Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego

Wniosek ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci, żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, a także żywności dla osób nietolerujących glutenu i żywności stosowanej w dietach o niskiej i bardzo niskiej zawartości kalorii

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2) Swobodny przepływ bezpiecznej i zdrowej żywności stanowi istotny aspekt rynku wewnętrznego i znacznie przyczynia się do poprawy zdrowia i pomyślności obywateli oraz ich sytuacji społeczno-ekonomicznej.

(2) Bezpieczeństwo żywności, zwłaszcza przeznaczonej dla grup szczególnie wrażliwych, jak niemowlęta, małe dzieci i osoby cierpiące na szczególne choroby, stanowi podstawowy warunek wstępny swobodnego przepływu tych osób i właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2a) W tym kontekście, ponieważ unijne prawo żywnościowe zostało ustanowione po to, aby zagwarantować, że żaden środek spożywczy nie zostanie wprowadzony do obrotu, jeżeli jest on niebezpieczny, należy wykluczyć ze składu kategorii żywności objętych niniejszym rozporządzeniem substancje o możliwym szkodliwym działaniu na zdrowie zainteresowanych grup społeczeństwa.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3) W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/39/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego określa się przepisy ogólne dotyczące składu i przygotowania takich środków spożywczych, które są opracowane w specjalny sposób, aby zaspokoić szczególne wymagania żywieniowe osób, dla których są przeznaczone. Większość przepisów określonych w tej dyrektywie pochodzi z 1977 r., w związku z czym konieczna jest ich aktualizacja.

(3) W dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/39/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego określa się przepisy ogólne dotyczące składu i przygotowania takich środków spożywczych, które są opracowane w specjalny sposób, aby zaspokoić szczególne wymagania żywieniowe osób, dla których są przeznaczone. Większość przepisów określonych w tej dyrektywie pochodzi z 1977 r. i nie uwzględnia trudności, jaką napotyka konsument mający z pełną świadomością dokonać wyboru między dietetycznymi środkami spożywczymi, wzbogacanymi środkami spożywczymi, środkami spożywczymi z oświadczeniami i zwykłymi środkami spożywczymi. Z uwagi na interakcję tego prawodawstwa z przepisami unijnymi przyjętymi później, jak np. dyrektywa 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych, rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności, rozporządzenie (WE) nr 1925/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie dodawania do żywności witamin i składników mineralnych oraz niektórych innych substancji czy też rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, konieczne jest przeprowadzenie dogłębnego przeglądu dyrektywy 2009/39/WE.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(6a) Uwzględniając rezolucję Rady z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie wprowadzania do obrotu substancji zastępujących mleko kobiece w państwach trzecich przez producentów wspólnotowych1.

_______________

1 Dz.U. C 172 z 8.7.1992, s. 1.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7) W dyrektywie 2009/39/WE przewidziano, że przepisy szczegółowe mogą być przyjmowane w odniesieniu do dwóch następujących kategorii żywności wchodzących w zakres definicji środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego: „środków spożywczych zaspokajających zapotrzebowanie organizmu przy intensywnym wysiłku fizycznym, zwłaszcza sportowców” oraz „środków spożywczych dla osób cierpiących na zaburzenia metabolizmu węglowodanów (diabetyków)”. Jeżeli chodzi o środki spożywcze zaspokajające zapotrzebowanie organizmu przy intensywnym wysiłku fizycznym, niemożliwe okazało się osiągnięcie porozumienia w sprawie opracowania przepisów szczegółowych z powodu bardzo rozbieżnych stanowisk państw członkowskich i zainteresowanych stron odnośnie do zakresu przepisów szczegółowych, liczby podkategorii żywności, które miałyby być objęte zakresem tych przepisów, kryteriów ustanowienia wymogów dotyczących składu, a także potencjalnego wpływu na innowacje w procesie rozwoju tych produktów. W odniesieniu do przepisów szczegółowych dotyczących środków spożywczych dla osób cierpiących na zaburzenia metabolizmu węglowodanów (diabetyków) w sprawozdaniu Komisji1 stwierdza się, że brakuje naukowych podstaw do ustanowienia wymogów szczegółowych dotyczących składu.

(7) W dyrektywie 2009/39/WE przewidziano, że przepisy szczegółowe mogą być przyjmowane w odniesieniu do dwóch następujących kategorii żywności wchodzących w zakres definicji środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego: „środków spożywczych zaspokajających zapotrzebowanie organizmu przy intensywnym wysiłku fizycznym, zwłaszcza sportowców” oraz „środków spożywczych dla osób cierpiących na zaburzenia metabolizmu węglowodanów (diabetyków)”. Jeżeli chodzi o środki spożywcze zaspokajające zapotrzebowanie organizmu przy intensywnym wysiłku fizycznym, niemożliwe okazało się osiągnięcie porozumienia w sprawie opracowania przepisów szczegółowych z powodu bardzo rozbieżnych stanowisk państw członkowskich i zainteresowanych stron odnośnie do zakresu przepisów szczegółowych. Niemniej jednak zobowiązanie do zaspokojenia szczególnych potrzeb sportowców, podjęte przez Komisję w dyrektywie 2009/39/WE, pozostaje aktualne, co potwierdzają opinie naukowe EFSA w sprawie oświadczeń właściwych dla osób prowadzących aktywny tryb życia oraz sprawozdanie Komitetu Naukowego ds. Żywności z dnia 28 lutego 2001 r. w sprawie składu i specyfikacji środków spożywczych zaspokajających zapotrzebowanie organizmu przy intensywnym wysiłku fizycznym. W związku z tym Komisja powinna, nie później niż do dnia 1 lipca 2015 r., dokonać oceny potrzeby dokonania przeglądu pod tym kątem ogólnych przepisów dotyczących żywności.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7a) W sprawozdaniu Komisji z dnia 26 czerwca 2008 r. dotyczącym środków spożywczych dla osób cierpiących na zaburzenia metabolizmu węglowodanów (diabetyków) stwierdza się, że brakuje naukowych podstaw do ustanowienia wymogów szczegółowych dotyczących składu. Niniejsze rozporządzenie nie stanowi zatem odpowiednich ram prawnych dla tej kategorii środków spożywczych. W opinii Komisji w odniesieniu do diabetyków ważniejsze jest rozważenie kwestii ilości przyjmowanej żywności i modelu żywienia. Opinia ta nie jest w żadnej mierze sprzeczna z możliwością opracowania strategii na skalę unijną, dotyczącej ogólnie cukrzycy (typu 1 i 2), która dotyka ponad 32 mln obywateli Unii. Liczba ta powinna wzrosnąć o 16% do 2030 r., zwłaszcza ze względu na epidemię otyłości i starzenie się społeczeństwa europejskiego, co uzasadnia konieczność trwałego zainteresowania się tą kwestią na szczeblu Unii, także w dziedzinie badań i rozwoju.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11a) Istnieje więc potrzeba zniesienia różnic w interpretacji oraz trudności, z jakimi borykają się państwa członkowskie i podmioty gospodarcze przy łączeniu różnych aktów prawnych dotyczących żywności, poprzez uproszczenie otoczenia regulacyjnego. Zagwarantowałoby to identyczne traktowanie podobnych produktów w całej Unii oraz stworzyło podobne warunki dla wszystkich podmiotów gospodarczych na rynku wewnętrznym, w szczególności MŚP.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14) W rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującym Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającym procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności określono wspólne zasady i definicje w obszarze prawa żywnościowego Unii, aby zapewnić wysoki poziom ochrony zdrowia i skuteczne funkcjonowanie rynku wewnętrznego. W rozporządzeniu tym ustanowiono zasady analizy ryzyka w odniesieniu do żywności oraz wprowadzono struktury i mechanizmy do celów ocen naukowych i technicznych przeprowadzanych przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”). Niektóre definicje określone w powyższym rozporządzeniu muszą zatem mieć również zastosowanie w kontekście niniejszego rozporządzenia. Ponadto do celów niniejszego rozporządzenia należy konsultować się z Urzędem we wszystkich kwestiach, które mogą mieć wpływ na zdrowie publiczne.

(14) W rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującym Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającym procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności określono wspólne zasady i definicje w obszarze prawa żywnościowego Unii, aby zapewnić wysoki poziom ochrony ludzkiego zdrowia oraz interesów konsumentów, przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznego funkcjonowania rynku wewnętrznego. W rozporządzeniu tym ustanowiono zasady analizy ryzyka w odniesieniu do żywności, określono, że zgodnie z zasadą ostrożności można wprowadzić środki tymczasowe zarządzania ryzykiem oraz wprowadzono struktury i mechanizmy do celów ocen naukowych i technicznych przeprowadzanych przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwany dalej „Urzędem”). Niektóre definicje określone w powyższym rozporządzeniu muszą zatem mieć również zastosowanie w kontekście niniejszego rozporządzenia. Ponadto do celów niniejszego rozporządzenia należy konsultować się z Urzędem we wszystkich kwestiach, które mogą mieć wpływ na zdrowie publiczne.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(14a) W przypadku gdy istnieje ryzyko utraty życia lub zdrowia, niezależnie od tego, czy w perspektywie krótko- czy długoterminowej, ale nadal brak jest pewności naukowej, należy zastosować zasadę ostrożności w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia, z uwzględnieniem skutków skumulowania toksyczności oraz szczególnej wrażliwości zdrowotnej szczególnie podatnych na zagrożenie grup populacji określonych w niniejszym rozporządzeniu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(15) Ograniczona liczba kategorii żywności stanowi wyłączne bądź częściowe źródło pożywienia dla niektórych grup populacji. Kategorie te mają zasadnicze znaczenie przy zarządzaniu pewnymi warunkami lub są kluczowe, jeżeli chodzi o utrzymanie zakładanej adekwatności odżywczej żywności dla niektórych ściśle określonych, szczególnie wrażliwych grup populacji. Powyższe kategorie żywności obejmują preparaty do początkowego żywienia niemowląt i preparaty do dalszego żywienia niemowląt, przetworzoną żywność na bazie zbóż, żywność dla dzieci oraz żywność specjalnego przeznaczenia medycznego. Jak wynika z doświadczeń przepisy określone w dyrektywie Komisji 2006/141/WE, dyrektywie Komisji 2006/125/WE oraz w dyrektywie Komisji 1999/21/WE zapewniają swobodny przepływ takiej żywności w zadowalający sposób, gwarantując jednocześnie wysoki poziom ochrony zdrowia publicznego. Właściwe jest zatem, aby w niniejszym rozporządzeniu skoncentrowano się na wymogach ogólnych dotyczących składu i informacji w odniesieniu do preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt, przetworzonej żywności na bazie zbóż, żywności dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, z uwzględnieniem dyrektyw Komisji 2006/141/WE, 2006/125/WE oraz 1999/21/WE.

(15) Ograniczona liczba kategorii żywności stanowi wyłączne bądź częściowe źródło pożywienia dla niektórych grup populacji. Kategorie te mają zasadnicze znaczenie przy zarządzaniu pewnymi warunkami lub są kluczowe, jeżeli chodzi o utrzymanie zakładanej adekwatności odżywczej żywności dla niektórych ściśle określonych, szczególnie wrażliwych grup populacji. Powyższe kategorie żywności obejmują preparaty do początkowego żywienia niemowląt i preparaty do dalszego żywienia niemowląt, przetworzoną żywność na bazie zbóż, żywność dla dzieci, żywność specjalnego przeznaczenia medycznego, żywność dla osób nietolerujących glutenu oraz żywność stosowaną w dietach o niskiej i bardzo niskiej zawartości kalorii(LCD i VLCD). Jak wynika z doświadczeń przepisy określone w dyrektywie Komisji 2006/141/WE, dyrektywie Komisji 2006/125/WE oraz w dyrektywie Komisji 1999/21/WE zapewniają swobodny przepływ takiej żywności w zadowalający sposób, gwarantując jednocześnie wysoki poziom ochrony zdrowia publicznego. Produkty o bardzo niskiej zawartości kalorii (VLCD) nie są obecnie objęte dyrektywą Komisji 96/8/WE, lecz jedynie dyrektywą ramową 2009/39/WE. Właściwe jest zatem, aby w niniejszym rozporządzeniu skoncentrowano się na wymogach ogólnych dotyczących składu i informacji w odniesieniu do preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt, przetworzonej żywności na bazie zbóż, żywności dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, żywności dla osób nietolerujących glutenu oraz żywności stosowanej w dietach o niskiej i bardzo niskiej zawartości kalorii, z jednoczesnym uwzględnieniem dyrektyw Komisji 2006/141/WE, 2006/125/WE oraz 1999/21/WE.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(16) Aby zapewnić pewność prawa, do niniejszego rozporządzenia należy włączyć definicje określone w dyrektywie Komisji 2006/141/WE, dyrektywie Komisji 2006/125/WE oraz dyrektywie Komisji 1999/21/WE. Definicje preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt, przetworzonej żywności na bazie zbóż, żywności dla dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego powinny być jednak regularnie dostosowywane z uwzględnieniem postępu naukowo-technicznego oraz − w stosownych przypadkach − istotnych zmian na poziomie międzynarodowym.

(16) Aby zapewnić pewność prawa, do niniejszego rozporządzenia należy włączyć definicje określone w dyrektywie Komisji 2006/141/WE, dyrektywie Komisji 2006/125/WE, dyrektywie Komisji 1999/21/WE, rozporządzeniu Komisji (WE) 41/2009 i dyrektywie Komisji 96/8. Definicje preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt, przetworzonej żywności na bazie zbóż, żywności dla dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, żywności dla osób nietolerujących glutenu oraz żywności stosowanej w dietach o niskiej i bardzo niskiej zawartości kalorii powinny być jednak regularnie dostosowywane z uwzględnieniem postępu naukowo-technicznego oraz − w stosownych przypadkach − istotnych zmian na poziomie międzynarodowym.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(16a) Zgodnie z zaleceniami WHO niemowlęta z niską masą urodzeniową powinny być karmione mlekiem matki. Niemniej często zdarza się, że niemowlęta z niską masą urodzeniową i wcześniaki mają szczególne potrzeby żywieniowe, których nie spełnia mleko matki ani standardowe preparaty do początkowego żywienia. Żywność dla takich niemowląt powinna spełniać zasady mające zastosowanie do żywności specjalnego przeznaczenia medycznego w przypadku, gdy biorąc pod uwagę szczególną sytuację zdrowotną niemowlęcia, ten rodzaj żywności wybrany został jako najbardziej odpowiedni. Preparat dla niemowląt z niską masą urodzeniową lub wcześniaków w każdym przypadku musi spełniać wymogi dyrektywy 2006/141/WE.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17) Ważne jest, aby składniki stosowane do produkcji kategorii żywności objętej zakresem niniejszego rozporządzenia były odpowiednie, aby spełniać wymogi żywieniowe osób, dla których są przeznaczone, oraz były dla tych osób odpowiednie, a także aby ich adekwatność odżywcza była ustalana na podstawie ogólnie przyjętych danych naukowych. Adekwatność odżywczą należy wykazać poprzez systematyczny przegląd dostępnych danych naukowych.

