Zittingsdocument

A7-0180/2012

4.6.2012

***I

VERSLAG

over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Verordening (EG) 1967/2006 inzake beheersmaatregelen voor de duurzame exploitatie van visbestanden in de Middellandse Zee

( COM(2011)0479 – C7‑0216/2011 – 2011/0218(COD) )

Commissie visserij

Rapporteur: Anna Rosbach

PR_COD_1amCom

INHOUD

Blz.

ONTWERPWETGEVINGSRESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT  5

TOELICHTING  22

PROCEDURE  25

ONTWERPWETGEVINGSRESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT

over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad houdende wijziging van Verordening (EG) 1967/2006 inzake beheersmaatregelen voor de duurzame exploitatie van visbestanden in de Middellandse Zee

( COM(2011)0479 – C7‑0216/2011 – 2011/0218(COD) )

(Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing)

Het Europees Parlement,

–  gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2011)0479 ),

–  gezien artikel 294, lid 2, en artikel 43, lid 2, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C7‑0216/2011),

–  gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,

–  gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité van 7 december 2011[1],

–  gezien artikel 55 van zijn Reglement,

–  gezien het verslag van de Commissie visserij ( A7-0180/2012 ),

1.  stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast;

2.  verzoekt om hernieuwde voorlegging indien de Commissie voornemens is ingrijpende wijzigingen in haar voorstel aan te brengen of dit door een nieuwe tekst te vervangen;

3.  verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen.

Amendement    1

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Titel

Verordening (EG) nr. 1967/2006

Motivering

Aangezien de instandhouding van visbestanden van primair belang is, en als tegenwicht voor de negatieve bijklank van het woord "exploitatie", moet worden verklaard dat de instandhouding van de visbestanden in de Middellandse Zee ook een doelstelling is van Verordening (EG) nr. 1967/2006, en moet deze doelstelling ook worden genoemd in de titel van Verordening (EG) nr. 1967/2006 en de wijzigingsverordening.

Amendement    2

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Overweging -1 (nieuw)

Motivering

Met deze overweging wordt toegelicht dat de door het Parlement voorgestelde amendementen die verder gaan dan de voorstellen van de Commissie gericht zijn op volledige aanpassing van Verordening (EG) nr. 1967/2006 aan de nieuwe juridische omgeving die het Verdrag van Lissabon met zich mee heeft gebracht.

Amendement    3

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Overweging 3 – inleidende zin

Motivering

Het is niet juist om de term "toepassen" te gebruiken voor gedelegeerde handelingen, aangezien deze vooral wordt gebezigd in verband met uitvoeringshandelingen.

Amendement    4

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Overweging 3 – streepje -1 bis (nieuw)

Motivering

Deze overweging weerspiegelt het amendement op artikel 7, lid 5.

Amendement    5

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Overweging 3 – streepje -1 ter (nieuw)

Motivering

Deze overweging weerspiegelt het amendement op artikel 7, lid 4.

Amendement    6

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Overweging 3 – streepje 1 bis (nieuw)

Motivering

Deze overweging weerspiegelt het amendement op artikel 13, lid 11, alinea 4.

Amendement    7

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Overweging 3 – streepje 1 ter (nieuw)

Motivering

Deze overweging weerspiegelt het amendement op artikel 19, lid 9.

Amendement    8

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Overweging 3 – streepje 1 quater (nieuw)

Motivering

Deze overweging weerspiegelt het amendement op artikel 19, lid 8.

Amendement    9

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Overweging 3 – streepje 1 quinquies (nieuw)

Motivering

De overwegingen dienen alle door de Commissie voorgestelde wijzigingen te weerspiegelen, waaronder de wijziging van artikel 26, lid 3, van Verordening (EG) nr. 1967/2006.

Amendement    10

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Overweging 3 – streepje 3

Motivering

Deze overweging weerspiegelt het amendement op Bijlage I, afdeling B, punt 3 (wijziging van de bijlagen alleen door de medewetgevers).

Amendement    11

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Overweging 3 – streepje 4

Motivering

Deze overweging weerspiegelt het amendement op Bijlage II, punt 7 (wijziging van de bijlagen alleen door de medewetgevers).

