkie materiały ukazujące osobę wyglądającą na dziecko uczestniczącą w rzeczywistych lub symulowanych zachowaniach o wyraźnie seksualnym charakterze oraz przedstawienia organów płciowych osób wyglądających jak dziecko, w celach głównie seksualnych; lub | skreślony |
Uzasadnienie
Powiązanie karalności ze znamionami przestępstwa poprzez zapisy takie jak „osoba wyglądająca na dziecko” i „realistyczne obrazy” znacznie rozszerza pojęcie karalności. Określenie znamion przestępstwa wydaje się zbyt niejasne, ponieważ każdy inaczej postrzega zapis „osoba wyglądająca na dziecko” oraz „realistyczne bądź odpowiadające rzeczywistości obrazy”. Należy karać czyny przeciw osobom i ich prawu do samostanowienia w kwestiach dotyczących płci, a nie sposób ich postrzegania.
Poprawka 29
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – litera b) – punkt iv)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(iv) realistyczne obrazy dziecka uczestniczącego w zachowaniach o wyraźnie seksualnym charakterze lub rzeczywiste obrazy organów płciowych dziecka, niezależnie od tego, czy takie dziecko istnieje, w celach głównie seksualnych; | skreślony |
Uzasadnienie
Powiązanie karalności ze znamionami przestępstwa poprzez zapisy takie jak „osoba wyglądająca na dziecko” i „realistyczne obrazy” znacznie rozszerza pojęcie karalności. Określenie znamion przestępstwa wydaje się zbyt niejasne, ponieważ każdy inaczej postrzega zapis „osoba wyglądająca na dziecko” oraz „realistyczne bądź odpowiadające rzeczywistości obrazy”. Należy karać czyny przeciw osobom i ich prawu do samostanowienia w kwestiach dotyczących płci, a nie sposób ich postrzegania.
Poprawka 30
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – litera d) – punkt i)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(i) dziecka uczestniczącego w rzeczywistym lub symulowanym zachowaniu o wyraźnie seksualnym charakterze; lub | (i) osoby poniżej 18 roku życia uczestniczącej w rzeczywistym lub symulowanym zachowaniu o wyraźnie seksualnym charakterze; or |
Poprawka 31
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – litera d) – punkt ii)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(ii) organów płciowych dziecka, w celach głównie seksualnych; | (ii) organów płciowych osoby poniżej 18 roku życia w celach głównie seksualnych; |
Poprawka 32
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – litera e)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(e) „osoba prawna” oznacza każdy podmiot mający osobowość prawną na mocy właściwego prawa, z wyjątkiem państw i organów publicznych wykonujących władzę państwową oraz publicznych organizacji międzynarodowych. | skreślona |
Uzasadnienie
Wprowadzenie odpowiedzialności karnej osób prawnych jest pojęciem obcym w większości systemów prawa karnego państw członkowskich UE i dlatego należy je odrzucić. Nie jest zatem potrzebna definicja „osoby prawnej” w prawie karnym materialnym.
Poprawka 33
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania karalności umyślnych czynów, o których mowa w art. 2 do 5. | 1. Jako że system prawa karnego stanowi nieodłączną część porządku prawnego każdego państwa członkowskiego, państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, że następujące umyślne czyny zostaną określone w prawie jako przestępstwo i zgodnie z ich systemem kar będą podlegać wymiarowi kary odpowiadającemu wadze czynu. |
Poprawka 34
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Doprowadzenie, w celach seksualnych, dziecka, które nie osiągnęło przewidzianego w prawie krajowym wieku, od którego można wyrazić prawnie skuteczną zgodę na udział w czynnościach seksualnych („wieku przyzwolenia”), do bycia świadkiem niegodziwego traktowania w celach seksualnych lub czynności seksualnych, nawet jeśli nie musi samo w nich uczestniczyć, podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dwa lata. | 2. Doprowadzenie, w celach seksualnych, osoby, która nie osiągnęła przewidzianego w prawie krajowym wieku, od którego można wyrazić prawnie skuteczną zgodę na udział w czynnościach seksualnych („wieku przyzwolenia”), do bycia świadkiem niegodziwego traktowania w celach seksualnych lub czynności seksualnych, nawet jeśli nie musi sama w nich uczestniczyć, stanowi zachowanie, o jakim mowa w ust.1. |
Poprawka 35
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Uczestnictwo w czynnościach seksualnych z dzieckiem, które nie osiągnęło przewidzianego w prawie krajowym wieku przyzwolenia, podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi przynajmniej pięć lat. | 3. Uczestnictwo w czynnościach seksualnych z osobą, która nie osiągnęła przewidzianego w prawie krajowym wieku przyzwolenia, stanowi zachowanie, o jakim mowa w ust.1. |
Poprawka 36
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 4 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Uczestnictwo w czynnościach seksualnych z udziałem dziecka, w przypadku gdy: | 4. Uczestnictwo w czynnościach seksualnych z udziałem osoby poniżej 18 roku życia, w przypadku gdy: |
Poprawka 37
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 4 – punkt i)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(i) dochodzi do nadużycia uznanego stosunku zaufania, autorytetu lub wpływu na dziecko, podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej osiem lat; lub | (i) dochodzi do nadużycia uznanego stosunku zaufania, autorytetu lub wpływu na tę osobę; lub |
Poprawka 38
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 4 – punkt ii)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(ii) dochodzi do wykorzystania szczególnej bezbronności dziecka, zwłaszcza wynikającej z jego niepełnosprawności umysłowej lub fizycznej bądź stosunku zależności, podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej osiem lat; lub | (ii) dochodzi do wykorzystania szczególnej bezbronności tej osoby, zwłaszcza wynikającej z jej niepełnosprawności umysłowej lub fizycznej bądź stosunku zależności; lub |
Poprawka 39
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 4 – punkt iii)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(iii) dochodzi do użycia przymusu, przemocy lub groźby, podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dziesięć lat. | (iii) dochodzi do użycia przymusu, przemocy lub groźby; |
Poprawka 40
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 4 – akapit pierwszy a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| stanowi zachowanie, o jakim mowa w ust. 1. |
Poprawka 41
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Zmuszanie dziecka do czynności seksualnych z osobą trzecią podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dziesięć lat. | 5. Zmuszanie osoby poniżej 18 roku życia do czynności seksualnych z osobą trzecią stanowi zachowanie, o jakim mowa w ust. 1. |
Poprawka 42
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania karalności umyślnych czynów, o których mowa w art. 2 do 11. | 1. Jako że system prawa karnego stanowi nieodłączną część porządku prawnego każdego państwa członkowskiego, państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, że następujące umyślne czyny zostaną określone w prawie jako przestępstwo i zgodnie z ich systemem kar będą podlegać wymiarowi kary odpowiadającemu wadze czynu. |
Poprawka 43
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Doprowadzenie dziecka do udziału w przedstawieniach pornograficznych podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dwa lata | 2. Doprowadzenie osoby poniżej 18 roku życia do udziału w przedstawieniach pornograficznych stanowi zachowanie, o jakim mowa w ust. 1. |
Poprawka 44
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Czerpanie korzyści z udziału dziecka w przedstawieniach pornograficznych lub wyzyskiwanie tej sytuacji w inny sposób podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dwa lata. | 3. Czerpanie korzyści z udziału osoby poniżej 18 roku życia w przedstawieniach pornograficznych stanowi zachowanie, o jakim mowa w ust. 1. |
Poprawka 45
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Świadomy udział w przedstawieniach pornograficznych z udziałem dzieci podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dwa lata. | 4. Świadomy udział w przedstawieniach pornograficznych z udziałem osób poniżej 18 roku życia stanowi zachowanie, o jakim mowa w ust. 1. |
Poprawka 46
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Nakłanianie dziecka do udziału w przedstawieniach pornograficznych podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej pięć lat. | 5. Nakłanianie osoby poniżej 18 roku życia do udziału w przedstawieniach pornograficznych stanowi zachowanie, o jakim mowa w ust. 1. |
Poprawka 47
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 6
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
6. Doprowadzenie dziecka do udziału w prostytucji dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej pięć lat. | 6. Doprowadzenie osoby poniżej 18 roku życia do udziału w czynnościach seksualnych lub jej wykorzystanie do celów takich czynności, gdzie oferuje się lub obiecuje pieniądze lub inne formy zapłaty bądź wynagrodzenia w zamian za udział w takich czynnościach, niezależnie od tego, czy zapłata, obietnica lub wynagrodzenie przekazywane są tej osobie poniżej 18 roku życia, czy też osobie trzeciej, stanowi czyn w rozumieniu ust. 1; |
Poprawka 48
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 7
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
7. Czerpanie korzyści z udziału dziecka w prostytucji dziecięcej lub wyzyskiwanie tej sytuacji w inny sposób podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej pięć lat. | skreślony |
Poprawka 49
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 8
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
8. Podejmowanie czynności seksualnych z udziałem dziecka związane z korzystaniem z prostytucji dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej pięć lat. | 8. Podejmowanie czynności seksualnych z udziałem osoby poniżej 18 roku życia i oferowanie lub obiecywanie pieniędzy lub zapłaty bądź wynagrodzenia w innej formie w zamian za udział w takich czynnościach, niezależnie od tego, czy zapłata, obietnica lub wynagrodzenie przekazywane są tej osobie, czy też osobie trzeciej, stanowi czyn w rozumieniu ust. 1; |
Poprawka 50
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 9
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
9. Zmuszanie do udziału w przedstawieniach pornograficznych podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej osiem lat. | 9. Zmuszanie osoby poniżej 18 roku życia do udziału w przedstawieniach pornograficznych stanowi zachowanie, o jakim mowa w ust. 1. |
Poprawka 51
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 10
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
10. Nakłanianie dziecka do udziału w prostytucji dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej osiem lat. | 10. Nakłanianie lub zmuszanie osoby poniżej 18 roku życia do udziału w czynnościach seksualnych, za który oferuje się lub obiecuje pieniądze lub inne formy zapłaty bądź wynagrodzenia w zamian za udział w takich czynnościach, niezależnie od tego, czy zapłata, obietnica lub wynagrodzenie przekazywane są tej osobie, czy też osobie trzeciej, stanowi czyn w rozumieniu ust. 1; |
Poprawka 52
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 11
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
11. Zmuszanie dziecka do prostytucji dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dziesięć lat. | skreślony |
Poprawka 53
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – nagłówek
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Przestępstwa związane z pornografią dziecięcą | Przestępstwa związane z materiałami ukazującymi czynności seksualne z udziałem osób poniżej 18 roku życia: |
Poprawka 54
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania karalności umyślnych czynów, o których mowa w art. 2 - 6. | 1. Jako że system prawa karnego stanowi nieodłączną część porządku prawnego każdego państwa członkowskiego, państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, że następujące umyślne czyny zostaną określone w prawie jako przestępstwo i zgodnie z ich systemem kar będą podlegać wymiarowi kary odpowiadającemu wadze czynu. |
Poprawka 55
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Nabywanie lub posiadanie pornografii dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej rok. | 2. Nabywanie lub posiadanie materiałów przedstawiających czynności seksualne z udziałem osób poniżej 18 roku życia stanowi zachowanie, o jakim mowa w ust. 1. |
Poprawka 56
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Świadome uzyskiwanie dostępu, za pośrednictwem technologii informatyczno-komunikacyjnych, do pornografii dziecięcej, podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej rok. | 3. Świadome uzyskiwanie dostępu, za pośrednictwem technologii informatyczno-komunikacyjnych, do treści przedstawiających czynności seksualne z udziałem osób poniżej 18 roku życia stanowi zachowanie, o jakim mowa ust. 1. |
Poprawka 57
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Dystrybucja, rozpowszechnianie lub przesyłanie pornografii dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dwa lata. | 4. Dystrybucja, rozpowszechnianie lub przesyłanie materiałów przedstawiających czynności seksualne z udziałem osób poniżej 18 roku życia stanowi zachowanie, o jakim mowa w ust. 1. |
Poprawka 58
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Oferowanie, dostarczanie lub udostępnianie pornografii dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dwa lata. | 5. Oferowanie, dostarczanie lub udostępnianie materiałów przedstawiających czynności seksualne z udziałem osób poniżej 18 roku życia stanowi zachowanie, o jakim mowa w ust. 1. |