(17) Ważne jest, aby składniki stosowane do produkcji kategorii żywności objętej zakresem niniejszego rozporządzenia były odpowiednie, aby spełniać wymogi żywieniowe osób, dla których są przeznaczone, oraz były dla tych osób odpowiednie, a także aby ich adekwatność odżywcza była ustalana na podstawie ogólnie przyjętych danych naukowych. Adekwatność odżywczą należy wykazać poprzez systematyczny i niezależny przegląd dostępnych danych naukowych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17a) Pestycydy, dla których najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości zostały zatwierdzone w dyrektywie 2006/141/WE i dyrektywie 2006/125/WE i które nie spełniają warunków bezpieczeństwa określonych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin1 powinny koniecznie zostać wycofane z obrotu i nie powinny być stosowane w produkcji żywności objętej niniejszym rozporządzeniem.

______________________

1 Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17b) Maksymalne poziomy pozostałości pestycydów określone we właściwych przepisach Unii, w szczególności w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego1 powinny być stosowane bez uszczerbku dla szczegółowych przepisów niniejszego rozporządzenia i aktów delegowanych przyjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

______________

1 Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17c) Jednak z uwagi na wrażliwość niemowląt i małych dzieci w odniesieniu do preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt oraz żywności dla niemowląt i małych dzieci należy wprowadzić poważne ograniczenia w zakresie pozostałości pestycydów. Najwyższe dopuszczalne poziomy pozostałości pestycydów odnoszące się do wymienionych produktów określono w dyrektywach Komisji 2006/141/WE i 2006/125/WE. Szczególną uwagę należy zwrócić na pestycydy zawierające substancje sklasyfikowane jako w sposób szczególny niebezpieczne dla ludzkiego zdrowia.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17d) Na wszystkich etapach łańcucha produkcji żywności przedsiębiorstwa spożywcze i podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze, zdefiniowane w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002, powinny dopilnować, aby żywność, o której mowa w niniejszym rozporządzeniu, spełniała ogólne wymagania prawa żywnościowego, a w szczególności wymagania określone w niniejszym rozporządzeniu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18) Wymogi ogólne dotyczące etykietowania są zawarte w dyrektywie 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych1. Wymogi te powinny mieć co do zasady zastosowanie do kategorii żywności objętych zakresem niniejszego rozporządzenia. Niniejsze rozporządzenie powinno jednak w stosownych przypadkach ustanowić również wymogi dodatkowe dotyczące przepisów dyrektywy 2000/13/WE lub odstępstwa od tych przepisów, aby spełnione zostały konkretne cele niniejszego aktu.

(18) Wymogi ogólne dotyczące etykietowania są zawarte w rozporządzeniu (UE) nr 1169/2011. Wymogi te powinny mieć co do zasady zastosowanie do kategorii żywności objętych zakresem niniejszego rozporządzenia. Niniejsze rozporządzenie powinno jednak w stosownych przypadkach ustanowić również wymogi dodatkowe dotyczące przepisów rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 lub odstępstwa od tych przepisów, aby spełnione zostały konkretne cele niniejszego aktu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(19) W niniejszym rozporządzeniu należy zapewnić kryteria ustanawiania wymogów szczegółowych dotyczących składu i informacji w odniesieniu do preparatów do początkowego żywienia niemowląt, preparatów do dalszego żywienia niemowląt, przetworzonej żywności na bazie zbóż i żywności dla dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, z uwzględnieniem dyrektyw Komisji 2006/141/WE, 2006/125/WE oraz 1999/21/WE. Należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, aby dostosować definicje „preparatów do początkowego żywienia niemowląt”, „preparatów do dalszego żywienia niemowląt”, „przetworzonej żywności na bazie zbóż” i „żywności dla dzieci” oraz „żywności specjalnego przeznaczenia medycznego”, określone w niniejszym rozporządzeniu, z uwzględnieniem postępu naukowo-technicznego oraz istotnych zmian na poziomie międzynarodowym, aby określić wymogi szczegółowe dotyczące składu i informacji w odniesieniu do kategorii żywności objętych zakresem niniejszego rozporządzenia, w tym dodatkowe wymogi dotyczące etykietowania w stosunku do przepisów dyrektywy 2000/13/WE i odstępstwa od tych przepisów, oraz wymogi dotyczące zezwoleń na oświadczenia żywieniowe i zdrowotne. Szczególnie ważne jest, aby Komisja prowadziła odpowiednie konsultacje podczas swych prac przygotowawczych, w tym z ekspertami. Podczas przygotowywania i opracowywania aktów delegowanych Komisja powinna zadbać o równoczesne, terminowe i właściwe przekazywanie odpowiednich dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

(19) W niniejszym rozporządzeniu należy zapewnić kryteria ustanawiania wymogów szczegółowych dotyczących składu i informacji w odniesieniu do preparatów do początkowego żywienia niemowląt, preparatów do dalszego żywienia niemowląt, przetworzonej żywności na bazie zbóż i żywności dla dzieci, żywności specjalnego przeznaczenia medycznego oraz żywności dla osób nietolerujących glutenu oraz żywności stosowanej w dietach o niskiej i bardzo niskiej zawartości kalorii, z uwzględnieniem dyrektyw Komisji 2006/141/WE, 2006/125/WE oraz 1999/21/WE. Należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, aby określić wymogi szczegółowe dotyczące składu i informacji w odniesieniu do kategorii żywności objętych zakresem niniejszego rozporządzenia. Szczególnie ważne jest, aby Komisja prowadziła odpowiednie konsultacje podczas swych prac przygotowawczych, w tym z ekspertami. Podczas przygotowywania i opracowywania aktów delegowanych Komisja powinna zadbać o równoczesne, terminowe i właściwe przekazywanie odpowiednich dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(19a) Komisja, najpóźniej w ciągu roku od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i po skonsultowaniu się z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności, powinna wyjaśnić status mleka przeznaczonego dla dzieci w wieku 12-36 miesięcy, które obecnie podlega różnym aktom prawnym Unii, jak rozporządzenie (WE) nr 178/2002, Rozporządzenie (WE) nr 1925/2006, dyrektywa 2009/39/EC oraz rozporządzenie (WE) No 1924/2006, a następnie przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie z oceną, czy konieczne są dalsze działania prawne. W stosownych przypadkach, sprawozdaniu towarzyszy wniosek legislacyjny.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(20) Należy ustalić, a następnie aktualizować unijny wykaz witamin, składników mineralnych, aminokwasów i innych substancji, które mogą być dodawane do preparatów do początkowego żywienia niemowląt, preparatów do dalszego żywienia niemowląt, przetworzonej żywności na bazie zbóż i żywność dla dzieci oraz do żywności specjalnego przeznaczenia medycznego pod warunkiem spełnienia niektórych kryteriów określonych w niniejszym rozporządzeniu. Ze względu na fakt, że przyjęcie powyższego wykazu jest związane ze stosowaniem kryteriów określonych w niniejszym rozporządzeniu, należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze w tym zakresie. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiającym przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję. Komisja powinna przyjąć akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie aktualizujące unijny wykaz, jeżeli jest to pilnie potrzebne w należycie uzasadnionych przypadkach związanych ze zdrowiem publicznym.

(20) Należy ustalić, a następnie aktualizować unijny wykaz witamin, składników mineralnych i innych substancji, które mogą być dodawane do preparatów do początkowego żywienia niemowląt, preparatów do dalszego żywienia niemowląt, przetworzonej żywności na bazie zbóż i żywność dla dzieci oraz do żywności specjalnego przeznaczenia medycznego i do żywności przeznaczonej do użycia w dietach o obniżonej energetyczności pod warunkiem spełnienia niektórych kryteriów określonych w niniejszym rozporządzeniu. Przy przyjmowaniu unijnego wykazu należy uwzględnić specyficzne potrzeby żywieniowe zainteresowanych grup społeczeństwa oraz wykazy ustanowione w dyrektywach 2006/141/WE i 2006/125/WE, jak również w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 953/2009 z dnia 13 października 2009 r. w sprawie substancji, które mogą być dodawane w szczególnych celach odżywczych do środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego1, które to rozporządzenie nie ma zastosowania do żywności w postaci płynnej i stałej przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci. Ze względu na fakt, że przyjęcie i aktualizacja powyższego wykazu są działaniami o ogólnym zasięgu, które służą uzupełnieniu lub zmianie innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia, należy przekazać Komisji uprawnienie do przyjmowania aktów w tym zakresie zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Komisja powinna przyjąć akty delegowane mające natychmiastowe zastosowanie aktualizujące unijny wykaz, jeżeli jest to pilnie potrzebne w należycie uzasadnionych przypadkach związanych ze zdrowiem publicznym.

_________________

1 Dz.U. L 269 z 14.10.2009, s. 9.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(21) Zgodnie z opinią Komitetu Naukowego ds. Pojawiających się i Nowo Rozpoznanych Zagrożeń dla Zdrowia w sprawie oceny ryzyka produktów nanotechnologii z dnia 19 stycznia 2009 r. obecnie informacje na temat zagrożeń związanych z nanomateriałami technicznymi są niewystarczające, a istniejące metody badawcze mogą nie wystarczyć do rozpatrzenia wszystkich kwestii pojawiających się w związku z nanomateriałami technicznymi. W związku z powyższym nie należy włączać nanomateriałów technicznych do unijnego wykazu kategorii żywności objętych zakresem niniejszego rozporządzenia, do czasu przeprowadzenia oceny przez Urząd.

(21) Zgodnie z opinią Komitetu Naukowego ds. Pojawiających się i Nowo Rozpoznanych Zagrożeń dla Zdrowia w sprawie oceny ryzyka produktów nanotechnologii z dnia 19 stycznia 2009 r. obecnie informacje na temat zagrożeń związanych z nanomateriałami technicznymi są niewystarczające, a istniejące metody badawcze mogą nie wystarczyć do rozpatrzenia wszystkich kwestii pojawiających się w związku z nanomateriałami technicznymi. Mając na względzie wspomnianą opinię naukową i z uwagi na szczególną wrażliwość grup społeczeństwa, do których kierowane są środki spożywcze objęte niniejszym rozporządzeniem, nie należy włączać nanomateriałów technicznych do unijnego wykazu kategorii żywności objętych zakresem niniejszego rozporządzenia, dopóki ich bezpieczeństwo, określone na podstawie właściwych i wystarczających metod badawczych, ich wartość odżywcza oraz ich odpowiedniość dla osób, dla których są przeznaczone, nie zostaną wykazane przez Urząd.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(22) W trosce o skuteczność i uproszczenie przepisów należy dokonać średnioterminowej analizy możliwości rozszerzenia unijnego wykazu na inne kategorie żywności objęte zakresem innych przepisów szczegółowych Unii.

(22) W trosce o uproszczenie przepisów i ze względu na potwierdzoną wolę wspierania innowacji należy dokonać średnioterminowej analizy możliwości rozszerzenia unijnego wykazu na inne kategorie żywności objęte zakresem innych przepisów szczegółowych Unii. O tym rozszerzeniu powinien decydować Parlament Europejski i Rada w zwykłej procedurze ustawodawczej w oparciu o ocenę przeprowadzoną przez Urząd.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(26a) Obecnie oświadczenia „nie zawiera laktozy” i „produkt o bardzo niskiej zawartości laktozy” nie są objęte przepisami unijnymi. Tymczasem oświadczenia te są ważne dla osób nietolerujących laktozy. Komisja powinna zatem wyjaśnić ich status w ogólnych przepisach dotyczących żywności.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(27) Produkty zawierające takie określenia, jak „zastąpienie posiłku w celu kontroli masy ciała” oraz „całkowite zastąpienie diety w celu kontroli masy ciała”, są uznawane za środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz podlegają przepisom szczegółowym przyjętym na podstawie dyrektywy 96/8/WE. Na rynku pojawia się jednak coraz więcej żywności przeznaczonej dla ogółu populacji, opatrzonej podobnymi oświadczeniami przedstawianymi jako oświadczenia zdrowotne dotyczące kontroli masy ciała. Aby wyeliminować wszelkie przypadki potencjalnych pomyłek w odniesieniu do wprowadzanej do obrotu żywności w celu kontroli masy ciała oraz aby zapewnić pewność prawa i spójność przepisów Unii, oświadczenia te powinny podlegać wyłącznie przepisom rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 oraz być zgodne z zawartymi w nim wymogami. Przed rozpoczęciem stosowania niniejszego rozporządzenia należy zakończyć dostosowania techniczne na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 obejmujące oświadczenia zdrowotne odnoszące się do kontroli masy ciała w przypadku produktów z określeniem „zastąpienie posiłku w celu kontroli masy ciała” i „całkowite zastąpienie diety w celu kontroli masy ciała” oraz do powiązanych warunków stosowania regulowanych przepisami dyrektywy (WE) nr 96/8/WE.

(27) Produkty zawierające takie określenia, jak „zastąpienie posiłku w celu kontroli masy ciała” oraz „całkowite zastąpienie diety w celu kontroli masy ciała”, są obecnie uznawane za środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz podlegają przepisom szczegółowym przyjętym na podstawie dyrektywy 96/8/WE, podczas gdy środki spożywcze stosowane w dietach o bardzo niskiej zawartości kalorii podlegają wyłącznie dyrektywie 2009/39/WE. Na rynku pojawia się jednak coraz więcej żywności przeznaczonej dla ogółu populacji, opatrzonej podobnymi oświadczeniami przedstawianymi jako oświadczenia zdrowotne dotyczące kontroli masy ciała.

W kontekście dużej liczby środków spożywczych zawierających ogólnikowe oświadczenia i w kontekście ryzyka odchyleń od norm w zachowaniach żywieniowych spowodowanych niekontrolowaną dietą Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności regularnie dokonuje oceny naukowej wniosków dotyczących oświadczeń zdrowotnych odnoszących się do produktów przedstawianych jako substytut jednego posiłku lub większej liczby posiłków. Ocena dokonywana przez Urząd nie obejmuje bezpieczeństwa kryteriów składu proponowanych przez podmiot gospodarczy ubiegający się o stosowanie danego oświadczenia, ani też pewnych zasad etykietowania. Konieczne jest zatem wprowadzenie w niniejszym rozporządzeniu szczególnych przepisów dotyczących żywności do użycia w dietach o obniżonej energetyczności w celu redukcji masy ciała. Przepisy te są ważne z punktu widzenia bezpieczeństwa żywności i zdrowia osób odchudzających się.

Aby wyeliminować wszelkie przypadki potencjalnych pomyłek w odniesieniu do wprowadzanej do obrotu żywności w celu kontroli masy ciała oraz aby zapewnić pewność prawa i spójność przepisów Unii przy jednoczesnej ochronie osób szczególnie wrażliwych, oświadczenia dotyczące żywności przeznaczonej dla ogółu populacji powinny podlegać przepisom rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 oraz być zgodne z zawartymi w nim wymogami, z wyjątkiem środków spożywczych stosowanych w dietach o niskiej i bardzo niskiej zawartości kalorii, które w przyszłości powinny spełniać warunki określone w niniejszym rozporządzeniu. Przed rozpoczęciem stosowania niniejszego rozporządzenia należy zakończyć dostosowania techniczne na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 obejmujące oświadczenia zdrowotne odnoszące się do kontroli masy ciała w przypadku produktów z określeniem „zastąpienie posiłku w celu kontroli masy ciała” i „całkowite zastąpienie diety w celu kontroli masy ciała” oraz do powiązanych warunków stosowania regulowanych przepisami dyrektywy (WE) nr 96/8/WE.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(27a) W celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony konsumentów należy na szczeblu państw członkowskich ustanowić odpowiednie procedury kontroli, zarówno sanitarnej, jak i dotyczącej składu, przeprowadzanej zarówno przed wprowadzeniem produktu do obrotu, jak i po jego wprowadzeniu do obrotu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(27b) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie oficjalnych kontroli przeprowadzanych w celu zapewnienia przestrzegania przepisów dotyczących pasz i żywności oraz zasad dotyczących zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt1, państwa członkowskie powinny przeprowadzać inspekcje dotyczące stosowania się przedsiębiorstw do tego rozporządzenia oraz aktów delegowanych przyjętych na jego mocy, zgodnie z podejściem opartym na ryzyku.

