Poprawka

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 akapit pierwszy, art. 43 ust. 2 oraz art. 349,

Poprawka

(4) Aby zapewnić lepszą realizację celów systemu na rzecz regionów najbardziej oddalonych Unii Europejskiej, programy POSEI muszą obejmować środki zapewniające zaopatrzenie w produkty rolne oraz ochronę i rozwój wysokiej jakości lokalnej produkcji rolnej, przy uwzględnieniu nadrzędnych czynników związanych z przeciwdziałaniem zmianie klimatu. Należy zbliżyć poziom programowania do poziomu przedmiotowych regionów oraz usystematyzować w stosunkach między Komisją a państwami członkowskimi podejście oparte na partnerstwie.

Poprawka

(4a) Aby nie utrudniać realizacji celów wspieranych w ramach programów POSEI, Komisja powinna przeprowadzać oceny wpływu lub wstępne oceny ewentualnych konsekwencji (według kryteriów określonych przez ONZ) w każdym przypadku, gdy negocjuje się międzynarodowe porozumienia handlowe oraz gdy dziedziny rolnictwa wspierane w ramach programów POSEI mogą być zagrożone. Po przeprowadzeniu tych ocen wpływu lub wstępnych ocen ewentualnych konsekwencji, Komisja powinna przekazać je Parlamentowi Europejskiemu, Radzie.

Poprawka

(6) W celu zagwarantowania zaopatrzenia regionów najbardziej oddalonych w podstawowe produkty rolne i złagodzenia dodatkowych kosztów wynikających z najbardziej oddalonego położenia należy wprowadzić szczególny system dostaw. Szczególne położenie geograficzne regionów najbardziej oddalonych w stosunku do źródeł zaopatrzenia w podstawowe produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi lub do przetwórstwa, lub stanowiące środki produkcji rolnej powoduje dodatkowe koszty ich transportu do tych regionów. Ponadto inne obiektywne czynniki wynikające z ich oddalenia, a w szczególności wyspiarskiego charakteru i małych powierzchni użytków rolnych, stanowią dodatkowe utrudnienia dla podmiotów gospodarczych i producentów z regionów najbardziej oddalonych, ograniczając poważnie ich działalność. Ograniczenia te można złagodzić poprzez obniżenie cen wspomnianych podstawowych produktów. Szczególny system dostaw nie powinien jednak w żadnym przypadku szkodzić lokalnej produkcji ani jej rozwojowi.

Poprawka

(8) Aby skutecznie zrealizować cel polegający na obniżeniu cen w regionach najbardziej oddalonych, obniżając dodatkowe koszty wynikające z najbardziej oddalonego położenia, należy przyznać pomoc na rzecz dostaw produktów do tych regionów najbardziej oddalonych. Pomoc ta powinna uwzględniać dodatkowe koszty związane z transportem do regionów najbardziej oddalonych oraz ceny stosowane przy wywozie do państw trzecich, a w przypadku środków produkcji rolnej lub produktów przeznaczonych dla przetwórstwa – inne dodatkowe koszty wynikające z najbardziej oddalonego położenia, w szczególności z wyspiarskiego charakteru, małej powierzchni, nierównej rzeźby terenu, niekorzystnego klimatu i rozproszenia wysp.

Poprawka

(8a) Wspieranie tradycyjnych sektorów rolnictwa jest tym bardziej konieczne, że pozwala utrzymać ich konkurencyjność na rynku europejskim w obliczu konkurencji z krajów trzecich, a także mając na uwadze fakt, że w ramach WTO podpisano niedawno z krajami Ameryki Łacińskiej nowe porozumienia handlowe utrudniające sytuację niektórych z tych sektorów. Ponadto przy opracowywaniu programów państwa członkowskie powinny zadbać również o zróżnicowanie w miarę możliwości działalności rolniczej w regionach najbardziej oddalonych.

Poprawka

(13) W przypadku produktów przetworzonych należy zezwolić na wymianę handlową między regionami najbardziej oddalonymi w celu umożliwienia handlu między nimi. Należy również wziąć pod uwagę przepływy handlowe w ramach tradycyjnego handlu regionalnego oraz wywozu i wysyłki prowadzonych tradycyjnie w relacjach z pozostałymi częściami Unii lub z państwami trzecimi przez regiony najbardziej oddalone i, co za tym idzie, zezwolić we wszystkich tych regionach na wywóz produktów przetworzonych odpowiadający tradycyjnym przepływom wymiany handlowej. W celu zapewnienia przejrzystości należy ustalić okres referencyjny pozwalający na określenie ilości produktów tradycyjnie wywożonych lub wysyłanych. Okres referencyjny nie powinien jednak powodować zastoju w wywozie z regionów najbardziej oddalonych, i dlatego należy rozważyć możliwość dokonania przeglądu tego okresu przy okazji zmiany niniejszego rozporządzenia.

Poprawka

(17) W związku z tym, że ryż jest podstawowym elementem żywienia na Reunion, że przedsiębiorstwa przetwórstwa i rafinacji ryżu istnieją tam od wielu lat i że nie produkuje się na Reunion jego wystarczających ilości, aby zaspokoić miejscowe zapotrzebowanie, należy utrzymać zwolnienia z wszelkich ceł przywozowych na ten produkt na Reunion.

Poprawka

(19) W celu wspierania wprowadzania do obrotu produktów regionów najbardziej oddalonych należy wprowadzić pomoc przeznaczoną na wprowadzanie tych produktów do obrotu poza regionem produkcji, przy uwzględnieniu wysokich kosztów dodatkowych związanych ze znacznym oddaleniem rynków konsumenckich i koniecznością dwukrotnego składowania, które stanowią główną niedogodność dla konkurencyjności na rynku wewnętrznym. Czynniki te uzasadniają konieczność zwiększenia puli środków finansowych na programy POSEI.