Poprawka 59
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 6
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
6. Produkcja pornografii dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej pięć lat. | 6. Produkcja materiałów przedstawiających czynności seksualne z udziałem osób poniżej 18 roku życia stanowi zachowanie, o jakim mowa w ust. 1. |
Poprawka 60
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania karalności następującego czynu umyślnego: | Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania karalności następującego czynu umyślnego oraz tego, że zgodnie z ich systemem kar przestępstwo to będzie podlegać wymiarowi kary odpowiadającemu wadze czynu: |
Składanie przez osobę dorosłą, za pośrednictwem technologii informatyczno-komunikacyjnych, propozycji spotkania dziecku, które nie osiągnęło przewidzianego w prawie krajowym wieku przyzwolenia, w celu popełnienia któregokolwiek z przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 3 i art. 5 ust. 6, jeżeli po tej propozycji podjęto faktyczne czynności w celu doprowadzenia do takiego spotkania, podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dwa lata. | składanie przez osobę dorosłą, za pośrednictwem technologii informatyczno-komunikacyjnych, propozycji spotkania osobie, która nie osiągnęła przewidzianego w prawie krajowym wieku przyzwolenia, w celu popełnienia któregokolwiek z przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 3 i art. 5 ust. 6, jeżeli po tej propozycji podjęto faktyczne czynności w celu doprowadzenia do takiego spotkania. |
Poprawka 61
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zapewnienia karalności podżegania do któregokolwiek z przestępstw, o których mowa w art. 3–6 i pomocnictwa w tych przestępstwach. | 1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, że podżeganie do przestępstw, o których mowa w art. 3-6 i pomocnictwo w tych przestępstwach zostaną określone w prawie państwa członkowskiego jako przestępstwo i zgodnie z jego kodeksem karnym będą podlegać wymiarowi kary odpowiadającemu wadze czynu. |
Poprawka 62
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa podejmują środki niezbędne do zagwarantowania karalności usiłowania popełnienia przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 3-5, oraz art. 3 ust. 2, w odniesieniu do bycia świadkiem niegodziwego traktowania w celach seksualnych; art. 4 ust. 2-3 i ust. 5-11; i art. 5 ust. 2 i 4-6. | 2. Państwa podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, że usiłowanie popełnienia przestępstw, o których mowa w art. 3 ust. 3-5, oraz art. 3 ust. 2, w odniesieniu do bycia świadkiem niegodziwego traktowania w celach seksualnych; art. 4 ust. 2-3 i ust. 5-11; i art. 5 ust. 2 i 4-6 zostanie określone w prawie państwa członkowskiego jako przestępstwo i zgodnie z jego kodeksem karnym będzie podlegać wymiarowi kary odpowiadającemu wadze czynu. |
Poprawka 63
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 3 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania karalności następującego czynu umyślnego: | 3. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do utrudnienia popełniania następujących czynów umyślnych lub ich zakazania oraz zagwarantowania, że zostaną one określone w prawie jako przestępstwo i zgodnie z ich kodeksem karnym będą podlegać wymiarowi kary odpowiadającemu wadze czynu. |
Poprawka 64
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 8
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Przepisy art. 3 ust. 2 w odniesieniu do bycia świadkiem czynności seksualnych oraz przepisy ust. 3; art. 4 ust. 2 i 4 oraz art. 5 nie dotyczą dobrowolnych czynności seksualnych między dziećmi lub osobami o zbliżonym wieku i stopniu rozwoju psychologicznego i fizycznego lub dojrzałości, o ile czynności te nie są związane z żadnym nadużyciem. | Przepisy art. 3 ust. 2 w odniesieniu do bycia świadkiem czynności seksualnych oraz przepisy ust. 3; art. 4 ust. 2 i 4 oraz art. 5 nie dotyczą dobrowolnych czynności seksualnych między osobami, z których co najmniej jedna jest w wieku poniżej 18 lat, lub między osobami w podobnym wieku i o podobnym stopniu rozwoju psychologicznego i fizycznego lub dojrzałości, o ile czynności te nie są związane z żadnym nadużyciem. |
Poprawka 65
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 1 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Do celów niniejszej dyrektywy poniższe okoliczności, w zakresie, w jakim nie stanowią znamion przestępstw, o których mowa w art. 3-7, uznawane są za okoliczności obciążające: | 1. Państwa członkowskie przyjmują niezbędne wymagane prawem lub inne środki w celu zapewnienia, że następujące okoliczności, jeżeli nie stanowią one znamion przestępstwa, będą mogły być uznawane za zaostrzające wymiar kary przestępstwa, o których mowa w art. 3-7: |
Poprawka 66
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera a)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(a) dziecko nie osiągnęło przewidzianego w prawie krajowym wieku przyzwolenia; | (a) pokrzywdzony nie osiągnął przewidzianego w prawie krajowym wieku przyzwolenia; |
Poprawka 67
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera b)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(b) przestępstwo popełniono na szkodę dziecka szczególnie bezbronnego, zwłaszcza ze względu na jego niepełnosprawność umysłową lub fizyczną bądź stosunek zależności; | (b) przestępstwo popełniono na szkodę pokrzywdzonego szczególnie bezbronnego, zwłaszcza ze względu na jego niepełnosprawność umysłową lub fizyczną lub stosunek zależności; |
Poprawka 68
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera c)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(c) przestępstwo popełnił członek rodziny dziecka, osoba mieszkająca z dzieckiem lub osoba, która nadużyła swego autorytetu; | (c) przestępstwo popełnił członek rodziny pokrzywdzonego, osoba mieszkająca z nim lub osoba, która nadużyła swego autorytetu; |
Poprawka 69
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera g)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(g) przestępstwo zagroziło życiu dziecka; | (g) przestępstwo zagroziło życiu pokrzywdzonego; |
Poprawka 70
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera h)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(h) przestępstwo popełniono z użyciem poważnej przemocy lub wyrządziło dziecku poważną szkodę. | (h) przestępstwo popełniono z użyciem poważnej przemocy lub wyrządziło pokrzywdzonemu poważną szkodę. |
Poprawka 71
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by przestępstwa, o których mowa w art. 3-6, w których wystąpiła przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w ust. 1, podlegały skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym karom, surowszym niż kary przewidziane w art. 3-6 za podstawowy typ przestępstwa. | 2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by przestępstwa, o których mowa w art. 3-6, w których wystąpiła przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w ust. 1, podlegały skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym karom, surowszym niż kary przewidziane w art. 3-6 za podstawowy typ przestępstwa i które zostaną określone w przepisach państwa członkowskiego jako przestępstwa i zgodnie z ich kodeksem karnym będą podlegać wymiarowi kary odpowiadającemu wadze czynu. |
Poprawka 72
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Aby zapobiec ryzyku powrotu do przestępstwa, państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by na osobę fizyczną, która została skazana za jedno z przestępstw, o których mowa w art. 3–7, mógł zostać nałożony czasowy lub stały zakaz wykonywania działalności związanej z regularnymi kontaktami z dziećmi. | 1. Aby zapobiec ryzyku powrotu do przestępstwa, państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by na osobę fizyczną, która została skazana za jedno z przestępstw, o których mowa w art. 3-7, mógł zostać nałożony czasowy lub stały zakaz wykonywania działalności związanej z regularnymi kontaktami z osobami poniżej 18 roku życia. |
Poprawka 73
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Na zasadzie odstępstwa od art. 7 ust. 2 i art. 9 ust. 2 decyzji ramowej Rady 2009/315/WSiSW w sprawie organizacji i treści wymiany informacji pobranych z rejestrów karnych pomiędzy państwami członkowskimi, państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania by, na potrzeby skutecznego wykonywania środka polegającego na czasowym lub stałym zakazie wykonywania przez osobę działalności związanej z regularnymi kontaktami z dziećmi, w szczególności jeżeli państwo członkowskie występujące z wnioskiem uzależnia dostęp do niektórych rodzajów działalności od spełnienia warunku, że kandydaci nie zostali skazani za żadne z przestępstw, o których mowa w art. 3-7 niniejszej dyrektywy, informacja o zakazie wydanym w wyniku skazania za jedno z przestępstw, o których mowa w art. 3-7 niniejszej dyrektywy, była przekazywana, na wniosek złożony na mocy art. 6 tej decyzji ramowej, przez organ centralny państwa członkowskiego, którego obywatelstwo dana osoba posiada, oraz by można było we wszystkich przypadkach wykorzystać dane osobowe dotyczące takiego zakazu udostępnione na mocy art. 7 ust. 2 i 4 tej decyzji ramowej. | 3. Na zasadzie odstępstwa od art. 7 ust. 2 i art. 9 ust. 2 decyzji ramowej Rady 2009/315/WSiSW w sprawie organizacji i treści wymiany informacji pobranych z rejestrów karnych pomiędzy państwami członkowskimi, państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania by, na potrzeby skutecznego wykonywania środka polegającego na czasowym lub stałym zakazie wykonywania przez osobę działalności związanej z regularnymi kontaktami z osobami poniżej 18 roku życia, w szczególności jeżeli państwo członkowskie występujące z wnioskiem uzależnia dostęp do niektórych rodzajów działalności od spełnienia warunku, że kandydaci nie zostali skazani za żadne z przestępstw, o których mowa w art. 3-7 niniejszej dyrektywy, informacja o zakazie wydanym w wyniku skazania za jedno z przestępstw, o których mowa w art. 3-7 niniejszej dyrektywy, była przekazywana, na wniosek złożony na mocy art. 6 tej decyzji ramowej, przez organ centralny państwa członkowskiego, którego obywatelstwo dana osoba posiada, oraz by można było we wszystkich przypadkach wykorzystać dane osobowe dotyczące takiego zakazu udostępnione na mocy art. 7 ust. 2 i 4 tej decyzji ramowej. |
Poprawka 74
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 1 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by osoby prawne mogły zostać pociągnięte do odpowiedzialności za przestępstwa, o których mowa w art. 3–7, popełnione na ich korzyść przez jakąkolwiek osobę działającą indywidualnie albo jako członek organu osoby prawnej i pełniącą funkcje kierownicze w tej osobie prawnej, w oparciu o: | 1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zapewnienia możliwości pociągnięcia do odpowiedzialności osób prawnych za przestępstwa, o których mowa w art. 3-7, popełnione na ich korzyść przez jakąkolwiek osobę fizyczną działającą indywidualnie lub jako członek organu osoby prawnej i pełniącą funkcje kierownicze w tej osobie prawnej, w oparciu o: |
Poprawka 75
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 12
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 12 | skreślony |
Sankcje wobec osób prawnych |
|
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by osoba prawna pociągnięta do odpowiedzialności na mocy art. 11 ust. 1 podlegała skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym sankcjom, w tym grzywnom o charakterze kryminalnym lub innym, oraz mogącym obejmować inne sankcje, na przykład: |
|
(a) pozbawienie prawa do korzystania ze świadczeń publicznych lub pomocy publicznej; |
|
(b) czasowy lub stały zakaz prowadzenia działalności gospodarczej; |
|
(c) umieszczenie pod nadzorem sądowym; |
|
(d) likwidacja sądowa; |
|
(e) czasowe lub stałe zamknięcie zakładów wykorzystanych w celu popełnienia przestępstwa. |
|
2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by osoba prawna pociągnięta do odpowiedzialności na mocy art. 11 ust. 2 podlegała skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym karom lub środkom. |
|
Poprawka 76
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 13
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie wprowadzają możliwość odstąpienia od ścigania lub orzeczenia kar wobec dzieci pokrzywdzonych w wyniku przestępstw, o których mowa w art. 4 i art. 5 ust. 4-6, za ich udział w bezprawnych działaniach będący bezpośrednią konsekwencją tego, że padły ofiarą tych przestępstw. | Państwa członkowskie wprowadzają możliwość odstąpienia od ścigania lub orzeczenia kar wobec osób pokrzywdzonych w wyniku przestępstw, o których mowa w art. 4 i art. 5 ust. 4-6, za ich udział w bezprawnych działaniach będący bezpośrednią konsekwencją tego, że padły ofiarą tych przestępstw. |
Poprawka 77
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by osoby, jednostki lub służby odpowiedzialne za dochodzenie lub ściganie przestępstw, o których mowa w art. 3 do 7, dysponowały skutecznymi narzędziami dochodzeniowymi, umożliwiającymi prowadzenie operacji pod przykryciem, przynajmniej w sprawach związanych z wykorzystaniem technologii informatyczno-komunikacyjnych. | 3. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by osoby, jednostki lub służby odpowiedzialne za dochodzenie lub ściganie przestępstw, o których mowa w art. 3 do 7, dysponowały skutecznymi narzędziami dochodzeniowymi, umożliwiającymi prowadzenie operacji pod przykryciem, przynajmniej w sprawach związanych z wykorzystaniem technologii informatyczno-komunikacyjnych. Na takie dochodzenie wymagana jest uprzednia zgoda właściwego organu sądowego w danym państwie członkowskim, który następnie sprawuje nadzór nad jego prowadzeniem. |