Amendement    12

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Overweging 3 – streepje 5

Motivering

Deze overweging weerspiegelt het amendement op artikel 30 (wijziging van de bijlagen alleen door de medewetgevers).

Amendement    13

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Overweging 6

Motivering

Het schrappen van de tekst van deze door de Commissie voorgestelde overweging komt overeen met het amendement op Bijlage II, punt 7 (wijziging van de bijlagen alleen door de medewetgevers).

Amendement    14

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Overweging 6 bis (nieuw)

Motivering

De ingevoerde nieuwe tekst weerspiegelt het amendement op de titel van Verordening (EG) nr. 1967/2006.

Amendement    15

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Artikel 1 – punt 1 bis (nieuw)

Verordening (EG) nr. 1967/2006

Artikel 6 – lid 2

Motivering

Aangezien de aanwijzing van beschermde visserijgebieden niet onder artikel 43, lid 3, VWEU valt, zou een bepaling om de Raad bevoegdheid te verlenen tot het eigenhandig nemen van besluiten hierover ingaan tegen het nieuwe systeem zoals vastgelegd in het Verdrag van Lissabon. Besluiten over de aanwijzing van aanvullende beschermde visserijgebieden van de EU moeten worden genomen door de medewetgevers. Artikel 6, lid 1, blijft ongewijzigd aangezien de termijn van twee jaar reeds is verstreken en de bepaling daarmee niet meer geldt.

Amendement    16

Voorstel voor een verordening

Artikel 1 – punt 1 ter (nieuw)

Verordening (EG) nr. 1967/2006

Artikel 7 – leden 4 en 5

Motivering

Het lijkt passend om de volgorde van de leden 4 en 5 om te draaien. Aangezien de aanwijzing van beschermde visserijgebieden niet onder artikel 43, lid 3, VWEU valt zou een bepaling om de Raad bevoegdheid te verlenen tot het eigenhandig nemen van besluiten hierover ingaan tegen het systeem zoals vastgelegd in het Verdrag van Lissabon. De Commissie moet de bevoegdheid krijgen om gedelegeerde handelingen vast te stellen indien de maatregelen van de lidstaat ontoereikend worden geacht. In het geval van beschermde visserijgebieden met mogelijk gevolgen voor de vaartuigen van een andere lidstaat moet de Commissie eveneens de bevoegdheid krijgen op te treden door middel van gedelegeerde handelingen.

Amendement    17

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Artikel 1 – punt 2 – letter b bis (nieuw)

Verordening (EG) nr. 1967/2006

Artikel 13 – lid 11 – alinea 4

Motivering

Aangezien besluiten inzake afwijkingen betreffende het gebruik van trawlnetten in gebieden vlak bij de kust niet onder artikel 43, lid 3, VWEU vallen zou een bepaling om de Raad bevoegdheid te verlenen tot het eigenhandig nemen van besluiten hierover ingaan tegen het nieuwe systeem zoals vastgelegd in het Verdrag van Lissabon. De procedure moet gelijk zijn aan de procedure voorgesteld voor artikel 7, lid 4 (huidig artikel 7, lid 5), d.w.z. de Commissie dient gedelegeerde handelingen vast te stellen indien de maatregelen van de lidstaat ontoereikend zijn.

Amendement    18

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Artikel 1 – punt 2 bis (nieuw)

Verordening (EG) nr. 1967/2006

Artikel 14 – lid 3

Motivering

Aangezien de Raad vóór 31 mei 2010 geen besluit heeft genomen betreffende overgangsmaatregelen, wordt dit lid overbodig. Door het lid te schrappen wordt een theoretische kans dat de Raad na die datum een besluit zou nemen uitgesloten.

Amendement    19

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Artikel 1 – punt 2 ter (nieuw)

Verordening (EG) nr. 1967/2006

Artikel 18 – lid 1 – alinea 1 – inleidende formule

Motivering

Aangezien de vaststelling van beheersplannen niet onder artikel 43, lid 3, VWEU valt zou een bepaling om de Raad bevoegdheid te verlenen tot het eigenhandig nemen van besluiten hierover ingaan tegen het nieuwe systeem zoals vastgelegd in het Verdrag van Lissabon.

