Έγγραφο συνόδου

 

A7-0280/2012

16.10.2012

***I

ΕΚΘΕΣΗ

σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την εναλλακτική επίλυση καταναλωτικών διαφορών και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 και της οδηγίας 2009/22/ΕΚ (οδηγία ΕΕΚΔ)

( COM(2011)0793 – C7-0454/2011– 2011/0373(COD) )

Επιτροπή Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών

Εισηγητής: Louis Grech

  Συντάκτης γνωμοδότησης (*):

  Cristian Silviu Buşoi, Επιτροπή Νομικών Θεμάτων

 

  (*) Συνδεδεμένη επιτροπή – Άρθρο 50 του Κανονισμού

PR_COD_1amCom

 

 

 

Υπόμνημα για τα χρησιμοποιούμενα σύμβολα

  *  Διαδικασία διαβούλευσης

  ***  Διαδικασία έγκρισης

  ***I  Συνήθης νομοθετική διαδικασία (πρώτη ανάγνωση)

  ***II  Συνήθης νομοθετική διαδικασία (δεύτερη ανάγνωση)

  ***III  Συνήθης νομοθετική διαδικασία (τρίτη ανάγνωση)

 

(Η ενδεικνυόμενη διαδικασία στηρίζεται στη νομική βάση που προτείνεται στο σχέδιο πράξης)

 

 

 

 

 

Τροπολογίες σε σχέδιο πράξης

Στις τροπολογίες του Κοινοβουλίου η σήμανση των αλλαγών στο σχέδιο πράξης γίνεται με έντονους πλάγιους χαρακτήρες. Η σήμανση με απλά πλάγια απευθύνεται στις τεχνικές υπηρεσίες και αφορά τα στοιχεία του σχεδίου πράξης για τα οποία προτείνεται διόρθωση εν όψει της επεξεργασίας του τελικού κειμένου (για παράδειγμα,. στοιχεία εμφανώς λανθασμένα ή που έχουν παραλειφθεί σε μία γλωσσική έκδοση). Αυτές οι προτάσεις διόρθωσης υπόκεινται στη συγκατάθεση των αρμόδιων τεχνικών υπηρεσιών.

 

Η επικεφαλίδα κάθε τροπολογίας σχετικής με υπάρχουσα πράξη, την οποία το σχέδιο πράξης προτίθεται να τροποποιήσει, φέρει μία τρίτη και μία τέταρτη σειρά που προσδιορίζουν αντίστοιχα την ισχύουσα πράξη και την τροποποιημένη διάταξή της. Τα τμήματα που λαμβάνονται από διάταξη υπάρχουσας πράξης την οποία το Κοινοβούλιο επιθυμεί να τροποποιήσει, ενώ το σχέδιο πράξης δεν έχει τροποποιήσει, σημαίνονται με έντονους χαρακτήρες. Ενδεχόμενες διαγραφές που αφορούν τα τμήματα αυτά σημαίνονται ως εξής: [...].

 

 

 

 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Σελίδα

ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ  5

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ  87

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΝΟΜΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ  91

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων  100

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ  138

 

 

ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την εναλλακτική επίλυση καταναλωτικών διαφορών και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 και της οδηγίας 2009/22/ΕΚ (οδηγία ΕΕΚΔ)

( COM(2011)0793 – C7-0454/2011– 2011/0373(COD) )

 

(Συνήθης νομοθετική διαδικασία: πρώτη ανάγνωση)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

–  έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής προς το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ( COM(2012)0793 ),

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 294, παράγραφος 2 και το άρθρο 114 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τα οποία του υποβλήθηκε η πρόταση από την Επιτροπή (C7-0454/2011),

–  έχοντας υπόψη την γνωμοδότηση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων σχετικά με την προτεινόμενη νομική βάση,

–  έχοντας υπόψη το άρθρο 294 παράγραφος 3 και το άρθρο 169 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

–  έχοντας υπόψη τις αιτιολογημένες γνώμες που απηύθηναν, στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου (αριθ. 2) σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και αναλογικότητας, η Άνω Βουλή των Κάτω Χωρών και το γερμανικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, στις οποίες υποστηρίζεται ότι το σχέδιο νομοθετικής πράξης δεν τηρεί την αρχή της επικουρικότητας,

–  έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 28ης Μαρτίου 2012[1],

–  έχοντας υπόψη τα άρθρα 55 και 37 του Κανονισμού του,

–  έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών και τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων ( A7-0280/2012 ),

1.  εγκρίνει τη θέση του σε πρώτη ανάγνωση όπως παρατίθεται κατωτέρω·

2.  καλεί την Επιτροπή να του υποβάλει εκ νέου την πρόταση, αν προτίθεται να της επιφέρει σημαντικές τροποποιήσεις ή να την αντικαταστήσει με νέο κείμενο·

3.  αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει τη θέση του Κοινοβουλίου στο Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα εθνικά κοινοβούλια.

 

Τροπολογία    1

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική αναφορά 1

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 114,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως τα άρθρα 114 και 169,

 

Τροπολογία  2

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 1

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(1) Το άρθρο 169 παράγραφος 1 και το άρθρο 169 παράγραφος 2 στοιχείο α) της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) προβλέπουν ότι η Ένωση πρέπει να συμβάλλει στην επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών με μέτρα που θεσπίζει σύμφωνα με το άρθρο 114. Το άρθρο 38 του Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει ότι οι πολιτικές της Ένωσης διασφαλίζουν υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών.

(1) Το άρθρο 169, παράγραφος 1 και το άρθρο 169, παράγραφος 2, στοιχείο α) της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) προβλέπουν ότι η Ένωση πρέπει να συμβάλλει στην επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών, μεταξύ άλλων με μέτρα που θεσπίζει σύμφωνα με το άρθρο 114. Το άρθρο 38 του Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει ότι οι πολιτικές της Ένωσης διασφαλίζουν υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών.

 

Τροπολογία    3

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 2

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(2) Σύμφωνα με το άρθρο 26 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει έναν χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα, στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και των υπηρεσιών. Για να μπορούν οι καταναλωτές να έχουν εμπιστοσύνη στην εσωτερική αγορά και να αξιοποιούν πλήρως τα οφέλη που τους προσφέρει, πρέπει να έχουν πρόσβαση σε απλούς και χαμηλού κόστους τρόπους επίλυσης των διαφορών που ανακύπτουν από την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών. Αυτό ισχύει τόσο για τις μη ηλεκτρονικές όσο και για τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, ιδίως μάλιστα όταν οι καταναλωτές κάνουν διασυνοριακές αγορές.

(2) Σύμφωνα με το άρθρο 26, παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει έναν χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα, στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και των υπηρεσιών. Η εσωτερική αγορά πρέπει να παρέχει στους καταναλωτές προστιθέμενη αξία υπό μορφή καλύτερης ποιότητας, μεγαλύτερης ποικιλίας, λογικών τιμών και υψηλών προτύπων ασφάλειας για τα αγαθά και τις υπηρεσίες, στοιχεία που θα προωθήσουν ένα υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών.

Αιτιολόγηση

Αποσαφηνίζει τα απτά οφέλη που πρέπει να παρέχει η εσωτερική αγορά στους καταναλωτές.

 

Τροπολογία    4

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 2 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(2α) Η κατάτμηση της εσωτερικής αγοράς βλάπτει την ανταγωνιστικότητα, την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης στην Ένωση. Η εξάλειψη των άμεσων και έμμεσων εμποδίων στην εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και η ενίσχυση της εμπιστοσύνης των πολιτών είναι απαραίτητες για την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς.

