Dokument z posiedzenia
23.8.2012
***I
SPRAWOZDANIE
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych
( COM(2011)0747 – C7‑0420/2011 – 2011/0361(COD) )
Komisja Gospodarcza i Monetarna
Sprawozdawca: Leonardo Domenici
PR_COD_1amCom
Objaśnienie używanych znaków |
* Procedura konsultacji *** Procedura zgody ***I Zwykła procedura ustawodawcza (pierwsze czytanie) ***II Zwykła procedura ustawodawcza (drugie czytanie) ***III Zwykła procedura ustawodawcza (trzecie czytanie) (Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu.)
|
Poprawki do projektu aktu |
W poprawkach Parlamentu zmiany do projektu aktu zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą. Oznakowanie zwykłą kursywą jest wskazówką dla służb technicznych dotyczącą propozycji korekty elementów projektu aktu w celu ustalenia tekstu końcowego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub pominiętych w danej wersji językowej). Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.
W poprawkach do aktów istniejących trzecia i czwarta linijka w nagłówku poprawki w projekcie aktu zawiera, odpowiednio, odniesienie do istniejącego aktu i postanowienia tego aktu, które ulega zmianie. Fragmenty przepisu aktu istniejącego, do którego Parlament wprowadza zmiany, a który nie został zmieniony w projekcie aktu, zaznacza się wytłuszczonym drukiem. Ewentualne skreślenia w obrębie takich fragmentów zaznaczane są w sposób następujący: [...].
|
SPIS TREŚCI
Strona
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO 5
UZASADNIENIE 84
OPINIA Komisji Prawnej 87
PROCEDURA 92
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych
( COM(2011)0747 – C7‑0420/2011 – 2011/0361(COD) )
(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)
Parlament Europejski,
– uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2011)0747 ),
– uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0420/2011),
– uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
– uwzględniając uzasadnioną opinię przedstawioną – na mocy protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez parlament szwedzki, w której stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,
– uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego z dnia 2 kwietnia 2012 r.[1],
– uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 29 marca 2012 r.[2],
– zgodnie z art. 55 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Prawnej ( A7-0221/2012 ),
1. przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;
2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;
3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.
Poprawka 1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 1 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych15 zobowiązuje agencje ratingowe do przestrzegania zasad postępowania w celu złagodzenia ewentualnych konfliktów interesów i zapewnienia, że ratingi oraz proces ratingowy charakteryzują się wysoką jakością oraz wystarczającą przejrzystością. W następstwie zmian wprowadzonych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 513/2011 Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (EUNGiPW) został upoważniony do rejestracji agencji ratingowych i nadzoru nad nimi. Niniejszy akt zmieniający uzupełnia obecnie obowiązujące ramy regulacyjne agencji ratingowych. Niektóre z problemów będących przedmiotem niniejszego rozporządzenia (konflikty interesów spowodowane modelem „emitent płaci”, ujawnienie informacji o strukturyzowanych instrumentach finansowych) zostały wcześniej zidentyfikowane, lecz udało się ich pełni rozwiązać za pomocą istniejących przepisów. Obecny kryzys związany z długiem państwowym ujawnił potrzebę zweryfikowania wymogów dotyczących przejrzystości oraz procedur, w szczególności w przypadku ratingów państw. | (1) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych15 zobowiązuje agencje ratingowe do przestrzegania zasad postępowania w celu złagodzenia ewentualnych konfliktów interesów i zapewnienia, że ratingi oraz proces ratingowy charakteryzują się wysoką jakością oraz wystarczającą przejrzystością. W następstwie zmian wprowadzonych rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 513/2011 Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (EUNGiPW) został upoważniony do rejestracji agencji ratingowych i nadzoru nad nimi. Niniejszy akt zmieniający uzupełnia obecnie obowiązujące ramy regulacyjne agencji ratingowych. Ujęto w nich niektóre z najważniejszych problemów (konflikty interesów spowodowane modelem „emitent płaci”, ujawnienie informacji o strukturyzowanych instrumentach finansowych), a po upływie rozsądnego okresu obowiązywania ram konieczne będzie dokonanie ich przeglądu w celu oceny, czy w pełni rozwiązały te problemy. Tymczasem obecny kryzys związany z długiem państwowym ujawnił potrzebę zweryfikowania wymogów dotyczących przejrzystości i procedur oraz terminu publikacji, w szczególności w przypadku ratingów państw. |
Poprawka 2
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 3 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (3a) Ratingi kredytowe i perspektywy ratingowe powinny być wyrażane w liczbach określających prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązań oraz powinny być przedstawiane wraz z uzasadnieniem. |
Poprawka 3
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 3 b preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (3b) Podstawą decyzji Europejskiego Banku Centralnego (EBC) w sprawie zbywalnych aktywów stosowanych jako zabezpieczenie w odniesieniu do operacji zapewniających płynność są ramowe zasady oceny kredytowej w Eurosystemie (ECAF). ECAF korzysta głównie z zewnętrznych ratingów kredytowych pochodzących z wykazu zarejestrowanych zewnętrznych instytucji oceny wiarygodności kredytowej (ECAI), który zawiera jedynie cztery agencje ratingowe. EBC powinien zrewidować tę praktykę i przynajmniej dostosować swoją bazę zewnętrznych ratingów kredytowych do zatwierdzonych przez EUNGiPW agencji ratingowych w UE oraz rozszerzyć ją o te agencje. Ponadto ECB i banki centralne państw członkowskich powinny dokonać przeglądu stosowania zewnętrznych ratingów oraz zgromadzić wiedzę specjalistyczną, opracowując własne modele oceny jakości kredytowej kwalifikowalnych aktywów stosowanych jako zabezpieczenie w odniesieniu do operacji zapewniających płynność, a także ogólnie ograniczyć poleganie na zewnętrznych ratingach. |
Poprawka 4
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 3 c preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (3c) Komisja powinna wprowadzić horyzontalny instrument służący ocenie odniesień do ratingów kredytowych w prawie krajowym bez względu na to, czy odniesienia te są związane z wdrażaniem prawa UE, a w przypadkach, gdy takie odniesienia powodują, że właściwe organy lub uczestnicy rynków finansowych automatycznie polegają na ratingach kredytowych, należy dokonać przeglądu takich odniesień i usunąć je w rozsądnym terminie. |
Poprawka 5
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Punkt 4 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(4) Znaczenie perspektyw ratingowych dla inwestorów i emitentów oraz ich wpływ na rynki są porównywalne ze znaczeniem i wpływem ratingów kredytowych. Dlatego też wszystkie wymogi rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, których celem jest zapewnienie braku konfliktów interesów oraz prawidłowości i przejrzystości działań związanych ze sporządzaniem ratingów, powinny także mieć zastosowanie do perspektyw ratingowych. Zgodnie z obecną praktyką nadzorczą, szereg wymogów przewidzianych w rozporządzeniu ma zastosowanie do perspektyw ratingowych. Niniejsze rozporządzenie wprowadza definicję perspektyw ratingowych i precyzuje, które przepisy stosują się do tych perspektyw. Powinno to wprowadzić większą jasność przepisów i zapewnić pewność prawną. Definicja perspektyw ratingowych w rozumieniu niniejszego rozporządzenia powinna także obejmować opinie dotyczące prawdopodobnego kierunku rozwoju ratingu kredytowego w krótkim okresie czasu, w języku angielskim określane jako „credit watch” (umieszczenie na liście obserwacyjnej z określonym wskazaniem – pozytywnym lub negatywnym). | (4) Znaczenie perspektyw ratingowych dla inwestorów i emitentów oraz ich wpływ na rynki są porównywalne ze znaczeniem i wpływem ratingów kredytowych. Dlatego też wszystkie wymogi rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, których celem jest zapewnienie braku konfliktów interesów oraz prawidłowości i przejrzystości działań związanych ze sporządzaniem ratingów, powinny także mieć zastosowanie do perspektyw ratingowych. Zgodnie z obecną praktyką nadzorczą, szereg wymogów przewidzianych w rozporządzeniu ma zastosowanie do perspektyw ratingowych. Niniejsze rozporządzenie wprowadza definicję perspektyw ratingowych i precyzuje, które przepisy stosują się do tych perspektyw. Powinno to wprowadzić większą jasność przepisów i zapewnić pewność prawną. Definicja perspektyw ratingowych w rozumieniu niniejszego rozporządzenia powinna także obejmować opinie dotyczące prawdopodobnego kierunku rozwoju ratingu kredytowego w krótkim okresie czasu, w języku angielskim określane jako „credit watch” (umieszczenie na liście obserwacyjnej z określonym wskazaniem – pozytywnym lub negatywnym). Komisja powinna przyjąć projekt technicznych standardów regulacyjnych opracowany przez EUNGIPW, aby w razie konieczności włączyć w obszar działań objętych nadzorem w ramach niniejszego rozporządzenia inne publikacje agencji ratingowych. |
Poprawka 6
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 5 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(5) Agencje ratingowe to ważni uczestnicy rynków finansowych. W związku z tym niezależność oraz uczciwość agencji ratingowych oraz ich działalności w zakresie ratingu kredytowego mają szczególne znaczenie dla zagwarantowania wiarygodności tych agencji wobec uczestników rynku, w szczególności inwestorów oraz innych użytkowników ratingów. Rozporządzenie 1060/2009 stanowi, że agencje ratingowe muszą podlegać rejestracji i nadzorowi, ponieważ ich usługi mają znaczny wpływ na interes publiczny. Ratingi kredytowe, w przeciwieństwie do badań inwestycyjnych, nie są jedynie opiniami o wartości lub cenie instrumentu lub zobowiązania finansowego. Agencje ratingowe nie są jedynie analitykami finansowymi lub doradcami inwestycyjnymi. Ratingi kredytowe mają wartość regulacyjną dla inwestorów objętych regulacją, takich jak instytucje kredytowe, zakłady ubezpieczeń lub inni inwestorzy instytucjonalni. Pomimo ograniczania czynników zachęcających do nadmiernego polegania na ratingach kredytowych, ratingi kredytowe wciąż są podstawą decyzji inwestycyjnych, przede wszystkim z powodu asymetryczności informacji oraz ze względów efektywności. W związku z tym agencje ratingowe muszą być niezależne oraz postrzegane jako niezależne przez uczestników rynków. | (5) W perspektywie średnioterminowej należy rozważyć podjęcie dalszych działań mających na celu wyłączenie ratingów z regulacji finansowych oraz zaprzestanie ważenia ryzykiem aktywów przez zewnętrzne ratingi lub modele wewnętrzne. Na razie jednak agencje ratingowe to ważni uczestnicy rynków finansowych. W związku z tym niezależność oraz uczciwość agencji ratingowych oraz ich działalności w zakresie ratingu kredytowego mają szczególne znaczenie dla zagwarantowania wiarygodności tych agencji wobec uczestników rynku, w szczególności inwestorów oraz innych użytkowników ratingów. Rozporządzenie 1060/2009 stanowi, że agencje ratingowe muszą podlegać rejestracji i nadzorowi, ponieważ ich usługi mają znaczny wpływ na interes publiczny. Ratingi kredytowe, w przeciwieństwie do badań inwestycyjnych, nie są jedynie opiniami o wartości lub cenie instrumentu lub zobowiązania finansowego. Agencje ratingowe nie są jedynie analitykami finansowymi lub doradcami inwestycyjnymi. Ratingi kredytowe mają wartość regulacyjną dla inwestorów objętych regulacją, takich jak instytucje kredytowe, zakłady ubezpieczeń lub inni inwestorzy instytucjonalni. Pomimo ograniczania czynników zachęcających do nadmiernego polegania na ratingach kredytowych, ratingi kredytowe wciąż są podstawą decyzji inwestycyjnych, przede wszystkim z powodu asymetryczności informacji oraz ze względów efektywności. W związku z tym agencje ratingowe muszą być niezależne oraz postrzegane jako niezależne przez uczestników rynków, a ich metody ratingowe muszą być przejrzyste oraz postrzegane jako przejrzyste. |
Poprawka 7
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 5 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (5a) Nadmierne poleganie na zewnętrznych ratingach kredytowych ma miejsce w sytuacji, gdy instytucje finansowe i inwestorzy instytucjonalni opierają się wyłącznie na ratingach wystawianych przez agencje ratingowe, zaniedbując własne obowiązki w zakresie due diligence i zarządzania ryzykiem wewnętrznym. Dlatego nabywając produkty finansowe, zwłaszcza produkty złożone lub strukturyzowane, instytucje finansowe i inwestorzy instytucjonalni muszą w większym stopniu przestrzegać obowiązków w zakresie due diligence i zarządzania ryzykiem wewnętrznym. Przepisy finansowe powinny także nakładać na emitentów produktów finansowych, zwłaszcza produktów wysoce złożonych lub strukturyzowanych, większe obowiązki w zakresie ujawniania informacji. |
Poprawka 8
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 5 b preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (5b) Ponieważ agencje ratingowe, których udział w rynku przekracza 10%, odnotowują wysoką stopę zwrotu, państwa członkowskie powinny uzgodnić wprowadzenie specjalnego podatku, z którego dochody mogłyby współfinansować alternatywne modele ratingowe. |
Poprawka 9
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 5 c preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (5c) Nadmierne poleganie na zewnętrznych ratingach kredytowych należy ograniczyć, a wszystkie automatyczne skutki ratingów należy stopniowo eliminować. Przepisy powinny zatem zachęcać instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne do wprowadzenia wewnętrznych modeli oceny ryzyka oraz nałożenia na inwestorów obowiązków w zakresie due diligence. |
Poprawka 10
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 6 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(6) Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 przewidziało już pierwszą serię środków podejmujących kwestie niezależności oraz uczciwości agencji ratingowych oraz ich działalności w zakresie ratingu kredytowego. Cele zapewnienia niezależności agencji ratingowych oraz identyfikowania, zarządzania oraz, w miarę możliwości, unikania wszelkich potencjalnych konfliktów interesów legły u podstaw kilku przepisów tego rozporządzenia w 2009 r. Chociaż zapewniają solidne podstawy, obowiązujące przepisy nie wydają się mieć dostatecznego oddziaływania w tym względzie. Agencje ratingowe wciąż nie są postrzegane jako wystarczająco niezależne podmioty. Wybór oraz wynagradzanie agencji ratingowej przez oceniany podmiot (model „emitent płaci) rodzi nieodłączne konflikty interesów, które są w niewystarczający sposób rozwiązywane za pomocą istniejących przepisów. W ramach tego modelu agencje ratingowe mają motywację do wystawiania zawyżonych ratingów emitenta celem zapewnienia sobie długotrwałych relacji biznesowych gwarantujących przychody lub w celu zabezpieczenia dodatkowych zleceń i przychodów. Ponadto relacje pomiędzy akcjonariuszami agencji ratingowych a ocenianymi podmiotami mogą być źródłem konfliktów interesów, które nie są w wystarczający sposób rozwiązywane za pomocą istniejących przepisów. W rezultacie, ratingi kredytowe wystawiane w ramach modelu „emitent płaci” mogą być postrzegane jako ratingi, które odpowiadają potrzebom emitenta, a nie inwestora. Bez uszczerbku dla wniosków płynących ze sprawozdania Komisji w sprawie modelu „emitent płaci”, który ma być sporządzony do grudnia 2012 r., zgodnie z art. 39 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, konieczne jest wzmocnienie warunków niezależności mających zastosowanie do agencji ratingowych w celu zwiększenia poziomu wiarygodności ratingów kredytowych sporządzanych w ramach modelu „emitent płaci”. | (6) Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 przewidziało już pierwszą serię środków podejmujących kwestie niezależności oraz uczciwości agencji ratingowych oraz ich działalności w zakresie ratingu kredytowego. Cele zapewnienia niezależności agencji ratingowych oraz identyfikowania, zarządzania oraz, w miarę możliwości, unikania wszelkich potencjalnych konfliktów interesów legły u podstaw kilku przepisów tego rozporządzenia w 2009 r. Agencje ratingowe wciąż nie są postrzegane jako wystarczająco niezależne podmioty. Wybór oraz wynagradzanie agencji ratingowej przez oceniany podmiot (model „emitent płaci) rodzi nieodłączne konflikty interesów, które są w niewystarczający sposób rozwiązywane za pomocą istniejących przepisów. W ramach tego modelu agencje ratingowe mają motywację do wystawiania zawyżonych ratingów emitenta celem zapewnienia sobie długotrwałych relacji biznesowych gwarantujących przychody lub w celu zabezpieczenia dodatkowych zleceń i przychodów. Ponadto relacje pomiędzy akcjonariuszami agencji ratingowych a ocenianymi podmiotami mogą być źródłem konfliktów interesów, które nie są w wystarczający sposób rozwiązywane za pomocą istniejących przepisów. W rezultacie, ratingi kredytowe wystawiane w ramach modelu „emitent płaci” mogą być postrzegane jako ratingi, które odpowiadają potrzebom emitenta, a nie inwestora. Bez uszczerbku dla wniosków płynących ze sprawozdania Komisji w sprawie modelu „emitent płaci”, który ma być sporządzony do grudnia 2012 r., zgodnie z art. 39 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, konieczne jest wzmocnienie warunków niezależności mających zastosowanie do agencji ratingowych w celu zwiększenia poziomu wiarygodności ratingów kredytowych sporządzanych w ramach modelu „emitent płaci”. |
Poprawka 11
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 6 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (6a) Aby ożywić konkurencję na rynku zdominowanym przez trzy agencje ratingowe, należy podjąć środki zachęcające do korzystania z mniejszych agencji, których udział w rynku według przychodu nie przekracza 10%. W ostatnim czasie emitenci stosowali praktykę zlecania ratingów co najmniej dwóm agencjom ratingowym, w związku z czym jeżeli zleca się dwa ratingi lub więcej, co najmniej jeden z nich powinien pochodzić od zarejestrowanej agencji, której udział w rynku nie przekracza 10%. |
Poprawka 12