____________________

1 Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(29) Niezbędne są odpowiednie środki przejściowe, aby podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze mogły dostosować się do przepisów niniejszego rozporządzenia,

(29) Komisja powinna przedsięwziąć odpowiednie środki w celu zagwarantowania pewności prawnej w okresie od wejścia w życie do wykonania niniejszego rozporządzenia oraz w celu zapewnienia pomocy i przekazywania aktualnych informacji niezbędnych dla podmiotów prowadzących przedsiębiorstwa spożywcze, aby mogły dostosować się do wymogów niniejszego rozporządzenia.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(29a) W celu ułatwienia małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP) dostępu do rynku, który w niektórych sektorach, na przykład w sektorze żywności dla niemowląt i żywności leczniczej, wydaje się być zdominowany przez kilka dużych przedsiębiorstw, Komisja, w ścisłej współpracy ze stronami zainteresowanymi, powinna przyjąć wytyczne mające na celu pomoc przedsiębiorstwom, a w szczególności MŚP, w spełnieniu wymagań określonych w niniejszym rozporządzeniu, co tym samym przyczyni się do ułatwienia konkurencyjności i innowacji.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(29b) Aby ułatwić dostęp do rynku podmiotom gospodarczym, a zwłaszcza małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP), zamierzającym wprowadzić do obrotu środki spożywcze powstałe w wyniku innowacji naukowych i technologicznych, Komisja Europejska powinna przyjąć, w ścisłej współpracy z zainteresowanymi stronami, wytyczne dotyczące procedury tymczasowego wprowadzania do obrotu takich środków spożywczych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(29c) Należy przewidzieć procedurę umożliwiającą tymczasowe wprowadzanie do obrotu środków spożywczych powstałych w wyniku innowacji naukowych i technologicznych, aby można było właściwie korzystać z owoców badań przemysłowych w oczekiwaniu na zmiany właściwych dyrektyw szczegółowych. Jednakże ze względu na ochronę zdrowia konsumentów pozwolenie na wprowadzenie do obrotu może być przyznane jedynie po konsultacji z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się wymogi dotyczące składu i informacji w odniesieniu do następujących kategorii żywności:

1. W niniejszym rozporządzeniu, uzupełniającym prawodawstwo Unii mające zastosowanie do środków spożywczych, ustanawia się wymogi dotyczące składu i informacji w odniesieniu do następujących kategorii żywności:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c) żywności specjalnego przeznaczenia medycznego.

c) żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, w tym preparatów dla niemowląt z niską masą urodzeniową i wcześniaków.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

ca) żywności dla osób nietolerujących glutenu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

cb) żywności stosowanej w dietach o niskiej (LCD) i bardzo niskiej (VLCD) zawartości kalorii.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Niniejsze rozporządzenie zawiera przepisy dotyczące ustanawiania i aktualizowania unijnego wykazu witamin, składników mineralnych i innych substancji, które mogą być dodawane do kategorii żywności, o których mowa w ust. 1.

2. Niniejsze rozporządzenie zawiera przepisy dotyczące ustanawiania i aktualizowania wyraźnie określonego unijnego wykazu witamin, składników mineralnych i innych substancji, które mogą być dodawane w szczególnych celach odżywczych do kategorii żywności, o których mowa w ust. 1.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2a. Wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu są nadrzędne w stosunku do wszelkich innych sprzecznych wymogów prawa Unii mających zastosowanie do żywności.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a) definicje „żywności” i „wprowadzania na rynek” określone w art. 2 i art. 3 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002;

a) definicje „żywności”, „handlu detalicznego” i „wprowadzania na rynek” określone w art. 2, art. 3 ust. 7 i art. 3 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) definicje „etykietowania” i „paczkowanych środków spożywczych” określone w art. 1 ust. 3 lit. a) i b) dyrektywy 2000/13/WE;

b) definicje „paczkowanej żywności” i „etykietowania” określone w art. 2 ust. 2 lit. e) i j) rozporządzenia (UE) nr 1169/2011;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

da) definicję „nanomateriałów technicznych” określoną w art. 2 ust. 2 lit. t) rozporządzenia (UE) nr 1169/2011.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

h) „żywność specjalnego przeznaczenia medycznego” oznacza żywność przeznaczoną do dietetycznego odżywiania pacjentów, stosowaną pod nadzorem lekarza. Żywność ta jest przeznaczona do wyłącznego lub częściowego żywienia pacjentów z ograniczoną, upośledzoną lub zaburzoną zdolnością przyjmowania, trawienia, wchłaniania, metabolizowania lub wydalania zwykłej żywności lub niektórych składników odżywczych w niej zawartych, bądź pacjentów z innymi ustalonymi medycznie wymaganiami żywieniowymi, w przypadku których dietetyczne odżywianie nie może zostać osiągnięte jedynie przez zmianę normalnej diety.

h) „żywność specjalnego przeznaczenia medycznego” oznacza żywność przeznaczoną do dietetycznego odżywiania pacjentów, stosowaną pod nadzorem lekarza. Żywność ta jest przeznaczona do wyłącznego lub częściowego żywienia pacjentów z ograniczoną, upośledzoną lub zaburzoną zdolnością przyjmowania, trawienia, wchłaniania, metabolizowania lub wydalania zwykłej żywności lub niektórych składników odżywczych w niej zawartych, bądź pacjentów z innymi ustalonymi medycznie wymaganiami żywieniowymi, w przypadku których dietetyczne odżywianie nie może zostać osiągnięte jedynie przez zmianę normalnej diety. Żywność specjalnego przeznaczenia medycznego obejmuje również preparaty dla niemowląt z niską masą urodzeniową i wcześniaków, które to preparaty również muszą spełniać wymogi określone w dyrektywie 2006/141.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

ha) „preparat dla niemowląt z niską masą urodzeniową i wcześniaków” oznacza preparat specjalnie przygotowany w celu zaspokojenia ustalonych medycznie wymagań żywieniowych niemowląt, które urodziły się przed terminem lub z niską masą urodzeniową.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

hb) „żywność dla osób nietolerujących glutenu” oznacza środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, które są specjalnie produkowane, przygotowywane lub przetwarzane, aby zaspokoić szczególne potrzeby dietetyczne osób nietolerujących glutenu;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

hc) „gluten” oznacza frakcję białka znajdującą się w pszenicy, życie, jęczmieniu, owsie lub w ich hybrydach oraz ich produktach pochodnych, która nie rozpuszcza się w wodzie ani roztworze chlorku sodu 0,5 M;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

hd) „żywność stosowana w dietach o niskiej zawartości kalorii (LCD) oraz „żywność stosowana w dietach o bardzo niskiej zawartości kalorii (VLCD)” oznacza żywność specjalnie przygotowaną, która użyta zgodnie z instrukcją producenta zastępuje całodzienną dietę.

Produkty VLCD dostarczają 400–800 kcal dziennie.

Produkty LCD dostarczają 800–1200 kcal dziennie.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Środki spożywcze specjalnego przeznaczenia medycznego, w rozumieniu lit. h) pierwszy akapit są zaklasyfikowane do jednej z trzech następujących kategorii:

(i) środki spożywcze kompletne pod względem odżywczym, o standardowym składzie odżywczym, które w przypadku stosowania ich zgodnie z instrukcjami producenta mogą stanowić wyłączne źródło pożywienia dla osób, dla których są przeznaczone;

(ii) środki spożywcze kompletne pod względem odżywczym, o składzie odżywczym dostosowanym do określonej choroby, zaburzenia lub stanu chorobowego, które w przypadku stosowania ich zgodnie z instrukcjami producenta, mogą stanowić wyłączne źródło pożywienia dla osób, dla których są przeznaczone;

(iii) środki spożywcze niekompletne pod względem odżywczym, o standardowym składzie lub składzie odżywczym dostosowanym do określonej choroby, zaburzenia lub stanu chorobowego, które nie mogą być stosowane jako wyłączne źródło pożywienia.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 15 w celu dostosowania definicji „preparatów do początkowego żywienia niemowląt”, „preparatów do dalszego żywienia niemowląt”, „przetworzonej żywności na bazie zbóż” i „żywności dla dzieci” oraz „żywności specjalnego przeznaczenia medycznego”, z uwzględnieniem postępu naukowo-technicznego oraz w stosownych przypadkach istotnych zmian na poziomie międzynarodowym.

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Żywność, o której mowa w art. 1 ust. 1, może być wprowadzana na rynek wyłącznie w przypadku, gdy jest ona zgodna z przepisami niniejszego rozporządzenia.

1. Żywność, o której mowa w art. 1 ust. 1, może być wprowadzana na rynek wyłącznie w przypadku, gdy jest ona zgodna z przepisami niniejszego rozporządzenia i prawodawstwem Unii mającym zastosowanie do środków spożywczych.

2. Środki spożywcze przywożone do Unii w celu wprowadzenia ich do obrotu na jej terytorium spełniają obowiązujące wymogi unijnego prawa żywnościowego. Środki spożywcze wywożone lub ponownie wywożone z Unii w celu wprowadzenia ich do obrotu w państwie trzecim spełniają obowiązujące wymogi unijnego prawa żywnościowego, chyba że szczególne okoliczności panujące w kraju przywozu, związane np. z warunkami klimatycznymi lub ukształtowaniem powierzchni, uzasadniają odmienny skład i opakowanie.

3. Żywność, o której mowa w art. 1 ust. 1, może być wprowadzana do obrotu wyłącznie w postaci paczkowanej.

4. Państwa członkowskie nie mogą ograniczać lub zakazywać wprowadzania na rynek żywności zgodnej z przepisami niniejszego rozporządzenia z przyczyn związanych z jej składem, produkcją, prezentacją lub etykietowaniem.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1a. Celem umożliwienia szybkiego wprowadzenia do obrotu żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, powstałej dzięki postępowi naukowemu i technologicznemu, Komisja może, po konsultacji z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności, przyjąć zgodnie z art. 15 akty delegowane zezwalające na wprowadzenie do obrotu na okres dwóch lat środków spożywczych, które nie spełniają wymagań dotyczących składu, ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu i rozporządzeniach delegowanych przyjętych w następstwie niniejszego rozporządzenia, odnoszących się do kategorii żywności, o których mowa w art. 1 ust. 1.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 4

skreślony

Żywność paczkowana

Żywność, o której mowa w art. 1 ust. 1, dopuszcza się do sprzedaży detalicznej wyłącznie w postaci paczkowanej.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 5

skreślony

Swobodny przepływ towarów

Państwa członkowskie nie mogą ograniczać lub zakazywać wprowadzania na rynek żywności zgodnej z przepisami niniejszego rozporządzenia z przyczyn związanych z jej składem, produkcją, prezentacją lub etykietowaniem.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 6a

Zasada ostrożności

W przypadku gdy po dokonaniu oceny dostępnych informacji istnieją uzasadnione powody do obaw związanych z niebezpieczeństwem zaistnienia niepożądanych skutków, ale nadal brak jest pewności naukowej, mogą zostać przyjęte tymczasowe środki zarządzania ryzykiem konieczne do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony ludności podatnej na zagrożenie, dla której przeznaczona jest żywność wymieniona w art. 1 ust. 1..

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 6b

Kontrola

Właściwe organy krajowe dbają o wprowadzenie odpowiedniego systemu kontroli, aby dopilnować przestrzegania przez uczestników rynku przepisów niniejszego rozporządzenia oraz odpowiednich norm sanitarnych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu są nadrzędne w stosunku do wszelkich innych sprzecznych wymogów prawa Unii mających zastosowanie do żywności.

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

„Artykuł 8a

Żywność przeznaczona do normalnego spożycia

Przy etykietowaniu, prezentacji i reklamowaniu żywności przeznaczonej do normalnego spożycia zakazane jest:

a) stosowanie zwrotu „specjalnego przeznaczenia żywieniowego” umieszczonego osobno lub w połączeniu z innymi sformułowaniami w celu opisania tej żywności;

b) stosowanie wszelkich innych oznaczeń lub prezentacji, które mogą wywołać wrażenie, że żywność ta należy do jednej z kategorii określonych w art. 1 ust. 1.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Skład żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, jest taki, że umożliwia właściwe zaspokojenie potrzeb żywieniowych osób, dla których jest przeznaczona, i jest odpowiedni dla tych osób zgodnie z ogólnie przyjętymi danymi naukowymi.

1. Skład żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, jest taki, że umożliwia właściwe zaspokojenie potrzeb żywieniowych osób, dla których jest przeznaczona, i jest odpowiedni dla tych osób zgodnie z ogólnie przyjętymi oraz poddanymi wzajemnemu przeglądowi i niezależnej ocenie danymi naukowymi oraz opinią lekarską.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Etykietowanie, prezentowanie i reklamowanie żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, zapewnia adekwatne informacje i nie może wprowadzać w błąd.

3. Etykietowanie, prezentowanie i reklamowanie żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, ma być dokładne, przejrzyste i zrozumiałe dla konsumenta i nie może wprowadzać w błąd. Nie przypisuje ono takim produktom właściwości w zakresie profilaktyki, terapii lub leczenia choroby ani też nie sugeruje takich właściwości.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3 a. Etykiety preparatów do początkowego oraz dalszego żywienia niemowląt nie zawierają żadnego wizerunku niemowlęcia, ani innych wizerunków bądź tekstów idealizujących używanie produktu. Zezwala się jednak na przedstawienie graficzne umożliwiające łatwą identyfikację produktu oraz ilustrujące sposoby jego przygotowania. Dyrektywa 2006/141/WE zostaje zatem odpowiednio zmieniona.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4. Wszelkie użyteczne informacje lub zalecenia dotyczące kategorii żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, mogą być rozpowszechniane wyłącznie przez osoby posiadające kwalifikacje w dziedzinie medycyny, żywienia lub farmacji bądź przez innych specjalistów odpowiedzialnych za opiekę zdrowotną nad matką i dzieckiem.