Αιτιολόγηση

Η εσωτερική αγορά έχει προορισμό να αποτελέσει έναν χώρο που διαπερνά τα εθνικά σύνορα και όπου οι πολίτες και οι επιχειρήσεις μπορούν να μετακινούνται και να ασκούν τα δικαιώματά τους, αλλά ο μεγάλος βαθμός κατάτμησης προξενεί ατέλειες που αποθαρρύνουν τους πολίτες.

 

Τροπολογία    5

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 2 γ (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(2γ) Η εξασφάλιση της πρόσβασης σε απλούς, αποτελεσματικούς, πρόσφορους και χαμηλού κόστους τρόπους επίλυσης των εγχώριων και διασυνοριακών διαφορών που ανακύπτουν από την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών, θα πρέπει να παρέχει οφέλη στους καταναλωτές και συνεπώς να ενισχύει την εμπιστοσύνη τους στην αγορά. Τέτοιου είδους πρόσβαση θα πρέπει να ισχύει τόσο για τις μη ηλεκτρονικές όσο και για τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, ιδίως μάλιστα όταν οι καταναλωτές κάνουν διασυνοριακές αγορές.

Αιτιολόγηση

Η ενίσχυση της εμπιστοσύνης των πολιτών στη δυνατότητα έννομης προστασίας τους σε ολόκληρη την Ένωση θα αύξανε τη συμμετοχή τους στην αγορά, παρέχοντάς τους πρόσβαση σε ευρύτερο φάσμα προϊόντων και τονώνοντας την οικονομική ανάπτυξη.

 

Τροπολογία    6

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 3

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(3) Η εναλλακτική επίλυση διαφορών προσφέρει εύκολη, γρήγορη και χαμηλού κόστους εξωδικαστική επίλυση των διαφορών που αναφύονται μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων. Ωστόσο, η εναλλακτική επίλυση διαφορών δεν είναι ακόμη επαρκώς ανεπτυγμένη σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για να μπορούν οι καταναλωτές να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητες που προσφέρει, είναι απαραίτητο να υπάρχουν μηχανισμοί εναλλακτικής επίλυσης διαφορών για όλα τα είδη καταναλωτικών διαφορών, τα επίπεδα ποιότητας των διαδικασιών ΕΕΔ να είναι ταυτόσημα και οι καταναλωτές και οι έμποροι να γνωρίζουν τις εν λόγω διαδικασίες. Είναι επίσης απαραίτητο οι φορείς ΕΕΔ να χειρίζονται τις διασυνοριακές διαφορές αποτελεσματικά.

(3) Η εναλλακτική επίλυση διαφορών προσφέρει εύκολη, γρήγορη και χαμηλού κόστους εξωδικαστική επίλυση των διαφορών που αναφύονται μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων. Ωστόσο, η εναλλακτική επίλυση διαφορών δεν είναι ακόμη επαρκώς ανεπτυγμένη και συστηματική σε όλα τα κράτη μέλη. Είναι λυπηρό το γεγονός ότι, παρά τη σύσταση της Επιτροπής 98/257/ΕΚ της 30ής Μαρτίου 1998 σχετικά με τις αρχές που διέπουν τα αρμόδια όργανα για την εξώδικη επίλυση των διαφορών κατανάλωσης1, και τη σύσταση της Επιτροπής 2001/310/ΕΚ της 4ης Απριλίου 2001 περί αρχών για τα εξωδικαστικά όργανα συναινετικής επίλυσης καταναλωτικών διαφορών2, οι μηχανισμοί εναλλακτικής επίλυσης διαφορών δεν έχουν δημιουργηθεί με πρόσφορο τρόπο και δεν λειτουργούν ικανοποιητικά σε όλες τις γεωγραφικές περιοχές ή επιχειρηματικούς τομείς στην Ένωση. Οι καταναλωτές και οι έμποροι εξακολουθούν να μη γνωρίζουν τους υπάρχοντες μηχανισμούς εναλλακτικής επίλυσης διαφορών, και μικρό μόνο ποσοστό των πολιτών γνωρίζει πώς να υποβάλλει καταγγελία σε φορέα ΕΕΔ.

 

_____________

 

1 ΕΕ L 115, 17.4.1998, σ. 31.

 

2 ΕΕ L 109, 19.4.2001, σ. 56.

 

Τροπολογία    7

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 3 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(3α) Τα απομένοντα εμπόδια και χάσματα, όπως η έλλειψη πληροφόρησης, η άνιση γεωγραφική και τομεακή ανάπτυξη των συστημάτων εναλλακτικής επίλυσης διαφορών (ΕΕΔ) και το κατακερματισμένο και ασυντόνιστο νομοθετικό πλαίσιο, παρακωλύουν την ικανότητα του καταναλωτή να αγοράσει με εμπιστοσύνη, ιδίως διασυνοριακά. Για τους ίδιους λόγους, οι έμποροι αποφεύγουν ενδεχομένως να πωλούν σε καταναλωτές σε άλλα κράτη μέλη που δεν προσφέρουν επαρκή πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας διαδικασίες ΕΕΔ. Επιπλέον, οι έμποροι που είναι εγκατεστημένοι σε ένα κράτος μέλος το οποίο δεν διαθέτει επαρκώς ποιοτικές διαδικασίες ΕΕΔ έχουν ανταγωνιστικό μειονέκτημα σε σχέση με τους εμπόρους που έχουν πρόσβαση σε τέτοιες διαδικασίες και, ως εκ τούτου, μπορούν να επιλύσουν ταχύτερα και φθηνότερα καταναλωτικές διαφορές. Οι αποκλίσεις σε σχέση με την κάλυψη από την ΕΕΔ, την ποιότητα αυτής και την σχετική ευαισθητοποίηση που παρατηρούνται στα κράτη μέλη αποτελούν εμπόδιο για την ενιαία αγορά και καθιστούν απαραίτητη την ανάληψη δράσης σε επίπεδο Ένωσης. Η παρούσα οδηγία πρέπει να θεσπίσει ελάχιστα ποιοτικά πρότυπα για τους φορείς ΕΕΔ που θα πρέπει να εγγυώνται το ίδιο επίπεδο προστασίας και ίσα δικαιώματα των καταναλωτών τόσο στις εγχώριες όσο και στις διασυνοριακές διαφορές. Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εμποδίζει τα κράτη μέλη να θεσπίσουν ή να διατηρήσουν κανόνες που υπερβαίνουν τα όρια των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.

Αιτιολόγηση

Τα μεγάλα νομοθετικά, εφαρμοστικά και πληροφοριακά κενά εντός της Αγοράς σημαίνουν ότι αυτή δεν αξιοποιεί πλήρως τις δυνατότητές της. Ειδικότερα, η πολύ άνιση ανάπτυξη της ΕΕΔ απαιτεί την ανάληψη δράσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι καταναλωτές θα έχουν ισότιμη πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας διαδικασίες ΕΕΔ.

 

Τροπολογία    8

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 3 β (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(3β) Για να μπορούν οι καταναλωτές να επωφελούνται πλήρως από τις δυνατότητες που προσφέρει η εσωτερική αγορά, θα πρέπει να υπάρχουν διαδικασίες ΕΕΔ για όλα τα είδη εγχώριων και διασυνοριακών διαφορών που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία. Οι διαδικασίες ΕΕΔ θα πρέπει να τηρούν τα ελάχιστα επίπεδα ποιότητας σε ολόκληρη την Ένωση και οι καταναλωτές και οι έμποροι θα πρέπει να γνωρίζουν την ύπαρξη των εν λόγω διαδικασιών. Λόγω της αύξησης του διασυνοριακού εμπορίου και της διασυνοριακής κυκλοφορίας προσώπων, είναι επίσης σημαντικό οι φορείς ΕΕΔ να χειρίζονται τις διασυνοριακές διαφορές αποτελεσματικά.