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 7 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(7) Rynek ratingów kredytowych pokazuje, że agencje ratingowe tradycyjnie nawiązują długotrwałe relacje z ocenianymi podmiotami. Powoduje to zagrożenie nadmiernej zażyłości, ponieważ agencja ratingowa może zbytnio ulegać życzeniom ocenianego podmiotu. W takich okolicznościach bezstronność agencji ratingowych może z czasem stać się wątpliwa. Agencje ratingowe angażowane i opłacane przez emitenta korporacyjnego mają faktycznie motywację do wystawiania zbyt korzystnych ratingów tego ocenianego podmiotu lub jego instrumentów dłużnych w celu podtrzymania relacji biznesowych z emitentem. Emitenci także podlegają czynnikom faworyzującym długotrwałe relacje, takim jak efekt „lock-in” – emitent może rezygnować ze zmiany agencji ratingowej, ponieważ mogłoby to budzić obawy inwestorów dotyczące wiarygodności kredytowej tego emitenta. Problem ten został już zidentyfikowany w rozporządzeniu (WE) nr 1060/2009, które wymagało od agencji ratingowych zastosowania mechanizmu rotacji przewidującego stopniową zmianę składu zespołów analitycznych i komitetów ratingowych, tak aby niezależność analityków ratingowych oraz osób zatwierdzających ratingi kredytowe nie była zagrożona. Skuteczność tych przepisów była jednak w dużym stopniu uzależniona od wewnętrznych zachowań w agencji ratingowej – od faktycznej niezależności oraz profesjonalizmu pracowników agencji ratingowej wobec interesów ekonomicznych samej agencji. Przepisy te nie zostały stworzone z myślą o zapewnieniu stronom trzecim dostatecznej gwarancji, że konflikty interesów wynikające z długotrwałych relacji można skutecznie ograniczyć lub ich zapobiec. Wydaje się zatem konieczne ustanowienie strukturalnego rozwiązania mającego większy wpływ na strony trzecie. Można by to skutecznie osiągnąć poprzez skrócenie okresu, w którym agencja ratingowa może w sposób ciągły sporządzać ratingi kredytowe tego samego emitenta lub jego instrumentów dłużnych. Określenie maksymalnego okresu relacji biznesowych pomiędzy emitentem, który jest przedmiotem ratingu lub który wyemitował oceniane instrumenty dłużne, a agencją ratingową powinno wyeliminować motywację do wystawiania korzystnych ratingów tego emitenta. Ponadto, wprowadzenie wymogu rotacji agencji ratingowych jako normalnej i regularnej praktyki rynkowej powinno także skutecznie rozwiązać problem efektu „lock-in”, występującego gdy emitent rezygnuje ze zmiany agencji ratingowej, ponieważ mogłoby to budzić obawy inwestorów dotyczące jego wiarygodności kredytowej. Rotacja agencji ratingowych powinna mieć także pozytywny wpływ na rynek ratingowy, ponieważ ułatwiłaby wejście na rynek nowym podmiotom oraz zapewniła istniejącym agencjom ratingowym możliwość rozszerzenia swojej działalności na nowe obszary. | (7) Rynek ratingów kredytowych pokazuje, że agencje ratingowe tradycyjnie nawiązują długotrwałe relacje z ocenianymi podmiotami. Powoduje to zagrożenie nadmiernej zażyłości, ponieważ agencja ratingowa może zbytnio ulegać życzeniom ocenianego podmiotu. W takich okolicznościach bezstronność agencji ratingowych może z czasem stać się wątpliwa. Agencje ratingowe angażowane i opłacane przez emitenta korporacyjnego mają faktycznie motywację do wystawiania zbyt korzystnych ratingów instrumentów wystawionych przez ten oceniany podmiot w celu podtrzymania relacji biznesowych z emitentem. Emitenci także podlegają czynnikom faworyzującym długotrwałe relacje, takim jak efekt „lock-in” – emitent może rezygnować ze zmiany agencji ratingowej, ponieważ mogłoby to budzić obawy inwestorów dotyczące wiarygodności kredytowej tego emitenta. Problem ten – tym bardziej znaczący w przypadku strukturyzowanych produktów finansowych – został już zidentyfikowany w rozporządzeniu (WE) nr 1060/2009, które wymagało od agencji ratingowych zastosowania mechanizmu rotacji przewidującego stopniową zmianę składu zespołów analitycznych i komitetów ratingowych, tak aby niezależność analityków ratingowych oraz osób zatwierdzających ratingi kredytowe nie była zagrożona. Skuteczność tych przepisów była jednak w dużym stopniu uzależniona od wewnętrznych zachowań w agencji ratingowej – od faktycznej niezależności oraz profesjonalizmu pracowników agencji ratingowej wobec interesów ekonomicznych samej agencji. Przepisy te nie zostały stworzone z myślą o zapewnieniu stronom trzecim dostatecznej gwarancji, że konflikty interesów wynikające z długotrwałych relacji można skutecznie ograniczyć lub ich zapobiec. Wydaje się zatem konieczne ustanowienie strukturalnego rozwiązania mającego większy wpływ na strony trzecie w odniesieniu do strukturyzowanych produktów finansowych. Można by to skutecznie osiągnąć poprzez skrócenie okresu, w którym agencja ratingowa może w sposób ciągły sporządzać ratingi kredytowe strukturyzowanych produktów finansowych wystawionych przez tego samego emitenta. Określenie maksymalnego okresu relacji biznesowych pomiędzy emitentem, który wyemitował oceniane strukturyzowane produkty finansowe, a agencją ratingową powinno wyeliminować motywację do wystawiania korzystnych ratingów tego emitenta. Ponadto, wprowadzenie wymogu rotacji agencji ratingowych jako normalnej i regularnej praktyki rynkowej powinno także skutecznie rozwiązać problem efektu „lock-in”, występującego gdy emitent rezygnuje ze zmiany agencji ratingowej, ponieważ mogłoby to budzić obawy inwestorów dotyczące jego wiarygodności kredytowej. Rotacja agencji ratingowych powinna mieć także pozytywny wpływ na rynek ratingowy, ponieważ ułatwiłaby wejście na rynek nowym podmiotom oraz zapewniła istniejącym agencjom ratingowym możliwość rozszerzenia swojej działalności na nowe obszary. Jednak w celu wspierania dywersyfikacji rynku małe agencje ratingowe powinny być wyłączone z rotacji. |
Poprawka 13
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Punkt 7 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (7a) W celu zwiększenia konkurencji wśród agencji ratingowych należy ustalić dla każdego z następujących ocenianych obszarów próg, powyżej którego agencje ratingowe nie będą mogły zwiększać zakresu zlecanych ratingów. Po pierwsze w dziedzinie bankowości, ubezpieczeń i ratingów korporacyjnych maksymalny odsetek zlecanych ratingów każdej z trzech klas aktywów powinien sięgać do 25% rynku w odniesieniu do kwoty bazowej. Po drugie w dziedzinie strukturyzowanych instrumentów finansowych maksymalny odsetek zlecanych ratingów powinien sięgać do 25% rynku w odniesieniu do kwoty bazowej. Za wyznaczeniem progu w wysokości 25% stoją dwie przyczyny: po pierwsze żadna agencja ratingowa nie wystawiłaby ratingu konkretnej klasy aktywów dla większości emitentów obligacji lub emisji obligacji, po drugie zaś, jako że emitenci obligacji zazwyczaj oceniani są przez dwie agencje ratingowe, dzięki takiemu progowi więcej agencji ratingowych mogłoby wystawiać rating konkretnej klasy aktywów w przypadku maksymalnie 25% emitentów i emisji. |
Poprawka 14
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 7 b preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (7b) Uznanie agencji ratingowej za instytucję ECAI nie powinno prowadzić do większego utrudnienia dostępu do rynku, który jest już zdominowany przez trzy główne przedsiębiorstwa. EBC, Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego) (EUNB) oraz krajowe banki centralne powinny zapewnić, bez ułatwiania lub obniżania wymogów procesu, uznanie większej liczby agencji ratingowych za instytucje ECAI, umożliwiając wejście na rynek nowym przedsiębiorstwom. |
Poprawka 15
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 8 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(8) Regularna rotacja agencji ratingowych wystawiających ratingi kredytowe emitenta lub jego instrumentów dłużnych powinna skutkować większą różnorodnością oceny wiarygodności kredytowej emitenta, który wybiera agencję i płaci za jej usługi. Mnogość i różnorodność opinii, perspektyw i metod stosowanych przez agencje ratingowe powinny skutkować bardziej zróżnicowanymi ratingami kredytowymi oraz ostatecznie ulepszyć proces oceny wiarygodności kredytowej emitentów. Aby taka różnorodność zyskała znaczenie, oraz aby uniknąć rutyny zarówno ze strony emitentów jak i agencji ratingowych, maksymalny okres relacji biznesowych pomiędzy agencją ratingową a płacącym jej emitentem musi zostać ograniczony do poziomu gwarantującego regularne analizowanie wiarygodności kredytowej emitentów z nowej perspektywy. Dlatego też okres trzech lat wydaje się odpowiedni, także biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia pewnej ciągłości ratingów kredytowych. Ryzyko konfliktu interesów rośnie, gdy agencja ratingowa w krótkim okresie czasu często sporządza ratingi kredytowe instrumentów dłużnych tego samego emitenta. W takich przypadkach, aby zapewnić podobne rezultaty, maksymalny okres relacji biznesowych powinien być krótszy. Dlatego też relacje biznesowe powinny zostać wstrzymane po wystawieniu przez agencję ratingów dla dziesięciu instrumentów dłużnych tego samego emitenta. Jednak aby uniknąć nakładania nieproporcjonalnych obciążeń na emitentów oraz agencje ratingowe, nie należy wprowadzać wymogu zmiany agencji ratingowej w ciągu pierwszych 12 miesięcy trwania relacji biznesowych. W przypadku gdy emitent angażuje więcej niż jedną agencję ratingową, ponieważ jest do tego zobligowany jako emitent strukturyzowanych instrumentów finansowych bądź też na zasadzie dobrowolności, wystarczające powinno być rygorystyczne stosowanie wymogu dotyczącego okresu rotacji tylko jednej z tych agencji. Jednak także w tym przypadku okres relacji biznesowych pomiędzy emitentem a dodatkowymi agencjami ratingowymi nie powinien przekraczać sześciu lat. | (8) Regularna rotacja agencji ratingowych wystawiających ratingi kredytowe strukturyzowanych produktów finansowych emitenta powinna skutkować większą różnorodnością oceny wiarygodności kredytowej emitenta, który wybiera agencję i płaci za jej usługi. Mnogość i różnorodność opinii, perspektyw i metod stosowanych przez agencje ratingowe powinny skutkować bardziej zróżnicowanymi ratingami kredytowymi oraz ostatecznie ulepszyć proces oceny wiarygodności kredytowej strukturyzowanych instrumentów finansowych. Aby taka różnorodność zyskała znaczenie, oraz aby uniknąć rutyny zarówno ze strony emitentów jak i agencji ratingowych, maksymalny okres relacji biznesowych pomiędzy agencją ratingową a płacącym jej emitentem musi zostać ograniczony do poziomu gwarantującego regularne analizowanie wiarygodności kredytowej emitentów z nowej perspektywy. Dlatego też okres pięciu lat wydaje się odpowiedni, także biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia pewnej ciągłości ratingów kredytowych. |
Poprawka 16
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 11 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(11) Zobowiązanie emitentów do regularnych zmian agencji ratingowych, którym zlecają wystawienie ratingów kredytowych, jest proporcjonalne do zamierzonego celu. Wymóg ten ma zastosowanie tylko w przypadku pewnych instytucji objętych regulacją (zarejestrowanych agencji ratingowych), które świadczą usługi mające wpływ na interes publiczny (ratingi kredytowe, które mogą być wykorzystywane w celach regulacyjnych) przy spełnieniu pewnych warunków (model „emitent płaci”). Przywilej uznania ich usług za odgrywające ważną rolę w regulacji rynku usług finansowych oraz zezwolenie na pełnienie takiej funkcji pociąga za sobą potrzebę respektowania pewnych zobowiązań celem zagwarantowania niezależności oraz postrzegania niezależności w każdych okolicznościach. Agencja ratingowa, która nie może świadczyć usług ratingowych dla konkretnego emitenta, może wciąż świadczyć takie usługi na rzecz innych emitentów. W kontekście rynku, na którym zasada rotacji obowiązuje wszystkie podmioty, możliwości biznesowe muszą się pojawić, gdyż wszyscy emitenci będą zmuszeni do zmiany agencji ratingowej. Ponadto, agencje ratingowe mogą zawsze wystawiać niezamówione ratingi kredytowe dotyczące tego samego emitenta, wykorzystując swoje doświadczenie. Ratingi niezamówione są wolne od ograniczeń związanych z modelem „emitent płaci” i tym samym są mniej narażone na potencjalne konflikty interesów. W przypadku emitentów maksymalny okres relacji biznesowych z agencją ratingową czy zasada angażowania więcej niż jednej agencji ratingowej także stanowią ograniczenie ich swobody prowadzenia własnej działalności gospodarczej. Jednak ograniczenie to jest niezbędne na gruncie interesu publicznego, biorąc pod uwagę niekorzystny wpływ modelu „emitent płaci” na konieczną niezależność agencji ratingowych, ponieważ gwarantuje niezależne ratingi kredytowe, które mogą być wykorzystane przez inwestorów w celach regulacyjnych. Jednocześnie ograniczenia te nie wykraczają poza to, co jest niezbędne, i powinny być raczej postrzegane jako element zwiększający wiarygodność kredytową emitenta wobec innych stron i ostatecznie wobec rynku. | (11) Zobowiązanie emitentów do regularnych zmian agencji ratingowych, którym zlecają wystawienie ratingów kredytowych, jest proporcjonalne do zamierzonego celu. Wymóg ten ma zastosowanie tylko w przypadku pewnych instytucji objętych regulacją (zarejestrowanych agencji ratingowych), które świadczą usługi mające wpływ na interes publiczny (ratingi kredytowe, które mogą być wykorzystywane w celach regulacyjnych), oraz w przypadku pewnych produktów (strukturyzowanych produktów finansowych, przy spełnieniu pewnych warunków (model „emitent płaci”). Przywilej uznania ich usług za odgrywające ważną rolę w regulacji rynku usług finansowych oraz zezwolenie na pełnienie takiej funkcji pociąga za sobą potrzebę respektowania pewnych zobowiązań celem zagwarantowania niezależności oraz postrzegania niezależności w każdych okolicznościach. Agencja ratingowa, która nie może świadczyć usług ratingowych w odniesieniu do pewnych strukturyzowanych produktów finansowych konkretnego emitenta, może wciąż świadczyć takie usługi na rzecz tego samego emitenta w odniesieniu do innych produktów lub na rzecz innych emitentów. W kontekście rynku, na którym zasada rotacji obowiązuje wszystkie podmioty, możliwości biznesowe muszą się pojawić, gdyż wszyscy emitenci będą zmuszeni do zmiany agencji ratingowej. Ponadto, agencje ratingowe mogą zawsze wystawiać niezamówione ratingi kredytowe dotyczące tego samego emitenta, wykorzystując swoje doświadczenie. Ratingi niezamówione są wolne od ograniczeń związanych z modelem „emitent płaci” i tym samym są mniej narażone na potencjalne konflikty interesów. W przypadku emitentów maksymalny okres relacji biznesowych z agencją ratingową czy zasada angażowania więcej niż jednej agencji ratingowej także stanowią ograniczenie ich swobody prowadzenia własnej działalności gospodarczej. Jednak ograniczenie to jest niezbędne na gruncie interesu publicznego, biorąc pod uwagę niekorzystny wpływ modelu „emitent płaci” na konieczną niezależność agencji ratingowych, ponieważ gwarantuje niezależne ratingi kredytowe, które mogą być wykorzystane przez inwestorów w celach regulacyjnych. Jednocześnie ograniczenia te nie wykraczają poza to, co jest niezbędne, i powinny być raczej postrzegane jako element zwiększający wiarygodność kredytową emitenta wobec innych stron i ostatecznie wobec rynku, a także wspierający prawdziwie zrównoważone funkcjonowanie rynku wewnętrznego. |
Poprawka 17
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 11 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (11a) Aby agencje ratingowe świadczyły usługi emitentom w sposób jak najbardziej niezależny, oprócz zasady rotacji należy wprowadzić zakaz przedłużania umowy między daną agencją ratingową a danym emitentem, nawet jeśli stosunek umowny nie osiągnął maksymalnego okresu. Ponadto należy zakazać stosowania klauzul, które w jakikolwiek sposób służą powiązaniu wystawianych ocen ratingowych z wynagrodzeniem agencji ratingowych lub z możliwością rozwiązania umowy. Celem jest ograniczenie w jak największym stopniu prób uzależnienia pracy agencji ratingowych od pewnych warunków, czy to za pomocą zapisów umownych, czy też poprzez domniemane zagrożenie nieprzedłużeniem umowy. |
Poprawka 18
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 12 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(12) Jednym z elementów specyfiki ratingów państw jest to, że model „emitent płaci” zasadniczo ich nie dotyczy. Większość ratingów to ratingi niezamówione, które stanowią podstawę dla ratingów instytucji finansowych danego państwa, zarówno zamówionych jak i niezamówionych. Wymóg rotacji agencji ratingowych wystawiających ratingi państw nie jest zatem konieczny. | skreślony |
Poprawka 19
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 14 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(14) Zasady niezależności i zapobiegania konfliktom interesów mogłyby stać się nieskuteczne, jeżeli agencje ratingowe nie będą od siebie niezależne. Zastosowanie tych przepisów w praktyce wymaga wystarczająco dużej liczby agencji ratingowych niepowiązanych ani z ustępującą agencją w przypadku rotacji, ani z agencją ratingową świadczącą w tym samym czasie usługi ratingowe dla tego samego emitenta. W przypadku braku na obecnym rynku wystarczającej możliwości wyboru agencji ratingowych przez emitenta, wdrożenie przepisów mających na celu ulepszenie warunków zapewniających niezależność pociągałoby za sobą ryzyko ich nieskuteczności. Dlatego też należy wymagać ścisłego oddzielenia agencji ustępującej od nowej agencji w przypadku rotacji, a także oddzielenia dwóch agencji ratingowych świadczących jednocześnie usługi dla tego samego emitenta. Zainteresowane agencje ratingowe nie powinny być powiązane ze sobą stosunkiem kontroli lub poprzez przynależność do tej samej grupy agencji ratingowych, bycie jej akcjonariuszem lub wspólnikiem, poprzez możliwość wykonywania praw głosu w którejkolwiek z innych agencji, ani poprzez możliwość mianowania członków organów administracyjnych, zarządzających lub nadzorczych jakiejkolwiek innej agencji ratingowej. | skreślony |
Poprawka 20
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 14 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (14a) Ewentualne połączenia zarejestrowanych agencji ratingowych, zwłaszcza w przypadku dużych agencji, ograniczyłyby wybór emitentów spośród różnych agencji obecnych na rynku oraz konkurencję. Prawdopodobnie wiązałoby się to również z trudnościami dla emitenta w chwili, gdy musiałby on wyznaczyć nową agencję ratingową lub nowe agencje ratingowe. W związku z tym należy zakazać połączeń dużych agencji ratingowych z konkurencyjnymi agencjami. |
Poprawka 21
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 14 b preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (14b) Agencje ratingowe powinny ustanowić, utrzymywać, wprowadzać i dokumentować skuteczną strukturę kontroli wewnętrznej w odniesieniu do wdrażania strategii i procedur mających na celu zapobieganie ewentualnym konfliktom interesów oraz ich kontrolowanie, a także zapewnienie niezależności ratingów, analityków i zespołów ratingowych wobec akcjonariuszy, organów administracyjnych i zarządzających oraz działań z zakresu sprzedaży i marketingu. Należy wprowadzić w życie standardowe procedury operacyjne dotyczące ładu korporacyjnego, kwestii organizacyjnych i zarządzania konfliktem interesów. Należy dokonywać okresowego przeglądu tych procedur oraz monitorować je w celu oceny skuteczności struktury kontroli wewnętrznej oraz konieczności przeprowadzenia jej aktualizacji. |
Poprawka 22
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 14 c preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (14c) Agencje ratingowe powinny przedkładać EUNGiPW roczne sprawozdanie z kontroli wewnętrznej, które zawiera opis odpowiedzialności kierownictwa za ustanowienie i utrzymanie skutecznej struktury kontroli wewnętrznej oraz ocenę skuteczności struktury kontroli wewnętrznej. |
Poprawka 23
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 15 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(15) Postrzegana niezależność agencji ratingowych mogłaby zostać szczególnie zagrożone, gdyby ci sami akcjonariusze lub wspólnicy inwestowali w różne agencje nienależące do tej samej grupy agencji ratingowych, w każdym razie w przypadku gdy inwestycje te osiągnęłyby określony poziom, umożliwiający takim akcjonariuszom lub wspólnikom wywieranie znacznego wpływu na działalność agencji. Dlatego też, w celu zapewnienia niezależności (i postrzeganej niezależności) agencji ratingowych, należy wprowadzić bardziej rygorystyczne zasady dotyczące relacji pomiędzy agencjami ratingowymi a ich akcjonariuszami. Żadna osoba nie powinna zatem jednocześnie posiadać pięcioprocentowego lub większego udziału w więcej niż jednej agencji ratingowej, chyba że agencje te należą do jednej grupy. | (15) Postrzegana niezależność agencji ratingowych mogłaby zostać szczególnie zagrożona, gdyby ci sami akcjonariusze lub wspólnicy inwestowali w różne agencje nienależące do tej samej grupy agencji ratingowych. Dlatego też, w celu zapewnienia niezależności (i postrzeganej niezależności) agencji ratingowych, należy wprowadzić bardziej rygorystyczne zasady dotyczące relacji pomiędzy agencjami ratingowymi a ich akcjonariuszami. Z tego względu akcjonariuszowi lub wspólnikowi posiadającemu co najmniej 5% udziałów w jednej agencji ratingowej nie powinno się zezwolić na posiadanie jakichkolwiek udziałów w innej agencji ratingowej, chyba że agencje te należą do jednej grupy. |