4. Wszelkie użyteczne informacje lub zalecenia dotyczące kategorii żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1 lit. a), b), c) i ca) mogą być rozpowszechniane wyłącznie wśród osób posiadających kwalifikacje w dziedzinie medycyny, żywienia lub farmacji. Ponadto pracownicy służby zdrowia przekazują konsumentom końcowym wyłącznie informacje naukowe i rzeczowe, które nie zawierają reklamy.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4a. W celu zapewnienia skutecznego oficjalnego monitorowania podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze informują właściwe organy każdego państwa członkowskiego, w którym wprowadzają do obrotu żywność, o której mowa w art. 1 ust. 1, przekazując im wzór etykiety danego produktu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4b. Należy możliwie jak najbardziej ograniczyć stosowanie pestycydów w produktach rolnych przeznaczonych do produkcji żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, bez uszczerbku dla przepisów dyrektyw 2006/125/WE i 2006/141/WE.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4c. Regularnej aktualizacji podlegają szczegółowe przepisy dotyczące żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, wprowadzające ograniczenia stosowania lub zakaz stosowania niektórych pestycydów, a w szczególności pestycydów zawierających substancje czynne, sejfnery i synergetyki sklasyfikowane w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, etykietowania i pakowania substancji i mieszanin, takich jak kategoria mutagenna 1A lub 1B, kategoria rakotwórcza 1A lub 1B, kategoria substancji toksycznych dla reprodukcji 1A lub 1B, uważanych za powodujące zaburzenia układu hormonalnego i mogących mieć szkodliwy wpływ na ludzi, lub pestycydów uznanych za substancje nadające się do zastąpienia, zgodnie z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

______________

1 Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Z zastrzeżeniem wymogów ogólnych określonych w art. 7 i art. 9 oraz biorąc pod uwagę dyrektywę 2006/141/WE, dyrektywę 2006/125/WE i dyrektywę 1999/21/WE, a także postęp naukowo-techniczny, Komisja jest upoważniona do przyjmowania rozporządzeń delegowanych, nie później niż w terminie [2 years after the date of the entry into force of this Regulation], zgodnie z art. 15, w odniesieniu do następujących kwestii:

2. Z zastrzeżeniem wymogów ogólnych określonych w art. 7 i art. 9, a także wymogów szczegółowych zawartych w art. 10a i art. 10b, oraz biorąc pod uwagę dyrektywę 2006/141/WE, dyrektywę 2006/125/WE i dyrektywę 1999/21/WE, a także postęp naukowo-techniczny, w szczególności wyniki ocen ryzyka i zasadę ostrożności, o czym mowa w art. 6 ust. 1, Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych dotyczących żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, nie później niż w terminie [2 lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia], zgodnie z art. 15, w odniesieniu do następujących kwestii:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

ba) procesu wprowadzania do obrotu żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, powstałej dzięki innowacjom technologicznym i naukowym, które nie są zgodne z wymogami dotyczącymi składu ustanowionymi zgodnie z lit. a);

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

c) wymogów szczegółowych dotyczących etykietowania, prezentowania i reklamowania żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, w tym zezwoleń na oświadczenia żywieniowe i zdrowotne;

c) wymogów szczegółowych dotyczących etykietowania, prezentowania i reklamowania żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1; wymogi te obejmują obowiązujące już szczegółowe powiązane przepisy dotyczące żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

ca) wymogów dotyczących informacji, które należy zawrzeć w zaleceniach dotyczących odpowiedniego wykorzystania żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

fa) wymogu monitorowania po wprowadzeniu na rynek w celu sprawdzenia, czy respektowane są szczegółowe wymogi prawne.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Z zastrzeżeniem wymogów określonych w art. 7 i 9 oraz biorąc pod uwagę istotny postęp naukowo-techniczny, Komisja aktualizuje rozporządzenia delegowane, o których mowa w ust. 2, zgodnie z art. 15.

3. Z zastrzeżeniem wymogów określonych w art. 7 i 9, a także wymogów szczegółowych zawartych w art. 10a i art. 10b, oraz biorąc pod uwagę istotny postęp naukowo-techniczny, wyniki nowych ocen ryzyka i zasadę ostrożności, o czym mowa w art. 6 ust. 1, Komisja aktualizuje rozporządzenia delegowane, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, zgodnie z art. 15.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 10a

Żywność dla osób z nietolerancją glutenu

Oprócz wymogów zawartych w art. 9, żywność przeznaczona dla osób z nietolerancją glutenu, złożona z co najmniej jednego składnika pozyskanego z pszenicy, żyta, jęczmienia, owsa lub ich odmian skrzyżowanych i przetworzonych w celu obniżenia zawartości glutenu, nie przekracza 100 mg/kg w żywności sprzedawanej konsumentom końcowym.

Żywność przeznaczona dla osób z nietolerancją glutenu sprzedawana konsumentowi końcowemu, której zawartość glutenu nie przekracza 100 mg/kg, może być opatrzona oznaczeniem „bardzo niska zawartość glutenu”.

Żywność przeznaczona dla osób z nietolerancją glutenu sprzedawana konsumentowi końcowemu, której zawartość glutenu nie przekracza 20 mg/kg, może być opatrzona oznaczeniem „produkt bezglutenowy”.

Żywność przeznaczona dla osób z nietolerancją glutenu spełnia również następujące kryteria:

– dostarcza podobną ilość witamin i soli mineralnych jak żywność, którą zastępuje,

– jest przygotowywana ze szczególną starannością, z poszanowaniem dobrej praktyki wytwarzania (GMP), aby uniknąć zanieczyszczenia glutenem,

– w przypadku zastosowania oznaczeń „bardzo niska zawartość glutenu” lub „produkt bezglutenowy” są one umieszczane przy nazwie produktu, pod jaką dany produkt jest wprowadzany do obrotu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Żywność stosowana w dietach o niskiej i bardzo niskiej zawartości kalorii

1. Produkty stosowane w diecie o niskiej zawartości kalorii (LCD) i bardzo niskiej zawartości kalorii (VLCD) spełniają wymogi dotyczące składu żywności ustanowione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

2. Wszystkie składniki tworzące produkty LCD i VLCD są sprzedawane w jednym wspólnym opakowaniu.

3. Nazwa, pod którą produkt LCD i VLCD wprowadzany do obrotu, brzmi:

a) dla produktów VLCD,

„Całkowite zastąpienie diety stosowane w dietach o bardzo niskiej zawartości kalorii”;

b) dla produktów LCD,

„Całkowite zastąpienie diety stosowane w dietach o niskiej zawartości kalorii”.

4. Etykiety produktów LCD i VLCD zawierają, poza informacjami przewidzianymi w rozdziale IV rozporządzenia (UE) nr 1169/2011, następujące obowiązkowe dane szczegółowe:

a) wartość dostępnej energii wyrażoną w kJ i kcal oraz zawartość białka, węglowodanów i tłuszczu wyrażone liczbowo, na określoną ilość produktu gotowego do spożycia proponowanego do konsumpcji;

b) średnią zawartość każdego składnika mineralnego i każdej witaminy, dla których obowiązkowe wymagania są wymienione w ust. 5 załącznika do niniejszego rozporządzenia, wyrażoną liczbowo na określoną ilość produktu gotowego do spożycia proponowanego do konsumpcji.

c) w razie potrzeby instrukcje właściwego przygotowania do spożycia oraz stwierdzenie ważności przestrzegania tej instrukcji;

d) jeżeli produkt zastosowany zgodnie z zaleceniami producenta dostarcza dzienną dawkę polioli przekraczającą 20 g, zamieszczona zostaje informacja, że produkt ten może mieć działanie przeczyszczające;

e) informację o znaczeniu przyjmowania odpowiedniej ilości płynów w ciągu dnia;

f) informację o tym, że produkt dostarcza odpowiednie dzienne ilości wszystkich niezbędnych składników odżywczych;

g) informację o tym, że produkt nie powinien być stosowany dłużej niż trzy tygodnie bez zasięgnięcia porady lekarskiej;

5. Etykietowanie, prezentowanie i reklamowanie określonych produktów LCD i VLCD nie zawiera odniesienia do tempa ani wielkości ubytku masy ciała, jakie mogłoby wynikać ze stosowania tych produktów.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 10c

Dostęp MŚP do rynku wewnętrznego

Komisja w ścisłej współpracy ze wszystkimi zainteresowanymi stronami i Urzędem przyjmuje odpowiednie wytyczne i zapewnia wsparcie techniczne w celu umożliwienia przedsiębiorstwom, zwłaszcza średnim i małym, spełnienia wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu, a także wspiera je w przygotowywaniu i składaniu wniosków o ocenę naukową. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 15 w celu przyjęcia tych wytycznych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Witaminy, składniki mineralne, aminokwasy i inne substancje mogą być dodawane do żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, pod warunkiem że takie substancje spełniają następujące warunki:

1. Mając na uwadze dyrektywy 2006/141/WE i 2006/125/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 953/2009, nie później niż [2 lata od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja ustanawia unijny wykaz witamin, składników mineralnych i innych substancji, które mogą być dodawane do wszystkich kategorii żywności, o których mowa w art. 1 ust. 1 („wykaz unijny”).

a) zgodnie z dostępnymi informacjami naukowymi nie zagrażają bezpieczeństwu zdrowia konsumentów; oraz

b) są przyswajane przez organizm ludzki.

2. Nie później niż [2 years after the date of the entry into force of this Regulation] Komisja ustanawia, a następnie aktualizuje unijny wykaz substancji dozwolonych, które spełniają warunki określone w ust. 1, na mocy rozporządzeń wykonawczych. Włączenie substancji do unijnego wykazu obejmuje podanie specyfikacji takiej substancji oraz, w stosownych przypadkach, warunki stosowania i mające zastosowanie kryteria czystości. Powyższe rozporządzenia wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 14 ust. 2. W należycie uzasadnionych szczególnie pilnych przypadkach związanych z pojawiającymi się zagrożeniami dla zdrowia Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, aktualizujące unijny wykaz zgodnie z art. 14 ust. 3.

2. Witaminy, składniki mineralne, aminokwasy i inne substancje mogą być dodawane do żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, pod warunkiem że takie substancje spełniają następujące warunki:

a) zgodnie z dostępnymi, powszechnie przyjętymi i poddanymi wzajemnej ocenie („peer-reviewed”) informacjami naukowymi nie zagrażają bezpieczeństwu zdrowia konsumentów;

b) są przyswajane przez organizm ludzki;

ba) są odpowiednie do zastosowania żywieniowego, do którego zostały przeznaczone;

bb) wywołują one, na podstawie powszechnie uznanych dowodów naukowych, skutek żywieniowy lub fizjologiczny;

2a. W odniesieniu do substancji określonych w ust. 2, będących wytworzonymi nanomateriałami, obowiązują następujące warunki dodatkowe:

a) warunek określony w ust. 2 lit. a) został spełniony przy zastosowaniu odpowiednich metod badawczych; oraz

b) została potwierdzona ich wartość odżywcza i stosowność dla osób, dla których zostały przeznaczone.

3. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 15 w celu stworzenia unijnego wykazu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 11a

Aktualizacja unijnego wykazu

3. Procedura włączania danej substancji do unijnego wykazu, o którym mowa w ust. 2, może zostać rozpoczęta z inicjatywy Komisji lub na podstawie wniosku. Wnioski mogą być składane przez państwo członkowskie lub zainteresowaną stronę, która może również reprezentować szereg zainteresowanych stron (zwanych dalej „wnioskodawcą”). Wnioski przedstawia się Komisji, zgodnie z ust. 4.

1. Procedura włączania danej substancji do unijnego wykazu może zostać rozpoczęta z inicjatywy Komisji lub na podstawie wniosku. Wnioski mogą być składane przez państwo członkowskie lub zainteresowaną stronę, która może również reprezentować szereg zainteresowanych stron („wnioskodawcę”). Wnioski przedstawia się Komisji, zgodnie z ust. 2.

1a. Wnioskodawca przedstawia wniosek Komisji. Komisja potwierdza otrzymanie wniosku z zachowaniem formy pisemnej w terminie 14 dni od daty jego otrzymania.

4. Wniosek zawiera:

2. Wniosek zawiera:

a) nazwę i adres wnioskodawcy;

a) nazwę i adres wnioskodawcy;

b) nazwę i jasny opis substancji;

b) nazwę i jasny opis substancji;

c) skład substancji;

c) skład substancji;

d) proponowane zastosowanie substancji i jego warunki;

d) proponowane zastosowanie substancji i jego warunki;

e) systematyczny przegląd danych naukowych i odpowiednich badań przeprowadzonych zgodnie z ogólnie przyjętymi wytycznymi ekspertów dotyczącymi opracowywania i prowadzenia takich badań;

e) systematyczny przegląd danych naukowych i odpowiednich, poddanych wzajemnej ocenie („peer-reviewed”), badań przeprowadzonych zgodnie z ogólnie przyjętymi wytycznymi ekspertów dotyczącymi opracowywania i prowadzenia takich badań;

f) dowody naukowe potwierdzające ilość substancji, która nie zagraża zdrowiu osób, dla których substancja ta jest przeznaczona, oraz jej odpowiedniość w stosunku do przewidzianego zastosowania;

f) dowody naukowe potwierdzające ilość substancji, która nie zagraża zdrowiu osób, dla których substancja ta jest przeznaczona, oraz jej odpowiedniość w stosunku do przewidzianego zastosowania;

g) dowody naukowe potwierdzające, że dana substancja jest przyswajana przez organizm ludzki;

g) dowody naukowe potwierdzające, że dana substancja jest przyswajana przez organizm ludzki i wywołuje skutek odżywczy lub fizjologiczny;

h) streszczenie treści wniosku.

h) streszczenie treści wniosku.

5. W przypadku, w którym substancja została już włączona do unijnego wykazu, a nastąpiła znaczna zmiana w metodach produkcji bądź zmiana w wielkości cząstek, na przykład poprzez zastosowanie nanotechnologii, substancja przygotowywana nowymi metodami zostaje uznana za inną substancję, a unijny wykaz jest odpowiednio aktualizowany, zanim taka substancja będzie mogła zostać wprowadzona na rynek unijny.

3. W przypadku, w którym substancja została już włączona do unijnego wykazu, a nastąpiła znaczna zmiana w metodach produkcji bądź zmiana w wielkości cząstek, na przykład poprzez zastosowanie nanotechnologii, substancja przygotowywana nowymi metodami lub zawierająca cząstki innej wielkości zostaje uznana za inną substancję, która nie figuruje w unijnym wykazie i która wymaga odrębnego zgłoszenia.

4. W przypadku gdy substancja znajdująca się w unijnym wykazie przestaje spełniać warunki, o których mowa w art. 11 ust. 2 i 2a, Komisja podejmuje decyzję o usunięciu takiej substancji z unijnego wykazu.

5. Włączenie substancji do unijnego wykazu obejmuje:

- podanie specyfikacji takiej substancji;

- w stosownych przypadkach, warunki stosowania; oraz

- w stosownych przypadkach, mające zastosowanie kryteria czystości.

6. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 15 w celu uaktualnienia unijnego wykazu. Jeżeli w przypadkach pojawiających się zagrożeń dla zdrowia jest to pilnie potrzebne, procedura przewidziana w art. 16 ma zastosowanie do aktów delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego ustępu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

va) wszelkich danych naukowych pozyskanych w wyniku przeprowadzania badań na zwierzętach w celu oceny bezpieczeństwa substancji.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Ogólna klauzula poufności

Ogólna klauzula przejrzystości i poufności

13. Komisja, Urząd i państwa członkowskie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001 podejmują niezbędne działania w celu zapewnienia wymaganej poufności informacji otrzymywanych na mocy niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem informacji, które muszą być opublikowane, jeżeli okoliczności tego wymagają, w celu ochrony zdrowia ludzi, zdrowia zwierząt lub ochrony środowiska naturalnego.

13. Komisja, Urząd i państwa członkowskie zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1049/2001 zapewniają możliwie najszerszy dostęp do dokumentów, a przede wszystkim udzielają obywatelom pomocy i informacji dotyczących zasad składania wniosków o dostęp do dokumentów. Podejmują też niezbędne działania w celu zapewnienia wymaganej poufności informacji otrzymywanych na mocy niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem informacji, które muszą być opublikowane, jeżeli okoliczności tego wymagają, w celu ochrony zdrowia ludzi, zdrowia zwierząt lub ochrony środowiska naturalnego.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 2 ust. 3 i art. 10 niniejszego rozporządzenia, następuje na czas nieokreślony od dnia (*) [(*) Date of entry into force of the basic legislative act or from any other date set by the legislator.]

2. Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 10 ust. 2 i 3, art. 10c, art. 11 ust. 3 i art. 11a ust. 6, następuje na okres pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Komisja sporządza sprawozdanie na temat przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed upływem tego pięcioletniego okresu. Przekazanie uprawnień jest automatycznie przedłużane na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem danego okresu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 2 ust. 3 i art. 10 niniejszego rozporządzenia, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Decyzja ta staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w terminie późniejszym wskazanym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

3. Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 10 ust. 2 i 3, art. 10c, art. 11 ust. 3 i w art. 11a ust. 6, niniejszego rozporządzenia, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub przez Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Decyzja ta staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w terminie późniejszym wskazanym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

5. Akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 2 ust. 3 i art. 10 niniejszego rozporządzenia wchodzi w życie wyłącznie w przypadku braku wyrażenia sprzeciwu przez Parlament Europejski lub Radę w ciągu dwóch miesięcy od powiadomienia Parlamentu Europejskiego i Rady o tym akcie lub też jeśli przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu. Termin ten wydłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

5. Akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 10 ust. 2 i 3, ar. 10c, art. 11 ust. 3 oraz art. 11a ust. 6 niniejszego rozporządzenia wchodzi w życie wyłącznie w przypadku braku wyrażenia sprzeciwu przez Parlament Europejski lub Radę w ciągu dwóch miesięcy od powiadomienia Parlamentu Europejskiego i Rady o tym akcie lub też jeśli przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu. Termin ten wydłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 16a

Żywność dla osób z nietoleracją laktozy

Najpóźniej w rok po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia Komisja przedstawi sprawozdanie, w stosownym przypadku wraz z wnioskiem ustawodawczym, aby wyjaśnić status zamieszczanych na etykietach informacji „nie zawiera laktozy” i „bardzo niska zawartość laktozy” w ogólnych przepisach dotyczących żywności.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 16b

Mleko przeznaczone dla małych dzieci

Do dnia ... [1 rok po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja, po konsultacji z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności, przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające potrzebę wprowadzenia specjalnych przepisów dotyczących składu i etykietowania mleka przeznaczonego dla małych dzieci w wieku od jednego do trzech lat. W sprawozdaniu tym uwzględnione zostaną potrzeby żywieniowe, wzorzec konsumpcji, zapotrzebowanie na wartości odżywcze i poziomy narażenia małych dzieci na spożywanie zanieczyszczeń i pestycydów. W sprawozdaniu rozpatrzona zostanie również kwestia potencjalnych korzyści odżywczych tego typu mleka w porównaniu z normalną dietą dziecka odstawionego od piersi. W świetle wniosków wyrażonych w tym sprawozdaniu Komisja:

a) postanawia, że nie ma potrzeby wprowadzania specjalnych przepisów dotyczących składu i etykietowania mleka przeznaczonego dla małych dzieci lub

b) przedstawia w stosownym przypadku właściwy wniosek ustawodawczy, zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i na podstawie art. 114 TFUE.

Do czasu opracowania przez komisję wspomnianego wyżej sprawozdania mleko przeznaczone dla dzieci w wieku od jednego do trzech lat jest nadal objęte zakresem właściwych przepisów unijnych, takich jak rozporządzenie (WE) nr 178/2002, rozporządzenie (WE) nr 1925/2006 oraz rozporządzenie (WE) nr 1924/2006;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Wymogi dotyczące składu produktów LCD i VLCD

Specyfikacje te odnoszą się do gotowych do użycia produktów LCD i VLCD, wprowadzonych na rynek jako takie lub odtwarzanych według instrukcji producenta.

1. Energia

1.1. Wartość energetyczna dostarczona przez produkt VLCD musi wynosić co najmniej 1680 kJ (400 kcal) oraz co najwyżej 3360 kJ (800 kcal) dla całodziennej diety.

1.2. Wartość energetyczna dostarczona przez produkt LCD musi wynosić co najmniej 3360 kJ (800 kcal) oraz co najwyżej 5040 kJ (1200 kcal) dla całodziennej diety.

2. Białko

Białko zawarte w produktach LCD i VLCD musi dostarczać nie mniej niż 25 % i nie więcej niż 50 % całkowitej energii z produktu. W każdym przypadku zawartość protein zawartych w tych produktach nie może przekroczyć 125 g.

2.2. Ustęp 2 pkt 1 odnosi się do wskaźnika chemicznego białka, który jest równy wartości białka wzorcowego ustalonego przez FAO/WHO (1985), przedstawionego w tabeli 2. Jeśli wskaźnik chemiczny jest niższy niż 100 % wartości białka wzorcowego, minimalne poziomy białka są odpowiednio podwyższone. W każdym przypadku wskaźnik chemiczny białka musi być przynajmniej równy 80 % białka wzorcowego.

2.3. "Wskaźnik chemiczny" oznacza najniższy stosunek między ilością każdego niezbędnego aminokwasu badanego białka i ilością odpowiadającego mu aminokwasu w białku wzorcowym.

2.4. W każdym przypadku dodanie aminokwasów jest dozwolone jedynie w celu poprawienia wartości odżywczej białek i wyłącznie w proporcjach niezbędnych do osiągnięcia tego celu.

3. Tłuszcz

3.1. Energia pochodząca z tłuszczów nie może przekraczać 30 % całkowitej dostępnej energii dostarczanej przez produkt.

3.2. Zawartość kwasu linolowego (w postaci glicerydów) nie może być mniejsza niż 4,5 g.

4. Błonnik pokarmowy

Zawartość błonnika pokarmowego w produktach LCD i VLCD nie może być mniejsza niż 10 g i nie może przekraczać 30 g w całodziennej diecie.

5. Witaminy i składniki mineralne

Produkty LCD i VLCD pokrywają całkowite dzienne zapotrzebowanie przynajmniej na: 100 % ilości witamin i składników mineralnych wymienionych w tabeli 1.

Witamina A

(µ RE)

700

Witamina D

(µ)

5

Witamina E

(mg-TE)

10

Witamina C

(mg)

45

Tiamina

(mg)

1,1

Ryboflawina

(mg)

1,6

Niacyna

(mg-NE)

18

Witamina B6

(mg)

1,5

Folian

(µ)

200

Witamina B12

(µ)

1,4

Biotyna

(µ)

15

Kwas pantotenowy

(mg)

3

Wapń

(mg)

700

Fosfor

(mg)

550

Potas

(mg)

3 100

Żelazo

(mg)

16

Cynk

(mg)

9,5

Miedź

(mg)

1,1

Jod

(µ)

130

Selen

(µ)

55

Sód

(mg)

575

Magnez

(mg)

150

Mangan

(mg)

1

g/100 g białka

Cystyna+metionina

1,7

Histydyna

1,6

Izoleucyna

1,3

Leucyna

1,9

Lizyna

1,6

Fenyloalanina+tyrozyna

1,9

Treonina

0,9

Tryptofan

0,5

Walina

1,3

(1) Światowa Organizacja Zdrowia. Wymogi dotyczące wartości energetycznej i zawartości protein. Sprawozdanie ze wspólnego posiedzenia FAO/WHO/UNU. Genewa: Światowa Organizacja Zdrowia, 1985. (WHO Technical Report Series, 724).

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2) Swobodny przepływ bezpiecznej i zdrowej żywności stanowi istotny aspekt rynku wewnętrznego i znacznie przyczynia się do poprawy zdrowia i pomyślności obywateli oraz ich sytuacji społeczno-ekonomicznej.

(2) Aby zadbać o zdrowie i dobre samopoczucie obywateli, bezpieczeństwo produktów żywnościowych stanowi warunek konieczny dla ich swobodnego obrotu na rynku wewnętrznym, co z kolei przynosi korzyści europejskiej konkurencyjności dzięki udostępnieniu przedsiębiorstwom większego rynku wewnętrznego.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2a) Celem niniejszego rozporządzenia jest zapewnienie bezpieczeństwa wprowadzanych do obrotu produktów żywnościowych przeznaczonych dla szczególnie wrażliwych grup ludności, takich jak niemowlęta, małe dzieci i osoby cierpiące na określone choroby. W celu zagwarantowania wysokiego poziomu ochrony zdrowia tych osób konieczne jest wykluczenie ze składu wspomnianych produktów i ze składu ich opakowań szeregu substancji potencjalnie niebezpiecznych lub uznanych za niebezpieczne.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7) W dyrektywie 2009/39/WE przewidziano, że przepisy szczegółowe mogą być przyjmowane w odniesieniu do dwóch następujących kategorii żywności wchodzących w zakres definicji środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego: „środków spożywczych zaspokajających zapotrzebowanie organizmu przy intensywnym wysiłku fizycznym, zwłaszcza sportowców” oraz „środków spożywczych dla osób cierpiących na zaburzenia metabolizmu węglowodanów (diabetyków)”. Jeżeli chodzi o środki spożywcze zaspokajające zapotrzebowanie organizmu przy intensywnym wysiłku fizycznym, niemożliwe okazało się osiągnięcie porozumienia w sprawie opracowania przepisów szczegółowych z powodu bardzo rozbieżnych stanowisk państw członkowskich i zainteresowanych stron odnośnie do zakresu przepisów szczegółowych, liczby podkategorii żywności, które miałyby być objęte zakresem tych przepisów, kryteriów ustanowienia wymogów dotyczących składu, a także potencjalnego wpływu na innowacje w procesie rozwoju tych produktów. W odniesieniu do przepisów szczegółowych dotyczących środków spożywczych dla osób cierpiących na zaburzenia metabolizmu węglowodanów (diabetyków) w sprawozdaniu Komisji stwierdza się, że brakuje naukowych podstaw do ustanowienia wymogów szczegółowych dotyczących składu.

(7) W dyrektywie 2009/39/WE przewidziano, że przepisy szczegółowe mogą być przyjmowane w odniesieniu do dwóch następujących kategorii żywności wchodzących w zakres definicji środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego: „środków spożywczych zaspokajających zapotrzebowanie organizmu przy intensywnym wysiłku fizycznym, zwłaszcza sportowców” oraz „środków spożywczych dla osób cierpiących na zaburzenia metabolizmu węglowodanów (diabetyków)”. Jeżeli chodzi o środki spożywcze zaspokajające zapotrzebowanie organizmu przy intensywnym wysiłku fizycznym, niemożliwe okazało się osiągnięcie porozumienia w sprawie opracowania przepisów szczegółowych z powodu bardzo rozbieżnych stanowisk państw członkowskich i zainteresowanych stron odnośnie do zakresu przepisów szczegółowych, liczby podkategorii żywności, które miałyby być objęte zakresem tych przepisów, kryteriów ustanowienia wymogów dotyczących składu, a także potencjalnego wpływu na innowacje w procesie rozwoju tych produktów. W celu zapewnienia właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego ta kategoria środków spożywczych powinna podlegać przepisom rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 i spełniać wymogi w nim przedstawione. W odniesieniu do przepisów szczegółowych dotyczących środków spożywczych dla osób cierpiących na zaburzenia metabolizmu węglowodanów (diabetyków) w sprawozdaniu Komisji stwierdza się, że brakuje naukowych podstaw do ustanowienia wymogów szczegółowych dotyczących składu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(15) Ograniczona liczba kategorii żywności stanowi wyłączne bądź częściowe źródło pożywienia dla niektórych grup populacji. Kategorie te mają zasadnicze znaczenie przy zarządzaniu pewnymi warunkami lub są kluczowe, jeżeli chodzi o utrzymanie zakładanej adekwatności odżywczej żywności dla niektórych ściśle określonych, szczególnie wrażliwych grup populacji. Powyższe kategorie żywności obejmują preparaty do początkowego żywienia niemowląt i preparaty do dalszego żywienia niemowląt, przetworzoną żywność na bazie zbóż, żywność dla dzieci oraz żywność specjalnego przeznaczenia medycznego. Jak wynika z doświadczeń przepisy określone w dyrektywie Komisji 2006/141/WE, dyrektywie Komisji 2006/125/WE oraz w dyrektywie Komisji 1999/21/WE zapewniają swobodny przepływ takiej żywności w zadowalający sposób, gwarantując jednocześnie wysoki poziom ochrony zdrowia publicznego. Właściwe jest zatem, aby w niniejszym rozporządzeniu skoncentrowano się na wymogach ogólnych dotyczących składu i informacji w odniesieniu do preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt, przetworzonej żywności na bazie zbóż, żywności dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, z uwzględnieniem dyrektyw Komisji 2006/141/WE, 2006/125/WE oraz 1999/21/WE.

(15) Ograniczona liczba kategorii żywności stanowi wyłączne bądź częściowe źródło pożywienia dla niektórych grup populacji. Kategorie te mają zasadnicze znaczenie przy zarządzaniu pewnymi warunkami lub są kluczowe, jeżeli chodzi o utrzymanie zakładanej adekwatności odżywczej żywności dla niektórych ściśle określonych, szczególnie wrażliwych grup populacji. Powyższe kategorie żywności obejmują preparaty do początkowego żywienia niemowląt i preparaty do dalszego żywienia niemowląt, przetworzoną żywność na bazie zbóż, żywność dla dzieci, napoje na bazie mleka przeznaczone dla małych dzieci, żywność specjalnego przeznaczenia medycznego. Jak wynika z doświadczeń przepisy określone w dyrektywie 2006/141/WE, dyrektywie 2006/125/WE, dyrektywie 1999/21/WE, rozporządzeniu (WE) nr 41/2009 oraz dyrektywie 96/8/WE zapewniają swobodny przepływ takiej żywności w zadowalający sposób, gwarantując jednocześnie wysoki poziom ochrony zdrowia publicznego. Właściwe jest zatem, aby w niniejszym rozporządzeniu skoncentrowano się na wymogach ogólnych dotyczących składu i informacji w odniesieniu do preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt, przetworzonej żywności na bazie zbóż, żywności dla niemowląt i małych dzieci, napojów na bazie mleka przeznaczonych dla małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, z uwzględnieniem dyrektyw 2006/141/WE, 2006/125/WE, 1999/21/WE, 96/8/WE oraz rozporządzenia (WE) nr 41/2009. Ponadto pojęcie „specjalnego przeznaczenia żywieniowego” powinno zostać zachowane i ściśle ograniczone do produktów, które wykazują wyjątkową zdolność do zaspokojenia szczególnych potrzeb żywieniowych szczególnie wrażliwych grup ludności i które w przeciwnym przypadku nie mogłyby zostać wprowadzone na rynek zgodnie z obowiązującymi aktami Unii.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17) Ważne jest, aby składniki stosowane do produkcji kategorii żywności objętej zakresem niniejszego rozporządzenia były odpowiednie, aby spełniać wymogi żywieniowe osób, dla których są przeznaczone, oraz były dla tych osób odpowiednie, a także aby ich adekwatność odżywcza była ustalana na podstawie ogólnie przyjętych danych naukowych. Adekwatność odżywczą należy wykazać poprzez systematyczny przegląd dostępnych danych naukowych.