 

Τροπολογία    9

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 3 γ (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(3γ) Όπως υποστηρίζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα ψηφίσματά του της 25ης Οκτωβρίου 2011 σχετικά με εναλλακτικούς τρόπους επίλυσης των διαφορών σε θέματα αστικού, εμπορικού και οικογενειακού δικαίου1 και της 20ής Μαΐου 2010 σχετικά με την υλοποίηση μιας ενιαίας αγοράς για τους καταναλωτές και τους πολίτες2, κάθε ολιστική και επωφελής για τους πολίτες προσέγγιση στο θέμα της ενιαίας αγοράς χρειάζεται να αναπτύξει κατά προτεραιότητα ένα απλό, ολιγοδάπανο, πρόσφορο και προσιτό σύστημα έννομης προστασίας.

 

__________

 

1 Εγκριθέντα κείμενα, P7_TA(2011)0449

 

2 ΕΕ C 161 E, 31.5.2011, σ. 84.

Αιτιολόγηση

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει επανειλημμένα ζητήσει τη θέσπιση νομοθεσίας που να εγγυάται την πρόσβαση στην εναλλακτική επίλυση καταναλωτικών διαφορών.

 

Τροπολογία    10

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 4

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(4) Στην πράξη της για την ενιαία αγορά, η Επιτροπή επισήμανε τη νομοθεσία για την εναλλακτική επίλυση διαφορών, που εμπεριέχει μια διάσταση ηλεκτρονικού εμπορίου, ως έναν από τους δώδεκα μοχλούς για την τόνωση της ανάπτυξης και την ενίσχυση της εμπιστοσύνης στην ενιαία αγορά.

(4) Στην πράξη της για την ενιαία αγορά, η Επιτροπή επισήμανε τη νομοθεσία για την εναλλακτική επίλυση διαφορών, που εμπεριέχει μια διάσταση ηλεκτρονικού εμπορίου, ως έναν από τους δώδεκα μοχλούς για την τόνωση της ανάπτυξης, την ενίσχυση της εμπιστοσύνης και την επίτευξη προόδου όσον αφορά την ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς.

 

Τροπολογία    11

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 5

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(5) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να λάβουν, έως το τέλος του 2012, μια πρώτη δέσμη μέτρων προτεραιότητας για να δοθεί νέα ώθηση στην ενιαία αγορά.

(5) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να λάβουν, έως το τέλος του 2012, μια πρώτη δέσμη μέτρων προτεραιότητας για να δοθεί νέα ώθηση στην ενιαία αγορά. Το Συμβούλιο έχει επισημάνει τη σημασία του ηλεκτρονικού εμπορίου και έχει συμφωνήσει ότι τα συστήματα εναλλακτικής επίλυσης καταναλωτικών διαφορών πρέπει να είναι σε θέση να προσφέρουν μια φθηνή, απλή και γρήγορη λύση τόσο για τους καταναλωτές όσο για και τους εμπόρους. Η επιτυχής υλοποίηση αυτού του σχεδίου απαιτεί αδιάλειπτη πολιτική δέσμευση και την υποστήριξη όλων των ενδιαφερομένων, χωρίς να παραβλάπτεται η προσιτότητα, η διαφάνεια, η ευελιξία, η ταχύτητα και η ποιότητα της διαδικασίας λήψης αποφάσεων των φορέων ΕΕΔ που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

Αιτιολόγηση

Η πλήρης αξιοποίηση των δυνατοτήτων της ΕΕΔ θα απαιτήσει σταθερή δέσμευση και συμμετοχή εκ μέρους της Επιτροπής, του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη χρειάζεται να επιβλέπουν την ενδεδειγμένη εφαρμογή της οδηγίας.

 

Τροπολογία    12

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 5 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(5α) Δεδομένης της αυξανόμενης σπουδαιότητας του ηλεκτρονικού εμπορίου, και ιδίως του διασυνοριακού εμπορίου, ως πυλώνα της οικονομικής δραστηριότητας στην Ένωση, ένα εύρυθμο σύστημα ΕΕΔ και ένα δεόντως ολοκληρωμένο πλαίσιο ηλεκτρονικής επίλυσης διαφορών για τις ηλεκτρονικές συμβατικές διαφορές είναι αναγκαία προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της πράξης για την ενιαία αγορά, δηλαδή η ενίσχυση της εμπιστοσύνης των πολιτών στην εσωτερική αγορά.

Αιτιολόγηση

Το διαδικτυακό εμπόριο έχει γίνει σημαντικός πυλώνας της οικονομικής δραστηριότητας στην ΕΕ, αλλά πολλοί καταναλωτές και έμποροι διστάζουν να αγοράζουν και να πουλήσουν μέσω διαδικτύου, επειδή φοβούνται ότι δεν θα έχουν έννομη προστασία σε περίπτωση που ανακύψει διαφορά.

 

Τροπολογία    13

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 5 β (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(5β) Η παρούσα οδηγία και ο κανονισμός …* του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της …** για την ηλεκτρονική επίλυση καταναλωτικών διαφορών (κανονισμός ΗΕΚΔ) αποτελούν δύο αλληλοσυνδεόμενες και συμπληρωματικές πράξεις. Η πλατφόρμα ΗΕΚΔ είναι ένα εργαλείο που προορίζεται να παράσχει στους καταναλωτές και στους εμπόρους ένα ενιαίο σημείο εισόδου για την εξώδικη επίλυση διαφορών που προκύπτουν από ηλεκτρονικές συναλλαγές, υποστηριζόμενο από τη διαθεσιμότητα ποιοτικών φορέων ΕΕΔ σε ολόκληρη την Ένωση. Η εύρυθμη λειτουργία της πλατφόρμας ΗΕΚΔ είναι εφικτή μόνο εφόσον επιτευχθεί πλήρης κάλυψη από την ΕΕΔ.

 

_____________

 

* ΕΕ: να εισαχθεί ο αριθμός αναφοράς.

 

** ΕΕ: να εισαχθεί η ημερομηνία έκδοσης.

 

Τροπολογία    14

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 6

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(6) Η ανάπτυξη ενός λειτουργικού συστήματος εναλλακτικής επίλυσης διαφορών στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αναγκαία για την ενίσχυση της εμπιστοσύνης των καταναλωτών στη λιανική εσωτερική αγορά, περιλαμβανομένου και του τομέα του ηλεκτρονικού εμπορίου. Η εν λόγω ανάπτυξη θα πρέπει να στηρίζεται στις υπάρχουσες στα κράτη μέλη διαδικασίες εναλλακτικής επίλυσης διαφορών και να σέβεται τις εθνικές νομικές παραδόσεις τους.