Poprawka 24
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Punkt 16 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(16) Cel zapewnienia wystarczającej niezależności agencji ratingowych wymaga także, aby inwestorzy nie posiadali jednocześnie pięcioprocentowych lub większych udziałów w więcej niż jednej agencji ratingowej. Dyrektywa 2004/109/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 2004 w sprawie harmonizacji wymogów dotyczących przejrzystości informacji o emitentach, których papiery wartościowe dopuszczane są do obrotu na rynku regulowanym wymaga, aby osoby kontrolujące 5 % praw głosu w spółce notowanej na rynku regulowanym publicznie ujawniły ten fakt, ze względu na, między innymi, prawo inwestorów do informacji o zmianach struktury głosów w tej spółce. Uważa się zatem, że 5 % praw głosu stanowi istotny udział umożliwiający wpływanie na strukturę głosów w spółce. Właściwe jest zatem wykorzystanie takiego 5 % poziomu do celów ograniczenia jednoczesnych inwestycji w więcej niż jedną agencję ratingową. Środek ten nie może zostać uznany za nieproporcjonalny, ponieważ wszystkie zarejestrowane agencje ratingowe w Unii to przedsiębiorstwa nienotowane na rynku regulowanym, a zatem niepodlegające zasadom przejrzystości oraz procedurom obowiązującym w przypadku spółek notowanych na rynku regulowanym w UE. Przedsiębiorstwa nienotowane są często zarządzane na mocy protokołów lub umów akcjonariuszy, a liczba akcjonariuszy lub wspólników jest zazwyczaj niewielka. Dlatego też nawet udział mniejszościowy w nienotowanej agencji ratingowej może być wpływowy. Niemniej jednak, aby zapewnić możliwość czysto ekonomicznych inwestycji w agencje ratingowe, zakaz jednoczesnego inwestowania w więcej niż jedną agencję ratingową nie powinien być rozszerzany na inwestycje dokonywane za pośrednictwem funduszy inwestycyjnych zarządzanych przez strony trzecie niezależne od inwestora i niebędące pod jego wpływem. | skreślony |
Poprawka 25
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 17 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(17) Nowe zasady ograniczające okres trwania relacji biznesowych pomiędzy emitentem a agencją ratingową znacząco zmieniłyby kształt rynku ratingów kredytowych w Unii, na którym panuje obecnie duża koncentracja. Pojawiłyby się nowe możliwości rynkowe dla małych i średnich agencji ratingowych, które, aby podjąć te wyzwania, musiałyby się rozwinąć w ciągu pierwszych lat po wejściu w życie nowych przepisów. Zmiany te prawdopodobnie będą skutkowały pojawieniem się różnorodności na rynku. Jednakże cele i skuteczność nowych przepisów byłyby w dużej mierze zagrożone, jeżeli w ciągu tych pierwszych lat duże, uznane agencje ratingowe uniemożliwiałyby konkurentom stworzenie wiarygodnych alternatyw poprzez przejmowanie tych podmiotów. Dalsza koncentracja na rynku ratingów kredytowych napędzana przez duże, uznane podmioty spowodowałaby zmniejszenie ilości dostępnych, zarejestrowanych agencji, prowadząc tym samym do trudności z wyborem dla emitentów, którzy muszą regularnie wyznaczać jedną lub więcej nowych agencji ratingowych, oraz zakłócając sprawność działania nowych przepisów. Co ważniejsze, dalsza koncentracja napędzana przez duże, uznane agencje ratingowe uniemożliwiłaby w szczególności pojawienie się większej różnorodności na rynku. | (17) Dalsza koncentracja na rynku ratingów kredytowych napędzana przez duże, uznane podmioty spowodowałaby zmniejszenie ilości dostępnych, zarejestrowanych agencji, prowadząc tym samym do trudności z wyborem dla emitentów oraz zakłócając prawidłowe funkcjonowanie rynku. Co ważniejsze, dalsza koncentracja napędzana przez duże, uznane agencje ratingowe uniemożliwiłaby w szczególności pojawienie się większej różnorodności na rynku. |
Poprawka 26
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 17 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (17a) W celu wsparcia mechanizmu rotacji i zmniejszenia koncentracji rynku ratingów nominalna kwota, jaką może oceniać poszczególna agencja ratingowa, powinna zostać ograniczona w przypadku każdego emitenta do 50%. Ma to na celu zachęcenie emitentów do współpracy z większą liczbą agencji ratingowych. Aby nie karać emitentów, którzy dobrowolnie lub z racji zobowiązań prawnych zlecają więcej niż jeden rating w odniesieniu do określonego papieru wartościowego lub którzy wyemitowali tylko jeden papier wartościowy, nominalna kwota odpowiadająca papierom wartościowym ocenianym przez więcej niż jedną agencję ratingową powinna zostać podzielona między agencje wystawiające oceny ratingowe na potrzeby tego ograniczenia. |
Poprawka 27
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 18 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(18) Skuteczność przepisów dotyczących niezależności oraz zapobiegania konfliktom interesów, zgodnie z którymi agencje ratingowe nie powinny przez długi okres czasu świadczyć usług ratingowych na rzecz tego samego emitenta, mogłaby zostać osłabiona w sytuacji gdy agencje ratingowe mogłyby być, bezpośrednio lub pośrednio, akcjonariuszami lub wspólnikami innych agencji ratingowych. | skreślony |
Poprawka 28
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 19 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(19) Ważne jest, aby dopilnowanie, aby zmiany metod ratingowych nie powodowały, że metody te stają się mniej rygorystyczne. W tym celu emitenci, inwestorzy i inne zainteresowane strony powinni mieć możliwość skomentowania wszelkich zamierzonych zmian metod ratingowych. Pomoże im to zrozumieć przyczyny stojące za nowymi metodami oraz za daną zmianą. Przekazywane przez emitentów i inwestorów uwagi dotyczące nowych metod mogą stanowić cenny wkład dla agencji ratingowych przy opracowywaniu tych metod. Ponadto, przed zastosowaniem nowych metod ratingowych w praktyce, EUNGiPW powinien zweryfikować i potwierdzić ich zgodność z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 oraz odpowiednim regulacyjnym standardem technicznym. EUNGiPW powinien sprawdzić, czy proponowane metody są rygorystyczne, systematyczne, zapewniają ciągłość oraz podlegają weryfikacji na podstawie doświadczeń historycznych, w tym weryfikacji ex post. Taki proces weryfikacji nie powinien jednak przyznawać EUNGiPW żadnych praw przeprowadzania oceny adekwatności proponowanej metody lub treści ratingów kredytowych sporządzonych na podstawie zastosowanych metod. | (19) Ważne jest, aby dopilnowanie, aby zmiany metod ratingowych nie powodowały, że metody te stają się mniej rygorystyczne. W tym celu emitenci, inwestorzy i inne zainteresowane strony powinni mieć możliwość skomentowania wszelkich zamierzonych zmian metod ratingowych. Pomoże im to zrozumieć przyczyny stojące za nowymi metodami oraz za daną zmianą. Przekazywane przez emitentów i inwestorów uwagi dotyczące nowych metod mogą stanowić cenny wkład dla agencji ratingowych przy opracowywaniu tych metod. Ponadto, przed zastosowaniem nowych metod ratingowych w praktyce, EUNGiPW powinien zweryfikować i potwierdzić ich zgodność z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 oraz odpowiednim regulacyjnym standardem technicznym. EUNGiPW powinien sprawdzić, czy proponowane metody są rygorystyczne, systematyczne, zapewniają ciągłość oraz podlegają weryfikacji na podstawie doświadczeń historycznych, w tym weryfikacji ex post. Taki proces weryfikacji nie powinien jednak w żadnym razie przyznawać EUNGiPW żadnych praw ex ante do przeprowadzania oceny adekwatności proponowanej metody lub treści ratingów kredytowych sporządzonych na podstawie zastosowanych metod. EUNGiPW powinien zadbać o utrzymanie różnorodności metod. |
Poprawka 29
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 19 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (19a) Metody ratingowe powinny uwzględniać ryzyko finansowe wynikające z zagrożeń dla środowiska. Takie ryzyko obejmuje między innymi ryzyko dla długoterminowej zdolności kredytowej dłużników w istotny sposób narażonych na działanie czynników środowiskowych lub zmian w wymogach prawnych związanych z kwestiami środowiskowymi, wpływ kwestii środowiskowych na ekspozycje cen towarów oraz wpływ ryzyka niepodlegającego ubezpieczeniu, które nie zostało uwzględnione w ramach regulacyjnych instytucji oraz w ich wewnętrznych ramach zarządzania ryzykiem operacyjnym. |
Uzasadnienie
Takie wypadki jak katastrofa platformy Deepwater Horizon i elektrowni TEPCO w Fukushimie, spowodowały ogromne koszty finansowe dla uczestniczących korporacji, banków i państw. Dlatego konieczne jest uwzględnienie ryzyka środowiskowego przy kwestii ratingów kredytowych.
Poprawka 30
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 20 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(20) Ze względu na złożoność strukturyzowanych instrumentów finansowych, agencje ratingowe nie zawsze mogły zapewnić wystarczająco wysoką jakość ratingów kredytowych tych instrumentów. Doprowadziło to do utraty zaufania rynków do takich ratingów. Aby odzyskać zaufanie, należałoby zobowiązać emitentów lub powiązane z nimi strony trzecie do zaangażowania dwóch różnych agencji ratingowych na potrzeby wystawiania ratingów kredytowych strukturyzowanych instrumentów finansowych, co może doprowadzić do różnych i konkurencyjnych ocen. Może to również zmniejszyć zjawisko nadmiernego polegania na pojedynczym ratingu kredytowym. | (20) Ze względu na złożoność strukturyzowanych instrumentów finansowych, agencje ratingowe nie zawsze mogły zapewnić wystarczająco wysoką jakość ratingów kredytowych tych instrumentów. Doprowadziło to do utraty zaufania rynków do takich ratingów. Aby odzyskać zaufanie, należałoby zobowiązać emitentów lub powiązane z nimi strony trzecie do zaangażowania co najmniej dwóch różnych agencji ratingowych na potrzeby wystawiania ratingów kredytowych strukturyzowanych instrumentów finansowych, co może doprowadzić do różnych i konkurencyjnych ocen. Może to również zmniejszyć zjawisko nadmiernego polegania na pojedynczym ratingu kredytowym. Ponieważ szczególne znaczenie ma stosowanie w odniesieniu do ratingów norm jakościowych, należy rozważyć wprowadzenie ogólnych, okresowych przeglądów jakości agencji ratingowych, tak aby w przyszłości uniknąć wspomnianych wyżej błędów w ratingach, które można przypisać brakowi kompetencji. |
Poprawka 31
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 20 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (20a) Ratingi wystawiane przez agencje ratingowe powinny być bezpośrednio powiązane z ryzykiem kredytowym. To jedyny sposób, aby zapewnić porównywalność, zarówno pod względem systemów, z których korzystają poszczególne agencje ratingowe, jak i pod względem rodzaju ocenianych instrumentów finansowych. Niedopuszczalne jest, aby inwestorzy i organy regulacyjne nie dysponowali konkretnym, obiektywnym i weryfikowalnym kryterium, dzięki któremu można przynajmniej po fakcie porównać ratingi oraz oceny ryzyka różnych agencji. Ponadto żaden system ratingów kredytowych nie może być wiarygodny, jeżeli instrumenty finansowe oceniane są tak samo, choć prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązań jest różne. EUNGiPW powinien opracować zharmonizowaną skalę ratingową, przyjmującą prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązań za decydujące kryterium przy wystawianiu ratingów. |
Poprawka 32
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 21 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(21) Dyrektywa xxxx/xx/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia […] w sprawie warunków podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi19 wprowadziła przepis wymagający od banków i firm inwestycyjnych przeprowadzania oceny ryzyka kredytowego podmiotów i instrumentów finansowych, w które same inwestują, i niepolegania jedynie na zewnętrznych ratingach w tym względzie. Zasada ta powinna być rozszerzona na inne przedsiębiorstwa finansowe regulowane przez prawo Unii, w tym na zarządzających inwestycjami. Państwa członkowskie nie powinny być uprawnione do wprowadzania przepisów, które umożliwiają bardziej rygorystyczne poleganie przez tych inwestorów na ratingach zewnętrznych. | (21) Dyrektywa xxxx/xx/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia […] w sprawie warunków podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi19 wprowadziła przepis wymagający od banków i firm inwestycyjnych przeprowadzania oceny ryzyka kredytowego podmiotów i instrumentów finansowych, w które same inwestują, i niepolegania jedynie na zewnętrznych ratingach w tym względzie. Zasada ta powinna być rozszerzona na inne przedsiębiorstwa finansowe regulowane przez prawo Unii, w tym na zarządzających inwestycjami. Państwa członkowskie nie powinny być uprawnione do wprowadzania przepisów, które umożliwiają bardziej rygorystyczne poleganie przez tych inwestorów na ratingach zewnętrznych. Ponadto państwa członkowskie powinny dokonać przeglądu swoich przepisów krajowych i norm technicznych, aby zagwarantować, że w razie odniesienia do ratingów uniknie się automatycznego polegania na tych ratingach. Ponadto państwa członkowskie powinny dokonać przeglądu swoich przepisów krajowych i norm technicznych, aby zlikwidować odniesienia do ratingów tam, gdzie skutkują one automatycznym poleganiem na tych ratingach. Państwa członkowskie powinny także dokonać przeglądu wszystkich odniesień do określonych ratingów, tak aby wziąć pod uwagę wszystkie zarejestrowane i certyfikowane agencje ratingowe. |
Poprawka 33
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Punkt 21 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (21a) Korzystanie z ratingów nie powinno wywoływać automatycznych reakcji w sytuacji obniżenia oceny ratingowej instrumentów dłużnych, niezależnie od tego, czy są to instrumenty publiczne czy prywatne. W przypadku obniżenia oceny ratingowej długu państwowego obniżeniu ulega również ocena ratingowa władz lokalnych i spółek z siedzibą w danym państwie członkowskim, nawet jeśli znajdują się one w dobrej sytuacji finansowej. Takie automatyczne obniżenie oceny ratingowej nie powinno powodować automatycznej sprzedaży papierów wartościowych, ponieważ inwestorzy powinni sami ocenić emitenta. |
Poprawka 34
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 23 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(23) Inwestorzy, emitenci i inne zainteresowane strony powinni mieć dostęp do aktualnych informacji ratingowych na centralnej stronie internetowej. Europejski indeks ratingowy (EURIX) ustanowiony przez EUNGiPW powinien umożliwić inwestorom łatwe porównywanie wszystkich istniejących ratingów konkretnego ocenianego podmiotu oraz dostarczyć im średnią ocen. Aby umożliwić inwestorom porównanie ratingów tego samego podmiotu wydanych przez różne agencje ratingowe, konieczne jest, aby agencje ratingowe używały zharmonizowanej skali ratingowej opracowanej przez EUNGiPW i przyjętej przez Komisję jako regulacyjny standard techniczny. Stosowanie zharmonizowanej skali ratingowej powinno być obowiązkowe tylko w przypadku publikacji ratingów na stronie EURIX, natomiast agencje ratingowe, publikując ratingi na swoich stronach internetowych, powinny mieć możliwość stosowania własnej skali ratingowej. Obowiązkowe wykorzystanie zharmonizowanej skali ratingowej nie powinno skutkować ujednoliceniem metod i procedur agencji ratingowych, lecz powinno ograniczać się do umożliwienia porównywania ratingów. Ważne jest, aby strona EURIX zawierała oprócz zbiorczego indeksu ratingowego wszystkie dostępne ratingi danego instrumentu celem umożliwienia inwestorom zapoznania się z całością opinii przed podjęciem własnej decyzji inwestycyjnej. Zbiorczy indeks ratingowy może pomóc inwestorom uzyskać pierwszą wskazówkę dotyczącą wiarygodności kredytowej jednostki. Indeks EURIX powinien także pomóc mniejszym i nowym agencjom ratingowym zyskać większą widoczność. Europejski indeks ratingowy uzupełniałby informacje o historycznych wynikach publikowanych przez agencje ratingowe w centralnym repozytorium EUNGiPW. Parlament Europejski poparł ustanowienie europejskiego indeksu ratingowego w swojej rezolucji w sprawie agencji ratingowych z dnia 8 czerwca 2011 r.. | (23) Inwestorzy, emitenci i inne zainteresowane strony powinni mieć dostęp do aktualnych informacji ratingowych na centralnej stronie internetowej i przez kanały danych, a także otrzymać dostęp do kolejnych kanałów transmisji danych. Europejski indeks ratingowy (EURIX) ustanowiony przez EUNGiPW powinien umożliwić inwestorom łatwe porównywanie wszystkich istniejących ratingów konkretnego ocenianego podmiotu oraz dostarczyć im średnią ocen. Aby umożliwić inwestorom porównanie ratingów tego samego podmiotu wydanych przez różne agencje ratingowe, konieczne jest, aby agencje ratingowe używały zharmonizowanej skali ratingowej opracowanej przez EUNGiPW we współpracy z EUNB oraz Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) (EUNUiPPE) i przyjętej przez Komisję jako regulacyjny standard techniczny. Stosowanie zharmonizowanej skali ratingowej powinno być obowiązkowe tylko w przypadku publikacji ratingów na stronie EURIX, natomiast agencje ratingowe, publikując ratingi na swoich stronach internetowych, powinny mieć możliwość stosowania własnej skali ratingowej. Obowiązkowe wykorzystanie zharmonizowanej skali ratingowej nie powinno skutkować ujednoliceniem metod i procedur agencji ratingowych, lecz powinno ograniczać się do umożliwienia porównywania ratingów. Ważne jest, aby strona EURIX zawierała oprócz zbiorczego indeksu ratingowego wszystkie dostępne ratingi danego instrumentu celem umożliwienia inwestorom zapoznania się z całością opinii przed podjęciem własnej decyzji inwestycyjnej. Zbiorczy indeks ratingowy może pomóc inwestorom uzyskać pierwszą wskazówkę dotyczącą wiarygodności kredytowej jednostki. Indeks EURIX powinien także pomóc mniejszym i nowym agencjom ratingowym zyskać większą widoczność. Agencje ratingowe, które korzystają z modelu płatności opartego na subskrypcji lub opłatach dokonywanych przez inwestorów, powinny być wyłączone z obowiązku publikowania poszczególnych ratingów i powinny jedynie być uwzględniane przy obliczaniu średniego ratingu. Europejski indeks ratingowy uzupełniałby informacje o historycznych wynikach publikowanych przez agencje ratingowe w centralnym repozytorium EUNGiPW. Parlament Europejski poparł ustanowienie europejskiego indeksu ratingowego w swojej rezolucji w sprawie agencji ratingowych z dnia 8 czerwca 2011 r.. |
Poprawka 35