Poprawka 78
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do umożliwienia jednostkom i służbom dochodzeniowym podejmowania prób identyfikacji osób pokrzywdzonych w wyniku przestępstw, o których mowa w art. 3 do 7, w szczególności poprzez analizę materiałów zawierających pornografię dziecięcą, takich jak fotografie i nagrania audiowizualne przesyłane lub udostępniane za pośrednictwem technologii informatyczno-komunikacyjnych. | 4. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do umożliwienia jednostkom i służbom dochodzeniowym podejmowania prób identyfikacji osób pokrzywdzonych w wyniku przestępstw, o których mowa w art. 3 do 7, w szczególności poprzez analizę materiałów takich jak fotografie i nagrania audiowizualne przesyłane lub udostępniane za pośrednictwem technologii informatyczno-komunikacyjnych. |
Poprawka 79
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by zasady zachowania poufności, których przestrzegania prawo krajowe wymaga od przedstawicieli niektórych zawodów związanych z kontaktem z dziećmi, nie uniemożliwiały przedstawicielom tych zawodów zgłaszania służbom odpowiedzialnym za ochronę dzieci wszelkich sytuacji, w których mogą oni zasadnie sądzić, że dziecko jest ofiarą przestępstw, o których mowa w art. 3-7. | 1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by zasady zachowania poufności, których przestrzegania prawo krajowe wymaga od przedstawicieli niektórych zawodów, których głównym zadaniem jest praca z osobami poniżej 18 roku życia, nie uniemożliwiały przedstawicielom tych zawodów zgłaszania służbom odpowiedzialnym za ochronę dzieci wszelkich sytuacji, w których mogą oni zasadnie sądzić, że osoba poniżej 18 roku życia jest ofiarą przestępstw, o których mowa w art. 3-7. |
Poprawka 80
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zachęcenia osób, które wiedzą o popełnieniu przestępstw, o których mowa w art. 3-7 lub które, w dobrej wierze, podejrzewają ich popełnienie, do zgłoszenia tego faktu właściwym służbom. | 2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zachęcenia osób, które wiedzą o popełnieniu względem osoby poniżej 18 roku życia przestępstw, o których mowa w art. 3-7, lub które, w dobrej wierze, podejrzewają ich popełnienie, do zgłoszenia tego faktu właściwym służbom. |
Poprawka 81
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 2 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 2a. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne, by oferować usługi informacyjne, takie jak specjalne telefoniczne linie informacyjne i strony internetowe udzielające osobom poniżej 18 roku życia porad i pomocy. |
Poprawka 82
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 2 b (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 2b. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do prowadzenia działań zapobiegawczych w szkołach celem umożliwienia osobom poniżej 18 roku życia głębszego zrozumienia praw każdego człowieka, poszanowania samego siebie i szacunku dla innych oraz rozpoznania sytuacji kłopotliwej, niepożądanej lub niewłaściwej. |
Poprawka 83
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Osobom pokrzywdzonym w wyniku przestępstw, o których mowa w art. 3 do 7, udzielana jest pomoc, wsparcie i ochrona, z uwzględnieniem potrzeby najlepszego zabezpieczenia interesów dziecka. | 1. Osobom poniżej 18 roku życia pokrzywdzonym w wyniku przestępstw, o których mowa w art. 3 do 7, udzielana jest pomoc, wsparcie i ochrona, z uwzględnieniem potrzeby najlepszego zabezpieczenia interesów tych osób. |
Poprawka 84
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa członkowskie zapewniają, by w przypadku gdy nie ma pewności co do wieku osoby, na szkodę której popełniono przestępstwa, o których mowa w art. 3–7, a istnieją powody aby sądzić, że dana osoba jest dzieckiem, zakłada się, że jest ona dzieckiem, tak by otrzymała ona natychmiastową możliwość skorzystania z pomocy, wsparcia i ochrony zgodnie z art. 18 i 19, do czasu ustalenia jej wieku. | 2. Państwa członkowskie zapewniają, by w przypadku gdy nie ma pewności co do wieku osoby, na szkodę której popełniono przestępstwa, o których mowa w art. 3-7, a istnieją powody aby sądzić, że dana osoba nie ukończyła 18 roku życia, zakłada się, że jest ona osobą poniżej 18 roku życia, tak by otrzymała ona natychmiastową możliwość skorzystania z pomocy, wsparcia i ochrony zgodnie z art. 18 i 19, do czasu ustalenia jej wieku. |
Poprawka 85
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by konkretne działania służące zapewnieniu pomocy i wsparcia osobom pokrzywdzonym, w krótkiej i długiej perspektywie czasowej, w celu ich rehabilitacji fizycznej i psychospołecznej, były podejmowane po przeprowadzeniu indywidualnej oceny szczególnych okoliczności, w jakich znalazło się każde pokrzywdzone dziecko, z uwzględnieniem odpowiednio opinii, potrzeb i obaw dziecka. | 2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by konkretne działania służące zapewnieniu pomocy i wsparcia osobom pokrzywdzonym, w krótkiej i długiej perspektywie czasowej, w celu ich rehabilitacji fizycznej i psychospołecznej, były podejmowane po przeprowadzeniu indywidualnej oceny szczególnych okoliczności, w jakich znalazł się każdy pokrzywdzony, z uwzględnieniem odpowiednio jego opinii, potrzeb i obaw. |
Poprawka 86
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Dzieci pokrzywdzone w wyniku przestępstw, o którym mowa w art. 3-7, są uważane za szczególnie wrażliwe ofiary na mocy art. 2 ust. 2, art. 8 ust. 4 i art. 14 ust. 1 decyzji ramowej 2001/220/WSiSW. | 3. Osoby poniżej 18 roku życia pokrzywdzone w wyniku przestępstw, o którym mowa w art. 3-7, są uważane za szczególnie wrażliwe ofiary na mocy art. 2 ust. 2, art. 8 ust. 4 i art. 14 ust. 1 decyzji ramowej 2001/220/WSiSW. |
Poprawka 87
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 4 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 4a. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do organizowania kampanii informacyjnych i innych kampanii na rzecz zapobiegania zagrożeniom związanym z przedstawianiem materiałów ukazujących czynności seksualne z udziałem osób poniżej 18 roku życia, w szczególności kampanii dotyczących sposobów wykrywania przestępczości i przeciwdziałania jej. |
Poprawka 88
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 4 b (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 4b. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki mające na celu pomaganie nauczycielom, pracownikom socjalnym, liderom młodzieżowym i wszystkim osobom pracującym z osobami poniżej 18 roku życia w rozwijaniu umiejętności korzystania z mediów i Internetu, w ramach ich programów lub działalności, oraz zachęcanie ich do tego, aby nauczyć osoby poniżej 18 roku życia reakcji mogących uchronić je przed niebezpieczeństwem. Istotne znaczenie ma uczenie osób poniżej 18 roku życia zasad bezpiecznego korzystania z Internetu. |
Poprawka 89
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 4 c (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 4c. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki mające na celu objęcie podstawowych celów i wartości działaniami edukacyjnymi na wszystkich poziomach edukacji. Niezbędne jest rozwijanie postaw poszanowania i sprawiedliwości umożliwiających osobom poniżej 18 roku życia rozwijanie szacunku dla samego siebie, innych osób, instytucji i swojego otoczenia. Osoba poniżej 18 roku życia może zdać sobie sprawę z niegodziwego traktowania, którego mogło paść ofiarą, oraz rozpoznać sytuację kłopotliwą lub niepożądaną, której mogło stać się przedmiotem, jeżeli ktoś będzie gotów jej wysłuchać. |
Poprawka 90
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – nagłówek
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Ochrona pokrzywdzonych dzieci w dochodzeniach i postępowaniach karnych | Ochrona pokrzywdzonych w dochodzeniach i postępowaniach karnych |
Poprawka 91
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by podczas dochodzenia i postępowania karnego organy sądowe wyznaczyły specjalnego przedstawiciela dla pokrzywdzonego dziecka, jeżeli, z mocy prawa krajowego, osoby, którym przysługuje odpowiedzialność rodzicielska, nie mogą reprezentować dziecka ze względu na konflikt interesów między nimi a danym dzieckiem, lub jeżeli dziecko nie ma opieki lub jest odłączone od rodziny. | 1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by podczas dochodzenia i postępowania karnego organy sądowe wyznaczyły specjalnego przedstawiciela dla pokrzywdzonego, jeżeli, z mocy prawa krajowego, osoby, którym przysługuje odpowiedzialność rodzicielska, nie mogą reprezentować osoby poniżej 18 roku życia ze względu na konflikt interesów między nimi a pokrzywdzonym, lub jeżeli osoba poniżej 18 roku życia nie ma opieki lub jest odłączona od rodziny. Przed podjęciem decyzji należy wysłuchać osoby pokrzywdzonej. |
Poprawka 92
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa członkowskie gwarantują niezwłoczny dostęp pokrzywdzonych dzieci do bezpłatnej porady prawnej i zastępstwa prawnego, w tym w celu dochodzenia odszkodowania. | 2. Państwa członkowskie gwarantują niezwłoczny dostęp pokrzywdzonych osób poniżej 18 roku życia do bezpłatnej porady prawnej i zastępstwa prawnego, w tym w celu dochodzenia odszkodowania. |
Poprawka 93
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 3 – litera a)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(a) przesłuchania pokrzywdzonych dzieci odbywały się bez nieuzasadnionej zwłoki po zgłoszeniu faktów właściwym organom; | (a) przesłuchania pokrzywdzonych osób poniżej 18 roku życia odbywały się z zasady bez nieuzasadnionej zwłoki po zgłoszeniu faktów właściwym organom; |
Poprawka 94
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 3 – litera b)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(b) przesłuchania pokrzywdzonych dzieci odbywały się, w razie potrzeby, w pomieszczeniach specjalnie zaprojektowanych lub przystosowanych do tego celu; | (b) przesłuchania pokrzywdzonych osób poniżej 18 roku życia odbywały się z zasady w pomieszczeniach specjalnie zaprojektowanych lub przystosowanych do tego celu; |
Poprawka 95
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 3 – litera c)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(c) przesłuchania pokrzywdzonych dzieci prowadzone były przez specjalistów, odpowiednio przeszkolonych do tego celu lub z ich udziałem; | (c) przesłuchania pokrzywdzonych osób poniżej 18 roku życia prowadzone były z zasady przez specjalistów, odpowiednio przeszkolonych do tego celu lub z ich udziałem; |
Poprawka 96
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 3 – litera d)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(d) wszystkie przesłuchania dziecka prowadziła, stosownie do sytuacji i możliwości, ta sama osoba; | (d) wszystkie przesłuchania pokrzywdzonej osoby poniżej 18 roku życia prowadziła z zasady ta sama osoba; |
Poprawka 97
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 3 – litera f)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(f) pokrzywdzonemu dziecku mógł towarzyszyć jego przedstawiciel prawny lub, w odpowiednich przypadkach, wybrana przez nie osoba dorosła, o ile nie podjęto umotywowanej decyzji o wykluczeniu takiej osoby. | (f) pokrzywdzonej osobie poniżej 18 roku życia mógł towarzyszyć jej przedstawiciel prawny lub, w odpowiednich przypadkach, wybrana przez nią osoba dorosła, o ile nie podjęto umotywowanej decyzji o wykluczeniu takiej osoby. |
Poprawka 98
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by w trakcie dochodzeń karnych dotyczących przestępstw, o których mowa w art. 3-7, wszystkie przesłuchania pokrzywdzonych dzieci, lub, w odpowiednich przypadkach, dzieci występujących w roli świadka, mogły być utrwalane audiowizualnie, i by te utrwalone przesłuchania mogły zostać wykorzystane jako dowód w trakcie postępowania przed sądem karnym, zgodnie z regułami przewidzianymi w jego prawie krajowym. | 4. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by w trakcie dochodzeń karnych dotyczących przestępstw, o których mowa w art. 3-7, wszystkie przesłuchania pokrzywdzonych osób poniżej 18 roku życia, lub, w odpowiednich przypadkach, osób poniżej 18 roku życia występujących w roli świadka, mogły być utrwalane audiowizualnie, i by te utrwalone przesłuchania mogły zostać wykorzystane jako dowód w trakcie postępowania przed sądem karnym, zgodnie z regułami przewidzianymi w ich prawie krajowym. |
Poprawka 99
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 5 – litera b)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(b) pokrzywdzone dziecko mogło być przesłuchane w sali sądowej nie będąc tam fizycznie obecne, w szczególności dzięki wykorzystaniu odpowiednich technologii komunikacyjnych. | (b) pokrzywdzona osoba poniżej 18 roku życia mogła być przesłuchana w sali sądowej, nie będąc tam fizycznie obecna, w szczególności dzięki wykorzystaniu odpowiednich technologii komunikacyjnych. |
Poprawka 100
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 20 – ustęp 2 – akapit pierwszy
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by udostępnione zostały skuteczne programy lub środki interwencyjne w celu zapobiegania ponownemu popełnieniu przestępstw o charakterze seksualnym na szkodę dzieci i minimalizacji ryzyka popełnienia takich przestępstw. Te programy lub środki dostępne są na każdym etapie postępowania karnego, w zakładzie karnym i poza nim, zgodnie z warunkami ustanowionymi w prawie krajowym. | 2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by udostępnione zostały skuteczne programy lub środki interwencyjne w celu zapobiegania ponownemu popełnieniu przestępstw o charakterze seksualnym na szkodę osób poniżej 18 roku życia i minimalizacji ryzyka popełnienia takich przestępstw. Te programy lub środki dostępne są na każdym etapie postępowania karnego, w zakładzie karnym i poza nim, zgodnie z warunkami ustanowionymi w prawie krajowym. |