(6) Η ανάπτυξη ενός λειτουργικού συστήματος εναλλακτικής επίλυσης διαφορών στην Ένωση είναι αναγκαία για την ενίσχυση της εμπιστοσύνης των καταναλωτών στη εσωτερική αγορά, περιλαμβανομένου και του τομέα του ηλεκτρονικού εμπορίου, καθώς και για την υλοποίηση των δυνατοτήτων και ευκαιριών του διασυνοριακού και ηλεκτρονικού εμπορίου. Η εν λόγω ανάπτυξη θα πρέπει να στηρίζεται στις υπάρχουσες στα κράτη μέλη διαδικασίες εναλλακτικής επίλυσης διαφορών και να σέβεται τις εθνικές νομικές παραδόσεις τους. Τόσο οι υπάρχοντες όσο και οι νεοσύστατοι λειτουργικοί φορείς επίλυσης διαφορών που συμμορφώνονται προς τα ελάχιστα ποιοτικά κριτήρια της παρούσας οδηγίας πρέπει να μνημονεύονται ως «φορείς ΕΕΔ». Η διάδοση της ΕΕΔ μπορεί επίσης να αποδειχθεί σημαντική στις χώρες όπου υπάρχει μεγάλη συσσώρευση υποθέσεων που εκκρεμούν ενώπιον των δικαστηρίων, γεγονός που δεν επιτρέπει στους πολίτες της ΕΕ να κάνουν χρήση του δικαιώματός τους σε δίκαιη δίκη εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος.

Αιτιολόγηση

Προκειμένου να υπάρχουν ίσοι όροι ανταγωνισμού, οι φορείς ΕΕΔ, όπως ορίζονται στην παρούσα οδηγία, μπορεί να είναι νεοσύστατοι ή να είναι προϋπάρχοντες φορείς επίλυσης διαφορών που προσαρμόζονται για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.

 

 

Τροπολογία    15

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 7

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(7) Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να εφαρμόζεται στις συμβατικές διαφορές μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων οι οποίες προκύπτουν από την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών σε όλους τους οικονομικούς τομείς. Θα πρέπει να περιλαμβάνονται οι καταγγελίες που υποβάλλονται από καταναλωτές κατά εμπόρων, αλλά και οι καταγγελίες που υποβάλλονται από εμπόρους κατά καταναλωτών. Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις διαφορές μεταξύ εμπόρων· ωστόσο, δεν θα πρέπει να εμποδίζει τα κράτη μέλη να θεσπίσουν διατάξεις ή να διατηρήσουν τυχόν ισχύουσες διατάξεις για διαδικασίες εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών αυτού του είδους.

(7) Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να εφαρμόζεται στις συμβατικές διαφορές μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων οι οποίες προκύπτουν από την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών, είτε ηλεκτρονική είτε μη, συμπεριλαμβανομένης της παροχής ψηφιακού περιεχομένου έναντι αμοιβής, σε όλους τους οικονομικούς τομείς. Δεν πρέπει να εφαρμόζεται σε υπηρεσίες κοινής ωφελείας μη οικονομικού χαρακτήρα, ανεξαρτήτως της νομικής σχέσης μεταξύ εμπόρου και καταναλωτή. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να εφαρμόζεται στις καταγγελίες που υποβάλλονται από καταναλωτές κατά εμπόρων. Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται ούτε στις καταγγελίες που υποβάλλονται από εμπόρους κατά καταναλωτών ούτε στις διαφορές μεταξύ εμπόρων· ωστόσο, η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εμποδίζει τα κράτη μέλη να θεσπίσουν διατάξεις ή να διατηρήσουν τυχόν ισχύουσες διατάξεις για διαδικασίες εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών αυτού του είδους.

 

Τροπολογία    16

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 10

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(10) Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να υπερισχύει κάθε νομοθετικής πράξης της Ένωσης η οποία περιέχει διατάξεις που στοχεύουν στην ενθάρρυνση της ίδρυσης φορέων ΕΕΔ σε συγκεκριμένο τομέα. Όταν η ειδική νομοθεσία κάποιου τομέα επιβάλλει την ίδρυση φορέων αυτού του είδους, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να υπερισχύει μόνο στον βαθμό που η εν λόγω νομοθεσία δεν εξασφαλίζει τουλάχιστον ισοδύναμο επίπεδο προστασίας των καταναλωτών.

(10) Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να υπερισχύει κάθε νομοθετικής πράξης της Ένωσης η οποία περιέχει διατάξεις που στοχεύουν στην ενθάρρυνση της ίδρυσης φορέων ΕΕΔ σε συγκεκριμένο τομέα. Όταν η ειδική νομοθεσία κάποιου τομέα επιβάλλει την ίδρυση φορέων ΕΕΔ, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να υπερισχύει μόνο στον βαθμό που η τομεακή νομοθεσία δεν εξασφαλίζει τουλάχιστον ισοδύναμο επίπεδο προστασίας των καταναλωτών.

 

 

Τροπολογία    17

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 11

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(11) Οι φορείς ΕΕΔ παρουσιάζουν πολύ μεγάλη ποικιλία στην Ένωση αλλά και μέσα στα κράτη μέλη. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να καλύπτει κάθε φορέα που ιδρύεται σε μόνιμη βάση και παρέχει υπηρεσίες επίλυσης διαφορών μέσω διαδικασίας ΕΕΔ. Διαδικασία διαιτησίας που δημιουργείται εκτός του πλαισίου ενός φορέα ΕΕΔ σε βάση ad hoc για μία και μόνη διαφορά μεταξύ ενός καταναλωτή και ενός εμπόρου δεν πρέπει να θεωρείται διαδικασία ΕΕΔ.

(11) Οι φορείς ΕΕΔ παρουσιάζουν πολύ μεγάλη ποικιλία στην Ένωση αλλά και μέσα στα κράτη μέλη. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να καλύπτει κάθε φορέα που ιδρύεται σε μόνιμη βάση και παρέχει υπηρεσίες επίλυσης διαφορών μέσω διαδικασίας ΕΕΔ που έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη και περιλαμβάνεται σε κατάλογο σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 της παρούσας οδηγίας. Διαδικασία διαιτησίας που δημιουργείται εκτός του πλαισίου ενός φορέα ΕΕΔ σε βάση ad hoc για μία και μόνη διαφορά μεταξύ ενός καταναλωτή και ενός εμπόρου δεν πρέπει να θεωρείται διαδικασία ΕΕΔ.

Αιτιολόγηση

Οι πάροχοι ΕΕΔ που δεν επιλέγουν να καταστούν φορείς ΕΕΔ δυνάμει της παρούσας οδηγίας δεν θα πρέπει να επηρεάζονται από τις διατάξεις της οδηγίας.

 

Τροπολογία    18

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 11 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(11α) Οι διαδικασίες ΕΕΔ παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές τόσο στην Ένωση όσο και εντός των κρατών μελών. Ορισμένες φορές έχουν την μορφή διαδικασίας κατά την οποία ο φορέας επίλυσης διαφορών φέρνει τα μέρη σε επαφή με σκοπό τη διευκόλυνση της εξεύρεσης φιλικής λύσης, άλλες φορές την μορφή διαδικασίας κατά την οποία ο φορέας επίλυσης διαφορών προτείνει λύση και άλλες φορές την μορφή διαδικασίας κατά την οποία ο φορέας επίλυσης διαφορών επιβάλλει λύση. Μπορούν επίσης να λάβουν την μορφή συνδυασμού δύο ή περισσοτέρων τέτοιων διαδικασιών. Η παρούσα οδηγία δεν πρέπει να θίγει την μορφή των διαδικασιών ΕΕΔ στα κράτη μέλη.

 

Τροπολογία    19

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 12

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(12) Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σε διαδικασίες ενώπιον φορέων επίλυσης διαφορών στους οποίους τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την επίλυση των διαφορών είναι αποκλειστικά και μόνο υπάλληλοι του εμπόρου ούτε σε διαδικασίες ενώπιον συστημάτων διερεύνησης καταναλωτικών καταγγελιών που τα διαχειρίζεται ο έμπορος. Δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις απευθείας διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών. Επιπλέον, δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις προσπάθειες που καταβάλλει ο δικαστής για την επίλυση της διαφοράς κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας που αφορά την εν λόγω διαφορά.