(17) Ważne jest, aby składniki stosowane do produkcji kategorii żywności objętej zakresem niniejszego rozporządzenia były odpowiednie, aby spełniać wymogi żywieniowe osób, dla których są przeznaczone, oraz były dla tych osób odpowiednie, a także aby ich adekwatność odżywcza była ustalana na podstawie ogólnie przyjętych danych naukowych. Adekwatność odżywczą należy wykazać poprzez systematyczny i niezależny przegląd dostępnych danych naukowych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(17a) Urząd i właściwe organy krajowe powinny przeprowadzać systematyczną ocenę w celu aktualizacji wykazu substancji zakazanych, przede wszystkim na podstawie nowych danych oraz zmian w poglądach naukowych i regulacjach w państwach członkowskich lub w skali międzynarodowej.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(19) W niniejszym rozporządzeniu należy zapewnić kryteria ustanawiania wymogów szczegółowych dotyczących składu i informacji w odniesieniu do preparatów do początkowego żywienia niemowląt, preparatów do dalszego żywienia niemowląt, przetworzonej żywności na bazie zbóż i żywności dla dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, z uwzględnieniem dyrektyw Komisji 2006/141/WE, 2006/125/WE oraz 1999/21/WE. Należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, aby dostosować definicje „preparatów do początkowego żywienia niemowląt”, „preparatów do dalszego żywienia niemowląt”, „przetworzonej żywności na bazie zbóż” i „żywności dla dzieci” oraz „żywności specjalnego przeznaczenia medycznego”, określone w niniejszym rozporządzeniu, z uwzględnieniem postępu naukowo-technicznego oraz istotnych zmian na poziomie międzynarodowym, aby określić wymogi szczegółowe dotyczące składu i informacji w odniesieniu do kategorii żywności objętych zakresem niniejszego rozporządzenia, w tym dodatkowe wymogi dotyczące etykietowania w stosunku do przepisów dyrektywy 2000/13/WE i odstępstwa od tych przepisów, oraz wymogi dotyczące zezwoleń na oświadczenia żywieniowe i zdrowotne. Szczególnie ważne jest, aby Komisja prowadziła odpowiednie konsultacje podczas swych prac przygotowawczych, w tym z ekspertami. Podczas przygotowywania i opracowywania aktów delegowanych Komisja powinna zadbać o równoczesne, terminowe i właściwe przekazywanie odpowiednich dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

(19) W niniejszym rozporządzeniu należy zapewnić kryteria ustanawiania wymogów szczegółowych dotyczących składu i informacji w odniesieniu do preparatów do początkowego żywienia niemowląt, preparatów do dalszego żywienia niemowląt, przetworzonej żywności na bazie zbóż, żywności dla dzieci, napojów na bazie mleka przeznaczonych dla małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, z uwzględnieniem dyrektyw 2006/141/WE, 2006/125/WE, 1999/21/WE, 96/8/WE oraz rozporządzenia (WE) nr 41/2009. Należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, aby dostosować definicje „preparatów do początkowego żywienia niemowląt”, „preparatów do dalszego żywienia niemowląt”, „przetworzonej żywności na bazie zbóż”, „żywności dla dzieci”, „napojów na bazie mleka przeznaczonych dla małych dzieci” oraz „żywności specjalnego przeznaczenia medycznego”, określone w niniejszym rozporządzeniu, z uwzględnieniem postępu naukowo-technicznego oraz istotnych zmian na poziomie międzynarodowym, aby określić wymogi szczegółowe dotyczące składu i informacji oraz procesu wprowadzania do obrotu żywności powstałej w oparciu o innowacje technologiczne i naukowe w odniesieniu do kategorii żywności objętych zakresem niniejszego rozporządzenia, w tym dodatkowe wymogi dotyczące etykietowania w stosunku do przepisów dyrektywy 2000/13/WE i odstępstwa od tych przepisów, oraz wymogi dotyczące zezwoleń na oświadczenia żywieniowe i zdrowotne. Szczególnie ważne jest, aby Komisja prowadziła odpowiednie konsultacje podczas swych prac przygotowawczych, w tym z ekspertami. Podczas przygotowywania i opracowywania aktów delegowanych Komisja powinna zadbać o równoczesne, terminowe i właściwe przekazywanie odpowiednich dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Należy również zapewnić jasną i efektywną pod względem czasu procedurę z należytym uwzględnieniem ochrony zdrowia konsumentów, aby umożliwić szybkie wprowadzanie na rynek środków spożywczych opracowanych w drodze innowacji naukowo-technologicznych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(26) Obecnie oświadczenia „produkt bezglutenowy” lub „produkt o bardzo niskiej zawartości glutenu” mogą być stosowane w przypadku żywności specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz żywności przeznaczonej do normalnego spożycia, zgodnie z przepisami określonymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 41/2009 dotyczącym składu i etykietowania środków spożywczych odpowiednich dla osób nietolerujących glutenu. Oświadczenia te mogłyby być rozumiane jako oświadczenia żywieniowe, zgodnie definicją zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 1924/2006. Do celów uproszczenia powyższe oświadczenia powinny podlegać wyłącznie przepisom rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 oraz być zgodne z zawartymi w nim wymogami. Przed rozpoczęciem stosowania niniejszego rozporządzenia należy zakończyć dostosowania techniczne na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 obejmujące oświadczenia żywieniowe „produkt bezglutenowy” i „produkt o bardzo niskiej zawartości glutenu” oraz powiązane warunki stosowania regulowane przepisami rozporządzenia (WE) nr 41/2009.

(26) Obecnie oświadczenia „produkt bezglutenowy” lub „produkt o bardzo niskiej zawartości glutenu” mogą być stosowane w przypadku środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego dla osób z nietolerancją glutenu zgodnie z przepisami określonymi w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 41/2009. W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności1 przewidziano przyjęcie przez Komisję aktów wykonawczych regulujących przekazywanie dobrowolnych informacji dotyczących możliwej i niezamierzonej obecności w żywności substancji powodującej alergie lub reakcje nietolerancji. W celu zachowania spójności i uproszczenia ram prawnych należy przyznać Komisji uprawnienia wykonawcze na mocy rozporządzenia (UE) nr 1169/2011, aby mogła ona przyjmować akty wykonawcze regulujące przekazywanie dobrowolnych informacji dotyczących nieobecności lub ograniczonej zawartości w żywności substancji powodujących reakcje nietolerancji, takich jak gluten i laktoza, jak również uchylić rozporządzenie (WE) nr 41/2009. Należy w tym celu zmienić rozporządzenie (UE) nr 1169/2001, a Komisja powinna przyjąć niezbędne przepisy wykonawcze przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. W odpowiednim akcie wykonawczym należy utrzymać oświadczenia żywieniowe „produkt bezglutenowy” i „produkt o bardzo niskiej zawartości glutenu” oraz powiązane warunki stosowania zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 41/2009, które nie zezwala na stosowanie oświadczenia „produkt o bardzo niskiej zawartości glutenu” do tych środków spożywczych, jak również wskazania osób, dla których te środki spożywcze są przeznaczone, co obecnie reguluje rozporządzenie (WE) nr 41/2009, a tym samym zapewnić jednakowy poziom ochrony konsumentów. Takie środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego dla osób z nietolerancją glutenu powinny zostać zachowane w niniejszym rozporządzeniu, ponieważ zapewnienie takich bezpiecznych środków spożywczych przeznaczonych dla osób z nietolerancją glutenu oraz informowanie osób cierpiących na celiakię o braku glutenu w tych środkach ma zasadnicze znaczenie dla radzenia sobie z chorobą. Jest to zgodne z międzynarodową normą kodeksu żywnościowego dla środków spożywczych specjalnego przeznaczenia dietetycznego dla osób z nietolerancją glutenu (CODEX STAN 118-1979, zmieniony w 2008 r.).

1 Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 18.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(27a) W celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony konsumentów należy na szczeblu państw członkowskich ustanowić odpowiednie procedury kontroli, zarówno sanitarnej, jak i dotyczącej składu, przeprowadzanej zarówno przed wprowadzeniem produktu do obrotu, jak i po jego wprowadzeniu do obrotu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(29) Niezbędne są odpowiednie środki przejściowe, aby podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze mogły dostosować się do przepisów niniejszego rozporządzenia,

(29) Komisja powinna przedsięwziąć odpowiednie środki w celu zagwarantowania pewności prawnej w okresie przejściowym przed wdrożeniem niniejszego rozporządzenia oraz zapewnienia pomocy i przekazywania aktualnych informacji podmiotom prowadzącym przedsiębiorstwa spożywcze, aby mogły dostosować się do wymogów niniejszego rozporządzenia

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(29a) Należy przewidzieć procedurę umożliwiającą tymczasowe wprowadzanie do obrotu środków spożywczych powstałych w wyniku innowacji naukowych i technologicznych, aby można było właściwie korzystać z owoców badań przemysłowych w oczekiwaniu na zmiany właściwej dyrektywy szczegółowej. Jednakże ze względu na ochronę zdrowia konsumenta zezwolenia na wprowadzenie do obrotu mogą być przyznane jedynie po konsultacji z Urzędem.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(29b) Aby ułatwić dostęp do rynku podmiotom gospodarczym, a zwłaszcza małym i średnim przedsiębiorstwom, zamierzającym wprowadzić do obrotu środki spożywcze powstałe w wyniku innowacji naukowych i technologicznych, Komisja powinna przyjąć, w ścisłej współpracy z zainteresowanymi stronami, wytyczne dotyczące procedury tymczasowego wprowadzania do obrotu takich środków spożywczych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(ii) mleka przeznaczonego dla małych dzieci;

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 6a

Kontrola

Właściwe organy krajowe dbają o wprowadzenie odpowiedniego systemu kontroli, aby dopilnować przestrzegania przez uczestników rynku przepisów niniejszego rozporządzenia oraz odpowiednich norm sanitarnych.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Skład żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, jest taki, że umożliwia właściwe zaspokojenie potrzeb żywieniowych osób, dla których jest przeznaczona, i jest odpowiedni dla tych osób zgodnie z ogólnie przyjętymi danymi naukowymi.

1. Skład żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, jest taki, że umożliwia właściwe zaspokojenie potrzeb żywieniowych osób, dla których jest przeznaczona, i jest odpowiedni dla tych osób zgodnie z ogólnie przyjętymi oraz poddanymi niezależnej ocenie danymi naukowymi oraz opinią lekarską.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Etykietowanie, prezentowanie i reklamowanie żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, zapewnia adekwatne informacje i nie może wprowadzać w błąd.

3. Etykietowanie, prezentowanie i reklamowanie żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, nie może wprowadzać w błąd oraz musi:

a) dostarczać konsumentom jasnych i wystarczających informacji; oraz

b) opierać się na opinii niezależnych osób posiadających kwalifikacje w zakresie medycyny, żywienia lub farmacji, z uwzględnieniem szczególnych potrzeb osób, dla których przeznaczony jest dany środek spożywczy, przy wykorzystaniu danych naukowych zatwierdzonych przez Urząd.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3a. W etykietowaniu, prezentowaniu i reklamowaniu środków spożywczych przeznaczonych do normalnego spożycia zabrania się:

a) stosowania zwrotu „specjalne przeznaczenie żywieniowe” umieszczonego osobno lub w połączeniu z innymi sformułowaniami w celu opisania tych środków spożywczych;

b) stosowania jakichkolwiek innych oznaczeń lub prezentacji mogących sprawiać wrażenie, że chodzi o jeden z produktów, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 2.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4. Wszelkie użyteczne informacje lub zalecenia dotyczące kategorii żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, mogą być rozpowszechniane wyłącznie przez osoby posiadające kwalifikacje w dziedzinie medycyny, żywienia lub farmacji bądź przez innych specjalistów odpowiedzialnych za opiekę zdrowotną nad matką i dzieckiem.

4. Odpowiedzialność za rozpowszechnianie wszelkich użytecznych informacji lub zaleceń dotyczących kategorii żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, spoczywa wyłącznie na osobach posiadających kwalifikacje w dziedzinie medycyny, żywienia lub farmacji bądź na innych specjalistach odpowiedzialnych za opiekę zdrowotną nad matką i dzieckiem i opiera się na danych naukowych możliwych do sprawdzenia w sposób niezależny.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Z zastrzeżeniem wymogów ogólnych określonych w art. 7 i art. 9 oraz biorąc pod uwagę dyrektywę 2006/141/WE, dyrektywę 2006/125/WE i dyrektywę 1999/21/WE, a także postęp naukowo-techniczny, Komisja jest upoważniona do przyjmowania rozporządzeń delegowanych, nie później niż w terminie [2 years after the date of the entry into force of this Regulation], zgodnie z art. 15, w odniesieniu do następujących kwestii:

2. Z zastrzeżeniem wymogów ogólnych określonych w art. 7 i art. 9 oraz biorąc pod uwagę dyrektywę 2006/141/WE, dyrektywę 2006/125/WE i dyrektywę 1999/21/WE, a także postęp naukowo-techniczny, w szczególności wyniki ocen ryzyka i zasadę ostrożności, Komisja jest upoważniona do przyjmowania rozporządzeń delegowanych dotyczących środków spożywczych, o których mowa w art. 1 ust. 1, nie później niż w terminie [2 lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia], zgodnie z art. 15, w odniesieniu do następujących kwestii:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

ba) szczegółowych ograniczeń dotyczących składu opakowania środków spożywczych, o których mowa w art. 1 ust. 1;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

ca) odstępstw od stosowania minimalnej wielkości czcionki ze względu na dodatkowe wymogi szczegółowe dotyczące umieszczania obowiązkowych informacji na etykietach niektórych środków spożywczych, o których mowa w art. 1 ust. 1, oraz innych wymogów dotyczących czytelności określonych w art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

da) procesów wprowadzania do obrotu środków spożywczych, o których mowa w art. 1 ust. 1, w wyniku innowacji naukowo-technologicznych, które są niezgodne z przepisami dotyczącymi składu określonymi w rozporządzeniach delegowanych;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

fa) wymogów dotyczących informacji, które należy umieścić na zaleceniach dotyczących odpowiedniego stosowania środków spożywczych, o których mowa w art. 1 ust. 1.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Z zastrzeżeniem wymogów określonych w art. 7 i 9 oraz biorąc pod uwagę istotny postęp naukowo-techniczny, Komisja aktualizuje rozporządzenia delegowane, o których mowa w ust. 2, zgodnie z art. 15.

3. Z zastrzeżeniem wymogów określonych w art. 7 i 9 oraz biorąc pod uwagę istotny postęp naukowo-techniczny, wyniki nowych ocen ryzyka i zasadę ostrożności Komisja aktualizuje rozporządzenia delegowane, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, zgodnie z art. 15.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Celem umożliwienia szybkiego wprowadzenia do obrotu środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego powstałych dzięki postępowi naukowemu i technologicznemu Komisja może, po konsultacji z Urzędem, przyjąć zgodnie z art. 15 akty delegowane zezwalające na wprowadzenie do obrotu na okres dwóch lat środków spożywczych, które nie spełniają wymagań dotyczących składu, ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu i rozporządzeniach delegowanych odnoszących się do kategorii środków spożywczych, o których mowa w art. 1 ust. 1.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 10a

Mleko przeznaczone dla małych dzieci

Do końca okresu przejściowego określonego w art. 18 ust. 1 Komisja, po konsultacji z Urzędem, przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie stosowności wprowadzenia przepisów szczególnych dotyczących składu i etykietowania napojów na bazie mleka przeznaczonych dla małych dzieci w odniesieniu do potrzeb żywieniowych, wzorca konsumpcji, zapotrzebowania na wartości odżywcze i poziomów narażenia małych dzieci na spożywanie zanieczyszczeń i pestycydów, z uwzględnieniem różnych przepisów rządzących żywnością przeznaczoną do normalnego spożycia i żywnością przeznaczoną dla niemowląt i małych dzieci. W świetle wniosków tego sprawozdania Komisja:

a) postanawia, że nie ma potrzeby wprowadzania przepisów szczególnych dotyczących składu i etykietowania napojów na bazie mleka, przeznaczonych dla małych dzieci; albo

b) składa zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 114 TFUE odpowiednie wnioski w sprawie zmian w niniejszym rozporządzeniu; oraz zmienia odpowiednie akty delegowane, tak aby objęły one dane przepisy szczególne zgodnie z art. 15.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Nie później niż [2 years after the date of the entry into force of this Regulation] Komisja ustanawia, a następnie aktualizuje unijny wykaz substancji dozwolonych, które spełniają warunki określone w ust. 1, na mocy rozporządzeń wykonawczych. Włączenie substancji do unijnego wykazu obejmuje podanie specyfikacji takiej substancji oraz, w stosownych przypadkach, warunki stosowania i mające zastosowanie kryteria czystości. Powyższe rozporządzenia wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 14 ust. 2. W należycie uzasadnionych szczególnie pilnych przypadkach związanych z pojawiającymi się zagrożeniami dla zdrowia Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, aktualizujące unijny wykaz zgodnie z art. 14 ust. 3.