Amendement    20

Voorstel voor een verordening

Artikel 1 – punt 2 quater (nieuw)

Verordening (EG) nr. 1967/2006

Artikel 19 – leden 8 en 9

Motivering

Het lijkt passend om de volgorde van de leden 8 en 9 om te draaien. Aangezien besluiten tot wijziging van een beheersplan voor visserij in territoriale wateren niet onder artikel 43, lid 3, VWEU valt, kan de Raad dergelijke besluiten niet eigenhandig nemen. De Commissie moet de bevoegdheid krijgen om gedelegeerde handelingen vast te stellen indien het beheersplan van de lidstaat ontoereikend worden geacht. In het geval van beheersplannen met mogelijk gevolgen voor de vaartuigen van een andere lidstaat moet de Commissie eveneens de bevoegdheid krijgen op te treden door middel van gedelegeerde handelingen.

Amendement    21

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Artikel 1 – punt 4 bis (nieuw)

Verordening (EG) nr. 1967/2006

Artikel 28

Motivering

Een expliciete verwijzing naar de toe te passen procedure is niet passend, aangezien artikel 43, lid 2, VWEU automatisch van toepassing is wanneer aan de voorwaarden daarvoor is voldaan. Uit de uitspraak van het Hof van Justitie van 6 mei 2008 in zaak C-133/06 blijkt dat secundaire rechtsgronden niet zijn toegestaan overeenkomstig de wetgeving van de Unie.

Amendement    22

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Artikel 1 – punt 4 ter (nieuw)

Verordening (EG) nr. 1967/2006

Artikel 29

Motivering

Aangezien er geen uitvoeringsbevoegdheden overblijven, is een verwijzing naar de oude comitologieprocedure of de nieuwe Verordening (EU) nr. 182/2011 betreffende uitvoeringsbevoegdheden onnodig.

Amendement    23

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Artikel 1 – punt 5

Verordening (EG) nr. 1967/2006

Artikel 30

Motivering

De bijlagen moeten slechts door de medewetgevers gewijzigd kunnen worden. Het huidige artikel 30, dat voorziet in een comitologieprocedure, moet worden geschrapt. Medebeslissing wordt dan automatisch van toepassing op wijzigingen van de bijlagen.

Amendement    24

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Artikel 1 – punt 6

Verordening (EG) nr. 1967/2006

Artikel 30 bis nieuw – lid 2

Motivering

Het komt passender voor om de delegatie te beperken in de tijd en de Commissie te verplichten verslag over de uitoefening ervan uit te brengen, met het oog op een periodieke evaluatie van de delegatie en een periodiek onderzoek van de doeleinden waarvoor zij wordt gebruikt.

Amendement    25

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Artikel 1 – punt 7

Verordening (EG) nr. 1967/2006

Bijlage I – afdeling B – punt 3

Motivering

De bijlagen moeten slechts door de medewetgevers gewijzigd kunnen worden.

Amendement    26

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Artikel 1 – punt 7 bis (nieuw)

Verordening (EG) nr. 1967/2006

Bijlage I – afdeling B – punt 4

Motivering

De bijlagen moeten slechts door de medewetgevers gewijzigd kunnen worden.

Amendement    27

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Artikel 1 – punt 7 ter (nieuw)

Verordening (EG) nr. 1967/2006

Bijlage I – afdeling B – punt 5

Motivering

De bijlagen moeten slechts door de medewetgevers gewijzigd kunnen worden.

Amendement    28

Voorstel voor een verordening – wijzigingsbesluit

Artikel 1 – punt 8

Verordening (EG) nr. 1967/2006

Bijlage II – punt 7

Motivering

De bijlagen moeten slechts door de medewetgevers gewijzigd kunnen worden.