Poprawka

(22) Należy zachęcać producentów rolnych z regionów najbardziej oddalonych do dalszego dostarczania produktów wysokiej jakości i wspomagać wprowadzanie tych produktów do obrotu. W tym celu przydatne może być stosowanie znaku graficznego ustanowionego przez Unię. Należy również zachęcać do stosowania innych znaków jakości, takich jak nazwy pochodzenia i oznaczenia geograficzne, aby zwiększyć wartość lokalnych upraw i przyczyniać się do ich rozwoju.

Poprawka

(22a) System dostaw i środki na rzecz produkcji lokalnej powinny być w miarę możliwości ukierunkowane na produkcję rolną wysokiej jakości i na innowacyjne produkty o dużej wartości dodanej, zdolne zaspokajać oczekiwania wymagających rynków i uzupełniać nisze rynkowe.

Poprawka

(23a) Należy również uwzględnić dodatkowe koszty produkcji rolnej w regionach najbardziej oddalonych wynikające z niewielkich rozmiarów działek rolnych i z ich rozproszenia, w tym zwiększone zużycie paliwa rolniczego nie tylko przez maszyny pociągowe, lecz również przez inne urządzenia, wykorzystywane do transportu różnego rodzaju sprzętu rolniczego między gospodarstwami.

Poprawka

(25) W art. 39 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 oraz w załączniku I do tego rozporządzenia określono maksymalne kwoty roczne kwalifikowalne z tytułu płatności rolnośrodowiskowych. Mając na uwadze specyficzną sytuację środowiskową niektórych bardzo wrażliwych obszarów pastwisk na Azorach oraz zachowanie krajobrazu i tradycyjnych cech gruntów rolnych, w szczególności uprawy tarasowej na Maderze i Wyspach Kanaryjskich, w przypadku niektórych środków należy przewidzieć możliwość zwiększenia tych kwot nawet o 100%.

Poprawka

(26) Aby złagodzić szczególne ograniczenia produkcji rolnej w regionach najbardziej oddalonych związane z najbardziej oddalonym położeniem, w tym z oddaleniem, wyspiarskim charakterem, małą powierzchnią, ukształtowaniem terenu, klimatem i zależnością gospodarczą związaną z niewielką liczbą produktów, można przyznać odstępstwo od stałej polityki Komisji zabraniającej pomocy państwa na cele operacyjne w sektorze produkcji, przetwórstwa i wprowadzania do obrotu produktów rolnych, wymienionych w załączniku I do Traktatu. Produkcja rolna spełnia zasadniczą funkcję ożywiania obszarów wiejskich i utrzymywania na nich mieszkańców, gdyż na najbardziej oddalonych obszarach wiejskie szczególnie odczuwa się starzenie się populacji i słabe zaludnienie, a w niektórych strefach wyludnienie.

Poprawka

(27) Uprawy rolne w regionach najbardziej oddalonych są pod względem fitosanitarnym narażone na szczególne trudności wynikające ze zwiększenia przywozu, warunków klimatycznych oraz stosowania tam dotychczas niewystarczającej ilości środków zwalczania chorób roślin. W związku z tym należy wdrożyć programy zwalczania organizmów szkodliwych oraz programy szkoleniowe w tym zakresie, włącznie z wykorzystaniem zrównoważonych i przyjaznych dla środowiska metod biologicznych, oraz określić udział finansowy Unii w realizacji tych programów.

Poprawka

(28) Utrzymanie winnic, stanowiących najbardziej rozpowszechnioną uprawę w regionach Madery i Wysp Kanaryjskich oraz mających bardzo duże znaczenie dla regionu Azorów, jest konieczne ze względów gospodarczych, społecznych i środowiskowych. W celu zapewnienia większego wsparcia tamtejszej produkcji regiony te nie powinny podlegać ani dopłatom za zaprzestanie produkcji, ani mechanizmom rynkowym przewidzianym w rozporządzeniu (WE) nr 1234/2007, z wyjątkiem destylacji interwencyjnej na Wyspach Kanaryjskich, której stosowanie powinno być możliwe w przypadku wyjątkowego zakłócenia rynku w wyniku problemów związanych z jakością. Problemy techniczne i społeczno-gospodarcze uniemożliwiły kompletne i terminowe przekształcenie obszarów winnic na Maderze i Azorach obsadzonych hybrydowymi szczepami winorośli zabronionymi rozporządzeniem (WE) nr 1234/2007. Wino produkowane przez te winnice przeznaczone jest wyłącznie do tradycyjnego spożycia lokalnego.

Poprawka

(29a) Ze względu na wyjątkowy charakter produkcji mleka na Azorach, która jest główną siłą napędową gospodarki, stabilności społecznej, jakości środowiska i zagospodarowania przestrzennego, programy POSEI, mające na celu dostosowanie wspólnej polityki rolnej do potrzeb regionów najbardziej oddalonych, jest najwłaściwszym instrumentem wprowadzania środków ewentualnie niezbędnych do utrzymania obecnego poziomu produkcji, wynikającego z przyznanych uprawnień. Decyzja o zniesieniu kwot mlecznych miałaby szczególnie negatywny wpływ na sektor mleka i przetworów mlecznych. Dlatego jest uzasadnione, aby pula środków finansowych z programów POSEI miała zasoby dostosowane do środków, które okazałyby się konieczne, aby złagodzić negatywne skutki zniesienia tego systemu.