2. Nie później niż 6 miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia Komisja ustanawia, a następnie aktualizuje unijny wykaz substancji dozwolonych, które spełniają warunki określone w ust. 1, na mocy rozporządzeń wykonawczych. Włączenie substancji do unijnego wykazu obejmuje podanie specyfikacji takiej substancji oraz, w stosownych przypadkach, warunki stosowania i mające zastosowanie kryteria czystości. Powyższe rozporządzenia wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 14 ust. 2. W należycie uzasadnionych szczególnie pilnych przypadkach związanych z pojawiającymi się zagrożeniami dla zdrowia Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, aktualizujące unijny wykaz zgodnie z art. 14 ust. 3.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 2 ust. 3 i art. 10 niniejszego rozporządzenia, następuje na czas nieokreślony od dnia (*) [(*) Date of entry into force of the basic legislative act or from any other date set by the legislator.]

2. Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 2 ust. 3 i art. 10, powierza się Komisji na okres pięciu lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Komisja przedstawia sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż sześć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1a. Niezależnie od kryteriów dotyczących poziomów niektórych substancji zanieczyszczających określonych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalającym najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych1, kryteria mikrobiologiczne określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych mają zastosowanie do oferowanych obecnie na rynku napojów na bazie mleka przeznaczonych dla małych dzieci podczas okresu przejściowego określonego w ust. 1.

1 Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5.

2 Dz.U. L 338 z 22.12.2005, s. 1.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 18a

Zmiana rozporządzenia (UE) nr 1169/2011

W art. 36 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 wprowadza się literę o następującym brzmieniu:

„aa) informacji dotyczących braku obecności lub ograniczonej zawartości w żywności substancji mogących powodować reakcje nietolerancji, takich jak gluten;”

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 18b

Środki spożywcze zaspokajające zapotrzebowanie organizmu przy intensywnym wysiłku fizycznym

Najpóźniej do dnia 1 lipca 2015 r. Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie zawierające ocenę konieczności zharmonizowania przepisów dotyczących składu i etykietowania środków spożywczych zaspokajających zapotrzebowanie organizmu przy intensywnym wysiłku fizycznym. Do sprawozdania tego Komisja może załączyć propozycje zmian w odpowiednich przepisach Unii.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2) Swobodny przepływ bezpiecznej i zdrowej żywności stanowi istotny aspekt rynku wewnętrznego i znacznie przyczynia się do poprawy zdrowia i pomyślności obywateli oraz ich sytuacji społeczno-ekonomicznej.

(2) Gwarancja bezpiecznej i zdrowej żywności stanowi istotny aspekt rynku wewnętrznego i znacznie przyczynia się do poprawy zdrowia i pomyślności obywateli, zwłaszcza narażonych grup konsumentów, jak niemowlęta i małe dzieci, oraz sytuacji społeczno-ekonomicznej obywateli. Lepsza harmonizacja przepisów będzie stymulować swobodny przepływ towarów i tym samym przyczyni się do uwolnienia prawdziwego potencjały wewnętrznego rynku.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(7) W dyrektywie 2009/39/WE przewidziano, że przepisy szczegółowe mogą być przyjmowane w odniesieniu do dwóch następujących kategorii żywności wchodzących w zakres definicji środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego: „środków spożywczych zaspokajających zapotrzebowanie organizmu przy intensywnym wysiłku fizycznym, zwłaszcza sportowców” oraz „środków spożywczych dla osób cierpiących na zaburzenia metabolizmu węglowodanów (diabetyków)”. Jeżeli chodzi o środki spożywcze zaspokajające zapotrzebowanie organizmu przy intensywnym wysiłku fizycznym, niemożliwe okazało się osiągnięcie porozumienia w sprawie opracowania przepisów szczegółowych z powodu bardzo rozbieżnych stanowisk państw członkowskich i zainteresowanych stron odnośnie do zakresu przepisów szczegółowych, liczby podkategorii żywności, które miałyby być objęte zakresem tych przepisów, kryteriów ustanowienia wymogów dotyczących składu, a także potencjalnego wpływu na innowacje w procesie rozwoju tych produktów. W odniesieniu do przepisów szczegółowych dotyczących środków spożywczych dla osób cierpiących na zaburzenia metabolizmu węglowodanów (diabetyków) w sprawozdaniu Komisji stwierdza się, że brakuje naukowych podstaw do ustanowienia wymogów szczegółowych dotyczących składu.

(7) W dyrektywie 2009/39/WE przewidziano, że przepisy szczegółowe mogą być przyjmowane w odniesieniu do dwóch następujących kategorii żywności wchodzących w zakres definicji środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego: „środków spożywczych zaspokajających zapotrzebowanie organizmu przy intensywnym wysiłku fizycznym, zwłaszcza sportowców” oraz „środków spożywczych dla osób cierpiących na zaburzenia metabolizmu węglowodanów (diabetyków)”. Jeżeli chodzi o środki spożywcze zaspokajające zapotrzebowanie organizmu przy intensywnym wysiłku fizycznym, niemożliwe okazało się osiągnięcie porozumienia w sprawie opracowania przepisów szczegółowych z powodu bardzo rozbieżnych stanowisk państw członkowskich i zainteresowanych stron odnośnie do zakresu przepisów szczegółowych, liczby podkategorii żywności, które miałyby być objęte zakresem tych przepisów, kryteriów ustanowienia wymogów dotyczących składu, a także potencjalnego wpływu na innowacje w procesie rozwoju tych produktów. W celu poprawy funkcjonowania wewnętrznego rynku oraz zwiększenia ochrony konsumentów, przy jednoczesnym pobudzaniu innowacji, „żywność dla sportowców” powinna odtąd podlegać tylko ogólnym zasadom prawa żywnościowego, takim jak postanowienia rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności1, rozporządzenia (WE) nr 1925/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie dodawania do żywności witamin i składników mineralnych oraz niektórych innych substancji2, rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności3 oraz dyrektywy 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych4, oraz zachować zgodność z zawartymi w nich wymogami. W odniesieniu do przepisów szczegółowych dotyczących środków spożywczych dla osób cierpiących na zaburzenia metabolizmu węglowodanów (diabetyków) w sprawozdaniu Komisji stwierdza się, że brakuje naukowych podstaw do ustanowienia wymogów szczegółowych dotyczących składu.

________

1 Dz.U. L 404 z 30.12.2006, s. 9.

2 Dz.U. L 404 z 30.12.2006, s. 26.

3 Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 18.

4 Dz.U. L 183 z 12.7.2002, s. 51.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(11a) Istnieje więc potrzeba zniesienia różnic w interpretacji oraz trudności, z jakimi borykają się państwa członkowskie i podmioty gospodarcze przy łączeniu różnych aktów prawnych dotyczących żywności, poprzez uproszczenie otoczenia regulacyjnego. Zagwarantowałoby to identyczne traktowanie podobnych produktów w całej Unii oraz stworzyło podobne warunki dla wszystkich podmiotów gospodarczych na rynku wewnętrznym, w szczególności MŚP.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(15) Ograniczona liczba kategorii żywności stanowi wyłączne bądź częściowe źródło pożywienia dla niektórych grup populacji. Kategorie te mają zasadnicze znaczenie przy zarządzaniu pewnymi warunkami lub są kluczowe, jeżeli chodzi o utrzymanie zakładanej adekwatności odżywczej żywności dla niektórych ściśle określonych, szczególnie wrażliwych grup populacji. Powyższe kategorie żywności obejmują preparaty do początkowego żywienia niemowląt i preparaty do dalszego żywienia niemowląt, przetworzoną żywność na bazie zbóż, żywność dla dzieci oraz żywność specjalnego przeznaczenia medycznego. Jak wynika z doświadczeń przepisy określone w dyrektywie Komisji 2006/141/WE, dyrektywie Komisji 2006/125/WE oraz w dyrektywie Komisji 1999/21/WE zapewniają swobodny przepływ takiej żywności w zadowalający sposób, gwarantując jednocześnie wysoki poziom ochrony zdrowia publicznego. Właściwe jest zatem, aby w niniejszym rozporządzeniu skoncentrowano się na wymogach ogólnych dotyczących składu i informacji w odniesieniu do preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt, przetworzonej żywności na bazie zbóż, żywności dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, z uwzględnieniem dyrektyw Komisji 2006/141/WE, 2006/125/WE oraz 1999/21/WE.

(15) Ograniczona liczba kategorii żywności stanowi wyłączne bądź częściowe źródło pożywienia dla niektórych grup populacji. Kategorie te mają zasadnicze znaczenie przy zarządzaniu pewnymi warunkami lub są kluczowe, jeżeli chodzi o utrzymanie zakładanej adekwatności odżywczej żywności dla niektórych ściśle określonych, szczególnie wrażliwych grup populacji. Powyższe kategorie żywności obejmują preparaty do początkowego żywienia niemowląt i preparaty do dalszego żywienia niemowląt, przetworzoną żywność na bazie zbóż, żywność dla dzieci oraz żywność specjalnego przeznaczenia medycznego. Jak wynika z doświadczeń przepisy określone w dyrektywie Komisji 2006/141/WE, dyrektywie Komisji 2006/125/WE oraz w dyrektywie Komisji 1999/21/WE zapewniają swobodny przepływ takiej żywności w zadowalający sposób, gwarantując jednocześnie wysoki poziom ochrony zdrowia publicznego i interesów konsumentów. Właściwe jest zatem, aby w niniejszym rozporządzeniu skoncentrowano się na wymogach ogólnych dotyczących składu i informacji w odniesieniu do preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt, przetworzonej żywności na bazie zbóż, żywności dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, z uwzględnieniem dyrektyw Komisji 2006/141/WE, 2006/125/WE oraz 1999/21/WE. W tym kontekście, podobnie jak w przypadku innych środków spożywczych, wszystkie substancje, które mogą być szkodliwe dla zdrowia odnośnych grup osób powinny zostać wyłączone ze składu kategorii środków spożywczych objętych zakresem niniejszego rozporządzenia.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(16) Aby zapewnić pewność prawa, do niniejszego rozporządzenia należy włączyć definicje określone w dyrektywie Komisji 2006/141/WE, dyrektywie Komisji 2006/125/WE oraz dyrektywie Komisji 1999/21/WE. Definicje preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt, przetworzonej żywności na bazie zbóż, żywności dla dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego powinny być jednak regularnie dostosowywane z uwzględnieniem postępu naukowo-technicznego oraz − w stosownych przypadkach − istotnych zmian na poziomie międzynarodowym.

(16) Aby zapewnić pewność prawa, do niniejszego rozporządzenia należy włączyć definicje określone w dyrektywie Komisji 2006/141/WE, dyrektywie Komisji 2006/125/WE oraz dyrektywie Komisji 1999/21/WE.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(18) Wymogi ogólne dotyczące etykietowania są zawarte w dyrektywie 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych. Wymogi te powinny mieć co do zasady zastosowanie do kategorii żywności objętych zakresem niniejszego rozporządzenia. Niniejsze rozporządzenie powinno jednak w stosownych przypadkach ustanowić również wymogi dodatkowe dotyczące przepisów dyrektywy 2000/13/WE lub odstępstwa od tych przepisów, aby spełnione zostały konkretne cele niniejszego aktu.

(18) Wymogi ogólne dotyczące etykietowania są zawarte w rozporządzeniu (UE) nr 1169/2011. Wymogi te powinny mieć co do zasady zastosowanie do kategorii żywności objętych zakresem niniejszego rozporządzenia. Niniejsze rozporządzenie powinno jednak w stosownych przypadkach ustanowić również wymogi dodatkowe dotyczące przepisów rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 lub odstępstwa od tych przepisów, aby spełnione zostały konkretne cele niniejszego aktu.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(19) W niniejszym rozporządzeniu należy zapewnić kryteria ustanawiania wymogów szczegółowych dotyczących składu i informacji w odniesieniu do preparatów do początkowego żywienia niemowląt, preparatów do dalszego żywienia niemowląt, przetworzonej żywności na bazie zbóż i żywności dla dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, z uwzględnieniem dyrektyw Komisji 2006/141/WE, 2006/125/WE oraz 1999/21/WE. Należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, aby dostosować definicje „preparatów do początkowego żywienia niemowląt”, „preparatów do dalszego żywienia niemowląt”, „przetworzonej żywności na bazie zbóż” i „żywności dla dzieci” oraz „żywności specjalnego przeznaczenia medycznego”, określone w niniejszym rozporządzeniu, z uwzględnieniem postępu naukowo-technicznego oraz istotnych zmian na poziomie międzynarodowym, aby określić wymogi szczegółowe dotyczące składu i informacji w odniesieniu do kategorii żywności objętych zakresem niniejszego rozporządzenia, w tym dodatkowe wymogi dotyczące etykietowania w stosunku do przepisów dyrektywy 2000/13/WE i odstępstwa od tych przepisów, oraz wymogi dotyczące zezwoleń na oświadczenia żywieniowe i zdrowotne. Szczególnie ważne jest, aby Komisja prowadziła odpowiednie konsultacje podczas swych prac przygotowawczych, w tym z ekspertami. Podczas przygotowywania i opracowywania aktów delegowanych Komisja powinna zadbać o równoczesne, terminowe i właściwe przekazywanie odpowiednich dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

(19) W niniejszym rozporządzeniu należy zapewnić kryteria ustanawiania wymogów szczegółowych dotyczących składu i informacji w odniesieniu do preparatów do początkowego żywienia niemowląt, preparatów do dalszego żywienia niemowląt, przetworzonej żywności na bazie zbóż i żywności dla dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, z uwzględnieniem dyrektyw Komisji 2006/141/WE, 2006/125/WE oraz 1999/21/WE. Należy przekazać Komisji uprawnienia do przyjmowania aktów zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, aby określić wymogi szczegółowe dotyczące składu i informacji w odniesieniu do kategorii żywności objętych zakresem niniejszego rozporządzenia, w tym dodatkowe wymogi dotyczące etykietowania w stosunku do przepisów rozporządzenia (EU) nr 1169/2011 i odstępstwa od tych przepisów, oraz wymogi dotyczące zezwoleń na oświadczenia żywieniowe i zdrowotne. Szczególnie ważne jest, aby Komisja prowadziła odpowiednie konsultacje podczas swych prac przygotowawczych, w tym z ekspertami. Przygotowując i redagując akty delegowane, Komisja powinna zapewnić równoczesne, terminowe i właściwe przekazywanie odpowiednich dokumentów Parlamentowi Europejskiemu i Radzie,

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(19a) Biorąc pod uwagę odnośne postępy techniczne i naukowe, Komisja powinna być uprawniona do aktualizacji aktów delegowanych przyjętych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Powinno to pobudzać innowacje w sektorze żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego, co nie może się dziać kosztem bezpieczeństwa żywności.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(26) Obecnie oświadczenia „produkt bezglutenowy” lub „produkt o bardzo niskiej zawartości glutenu” mogą być stosowane w przypadku żywności specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz żywności przeznaczonej do normalnego spożycia, zgodnie z przepisami określonymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 41/2009 dotyczącym składu i etykietowania środków spożywczych odpowiednich dla osób nietolerujących glutenu. Oświadczenia te mogłyby być rozumiane jako oświadczenia żywieniowe, zgodnie definicją zawartą w rozporządzeniu (WE) nr 1924/2006. Do celów uproszczenia powyższe oświadczenia powinny podlegać wyłącznie przepisom rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 oraz być zgodne z zawartymi w nim wymogami. Przed rozpoczęciem stosowania niniejszego rozporządzenia należy zakończyć dostosowania techniczne na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 obejmujące oświadczenia żywieniowe „produkt bezglutenowy” i „produkt o bardzo niskiej zawartości glutenu” oraz powiązane warunki stosowania regulowane przepisami rozporządzenia (WE) nr 41/2009.