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 24 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(24) Ratingi kredytowe mają istotny wpływ na decyzje inwestycyjne, bez względu na to, czy są wystawiane do celów regulacyjnych, czy też nie.Dlatego też agencje ratingowe są zobowiązane zapewnić inwestorów, że działają zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, tak aby ich ratingi były niezależne, obiektywne i odpowiedniej jakości. Jednak w przypadku braku umownych relacji pomiędzy agencją ratingową a inwestorem, inwestorzy nie zawsze są w stanie wyegzekwować odpowiedzialność agencji. Dlatego też ważne jest, aby uwzględnić odpowiednie prawo do dochodzenia roszczeń przez inwestorów, którzy polegali na ratingu kredytowym wydanym z naruszeniem przepisów rozporządzenia (WE) nr 1060/2009. Inwestor powinien mieć możliwość pociągnąć agencję ratingową do odpowiedzialności za wszelkie szkody spowodowane naruszeniem tego rozporządzenia, które miało wpływ na sporządzony rating. Naruszenia, które nie wpływają na sporządzone ratingi, takie jak niewypełnienie obowiązków dotyczących przejrzystości, nie powinny skutkować roszczeniami cywilnymi. | (24) Ratingi kredytowe mają istotny wpływ na decyzje inwestycyjne, bez względu na to, czy są wystawiane do celów regulacyjnych, czy też nie. Dlatego też agencje ratingowe są zobowiązane zapewnić inwestorów, że działają zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, tak aby ich ratingi były niezależne, obiektywne i odpowiedniej jakości. Jednak w przypadku braku umownych relacji pomiędzy agencją ratingową a stronami trzecimi, strony trzecie nie zawsze są w stanie wyegzekwować odpowiedzialność agencji. Dlatego też ważne jest, aby uwzględnić odpowiednie prawo do dochodzenia roszczeń przez strony trzecie, które polegały na ratingu kredytowym wydanym z naruszeniem przepisów rozporządzenia (WE) nr 1060/2009. Strony trzecie powinny mieć możliwość pociągnąć agencję ratingową do odpowiedzialności za wszelkie szkody spowodowane naruszeniem tego rozporządzenia, które miało wpływ na sporządzony rating. Naruszenia, które nie wpływają na sporządzone ratingi, takie jak niewypełnienie obowiązków dotyczących przejrzystości, nie powinny skutkować roszczeniami cywilnymi. |
Poprawka 36
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 25 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(25) Agencje ratingowe powinny ponosić odpowiedzialność tylko jeżeli naruszą umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa zobowiązania nałożone na nie na mocy rozporządzenia (WE) nr 1060/2009. Taka norma dotycząca zawinienia oznacza, że agencje ratingowe nie powinny spodziewać się roszczeń odszkodowawczych, jeżeli zaniedbają poszczególne zobowiązania wynikające z rozporządzenia bez poważnego lekceważenia swoich obowiązków. Jest to właściwa norma dotycząca zawinienia, ponieważ działalność ratingów kredytowych obejmuje pewien stopień oceny złożonych czynników ekonomicznych, a zastosowanie różnych metod może prowadzić do różnych wyników, z których żaden nie będzie mógł być zakwalifikowany jako błędny. | (25) Agencje ratingowe powinny ponosić odpowiedzialność tylko jeżeli naruszą umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa zobowiązania nałożone na nie na mocy rozporządzenia (WE) nr 1060/2009. Naruszenia zasad organizacyjnych i operacyjnych agencji ratingowych nie stanowią podstawy do roszczeń odszkodowawczych stron trzecich wobec agencji ratingowych, nawet jeśli są przedmiotem środków dyscyplinarnych EUNGiPW. Odpowiedzialność agencji ratingowych przed właściwymi sądami cywilnymi podlega przepisom tych sądów. |
Poprawka 37
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 26 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(26) Ważne jest zapewnienie inwestorom skutecznego prawa do dochodzenia roszczeń wobec agencji ratingowych. Ponieważ inwestorzy nie mają bezpośredniego wglądu w wewnętrzne procedury agencji ratingowych, częściowe odwrócenie ciężaru dowodu co do zaistnienia naruszenia oraz wpływu naruszenia na opracowany rating wydaje się być odpowiednie, jeżeli inwestor przedstawił rozsądne argumenty świadczące o istnieniu takiego naruszenia. Jednak ciężar dowodu co do zaistnienia szkody oraz związku przyczynowego pomiędzy naruszeniem a szkodą powinien w pełni leżeć po stronie inwestora, gdyż obie te kwestie znajdują się bardziej w sferze działania inwestora. | (26) Ważne jest zapewnienie stronom trzecim skutecznego prawa do dochodzenia roszczeń wobec agencji ratingowych. Ponieważ strony trzecie nie mają bezpośredniego wglądu w wewnętrzne procedury agencji ratingowych, częściowe odwrócenie ciężaru dowodu co do zaistnienia naruszenia oraz wpływu naruszenia na opracowany rating wydaje się być odpowiednie, jeżeli strony trzecie przedstawiły rozsądne argumenty świadczące o istnieniu takiego naruszenia. Jednak ciężar dowodu co do zaistnienia szkody oraz związku przyczynowego pomiędzy naruszeniem a szkodą powinien w pełni leżeć po stronie strony trzeciej, gdyż obie te kwestie znajdują się bardziej w jej sferze działania. |
Poprawka 38
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 27 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(27) W sprawach dotyczących odpowiedzialności cywilnej agencji ratingowej nieobjętych niniejszym rozporządzeniem powinny obowiązywać przepisy krajowe określone odpowiednimi przepisami prawa prywatnego międzynarodowego. Sąd właściwy do orzekania w sprawie roszczenia z tytułu odpowiedzialności cywilnej wysuniętego przez inwestora powinien zostać określony na podstawie odpowiednich przepisów dotyczących jurysdykcji międzynarodowej. | (27) Ze względu na różnice w prawie cywilnym poszczególnych państw członkowskich należy zwrócić szczególną uwagę na definicję właściwej jurysdykcji. W sprawach dotyczących odpowiedzialności cywilnej agencji ratingowej nieobjętych niniejszym rozporządzeniem powinny obowiązywać przepisy krajowe określone odpowiednimi przepisami prawa prywatnego międzynarodowego. Sąd właściwy do orzekania w sprawie roszczenia z tytułu odpowiedzialności cywilnej wysuniętego przez inwestora powinien zostać określony na podstawie odpowiednich przepisów dotyczących jurysdykcji międzynarodowej. |
Poprawka 39
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 29 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(29) W celu dalszego złagodzenia konfliktów interesów oraz ułatwienia uczciwej konkurencji na rynku ratingów kredytowych, ważne jest, aby zapewnić niedyskryminacyjność opłat pobieranych przez agencje ratingowe od klientów. Różnice w opłatach pobieranych za ten sam rodzaj usługi powinny być uzasadnione jedynie różnicami faktycznie poniesionych kosztów świadczenia tej usługi dla różnych klientów. Ponadto, opłaty pobrane za usługi ratingowe świadczone emitentowi nie powinny zależeć od wyników wykonanej pracy lub świadczenia powiązanych (pomocniczych) usług. Ponadto, celem umożliwienia skutecznego nadzoru nad przestrzeganiem tych zasad, agencje ratingowe powinny informować EUNGiPW o wysokościach opłat otrzymywanych od każdego ze swoich klientów oraz o swojej ogólnej polityce cenowej. | (29) W celu dalszego złagodzenia konfliktów interesów oraz ułatwienia uczciwej konkurencji na rynku ratingów kredytowych, ważne jest, aby zapewnić niedyskryminacyjność opłat pobieranych przez agencje ratingowe od klientów. Różnice w opłatach pobieranych za ten sam rodzaj usługi powinny być uzasadnione jedynie różnicami faktycznie poniesionych kosztów świadczenia tej usługi dla różnych klientów. Ponadto, opłaty pobrane za usługi ratingowe świadczone emitentowi nie powinny zależeć od wyników wykonanej pracy lub świadczenia powiązanych (pomocniczych) usług. Ponadto, celem umożliwienia skutecznego nadzoru nad przestrzeganiem tych zasad, agencje ratingowe powinny zawsze informować EUNGiPW o wysokościach opłat otrzymywanych od każdego ze swoich klientów oraz o swojej ogólnej polityce cenowej. |
Poprawka 40
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 30 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(30) Aby przyczynić się do wystawiania aktualnych i wiarygodnych ratingów państw, a także ułatwić ich zrozumienie przez użytkowników, ważne jest, aby regularnie weryfikować ratingi. Istotne jest również zwiększenie przejrzystości w zakresie przeprowadzonych prac badawczych, pracowników przydzielonych do przygotowania ratingów oraz podstawowych założeń ratingów kredytowych poczynionych przez agencje ratingowe w odniesieniu do długu państwa. | (30) Aby przyczynić się do wystawiania aktualnych i wiarygodnych ratingów państw, a także ułatwić ich zrozumienie przez użytkowników, ważne jest, aby regularnie weryfikować ratingi. W celu umożliwienia lepszego zrozumienia ratingów należy oprócz regularnych kontroli opracować przegląd, który ułatwi użytkownikom zrozumienie procesu obliczania ratingów. Istotne jest również zwiększenie przejrzystości w zakresie przeprowadzonych prac badawczych, pracowników przydzielonych do przygotowania ratingów, ich obecności na miejscu oraz podstawowych założeń ratingów kredytowych poczynionych przez agencje ratingowe w odniesieniu do długu państwa i jednostek publicznych. |
Poprawka 41
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 30 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (30a) Komisja powinna zbadać możliwości utworzenia niezależnej europejskiej agencji ratingowej lub ustanowić przepisy pozwalające europejskim agencjom ratingowym na przeprowadzenie bezstronnej i obiektywnej oceny wiarygodności państw członkowskich z uwzględnieniem ich rozwoju gospodarczo-społecznego. W razie konieczności Komisja powinna przedłożyć odpowiednie wnioski ustawodawcze. |
Poprawka 42
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 30 b preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (30b) Przy ocenie obligacji państw i jednostek publicznych należy upubliczniać fizyczną lokalizację zespołów analityków. Ponadto obecność zespołu analityków na miejscu przez pewien okres powinna być obowiązkowa. Informacja na temat długości tego okresu powinna być również ujawniana. |
Poprawka 43
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Punkt 32 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(32) Ze względu na specyfikę ratingów państw oraz w celu ograniczenia ryzyka niestabilności, należy wymagać od agencji ratingowych, aby publikowały te ratingi tylko po zakończeniu dnia roboczego systemów obrotu mających siedzibę w Unii i co najmniej na godzinę przed ich otwarciem. | (32) Ze względu na specyfikę ratingów państw oraz w celu ograniczenia ryzyka niestabilności, należy wymagać od agencji ratingowych, aby publikowały te ratingi tylko po zakończeniu dnia roboczego systemów obrotu mających siedzibę w Unii i co najmniej na godzinę przed ich otwarciem. Ponadto wydaje się, że należałoby wzmocnić uregulowania w zakresie postępowania z informacjami poufnymi. Agencja ratingowa powinna mieć możliwość opóźnienia publicznego ujawnienia informacji poufnych, pod warunkiem że takie opóźnienie nie wprowadzi opinii publicznej w błąd, a emitent będzie miał faktyczną możliwość zachowania poufności tej informacji. Wykaz osób uprawnionych do otrzymywania informacji zgodnie z zasadą 12 godzin powinien być również ograniczony i wyraźnie określony przez oceniany podmiot. |
Poprawka 44
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Punkt 32 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (32a) Aby lepiej zająć się kwestią długu państwowego, Komisja powinna przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące ustanowienia w pełni niezależnej publicznej europejskiej agencji kredytowej, której zadaniem będzie ocena wiarygodności kredytowej długu państwowego państw członkowskich. W sprawozdaniu tym należy określić, czy któraś z istniejących instytucji mogłaby przeprowadzać rating długu państwowego. Jeśli ma to zastosowanie, sprawozdanie powinno obejmować wniosek ustawodawczy. Nowej publicznej europejskiej agencji kredytowej należy zapewnić potrzebny personel i środki, aby zagwarantować wysoką jakość oceny. |
Poprawka 45
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Punkt 32 b preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (32b) Uwzględniając specyfikę ratingów długów publicznych, a także aby uniknąć efektu domina w państwach członkowskich, należy zakazać wydawania oświadczeń o przeglądzie danej grupy państw, nawet jeśli miałyby im towarzyszyć indywidualne sprawozdania państwowe. |
Poprawka 46
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 32 c preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (32c) W celu ożywienia konkurencji należy utworzyć w pełni niezależną europejską fundację ratingów kredytowych. W związku z tym należy z zadowoleniem przyjąć wszelkie obiecujące i prawdziwie niezależne prywatne inicjatywy rynkowe na rzecz włączenia do tego sektora nowych uczestników. |
Poprawka 47
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 32 d preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (32d) Ratingi państw są ważnym wskaźnikiem dla inwestorów, powinny więc być niezależne, w tym również od państw. Jeżeli w danym kraju istnieją dodatkowe środki wsparcia, można to zaznaczyć w odpowiednim komentarzu. |
Uzasadnienie
Stabilność kraju objętego programem może być większa niż indywidualnego ratingu.
Poprawka 48
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 32 e preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (32e) W odniesieniu do prawa Unii banki i inne przedsiębiorstwa, które nie zleciły ratingu lub nie mogą polegać na będących przedmiotem obrotu swapach ryzyka kredytowego, nie mogą podlegać żadnej ocenie automatycznie związanej z ratingami lub swapami ryzyka kredytowego. Zakaz ten powinien mieć zastosowanie niezależnie od tego, czy ocena jest przeprowadzana do celów regulacyjnych, czy też do transakcji biznesowych. Ocenę ryzyka tych jednostek przeprowadza się zgodnie z metodami zatwierdzonymi przez właściwe organy. |
Poprawka 49
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 32 f preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (32f) Komisja powinna przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w celu zbadania alternatywnych modeli oceny i ratingu, które opierają się na faktycznym ryzyku niewykonania zobowiązań emitenta. Sprawozdanie to powinno określać, jakie korzyści przynosi taki model w związku z oceną wiarygodności długu państw członkowskich. |
Poprawka 50
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 32 g preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (32g) Zadaniem agencji ratingowych jest przedstawianie analizy finansowej i oceny wiarygodności kredytowej. W żadnym wypadku nie może to obejmować oceny polityki gospodarczej rządu lub wydawania odnośnych zaleceń. Agencja ratingowa, która wykracza poza swój zakres kompetencji, powinna otrzymać publiczne ostrzeżenie od EUNGiPW, a w razie ponownego przekroczenia uprawnień zostać pociągnięta do odpowiedzialności, co mogłoby skutkować nawet odebraniem licencji. |
Poprawka 51
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 32 h preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (32h) Należy zachęcać mniejsze agencje ratingowe do utworzenia sieci europejskich agencji ratingowych – w formie partnerstwa bądź wspólnej sieci – w celu korzystania z istniejących zasobów i personelu, co pozwoliłoby im na lepsze zaspokojenie popytu oraz konkurowanie z dużymi agencjami ratingowymi, działającymi na szczeblu transgranicznym i międzynarodowym. |
Poprawka 52
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 32 i preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (32i) Powinno być możliwe korzystanie na terytorium Unii z ratingów agencji ratingowych z siedzibą w kraju trzecim pod warunkiem, że ratingi te zostały potwierdzone przez agencję ratingową mającą siedzibę na terytorium Unii i zarejestrowaną zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. |
Poprawka 53
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 34 preambuły
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(34) Komisja powinna przyjąć projekt regulacyjnych standardów technicznych opracowanych przez EUNGiPW w zakresie treści dokumentacji przekazania klienta w sytuacji, gdy jedna agencja ratingowa jest zastępowana inną, treści, częstotliwości i sposobu prezentacji przekazywanych przez emitentów informacji o strukturyzowanych instrumentach finansowych, harmonizacji standardowej skali ratingowej, która ma być wykorzystywana przez agencje ratingowe, prezentacji informacji, w tym ich struktury, formatu, metody i okresu raportowania, które agencje ratingowe powinny przekazywać EUNGiPW w zakresie indeksu EURIX, a także treści oraz formatu okresowych raportów o opłatach pobieranych przez agencje ratingowe celem prowadzenia bieżącego nadzoru przez EUNGiPW. Komisja powinna przyjąć te standardy poprzez akty delegowane zgodnie z art. 290 Traktatu oraz zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. | (34) Komisja powinna przyjąć projekt regulacyjnych standardów technicznych opracowanych przez EUNGiPW w zakresie treści, częstotliwości i sposobu prezentacji przekazywanych przez emitentów informacji o strukturyzowanych instrumentach finansowych, harmonizacji standardowej skali ratingowej, która ma być wykorzystywana przez agencje ratingowe, prezentacji informacji, w tym ich struktury, formatu, metody i okresu raportowania, które agencje ratingowe powinny przekazywać EUNGiPW w zakresie indeksu EURIX, a także treści oraz formatu okresowych raportów o opłatach pobieranych przez agencje ratingowe celem prowadzenia bieżącego nadzoru przez EUNGiPW. Komisja powinna przyjąć te standardy poprzez akty delegowane zgodnie z art. 290 Traktatu oraz zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. |
Poprawka 54
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 35 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (35a) Wykonując swoje zadania zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, EUNGiPW powinien zwracać uwagę na zachowanie spójności międzynarodowych standardów nadzorczych dotyczących agencji ratingowych oraz na zapewnienie porównywalności ratingów na całym świecie. |
Poprawka 55
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 36 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (36a) Komisja powinna przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, a w razie potrzeby wniosek, w celu oceny możliwości utworzenia w ramach Komisji europejskiego urzędu ds. zadłużenia, odpowiedzialnego za zarządzanie wszelkimi kwestiami związanymi z rocznymi planami emisji długu państw członkowskich, odnowienia niespłaconego długu i oceny stabilności zadłużenia rządów wszystkich państw członkowskich, oraz za ich koordynację. Taki urząd powinien również okresowo publikować na jednej stronie internetowej wszystkie dane na temat długu publicznego państw członkowskich, deficytu i innych wskaźników makroekonomicznych. Nie będąc agencją ratingową oraz nie wystawiając ratingów kredytowych, europejski urząd ds. zadłużenia powinien udostępniać inwestorom wszelkie odnośne dane dotyczące długu państwowego i innych głównych wskaźników makroekonomicznych. Takie publikowanie informacji na jednej stronie internetowej powinno osłabić nadmierne poleganie na ratingach i zwiększyć przejrzystość. |
Poprawka 56
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 36 b preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (36b) Do końca 2012 r. Komisja powinna przedłożyć sprawozdanie w sprawie możliwości utworzenia sieci mniejszych agencji ratingowych w celu ożywienia konkurencji na rynku. W sprawozdaniu tym należy ocenić wsparcie finansowe i pozafinansowe Unii oraz bodźce zachęcające do stworzenia takiej sieci, przy uwzględnieniu potencjalnego konfliktu interesów wynikającego z takiego finansowania publicznego. |
Poprawka 57
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 37 a preambuły (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (37a) Komisja powinna zbadać aktualną sytuację w zakresie regulacji i nadzoru w Unii, aby stwierdzić, czy inwestorzy i obywatele są w stanie samodzielnie ocenić ryzyko kredytowe. Można by to osiągnąć zwłaszcza przez nałożenie na emitentów bardziej rygorystycznych wymogów publicznego ujawniania informacji przy równoległym ograniczeniu dostępu agencji ratingowych do niepublicznych lub uprzywilejowanych informacji. |
Uzasadnienie
Ocena ta powinna obejmować całe ramy nadzorcze i regulacyjne UE, w szczególności w odniesieniu do m.in. kredytu strukturyzowanego (szczegółowe informacje na temat aktywów podlegających strukturyzowanym papierom wartościowym), emitentów korporacyjnych (ograniczenie do udzielania informacji niepublicznych przez agencje ratingowe) lub emitentów państwowych (zwiększenie przejrzystości budżetu krajowego).