Poprawka

(30) Wsparcie na rzecz produkcji mleka krowiego na Maderze i na Reunion okazało się niewystarczające do utrzymania równowagi między zaopatrzeniem wewnętrznym i zewnętrznym, szczególnie ze względu na poważne problemy strukturalne, z którymi boryka się ten sektor, i na trudności w reagowaniu na nowe warunki gospodarcze. W konsekwencji należy utrzymać zezwolenie na produkcję rekonstytuowanego mleka UHT z mleka w proszku pochodzącego z Unii w celu osiągnięcia większego stopnia zaspokojenia potrzeb wynikających z konsumpcji lokalnej, o ile środek ten nie zakłóca odbioru i rynku zbytu całej lokalnej produkcji ani wysiłków na rzecz rozwijania tej produkcji i pod warunkiem dążenia do średnioterminowego celu, jakim dla Reunion jest osiągnięcie samowystarczalności w zakresie produkcji mleka. W celu zapewnienia właściwego informowania konsumenta należy nałożyć obowiązek wskazywania na etykiecie towarzyszącej produktowi przy sprzedaży metody produkcji rekonstytuowanego mleka UHT z mleka w proszku. Stosowanie niniejszego postanowienia powinno być możliwe na Martynice, w Gujanie i na Gwadelupie, jeśli Francja wystosuje stosowny wniosek i uzasadni ten wniosek chęcią podmiotów lokalnych do czerpania z niego korzyści oraz ich zdolnością do rozwijania sektora mleczarskiego.

Poprawka

(31a) Należy wspierać dynamikę handlu między regionami najbardziej oddalonymi, aby zaspokoić potrzeby lokalnych konsumentów. Należy wspierać eksport nadwyżek produkcyjnych z każdego najbardziej oddalonego regionu, np. mleka, mięsa wołowego i młodych byków z Azorów, do najbardziej oddalonych regionów, w których takich produktów brak, aby nasilić dynamikę wymiany handlowej, dbając jednak, aby nie zaszkodziło to zmianom produkcji lokalnej. Należy również zapewnić niezbędne warunki do sprawiedliwego i uczciwego handlu, zwłaszcza jeśli chodzi o wpływ systemu podatkowego na wymianę handlową.

Poprawka

(34) Uprawa tytoniu ma duże historyczne znaczenie dla Wysp Kanaryjskich i Azorów. Z gospodarczego punktu widzenia przetwórstwo tytoniu wciąż stanowi jeden z głównych rodzajów działalności przemysłowej regionu. Ze społecznego punktu widzenia uprawa tytoniu stwarza duże zapotrzebowanie na siłę roboczą i jest przedmiotem działalności małych gospodarstw rolnych, umożliwiając – w przypadku Azorów – płodozmian, a tym samym unikanie monokultury i nadmiernego stosowania nawozów. Uprawa ta nie jest jednak wystarczająco rentowna i zagrożona jest zanikiem. W chwili obecnej produkcja tytoniu ogranicza się faktycznie do niewielkiego obszaru wyspy La Palma, należącej do Wysp Kanaryjskich, gdzie używany jest on do rzemieślniczego wyrobu cygar, oraz do wyspy São Miguel, należącej do Azorów, gdzie służy on do produkcji cygar i cygaretek. Należy zatem zezwolić Hiszpanii i Portugalii na dalsze udzielanie pomocy, uzupełniającej pomoc Unii, w celu umożliwienia zachowania tej tradycyjnej uprawy oraz zależnej od niej działalności rzemieślniczej. Ponadto, aby utrzymać przemysłową produkcję wyrobów tytoniowych, należy utrzymać zwolnienie z opłat celnych za surowiec tytoniowy i tytoń przemysłowy przywożony na Wyspy Kanaryjskie i Azory w ramach limitu rocznego w wysokości 20 000 ton tytoniu wyrażonego jako ekwiwalent odżyłowanego surowca tytoniowego.

Poprawka

(34a) Komisja powinna przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny wpływu na dochody producentów każdej nowej ulgi celnej w odniesieniu do przywozu bananów do Unii Europejskiej. W razie potrzeby sprawozdaniu temu powinien towarzyszyć wniosek ustawodawczy dotyczący dostosowania kwot, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, w celu wyrównania strat w dochodach, ponoszonych przez producentów europejskich.

Poprawka

(35) Aby zagwarantować osiągnięcie celów niniejszego rozporządzenia, a zwłaszcza ze względu na konieczność utrzymania i rozwijania działalności rolniczej w regionach najbardziej oddalonych, należy dokonać przeglądu kwot pomocy, które Unia już przyznała tym regionom na mocy rozporządzenia (WE) nr 247/2006.

Poprawka

(35a) Poziom rentowności produkcji bananów w regionach najbardziej oddalonych jest okresowo zagrożony ze względu na kolejne obniżki jednolitej taryfy celnej na przywóz bananów. Dlatego też należy stale oceniać wpływ ulg celnych przyznawanych przez Unię Europejską, rozważając stosowność dokonania przeglądu pomocy przyznawanej producentom unijnym.

Poprawka

(35b) Pełna realizacja celów niniejszego rozporządzenia wymaga, aby programy POSEI mogły łagodzić ewentualne negatywne skutki reform rolnych oraz aby zmiany w ramach WPR były stosowane selektywnie i stopniowo w regionach najbardziej oddalonych przy uwzględnieniu ich specyfiki.

Poprawka

(36) Od 2006 r. w niektórych regionach najbardziej oddalonych, w szczególności na Azorach i we francuskich departamentach zamorskich, zapotrzebowanie na produkty podstawowe wzrosło w wyniku wzrostu pogłowia i presji demograficznej. Należy zatem znacznie zwiększyć pulę środków finansowych na szczególny system dostaw, by nie zagrażać obecnej pomocy, niezbędnej dla miejscowej produkcji, która jest głównym przedmiotem programów POSEI.

Poprawka

(36a) Komisja powinna zapewnić lepsze powiązanie wspólnej polityki Unii z jej pozostałymi politykami sektorowymi, aby nie działać na szkodę szczególnego wsparcia dla regionów najbardziej oddalonych przewidzianego w niniejszym rozporządzeniu. To powiązanie poszczególnych obszarów polityki może przyjąć na przykład formę oceny skutków.

Poprawka

(36b) Niezwłocznie po uzyskaniu przez Majottę statusu regionu najbardziej oddalonego Komisja powinna przedstawić nowy wniosek, którego celem jest proporcjonalne zwiększenie przydziału finansowego przewidzianego dla departamentów zamorskich uwzględniający nowy status Majotty oraz zawierający postanowienia szczególne dotyczące Majotty.