(26) Obecnie oświadczenia „produkt bezglutenowy” lub „produkt o bardzo niskiej zawartości glutenu” mogą być stosowane w przypadku żywności specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz żywności przeznaczonej do normalnego spożycia, zgodnie z przepisami określonymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 41/2009 dotyczącym składu i etykietowania środków spożywczych odpowiednich dla osób nietolerujących glutenu. Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 przewiduje przyjęcie przez Komisję aktów wykonawczych regulujących nieobowiązkowe informacje na temat możliwej i niezamierzonej obecności w żywności substancji powodujących alergie i nietolerancję. Do celów spójności i uproszczenia ram prawnych Komisja powinna otrzymać, na mocy rozporządzenia (UE) 1169/2011, mandat na przyjęcie przez nią również aktów delegowanych regulujących nieobowiązkowe informacje na temat braku lub ograniczonej obecności w żywności substancji powodujących nietolerancję, takich jak gluten czy laktoza, oraz na wycofanie rozporządzenia (WE) nr 41/2009. Należy w tym celu zmienić rozporządzenie (UE) nr 1169/2011, a Komisja powinna przyjąć niezbędne akty wykonawcze przed rozpoczęciem stosowania niniejszego rozporządzenia. Odnośny akt wykonawczy powinien utrzymać oświadczenia żywieniowe „produkt bezglutenowy” i „produkt o bardzo niskiej zawartości glutenu” oraz powiązane warunki stosowania regulowane przepisami rozporządzenia (WE) nr 41/2009, i tym samym zagwarantować taki sam poziom ochrony konsumenta.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(27a) Obecnie na szczeblu unijnym nie ma szczegółowych przepisów harmonizujących skład, etykietowanie i stosowanie „mleka przeznaczonego dla małych dzieci”, tzn. mleka przedstawianego jako najbardziej odpowiednie dla dzieci w wieku od jednego do trzech lat. Niektóre rodzaje takiego mleka są obecnie określane przez podmioty rynkowe na mocy dyrektywy 2009/39/WE jako „środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego”; inne natomiast nie są tak definiowane. Ponadto, chociaż niektóre rodzaje takiego mleka są wprowadzane do obrotu jako tzw. growing milks, nie ma mocnych dowodów naukowych wskazujących na wartość dodaną takich produktów z punktu widzenia zdrowia czy odżywiania, w porównaniu ze zwykłym mlekiem. Sytuacja ta jest przeszkodą dla funkcjonowania rynku wewnętrznego, a jej wynikiem jest nierówny poziom ochrony konsumenta w Unii. Aby zaradzić tej sytuacji „mleko przeznaczone dla małych dzieci” powinno podlegać przepisom ogólnego prawa żywnościowego zawartym w rozporządzeniach, takich jak rozporządzenie (WE) nr 1924/2006, rozporządzenie (WE) nr 1925/2006, rozporządzenie (WE) nr 1169/2011 i dyrektywa 2002/46/WE, oraz zachować zgodność z zawartymi w nich wymogami. Ponadto Komisja, po konsultacji z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności, powinna przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie zalet specjalnych przepisów dotyczących składu i etykietowania mleka przeznaczonego dla małych dzieci, i zaproponować odpowiednie środki.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(27b) Obecnie na szczeblu unijnym nie ma szczegółowych przepisów dotyczących składu, etykietowania i stosowania tak zwanych „diet bardzo niskoenergetycznych” (VLCD), oznaczających całkowite zastąpienie posiłku produktami poniżej 800 kcal. Ze względu na zagrożenia zdrowotne, jakie pociągają za sobą, VLCD powinny być dostępne wyłącznie pod kontrolą lekarską i powinny być uregulowane dyrektywą Komisji 1999/21/WE.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(27c) Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie oficjalnych kontroli przeprowadzanych w celu zapewnienia przestrzegania przepisów dotyczących pasz i żywności oraz zasad dotyczących zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt1, państwa członkowskie powinny przeprowadzać inspekcje dotyczące stosowania się przedsiębiorstw do tego rozporządzenia oraz aktów delegowanych przyjętych na jego mocy, zgodnie z podejściem opartym na ryzyku.

____________________

1 Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(29a) W celu ułatwienia małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP) dostępu do rynku, którego niektóre sektory – np. sektor żywności dla dzieci i sektor żywności przeznaczenia medycznego – wydają się zdominowane przez wąską grupę dużych przedsiębiorstw, Komisja w ścisłej współpracy z zainteresowanymi stronami powinna przyjąć wytyczne, aby pomóc przedsiębiorstwom, zwłaszcza MŚP, w spełnieniu wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu i tym samym ułatwić konkurencyjność i innowacyjność.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

a) preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt;

a) preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia zdrowych niemowląt dla zdrowych niemowląt;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) przetworzonej żywności na bazie zbóż i żywności dla niemowląt i małych dzieci;

b) przetworzonej żywności na bazie zbóż i żywności dla zdrowych niemowląt i małych dzieci;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) definicje „etykietowania” i „paczkowanych środków spożywczych” określone w art. 1 ust. 3 lit. a) i b) dyrektywy 2000/13/WE;

b) definicje „paczkowanych środków spożywczych” i „etykietowania” określone w art. 2 ust. 2 lit. e) i j) rozporządzenia (UE) nr 1169/2011;

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

h) „żywność specjalnego przeznaczenia medycznego” oznacza żywność przeznaczoną do dietetycznego odżywiania pacjentów, stosowaną pod nadzorem lekarza. Żywność ta jest przeznaczona do wyłącznego lub częściowego żywienia pacjentów z ograniczoną, upośledzoną lub zaburzoną zdolnością przyjmowania, trawienia, wchłaniania, metabolizowania lub wydalania zwykłej żywności lub niektórych składników odżywczych w niej zawartych, bądź pacjentów z innymi ustalonymi medycznie wymaganiami żywieniowymi, w przypadku których dietetyczne odżywianie nie może zostać osiągnięte jedynie przez zmianę normalnej diety.

h) „żywność specjalnego przeznaczenia medycznego” oznacza żywność przeznaczoną do dietetycznego odżywiania pacjentów, stosowaną pod nadzorem lekarza. Żywność ta jest przeznaczona do wyłącznego lub częściowego żywienia pacjentów z ograniczoną, upośledzoną lub zaburzoną zdolnością przyjmowania, trawienia, wchłaniania, metabolizowania lub wydalania zwykłej żywności lub niektórych składników odżywczych w niej zawartych, bądź pacjentów z innymi ustalonymi medycznie wymaganiami żywieniowymi, w przypadku których dietetyczne odżywianie nie może zostać osiągnięte jedynie przez zmianę normalnej diety. Żywność specjalnego przeznaczenia medycznego obejmuje także diety bardzo niskoenergetyczne (VLCD) polegające na całkowitym zastąpieniu posiłku produktami poniżej 800 kcal.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 15 w celu dostosowania definicji „preparatów do początkowego żywienia niemowląt”, „preparatów do dalszego żywienia niemowląt”, „przetworzonej żywności na bazie zbóż” i „żywności dla dzieci” oraz „żywności specjalnego przeznaczenia medycznego”, z uwzględnieniem postępu naukowo-technicznego oraz w stosownych przypadkach istotnych zmian na poziomie międzynarodowym.

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

W etykietowaniu, prezentacji i reklamowaniu środków spożywczych przeznaczonych do normalnego spożycia zabrania się:

a) stosowania zwrotu „specjalnego przeznaczenia żywieniowego” umieszczonego osobno lub w połączeniu z innymi sformułowaniami w celu opisania tych środków spożywczych;

b) stosowania wszelkich innych oznaczeń lub prezentacji mogących sprawiać wrażenie, że chodzi o jeden z produktów, o których mowa w art. 1.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Żywność paczkowana

Nie dotyczy wersji polskiej

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Żywność, o której mowa w art. 1 ust. 1, dopuszcza się do sprzedaży detalicznej wyłącznie w postaci paczkowanej.

Nie dotyczy wersji polskiej

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Etykietowanie, prezentowanie i reklamowanie żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, zapewnia adekwatne informacje i nie może wprowadzać w błąd.

3. Etykietowanie, prezentowanie i reklamowanie żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1 i 2a, zapewnia adekwatne informacje, nie może wprowadzać w błąd, nie przypisuje takim produktom właściwości w zakresie profilaktyki, leczenia lub usuwania choroby ani też nie sugeruje takich właściwości oraz musi opierać się na dowodach naukowych zatwierdzonych przez Urząd.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

4. Wszelkie użyteczne informacje lub zalecenia dotyczące kategorii żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, mogą być rozpowszechniane wyłącznie przez osoby posiadające kwalifikacje w dziedzinie medycyny, żywienia lub farmacji bądź przez innych specjalistów odpowiedzialnych za opiekę zdrowotną nad matką i dzieckiem.

4. Wszelkie użyteczne informacje lub zalecenia dotyczące kategorii żywności, o której mowa w art. 1 ust. 1, mogą być opracowywane i rozpowszechniane wyłącznie przez osoby posiadające kwalifikacje w dziedzinie medycyny, żywienia lub farmacji bądź przez innych specjalistów odpowiedzialnych za opiekę zdrowotną nad matką i dzieckiem; ponadto muszą się one opierać na dowodach naukowych, które można niezależnie zweryfikować.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

1. Żywność, o której mowa w art. 1 ust. 1, musi być zgodna z wymogami określonymi w art. 7 oraz z wymogami dotyczącymi składu i informacji zawartymi w art. 9.

skreślony

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Z zastrzeżeniem wymogów ogólnych określonych w art. 7 i art. 9 oraz biorąc pod uwagę dyrektywę 2006/141/WE, dyrektywę 2006/125/WE i dyrektywę 1999/21/WE, a także postęp naukowo-techniczny, Komisja jest upoważniona do przyjmowania rozporządzeń delegowanych, nie później niż w terminie [dwa lata od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia], zgodnie z art. 15, w odniesieniu do następujących kwestii:

Z zastrzeżeniem wymogów ogólnych określonych w art. 7 i art. 9 oraz biorąc pod uwagę dyrektywę 2006/141/WE, dyrektywę 2006/125/WE i dyrektywę 1999/21/WE, a także postęp naukowo-techniczny, Komisja jest upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych, nie później niż w terminie [dwa lata od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia], zgodnie z art. 15, w odniesieniu do następujących kwestii:

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. Z zastrzeżeniem wymogów określonych w art. 7 i 9 oraz biorąc pod uwagę istotny postęp naukowo-techniczny, Komisja aktualizuje rozporządzenia delegowane, o których mowa w ust. 2, zgodnie z art. 15.

3. Z zastrzeżeniem wymogów określonych w art. 7 i 9 oraz biorąc pod uwagę istotny postęp naukowo-techniczny, Komisja aktualizuje akty delegowane, o których mowa w ust. 2, zgodnie z art. 15.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 10a

Mleko przeznaczone dla małych dzieci

Do …* Komisja, po konsultacji z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności, który powinien w szczególności przeprowadzić wyczerpujący i niezależny przegląd istniejących publikacji naukowych, przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie zalet szczegółowych przepisów dotyczących składu i etykietowania mleka przeznaczonego dla małych dzieci w odniesieniu do potrzeb żywieniowych, struktury spożycia, dawki odżywczej i poziomów narażenia małych dzieci na substancje zanieczyszczające i pestycydy przy uwzględnieniu poszczególnych przepisów, które regulują środki spożywcze przeznaczone do normalnego spożycia i środki spożywcze przeznaczone dla niemowląt i małych dzieci.

W świetle wniosków tego sprawozdania Komisja:

a) postanawia, że nie ma potrzeby wprowadzania specjalnych przepisów dotyczących składu i etykietowania mleka przeznaczonego dla małych dzieci; albo

b) przedstawia zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 114 TFUE odpowiednie wnioski ustawodawcze;

______________

*Dz.U.: proszę wstawić datę: 2 lata od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

2. Nie później niż [2 years after the date of the entry into force of this Regulation] Komisja ustanawia, a następnie aktualizuje unijny wykaz substancji dozwolonych, które spełniają warunki określone w ust. 1, na mocy rozporządzeń wykonawczych. Włączenie substancji do unijnego wykazu obejmuje podanie specyfikacji takiej substancji oraz, w stosownych przypadkach, warunki stosowania i mające zastosowanie kryteria czystości. Powyższe rozporządzenia wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 14 ust. 2. W należycie uzasadnionych szczególnie pilnych przypadkach związanych z pojawiającymi się zagrożeniami dla zdrowia Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, aktualizujące unijny wykaz zgodnie z art. 14 ust. 3.

2. Nie później niż [2 lata od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja ustanawia, a następnie aktualizuje unijny wykaz substancji dozwolonych, które spełniają warunki określone w ust. 1, na mocy aktów wykonawczych. Włączenie substancji do unijnego wykazu obejmuje podanie specyfikacji takiej substancji oraz, w stosownych przypadkach, warunki stosowania i mające zastosowanie kryteria czystości. Akty te przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 14 ust. 2. W należycie uzasadnionych szczególnie pilnych przypadkach związanych z pojawiającymi się zagrożeniami dla zdrowia Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie, aktualizujące unijny wykaz zgodnie z art. 14 ust. 3.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 18a

Zmiana rozporządzenia (UE) nr 1169/2011

W art. 36 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1169/2011 dodaje się następującą literę:

„aa) informacji na temat braku lub ograniczonej obecności w żywności substancji powodujących nietolerancję, takich jak gluten czy laktoza;”.

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

Artykuł 18b

Wytyczne techniczne dla MŚP

Komisja, w bliskiej współpracy ze wszystkimi zainteresowanymi stronami i z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności, udostępnia odpowiednie wytyczne techniczne i narzędzia służące wsparciu podmiotów działających w branży spożywczej, zwłaszcza MŚP, przy przygotowywaniu i składaniu wniosków o naukową ocenę do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, oraz, bardziej ogólnie, w trosce o przestrzeganie warunków zawartych w niniejszym rozporządzeniu.