TOELICHTING

De algemene context

Met het Verdrag van Lissabon is een nieuwe hiërarchie van normen ingevoerd, met drie niveaus. Op het eerste niveau zijn er de wetgevingshandelingen, die door de wetgevers worden vastgesteld volgens de gewone wetgevingsprocedure, waarbij het Europees Parlement en de Raad optreden als gelijkwaardige medewetgevers (zie artikel 294 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, VWEU), of volgens bijzondere wetgevingsprocedures. Daarnaast kan de wetgever aan de Commissie de bevoegdheid overdragen niet-wetgevingshandelingen van algemene strekking vast te stellen ter aanvulling of wijziging van bepaalde niet-essentiële onderdelen van de wetgevingshandeling (zogeheten gedelegeerde handelingen, zie de definitie in artikel 290, lid 1, van het VWEU); dit is het tweede niveau van normen. Bij juridisch bindende handelingen van de Unie kunnen ook uitvoeringsbevoegdheden aan de Commissie worden toegekend, als deze handelingen van de Unie volgens eenvormige voorwaarden moeten worden uitgevoerd. Op grond hiervan stelt de Commissie zogeheten uitvoeringshandelingen vast (zie artikel 291 van het VWEU); dit is het derde niveau.

Het is niet altijd duidelijk welk type van handeling moet worden gekozen. Gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen hebben ten opzichte van wetgevingshandelingen het voordeel dat zij de mogelijkheid bieden om snel te reageren op een nieuwe situatie. Terwijl de gewone wetgevingsprocedure en het gebruik van gedelegeerde handelingen waarborgen dat het Parlement op gelijke voet staat met de Raad, houdt het gebruik van uitvoeringshandelingen in feite in dat het Parlement wordt buitengesloten, aangezien de Commissie niet verplicht is het standpunt van het Parlement te volgen.

Voorstel van de Commissie

In verband met de aanpassing van Verordening (EG) nr. 1967/2006 aan de nieuwe regels van het VWEU heeft de Commissie een wetgevingsvoorstel ingediend waarin de momenteel bij die verordening aan de Commissie verleende bevoegdheden worden verdeeld in maatregen van gedelegeerde aard en maatregelen van uitvoerende aard. De voorgestelde wijzigingen hebben alleen betrekking op de soorten vast te stellen handelingen en houden geen wijziging van de inhoud van de maatregelen in.

De Commissie heeft de verordening niet op alle punten in overeenstemming gebracht met het VWEU, maar richtte zich met name op bepalingen waarin direct wordt verwezen naar de oude comitologieprocedure van Besluit van de Raad nr. 1999/468/EG, per geval bekijkend of de maatregel moet worden vastgesteld als gedelegeerde of als uitvoeringshandeling.

Standpunt van de rapporteur

Verordening (EG) nr. 1967/2006 is een van de eerste handelingen in de visserijsector die wordt aangepast aan het nieuwe systeem van gedelegeerde en uitvoeringshandelingen. Daarom is het bijzonder belangrijk een juridisch goed gefundeerde oplossing te vinden, waarbij de rechten die het Parlement met het Verdrag van Lissabon heeft gekregen, worden gevrijwaard.

Over het algemeen is de rapporteur tevreden over de door de Commissie voorgestelde wijzigingen. In één geval stelt de Commissie geen gedelegeerde handelingen vast (artikel 26, lid 5), en de rapporteur begrijpt de redenering van de Commissie op dat punt, namelijk het feit dat de Commissie in artikel 26, lid 5, geen discretionaire bevoegdheid heeft inzake de toewijzing van visserijcapaciteit. Hier worden dus slechts de in de verordening vastgelegde criteria gehanteerd, in plaats van deze aan te vullen.

Wat betreft het wijzigen van de bijlagen kan de rapporteur echter niet instemmen met het voorstel van de Commissie. De bijlagen vormen immers een essentieel onderdeel van Verordening (EG) nr. 1967/2006 en moeten alleen gewijzigd kunnen worden door het Europees Parlement en de Raad gezamenlijk, overeenkomstig de gewone wetgevingsprocedure. Dit geldt ook voor de speciale bepalingen in de bijlagen waarin de Commissie momenteel de bevoegdheid wordt verleend tot het vaststellen van verdere technische specificaties of het verlenen van vergunningen (Bijlage I, afdeling B, punten 3, 4 en 5 en Bijlage II, punt 7). Besluiten inzake dergelijke specificaties en vergunningen moeten zo nodig wordt genomen door de medewetgevers.

Daarnaast is de rapporteur van mening dat indien gedelegeerde handelingen worden voorgesteld, de delegatie beperkt moet zijn in de tijd, om het gebruik ervan regelmatig te kunnen evalueren.