Poprawka 58
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 1
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 1 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Niniejsze rozporządzenie wprowadza wspólne podejście regulacyjne w celu zwiększenia uczciwości, przejrzystości, odpowiedzialności, dobrego zarządzania i wiarygodności działalności w zakresie ratingu kredytowego, przyczyniając się do poprawy jakości ratingów kredytowych wystawianych w Unii, a tym samym do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego, przy jednoczesnym osiągnięciu wysokiego poziomu ochrony konsumentów i inwestorów. Określa ono warunki wystawiania ratingów kredytowych oraz zasady organizacji i postępowania agencji ratingowych, w tym ich akcjonariuszy i wspólników, w celu wspierania niezależności agencji ratingowych, unikania konfliktów interesów oraz zwiększenia ochrony konsumentów i inwestorów. | Niniejsze rozporządzenie wprowadza wspólne podejście regulacyjne w celu zwiększenia uczciwości, przejrzystości, odpowiedzialności, dobrego zarządzania i niezależności działalności w zakresie ratingu kredytowego, przyczyniając się do poprawy jakości ratingów kredytowych wystawianych w Unii, a tym samym do sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego, przy jednoczesnym osiągnięciu wysokiego poziomu ochrony konsumentów i inwestorów. Określa ono warunki wystawiania ratingów kredytowych oraz zasady organizacji i postępowania agencji ratingowych, w tym ich akcjonariuszy i wspólników, w celu wspierania niezależności agencji ratingowych, unikania konfliktów interesów oraz zwiększenia ochrony konsumentów i inwestorów. |
Poprawka 59
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 1a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 1 – ustęp 2a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 1a) w art. 1 dodaje się ustęp w brzmieniu: |
| „Niniejsze rozporządzenie stosuje się do ratingów państw członkowskich i ich długu państwowego.” |
Poprawka 60
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 1 – punkt 3 – litera -a) (nowa)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 3 – ustęp 1 – litera a)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| -a) lit. a) otrzymuje brzmienie: |
| „a) «rating kredytowy» oznacza usługę informacyjną zapewnianą inwestorom i konsumentom na temat zdolności kredytowej danego podmiotu, długu lub zobowiązania finansowego, dłużnych papierów wartościowych, akcji uprzywilejowanych lub innych instrumentów finansowych lub emitenta takich długów lub zobowiązań finansowych, dłużnych papierów wartościowych, akcji uprzywilejowanych lub innych instrumentów finansowych, świadczoną przy wykorzystaniu uznanego i zdefiniowanego systemu rankingowego kategorii ratingowych i podlegającą systemowi odpowiedzialności;” |
Poprawka 61
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 1 – punkt 3 – litera -a a) (nowa)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 3 – ustęp 1 – litera ba) (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| ba) «mała agencja kredytowa» oznacza agencję kredytową, która zatrudnia mniej niż 50 pracowników lub jej roczny obrót nie przekracza 10 mln EUR na poziome grupy; |
Poprawka 62
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 3 – litera c)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 3 – ustęp 1 – litera w)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
w) «perspektywa ratingowa» oznacza opinię o prawdopodobnej zmianie ratingu kredytowego w perspektywie krótkoterminowej i długoterminowej | w) «perspektywa ratingowa» oznacza oświadczenie o prawdopodobnej zmianie ratingu kredytowego w terminie wskazanym przez właściwą agencję ratingową w tym oświadczeniu, obejmujące tzw. credit watch, w oparciu o obiektywne kryteria; |
Poprawka 63
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 1 – punkt 3 – litera c)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 3 – ustęp 1 – litera wa) (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| wa) «niezamówiony rating» oznacza rating kredytowy wystawiony przez agencję ratingową nie na zlecenie emitenta; |
Poprawka 64
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 1 – punkt 3 – litera c)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 3 – ustęp 1 – litera wb) (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| wb) «wskaźnik dokładności» oznacza wskaźnik, za pomocą którego mierzona będzie zdolność agencji ratingowej do wystawiania wysokich ratingów tym emitentom, którzy nie zalegają z zobowiązaniami, oraz niskich ratingów tym emitentom, którzy nie wykonują zobowiązań; |
Poprawka 65
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 1 – punkt 6
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 5a
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 5a | Artykuł 5a |
Nadmierne poleganie instytucji finansowych na ratingach kredytowych | Nadmierne poleganie instytucji finansowych na ratingach kredytowych |
Instytucje kredytowe, przedsiębiorstwa inwestycyjne, zakłady ubezpieczeń i reasekuracji, instytucje pracowniczych programów emerytalnych, zarządzający alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz partnerzy centralni w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr xx/201x z dnia xx xxx 201x w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, partnerów centralnych i repozytoriów transakcji sporządzają swoje własne oceny ryzyka kredytowego i nie mogą polegać wyłącznie lub mechanicznie na ratingach kredytowych przy przeprowadzaniu oceny wiarygodności kredytowej podmiotu lub instrumentu finansowego. Właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad tymi przedsiębiorstwami ściśle kontrolują poprawność ich procedur przeprowadzania oceny kredytowej. | Instytucje kredytowe, przedsiębiorstwa inwestycyjne, zakłady ubezpieczeń i reasekuracji, instytucje pracowniczych programów emerytalnych, zarządzający alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz partnerzy centralni w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr xx/2012 z dnia xx xxx 2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, partnerów centralnych i repozytoriów transakcji sporządzają swoje własne oceny ryzyka kredytowego i nie mogą polegać wyłącznie na ratingach kredytowych przy przeprowadzaniu oceny wiarygodności kredytowej podmiotu lub instrumentu finansowego. Banki centralne nie wymagają od instytucji kredytowych, by ich zabezpieczenie zostało ocenione przez agencję ratingową do celów refinansowania banku centralnego. |
| Właściwe organy odpowiedzialne za nadzór nad tymi przedsiębiorstwami ściśle monitorują poprawność ich procedur przeprowadzania oceny kredytowej, z uwzględnieniem charakteru, skali oraz złożoności działalności tych przedsiębiorstw, i dbają o to, by przedsiębiorstwa nie zgadzały się ani na postanowienia umowne, które zmuszą je do automatycznej wyprzedaży aktywów w przypadku obniżenia wiarygodności kredytowej przez zewnętrzną agencję ratingową, ani na postanowienie wymagające wykorzystania konkretnej agencji ratingowej. |
Poprawka 66
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 1 – punkt 6
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 5ba (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 5ba |
| Nadmierne poleganie na ratingach kredytowych w prawie Unii |
| Prawo Unii nie odnosi się do ratingów dla celów regulacyjnych, a wszystkie zapisy zawarte w prawodawstwie sektorowym, w którym określa się obowiązek uwzględnienia ratingów zewnętrznych przed dokonaniem inwestycji bądź udzieleniem porady w zakresie inwestycji innym podmiotom, uchyla się. Do dnia …* Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie szczegółowe sprawozdanie w sprawie wdrożenia niniejszego artykułu w prawie Unii, w tym, gdzie ma to zastosowanie, we wnioskach ustawodawczych. Sprawozdanie zawiera zalecenia w sprawie rozwoju własnych zdolności w zakresie wystawiania ratingów, aby uniknąć automatycznych reakcji procyklicznych w przypadku zmian ratingów. |
| Urząd wydaje również zalecenia w sprawie rozwoju własnych zdolności w zakresie wystawiania ratingów, aby uniknąć automatycznych reakcji procyklicznych na zmian ratingów. |
| ____________ |
| * Dz.U.: proszę wstawić datę: jeden rok od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. |
Poprawka 67
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 6
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 5bb (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 5bb |
| Obowiązki w zakresie due diligence oraz zarządzanie ryzykiem wewnętrznym |
| Instytucje finansowe i inwestorzy instytucjonalni spełniają wszystkie obowiązki związane z due diligence i z zarządzaniem ryzykiem wewnętrznym podczas nabywania produktów finansowych, w szczególności w odniesieniu do złożonych lub strukturyzowanych produktów. W przypadku gdy inwestorzy umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa nie spełnią obowiązków związanych z due diligence i z zarządzaniem ryzykiem wewnętrznym, agencje ratingowe nie ponoszą odpowiedzialności za szkody lub straty wynikające z takiego postępowania. |
Poprawka 68
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 1 – punkt 7a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 6 – ustęp 3 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 7a) w art. 6 ust. 3 wprowadzenie otrzymuje brzmienie: |
| „3. Urząd może, na wniosek agencji ratingowej, zwolnić ją z obowiązku spełniania wymogów zawartych w załączniku I sekcja A pkt 2, 5, 6 i 9 oraz w art. 7 ust. 2 i 4, jeżeli agencja ratingowa jest w stanie wykazać, że wymogi te są niewspółmierne do charakteru, skali i złożoności jej działalności oraz charakteru i zakresu wystawiania ratingów kredytowych, oraz że:”; |
Poprawka 69
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 7b (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 6 – ustęp 3a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 7b) w art. 6 dodaje się ustęp w brzmieniu: |
| „3a. Agencje ratingowe ustanawiają, utrzymują, wprowadzają i dokumentują skuteczną strukturę kontroli wewnętrznej w odniesieniu do wdrażania strategii i procedur mających na celu zapobieganie ewentualnym konfliktom interesów oraz ich kontrolowanie, a także zapewnienia niezależności ratingów, analityków i zespołów ratingowych wobec akcjonariuszy, organów administracyjnych i zarządzających oraz działań z zakresu sprzedaży i marketingu. Standardowe procedury operacyjne wprowadza się w odniesieniu do ładu korporacyjnego, organizacji oraz zarządzania konfliktem interesów. Standardowe procedury operacyjne podlegają okresowemu monitorowaniu i przeglądowi, które służą ocenie ich skuteczności oraz konieczności przeprowadzenia ich aktualizacji.” |
Poprawka 70
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 1 – punkt 8
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 6a – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Akcjonariusz lub wspólnik w agencji ratingowej posiadający co najmniej 5 % kapitału lub praw głosu w tej agencji nie może | 1. Akcjonariusz lub wspólnik w agencji ratingowej posiadający co najmniej 5 % kapitału lub praw głosu w tej agencji nie może |
a) posiadać 5 % lub więcej kapitału innej agencji ratingowej. Zakaz ten nie dotyczy jednostek uczestnictwa w zdywersyfikowanych programach zbiorowego inwestowania, w tym zarządzanych funduszach takich jak fundusze emerytalne lub ubezpieczenia na życie, pod warunkiem że jednostki uczestnictwa w zdywersyfikowanych programach zbiorowego inwestowania nie umożliwiają im wywierania znacznego wpływu na działalność tych programów; | a) być akcjonariuszem lub członkiem innej agencji ratingowej lub mieć jakiekolwiek inne bezpośrednie lub pośrednie udziały własnościowe w tej agencji ratingowej. |
b) mieć prawa lub możliwości wykonywania 5 % lub więcej praw głosu w innej agencji ratingowej; | b) mieć prawa lub możliwości wykonywania praw głosu w innej agencji ratingowej; |
c) mieć prawa lub możliwości powoływania lub odwoływania członków organów administracyjnych, zarządzających lub nadzorczych innej agencji ratingowej; | c) mieć prawa lub możliwości powoływania lub odwoływania członków organów administracyjnych, zarządzających lub nadzorczych innej agencji ratingowej; |
d) być członkiem organów administracyjnych, zarządzających lub nadzorczych innej agencji ratingowej; | d) być członkiem organów administracyjnych, zarządzających lub nadzorczych innej agencji ratingowej; |
e) mieć możliwości wywierać ani nie wywiera faktycznie dominującego wpływu na inną agencję ratingową i nie może mieć możliwości sprawować ani nie sprawuje faktycznie kontroli nad inną agencją ratingową;. | e) mieć możliwości wywierać ani nie wywiera faktycznie dominującego wpływu na inną agencję ratingową i nie może mieć możliwości sprawować ani nie sprawuje faktycznie kontroli nad inną agencją ratingową;. |
Poprawka 71
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 1 – punkt 8
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 6a – ustęp 2a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 2a. Od dnia ... * zarejestrowana agencja ratingowa, której ponad 20% całkowitych rocznych przychodów pochodzi z działalności ratingowej w UE lub która należy do grupy agencji ratingowych, które wygenerowały taki przychód, nie łączy się z inną zarejestrowaną agencją ratingową ani nie nabywa jej, chyba że należą one do tej samej grupy agencji ratingowych. |
| ___________ |
| * Dz.U.: proszę wstawić datę wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. |
Poprawka 72
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 8
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 6b – tytuł
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Maksymalny okres trwania stosunku umownego z agencją ratingową | Maksymalny okres trwania stosunku umownego z agencją ratingową dotyczącego strukturyzowanych instrumentów finansowych |
Poprawka 73
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 8
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 6b – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Agencja ratingowa, która zawarła z emitentem lub powiązaną z nim stroną trzecią umowę o wystawianie ratingów kredytowych tego emitenta, nie może wystawiać takich ratingów przez okres dłuższy niż trzy lata. | 1. Agencja ratingowa, która zawarła z emitentem strukturyzowanych instrumentów finansowych lub powiązaną z nim stroną trzecią umowę o wystawianie ratingów kredytowych tego emitenta, nie może wystawiać takich ratingów przez okres dłuższy niż pięć lat. |
Poprawka 74
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 8
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 6b – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. W przypadku zawarcia przez agencję ratingową umowy z emitentem lub powiązaną z nim stroną trzecią o wystawianie ratingów kredytowych tego emitenta, stosują się poniższe warunki: | skreślony |
a) jeżeli takie ratingi kredytowe są wystawiane przez okres dłuższy niż początkowy okres dwunastu miesięcy lecz krótszy niż trzy lata, agencji ratingowej nie wolno wystawiać dalszych ratingów kredytowych tych instrumentów dłużnych od momentu, gdy oceniła dziesięć instrumentów dłużnych; |
|
b) jeżeli w początkowym okresie dwunastu miesięcy wystawiono co najmniej dziesięć ratingów kredytowych, po upłynięciu tego okresu danej agencji ratingowej nie wolno wystawiać dalszych ratingów kredytowych tych instrumentów dłużnych; |
|
c) jeżeli zostało wystawionych mniej niż dziesięć ratingów kredytowych, danej agencji ratingowej nie wolno wystawiać dalszych ratingów kredytowych tych instrumentów dłużnych od momentu upłynięcia okresu 3 lat. |
|
Poprawka 75
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 8
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 6b – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. W przypadku gdy emitent zawarł umowę o takie same usługi z więcej niż jedną agencją ratingową, ograniczenia ustanowione w ust. 1 i 2 mają zastosowanie tylko do jednej z tych agencji. Żadna z tych agencji nie może jednak wejść w stosunek umowny z emitentem na okres dłuższy niż sześć lat. | 3. W przypadku gdy emitent zawarł umowę o takie same usługi z więcej niż dwiema agencjami ratingowymi, w tym z małą agencją ratingową, ograniczenia ustanowione w ust. 1 mają zastosowanie tylko do jednej agencji, z wyłączeniem małej agencji ratingowej. |
Poprawka 76
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 8
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 6b – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Agencji ratingowej, o której mowa w ust. 1–3, nie wolno zawierać z emitentem lub powiązanymi z nim stronami trzecimi umowy o wystawianie ratingów kredytowych emitenta lub jego instrumentów dłużnych przez okres czterech lat od upływu maksymalnego okresu trwania stosunku umownego, o którym mowa w ust. 1–3. | 4. Agencji ratingowej, o której mowa w ust. 1 i 2, nie wolno zawierać z emitentem lub powiązanymi z nim stronami trzecimi umowy o wystawianie ratingów kredytowych emitenta strukturyzowanych instrumentów finansowych przez okres czterech lat od upływu maksymalnego okresu trwania stosunku umownego, o którym mowa w ust. 1. |
Pierwszy akapit stosuje się również do: | Pierwszy akapit stosuje się również do: |
a) agencji ratingowej należącej do tej samej grupy agencji ratingowych co agencja, o której mowa w ust. 1 i 2; | a) agencji ratingowej należącej do tej samej grupy agencji ratingowych co agencja, o której mowa w ust. 1; |
b) agencji ratingowej będącej akcjonariuszem lub wspólnikiem w agencji ratingowej, o której mowa w ust. 1 i 2; | b) agencji ratingowej będącej akcjonariuszem lub wspólnikiem w agencji ratingowej, o której mowa w ust. 1; |
c) agencji ratingowej, w której agencja ratingowa, o której mowa w ust. 1 i 2, jest akcjonariuszem lub wspólnikiem. | c) agencji ratingowej, w której agencja ratingowa, o której mowa w ust. 1, jest akcjonariuszem lub wspólnikiem. |
Poprawka 77
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 8
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 6b – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Przepisy ust. 1–4 nie mają zastosowania do ratingów państw. | skreślony |
Poprawka 78
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 8
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 6b – ustęp 6 – akapit pierwszy
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