Poprawka 101
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 20 – ustęp 2 – akapit drugi
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Takie programy lub środki interwencyjne są dostosowywane do specyficznych potrzeb rozwojowych dzieci popełniających przestępstwa seksualne, w tym także tych, które nie osiągnęły jeszcze wieku odpowiedzialności karnej. | Takie programy lub środki interwencyjne są dostosowywane do specyficznych potrzeb rozwojowych osób popełniających przestępstwa seksualne, w tym także tych, które nie osiągnęły jeszcze wieku odpowiedzialności karnej. |
Poprawka 102
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 20 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 20a |
| Środki prewencyjne |
| 1. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby zwiększyć ochronę praw osób poniżej 18 roku życia wśród osób pracujących z osobami poniżej 18 roku życia w sektorach kształcenia, zdrowia, opieki socjalnej, sądowej i policyjnej, a także w obszarach związanych ze sportem, kulturą i rekreacją. Takie środki obejmują rozpoczynaną już we wczesnym dzieciństwie naukę korzystania z mediów, która umożliwia osobom poniżej 18 roku życia bezpieczne korzystanie z technologii informacyjno-komunikacyjnych i podczas której wyjaśnia się im zagrożenia związane z korzystaniem z tych technologii. W proces tej nauki włączani są w równej mierze rodzice i podmioty świadczące szkolne i pozaszkolne usługi edukacyjne. |
| 2. Państwa członkowskie zachęcają media, aby uczestniczyły w nauczaniu korzystania z mediów w ramach swojej misji edukacyjnej i informacyjnej. |
| 3. Państwa członkowskie zachęcają sektor prywatny, zwłaszcza w zakresie technologii informacyjnych, komunikacji, turystyki, bankowości i finansów, oraz społeczeństwo obywatelskie do udziału w opracowywaniu i realizacji polityki na rzecz zapobiegania niegodziwemu traktowaniu osób poniżej 18 roku życia w celach seksualnych oraz ich seksualnemu wykorzystywaniu i walki z tymi przestępstwami na zasadzie samoregulacji i wymiany informacji z właściwymi organami. |
| 4. Państwa członkowskie zapewniają niezbędne środki finansowe poprzez utworzenie specjalnych funduszy na rzecz realizacji projektów i programów mających na celu zapobieganie seksualnemu wykorzystywaniu lub niegodziwemu traktowaniu osób poniżej 18 roku życia w celach seksualnych oraz ich ochronę przed takimi działaniami. |
| 5. Komisja w ramach ustrukturyzowanego dialogu wspiera państwa członkowskie w ich staraniach i troszczy się o regularną wymianę pomiędzy państwami członkowskimi w zakresie podejmowanych środków, w ten sposób przyczyniając się do upowszechnienia najlepszych modeli postępowania. |
Poprawka 103
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 20 – ustęp 5 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 5a. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby upewnić się, że na etapie szkoły podstawowej i średniej uczniowie i ich nauczyciele otrzymują informacje na temat zagrożeń związanych z seksualnym wykorzystywaniem lub niegodziwym traktowaniem osób poniżej 18 roku życia w celach seksualnych oraz na temat istniejących instrumentów ochrony. Informacje te stanowią część ogólnych informacji na temat seksualności, ze zwróceniem szczególnej uwagi na zagrożenia związane z technologiami informacyjnymi i komunikacyjnymi. |
Poprawka 104
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 21 | Artykuł 21 |
Blokowanie dostępu do stron internetowych zawierających pornografię dziecięcą | Środki związane z sieciami informacyjnymi i komunikacyjnymi |
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do tego, by doprowadzić do zablokowania użytkownikom Internetu na swoim terytorium dostępu do stron internetowych zawierających lub rozpowszechniających pornografię dziecięcą. Blokowanie podlega odpowiednim gwarancjom, w szczególności w celu dopilnowania, aby blokowanie było ograniczone do tego, co jest konieczne, aby użytkownicy byli informowani o powodzie zablokowania i aby dostawcy treści byli w możliwie najszerszym zakresie informowani o możliwości zaskarżenia takiego zablokowania. | 1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do niezwłocznego usunięcia treści przedstawiających czynności seksualne z udziałem osób poniżej 18 roku życia w elektronicznych sieciach informacyjnych i komunikacyjnych. Usunięcie takich treści następuje zgodnie z procedurami krajowymi i w myśl odpowiednich przepisów ochronnych gwarantujących, że usunięcie to ogranicza się do niezbędnego minimum. Poza tym Unia Europejska prowadzi negocjacje z państwami trzecimi w celu szybkiego usunięcia takich treści zamieszczanych na serwerach znajdujących się na ich terytorium. Państwa członkowskie, organy Unii oraz Europol zacieśniają przy tym współpracę z międzynarodowymi punktami kontaktowymi takimi jak INHOPE w celu szybkiego usunięcia takich treści. |
Poprawka 105
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Bez uszczerbku dla powyższego, państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do doprowadzenia do usunięcia stron internetowych zawierających lub rozpowszechniających pornografię dziecięcą. | 2. Państwa członkowskie są zobowiązane do podejmowania innych środków mających na celu uniemożliwienie dostępu do takich treści np. blokowania stron internetowych. Warunkiem tego jest całkowite wyczerpanie wszystkich środków służących usunięciu takich treści i na tej podstawie istnieją wystarczające dowody, że usunięcie treści jest niemożliwe. Środki te muszą się przy tym ograniczać do niezbędnego minimum, znajdują się w zakresie kompetencji sędziego, a osoby, których dotyczy dany środek, są informowane o powodach. Osobom tym przysługuje odwołanie w drodze postępowania sądowego. |
Poprawka 106
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 21a |
| Sporządzanie sprawozdań |
| Co rok Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie dotyczące środków podjętych przez państwa członkowskie oraz na szczeblu europejskim i międzynarodowym na rzecz ograniczenia niegodziwego traktowania osób poniżej 18 roku życia w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego tych osób, na rzecz usuwania materiałów ukazujących takie czynności, odnajdowania przestępców oraz ścigania i skazywania zarówno autora, jak i użytkownika tych treści. Sprawozdanie to zawiera także opis środków podjętych na różnych szczeblach politycznych w zakresie prewencji, ochrony pokrzywdzonych, pomocy i porad udzielanych pokrzywdzonym. |
Uzasadnienie
Decydujące znaczenie ma indywidualna i grupowa poprawa środków podejmowanych przez państwa członkowskie w tym zakresie. Obowiązek sporządzania takich sprawozdań pomógłby państwom członkowskim w uzupełnieniu sprawozdań sporządzanych co pięć lat dla ONZ i zapewniłby większą przejrzystość i lepszą koordynację przeprowadzanych działań.
PROCEDURA
Tytuł | Niegodziwe traktowanie w celach seksualnych i wykorzystywanie seksualne dzieci oraz pornografia dziecięca (uchylenie decyzji ramowej 2004/68/WSiSW) | ||||||
Odsyłacze | COM(2010)0094 – C7-0088/2010 – 2010/0064(COD) | ||||||
Komisja przedmiotowo właściwa | LIBE | ||||||
Opinia wydana przez Data ogłoszenia na posiedzeniu | CULT 21.4.2010 |
|
|
| |||
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania | Petra Kammerevert 3.5.2010 |
|
| ||||
Rozpatrzenie w komisji | 14.7.2010 |
|
|
| |||
Data przyjęcia | 27.10.2010 |
|
|
| |||
Wynik głosowania końcowego | +: –: 0: | 25 0 0 | |||||
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego | Magdi Cristiano Allam, Maria Badia i Cutchet, Zoltán Bagó, Malika Benarab-Attou, Lothar Bisky, Piotr Borys, Jean-Marie Cavada, Silvia Costa, Santiago Fisas Ayxela, Petra Kammerevert, Morten Løkkegaard, Marek Henryk Migalski, Doris Pack, Chrysoula Paliadeli, Marie-Thérèse Sanchez-Schmid, Marietje Schaake, Marco Scurria, Joanna Senyszyn, Emil Stoyanov, Hannu Takkula, Sabine Verheyen, Milan Zver | ||||||
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego | Ivo Belet, Luigi Berlinguer, Knut Fleckenstein, Nadja Hirsch, Oriol Junqueras Vies, Seán Kelly, Timothy Kirkhope, Iosif Matula, Mitro Repo, Monika Smolková, Rui Tavares, Róża Gräfin von Thun und Hohenstein | ||||||
25.1.2011
OPINIA Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia
dla Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zwalczania niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci oraz pornografii dziecięcej, uchylającej decyzję ramową 2004/68/WSiSW
( COM(2010)0094 – C7‑0088/2010 – 2010/0064(COD) )
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Marina Yannakoudakis
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
Podstawowe informacje
Dzieci z powodu swojej bezbronności są bardziej narażone na maltretowanie i niegodziwe traktowanie w celach seksualnych. Według danych UNICEF-u pornografia dziecięca generuje 20 mld euro, a do realizacji strasznych celów tego przemysłu wykorzystuje się 1 mln dzieci.[18] Niegodziwe traktowanie w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci stanowią szczególnie poważną formę przestępstwa i mogą spowodować długotrwałe szkody fizyczne, psychologiczne i społeczne u ofiar, ich rodzin i u rodzin sprawców.
Definicje
Do celów przedmiotowego sprawozdania, będącego przedmiotem zwykłej procedury ustawodawczej, ważne jest wprowadzenie definicji „dziecka”. Organizacje charytatywne działające na rzecz dzieci zalecają, żeby za „dziecko” uważać osobę poniżej wieku świadomej zgody, wymaganego w danym państwie członkowskim, a za „młodzież” osobę powyżej wieku przyzwolenia, wymaganego w danym państwie członkowskim, lecz poniżej 18 roku życia. Z perspektywy prawa jest to ważne rozróżnienie, ponieważ tak „dziecko”, będące poniżej wieku przyzwolenia, jak i „młodzież”, będący powyżej wieku przyzwolenia, lecz poniżej 18 roku życia, mają prawo do ochrony przed wykorzystywaniem seksualnym.
Sprawozdawczyni jest zdania, że pojęcie „pornografia dziecięca” powinno być stosowane jako przeciwieństwo „obrazów dzieci wykorzystywanych”. „Obraz dzieci wykorzystywanych” to szerokie pojęcie opisujące obrazy różnych rodzajów działań przestępczych, niekoniecznie mających charakter seksualny. Pojęcie „pornografia dziecięca” ma szerszy zakres prawny w obowiązujących protokołach i konwencjach oraz jest szeroko znane i ważne we wszystkich interpretacjach.
Perspektywa płci
Z powodu drażliwości tej kwestii zdobycie dokładnych danych dotyczących liczby ofiar płci męskiej i żeńskiej jest problematyczne. Jednakże wiadomo, że większa jest liczba dziewcząt, które zgłaszają niegodziwe traktowanie w celach seksualnych, niż chłopców. W niniejszej opinii uważa się, że niegodziwe traktowanie w celach seksualnych i wykorzystywanie seksualne może dotyczyć obu płci i nie jest skoncentrowane tylko na płci żeńskiej. Uznaje się również, że kobiety, jako główne opiekunki w rodzinach, są nieocenione w niesieniu skutecznej pomocy ofiarom lub sprawcom.
Ofiary
Dzieci, które były ofiarami niegodziwego traktowania w celach seksualnych, mogą zachować uraz po tym doświadczeniu przez całe życie, aż do wieku dorosłego. Dzieci, które były przedmiotem takiego traktowania, mogą stać się powtarzającymi się ofiarami, gdyż obrazy w internecie pozostają długo po popełnieniu czynu.
Sprawcy
Ważne jest, żeby powstrzymać przestępców przed ponownym popełnianiem przestępstwa. Wiadomo, że tego dokonać można na szczeblu krajowym za pomocą różnorodnych całościowych środków. Jednym z takich środków jest uruchomienie linii telefonicznej dla osób, które myślą o popełnieniu nadużycia seksualnego dziecka. Badania pokazały wiele razy, że jeżeli taka osoba może podyskutować o swoich myślach z przygotowanym doradcą, można ją odwieść od powrotu do przestępstwa. W niniejszej opinii zaleca się także, żeby państwa członkowskie oferowały programy postępowania z przestępcami seksualnymi, mające na celu ich reedukację.
Często pomijaną kwestią jest konieczność udzielania wsparcia i rad rodzinie sprawcy[19].
Najbliżsi członkowie rodziny przestępcy są często cichymi ofiarami, które na co dzień stoją w obliczu dezorganizacji wewnątrz jednostki rodzinnej i na zewnątrz w kontekście szerszej społeczności.
Usuwanie treści i blokowanie
Wśród zainteresowanych stron toczą się gorące dyskusje nad kwestią usuwania treści i blokowania. Przy rozpatrywaniu tego podejścia konieczne jest zachowanie ostrożnej równowagi między demokratyczną regulacją internetu za pośrednictwem swobody wypowiedzi a ochroną i dobrem naszych dzieci. Państwa członkowskie mają obowiązek pracować z dostawcami usług internetowych w celu zapewnienia ochrony dzieci przed nielegalną działalnością związaną z niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych. Obowiązek wprowadzenia nadzoru i kontroli bezpieczeństwa w celu ochrony dzieci również jest istotną kwestią.
W wielu państwach członkowskich blokowanie witryn na szczeblu lokalnym okazało się skuteczne[20]. Z tego powodu tak niezwykle ważne jest doprowadzenie przez państwa członkowskie po pierwsze do usunięcia stron internetowych zawierających lub rozpowszechniających pornografię dziecięcą oraz do zablokowania użytkownikom internetu na swoim terytorium dostępu do stron internetowych zawierających lub rozpowszechniających pornografię dziecięcą, jako podstawy działania jeżeli usunięcie nie jest możliwe. Poza jurysdykcją UE i w przypadku zawodności kontroli, blokowanie zamiast usuwania może być jedyną realną opcją.