(12) Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σε διαδικασίες ενώπιον φορέων επίλυσης διαφορών στους οποίους τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την επίλυση των διαφορών είναι υπάλληλοι του εμπόρου ή λαμβάνουν οποιασδήποτε μορφής αμοιβή αποκλειστικά από αυτόν, ή από επιχειρηματική ή επαγγελματική ένωση της οποίας είναι μέλος ο έμπορος, εκτός και αν οι εν λόγω φορείς συμμορφώνονται απολύτως με τις ποιοτικές απαιτήσεις που καθορίζονται στο Κεφάλαιο ΙΙ της παρούσας οδηγίας και τηρούν τις αυστηρές επιπρόσθετες ρήτρες ανεξαρτησίας που ορίζονται στο άρθρο 2, παράγραφος 2a. Φορείς ΕΕΔ που παρέχουν επίλυση διαφορών μέσω τέτοιων διαδικασιών θα πρέπει να υπόκεινται σε τακτική αξιολόγηση της συμμόρφωσής τους με τις ποιοτικές απαιτήσεις που ορίζονται στην παρούσα οδηγία, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών επιπρόσθετων απαιτήσεων που διασφαλίζουν την ανεξαρτησία τους.

 

 

Τροπολογία    20

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 12 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(12α) Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σε διαδικασίες ενώπιον συστημάτων διερεύνησης καταναλωτικών καταγγελιών που τα διαχειρίζεται ο έμπορος ούτε στις απευθείας διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών. Επιπλέον, δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις προσπάθειες που καταβάλλει ο δικαστής για την επίλυση της διαφοράς κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας που αφορά την εν λόγω διαφορά.

 

Τροπολογία    21

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 12 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(12α) Η οδηγία 2008/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, για ορισμένα θέματα διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις1 ήδη θεσπίζει το πλαίσιο για συστήματα διαμεσολάβησης σε επίπεδο Ένωσης, ιδίως όσον αφορά διασυνοριακές διαφορές, χωρίς να εμποδίζει την εφαρμογή του σε εσωτερικά συστήματα διαμεσολάβησης. Η εν λόγω οδηγία συμπληρώνει το σύστημα αυτό όσον αφορά άλλες διαδικασίες εναλλακτικής επίλυσης διαφορών.

 

_______________________________

1 ΕΕ L 136, 24.5.2008, σ. 3.

 

Τροπολογία    22

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 13

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(13) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν ότι οι διαφορές που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία μπορούν να παραπεμφθούν σε φορέα ΕΕΔ ο οποίος πληροί τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εκπληρώσουν την υποχρέωση αυτή στηριζόμενα στους υπάρχοντες φορείς ΕΕΔ και προσαρμόζοντας το πεδίο εφαρμογής τους, αν αυτό είναι απαραίτητο, ή προβλέποντας τη δημιουργία νέων φορέων ΕΕΔ. Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να υποχρεώνει τα κράτη μέλη να δημιουργήσουν ειδικό φορέα ΕΕΔ σε κάθε λιανικό τομέα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να έχουν τη δυνατότητα να προβλέψουν την ίδρυση ενός συμπληρωματικού φορέα ΕΕΔ που θα διερευνά τις διαφορές για την επίλυση των οποίων δεν είναι αρμόδιος κανένας ειδικός φορέας.

(13) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν ότι οι συμβατικές διαφορές που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία μπορούν να παραπεμφθούν σε φορέα ΕΕΔ ο οποίος συμμορφώνεται με τα κριτήρια ποιότητας της παρούσας οδηγίας. Τα κράτη μέλη θα μπορούσαν επίσης να εκπληρώσουν την υποχρέωση αυτή βασιζόμενοι στους υπάρχοντες λειτουργικούς φορείς ΕΕΔ και προσαρμόζοντας το πεδίο εφαρμογής τους συμμορφούμενα με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, αν αυτό είναι απαραίτητο, ή προβλέποντας τη δημιουργία νέων φορέων ΕΕΔ. Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να υποχρεώνει τα κράτη μέλη να δημιουργήσουν ειδικό φορέα ΕΕΔ σε κάθε λιανικό τομέα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να προβλέψουν την ίδρυση ενός συμπληρωματικού φορέα ΕΕΔ που θα διερευνά τις διαφορές για την επίλυση των οποίων δεν είναι αρμόδιος κανένας ειδικός φορέας προκειμένου να διασφαλίζεται πλήρης γεωγραφική κάλυψη και πρόσβαση σε διαδικασίες ΕΕΔ σε όλα τα κράτη μέλη.

 

Τροπολογία    23

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 14

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(14) Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να μην εμποδίζει τους εμπόρους που είναι εγκατεστημένοι σε κράτος μέλος να καλύπτονται από φορέα ΕΕΔ που εδρεύει σε άλλο κράτος μέλος. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν την ανάπτυξη τέτοιων φορέων.

(14) Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να μην εμποδίζει τους εμπόρους που είναι εγκατεστημένοι σε κράτος μέλος να καλύπτονται από φορέα ΕΕΔ που εδρεύει σε άλλο κράτος μέλος. Προκειμένου να βελτιωθεί η γεωγραφική κάλυψή της και η πρόσβαση των καταναλωτών σε ΕΕΔ σε ολόκληρη την ΕΕ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν την ανάπτυξη περιφερειακών, διεθνικών και πανευρωπαϊκών φορέων επίλυσης διαφορών, με εμπόρους από διαφορετικά κράτη μέλη να ανήκουν στον ίδιο φορέα ΕΕΔ. Η Επιτροπή διευκολύνει περαιτέρω τη συγκρότηση παρόμοιων φορέων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

 

Τροπολογία    24

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 15

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(15) Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να μην εμποδίζει τα κράτη μέλη να διατηρήσουν ή να θεσπίσουν διαδικασίες ΕΕΔ που διερευνούν από κοινού ταυτόσημες ή παρόμοιες διαφορές μεταξύ ενός εμπόρου και περισσότερων καταναλωτών. Διαδικασίες αυτού του είδους μπορούν να θεωρηθούν προκαταρκτικό βήμα για την περαιτέρω ανάπτυξη συλλογικών διαδικασιών ΕΕΔ στην Ένωση.

(15) Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να μην εμποδίζει τα κράτη μέλη να διατηρήσουν ή να θεσπίσουν διαδικασίες ΕΕΔ που διερευνούν από κοινού ταυτόσημες ή παρόμοιες διαφορές μεταξύ ενός εμπόρου και περισσότερων καταναλωτών. Θα πρέπει να διενεργηθούν ολοκληρωμένες εκτιμήσεις επιπτώσεων σχετικά με τους συλλογικούς εξωδικαστικούς διακανονισμούς προτού προταθούν σε επίπεδο Ένωσης. Η ύπαρξη αποτελεσματικού συστήματος για συλλογικές αξιώσεις και η εύκολη προσφυγή σε ΕΕΔ πρέπει να είναι αλληλοσυμπληρωνόμενες και όχι αμοιβαία αποκλειόμενες διαδικασίες.

 

Τροπολογία    25

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 16 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(16α) Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ΕΕΔ πρέπει ανά πάσα στιγμή να διαφυλάσσονται το απόρρητο και η προστασία της ιδιωτικής ζωής. Εντούτοις, τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη διακριτική ευχέρεια να επιτρέπουν τη δημοσίευση τελικών αποφάσεων παραδειγματικού χαρακτήρα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνονται να προστατεύουν τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των διαδικασιών ΕΕΔ σε οποιαδήποτε μεταγενέστερη αστική ή εμπορική δικαστική διαδικασία ή διαιτησία.