6. Gdy po upływie maksymalnego okresu trwania stosunku umownego, zgodnie z zasadami określonymi w ust. 1 i 2, agencja ratingowa jest zastępowana inną agencją ratingową, dotychczasowa agencja dostarcza nowej agencji dokumentację przekazania klienta. Dokumentacja ta musi zawierać istotne informacje na temat ocenianego podmiotu oraz ocenianych instrumentów dłużnych, które można z rozsądnym prawdopodobieństwem uznać za niezbędne, aby zapewnić porównywalność z ratingami wystawionymi przez ustępującą agencję ratingową. | 6. Gdy po upływie maksymalnego okresu trwania stosunku umownego, zgodnie z zasadami określonymi w ust. 1, agencja ratingowa jest zastępowana inną agencją ratingową, dotychczasowa agencja dostarcza nowej agencji dokumentację przekazania klienta. Dokumentacja ta musi zawierać istotne informacje na temat ocenianego podmiotu oraz strukturyzowanych instrumentów finansowych, które można z rozsądnym prawdopodobieństwem uznać za niezbędne, aby zapewnić porównywalność z ratingami wystawionymi przez ustępującą agencję ratingową. |
Poprawka 79
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 8
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 6b – ustęp 7 – akapit pierwszy
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
7. Urząd opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia wymagań technicznych dotyczących treści dokumentacji przekazania klienta, o której mowa w ust. 5. | 7. Urząd opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia wymagań technicznych dotyczących treści dokumentacji przekazania klienta, o której mowa w ust. 4. |
Poprawka 80
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 8
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 6ba (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 6ba |
| Zapewnienie konkurencji na rynku ratingów kredytowych |
| Komisja przedstawia roczne sprawozdania dotyczące konkurencji na rynku ratingów kredytowych oraz publikuje dane liczbowe dotyczące całkowitego odsetka udziału zarejestrowanych agencji ratingowych w rynku na podstawie pomiaru przychodów. |
Poprawka 81
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 10 – litera a)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 8 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Agencja ratingowa przyjmuje, wdraża i egzekwuje odpowiednie środki w celu zapewnienia, aby wystawiane przez nią ratingi kredytowe i perspektywy ratingowe były oparte na wnikliwej analizie wszystkich dostępnych jej informacji istotnych dla analizy zgodnie z obowiązującymi metodami ratingowymi. Podejmuje ona wszelkie niezbędne środki, aby informacje wykorzystywane przez nią przy wystawianiu ratingów kredytowych i perspektyw ratingowych miały wystarczająco dobrą jakość i pochodziły z wiarygodnego źródła. | 2. Agencja ratingowa przyjmuje, wdraża i egzekwuje odpowiednie środki w celu zapewnienia, aby wystawiane przez nią ratingi kredytowe i perspektywy ratingowe były oparte na wnikliwej analizie wszystkich dostępnych jej informacji dotyczących wszystkich rodzajów ryzyka finansowego, w tym ryzyka środowiskowego, istotnych dla analizy zgodnie z obowiązującymi metodami ratingowymi. Podejmuje ona wszelkie niezbędne środki, aby informacje wykorzystywane przez nią przy wystawianiu ratingów kredytowych i perspektyw ratingowych miały wystarczająco dobrą jakość i pochodziły z wiarygodnego źródła. Agencja ratingowa wystawia ratingi kredytowe i perspektywy ratingowe, przestrzegając standardów obiektywizmu i zastrzegając, że rating jest opinią agencji, na której należy polegać w ograniczonym stopniu. |
Poprawka 82
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 10 – litera a)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 8 – ustępy 2a i 2b (nowe)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 2a. W odniesieniu do niezamówionych ratingów kredytowych informacje dostępne agencji ratingowej ograniczają się w przypadku emitenta giełdowego do informacji uregulowanych i podanych do wiadomości publicznej, natomiast w przypadku emitenta niegiełdowego – do podobnych informacji, pod warunkiem że tego rodzaju informacje pochodzą z wiarygodnych źródeł. |
| 2b. Zmiany ratingów kredytowych są wystawiane zgodnie z metodami opublikowanymi przez agencję ratingową. |
Poprawka 83
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 10 – litera c)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 8 – ustęp 5a – akapit pierwszy
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5a. Agencja ratingowa, która zamierza zmienić lub wprowadzić nowe metody ratingowe, modele lub podstawowe założenia ratingowa, publikuje proponowane zmiany lub proponowane nowe metody na swojej stronie internetowej, zapraszając zainteresowane strony do przedstawiania uwag przez okres nie krótszy niż jeden miesiąc i zamieszczając szczegółowe wyjaśnienie przyczyn i skutków wprowadzenia proponowanych zmian lub proponowanych nowych metod. | 5a. Agencja ratingowa, która zamierza istotnie zmienić lub wprowadzić nowe metody ratingowe, informuje o tym Urząd oraz publikuje istotne informacje o zmianach metod na swojej stronie internetowej, zapraszając zainteresowane strony do przedstawiania uwag przez okres jednego miesiąca i zamieszczając wyjaśnienie przyczyn i skutków wprowadzenia proponowanych istotnych zmian lub proponowanych nowych metod. |
Poprawka 84
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 10 – litera c)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 8 – ustęp 5a – akapit drugi
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Po upływie okresu konsultacji, o którym mowa w akapicie pierwszym, agencja ratingowa informuje Urząd o zamierzonej zmianie lub proponowanych nowych metodach. | Po upływie okresu konsultacji, o którym mowa w akapicie pierwszym, agencja ratingowa informuje Urząd o wynikach konsultacji oraz o zamierzonej istotnej zmianie lub proponowanych nowych metodach. |
Poprawka 85
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 10 – litera d) – podpunkt (i)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 8 – ustęp 6 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
6. Jeżeli metody, modele lub podstawowe założenia wykorzystywane w działalności w zakresie ratingu kredytowego ulegają zmianie na skutek decyzji Urzędu, o której mowa w art. 22a ust. 3, agencja ratingowa: | 6. Jeżeli metody, modele lub podstawowe założenia wykorzystywane w działalności w zakresie ratingu kredytowego ulegają zmianie po upływie miesięcznego okresu kontroli prowadzonej przez Urząd, o którym mowa w art. 22a ust. 3, agencja ratingowa: |
Poprawka 86
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 10 – litera d) – punkt (ii)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 8 – ustęp 6 – litera aa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
aa) niezwłocznie publikuje na swojej stronie internetowej nowe metody wraz z ich szczegółowym objaśnieniem; | aa) niezwłocznie informuje Urząd i publikuje na swojej stronie internetowej wyniki konsultacji i nowe metody wraz z ich szczegółowym objaśnieniem, a także datę rozpoczęcia stosowania nowych metod; |
Poprawka 87
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 10 – litera d) – punkt (ii)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 8 – ustęp 6 – litera aaa) (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| aaa) niezwłocznie publikuje na swojej stronie internetowej odpowiedzi na konsultacje, o których mowa w art. 8 ust. 5a; |
Poprawka 88
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 10 a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł -8a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 10a. po art. 8 dodaje się artykuł w brzmieniu: |
| „Artykuł -8a |
| Rating długu państwowego |
| 1. Ratingi długu państwowego wystawia się w taki sposób, by zapewnić, że przeanalizowano specyfikę danego państwa członkowskiego. Zakazuje się wydawania oświadczeń o przeglądzie danej grupy państw, nawet jeśli miałyby im towarzyszyć indywidualne sprawozdania państwowe. |
| 2. Ratingi kredytowe i perspektywy ratingowe długu państwowego nie zawierają żadnych zaleceń, wytycznych lub odniesień związanych ze zmianami politycznymi. Zakazuje się wszelkich form komunikacji publicznej związanej z możliwymi zmianami ratingów państw innych niż ratingi kredytowe i perspektywy ratingowe, a także publikowania towarzyszących im informacji prasowych. |
| 3. Agencja ratingowa publikuje na swojej stronie internetowej oraz przekazuje Urzędowi co roku pod koniec grudnia, zgodnie z załącznikiem I sekcja D część III ust. 3, kalendarz na kolejne 12 miesięcy, z zaznaczonymi terminami publikacji ratingów państw i związanych z nimi perspektyw. |
| 4. Na każde 12 miesięcy agencja ratingowa określa dwa lub trzy terminy publikacji ratingów państw oraz, odpowiednio, maksymalnie trzy terminy publikacji związanych z nimi perspektyw. |
| Po zasięgnięciu opinii Urzędu publikację ratingów państw lub powiązanych z nimi perspektyw w dodatkowych terminach innych niż terminy wskazane w kalendarzu wystawiania ratingów państw dopuszcza się wyłącznie w wyjątkowych i nieprzewidzianych okolicznościach o potencjalnie istotnym wpływie na dane państwo członkowskie. |
| 5. Agencje ratingowe publikują przeglądy ratingów kredytowych państw dopiero po zakończeniu dnia sesyjnego wszystkich systemów obrotu mających siedzibę w Unii i co najmniej na jedną godzinę przed ich otwarciem. |
Poprawka 89
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 11
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 8a – tytuł‑{}‑
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Informacje na temat strukturyzowanych instrumentów finansowych | Informacje na temat instrumentów finansowych i strukturyzowanych instrumentów finansowych |
Poprawka 90
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 11
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 8a – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Emitent, jednostka inicjująca i jednostka sponsorująca strukturyzowanego instrumentu finansowego mający siedzibę w Unii podają do publicznej wiadomości, zgodnie z ust. 4, informacje na temat jakości kredytowej i wyników poszczególnych aktywów bazowych strukturyzowanych instrumentów finansowych, struktury transakcji sekurytyzacyjnych, przepływów pieniężnych oraz zabezpieczeń ekspozycji sekurytyzacyjnych, jak również wszelkie informacje niezbędne do przeprowadzenia kompleksowych i świadomych testów skrajnych warunków dotyczących przepływów pieniężnych i wartości zabezpieczeń ekspozycji bazowych. | 1. Emitent, jednostka inicjująca i jednostka sponsorująca instrumentu finansowego mający siedzibę w Unii podają do publicznej wiadomości, zgodnie z ust. 4, wszystkie informacje na temat jakości kredytowej i, w miarę dostępności, wyników instrumentów finansowych. W odniesieniu do strukturyzowanych instrumentów finansowych do wiadomości publicznej podaje się wszystkie informacje na temat jakości kredytowej i wyników poszczególnych aktywów bazowych strukturyzowanych instrumentów finansowych, struktury transakcji sekurytyzacyjnych, przepływów pieniężnych oraz zabezpieczeń ekspozycji sekurytyzacyjnych, jak również wszelkie informacje niezbędne do przeprowadzenia kompleksowych i świadomych testów skrajnych warunków dotyczących przepływów pieniężnych i wartości zabezpieczeń ekspozycji bazowych. |
Poprawka 91
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 11
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 8b – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. W przypadku gdy emitent lub powiązana strona trzecia zamierzają zamówić rating strukturyzowanego instrumentu finansowego, muszą zlecić ten rating co najmniej dwóm agencjom ratingowym. Każda agencja ratingowa dostarcza własny, niezależny rating kredytowy. | 1. W przypadku gdy emitent lub powiązana strona trzecia zamierzają zamówić rating strukturyzowanego instrumentu finansowego, muszą przekazać decyzję dotyczącą zlecenia tego ratingu co najmniej dwóm agencjom ratingowym wspólnemu komitetowi w równym stopniu reprezentującemu emitentów i inwestorów. Każda agencja ratingowa dostarcza własny, niezależny rating kredytowy. |
Poprawka 92
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 11
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 8b a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 8ba |
| Obowiązkowe wykorzystanie małych agencji |
| 1. W przypadku gdy emitent lub powiązana strona trzecia zamierzają zlecić rating tej samej emisji lub jednostki co najmniej dwóm agencjom ratingowym udział co najmniej jednej z tych agencji ratingowych w rynku Unii nie może przekraczać progu określonego przez Urząd. |
| 2. Do celów ust. 1 Urząd określa próg wyrażony jako udział w rynku odnoszący się do działalności agencji ratingowych w Unii. Urząd co roku dokonuje przeglądu tego progu i publikuje na swojej stronie internetowej wykaz agencji ratingowych nieprzekraczających tego progu. Przy ustanawianiu progu Urząd dąży do rozwijania rynku pozbawionego tendencji oligopolistycznych, a mianowicie rynku, na którym żadna agencja ratingowa nie posiada więcej niż 35% całkowitego udziału w rynku według przychodu oraz na którym trzy największe agencje ratingowe nie posiadają więcej niż 70% całkowitego udziału w rynku według przychodu; |
Poprawka 93
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit pierwszy
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Agencja ratingowa nieselektywnie i terminowo ujawnia wszystkie ratingi kredytowe lub perspektywy ratingowe, jak również decyzje o przerwaniu dokonywania ratingu kredytowego. W przypadku decyzji o przerwaniu dokonywania ratingu kredytowego ujawniane informacje obejmują pełne uzasadnienie takiej decyzji. | 1. Agencja ratingowa nieselektywnie i terminowo ujawnia wszystkie zamówione ratingi kredytowe lub perspektywy ratingowe, jak również decyzje o przerwaniu dokonywania ratingu kredytowego. W przypadku decyzji o przerwaniu dokonywania ratingu kredytowego ujawniane informacje obejmują pełne uzasadnienie takiej decyzji. |
Uzasadnienie
W oparciu o informacje przekazane przez EACRA (Europejskie Stowarzyszenie Agencji Ratingowych): „Zgodnie z definicją ratingów niezamówionych nie obejmują one bezpośredniego udziału emitenta w procesie wystawiania ratingu. Poinformowanie danego emitenta 12 godzin przed wystawieniem ratingu jest równoważne z powiadomieniem emitenta o ratingu. Poza tym inwestorzy, którzy zlecili wystawienie niezamówionych ratingów (i którzy wiedzą o tym, że emitenci nie są zaangażowani w ten proces, i nawet mogą nie chcieć, aby brali oni w nim udział), nie żądają przeprowadzenia przez emitenta takiej dodatkowej „ostatecznej kontroli”.
Poprawka 94
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 10 – ustęp 1a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 1a. Z wymogu dotyczącego ujawniania informacji, o którym mowa w załączniku I sekcja D część I pkt 3, wyłącza się ratingi niezamówione opierające się na modelu „inwestor płaci”. |
Uzasadnienie
W oparciu o informacje przekazane przez EACRA (Europejskie Stowarzyszenie Agencji Ratingowych): Zgodnie z definicją ratingów niezamówionych nie obejmują one bezpośredniego udziału emitenta w procesie wystawiania ratingu. Poinformowanie danego emitenta 12 godzin przed wystawieniem ratingu jest równoważne z powiadomieniem emitenta o ratingu. Poza tym inwestorzy, którzy zlecili wystawienie niezamówionych ratingów (i którzy wiedzą o tym, że emitenci nie są zaangażowani w ten proces, i nawet mogą nie chcieć, aby brali oni w nim udział), nie żądają przeprowadzenia przez emitenta takiej dodatkowej „ostatecznej kontroli”.
Poprawka 95
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 10 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Agencje ratingowe zapewniają prezentowanie i przetwarzanie ratingów kredytowych i perspektyw ratingowych zgodnie z wymogami określonymi w sekcji D załącznika I.”; | 2. Agencje ratingowe zapewniają prezentowanie i przetwarzanie ratingów kredytowych i perspektyw ratingowych zgodnie z wymogami określonymi w sekcji D załącznika I.”. Agencje ratingowe nie prezentują czynników innych niż te, które wiążą się z ratingami, i unikają jakichkolwiek osądów politycznych; |
Poprawka 96
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 1 – punkt 12
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 10 – ustęp 2a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 2a. Do momentu ujawnienia na rynku informacji związanych z ratingiem agencja ratingowa zachowuje poufność tych informacji. Agencja ratingowa prowadzi wykaz osób, które mają dostęp do informacji przed ich ujawnieniem, oraz osób, którym informacje te przekazuje się przed ich ujawnieniem. |
| Wykaz osób, które informuje się o ratingu wcześniej, powinna ograniczać się do osób określonych w tym celu przez każdy oceniany podmiot. |
| Zastosowanie mają art. 6 dyrektywy 2003/6/WE w sprawie wykorzystywania poufnych informacji oraz wykaz osób mających dostęp do poufnych informacji. |
Poprawka 97
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 12a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 10 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 12a) w art. 10 ust. 5 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie: |
| „5. Przy wystawianiu niezamówionego ratingu kredytowego agencja ratingowa wyraźnie zaznacza w ratingu kredytowym, , przy użyciu łatwo rozpoznawalnych kolorów, którymi oznacza poszczególne kategorie ratingowe, czy oceniany podmiot lub powiązana strona trzecia uczestniczyli lub nie w procesie wystawiania ratingu kredytowego i czy agencja ratingowa miała dostęp do ksiąg rachunkowych, dokumentacji dotyczącej zarządzania i innych istotnych dokumentów wewnętrznych ocenianego podmiotu lub powiązanej strony trzeciej.” |
Poprawka 98
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 14
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 11a – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Urząd ustanawia europejski indeks ratingowy, który obejmuje wszystkie ratingi kredytowe przedstawione Urzędowi, zgodnie z ust. 1, a także zbiorczy indeks ratingowy dla każdego ocenianego instrumentu dłużnego. Indeks ten oraz indywidualne ratingi kredytowe są publikowane na stronie internetowej Urzędu. | 2. Urząd ustanawia europejski indeks ratingowy, który obejmuje wszystkie ratingi kredytowe przedstawione Urzędowi, zgodnie z ust. 1, a także zbiorczy indeks ratingowy dla każdego ocenianego instrumentu dłużnego oraz średnie prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania, zgodnie z załącznikiem I sekcja D ust. 2. Indeks ten oraz indywidualne ratingi kredytowe, z wyjątkiem ratingów kredytowych opartych na modelu „inwestor płaci”, są publikowane na stronie internetowej Urzędu. |
| Urząd koordynuje swoje wysiłki w tym zakresie z działaniami już podjętymi przez EUNB i EUNUiPPE. |
Poprawka 99
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 1 – punkt 14
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 11a – ustęp 2a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 2a. Każda zarejestrowana bądź certyfikowana agencja ratingowa publikuje wskaźniki niewypłacalności dla każdej klasy aktywów w obrębie każdej kategorii ratingu oraz wskaźniki dokładności dla każdej klasy aktywów. Urząd przedstawia uwagi dotyczące tych wskaźników, podkreślając mocne i słabe strony poszczególnych agencji ratingowych.