Niniejsza opinia ponagla państwa członkowskie do współpracy z przemysłem IT i dostawcami usług internetowych w celu wzajemnego dzielenia się najlepszymi praktykami i wymiany informacji.
Podsumowanie
W opinii tej zastosowano wyważone i rozsądne podejście do przedmiotowej kwestii oraz dążono do nie wykroczenia poza kompetencje Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia, a także Unii Europejskiej w myśl traktatu lizbońskiego.
Jasne jest, że słuszne podejście to takie, które dąży do zajęcia się podstawowymi przyczynami danego problemu z myślą o likwidacji przestępstwa. Społeczeństwo, które zadba o bezbronnych, jak np. dzieci, zrobi istotny krok w kierunku stworzenia kultury, w której niegodziwe traktowanie w celach seksualnych i wykorzystywanie seksualne dzieci stanie się nie do przyjęcia.
Charakter tego przestępstwa szybko się zmienia, zwłaszcza wraz z postępującą technologią i jej stosowaniem. W przeszłości pornografia dziecięca była ograniczona jedynie do fizycznych zastosowań, takich jak poczta czy fotografia. Obecnie obrazy można rozesłać po całym świecie szybko i za darmo. Przestępczy charakter tego czynu, wykorzystywanie najsłabszych i nasz obowiązek ochrony dzieci oznacza, że bez wahania musimy przystąpić do silnego i zdecydowanego działania.
POPRAWKI
Komisja Praw Kobiet i Równouprawnienia zwraca się do Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o naniesienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:
Poprawka 1
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 1 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (1a) Wszystkie zainteresowane strony powinny stosować zasadę „zero tolerancji” w walce z niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych i wykorzystywaniem seksualnym dzieci oraz pornografią dziecięcą. |
Poprawka 2
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 3 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (3a) Ofiarami niegodziwego traktowania w celach seksualnych mogą być dzieci i młodzież płci żeńskiej i męskiej. |
Poprawka 3
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 3 b preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (3b)Należy zbadać zagrożenie, jakie stwarzają kobiety dopuszczające się niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych, jak również podobne zagrożenie stwarzane przez mężczyzn. |
Poprawka 4
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 4 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (4a) Ofiary handlu ludźmi często były ofiarami niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci. |
Uzasadnienie
Dzieci są bardziej podatne na cierpienie fizyczne i psychologiczne z powodu długoterminowych konsekwencji niegodziwego traktowania w celach seksualnych. Może to doprowadzić do wyobcowania z rodziny i społeczności, co z kolei czyni je bardziej podatnymi na inne formy wykorzystywania, takie jak handel ludźmi.
Poprawka 5
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 6 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(6) Poważne formy niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci powinny podlegać skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym karom. Chodzi tutaj szczególnie o nowe formy niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci, ułatwiane przez zastosowanie technologii informatycznych. Należy również wprowadzić jaśniejszą definicję pornografii dziecięcej, zbliżając ją do definicji zawartej w międzynarodowych instrumentach prawnych. | (6) Poważne formy niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci powinny podlegać skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym karom. Chodzi tutaj szczególnie o nowe formy niegodziwego traktowania w celach seksualnych i wykorzystywania seksualnego dzieci, ułatwiane przez zastosowanie technologii informatycznych, takie jak „grooming” (nagabywanie dzieci online w celach seksualnych) za pośrednictwem portali internetowych sieci społecznościowych i czatroomów. Należy również wprowadzić jaśniejszą definicję pornografii dziecięcej, zbliżając ją do definicji zawartej w międzynarodowych instrumentach prawnych. |
Poprawka 6
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 7 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (7a) Jednocześnie należy zagwarantować, że różnice w tradycjach kulturowych i prawnych nie będą wykorzystywane jako argument za zatajaniem niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych ani pornografii dziecięcej. |
Poprawka 7
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 8 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(8) Należy ułatwić dochodzenie przestępstw i wnoszenie aktów oskarżenia w ramach postępowań karnych, aby uwzględnić trudności, jakie pokrzywdzone dzieci mają z ujawnieniem faktu ich niegodziwego traktowania, oraz anonimowość przestępców w cyberprzestrzeni. By zapewnić skuteczne dochodzenie i ściganie przestępstw, o których mowa w niniejszej dyrektywie, osobom odpowiedzialnym za dochodzenie i ściganie tych przestępstw należy udostępnić skuteczne narzędzia dochodzeniowe. Mogą one obejmować operacje pod przykryciem, kontrolę komunikacji, niejawną inwigilację, w tym elektroniczną, monitorowanie rachunków bankowych lub inne metody dochodzenia finansowego. | (8) Należy ułatwić dochodzenie przestępstw, wnoszenie aktów oskarżenia w ramach postępowań karnych i identyfikację przestępcy, aby uwzględnić trudności, jakie pokrzywdzone dzieci mają z ujawnieniem faktu ich niegodziwego traktowania. Anonimowość przestępców w cyberprzestrzeni nie powinna stanowić przeszkody w prowadzeniu dochodzenia i natychmiastowego odnalezienia winnego. Państwa członkowskie powinny zatem wspierać środki gwarantujące anonimowość na forum publicznym i jednocześnie natychmiastową identyfikację – w przypadku przestępstwa – użytkowników cyberprzestrzeni, zwłaszcza w wirtualnych miejscach, w których istnieje największe ryzyko nagabywania, takich jak portale sieci społecznościowych, fora, platformy społecznościowe i blogi. By zapewnić skuteczne dochodzenie i ściganie przestępstw, o których mowa w niniejszej dyrektywie, osobom odpowiedzialnym za dochodzenie i ściganie tych przestępstw należy udostępnić skuteczne narzędzia dochodzeniowe. Mogą one obejmować operacje pod przykryciem, kontrolę komunikacji, niejawną inwigilację, w tym elektroniczną, monitorowanie rachunków bankowych lub inne metody dochodzenia finansowego. Prowadzenie takich dochodzeń powinno wymagać uzyskania uprzedniej zgody właściwego organu sądowego w danym państwie członkowskim, który następnie powinien sprawować nadzór nad ich wykonaniem. |
Poprawka 8
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 8 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (8a) System wczesnego ostrzegania przez regularne zgłaszanie – na policję lub pod lokalne telefoniczne numery interwencyjne – podejrzanych materiałów dotyczących niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych w internecie prawdopodobnie znacząco przyczyni się do szybkiego ukrócenia działań przestępców seksualnych i niezwłocznego informowania władz i dostawców usług internetowych o istnieniu w ich sieci takich nielegalnych materiałów, aby mogli niezwłocznie podjąć odpowiednie działania w celu zlikwidowania publicznego dostępu do nielegalnych materiałów i zabezpieczenia dowodów dla celów dochodzeń w sprawach o naruszenie prawa. |
Poprawka 9
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 9 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(9) Należy zmienić normy jurysdykcyjne w celu zagwarantowania, by sprawcy z Unii Europejskiej dopuszczający się niegodziwego traktowania w celach seksualnych lub wykorzystywania seksualnego dzieci byli ścigani nawet jeżeli popełnią przestępstwo poza Unią Europejską, w szczególności w ramach tak zwanej turystyki seksualnej. | (9) Ważne jest, aby zwiększyć skuteczność prawa, w tym eksterytorialnego prawa karnego, w celu zagwarantowania, by sprawcy z Unii Europejskiej dopuszczający się niegodziwego traktowania w celach seksualnych lub wykorzystywania seksualnego dzieci byli ścigani nawet jeżeli popełnią przestępstwo poza Unią Europejską, w szczególności w ramach tak zwanej turystyki seksualnej, które to zjawisko rozprzestrzenia się geograficznie, co niesie z sobą poważne konsekwencje. |
Poprawka 10
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 9 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (9a) Państwa członkowskie powinny rozwijać otwarty dialog i komunikację z krajami trzecimi, tak by móc ścigać na mocy odpowiednich przepisów krajowych, sprawców przemieszczających się do tych krajów w celach uprawiania tzw. turystyki seksualnej. |
Uzasadnienie
Turystyka seksualna może zostać skutecznie zwalczona jedynie za pomocą ponadgranicznej współpracy wszystkich państw.
Poprawka 11
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 10 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(10) Powinny być podejmowane środki na rzecz ochrony pokrzywdzonych dzieci w celu najlepszego zabezpieczenia ich interesu, z uwzględnieniem oceny ich potrzeb. Pokrzywdzone dzieci powinny mieć łatwy dostęp do środków ochrony prawnej, w tym bezpłatnego doradztwa i zastępstwa prawnego, oraz środków zapobiegających konfliktom interesów, w przypadkach, w których niegodziwego traktowania dopuszczają się członkowie rodziny. Ponadto pokrzywdzone dzieci, które przedłożą swoją sprawę właściwym organom, powinny być chronione przed sankcjami, wynikającymi przykładowo z krajowych przepisów dotyczących imigracji lub prostytucji. Co więcej, udział pokrzywdzonych dzieci w postępowaniu karnym nie powinien powodować u nich dodatkowych traumatycznych przeżyć wskutek przesłuchań lub kontaktu wzrokowego z przestępcami. | (10) Powinny być podejmowane środki na rzecz ochrony pokrzywdzonych dzieci w celu najlepszego zabezpieczenia ich interesu, z uwzględnieniem oceny ich potrzeb. Pokrzywdzone dzieci powinny mieć łatwy dostęp do środków ochrony prawnej, w tym bezpłatnego doradztwa i zastępstwa prawnego, oraz środków zapobiegających konfliktom interesów, w przypadkach, w których niegodziwego traktowania dopuszczają się członkowie rodziny. Ponadto pokrzywdzone dzieci, które przedłożą swoją sprawę właściwym organom, powinny być chronione przed sankcjami, wynikającymi przykładowo z krajowych przepisów dotyczących imigracji lub prostytucji. Co więcej, udział pokrzywdzonych dzieci w postępowaniu karnym nie powinien powodować u nich dodatkowych traumatycznych przeżyć wskutek przesłuchań lub kontaktu wzrokowego z przestępcami. Poufność wszelkich informacji dotyczących tożsamości pokrzywdzonych dzieci ma zasadnicze znaczenie dla ochrony tych dzieci. |
Poprawka 12
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 10 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (10a) Warunkiem pełnej ochrony ofiar jest informowanie pokrzywdzonych dzieci o ich prawach i dostępnych usługach, o ogólnym przebiegu dochodzenia lub postępowania, a także o ich roli w dochodzeniu lub postępowaniu, jak również o ich wyniku. |
| Ponadto należy przyjąć środki, które powinny zapewnić dzieciom edukację w zakresie ich praw do ochrony przed nadużyciami, sposobów zabezpieczenia, a także ich postępowania, jeżeli są lub były ofiarami nadużyć. |
Poprawka 13
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 12 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(12) W odpowiednich przypadkach, ze względu na zagrożenie, jakie powodują, oraz potencjalne ryzyko ponownego popełnienia przestępstw seksualnych przeciwko dzieciom, skazani przestępcy powinni być, czasowo lub na stałe, pozbawiani możliwości wykonywania działalności związanej z regularnym kontaktem z dziećmi. Należy ułatwić egzekwowanie tego typu zakazów w całej UE. | (12) W odpowiednich przypadkach, ze względu na zagrożenie, jakie powodują, oraz potencjalne ryzyko ponownego popełnienia przestępstw seksualnych przeciwko dzieciom, skazani przestępcy powinni być, czasowo lub na stałe, pozbawiani możliwości wykonywania działalności związanej z regularnym kontaktem z dziećmi. Należy ułatwić egzekwowanie tego typu zakazów w całej UE. Państwa członkowskie powinny przeprowadzać kontrole przesiewowe przed zatrudnianiem osób na stanowiska wymagające prowadzenia regularnych zajęć z dziećmi. Procedury te należy stosować zgodnie z prawem obowiązującym w państwach członkowskich. |
Poprawka 14
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 12 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (12a) Internet stanowi jeden z elementów życia społecznego i nie powinien być postrzegany jako przestrzeń „neutralna”. Podobnie jak w przypadku zwykłego społeczeństwa będą musiały być stosowane normy i zasady rządzące jego użytkowaniem. |
Poprawka 15