Αιτιολόγηση

Η ΕΕΔ πρέπει κατά το δυνατόν να επιδιώκει άνοδο των κανόνων καλής πρακτικής στον κλάδο, δημοσιεύοντας τις «παραδειγματικές αποφάσεις» επί ιδιαίτερα σημαντικών διαφορών ώστε να διευκολύνεται η ανταλλαγή πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών σχετικά με τα δικαιώματα των καταναλωτών σε επιμέρους τομείς.

 

Τροπολογία    26

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 16 β (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(16β) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ΕΕΔ επιλύουν τις διαφορές με τρόπο δίκαιο, πρακτικό και αναλογικό τόσο για τους καταναλωτές όσο και για τους εμπόρους, βάσει αντικειμενικής αξιολόγησης των περιστάσεων υπό τις οποίες υπεβλήθη η καταγγελία και λαμβάνοντας υπόψη τα δικαιώματα των μερών.

Αιτιολόγηση

Για να είναι αξιόπιστοι και να τους εμπιστεύονται οι πολίτες και οι έμποροι, πρέπει να καθίσταται προφανές ότι οι φορείς ΕΕΔ επιλύουν τις διαφορές με δίκαιο και αντικειμενικό τρόπο.

 

Τροπολογία    27

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 16 γ (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(16γ) Η ανεξαρτησία και ακεραιότητα των φορέων ΕΕΔ είναι καίριας σημασίας προκειμένου να κερδηθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών της Ένωσης ως προς την ικανότητα των μηχανισμών ΕΕΔ να τους διασφαλίσουν δίκαιη και αμερόληπτη έκβαση. Το πρόσωπο ή το συλλογικό όργανο που είναι αρμόδιο για την ΕΕΔ πρέπει να είναι ανεξάρτητο από όλους όσους θα είχαν ενδεχομένως συμφέρον στην έκβαση και δεν πρέπει να εμπλέκεται σε σύγκρουση συμφερόντων που θα μπορούσε να το εμποδίσει να αποφασίσει με δίκαιο, αμερόληπτο και ανεξάρτητο τρόπο.

Αιτιολόγηση

Είναι πολύ σημαντικό να έχουν οι καταναλωτές εμπιστοσύνη ότι οι φορείς ΕΕΔ είναι απολύτως ανεξάρτητοι και δεν επηρεάζονται από κανέναν εμπλεκόμενο στη διαφορά. Η αρχή της ανεξαρτησίας πρέπει λοιπόν απαραιτήτως να συμπεριληφθεί στην παρούσα οδηγία.

 

Τροπολογία    28

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 17

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(17) Τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την εναλλακτική επίλυση διαφορών θα πρέπει να θεωρούνται αμερόληπτα μόνο αν δεν μπορούν να υποστούν πιέσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη στάση τους απέναντι στη διαφορά. Υπάρχει ιδιαίτερη ανάγκη να εξασφαλιστεί η απουσία τέτοιας πίεσης όταν οι φορείς ΕΕΔ χρηματοδοτούνται από ένα από τα μέρη της διαφοράς ή από οργάνωση μέλος της οποίας είναι ένα από τα μέρη.

(17) Τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την εναλλακτική επίλυση διαφορών θα πρέπει να θεωρούνται αμερόληπτα μόνο αν δεν μπορούν να υποστούν πιέσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη στάση τους απέναντι στη διαφορά. Υπάρχει ιδιαίτερη ανάγκη να εξασφαλιστεί η απουσία τέτοιας πίεσης όταν οι φορείς ΕΕΔ χρηματοδοτούνται από ένα από τα μέρη της διαφοράς ή από οργάνωση μέλος της οποίας είναι ένα από τα μέρη. Προκειμένου να διασφαλίζεται η απουσία οποιασδήποτε σύγκρουσης συμφερόντων, τα φυσικά πρόσωπα αρμόδια για ΕΕΔ οφείλουν να γνωστοποιούν οποιοδήποτε γεγονός ενδέχεται να επηρεάσει την ανεξαρτησία τους ή να γίνει αιτία σύγκρουσης συμφερόντων.

 

Τροπολογία    29

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 17 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(17α) Για την επιτυχία της ΕΕΔ και, ιδίως για τη διασφάλιση της απαραίτητης εμπιστοσύνης στις διαδικασίες ΕΕΔ, είναι ζωτικής σημασίας τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για τη διαδικασία ΕΕΔ να κατέχουν την απαραίτητη εμπειρογνωμοσύνη. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να παρέχονται ειδικά προγράμματα κατάρτισης σε συνεργασία με τα κράτη μέλη και την Επιτροπή.

 

 

Τροπολογία    30

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 18

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(18) Για να εξασφαλιστεί η διαφάνεια των φορέων ΕΕΔ και των διαδικασιών ΕΕΔ, τα μέρη πρέπει να λαμβάνουν όλες τις πληροφορίες που χρειάζονται προκειμένου να λάβουν τεκμηριωμένη απόφαση πριν συμμετάσχουν σε διαδικασία ΕΕΔ.

(18) Οι φορείς ΕΕΔ θα πρέπει να είναι προσιτοί και διαφανείς. Με την επιφύλαξη οποιωνδήποτε εθνικών κανόνων καθιστούν υποχρεωτική τη συμμετοχή των εμπόρων σε μια διαδικασία ΕΕΔ και προκειμένου να εξασφαλιστεί η διαφάνεια των φορέων ΕΕΔ και των διαδικασιών ΕΕΔ, τα μέρη πρέπει να λαμβάνουν εκείνες τις σαφείς και προσιτές πληροφορίες που χρειάζονται προκειμένου να λάβουν τεκμηριωμένη απόφαση πριν συμμετάσχουν σε διαδικασία ΕΕΔ.

Αιτιολόγηση

Σε ορισμένα κράτη μέλη υφίστανται υποχρεωτικά συστήματα ΕΕΔ τα οποία απαιτούν, σε ορισμένες περιπτώσεις, από τις επιχειρήσεις να συμμετέχουν σε διαδικασίες ΕΕΔ.

 

Τροπολογία    31

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 19

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(19) Οι διαδικασίες ΕΕΔ θα πρέπει να είναι αποτελεσματικές. Θα πρέπει να προβλέπουν μια απλή και γρήγορη διαδικασία, η διάρκεια της οποίας να μην υπερβαίνει γενικά τις 90 ημέρες. Ο φορέας ΕΕΔ θα πρέπει να είναι σε θέση να παρατείνει αυτό το χρονικό διάστημα, όταν το απαιτεί η πολυπλοκότητα της επίμαχης διαφοράς.

(19) Ένας λειτουργικός φορέας ΕΕΔ θα πρέπει να διεκπεραιώνει ηλεκτρονικές και μη ηλεκτρονικές διαδικασίες επίλυσης διαφορών με τρόπο πρόσφορο και εντός 90 ημερολογιακών ημερών από την ημερομηνία παραλαβής του πλήρους φακέλου της καταγγελίας από τον φορέα ΕΕΔ μέχρι την ημερομηνία λήψης απόφασης. Ο φορέας ΕΕΔ θα πρέπει να κοινοποιεί την καταγγελία στα μέρη αφού προηγουμένως έχει παραλάβει όλα τα απαραίτητα για τη διεξαγωγή της διαδικασίας ΕΕΔ έγγραφα. Σε ορισμένες εξαιρετικές περιπτώσεις τεχνικού ή εξαιρετικά περίπλοκου χαρακτήρα, οι φορείς ΕΕΔ θα πρέπει να είναι σε θέση να παρατείνουν την προθεσμία με σκοπό την αντικειμενική εξέταση συγκεκριμένων παραμέτρων της αντίστοιχης περίπτωσης, ώστε να εξασφαλιστεί μια υψηλής ποιότητας επίλυση της διαφοράς. Τα μέρη ενημερώνονται σχετικά με οποιαδήποτε σχετική παράταση της προθεσμίας καθώς και σχετικά με το προσδοκώμενο κατά προσέγγιση χρονικό διάστημα που αναμένεται να απαιτηθεί για την επίλυση της διαφοράς.