|
| Urząd analizuje i ocenia wyniki agencji kredytowej przy użyciu danych zebranych w jej centralnym repozytorium. Urząd porównuje wskaźniki niewypłacalności agencji ratingowych oraz wskaźniki dokładności każdej klasy aktywów. Urząd publikuje sprawozdanie roczne zwierające ocenę porównawczą, obejmującą system oceny wyników. |
| Sprawozdanie roczne publikowane jest na stronie internetowej Urzędu. |
Poprawka 100
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 17
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 19 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Urząd pobiera od agencji ratingowych opłaty zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i rozporządzeniem w sprawie opłat, o którym mowa w ust. 2. Opłaty te w pełni pokrywają wydatki Urzędu niezbędne do rejestracji i certyfikacji agencji ratingowych, a także nadzoru nad nimi oraz zwrotu wszelkich kosztów, jakie mogą ponieść właściwe organy, wykonując prace na mocy niniejszego rozporządzenia, w szczególności w wyniku przekazania zadań zgodnie z art. 30 | 1. Urząd pobiera od zarejestrowanych agencji ratingowych opłaty zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i rozporządzeniem w sprawie opłat, o którym mowa w ust. 2. Opłaty te odnoszą się wyłącznie do rozsądnych wydatków Urzędu niezbędnych do rejestracji i certyfikacji agencji ratingowych, a także nadzoru nad nimi oraz zwrotu wszelkich kosztów, jakie mogą ponieść właściwe organy, wykonując prace na mocy niniejszego rozporządzenia, o ile prace te są związane z nadzorowaniem agencji ratingowych, w szczególności w wyniku przekazania zadań zgodnie z art. 30, lecz w pełni pokrywają te wydatki. |
Poprawka 101
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 18 – litera b)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 21 – ustęp 4a – litera a)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
a) zharmonizowanej standardowej skali ratingowej, która ma być wykorzystywana, zgodnie z art. 11a, przez zarejestrowane i certyfikowane agencje ratingowe, opartej na systemie metrycznym do pomiaru ryzyka kredytowego, pewnej liczbie kategorii ratingowych oraz wartościach granicznych dla każdej kategorii ratingowej; | a) zharmonizowanej standardowej skali ratingowej, która ma być wykorzystywana, zgodnie z art. 11a, przez zarejestrowane i certyfikowane agencje ratingowe, opartej na systemie metrycznym do pomiaru ryzyka kredytowego, pewnej liczbie kategorii ratingowych oraz wartościach granicznych dla każdej kategorii ratingowej, określonych zgodnie z prawdopodobieństwem niewykonania zobowiązania; |
Poprawka 102
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 18 – litera b)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 21 – ustęp 4 – litera b)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) treści i prezentacji informacji, w tym struktury, formatu, metody i okresu sprawozdawczości ujawnianych Urzędowi przez agencje ratingowe zgodnie z art. 11a ust. 1; oraz | b) treści i prezentacji informacji, w tym struktury, formatu, metody i okresu sprawozdawczości ujawnianych Urzędowi przez agencje ratingowe zgodnie z art. 11a ust. 1, oraz informacji ujawnianych Urzędowi przez EUNB i krajowe banki centralne zgodnie z art. 11a ust. 2; oraz |
Poprawka 103
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 19 – litera a)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 22a – tytuł
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Badanie metod ratingowych | Badanie procedur stosowanych w celu określenia nowych i istotnych zmian metod ratingowych |
Poprawka 104
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 19 – litera b)
Rozporządzenie (WE) 2009/1060
Artykuł 22a – ustęp 3 – akapit pierwszy
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Urząd sprawdza również, czy wszelkie zamierzone zmiany metod ratingowych zgłoszone przez agencję ratingową zgodnie z art. 8 ust. 5a spełniają kryteria określone w art. 8 ust. 3, zgodnie z regulacyjnym standardem technicznym, o którym mowa w art. 21 ust. 4 lit. d). Agencja ratingowa może stosować nową metodę ratingową dopiero po potwierdzeniu przez Urząd jej zgodności z przepisami art. 8 ust. 3. | 3. Urząd sprawdza również, czy wszelkie zamierzone zmiany metod ratingowych zgłoszone przez agencję ratingową zgodnie z art. 8 ust. 5a spełniają kryteria określone w art. 8 ust. 3, zgodnie z regulacyjnym standardem technicznym, o którym mowa w art. 21 ust. 4 lit. d). Urząd dba jednak o to, aby zachowana była pewna różnorodność metod celem zachęcenia do konkurencji o najlepsze metody między agencjami ratingowymi oraz uniknięcia standaryzacji metod. Jeżeli Urząd wykryje jakiekolwiek odstępstwo, agencja ratingowa eliminuje to odstępstwo w ciągu jednego miesiąca. |
Poprawka 105
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 19a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 24a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 19a) dodaje się artykuł w brzmieniu: |
| „Artykuł 24a |
| Kary dla agencji ratingowych za przekroczenie swoich kompetencji |
| Jeżeli Europejski System Nadzoru Finansowego stwierdzi, że agencja ratingowa przekroczyła swoje kompetencje, wydając opinię na temat polityk gospodarczych rządu lub zaleceń w tym zakresie, podejmuje on, w zależności od ciężaru i częstotliwości naruszenia, jedną z następujących decyzji: |
| a) obwieszczenie publiczne; |
| b) tymczasowe zakazanie agencji ratingowej wystawiania ratingów kredytowych w całej Unii; |
| c) nałożenie na agencję ratingową kary zgodnie z art. 36a; |
| d) usunięcie agencji ratingowej z rejestru.” |
Poprawka 106
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 19b (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 32a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 19b) dodaje się artykuł w brzmieniu: |
| „Artykuł 32a |
| Ochrona danych |
| W odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez państwa członkowskie w ramach niniejszego rozporządzenia właściwe organy stosują przepisy dyrektywy 95/46/WE. W odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez Urząd w ramach niniejszego rozporządzenia Urząd spełnia wymagania rozporządzenia (WE) nr 45/2001. |
| Dane osobowe są przechowywane przez maksymalny okres pięciu lat.” |
Poprawka 107
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 20
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 35a – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. W przypadku gdy agencja ratingowa dopuści się, umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa, któregokolwiek naruszenia wymienionego w załączniku III, mającego wpływ na rating kredytowy, na którym opierał się inwestor podczas zakupu ocenianego instrumentu, inwestor ten może wnieść powództwo przeciwko tej agencji o naprawienie wyrządzonej mu szkody. | 1. W przypadku gdy agencja ratingowa dopuściła się, umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa, któregokolwiek naruszenia wymienionego w załączniku III, zgodnie z art. 24 ust. 2 lit. d), oraz w przypadku gdy takie naruszenie wpłynęło na rating kredytowy, na którym opierał się inwestor/ emitent podczas zakupu lub sprzedaży ocenianego instrumentu, inwestor/ emitent może wnieść powództwo przeciwko tej agencji o naprawienie wyrządzonej mu szkody. |
Poprawka 108
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 20
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 35a – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Jeżeli inwestor ustali fakty, z których można wywnioskować, że agencja ratingowa dopuściła się naruszenia wymienionego w załączniku III, ciężar udowodnienia, że nie dopuściła się ona tego naruszenia lub że naruszenie to nie miało wpływu na wystawiony rating kredytowy, spoczywa na agencji ratingowej. | 4. Jeżeli inwestor lub emitent ustali – za pomocą rzetelnych i szczegółowych elementów – fakty, z których można wywnioskować, że agencja ratingowa dopuściła się naruszenia, ciężar udowodnienia, że nie dopuściła się ona tego naruszenia lub że naruszenie to nie miało wpływu na wystawiony rating kredytowy, spoczywa na agencji ratingowej. |
Poprawka 109
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 1 – punkt 20
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 35a – ustęp 5a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 5a. W przypadku odpowiedzialności cywilnej obowiązują przepisy państwa członkowskiego, które w momencie powstania szkody jest zwykłym miejscem pobytu inwestora, który poniósł szkodę. |
Poprawka 110
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 20
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 35a – ustęp 5b (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 5b. Prawo do dochodzenia roszczeń określone w niniejszym artykule nie stanowi dla Urzędu przeszkody w wykonywaniu wszystkich swoich uprawnień, o których mowa w art. 36a. |
Poprawka 111
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 21 – litera ba) (nowa)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 36 a – ustęp 2 – litera ia) (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| ba) w ust. 2 dodaje się literę w brzmieniu: |
| „ia) w przypadku naruszenia jeżeli agencja ratingowa nie spełnia warunków określonych w art. 10a, jej rejestracja zostaje zawieszona na pięć lat.” |
Poprawka 112
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 24 – litera b)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 39 – ustęp 4a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 4a. W świetle rozwoju unijnych ram regulacyjnych i nadzorczych Komisja przedstawia do dnia 31 grudnia 2013 r. Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące narzędzi umożliwiających inwestorom oraz obywatelom dokonywanie własnych ocen ryzyka kredytowego emitentów oraz oceniające możliwość zastosowania innych modeli płatności. W stosownych przypadkach do sprawozdania załącza się wnioski.”; |
Poprawka 113
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 1 – punkt 24 a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 39aa (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 24a) dodaje się artykuł w brzmieniu: |
| „Artykuł 39aa |
| Europejska ocena wiarygodności kredytowej |
| Unia przeprowadza wewnętrzną ocenę wiarygodności kredytowej państw członkowskich. W tym celu należy opracować niezależną publiczną europejską wewnętrzną ocenę wiarygodności kredytowej w celu zapewnienia inwestorom wszelkich istotnych danych na temat ratingów dotyczących długu państwowego i innych publicznie ujawnianych głównych wskaźników makroekonomicznych. O europejską ocenę wiarygodności kredytowej powinny zadbać istniejące instytucje Unii, w których gestii leży to zadanie. Do dnia …* Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w celu oceny tego, czy nowa lub istniejąca już instytucja powinna otrzymać do wykonania zadanie zgodnie z niniejszym artykułem, oraz w celu wydania zalecenia. W stosownych przypadkach do sprawozdania załącza się wniosek. Komisja ocenia również kwestię personelu i środków potrzebnych do zapewnienia pełnej niezależności tej instytucji. |
| ___________ |
| *Dz.U.: proszę wstawić datę: sześć miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. |
Poprawka 114
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 1 – punkt 24b (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 39ab (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 24b) dodaje się artykuł w brzmieniu: |
| „Artykuł 39ab |
| Personel i zasoby Urzędu |
| Do dnia …* Urząd dokonuje oceny zapotrzebowania na personel i zasoby związanego z przejęciem przez ten organ uprawnień i obowiązków zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i przedkłada sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji. |
| ___________ |
| * Dz.U.: proszę wstawić datę: 12 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.” |
Poprawka 115
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 24c (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 40aa (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 24c) dodaje się artykuł w brzmieniu: |
| „Artykuł 40aa |
| Sieć agencji ratingowych |
| Do końca 2012 r. Komisja przedstawia sprawozdanie dotyczące wykonalności utworzenia sieci mniejszych agencji ratingowych w celu zwiększenia konkurencji na rynku. W sprawozdaniu tym ocenia się wsparcie finansowe i pozafinansowe Unii na rzecz stworzenia takiej sieci, przy uwzględnieniu potencjalnego konfliktu interesów wynikającego z takiego finansowania publicznego.” |
Poprawka 116
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 3a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Przepisy art. 8b ust. 1 stosuje się wyłącznie w odniesieniu do instrumentów wystawionych w dniu lub po …*. |
| ______________ |
| * Dz.U. proszę wstawić datę wejścia w życie niniejszego rozporządzenia |
Poprawka 117
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 1 – litera b) – podpunkt (ii)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009F
Załącznik I – sekcja B – punkt 3 – ustęp 1 – litera aa) (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(aa) akcjonariusz lub wspólnik w agencji ratingowej posiadający, bezpośrednio lub pośrednio, 10 % lub więcej kapitału lub praw głosu w tej agencji ratingowej, lub posiadający inną możliwość wywierania, bezpośrednio lub pośrednio, istotnego wpływu na działalność tej agencji ratingowej, posiada, bezpośrednio lub pośrednio, instrumenty finansowe ocenianego podmiotu lub powiązanej strony trzeciej, lub inne bezpośrednie lub pośrednie udziały własnościowe w tym podmiocie lub stronie, inne niż jednostki uczestnictwa w zdywersyfikowanych programach zbiorowego inwestowania, w tym w zarządzanych funduszach takich jak fundusze emerytalne lub ubezpieczenia na życie, które nie umożliwiają mu wywierania istotnego wpływu na działalność programu; | aa) akcjonariusz lub wspólnik w agencji ratingowej posiadający, bezpośrednio lub pośrednio, 2% lub więcej kapitału lub praw głosu w tej agencji ratingowej, lub posiadający inną możliwość wywierania, bezpośrednio lub pośrednio, istotnego wpływu na działalność tej agencji ratingowej, posiada, bezpośrednio lub pośrednio, instrumenty finansowe ocenianego podmiotu publicznego lub prywatnego lub powiązanej strony trzeciej, lub inne bezpośrednie lub pośrednie udziały własnościowe w tym podmiocie lub stronie, inne niż jednostki uczestnictwa w zdywersyfikowanych programach zbiorowego inwestowania, w tym w zarządzanych funduszach takich jak fundusze emerytalne lub ubezpieczenia na życie, które nie umożliwiają mu wywierania istotnego wpływu na działalność programu; |
Poprawka 118
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Załącznik I – punkt 1 – litera b) – podpunkt (iii)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Załącznik I – sekcja B – punkt 3 – litera ba) (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
ba) wystawiany jest rating kredytowy ocenianego podmiotu lub powiązanej strony trzeciej, który lub która posiada, bezpośrednio lub pośrednio, 10 % lub więcej kapitału lub praw głosu w tej agencji ratingowej; | ba) wystawiany jest rating kredytowy ocenianego podmiotu lub powiązanej strony trzeciej, który lub która posiada, bezpośrednio lub pośrednio, 2% lub więcej kapitału lub praw głosu w tej agencji ratingowej; |
Poprawka 119
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Załącznik I – punkt 1 – litera b) – podpunkt (iv)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Załącznik I – sekcja B – punkt 3 – litera ca) (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
ca) akcjonariusz lub wspólnik w agencji ratingowej posiadający, bezpośrednio lub pośrednio, 10 % lub więcej kapitału lub praw głosu w tej agencji ratingowej lub posiadający inną możliwość wywierania istotnego wpływu na działalność tej agencji ratingowej jest członkiem zarządu lub rady nadzorczej ocenianego podmiotu lub powiązanej strony trzeciej; | ca) akcjonariusz lub wspólnik w agencji ratingowej posiadający, bezpośrednio lub pośrednio, 2% lub więcej kapitału lub praw głosu w tej agencji ratingowej lub posiadający inną możliwość wywierania istotnego wpływu na działalność tej agencji ratingowej jest członkiem zarządu lub rady nadzorczej ocenianego podmiotu lub powiązanej strony trzeciej; |
Poprawka 120
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 1 – litera c)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Załącznik I – sekcja B – punkt 3a
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3a. Agencja ratingowa zapewnia niedyskryminacyjność opłat pobieranych od klientów za świadczenie usług ratingowych i pomocniczych oraz opieranie ich na rzeczywistych kosztach. Opłaty za usługi ratingowe nie mogą zależeć od poziomu ratingu kredytowego wystawionego przez agencję ratingową lub od jakiegokolwiek innego rezultatu lub wyniku wykonanej pracy. | 3a. Agencja ratingowa zapewnia niedyskryminacyjność opłat pobieranych od klientów za świadczenie usług ratingowych i pomocniczych oraz ich proporcjonalność do faktycznie poniesionych kosztów. Opłaty za usługi ratingowe nie mogą zależeć od poziomu ratingu kredytowego wystawionego przez agencję ratingową lub od jakiegokolwiek innego rezultatu lub wyniku wykonanej pracy. |
Poprawka 121
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 2 – litera d)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Załącznik I – sekcja C – punkt 8 – ustęp 1a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Głównemu analitykowi ratingowemu, który przechodzi do innej agencji ratingowej, zabrania się uczestniczenia w działalności w zakresie ratingu kredytowego związanej z ocenianym podmiotem lub powiązanymi z nim stronami trzecimi, jeżeli przed przejściem uczestniczył on we wspomnianej działalności, przez okres czterech lat po przejściu. |
Poprawka 122
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 4 – litera a)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Załącznik I – sekcja D – część I – punkt 1a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 1a. Ratingi kredytowe i perspektywy ratingowe są również przedstawiane w liczbach wskazujących na prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania wraz z uzasadnieniem. |
Poprawka 123
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 4 – litera f)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Załącznik I – sekcja D – część I – punkt 5 – akapit pierwszy
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Ogłaszając rating kredytowy lub perspektywę ratingową, agencja ratingowa wyjaśnia w informacji prasowej lub w sprawozdaniu kluczowe elementy stanowiące podstawę ratingu kredytowego lub perspektywy ratingowej. | 5. Ogłaszając rating kredytowy lub perspektywę ratingową, agencja ratingowa wyjaśnia w informacji prasowej oraz w uzasadnieniu kluczowe elementy stanowiące podstawę ratingu kredytowego lub perspektywy ratingowej. |
Poprawka 124
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 4 – litera g)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Załącznik I – sekcja D – część I – punkt 6
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
6. Agencja ratingowa systematycznie ujawnia na swojej stronie internetowej informacje o wszystkich podmiotach lub instrumentach dłużnych zgłoszonych do niej w celu dokonania wstępnej weryfikacji lub wstępnego ratingu. Informacje takie są ujawniane bez względu na to, czy emitenci zawierają z agencją ratingową umowę o wystawienie ostatecznego ratingu. | 6. Agencja ratingowa systematycznie przekazuje Urzędowi szczegółowe informacje o wszystkich podmiotach lub instrumentach dłużnych zgłoszonych do niej w celu dokonania wstępnej weryfikacji lub wstępnego ratingu. Informacje takie są przekazywane bez względu na to, czy emitenci zawierają z agencją ratingową umowę o wystawienie ostatecznego ratingu. |
Uzasadnienie
Ujawnianie wiąże się z ryzykiem spekulacji. Ponadto dla emitenta ważne jest, aby przed publikacją wyników jego zamiary ratingowe były utrzymywane w poufności.
Poprawka 125
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 6
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Załącznik I – sekcja D – część III – punkt 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Agencja ratingowa wystawiająca rating państwa lub powiązaną z nim perspektywę ratingową publikuje takie ratingi lub perspektywy dopiero po zakończeniu dnia sesyjnego systemów obrotu mających siedzibę w Unii i co najmniej na jedną godzinę przed ich otwarciem. Przepis ten nie ma wpływu na przepisy sekcji D część I pkt 3. | 3. Agencja ratingowa wystawiająca rating państwa lub powiązaną z nim perspektywę ratingową publikuje takie ratingi zgodnie z kalendarzem, o którym mowa w art. 8a, w piątek po zakończeniu dnia sesyjnego systemów obrotu mających siedzibę w Unii i co najmniej na jedną godzinę przed ich otwarciem. Przepis ten nie ma wpływu na przepisy sekcji D część I pkt 3 z wyłączeniem wyjątkowych i nieprzewidzianych okoliczności o potencjalnie istotnym wpływie na dane państwo członkowskie. |
Poprawka 126
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – punkt 1 – litera b)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Załącznik III – część I – punkty 26a–26f
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) dodaje się nowe pkt 26a–26f w brzmieniu: | skreślone |
„26a. Agencja ratingowa, która zawarła z emitentem lub powiązaną z nim stroną trzecią umowę o wystawianie ratingów kredytowych emitenta, narusza art. 6b ust. 1, jeżeli wystawia ratingi kredytowe tego emitenta przez okres dłuższy niż trzy lata. |
|
26b. Agencja ratingowa, która zawarła z emitentem lub powiązaną z nim stroną trzecią umowę o wystawianie ratingów kredytowych instrumentów dłużnych emitenta, narusza art. 6b ust. 2, jeżeli wystawia ratingi kredytowe co najmniej dziesięciu instrumentów dłużnych tego samego emitenta podczas okresu przekraczającego 12 miesięcy lub jeżeli wystawia ratingi kredytowe instrumentów dłużnych tego emitenta przez okres dłuższy niż 3 lata. |
|
26c. Agencja ratingowa, która zawarła umowę z emitentem, który zawarł jednocześnie taką umowę z co najmniej jeszcze jedną agencją ratingową, narusza art. 6b ust. 3, jeżeli jej stosunki umowne z emitentem trwają dłużej niż sześć lat. |
|
26d. Agencja ratingowa, która zawarła umowę z emitentem lub powiązaną z nim stroną trzecią na wystawianie ratingów kredytowych emitenta lub jego instrumentów dłużnych, narusza art. 6b ust. 4, jeżeli nie przestrzega zakazu wystawiania ratingów kredytowych emitenta lub jego instrumentów dłużnych przez okres czterech lat od upływu maksymalnego okresu trwania stosunku umownego, o którym mowa w art. 6b ust. 1–3. |
|
26e. Agencja ratingowa, która zawarła z emitentem lub powiązaną z nim stroną trzecią umowę o wystawianie ratingów kredytowych emitenta lub jego instrumentów dłużnych, narusza art. 6b ust. 6, jeżeli po upływie maksymalnego okresu trwania stosunku umownego z emitentem lub powiązaną stroną trzecią agencja ta nie udostępnia nowej agencji ratingowej, z którą emitent lub powiązana z nim strona trzecia zawarła umowę o wystawianie ratingów kredytowych emitenta lub jego instrumentów dłużnych, dokumentacji przekazania klienta zawierającej wymagane informacje. ” |
|
Poprawka 127
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – punkt 1 – litera f)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Załącznik III – część I – ustęp 42a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 42a. Agencja ratingowa narusza przepisy art. 8, jeżeli domaga się informacji nieobjętych zakresem tego artykułu lub jeżeli zmiany jej ratingu są sprzeczne z opublikowanymi przez nią metodami. |
Poprawka 128
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – punkt 3 – litera a)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Załącznik III – część III – punkt 3a
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3a. Agencja ratingowa narusza art. 8 ust. 5a akapit pierwszy, jeżeli nie publikuje na swojej stronie internetowej proponowanych zmian metod, modeli lub podstawowych założeń ratingowych lub też proponowanych nowych metod, modeli lub podstawowych założeń ratingowych wraz ze szczegółowym wyjaśnieniem przyczyn i skutków proponowanych zmian. | 3a. Agencja ratingowa narusza art. 8 ust. 5a akapit pierwszy, jeżeli nie informuje Urzędu lub nie publikuje na swojej stronie internetowej proponowanych nowych metod lub zmian metod wraz z wyjaśnieniem przyczyn i skutków zmian. |
Poprawka 129
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – punkt 3 – litera b)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Załącznik III – część III – punkt 4a
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4a. Agencja ratingowa narusza art. 8 ust. 6 lit. aa), jeżeli zamierza stosować nowe metody i nie publikuje ich niezwłocznie, wraz ze szczegółowymi objaśnieniami, na swojej stronie internetowej. | 4a. Agencja ratingowa narusza art. 8 ust. 6 lit. aa), jeżeli zamierza stosować nowe metody oraz nie informuje o nich Urzędu i nie publikuje ich niezwłocznie na swojej stronie internetowej. |
UZASADNIENIE
1. Kontekst wniosku
Działalność agencji ratingowych ma znaczny wpływ na zachowanie podmiotów gospodarczo-finansowych oraz na funkcjonowanie instytucji publicznych, nieprzerwanie wzbudzając znaczące zainteresowanie opinii publicznej i ożywioną debatę polityczną. Ich uregulowanie stanowi zatem szczególny i niezwykle złożony element bardziej ogólnego procesu, jakim jest reforma funkcjonowania rynków finansowych.
Instytucje europejskie zajęły się tym problemem stosunkowo niedawno, przyjmując rozporządzenie nr 1060/2009, a następnie zmieniające je rozporządzenie nr 513/2011 związane z reformą ram nadzorczych sektora finansowego oraz mające w szczególności na celu przyznanie szczególnych kompetencji nowo ustanowionemu organowi (EUNGiPW). PE ponownie podjął tę kwestię w rezolucji nieustawodawczej z czerwca 2011 r. (odnoszącej się do komunikatu KE z czerwca 2010 r.), w której podkreślił potrzebę wzmocnienia ram prawnych oraz konieczność ograniczenia nadmiernego polegania na agencjach ratingowych.
To, że w ciągu niespełna dwóch lat po raz trzeci powraca się do tej kwestii, wykazuje jej złożoność, ale również konieczność znalezienia bardziej skutecznej odpowiedzi na niektóre problemy pozostające nadal bez rozwiązania.