Poprawka

(36c) Ostatnie rozporządzenie w sprawie pomocy w ramach programów POSEI, mianowicie rozporządzenie (WE) nr 247/2006, przyjęto, gdy uzgodniona na szczeblu WTO stawka dostępu do rynku europejskiego wynosiła 176 euro za tonę, w związku z czym nie uwzględniono w puli środków finansowych POSEI stawki ustalonej w porozumieniach WTO dotyczących handlu bananami oraz dalszych obniżek przyznanych w porozumieniach handlowych z krajami Wspólnoty Andyjskiej i krajami Ameryki Środkowej. Wobec powyższego należy na wczesnym etapie dokonać nowej, zaktualizowanej i kompleksowej zewnętrznej oceny skutków, a jeżeli skutki te okażą się negatywne dla producentów bananów w UE, wysokość środków dostępnych w ramach programów POSEI powinna zostać dostosowana, aby umożliwić wprowadzenie odpowiednich środków kompensacyjnych i środków zwiększających konkurencyjność producentów bananów w najbardziej oddalonych regionach UE.

Poprawka

(37) Aby zapewnić właściwe funkcjonowanie systemu określonego w niniejszym rozporządzeniu, należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, aby mogła ona uzupełniać lub zmieniać niektóre części, inne niż istotne, niniejszego rozporządzenia. Szczególnie ważne jest to, aby Komisja podczas prac przygotowawczych prowadziła odpowiednie konsultacje, w tym na szczeblu ekspertów. W procesie przygotowania i sporządzania aktów delegowanych Komisja powinna zadbać o równoczesne przekazywanie w stosownym czasie i w odpowiedniej formie niezbędnych dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Poprawka

(38) W celu zapewnienia jednolitego wdrożenia systemu POSEI w państwach członkowskich i w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji lub nierównego traktowania podmiotów gospodarczych należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w szczególności w odniesieniu do jednolitych warunków, zgodnie z którymi produkty objęte szczególnym systemem dostaw są wprowadzane na terytorium regionów najbardziej oddalonych i wyprowadzane z tego terytorium oraz wprowadzane do obrotu w tych regionach, jednolitych warunków wdrażania programów oraz minimalnych wymogów w zakresie kontroli stosowanych przez państwa członkowskie. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli państw członkowskich nad wykonywaniem uprawnień wykonawczych przez Komisję1.

_______________

1 Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

Poprawka

skreślony

Poprawka

a) zapewnienia zaopatrzenia regionów najbardziej oddalonych w podstawowe produkty przeznaczone do spożycia przez ludzi lub do przetwórstwa i stanowiących środki produkcji rolnej przez łagodzenie dodatkowych kosztów związanych z najbardziej oddalonym położeniem, bez szkody dla produkcji lokalnej i jej rozwoju;

Poprawka

b) utrwalania i rozwijania zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju dziedzin służących dywersyfikacji produkcji zwierzęcej i roślinnej w regionach najbardziej oddalonych, w tym produkcji, przetwórstwa i wprowadzania do obrotu produktów lokalnych, przy znacznym zwiększeniu samodzielnego zaopatrzenia populacji lokalnej, dzięki zwiększeniu produkcji lokalnej i ograniczeniu przywozu, w szczególności ze względu na dodatkowe koszty związane z transportem;

Poprawka

ba) utrzymania rozwoju i wzmocnienia konkurencyjności tradycyjnych dziedzin rolnictwa w regionach najbardziej oddalonych, w tym produkcji, przetwórstwa i wprowadzania do obrotu produktów lokalnych, przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwego podziału między producentów, przetwórców i dystrybutorów dochodów generowanych przez produkty i podprodukty wytwarzane przez tradycyjne dziedziny rolnictwa;

Poprawka

bb) sprzyjania badaniom i innowacji, m.in. aby umożliwić powstanie zrównoważonej produkcji rolnej o wysokiej wartości dodanej.

Poprawka

2a. Cele wymienione w ust. 1 powinny być realizowane w ogólnych ramach zrównoważonego rozwoju, jednocześnie przyjaznych dla środowiska i gwarantujących producentom i rolnikom odpowiednie dochody. Cele te powinny być również realizowane w trosce o zapewnienie stałego szkolenia rolników i przetwórców w celu sprzyjania rozwojowi wydajnych i zrównoważonych dziedzin rolnictwa wysokiej jakości.

Poprawka

b) szczególne środki na rzecz lokalnej produkcji rolnej, o której mowa w rozdziale IV i zgodne z celami przewidzianymi w art. 2.

Poprawka

1. Środki przyjmowane w ramach programów POSEI muszą być zgodne z prawem Unii i spójne z innymi obszarami polityki Unii oraz ze środkami przyjmowanymi w ich ramach. Należy jednak mieć na uwadze, że art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej uznaje stosowanie zróżnicowanego podejścia w regionach najbardziej oddalonych, aby umożliwić ich rozwój i integrację na takich samych warunkach jak na pozostałym obszarze Unii za pomocą szczególnych programów dostosowanych do ich specyficznej sytuacji.

Poprawka

2. Zapewnia się spójność między środkami przyjmowanymi w ramach programów POSEI a środkami wdrażanymi na mocy innych instrumentów wspólnej polityki rolnej, w szczególności w zakresie wspólnych organizacji rynków, rozwoju obszarów wiejskich, jakości produktów, dobrostanu zwierząt, ochrony środowiska i polityki handlowej.

Poprawka

da) utworzenie regionalnych komitetów monitorujące, aby oceniać skuteczność i stopień realizacji każdego środka poprzez oficjalną i planowaną konsultację zainteresowanych stron.

Poprawka

1. Programy POSEI zostały ustanowione na mocy rozporządzenia (WE) nr 247/2006 i wpisują się w ramy środków finansowych, o których mowa w art. 29 ust. 2 i 3.

Poprawka

Każdy program obejmuje przewidywany bilans dostaw z wyszczególnieniem produktów, ich ilości i kwot pomocy na rzecz zaopatrzenia pochodzącego z Unii oraz projekt programu wspierania produkcji lokalnej.