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 13 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(13) Pornografia dziecięca, czyli obrazy przestawiające niegodziwe traktowanie w celach seksualnych, to szczególny rodzaj treści, której nie można interpretować jako wyrażanie opinii. W celu zwalczania tego zjawiska należy ograniczyć obieg materiałów przedstawiających niegodziwe traktowanie dzieci poprzez utrudnienie sprawcom wprowadzania takich materiałów do publicznie dostępnych stron internetowych. Dlatego konieczne są działania w celu usuwania takich treści u źródła oraz zatrzymywania osób odpowiedzialnych za dystrybucję lub pobieranie obrazów przedstawiających niegodziwe traktowanie dzieci. UE, w szczególności poprzez intensywniejszą współpracę z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, powinna dążyć do ułatwienia skutecznego usuwania przez organy państw trzecich stron internetowych zawierających pornografię dziecięcą utrzymywanych na ich terytorium. Jednakże ze względu na to, że pomimo takich wysiłków, usunięcie pornografii dziecięcej u źródła okazuje się trudne w przypadkach, w których oryginalne materiały znajdują się poza terytorium UE, należy ustanowić mechanizmy blokowania dostępu z terytorium Unii do stron internetowych, co do których ustalono, że zawierają lub pornografię dziecięcą lub służą do jej rozpowszechniania. Można do tego wykorzystać, stosownie do okoliczności, różne mechanizmy, w tym mechanizmy ułatwiające właściwym organom sądowym lub policyjnym zarządzanie takiej blokady lub zachęcające dostawców usług internetowych do dobrowolnego opracowania kodeksów postępowania oraz wytycznych w zakresie blokowania dostępu do takich stron internetowych, jak również wspierające ich w tym zakresie. Zarówno w celu usuwania, jak i blokowania treści przedstawiających niegodziwe traktowanie dzieci w celach seksualnych, należy ustanowić i umacniać współpracę między organami publicznymi, w szczególności w interesie zagwarantowania, by krajowe wykazy stron internetowych zawierających materiały z pornografią dziecięcą były jak najbardziej kompletne, a także by unikać powielania prac. Przy realizacji inicjatyw w tym zakresie należy uwzględnić prawa użytkowników końcowych, przestrzegać obowiązujących procedur prawnych i sądowych oraz postępować w zgodności z europejską konwencją praw człowieka i Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej. W ramach programu na rzecz bezpieczniejszego Internetu ustanowiono sieć telefonów interwencyjnych, służących do gromadzenia informacji oraz zagwarantowaniu odpowiedniego zakresu i wymiany raportów dotyczących głównych rodzajów nielegalnych treści zamieszczanych online. | (13) Pornografia dziecięca to obrazy przestawiające niegodziwe traktowanie w celach seksualnych. W celu zwalczania tego zjawiska należy ograniczyć obieg materiałów przedstawiających niegodziwe traktowanie dzieci poprzez utrudnienie sprawcom wprowadzania takich materiałów do publicznie dostępnych stron internetowych. Dlatego konieczne są działania w celu usuwania takich treści u źródła oraz zatrzymywania osób odpowiedzialnych za dystrybucję lub pobieranie obrazów przedstawiających niegodziwe traktowanie dzieci. UE, w szczególności poprzez intensywniejszą współpracę z państwami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi, powinna dążyć do ułatwienia skutecznego usuwania przez organy państw trzecich stron internetowych zawierających pornografię dziecięcą utrzymywanych na ich terytorium. Pomimo takich wysiłków usunięcie pornografii dziecięcej u źródła okazuje się trudne w przypadkach, w których oryginalne materiały znajdują się poza terytorium UE, podczas gdy zdecydowana większość zablokowanych stron internetowych jest udostępniana za pośrednictwem serwerów znajdujących się w krajach (głównie USA i UE), które podpisały Konwencję o prawach dziecka ONZ lub protokół fakultatywny do Konwencji o prawach dziecka w sprawie handlu dziećmi, dziecięcej prostytucji i dziecięcej pornografii. Należy wprowadzić mechanizmy wzmacniające współpracę międzynarodową między państwami, organami sądowymi i policyjnymi, a także punktami raportowania przypadków dziecięcej pornografii w celu zapewnienia bezpiecznego i szybkiego usuwania stron internetowych zawierających pornografię dziecięcą. Przy realizacji inicjatyw w tym zakresie należy uwzględnić prawa użytkowników końcowych, przestrzegać obowiązujących procedur prawnych i sądowych oraz postępować w zgodności z europejską konwencją praw człowieka i Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej. W ramach programu na rzecz bezpieczniejszego Internetu ustanowiono sieć telefonów interwencyjnych, służących do gromadzenia informacji oraz zagwarantowaniu odpowiedniego zakresu i wymiany raportów dotyczących głównych rodzajów nielegalnych treści zamieszczanych online. |
Poprawka 16
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 13 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (13a). Istnieje wiele punktów dostępu umożliwiających oglądanie w sieci obrazów z pornografią dziecięcą a przestępcy dostosowują się do rozwoju sytuacji w zakresie technologii i jej zastosowań. |
Poprawka 17
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 13 b preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (13b). Europejska koalicja finansowa powinna rozszerzyć swoje kompetencje z wyłącznie komercyjnych witryn z pornografią dziecięcą na wszystkie obrazy z pornografią dziecięcą w internecie. |
Poprawka 18
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – litera b – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(b) „pornografia dziecięca” oznacza: | (b) „pornografia dziecięca” to forma niegodziwego traktowania dzieci i oznacza: |
Uzasadnienie
Używając pojęcia „pornografia dziecięca”, kładzie się nacisk na seksualny cel czynu, natomiast pojęcie „obrazów dzieci wykorzystywanych” jest szerszym terminem, używanym do opisywania obrazów różnych rodzajów czynów przestępczych, niekoniecznie mających charakter seksualny: w zakres niniejszych przepisów wchodzą niegodziwe traktowanie w celach seksualnych i wykorzystywanie seksualne dzieci oraz pornografia dziecięca. Biorąc pod uwagę zakres przepisów, a także obecne ustawodawstwo i terminologię prawniczą stosowaną w „Protokole fakultatywnym do Konwencji praw dziecka dotyczącym sprzedaży dzieci, prostytucji dziecięcej i pornografii dziecięcej” oraz w „Konwencji o ochronie dzieci przed seksualnym wykorzystywaniem i niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych Rady Europy”, sprawozdawczyni radzi stosowanie pojęcia „pornografia dziecięca”.
Poprawka 19
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Doprowadzenie, w celach seksualnych, dziecka, które nie osiągnęło przewidzianego w prawie krajowym wieku, od którego można wyrazić prawnie skuteczną zgodę na udział w czynnościach seksualnych („wieku przyzwolenia”), do bycia świadkiem niegodziwego traktowania w celach seksualnych lub czynności seksualnych, nawet jeśli nie musi samo w nich uczestniczyć, podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dwa lata. | 2. Doprowadzenie, w celach seksualnych, dziecka, które nie osiągnęło przewidzianego w prawie krajowym wieku, od którego można wyrazić prawnie skuteczną zgodę na udział w czynnościach seksualnych („wieku przyzwolenia”), do bycia świadkiem niegodziwego traktowania w celach seksualnych lub czynności seksualnych, nawet jeśli nie musi samo w nich uczestniczyć, podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dwa lata, a także zakazowi uprawiania zawodów, które zakładają jakikolwiek kontakt z dziećmi. |
Poprawka 20
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Uczestnictwo w czynnościach seksualnych z dzieckiem, które nie osiągnęło przewidzianego w prawie krajowym wieku przyzwolenia, podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi przynajmniej pięć lat. | 3. Uczestnictwo w czynnościach seksualnych z dzieckiem, które nie osiągnęło przewidzianego w prawie krajowym wieku przyzwolenia, podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi przynajmniej osiem lat, a także zakazowi uprawiania zawodów, które zakładają jakikolwiek kontakt z dziećmi. |
Poprawka 21
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 4 – litera i
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(i) dochodzi do nadużycia uznanego stosunku zaufania, autorytetu lub wpływu na dziecko, podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej osiem lat; lub | (i) dochodzi do nadużycia uznanego stosunku zaufania, autorytetu lub wpływu na dziecko, podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej osiem lat, a także zakazowi uprawiania zawodów, które w jakikolwiek sposób są powiązane z dziećmi. W przypadku rodziców winnych niegodziwego traktowania ich dzieci kara musi być odpowiednia, żeby uchronić dzieci przed możliwością ponownego popełnienia takich czynów przez rodziców; |
Poprawka 22
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 4 – litera ii
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(ii) dochodzi do wykorzystania szczególnej bezbronności dziecka, zwłaszcza wynikającej z jego niepełnosprawności umysłowej lub fizycznej bądź stosunku zależności, podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej osiem lat; lub | (ii) dochodzi do wykorzystania szczególnej bezbronności dziecka, zwłaszcza wynikającej z jego niepełnosprawności umysłowej lub fizycznej, ubóstwa i wykluczenia społecznego bądź stosunku zależności, podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej osiem lat, a także zakazowi uprawiania zawodów, które zakładają jakikolwiek kontakt z dziećmi; |
Poprawka 23
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 4 – litera iii
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(iii) dochodzi do użycia przymusu, przemocy lub groźby, podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dziesięć lat. | (iii) dochodzi do użycia przymusu, przemocy lub groźby, podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dziesięć lat, a także zakazowi uprawiania zawodów, które zakładają jakikolwiek kontakt z dziećmi. |
Poprawka 24
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Zmuszanie dziecka do czynności seksualnych z osobą trzecią podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dziesięć lat. | 5. Zmuszanie dziecka do czynności seksualnych z osobą trzecią podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dziesięć lat, a także zakazowi uprawiania zawodów, które zakładają jakikolwiek kontakt z dziećmi. |
Poprawka 25
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Doprowadzenie dziecka do udziału w przedstawieniach pornograficznych podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dwa lata | 2. Doprowadzenie dziecka do udziału w przedstawieniach pornograficznych podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dwa lata, a także zakazowi uprawiania zawodów, które zakładają jakikolwiek kontakt z dziećmi. |
Poprawka 26
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Czerpanie korzyści z udziału dziecka w przedstawieniach pornograficznych lub wyzyskiwanie tej sytuacji w inny sposób podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dwa lata. | 3. Czerpanie korzyści z udziału dziecka w przedstawieniach pornograficznych lub wyzyskiwanie tej sytuacji w inny sposób podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dwa lata, a także zakazowi uprawiania zawodów, które zakładają jakikolwiek kontakt z dziećmi. |
Poprawka 27
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Świadomy udział w przedstawieniach pornograficznych z udziałem dzieci podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dwa lata. | 4. Świadomy udział w przedstawieniach pornograficznych z udziałem dzieci podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dwa lata, a także zakazowi uprawiania zawodów, które zakładają jakikolwiek kontakt z dziećmi. |
Poprawka 28
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Nakłanianie dziecka do udziału w przedstawieniach pornograficznych podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej pięć lat. | 5. Nakłanianie dziecka do udziału w przedstawieniach pornograficznych podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej pięć lat, a także zakazowi uprawiania zawodów, które zakładają jakikolwiek kontakt z dziećmi. |
Poprawka 29
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 6
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
6. Doprowadzenie dziecka do udziału w prostytucji dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej pięć lat. | 6. Doprowadzenie dziecka do udziału w prostytucji dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej pięć lat, a także zakazowi uprawiania zawodów, które zakładają jakikolwiek kontakt z dziećmi. |
Poprawka 30
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 6 – akapit 1 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| W szczególnych przypadkach kara maksymalna wynosi co najmniej 8 lat, zwłaszcza jeśli dziecko jest narażone na niebezpieczeństwo, zastosowanie skrajnej przemocy naraża dziecko na poważną szkodę lub występują przypadki o charakterze bardziej systematycznym czy zorganizowanym. |
Poprawka 31
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 7
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
7. Czerpanie korzyści z udziału dziecka w prostytucji dziecięcej lub wyzyskiwanie tej sytuacji w inny sposób podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej pięć lat. | 7. Czerpanie korzyści z udziału dziecka w prostytucji dziecięcej lub wyzyskiwanie tej sytuacji w inny sposób podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej pięć lat, a także zakazowi uprawiania zawodów, które zakładają jakikolwiek kontakt z dziećmi. |
Poprawka 32
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 8
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
8. Podejmowanie czynności seksualnych z udziałem dziecka związane z korzystaniem z prostytucji dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej pięć lat. | 8. Podejmowanie czynności seksualnych z udziałem dziecka związane z korzystaniem z prostytucji dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej osiem lat, a także zakazowi uprawiania zawodów, które zakładają jakikolwiek kontakt z dziećmi. |
Poprawka 33
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 9
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
9. Zmuszanie do udziału w przedstawieniach pornograficznych podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej osiem lat. | 9. Zmuszanie do udziału w przedstawieniach pornograficznych podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej osiem lat, a także zakazowi uprawiania zawodów, które zakładają jakikolwiek kontakt z dziećmi. |
Poprawka 34
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 10
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
10. Nakłanianie dziecka do udziału w prostytucji dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej osiem lat. | 10. Nakłanianie dziecka do udziału w prostytucji dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej osiem lat, a także zakazowi uprawiania zawodów, które zakładają jakikolwiek kontakt z dziećmi. |
Poprawka 35
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 11
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
11. Zmuszanie dziecka do prostytucji dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dziesięć lat. | 11. Zmuszanie dziecka do prostytucji dziecięcej podlega karze pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej dziesięć lat, a także zakazowi uprawiania zawodów, które zakładają jakikolwiek kontakt z dziećmi. |
Poprawka 36
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – nagłówek
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Przestępstwa związane z pornografią dziecięcą | Przestępstwa związane z materiałami przedstawiającymi niegodziwe traktowanie dzieci |
Uzasadnienie
Zwrot „pornografia dziecięca” jest bardzo problematyczny. Zwyczajowa definicja terminu „pornografia” odnosi się do dobrowolnych czynności między dorosłymi. The wording child abuse material gives a clear message: oglądanie ich dowodzi przestępstwa.