2. Najważniejsze elementy wniosku KE
a) Rozszerzenie zakresu stosowania rozporządzenia również na perspektywy ratingowe
We wniosku KE dotyczącym rozporządzenia ( COM(2011)0747 final), zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1060/2009, podejmuje się w szczególności problem ograniczenia nadmiernego polegania przez inwestorów i emitentów papierów wartościowych na zewnętrznych ratingach agencji ratingowych, zachęcając do korzystania w większym stopniu z ratingów wewnętrznych.
We wniosku KE rozszerza się zakres stosowania przepisów dotyczących ratingów również na perspektywy ratingowe. W zmienionym tekście wymaga się w szczególności, aby agencje ratingowe podawały zakres czasowy, w którym spodziewana jest zmiana ratingu kredytowego.
b) Zmiany dotyczące wykorzystania ratingów kredytowych
W art. 5a nowego rozporządzenia zobowiązuje się określone instytucje finansowe do tego, aby unikały polegania jedynie na zewnętrznych ratingach kredytowych przy ocenie wiarygodności kredytowej aktywów. Przepis ten jest zgodny z zasadami wypracowanymi przez Radę Stabilności Finansowej w październiku 2010 r. w celu ograniczenia korzystania z ratingów agencji ratingowych. Inne zmiany mają na celu rozwiązanie problemu ryzyka nadmiernego polegania uczestników rynków finansowych na ratingach kredytowych w zakresie finansów strukturyzowanych. Emitenci strukturyzowanych instrumentów finansowych będą musieli jednocześnie zlecać sporządzenie dwóch ratingów kredytowych dwóm różnym agencjom ratingowym.
Ponadto w odniesieniu do UCITS i ZAFI zobowiązuje się ustawodawcę krajowego do włączenia do fazy transpozycji prawodawstwa wspólnotowego zasady dotyczące unikania nadmiernego polegania na ratingach kredytowych.
c) Niezależność agencji ratingowych
Chodzi o szereg zmian mających na celu rozwiązanie problemu konfliktów interesów związanych z tzw. modelem „emitent płaci” oraz strukturą własnościową agencji ratingowych. W szczególności ustanawia się pewne zasady, takie jak: a) maksymalny próg udziałów, jakie każdy wspólnik lub akcjonariusz jednej agencji może posiadać w innej agencji, wynoszący 5%; b) zasada rotacji (mająca zastosowanie do ratingów dokonywanych na zlecenie) w odniesieniu do agencji ratingowych zaangażowanych przez emitenta, aby zapobiec sytuacji, w której ta sama agencja ratingowa świadczy usługi przez okres dłuższy niż 3 lata lub dłużej niż rok, jeżeli ocenia więcej niż dziesięć instrumentów kredytowych emitenta. Wprowadzenie obowiązku stosowania zasady rotacji agencji ratingowych miało na celu zwiększenie konkurencji na rynku ratingów.
d) Informowanie o ratingach
We wniosku zaostrza się obowiązki dotyczące informowania emitentów o ratingach tak, aby oceniany podmiot miał czas i możliwość, by zidentyfikować błędy w ratingu i przedstawić przeciwne argumenty.
e) Rating długu państwowego
Kwestia ratingów długu państwowego ma niewątpliwie specyficzny charakter. Po raz pierwszy kwestia ta zostaje wyszczególniona, aby wykazać, że przepisy mające zastosowanie do ratingów długu państwowego wymagają ulepszenia pod względem jakościowym, w odniesieniu do ich różnych elementów. Art. 8 ust. 2 stanowi, że agencje ratingowe są zobowiązane dokonywać oceny ratingów państw co sześć miesięcy, a nie co dwanaście miesięcy. Informacje na temat tych ratingów należałoby udostępniać po zamknięciu systemów obrotu UE i co najmniej na godzinę przed ich otwarciem. Na agencje ratingowe nakłada się nowe obowiązki dotyczące przejrzystości, ze szczególnym odniesieniem do zasobów ludzkich, które wykorzystują do sporządzania ratingów.
f) Kwestia europejskiej agencji ratingowej
W przeciwieństwie do zaleceń sformułowanych przez PE w projekcie rezolucji z dnia 8 czerwca 2011 r., we wniosku KE dotyczącym zmiany rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 nie zawarto żadnej propozycji dotyczącej ustanowienia europejskiego instrumentu ratingowego. Uważa się natomiast za właściwe ponowne zainicjowanie w przedmiotowym wniosku debaty na ten temat.
g) Inne ważne nowe punkty Inne nowe propozycje dotyczą kontroli metod ratingowych stosowanych przez agencje ratingowe sprawowanej przez EUNGiPW oraz objęcia odpowiedzialnością cywilną agencji ratingowych na podstawie zasady odwrócenia ciężaru dowodu.
Zasadniczo chodzi o bardzo ważne i powszechnie podzielane punkty, w przypadku których niektóre aspekty pozostają jednak do wyjaśnienia i ugruntowania, aby uniknąć niepożądanych skutków w momencie ich wdrażania.
3. Wnioski sprawozdawcy
Część poprawek zgłoszonych do tekstu KE jest zatem ukierunkowana na powyższe kwestie, natomiast inne poprawki mają na celu podniesienie kwestii, które nie zostały ujęte we wniosku dotyczącym nowego rozporządzenia, poprzez przedstawienie innowacyjnych sugestii oraz wskazania możliwych alternatywnych rozwiązań.
W szczególności poprawki te dotyczą:
1) zmiany obecnej definicji „ratingu kredytowego” jako „opinii” poprzez zastąpienie jej nową definicją opartą na ratingu uznanym za „działalność polegającą na świadczeniu usług informacyjnych”;
2) wprowadzenia zakazu niezamówionego ratingu długu państwowego oraz jednoczesnego wskazania lub ustanowienia przez KE niezależnego podmiotu, którego zadaniem będzie ocena wiarygodności kredytowej państw członkowskich UE;
3) konieczności przystąpienia do przeprowadzenia dokładnego przeglądu obowiązujących przepisów, wychodząc poza zakres nowego wniosku dotyczącego rozporządzenia, aby uchylić wszystkie przepisy, w których zobowiązuje się podmioty publiczne i prywatne do automatycznego uwzględniania ratingów i ich skutków (ze szczególnym odniesieniem do klauzul umownych, w których przewiduje się automatyczną sprzedaż papierów wartościowych w przypadku obniżenia ratingu oraz wcześniejszą spłatę, jeżeli rating spadnie poniżej określonego poziomu);
4) wprowadzenia zakazu udziałów krzyżowych w odniesieniu do kontroli kilku agencji ratingowych lub zarządzania nimi; wprowadzenia zakazu posiadania przez agencje ratingowe udziałów w ocenianych podmiotach oraz ich finansowania przez te agencje;
5) ograniczenia możliwych transakcji kupna lub fuzji przeprowadzanych przez agencje ratingowe, których wartość osiągnęła już znaczący poziom w obszarze działalności ratingowej w UE;
6) możliwości ustanowienia limitu udziałów w rynku w odniesieniu do ilości i wartości sporządzonych ratingów podmiotów finansowanych i produktów strukturyzowanych;
7) wyznaczenia EUNGiPW zadania przedstawiania co roku oceny skuteczności i zasadności działalności agencji ratingowych na podstawie precyzyjnie określonych kryteriów;
8) możliwości opracowania przez EUNGiPW nowych propozycji dotyczących modelów płatności zapewniających całkowite uniezależnienie wyboru i wynagrodzenia agencji ratingowych od ocenianego podmiotu.
Cel polega zatem zasadniczo na zainicjowaniu dyskusji, w której zostaną uwzględnione różne podejścia i opinie, ale która doprowadzi do nadania agencjom ratingowym odpowiedniego wymiaru, w którym oceny tych agencji będą uznawane za informacje do wzięcia pod uwagę, jednak w takim zakresie, aby nie posiadały one szczególnego „statusu” oraz nie wpływały automatycznie na działalność podmiotów gospodarczo-finansowych i instytucji publicznych, powodując procykliczne negatywne skutki. W tym względzie chodzi o wyeliminowanie sytuacji, w której zbyt często agencje ratingowe decydują jednostronnie o terminie i sposobie przekazywania informacji, które zresztą nie są w znaczącym stopniu nowe i odkrywcze, przede wszystkim jeżeli chodzi o analizę sytuacji państwa i perspektyw administracji publicznej.
3.5.2012
OPINIA Komisji Prawnej
dla Komisji Gospodarczej i Monetarnej
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych
( COM(2011)0747 – C7‑0420/2011 – 2011/0361(COD) )
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Cecilia Wikström
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
Przygotowując tę opinię dla Komisji Gospodarczej i Monetarnej, sprawozdawczyni starała się możliwie najbardziej skupić na podstawowych kompetencjach Komisji Prawnej. Oznacza to, że wiele kwestii, w których sprawozdawczyni ma co prawda zdecydowaną opinię o niektórych częściach wniosku, nie zostało jednak poruszonych w niniejszej opinii w celu zapewnienia zgodności z art. 49 ust. 2 Regulaminu. Ponadto Komisja Prawna podjęła decyzję o skupieniu się w swojej opinii jedynie na kwestii odpowiedzialności cywilnej w celu uzyskania powszechnego konsensusu w sprawie jednego z kluczowych elementów pozostających w zakresie jej uprawnień. Długie i odpowiednio przeprowadzone negocjacje między grupami politycznymi pozwoliły na osiągnięcie kompromisu w sprawie odpowiedzialności cywilnej; komisja wyraziła w tej kwestii niemalże jednomyślne poparcie.
Odpowiedzialność cywilna
Zapewnienie, że agencje ratingowe działają zgodnie z zasadami określonymi w omawianym rozporządzeniu, jest kwestią o ogromnym znaczeniu. Parlament, a w szczególności Komisja Prawna wzywa do wprowadzenia wspólnych przepisów z zakresu odpowiedzialności cywilnej w przypadku umyślnego oraz wynikającego z zaniedbania naruszenia przepisów omawianego rozporządzenia. To jednak nie oznacza, że wszystkie proponowane przepisy należy automatycznie uznać za możliwe do zaakceptowania.
Sprawozdawczyni uważa, że do stworzenia właściwej równowagi pomiędzy zainteresowanymi stronami i zapewnienia poszanowania podstawowych zasad prawnych konieczne są pewne zmiany.
Sprawozdawczyni pragnie wyjaśnić rolę EUNGiPW w odniesieniu do tej procedury. Przede wszystkim konieczne jest naniesienie poprawki technicznej do art. 24 ust. 2 lit. d) celem wprowadzenia terminu rażącego niedbalstwa w istniejących procedurach EUNGiPW dotyczących nadzoru agencji ratingowych. Pozwoliłoby to na dostosowanie obecnej procedury dotyczącej postępowania w sprawie naruszenia przepisów do terminologii stosowanej w nowych przepisach z zakresu odpowiedzialności cywilnej. Ponadto sprawozdawczyni proponuje usunięcie proponowanej definicji rażącego niedbalstwa jako poważnego zaniedbania ze strony agencji ratingowych, jako że definicja ta w żaden sposób nie przyczyniłaby się do zwiększenia przejrzystości, ponieważ nie zawiera ona wyjaśnienia, co stanowi „poważne zaniedbanie”.
Sprawozdawczyni pragnie również powiązać proponowane postępowanie w sprawie odpowiedzialności cywilnej z istniejącymi środkami nadzorczymi EUNGiPW. Proponuje ona zatem, aby sąd rozpatrujący sprawę występował z wnioskiem o wydanie opinii przez EUNGiPW – z wyjątkiem sytuacji, kiedy ewidentnie nie istnieje taka potrzeba – oraz uwzględniał wszystkie oficjalne decyzje wydane przez EUNGiPW. Pozwoliłoby to na ograniczenie ryzyka, że stanowiska zajęte przez EUNGiPW i przez sądy odnośnie do naruszenia przepisów rozporządzenia będą się różnić.
Sprawozdawczyni chciałaby wprowadzić poprawki do propozycji zmian w art. 35a ust. 4. Nie zgadza się ona, że należy przenieść na agencje ratingowe ciężar udowodnienia ich niewinności przy ustalaniu, czy dane naruszenie wywarło wpływ na wynik ratingu. Obowiązek wykazania, że na decyzję o inwestycji miał wpływ błędny rating kredytowy wynikający z naruszenia przepisów rozporządzenia przez agencję ratingową, powinien spoczywać na inwestorze, który twierdzi, że poniósł szkodę.
W celu zapewnienia odpowiedniej równowagi między stronami w odniesieniu do pozostałych zmian proponowanych przez komisję sprawozdawczyni proponuje, aby sądem właściwym był sąd państwa członkowskiego, w którym inwestor ponoszący szkodę miał miejsce stałego zamieszkania w chwili nastąpienia szkody.
POPRAWKI
Komisja Prawna zwraca się do Komisji Gospodarczej i Monetarnej, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o naniesienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:
Poprawka 1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 19 a (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 24 – ustęp 2 – litera d)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (19a) art. 24 ust. 2 lit. d) otrzymuje brzmienie: |
| „d) kwestię, czy naruszenia dopuszczono się umyślnie, w wyniku rażącego niedbalstwa lub w wyniku zaniedbania.” |
Uzasadnienie
Poprawka techniczna celem uwzględnienia nowej definicji rażącego niedbalstwa wprowadzonej przy okazji przeglądu rozporządzenia w analizie Rady Organów Nadzoru EUNGiPW.
Poprawka 2
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – punkt 20
Rozporządzenie (WE) nr 1060/2009
Artykuł 35 a
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. W przypadku gdy agencja ratingowa dopuści się, umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa, któregokolwiek naruszenia wymienionego w załączniku III, mającego wpływ na rating kredytowy, na którym opierał się inwestor podczas zakupu ocenianego instrumentu, inwestor ten może wnieść powództwo przeciwko tej agencji o naprawienie wyrządzonej mu szkody. | 1. W przypadku gdy agencja ratingowa dopuści się, umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa, któregokolwiek naruszenia wymienionego w załączniku III, mającego wpływ na rating kredytowy, na którym opierał się inwestor podczas zakupu ocenianego instrumentu, inwestor ten może wnieść powództwo przeciwko tej agencji o naprawienie wynikającej z tego wyrządzonej mu szkody. |
2. Uznaje się, że naruszenie wpływa na rating kredytowy, jeżeli rating kredytowy wystawiony przez agencję różni się od ratingu, który zostałaby wystawiony, gdyby agencja ratingowa nie popełniła tego naruszenia. | 2. Uznaje się, że naruszenie wpływa na rating kredytowy, jeżeli rating kredytowy wystawiony przez agencję różni się od ratingu, który zostałby wystawiony, gdyby agencja ratingowa nie popełniła tego naruszenia. |
3. Agencja ratingowa dopuszcza się rażącego niedbalstwa, jeśli poważnie zaniedbuje obowiązki nałożone na nią na mocy niniejszego rozporządzenia. | 3. Sąd rozpatrujący sprawę zwraca się do EUNGiPW – z wyjątkiem sytuacji, kiedy ewidentnie nie istnieje taka potrzeba – o wydanie opinii w sprawie danego naruszenia Każda oficjalna decyzja wydana przez EUNGiPW w omawianej sprawie jest uwzględniana przez sąd. |
4. Jeżeli inwestor ustali fakty, z których można wywnioskować, że agencja ratingowa dopuściła się naruszenia wymienionego w załączniku III, ciężar udowodnienia, że nie dopuściła się ona tego naruszenia lub że naruszenie to nie miało wpływu na wystawiony rating kredytowy, spoczywa na agencji ratingowej. | 4. Jeżeli inwestor wnosi powództwo przeciwko agencji ratingowej w związku z wyrządzoną mu szkodą spowodowaną ratingiem kredytowym wystawionym przy naruszeniu niniejszego rozporządzenia, na inwestorze spoczywa ciężar dowodu, że naruszenie miało wpływ na wystawiony rating kredytowy, który z kolei wpłynął na decyzję inwestycyjną inwestora. |
5. Odpowiedzialność cywilna, o której mowa w ust. 1, nie może zostać z góry wyłączona lub ograniczona w drodze umowy. Wszelkie klauzule umowne, które z góry wyłączają lub ograniczają odpowiedzialność cywilną, uznaje się za nieważne. | 5. Odpowiedzialność cywilna, o której mowa w ust. 1, nie może zostać z góry wyłączona lub ograniczona w drodze umowy. Wszelkie klauzule umowne, które z góry wyłączają lub ograniczają odpowiedzialność cywilną, uznaje się za nieważne. |
| 6. Sądem właściwym jest sąd państwa członkowskiego, w którym inwestor ponoszący szkodę miał miejsce stałego zamieszkania w chwili jej nastąpienia. |
PROCEDURA
Tytuł | Zmiana rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych | |||
Odsyłacze | COM(2011)0747 – C7-0420/2011 – 2011/0361(COD) | |||
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia na posiedzeniu | ECON 30.11.2011 |
|
|
|
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu | JURI 30.11.2011 |
|
|
|
Sprawozdawca(y) Data powołania | Cecilia Wikström 21.11.2011 |
|
|
|
Rozpatrzenie w komisji | 25.1.2012 |
|
|
|
Data przyjęcia | 26.4.2012 |
|
|
|
Wynik głosowania końcowego | +: –: 0: | 23 1 0 | ||
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego | Raffaele Baldassarre, Sebastian Valentin Bodu, Françoise Castex, Christian Engström, Marielle Gallo, Giuseppe Gargani, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Sajjad Karim, Antonio López-Istúriz White, Jiří Maštálka, Bernhard Rapkay, Evelyn Regner, Francesco Enrico Speroni, Dimitar Stoyanov, Rebecca Taylor, Alexandra Thein, Cecilia Wikström, Tadeusz Zwiefka | |||
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego | Piotr Borys, Sergio Gaetano Cofferati, Vytautas Landsbergis, Eva Lichtenberger, Axel Voss | |||
Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego | Karin Kadenbach | |||
PROCEDURA
Tytuł | Zmiana rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych | |||
Odsyłacze | COM(2011)0747 – C7-0420/2011 – 2011/0361(COD) | |||
Data przedstawienia w PE | 15.11.2011 |
|
|
|
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia na posiedzeniu | ECON 30.11.2011 |
|
|
|
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu | IMCO 30.11.2011 | JURI 30.11.2011 |
|
|
Opinia niewydana Data decyzji | IMCO 29.2.2012 |
|
|
|
Sprawozdawca(y) Data powołania | Leonardo Domenici 10.5.2011 |
|
|
|
Rozpatrzenie w komisji | 20.12.2011 | 29.2.2012 | 26.4.2012 |
|
Data przyjęcia | 19.6.2012 |
|
|
|
Wynik głosowania końcowego | +: –: 0: | 38 5 3 | ||
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego | Burkhard Balz, Elena Băsescu, Sharon Bowles, Udo Bullmann, George Sabin Cutaş, Leonardo Domenici, Derk Jan Eppink, Diogo Feio, Markus Ferber, Jean-Paul Gauzès, Sven Giegold, Sylvie Goulard, Gunnar Hökmark, Syed Kamall, Othmar Karas, Wolf Klinz, Jürgen Klute, Rodi Kratsa-Tsagaropoulou, Philippe Lamberts, Werner Langen, Astrid Lulling, Hans-Peter Martin, Arlene McCarthy, Sławomir Witold Nitras, Ivari Padar, Alfredo Pallone, Anni Podimata, Antolín Sánchez Presedo, Olle Schmidt, Edward Scicluna, Peter Simon, Peter Skinner, Theodor Dumitru Stolojan, Kay Swinburne, Sampo Terho, Marianne Thyssen, Ramon Tremosa i Balcells, Pablo Zalba Bidegain | |||
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego | Sari Essayah, Ashley Fox, Roberto Gualtieri, Olle Ludvigsson, Marisa Matias, Mario Mauro, Sirpa Pietikäinen, Emilie Turunen | |||
Data złożenia | 28.6.2012 | |||