Poprawka

skreślony

Poprawka

2. W zależności od rocznej oceny realizacji środków zawartych w programach POSEI państwa członkowskie, po konsultacjach z zainteresowanymi podmiotami społeczno-gospodarczymi, mogą przedstawić Komisji wnioski dotyczące zmian w ramach przyznanych środków, o których mowa w art. 29 ust. 2 i 3, w celu lepszego dostosowania ich do wymogów regionów najbardziej oddalonych i do proponowanej strategii. Komisja ocenia wnioski dotyczące zmian i podejmuje decyzje o ich zatwierdzeniu. Komisja przyjmuje jednolite zasady przedstawiania wniosków dotyczących zmian programu w drodze aktu wykonawczego. Powyższe akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Poprawka

3. W celu uwzględnienia różnych rodzajów proponowanych zmian oraz terminu, w jakim musi rozpocząć się ich stosowanie, Komisja określa procedurę zatwierdzania zmian w drodze aktów delegowanych. Komisja otrzymuje uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 33.

Poprawka

Akty wykonawcze, o których mowa w niniejszym artykule, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Poprawka

1. Ustanawia się szczególny system dostaw produktów rolnych wymienionych w załączniku I do Traktatu, mających zasadnicze znaczenie w regionach najbardziej oddalonych i przeznaczonych do spożycia przez ludzi, do wytwarzania innych produktów lub wykorzystywanych jako środki produkcji rolnej, przy uwzględnieniu we wszystkich przypadkach zasady upraszczania procedur z punktu widzenia organów administracji, a zwłaszcza beneficjentów końcowych, w żadnym razie niepodważającej skuteczności ani odpowiednich środków finansowych przyznanych na programy POSEI.

Poprawka

3a. Ustęp 3 nie ma zastosowania do produktów przetwarzanych w departamentach zamorskich z wykorzystaniem surowców objętych szczególnym systemem dostaw, jeżeli są one przesyłane między francuskimi departamentami zamorskimi.

Poprawka

4. Szczególnym systemem dostaw mogą być objęte tylko produkty o solidnej, właściwej jakości handlowej. Produkty pochodzące z państw trzecich powinny spełniać normy fitosanitarne i weterynaryjne obowiązujące w Unii Europejskiej.

Poprawka

d) konieczność niezakłócania równowagi produkcji lokalnej i nieograniczania możliwości jej rozwoju.

Poprawka

2. W celu zapewnienia pełnego wykonywania uprawnień podmiotów gospodarczych do korzystania ze szczególnego systemu dostaw Komisja określa warunki wpisywania podmiotów gospodarczych do rejestru i w razie konieczności zobowiązuje do wnoszenia zabezpieczenia z tytułu wydania pozwolenia w drodze aktu delegowanego. Komisja otrzymuje uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 33.

Poprawka

3. Komisja przyjmuje wszystkie środki konieczne do zapewnienia jednolitego stosowania przez państwa członkowskie niniejszego artykułu, w szczególności w zakresie wdrażania systemu pozwoleń, z wyjątkiem wnoszenia zabezpieczenia z tytułu pozwolenia, oraz obowiązków podmiotów gospodarczych przy rejestracji w drodze aktu wykonawczego. Powyższe akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Poprawka

1. Korzyści związane ze szczególnym systemem dostaw wynikające ze zwolnienia z cła przywozowego lub z przyznania pomocy uwarunkowane są faktycznym przeniesieniem korzyści gospodarczej na odbiorcę końcowego, którym może być odpowiednio konsument w przypadku produktów przeznaczonych do bezpośredniego spożycia, końcowy zakład przetwórczy lub pakujący w przypadku produktów przeznaczonych do przetwórstwa lub do pakowania lub rolnik w przypadku produktów stosowanych w żywieniu zwierząt lub wykorzystywanych jako środki produkcji rolnej. Rzeczywiste przeniesienie korzyści gospodarczej na odbiorcę końcowego należy wykazać na każdym etapie handlu danym produktem.

Poprawka

1a. Państwa członkowskie dokładają starań, aby przyczyniać się do rzeczywistego przenoszenia na użytkownika końcowego korzyści gospodarczych płynących z ułatwień przyznanych w ramach szczególnego systemu dostaw, w tym ze stosowania korzystniejszej polityki podatkowej, zarówno w odniesieniu do produktów wwożonych, jak i do produktów przetworzonych zawierających produkty wwiezione zgodnie z omawianym systemem.

Poprawka

2. W celu zapewnienia jednolitego stosowania ust. 1 Komisja przyjmuje przepisy wykonawcze, w szczególności w zakresie warunków kontroli przez państwa członkowskie rzeczywistego przeniesienia korzyści na odbiorcę końcowego, w drodze aktu wykonawczego. Powyższe akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Poprawka

1. Produkty objęte szczególnym systemem dostaw można wywozić do państw trzecich lub wysyłać do pozostałych części Unii jedynie, jeżeli spełniają one warunki techniczne określone przez Komisję w drodze aktów wykonawczych, które obejmują płatność ceł przywozowych lub zwrot otrzymanej pomocy, o których mowa w art. 9. Powyższe akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Poprawka

a) są wywożone do państw trzecich lub wysyłane do pozostałych części Unii w granicach ustalonych limitów ilościowych odpowiadających tradycyjnym wysyłkom i tradycyjnemu wywozowi. Komisja określa te ilości w drodze aktu wykonawczego w oparciu o średnie ilości w ramach wysyłek lub wywozu, przyjmując jako punkt odniesienia zweryfikowaną średnią wartość z trzech najlepszych lat poczynając od 1989 r.;

Poprawka

b) są wywożone do państw trzecich w ramach handlu regionalnego;

Poprawka

skreślony

Poprawka

ca) są wysyłane między regionami Azorów, Madery i Wysp Kanaryjskich.