 

 

Τροπολογία    32

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 20

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(20) Οι διαδικασίες ΕΕΔ θα πρέπει να προσφέρονται δωρεάν ή σε χαμηλό κόστος για τους καταναλωτές, έτσι ώστε η χρήση τους να εξακολουθήσει να είναι οικονομικά λογική για τους καταναλωτές.

(20) Οι διαδικασίες ΕΕΔ θα πρέπει, κατά προτίμηση, να προσφέρονται δωρεάν για τον καταναλωτή. Σε περίπτωση επιβολής τιμήματος, η διαδικασία ΕΕΔ θα πρέπει να είναι προσιτή, ελκυστική και ολιγοδάπανη για τους καταναλωτές Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποφασίσουν σχετικά με την κατάλληλη μορφή χρηματοδότησης για τις διαδικασίες ΕΕΔ στην επικράτειά τους, χωρίς να περιορίζεται η χρηματοδότηση των φορέων που λειτουργούν ήδη.

Αιτιολόγηση

Οι καταναλωτές θα αποθαρρυνθούν από τη χρήση ΕΕΔ, εάν υπάρχει κόστος για τη διαδικασία. Οι διαδικαστικοί κανόνες για ασήμαντες ή ενοχλητικές απαιτήσεις θα περιορίσουν τις απαιτήσεις στις απαραίτητες. Στο σημερινό οικονομικό πλαίσιο, πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι ο φορολογούμενος δεν πρέπει να χρηματοδοτεί τις διαδικασίες ΕΕΔ αλλά η βιομηχανία.

 

Τροπολογία    33

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 21

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(21) Οι διαδικασίες ΕΕΔ θα πρέπει να είναι δίκαιες, έτσι ώστε τα μέρη της διαφοράς να είναι πλήρως ενημερωμένα για τα δικαιώματά τους και τις συνέπειες των επιλογών που κάνουν στο πλαίσιο μιας διαδικασίας ΕΕΔ.

(21) Οι διαδικασίες ΕΕΔ θα πρέπει να είναι δίκαιες, έτσι ώστε τα μέρη της διαφοράς να είναι πλήρως ενημερωμένα για τα δικαιώματά τους και τις συνέπειες των επιλογών που κάνουν στο πλαίσιο μιας διαδικασίας ΕΕΔ. Οι φορείς ΕΕΔ θα πρέπει να ενημερώνουν τους καταναλωτές για τα δικαιώματά τους δυνάμει των νομικών διατάξεων προτού συμφωνήσουν στην επιβαλλόμενη ή προτεινόμενη λύση ή την απορρίψουν. Αμφότερα τα μέρη θα πρέπει επίσης να μπορούν να υποβάλουν τα πληροφοριακά και αποδεικτικά στοιχεία τους χωρίς να είναι παρόντα αυτοπροσώπως.

 

Τροπολογία    34

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 21 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(21α) Το δικαίωμα αποτελεσματικής έννομης προστασίας και το δικαίωμα δίκαιης δίκης είναι θεμελιώδη δικαιώματα που κατοχυρώνονται στο άρθρο 47 του Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνεπώς, οι διαδικασίες ΕΕΔ δεν θα πρέπει να έχουν ως σκοπό να αντικαταστήσουν τις δικαστικές διαδικασίες και δεν θα πρέπει να στερούν τους καταναλωτές ή τους εμπόρους από το δικαίωμά τους να ζητήσουν έννομη προστασία από τα δικαστήρια. Καμία διάταξη της παρούσας οδηγίας δεν θα πρέπει να αποτρέπει τα μέρη από την άσκηση του δικαιώματος πρόσβασής τους στο δικαστικό σύστημα.

 

Τροπολογία    35

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 21 β (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(21β) Μια συμφωνία μεταξύ καταναλωτή και εμπόρου για την υποβολή καταγγελιών σε φορέα ΕΕΔ δεν θα πρέπει να είναι δεσμευτική για τον καταναλωτή εάν είχε συναφθεί πριν προκύψει η διαφορά και εάν στερεί από τον καταναλωτή το δικαίωμά του να προσφύγει στα δικαστήρια για την επίλυση της διαφοράς. Σε περίπτωση φορέων ΕΕΔ που επιβάλλουν λύσεις, οι λύσεις θα πρέπει να είναι δεσμευτικές για τα εμπλεκόμενα μέρη μόνο εφόσον είχαν ενημερωθεί εκ των προτέρων για τη δεσμευτικότητα των εν λόγω λύσεων και την είχαν αποδεχτεί ρητώς. Δεν θα πρέπει να απαιτείται ρητή αποδοχή από τον έμπορο, εάν οι εθνικοί κανόνες ορίζουν ότι οι λύσεις είναι δεσμευτικές για τους εμπόρους.

Αιτιολόγηση

Οι διαδικασίες ΕΕΔ δεν πρέπει να εμποδίζουν την πρόσβαση των πολιτών στη δικαιοσύνη μέσω της άσκησής του δικαιώματός τους να φέρουν την υπόθεση στο δικαστήριο. Η αρχή της ελευθερίας θα εξασφαλίζει ότι οι διαδικασίες ΕΕΔ δεν παραβιάζουν τα δικαιώματα αυτά.

 

Τροπολογία    36

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 21 γ (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(21γ) Σε περίπτωση διαδικασιών ΕΕΔ που επιβάλλουν δεσμευτικές λύσεις στους καταναλωτές, οι καταναλωτές θα πρέπει να διαθέτουν τουλάχιστον το ίδιο επίπεδο προστασίας με το προβλεπόμενο από τις αναγκαστικές διατάξεις που είναι εφαρμοστέες βάσει της νομοθεσίας του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου είναι εγκατεστημένος ο φορέας ΕΕΔ. Οι λύσεις που επιβάλλουν οι φορείς ΕΕΔ που εφαρμόζουν τις εν λόγω διαδικασίες ΕΕΔ δεν θα πρέπει συνεπώς να έχουν ως αποτέλεσμα ο καταναλωτής να στερείται της προστασίας που του εξασφαλίζουν οι ανωτέρω αναγκαστικές διατάξεις. Σε περίπτωση διασυνοριακών διαφορών, η λύση που επιβάλλεται δεν θα πρέπει να έχει ως συνέπεια να στερείται ο καταναλωτής την προστασία που του παρέχουν οι αναγκαστικές διατάξεις που είναι εφαρμοστέες βάσει της νομοθεσίας του κράτους μέλους στο οποίο ο καταναλωτής έχει τη συνήθη κατοικία του, σε περίπτωση που η εν λόγω προστασία προβλέπεται από το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 593/2008.

Αιτιολόγηση

Για τις διαφορές που καταλήγουν σε επιβολή λύσης στους εμπλεκομένους, χρειάζεται να εισαχθεί η αρχή της νομιμότητας, ώστε να εξασφαλιστεί ότι οι πολίτες δεν θα στερούνται την προστασία των αναγκαστικών διατάξεων της νομοθεσίας.