De door de rapporteur voorgestelde amendementen zijn in hoofdzaak gebaseerd op het feit dat de voorstellen van de Commissie tot aanpassing van de bepalingen selectief zijn, terwijl de rapporteur van mening is dat het Parlement van deze gelegenheid gebruik moet maken om aan te dringen op volledige aanpassing van deze verordening aan de wijzigingen die het Verdrag van Lissabon met zich mee heeft gebracht. Dat geldt voornamelijk voor de bepalingen die de Raad de bevoegdheid verlenen om besluiten te nemen die, sinds de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, genomen moeten worden overeenkomstig de gewone wetgevingsprocedure. Het ongewijzigd laten van deze verwijzingen naar de oude raadplegingsprocedure zou de institutionele verworvenheden van het Verdrag van Lissabon in de visserijsector in gevaar brengen en zou juridische onzekerheid creëren, hetgeen schadelijk zou zijn voor de wetgevende bevoegdheden van het Parlement.

De rapporteur stelt voor om in de meeste van deze gevallen gebruik te maken van gedelegeerde handelingen, en in sommige andere gevallen van wetgevingshandelingen. Indien lidstaten nationale maatregelen moeten vaststellen die later worden gecontroleerd door de Commissie, stelt de rapporteur voor dat de Commissie de bevoegdheid krijgt om gedelegeerde handelingen vast te stellen indien de maatregelen van de lidstaat ontoereikend worden geacht, ter aanvulling van het basisbesluit. Wat betreft de vaststelling van nationale maatregelen (aanwijzing van beschermde visserijgebieden en vaststelling van beheersplannen) die mogelijk gevolgen hebben voor vaartuigen van andere lidstaten, stelt de rapporteur voor eveneens gebruik te maken van gedelegeerde handelingen, met handhaving van de meeste elementen van de momenteel geldende procedure. Met betrekking tot de aanwijzing van aanvullende beschermde visserijgebieden, in hoofdzaak buiten de territoriale wateren van de lidstaten (artikel 6, lid 2) en de vaststelling van beheersplannen in gebieden die geheel of gedeeltelijk buiten de territoriale wateren vallen (artikel 18) stelt de rapporteur voor gebruik te maken van de gewone wetgevingsprocedure.

In verschillende bepalingen worden termijnen genoemd voor de vaststelling van specifieke maatregelen. De rapporteur begrijpt dat het vaststellen van nieuwe termijn zou leiden tot nieuwe discussies over de inhoud van Verordening (EG) nr. 1967/2006, wat niet het onderwerp is van voorliggend voorstel tot aanpassing van de verordening. Aangezien het schrappen van deze bepalingen de indruk zou geven dat het niet-optreden van de betreffende organen is goedgekeurd, stemt de rapporteur in met het ongewijzigd laten van deze bepalingen, die ze beschouwt als puur historisch, d.w.z. zonder de mogelijkheid dat ze alsnog worden toegepast na het verstrijken van de daarin genoemde termijnen. Dit is met name het geval voor de artikel 6, lid 1, en artikel 25 van Verordening (EG) nr. 1967/2006. In het geval van artikel 14, lid 3, zou echter geconcludeerd kunnen worden dat de Raad zelfs na het verstrijken van de in artikel 14, leden 1 en 2 genoemde termijnen zou kunnen besluiten tot het verlengen van deze termijnen. Om een dergelijk besluit van de Raad uit te sluiten stelt de rapporteur voor deze bepaling te schrappen.

In algemene zin zou de rapporteur graag zien dat de tenuitvoerlegging van Verordening (EG) nr. 1967/2006 wordt verbeterd en roept zij de lidstaten op zich hiervoor sterker in te zetten. De rapporteur hoopt dat met de hervorming van het gemeenschappelijk visserijbeleid een nieuw geregionaliseerd kader wordt ingevoerd waarmee snel een passende wetgevende oplossing voor de Middellandse Zee kan worden gevonden die aanvaardbaar is voor de lidstaten en belanghebbenden en die rekening houdt met de specifieke kenmerken van deze regio, terwijl tegelijkertijd de duurzaamheid van de visserij en de bescherming van de bestanden en het milieu op doeltreffende wijze worden gewaarborgd. Aangezien het element van instandhouding van wezenlijk belang is, moet dit worden genoemd in de titel van Verordening (EG) nr. 1967/2006.

PROCEDURE