Poprawka

skreślony

Poprawka

Akty wykonawcze związane z przepisami lit. a) przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Poprawka

3. Do celów niniejszego rozdziału „handel regionalny” oznacza handel realizowany – w przypadku każdego francuskiego departamentu zamorskiego, Azorów i Madery oraz Wysp Kanaryjskich – z przeznaczeniem do państw trzecich należących do strefy geograficznej obejmującej te najbardziej oddalone regiony, jak również z przeznaczeniem do krajów trzecich, z którymi zwyczajowo prowadzono stosunki handlowe. Komisja określi wykaz tych państw w drodze aktu wykonawczego, uwzględniając odnośne wnioski państw członkowskich, po konsultacjach z zainteresowanymi sektorami rolnictwa. Na wniosek państw członkowskich taki wykaz będzie mógł podlegać przeglądowi co dwa lata. Powyższe akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Poprawka

6. W celu określenia korzyści dla regionalnego i tradycyjnego handlu wynikających ze stosowania szczególnego systemu dostaw Komisja ustanawia warunki, które muszą spełniać procesy przetwórcze mogące prowadzić do tradycyjnego wywozu lub handlu regionalnego w drodze aktu delegowanego. Komisja otrzymuje uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 33.

Poprawka

W celu zapewnienia jednolitego stosowania akapitu pierwszego Komisja przyjmuje minimalne wymogi w zakresie kontroli stosowane przez państwa członkowskie w drodze aktu wykonawczego. Powyższe akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Poprawka

Aby zapewnić przestrzeganie obowiązków spoczywających na podmiotach gospodarczych korzystających z systemu, Komisja określa warunki konieczne do celów stosowania akapitu pierwszego oraz zasady rozpatrywania nowych wniosków o pozwolenie przedstawionych przez podmiot gospodarczy w drodze aktu delegowanego. Komisja otrzymuje uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 33.

Poprawka

1. Programy POSEI obejmują szczególne środki na rzecz lokalnej produkcji rolnej, wchodzące w zakres stosowania części trzeciej tytułu III Traktatu, konieczne do zapewnienia ciągłości i rozwoju lokalnej produkcji rolnej w każdym z regionów najbardziej oddalonych, przy uwzględnieniu we wszystkich przypadkach zasady upraszczania procedur z punktu widzenia organów administracji, a zwłaszcza beneficjentów końcowych, w żadnym razie niepodważającej skuteczności ani odpowiednich środków finansowych przyznanych na program POSEI.

Poprawka

2. Części programu poświęcone środkom na rzecz lokalnej produkcji rolnej i odpowiadające celom wymienionym w art. 2 zawierają co najmniej następujące elementy:

Poprawka

b) opis proponowanej strategii, przyjęte priorytety, cele ogólne i operacyjne w ujęciu ilościowym, jak również ocenę spodziewanych skutków gospodarczych, środowiskowych i społecznych, m.in. w dziedzinie zatrudnienia i jakości produktów lokalnych;

Poprawka

skreślony

Poprawka

f) kwotę pomocy ustaloną w przypadku każdego środka i przewidywaną kwotę w przypadku każdego działania w celu osiągnięcia jednego lub większej liczby celów programu.

Poprawka

3. Komisja przyjmuje jednolite warunki płatności z tytułu środków pomocy, o których mowa w ust. 2. w drodze aktów wykonawczych. Powyższe akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Poprawka

c) jednostkową kwotę pomocy.

Poprawka

skreślony

Poprawka

W celu wspierania wprowadzania produktów do obrotu poza regionem ich produkcji Komisja przyjmuje warunki ustalania kwoty pomocy przyznawanej z tytułu wprowadzania do obrotu i, w stosownych przypadkach, maksymalnych ilości, które mogą zostać objęte tą pomocą w drodze aktu delegowanego. Komisja otrzymuje uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 33.

Poprawka

Państwa członkowskie mogą dokonywać płatności z góry na wszystkie działania w ramach program POSEI wspierające produkcję lokalną.

Poprawka

4a. Po zatwierdzeniu projektu państwa członkowskie mogą wystawić beneficjentom stosowne poświadczenie w celu ułatwienia im otrzymania finansowania wstępnego z banku.

Poprawka

3. W celu poprawy wiedzy o nieprzetworzonych lub przetworzonych produktach rolnych wysokiej jakości pochodzących z regionów najbardziej oddalonych i propagowania ich spożycia Komisja ustanawia warunki korzystania z prawa do stosowania znaku graficznego oraz warunki jego powielania i stosowania w drodze aktu delegowanego. Komisja otrzymuje uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 33.

Poprawka

4. W celu zapewnienia jednolitego stosowania niniejszego artykułu Komisja przyjmuje zasady stosowania znaku graficznego oraz minimalne wymogi w zakresie kontroli i monitorowania stosowane przez państwa członkowskie w drodze aktu wykonawczego. Powyższe akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Poprawka

1. Niezależnie od art. 39 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 maksymalne kwoty roczne kwalifikowalne z tytułu pomocy unijnej, przewidziane w załączniku I do wspomnianego rozporządzenia, mogą zostać zwiększone nawet o 100% z przeznaczeniem na ochronę jezior na Azorach oraz zachowanie krajobrazu, różnorodności biologicznej i tradycyjnych cech gruntów rolnych oraz kamiennych murów w regionach najbardziej oddalonych.

Poprawka

3a. Aby zwiększyć konkurencyjność rynkową produktów rolnych z regionów najbardziej oddalonych i przyczynić się do zapewnienia trwałości upraw rolnych w obliczu skutków katastrof naturalnych i zagrożeń naturalnych, wspiera się każdy podsektor do ubezpieczenia się od ryzyka katastrof naturalnych, tak aby spółdzielnie, zrzeszenia rolników i wszelkie inne podmioty rolnicze uzyskały odstępstwo od zakazu pobierania pomocy publicznej w celu wsparcia dostępu do ubezpieczeń rolniczych.