Poprawka 37
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 3 – litera b
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(b) organizacja podróży w celu popełnienia przestępstw, o których mowa w art. 3-6. | (b) organizacja podróży lub inne uzgodnienia w celu popełnienia przestępstw, o których mowa w art. 3-6. |
Uzasadnienie
W odniesieniu do organizowania dziecięcej turystyki seksualnej podmioty ułatwiające niegodziwe traktowanie w celach seksualnych i wykorzystywanie seksualne dzieci obejmują nie tylko organizatorów podróży, takich jak organizatorzy wycieczek oraz biura podróży, ale także wielu pośredników świadczących inne usługi, takie jak hotele, schroniska, przewodnicy wycieczek, usługi tłumaczeniowe i tak dalej.
Poprawka 38
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera b
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(b) przestępstwo popełniono na szkodę dziecka szczególnie bezbronnego, zwłaszcza ze względu na jego niepełnosprawność umysłową lub fizyczną bądź stosunek zależności; | (b) przestępstwo popełniono na szkodę dziecka szczególnie bezbronnego, zwłaszcza ze względu na jego niepełnosprawność umysłową lub fizyczną albo ubóstwo i wykluczenie społeczne bądź stosunek zależności; |
Poprawka 39
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by środki, o których mowa w ust. 1 były odnotowywane w rejestrze karnym skazującego państwa członkowskiego. | 2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by środki, o których mowa w ust. 1 były odnotowywane w rejestrze karnym skazującego państwa członkowskiego. Państwa członkowskie przyjmują konieczne środki legislacyjne lub inne zapewniające sprawdzanie rejestrów karnych za każdym razem, gdy dana osoba ubiega się o nową pracę, której wykonywanie wymaga regularnych kontaktów z dziećmi. |
Poprawka 40
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 3 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 3a. Państwa członkowskie powinny dopilnować, by organizacje państwowe i prywatne prowadzące działalność związaną z utrzymywaniem regularnych kontaktów z dziećmi systematycznie sprawdzały rejestry karne nowych pracowników, a także stosowanie przez organizacje świadczące usługi na rzecz dzieci, w tym szkoły, zdecydowanych i aktywnych strategii politycznych na rzecz ochrony dzieci. |
Uzasadnienie
Zapis i wymiana informacji muszą być uzupełniane przez odpowiednie działania organizacji zaangażowanych w regularne kontakty z dziećmi, co zapewni sprawdzanie – drogą wcześniejszych kontroli przed złożeniem oferty pracy – rejestrów karnych kandydatów ubiegających się o stanowisko wymagające kontaktów z dziećmi czy prowadzenie zajęć z ich udziałem.
Poprawka 41
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 13
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie wprowadzają możliwość odstąpienia od ścigania lub orzeczenia kar wobec dzieci pokrzywdzonych w wyniku przestępstw, o których mowa w art. 4 i art. 5 ust. 4-6, za ich udział w bezprawnych działaniach będący bezpośrednią konsekwencją tego, że padły ofiarą tych przestępstw. | Państwa członkowskie odstępują od ścigania lub orzeczenia kar wobec dzieci pokrzywdzonych w wyniku przestępstw, o których mowa w art. 4 i art. 5 ust. 4-6, za ich udział w bezprawnych działaniach będący bezpośrednią konsekwencją tego, że padły ofiarą tych przestępstw. |
Uzasadnienie
Pokrzywdzone dziecko nie powinno zostać uznane za zdolne do wyrażenia zgody na prostytucję czy udział w obrazach przedstawiających niegodziwe traktowanie dzieci. Niezależnie od zamierzonej czy domniemanej „zgody” ze strony ofiary odpowiedzialność karna spoczywa wyłącznie na sprawcy.
Poprawka 42
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by dochodzenie i ściganie przestępstw, o których mowa w art. 3-7, nie były zależne od złożenia zawiadomienia lub oskarżenia przez pokrzywdzonego oraz by postępowanie karne mogło być kontynuowane nawet gdy pokrzywdzony wycofał swoje zeznania. | 1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by dochodzenie i ściganie przestępstw, o których mowa w art. 3-7, nie były zależne od złożenia zawiadomienia lub oskarżenia przez pokrzywdzonego oraz by postępowanie karne mogło być kontynuowane nawet gdy pokrzywdzony wycofał swoje zeznania. Procedury te stosowane są zgodnie z prawem obowiązującym w państwach członkowskich. |
Poprawka 43
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by osoby, jednostki lub służby odpowiedzialne za dochodzenie lub ściganie przestępstw, o których mowa w art. 3 do 7, dysponowały skutecznymi narzędziami dochodzeniowymi, umożliwiającymi prowadzenie operacji pod przykryciem, przynajmniej w sprawach związanych z wykorzystaniem technologii informatyczno-komunikacyjnych. | 3. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by osoby, jednostki lub służby odpowiedzialne za dochodzenie lub ściganie przestępstw, o których mowa w art. 3 do 7, dysponowały skutecznymi narzędziami dochodzeniowymi, umożliwiającymi prowadzenie operacji pod przykryciem, przynajmniej w sprawach związanych z wykorzystaniem technologii informatyczno-komunikacyjnych. Zastosowanie takich środków wymaga uprzedniej zgody właściwego organu sądowego w danym państwie członkowskim, który następnie sprawuje nadzór nad ich wykonywaniem. |
Poprawka 44
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do umożliwienia jednostkom i służbom dochodzeniowym podejmowania prób identyfikacji osób pokrzywdzonych w wyniku przestępstw, o których mowa w art. 3 do 7, w szczególności poprzez analizę materiałów zawierających pornografię dziecięcą, takich jak fotografie i nagrania audiowizualne przesyłane lub udostępniane za pośrednictwem technologii informatyczno-komunikacyjnych. | 4. Państwa członkowskie przyjmują środki niezbędne do umożliwienia jednostkom i służbom dochodzeniowym podejmowania niezwłocznych prób identyfikacji osób pokrzywdzonych w wyniku przestępstw, o których mowa w art. 3 do 7, a także ich wspierania, w szczególności poprzez analizę materiałów zawierających pornografię dziecięcą, takich jak fotografie i nagrania audiowizualne przesyłane lub udostępniane za pośrednictwem technologii informatyczno-komunikacyjnych. |
Uzasadnienie
Państwa członkowskie muszą zadbać o niezbędne zasoby finansowe i ludzkie zapewniające jednostkom dochodzeniowym pełną sprawność i skuteczność.
Poprawka 45
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 4 – akapit 1 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Podobnie jak w przypadku walki z terroryzmem, wskazane byłyby środki monitorowania i zapobiegania w stosunku do winnych przestępstw, o których mowa w art. 3-7 niniejszej dyrektywy. W tym celu Komisja bada możliwość ustanowienia europejskiego systemu szybkiego ostrzegania, który koordynowałby działania organów publicznych państw członkowskich w walce z cyberprzestępczością, zapobiegając potencjalnym przestępstwom ze strony pedofilów i osób molestujących seksualnie, do czego bezwzględną większością głosów nawoływał Parlament Europejski w zaleceniu z dnia 23 czerwca 2010 r. w sprawie utworzenia systemu szybkiego ostrzegania przed pedofilami i osobami molestującymi seksualnie1. |
Poprawka 46
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 4 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 4a. Państwa członkowskie współpracują z organami ścigania, organami sądowymi, branżą technologii informacyjnych i komunikacyjnych, dostawcami usług internetowych, sektorem bankowym i organizacjami pozarządowymi. |
| Państwa członkowskie współpracują i dzielą się doświadczeniami w zakresie najlepszych praktyk w walce z wykorzystywaniem seksualnym dzieci w państwach członkowskich, w których skutecznie działają wyspecjalizowane jednostki. |
Uzasadnienie
Holistyczne podejście polegające na dzieleniu się doświadczeniami przez państwa członkowskie i odnośne zainteresowane strony jest niezbędne dla zwalczania tego przestępstwa o transgranicznym charakterze.
Poprawka 47
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 1 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 1a. Państwa członkowskie zachęcają organizacje państwowe i prywatne prowadzące działalność związaną z regularnymi kontaktami z dziećmi do przeprowadzania rutynowych szkoleń personelu, tak aby pracownicy umieli lepiej wykrywać przypadki nadużyć wobec dzieci i byli świadomi, komu należy zgłaszać te informacje. |
Uzasadnienie
Jeżeli pracownicy są przeszkoleni do wykrywania nadużyć, przypadki takie mogą być szybciej zgłaszane.
Poprawka 48
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 1 b (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 1b. Państwa członkowskie podejmują działania, aby zapewnić ofiarom dostęp do poufnych, przyjaznych dzieciom metod zgłaszania i mechanizmów odsyłania spraw, takich jak telefon zaufania lub jego internetowy odpowiednik, oraz aby usługi te były prowadzone przez profesjonalistów przeszkolonych w zakresie przeciwdziałania nadużyciom. |
Uzasadnienie
Wprowadzenie przyjaznych dzieciom mechanizmów zgłaszania i usług informowania daje pokrzywdzonym dzieciom większą niezależność i zachęci je do ujawniania i zgłaszania nadużyć.
Poprawka 49
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zachęcenia osób, które wiedzą o popełnieniu przestępstw, o których mowa w art. 3-7 lub które, w dobrej wierze, podejrzewają ich popełnienie, do zgłoszenia tego faktu właściwym służbom. | 2. Państwa członkowskie przyjmują środki niezbędne do zachęcenia osób, które wiedzą o popełnieniu przestępstw, o których mowa w art. 3-7, lub które, w dobrej wierze, podejrzewają ich popełnienie, do zgłoszenia tego faktu właściwym służbom. Każda osoba zgłaszająca takie przestępstwa będzie objęta ochroną danych i anonimowością. |
Uzasadnienie
Aby zachęcić ludzi do zgłaszania przypadków niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych, koniecznie należy upewnić takiego informatora co do jego bezwzględnej anonimowości.
Poprawka 50
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 2 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 2a. Państwa członkowskie przyjmują środki niezbędne do wprowadzenia anonimowej usługi zgłaszania dla użytkowników internetu, którzy przypadkowo odkryją w internecie materiały przedstawiające niegodziwe traktowanie dzieci w celach seksualnych. |
Poprawka 51
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 2 b (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 2b. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do oferowania usług informacyjnych, np. telefoniczne linie wsparcia i strony internetowe udzielające dzieciom rad i pomocy. |
Poprawka 52
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 16 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Państwo członkowskie może zdecydować, że nie zastosuje norm jurysdykcyjnych określonych w ust. 1 lit. c) i d), lub że zastosuje je jedynie w szczególnych przypadkach lub okolicznościach, o ile przestępstwo zostało popełnione poza terytorium tego państwa. | skreślony |
Poprawka 53
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 – ustęp 1 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 1a. Państwa członkowskie przyjmują niezbędne środki na rzecz ochrony prywatności pokrzywdzonych dzieci oraz ich tożsamości i wizerunku poprzez zapobieganie publicznemu rozpowszechnianiu informacji. |
Poprawka 54
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 – ustęp 2 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (2a) Państwa członkowskie wprowadzają prewencyjną ochronę dzieci. Środki te obejmują: |
| (a) należy dostarczać informacji i wsparcia opinii publicznej, by pomóc w ochronie dzieci, włącznie z kampaniami podnoszącymi świadomość i edukacyjnymi, dzięki którym każdy byłby w stanie łatwiej zauważyć, czy dane dziecko może być niegodziwie traktowane w celach seksualnych i wiedzieć do kogo należy taki fakt zgłosić, zarówno online, jak i offline; |
| (b) edukacyjne programy uświadamiające w szkołach i na zajęciach pozaszkolnych z dziećmi w celu nauczenia dzieci rozpoznawania i unikania niebezpiecznych sytuacji; |
| (c) środki gwarantujące, że internetowe serwisy społecznościowe oferują aplikację pełniącą funkcję „przycisku alarmowego”, tak by dzieci mogły powiadomić odpowiednie organy o jakimkolwiek niewłaściwym zachowaniu seksualnym, ponieważ wzrasta nagabywanie dzieci w internecie za pośrednictwem czatroomów i serwisów społecznościowych. istnieje potrzeba wprowadzenia jasnych i spójnych procedur następczych określających, do kogo zostanie skierowane powiadomienie, jak zostanie przetworzone oraz jakie wsparcie i pomoc zostaną udzielone dziecku; |
| (iv) dogłębne sprawdzanie przeszłości kryminalnej w przypadku wszystkich typów zawodów związanych z pracą z dziećmi i młodzieżą poniżej 18 roku życia – niezależnie od nieodpłatnego lub odpłatnego charakteru zatrudnienia; |
| (v) środki badające możliwość wprowadzenia systemu „czerwonego alarmu”, dzięki któremu informacje/dane o najgroźniejszych przestępcach seksualnych, których ofiarami padają dzieci, są przekazywane między państwami członkowskimi, w miarę jak przestępca przemieszcza się w UE; takie informacje/dane podlegają wszystkim obowiązującym przepisom UE i krajowym w zakresie ochrony danych. |
Poprawka 55
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 2 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 2a. Zachęca się państwa członkowskie do wykorzystywania majątku skonfiskowanego przestępcom do finansowania dodatkowych usług terapeutycznych i integracyjnych dla ofiar pornografii dziecięcej. |
Poprawka 56
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 4 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 4a. Państwa członkowskie korzystają z istniejących struktur prewencji i zwalczania działalności sieci przestępczych zaangażowanych w produkcję, sprzedaż lub dystrybucję pornografii dziecięcej, np. analityczne ramy robocze Europolu, a także wdrażają konieczne przepisy lub inne środki w celu zachęcania do i wspierania tworzenia usług informacyjnych, takich jak telefoniczne lub internetowe linie zaufania, mających na celu służenie radą dzwoniącym, zachowując poufność i należycie uwzględniając ich anonimowość. |
Uzasadnienie
Usługi informacyjne takie jak telefony zaufania mogą stanowić kluczowe narzędzie zwalczania niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych. Uznano to w art. 13 Konwencji Rady Europy o ochronie dzieci przed seksualnym wykorzystywaniem i niegodziwym traktowaniem w celach seksualnych.