Poprawka

1. Państwa członkowskie przedstawiają Komisji programy zwalczania organizmów szkodliwych dla roślin i produktów roślinnych w regionach najbardziej oddalonych. Programy te określają w szczególności zamierzone cele, przewidywane środki, czas ich trwania oraz ich koszt.

Poprawka

3. W celu wdrożenia tych programów Komisja określa w drodze aktów delegowanych finansowy udział Unii, o którym mowa w ust. 2, środki kwalifikujące się do finansowania unijnego oraz kwotę pomocy. Komisja jest uprawniona do przyjmowania tych aktów delegowanych zgodnie z art. 33.

Poprawka

Wspomniany udział może pokryć do 75% kwalifikujących się wydatków. Płatność dokonywana jest na podstawie dokumentacji przedstawionej przez państwa członkowskie. W razie konieczności Komisja może zorganizować kontrole i zlecić ich przeprowadzenie w jej imieniu ekspertom, o których mowa w art. 21 dyrektywy Rady 2000/29/WE.

Poprawka

3. Środki, o których mowa w art. 85g, 85h, 85i, 85j, 85k, 85m, 103v, 103w i 103y rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, nie mają zastosowania do Wysp Kanaryjskich.

Poprawka

4. Na zasadzie odstępstwa od art. 114 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 produkcja rekonstytuowanego mleka UHT z mleka w proszku pochodzącego z Unii na Maderze i we francuskim departamencie zamorskim Reunion jest dozwolona w granicach wyznaczonych przez popyt wśród lokalnych konsumentów, o ile środek ten nie zakłóca odbioru i rynku zbytu lokalnie produkowanego mleka. Jeżeli dane państwo członkowskie wykaże stosowność takiego środka dla francuskich departamentów zamorskich Martyniki i Gwadelupy, Komisja jest w danym przypadku uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 33 w celu rozszerzenia tego środka na wyżej wymienione departamenty. Produkt ten jest przeznaczony wyłącznie do konsumpcji lokalnej.

Poprawka

1. Dopóki pogłowie młodych samców bydła nie osiągnie poziomu zapewniającego utrzymanie i rozwój lokalnej produkcji mięsa we francuskich departamentach zamorskich i na Maderze, zezwala się na przywóz bydła pochodzącego z państw trzecich i przeznaczonego na opas i do konsumpcji we francuskich departamentach zamorskich i na Maderze bez stosowania przywozowych należności celnych określonych we wspólnej taryfie celnej. Komisja przyjmuje w drodze aktu wykonawczego działania konieczne do stosowania niniejszego akapitu, w szczególności zasady zwalniania z przywozowych należności celnych dotyczących młodych samców bydła we francuskich departamentach zamorskich i na Maderze. Powyższe akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Poprawka

W celu uwzględnienia lokalnej specyfiki sektora chowu bydła i związanej z nim branży Komisja określa w drodze aktu delegowanego warunki zwolnienia z przywozowych należności celnych. Komisja jest uprawniona do przyjmowania tych aktów delegowanych zgodnie z art. 33.

Poprawka

3. W przypadku zastosowania art. 52 i art. 53 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 Portugalia może zredukować krajowy pułap płatności przysługujących za mięso owcze i kozie oraz premii przysługujących z tytułu krów mamek. W takim przypadku odnośna kwota zostaje przeniesiona z pułapów ustalonych w zastosowaniu art. 52 i art. 53 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 do środków finansowych określonych w art. 29 ust. 2 tiret drugie niniejszego rozporządzenia w drodze aktu wykonawczego Komisji. Powyższe akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Poprawka

Hiszpanii zezwala się na przyznanie pomocy na rzecz produkcji tytoniu na Wyspach Kanaryjskich ze względu na specyfikę tej produkcji oraz niewielkimi możliwościami zróżnicowania lokalnej produkcji rolnej. Przyznanie takiej pomocy nie może powodować nierównego traktowania poszczególnych producentów na obszarze archipelagu.

Poprawka

2. Komisja przyjmuje w drodze aktu wykonawczego środki konieczne do stosowania ust. 1, w szczególności zasady zwalniania z przywozowych należności celnych z tytułu przywozu tytoniu na Wyspy Kanaryjskie. Powyższe akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Poprawka

1. Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu, z wyłączeniem art. 21, stanowią interwencję w zakresie regulacji rynków rolnych i zapewniania płatności bezpośrednich w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit b) i c) rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/200513.

Poprawka

2. W każdym roku budżetowym Unia finansuje środki przewidziane w rozdziałach III i IV w minimalnej kwocie rocznej równej:

Poprawka

– dla francuskich departamentów zamorskich: 308,21 mln EUR,

Poprawka

– dla Azorów i Madery: 117,61 mln EUR,

Poprawka

– dla Wysp Kanaryjskich: 297,12 mln EUR.

Poprawka

– dla francuskich departamentów zamorskich: 26,9 mln EUR,

Poprawka

Komisja ustanawia w drodze aktu wykonawczego jednolite warunki, zgodnie z którymi państwa członkowskie mogą zmieniać przeznaczenie środków przyznawanych co roku na różne produkty objęte szczególnym systemem dostaw. Powyższe akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 34 ust. 2.

Poprawka

3b. Komisja dba o to, aby podział kwoty pomocy między regiony najbardziej oddalone danego państwa członkowskiego nie odbywał się w nierównomierny sposób na niekorzyść jednego lub kilku tych regionów.

Poprawka

4. W celu zapewnienia uzasadnionego i proporcjonalnego podziału na poszczególne środki finansowania badań, projektów pokazowych, szkoleń i pomocy technicznej Komisja ustala maksymalną kwotę roczną, którą można przydzielić na te środki w drodze aktu delegowanego. Komisja jest uprawniona do przyjmowania tych aktów delegowanych zgodnie z art. 33.

Poprawka

4a. Zważywszy na szkodliwe dla europejskich producentów bananów skutki stopniowego obniżania opłat celnych wskutek wielostronnych porozumień z Genewy i umów o wolnym handlu z krajami andyjskimi, krajami Ameryki Środkowej i innymi regionami, wypłaca się producentom w unijnych regionach najbardziej oddalonych odpowiednią rekompensatę. Rekompensata ta wynosi 30 000 000 EUR rocznie dla wszystkich unijnych krajów będących producentami bananów.

Poprawka

4b. W przyszłości Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny wpływu na dochody producentów każdej nowej ulgi celnej przyznanej na przywóz bananów do Unii. W razie potrzeby sprawozdaniu temu towarzyszy wniosek ustawodawczy w sprawie zmiany kwot, o których mowa w ust. 2, w celu wyrównania strat dochodów poniesionych przez producentów z Unii.

Poprawka

Państwa członkowskie nie mogą uzależniać pomocy na zaopatrzenie od jakichkolwiek, pośrednich lub bezpośrednich podatków ani pośrednich lub bezpośrednich skutków podatkowych, a pomoc musi być w całości przenoszona na użytkownika końcowego zgodnie z zasadą, o której mowa w art. 12.

Poprawka

Powiadomienia, sprawozdania i ocen wpływu

Poprawka

2. Corocznie w terminie do dnia 30 września państwa członkowskie przekazują Komisji sprawozdanie za rok poprzedni dotyczące realizacji środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.

Poprawka

3. W terminie do dnia 30 czerwca 2015 r., a następnie co pięć lat Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ogólne ukazujące skutki działań, w tym w sektorze bananów i mleka, zrealizowanych na mocy niniejszego rozporządzenia, uzupełnione w razie potrzeby odpowiednimi wnioskami.

Poprawka

3a. Komisja prowadzi w regularnych odstępach czasu specyficzne wstępne oceny wpływu, jaki wywierają na rolnictwo regionów najbardziej oddalonych dwustronne i wielostronne negocjacje handlowe z krajami lub rynkami trzecimi, a także istotne zmiany uzgodnione w ramach wspólnej polityki rolnej. W ocenach wpływu Komisja stosuje kryteria określone przez ONZ. W razie konieczności tym badaniom i ocenom towarzyszą wnioski w sprawie przeglądu aspektów finansowych i środków pomocowych dla lokalnych upraw w świetle zmian wynikających z negocjacji handlowych lub z istotnych zmian we wspólnej polityce rolnej.

Poprawka

3b. Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny wpływu ewentualnego porozumienia między UE a Mercosurem na lokalną produkcję w regionach najbardziej oddalonych. Sprawozdaniu temu towarzyszy wniosek ustawodawczy przewidujący kompensatę należną w dowolnym momencie za utratę dochodu przez producentów w najbardziej oddalonych regionach Unii.

Poprawka

3c. Ze względu na przewidywany znaczny wpływ, jaki wywarłoby na sektor mleka w regionach najbardziej oddalonych zniesienie kwot mlecznych, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceny wpływu takiego zniesienia kwot mlecznych. Sprawozdaniu temu towarzyszy wniosek ustawodawczy przewidujący rekompensatę należną w dowolnym momencie za utratę dochodu przez producentów w najbardziej oddalonych regionach Unii.

Poprawka

3d. W analizach, badaniach i ocenach prowadzonych w związku z porozumieniami handlowymi i w ramach wspólnej polityki rolnej Komisja umieszcza odrębny rozdział, jeżeli ich przedmiot ma szczególne znaczenie dla regionów najbardziej oddalonych.

Poprawka

Artykuł 31 a

Rozszerzenie wykazu regionów najbardziej oddalonych

Jakiemukolwiek rozszerzeniu wykazu regionów najbardziej oddalonych Unii Europejskiej towarzyszy zwiększenie środków budżetowych na programy POSEI.

Poprawka

Wykonywanie przekazanych uprawnień

1. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych powierza się Komisji na warunkach określonych w niniejszym artykule.

2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o którym mowa w art. 6 ust. 3, art. 11 ust. 2, art. 13 ust. 6, art. 17 ust. 2, art. 18 ust. 4, art. 20 ust. 3, art. 23 ust. 3, art. 26 ust. 2, art. 29 ust. 4 przysługuje Komisji przez okres pięciu lat od dnia …*. Komisja opracowuje sprawozdanie na temat przekazanych uprawnień najpóźniej dziewięć miesięcy przed końcem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwi się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 6 ust. 3, art. 11 ust. 2, art. 13 ust. 6, art. 17 ust. 2, art. 18 ust. 4, art. 20 ust. 3, art. 23 ust. 3, art. 26 ust. 2 i w art. 29 ust. 4, może zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnienia określonego w tej decyzji. Decyzja ta staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w terminie późniejszym wskazanym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność aktów delegowanych już obowiązujących.

3a. Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym jednocześnie Parlament Europejski i Radę.

3b. Akty delegowane przyjęte na podstawie art. 6 ust. 3, art. 11 ust. 2, art. 13 ust. 6, art. 17 ust. 2, art. 18 ust. 4, art. 20 ust. 3, art. 23 ust. 3, art. 26 ust. 2 i art. 29 ust. 4, wchodzą w życie tylko, jeżeli Parlament Europejski albo Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub jeśli, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o 2 miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

_______________

* Data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Poprawka

Procedura komitetowa

1. Komisję wspiera Komitet Zarządzający ds. Płatności Bezpośrednich powołany na mocy art. 144 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r.* Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r.**

2. W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

_______________

*Dz.U. L 270 z 21.10.2003, s. 1.

**Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13.

Poprawka

Jeżeli nowe rozporządzenie wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2012 r., państwa członkowskie nie musza przedstawiać nowego programu w terminie do dnia 1 sierpnia 2012 r., mającego zastosowanie w 2013 r., ponieważ utrudniałoby to proces negocjacji z odpowiednimi działami Komisji. Stabilność programów jest korzystna dla wszystkich podmiotów, gdyż gwarantuje pewność prawa i właściwe planowanie przyszłych inwestycji.