Poprawka 57
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 4 b (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 4b. Państwa członkowskie przyjmują środki niezbędne do dopilnowania, aby rodzina sprawcy nie doświadczała izolacji ani stygmatyzacji. |
Poprawka 58
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 3 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Bez uszczerbku dla prawa do obrony państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by w dochodzeniach karnych dotyczących przestępstw, o których mowa w art. 3–7: | 3. Bez uszczerbku dla prawa do obrony państwa członkowskie przyjmują środki niezbędne do zagwarantowania, by w postępowaniach karnych dotyczących przestępstw, o których mowa w art. 3–7: |
Uzasadnienie
Sformułowanie to jest zgodne z art. 14 ust. 3 wniosku Komisji dotyczącego dyrektywy w sprawie zapobiegania handlu ludźmi i zwalczania tego procederu oraz ochrony ofiar.
Poprawka 59
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 3 – litera b
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(b) przesłuchania pokrzywdzonych dzieci odbywały się, w razie potrzeby, w pomieszczeniach specjalnie zaprojektowanych lub przystosowanych do tego celu; | (b) przesłuchania pokrzywdzonych dzieci odbywały się w pomieszczeniach specjalnie zaprojektowanych lub przystosowanych do tego celu, w których dzieci czułyby się bezpiecznie; |
Poprawka 60
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 3 – litera f
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(f) pokrzywdzonemu dziecku mógł towarzyszyć jego przedstawiciel prawny lub, w odpowiednich przypadkach, wybrana przez nie osoba dorosła, o ile nie podjęto umotywowanej decyzji o wykluczeniu takiej osoby. | (f) pokrzywdzonemu dziecku musiał towarzyszyć jego wyznaczony obrońca, przedstawiciel prawny lub, w odpowiednich przypadkach, wybrana przez nie osoba dorosła, o ile nie podjęto umotywowanej decyzji o wykluczeniu takiej osoby. |
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka ma na celu podniesienie poziomu ochrony dziecka.
Poprawka 61
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 5 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by w postępowaniu przed sądem karnym dotyczącym przestępstw, o których mowa w art. 3–7, można było zarządzić, aby: | 5. Państwa członkowskie przyjmują środki niezbędne do zagwarantowania, by w postępowaniu przed sądem karnym dotyczącym przestępstw, o których mowa w art. 3–7, zarządzane było, aby: |
Poprawka 62
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 20 – ustęp 2 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zagwarantowania, by udostępnione zostały skuteczne programy lub środki interwencyjne w celu zapobiegania ponownemu popełnieniu przestępstw o charakterze seksualnym na szkodę dzieci i minimalizacji ryzyka popełnienia takich przestępstw. Te programy lub środki dostępne są na każdym etapie postępowania karnego, w zakładzie karnym i poza nim, zgodnie z warunkami ustanowionymi w prawie krajowym. | 2. Wszystkie państwa członkowskie przyjmują środki niezbędne do zagwarantowania, by udostępnione zostały skuteczne akredytowane programy postępowania z przestępcami seksualnymi lub były realizowane środki w celu zapobiegania ponownemu popełnieniu przestępstw o charakterze seksualnym na szkodę dzieci lub minimalizacji ryzyka popełnienia takich przestępstw. Te akredytowane programy pomocy lub środki dla przestępców seksualnych dostępne są na każdym etapie postępowania karnego, w zakładzie karnym i poza nim, zgodnie z warunkami ustanowionymi w prawie krajowym. Państwa członkowskie oferują programy doradcze w zakresie wspierania członków najbliższej rodziny sprawcy lub sprawczyni. |
Uzasadnienie
Także kobiety angażują się w pornografię dziecięcą oraz jej rozpowszechnianie przez internet jako sprawczynie lub współprawczynie.
Poprawka 63
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 20 – ustęp 2 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Takie programy lub środki interwencyjne są dostosowywane do specyficznych potrzeb rozwojowych dzieci popełniających przestępstwa seksualne, w tym także tych, które nie osiągnęły jeszcze wieku odpowiedzialności karnej. | Takie programy lub środki interwencyjne są dostosowywane do specyficznych potrzeb rozwojowych dzieci popełniających przestępstwa seksualne wobec innych dzieci, w tym także tych, które nie osiągnęły jeszcze wieku odpowiedzialności karnej. Państwa członkowskie zapewniają udzielenie takim dzieciom właściwej odpowiedzi, która zawiera ocenę ich indywidualnych potrzeb i właściwego leczenia ukierunkowanego na zwalczanie ich przestępczych zachowań. |
Poprawka 64
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 20 – ustęp 5 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 5a. Ponieważ prewencja jest najskuteczniejsza w przypadku powstrzymania sprawcy, państwa członkowskie rozpatrują możliwość utworzenia ogólnoeuropejskiej linii telefonicznej dostępnej dla każdego, kto myśli o popełnieniu nadużycia seksualnego wobec dziecka. Gwarantowana jest anonimowość. |
Uzasadnienie
W ramach środków zapobiegawczych aktualni i potencjalni sprawcy powinni mieć dostęp do telefonu zaufania oferującego wsparcie i porady. Ktoś, kto jest zaniepokojony swoimi myślami lub zachowaniem wobec dzieci powinien mieć możliwość zadzwonienia na telefon zaufania zachowując anonimowość. Taki telefon zaufania został pomyślnie wprowadzony w Wielkiej Brytanii.
Poprawka 65
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Blokowanie dostępu do stron internetowych zawierających pornografię dziecięcą | Środki wymierzone przeciwko stronom internetowym zawierającym lub rozpowszechniającym pornografię dziecięcą |
1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do tego, by doprowadzić do zablokowania użytkownikom Internetu na swoim terytorium dostępu do stron internetowych zawierających lub rozpowszechniających pornografię dziecięcą. Blokowanie podlega odpowiednim gwarancjom, w szczególności w celu dopilnowania, aby blokowanie było ograniczone do tego, co jest konieczne, aby użytkownicy byli informowani o powodzie zablokowania i aby dostawcy treści byli w możliwie najszerszym zakresie informowani o możliwości zaskarżenia takiego zablokowania. | 1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do tego, by zapewnić usunięcie stron internetowych zawierających lub rozpowszechniających pornografię dziecięcą utrzymywanych na ich terytorium i będą starały się doprowadzić do usunięcia takich stron utrzymywanych poza ich terytorium. |
| 1a. Państwa członkowskie przyjmują odpowiednie środki egzekwowania prawa, które służą szybkiemu powiadamianiu innych państw członkowskich o pojawieniu się materiałów dotyczących niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych oraz spowodowaniu ich usunięcia. |
2. Bez uszczerbku dla powyższego, państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do doprowadzenia do usunięcia stron internetowych zawierających lub rozpowszechniających pornografię dziecięcą. | 2. W przypadku gdy usunięcie stron internetowych zawierających lub rozpowszechniających pornografię dziecięcą nie jest możliwe należy doprowadzić do ich blokowania, podlegającego odpowiednim gwarancjom, w szczególności w celu dopilnowania, aby blokowanie było ograniczone do tego, co jest konieczne, aby użytkownicy byli informowani o powodzie zablokowania i aby dostawcy treści byli w możliwie najszerszym zakresie informowani o możliwości zaskarżenia takiego zablokowania. |
Poprawka 66
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 2 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 2a. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki mające na celu zwiększenie odpowiedzialności dostawców usług internetowych i właścicieli domen, aby przekonać ich do zakazania dostępu do znanych im stron internetowych z pornografią dziecięcą. |
Poprawka 67
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 2 b (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 2b. Państwa członkowskie podejmują aktywne starania zmierzające do rozwiązania kwestii oprogramowania P2P („peer-to-peer”) i ponownego pojawienia się grup dyskusyjnych w sieci („Usenet newsgroups”). |
Poprawka 68
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 2 c (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 2c. Określanie na podstawie niniejszej dyrektywy szkodliwych stron internetowych, jak również odpowiednich procedur usunięcia lub zablokowania danej strony musi w pełni uwzględniać podstawowe prawa użytkowników internetu i opiera się na przejrzystych procedurach oraz na sądowej kontroli i nadzorze. |
Poprawka 69
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 2 d (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 2d. Komisja Europejska przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie roczne sprawozdanie w sprawie działań podejmowanych przez państwa członkowskie na rzecz usuwania spośród usług oferowanych online materiałów dotyczących niegodziwego traktowania dzieci w celach seksualnych. |
PROCEDURA
Tytuł | Niegodziwe traktowanie w celach seksualnych i wykorzystywanie seksualne dzieci oraz pornografia dziecięca (uchylenie decyzji ramowej 2004/68/JAI) | ||||||
Odsyłacze | COM(2010)0094 – C7-0088/2010 – 2010/0064(COD) | ||||||
Komisja przedmiotowo właściwa | LIBE | ||||||
Opinia wydana przez Data ogłoszenia na posiedzeniu | FEMM 21.4.2010 |
|
|
| |||
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania | Marina Yannakoudakis 4.5.2010 |
|
| ||||
Rozpatrzenie w komisji | 28.10.2010 | 20.1.2011 |
|
| |||
Data przyjęcia | 20.1.2011 |
|
|
| |||
Wynik głosowania końcowego | +: –: 0: | 24 3 2 | |||||
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego | Regina Bastos, Edit Bauer, Andrea Češková, Marije Cornelissen, Tadeusz Cymański, Ilda Figueiredo, Iratxe García Pérez, Zita Gurmai, Mary Honeyball, Lívia Járóka, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Philippe Juvin, Nicole Kiil-Nielsen, Rodi Kratsa-Tsagaropoulou, Barbara Matera, Elisabeth Morin-Chartier, Siiri Oviir, Antonyia Parvanova, Raül Romeva i Rueda, Nicole Sinclaire, Joanna Katarzyna Skrzydlewska, Marc Tarabella, Britta Thomsen, Marina Yannakoudakis, Anna Záborská | ||||||
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego | Anne Delvaux, Cornelia Ernst, Sylvie Guillaume, Kartika Tamara Liotard, Mariya Nedelcheva, Norica Nicolai, Antigoni Papadopoulou, Rovana Plumb | ||||||
Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego | Carmen Romero López | ||||||
PROCEDURA
Tytuł | Niegodziwe traktowanie w celach seksualnych i wykorzystywanie seksualne dzieci oraz pornografia dziecięca (uchylenie decyzji ramowej 2004/68/WSiSW) | |||
Dokument źródłowy | COM(2010)0094 – C7-0088/2010 – 2010/0064(COD) | |||
Data przedstawienia w PE | 24.3.2010 |
|
|
|
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia na posiedzeniu | LIBE 21.4.2010 |
|
|
|
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu | CULT 21.4.2010 | FEMM 21.4.2010 |
|
|
Sprawozdawca(y) Data powołania | Roberta Angelilli 26.1.2010 |
|
|
|
Rozpatrzenie w komisji | 27.4.2010 | 15.11.2010 | 10.1.2011 | 25.5.2011 |
| 12.7.2011 |
|
|
|
Data przyjęcia | 12.7.2011 |
|
|
|
Wynik głosowania końcowego | +: –: 0: | 50 0 3 | ||
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego | Jan Philipp Albrecht, Sonia Alfano, Alexander Alvaro, Roberta Angelilli, Vilija Blinkevičiūtė, Mario Borghezio, Rita Borsellino, Emine Bozkurt, Simon Busuttil, Philip Claeys, Carlos Coelho, Rosario Crocetta, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Cornelia Ernst, Tanja Fajon, Hélène Flautre, Kinga Göncz, Nathalie Griesbeck, Sylvie Guillaume, Ágnes Hankiss, Anna Hedh, Salvatore Iacolino, Sophia in ‘t Veld, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Timothy Kirkhope, Juan Fernando López Aguilar, Baroness Sarah Ludford, Monica Luisa Macovei, Véronique Mathieu, Nuno Melo, Jan Mulder, Antigoni Papadopoulou, Georgios Papanikolaou, Carmen Romero López, Birgit Sippel, Csaba Sógor, Renate Sommer, Rui Tavares, Wim van de Camp, Daniël van der Stoep, Renate Weber, Tatjana Ždanoka | |||
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego | Edit Bauer, Anna Maria Corazza Bildt, Ioan Enciu, Monika Hohlmeier, Jean Lambert, Antonio Masip Hidalgo, Mariya Nedelcheva, Hubert Pirker, Michèle Striffler, Kyriacos Triantaphyllides, Cecilia Wikström | |||
Data złożenia | 2.8.2011 | |||