 

Τροπολογία    37

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 21 δ (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(21δ) Προκειμένου να ενθαρρύνουν τα εμπλεκόμενα μέρη να χρησιμοποιούν τις διαδικασίες ΕΕΔ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι οι κανόνες που εφαρμόζουν σχετικά με την απόσβεση ή την παραγραφή δεν εμποδίζουν τα μέρη να προσφύγουν στα δικαστήρια εάν αποβεί άκαρπη η προσπάθειά τους να βρουν λύση μέσω μιας διαδικασίας ΕΕΔ. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν την επίτευξη του αποτελέσματος αυτού, ακόμη και αν η παρούσα οδηγία δεν εναρμονίζει τους εθνικούς κανόνες περί παραγραφής και απόσβεσης. Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει τις διατάξεις σχετικά με την παραγραφή και την απόσβεση που προβλέπουν διεθνείς συμφωνίες, λόγου χάρη στον τομέα των μεταφορών, όπως αυτές εφαρμόζονται στα κράτη μέλη.

 

Τροπολογία    38

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 21 ε (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(21ε) Προκειμένου να λειτουργούν αποτελεσματικά, οι φορείς ΕΕΔ θα πρέπει να διαθέτουν επαρκή ανθρώπινα, υλικά και οικονομικά μέσα. Η παρούσα οδηγία δεν έχει αντίκτυπο στο ερώτημα της δημόσιας ή ιδιωτικής χρηματοδότησης των φορέων ΕΕΔ ή της χρηματοδότησης αυτών μέσω συνδυασμού δημόσιων και ιδιωτικών χρηματοδοτικών πόρων. Θα πρέπει εντούτοις οι φορείς ΕΕΔ να παροτρύνονται να εξετάζουν συγκεκριμένα ιδιωτικές μορφές χρηματοδότησης και να επαφίεται η χρήση δημόσιων πόρων από αυτούς στην διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών.

 

Τροπολογία    39

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 22

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(22) Όταν αναφύεται διαφορά, οι καταναλωτές πρέπει να είναι σε θέση να εντοπίζουν γρήγορα τους φορείς ΕΕΔ που είναι αρμόδιοι για την εξέταση της διαφοράς τους και να γνωρίζουν αν ο έμπορος θα συμμετάσχει ή όχι στις διαδικασίες ενώπιον του φορέα ΕΕΔ. Συνεπώς, οι έμποροι θα πρέπει να παρέχουν πληροφορίες αυτού του είδους στα βασικά εμπορικά τους έγγραφα και, αν έχουν ιστότοπο, στον ιστότοπο αυτόν. Αυτή η υποχρέωση θα πρέπει να θεσπιστεί με την επιφύλαξη του άρθρου 6 παράγραφος 1 στοιχείο τ), του άρθρου 7 παράγραφος 1 και του άρθρου 8 της οδηγίας 2011/83/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, για τα δικαιώματα των καταναλωτών. Το άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο τ) της οδηγίας 2011/83/ΕΕ ορίζει, για τις καταναλωτικές συμβάσεις που συνάπτονται εξ αποστάσεως ή εκτός εμπορικού καταστήματος, ότι ο έμπορος υποχρεούται να ενημερώσει τον καταναλωτή ότι δικαιούται να προσφύγει σε εξωδικαστικό μηχανισμό υποβολής καταγγελίας και έννομης προστασίας στον οποίο υπόκειται ο έμπορος και να του προσδιορίσει τους μεθόδους της εν λόγω προσφυγής, προτού δεσμευθεί ο καταναλωτής από τη σύμβαση. Το άρθρο 7 παράγραφος 1 της οδηγίας 2011/83/ΕΕ ορίζει ότι, στην περίπτωση των συμβάσεων που συνάπτονται εκτός εμπορικού καταστήματος, αυτές οι πληροφορίες πρέπει να παρασχεθούν εγγράφως ή, αν ο καταναλωτής συμφωνεί, σε άλλο σταθερό μέσο.

(22) Όταν αναφύεται διαφορά, οι καταναλωτές πρέπει να είναι σε θέση να εντοπίζουν γρήγορα τους φορείς ΕΕΔ που είναι αρμόδιοι για την εξέταση της διαφοράς τους και να γνωρίζουν αν ο έμπορος θα συμμετάσχει ή όχι στις διαδικασίες ενώπιον του φορέα ΕΕΔ. Οι έμποροι θα πρέπει να ενημερώνουν τους καταναλωτές για το όνομα, τη διεύθυνση και τον ιστότοπο του φορέα ή των φορέων ΕΕΔ στον οποίο/στους οποίους υπάγονται. Οι έμποροι θα πρέπει επίσης να διευκρινίζουν εάν δεσμεύονται ή όχι να χρησιμοποιούν αυτούς τους φορείς για την επίλυση διαφορών με τους καταναλωτές. Οι πληροφορίες θα πρέπει να παρέχονται με σαφή, ευκρινή και εύκολα προσβάσιμο τρόπο στον ιστότοπο του εμπόρου, αν υπάρχει, και στους γενικούς όρους και προϋποθέσεις των συμβάσεων πώλησης αγαθών ή παροχής υπηρεσιών μεταξύ του εμπόρου και του καταναλωτή, καθώς και κάθε φορά που κάποιος έμπορος απορρίπτει μια καταγγελία που του υποβάλλει άμεσα κάποιος καταναλωτής. Εφόσον κρίνεται σκόπιμο, οι πληροφορίες αυτές θα πρέπει επίσης να αναγράφονται σε άλλα σχετικά έγγραφα, όπως προσυμβατικά έγγραφα, τιμολόγια και αποδείξεις.

 

Τροπολογία    40

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 22 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(22α) Η υποχρέωση ενημέρωσης που αναφέρεται στην προηγούμενη αιτιολογική σκέψη θα πρέπει να θεσπιστεί με την επιφύλαξη του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο κ), του άρθρου 7, παράγραφος 1 και του άρθρου 8 της οδηγίας 2011/83/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2011, για τα δικαιώματα των καταναλωτών1.

 

______________

 

1 ΕΕ L 304, 22.11.2011, σ. 64.

 

Τροπολογία    41

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 23

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(23) Η παρούσα οδηγία δεν ορίζει ότι η συμμετοχή των εμπόρων στις διαδικασίες ΕΕΔ είναι υποχρεωτική ή ότι το αποτέλεσμα των εν λόγω διαδικασιών είναι δεσμευτικό για τους εμπόρους, όταν ένας καταναλωτής υποβάλει καταγγελία εναντίον τους. Ωστόσο, η παρούσα οδηγία δεν θίγει τους τυχόν εθνικούς κανόνες που καθιστούν υποχρεωτική τη συμμετοχή των εμπόρων σε τέτοιες διαδικασίες ή δεσμευτικό το αποτέλεσμά τους για τους εμπόρους, υπό τον όρο ότι η εν λόγω νομοθεσία δεν εμποδίζει τα μέρη να ασκήσουν το δικαίωμα πρόσβασης στο δικαστικό σύστημα που κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(23) Η παρούσα οδηγία δεν ορίζει ότι η συμμετοχή των εμπόρων στις διαδικασίες ΕΕΔ είναι υποχρεωτική ή ότι το αποτέλεσμα των εν λόγω διαδικασιών είναι δεσμευτικό για τους εμπόρους, όταν ένας καταναλωτής υποβάλει καταγγελία εναντίον τους. Ωστόσο, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι καταναλωτές διαθέτουν πρόσβαση σε έννομη προστασία και ότι δεν αναγκάζονται να παραιτούνται από τις διεκδικήσεις τους, οι έμποροι πρέπει να παροτρύνονται, στο μέτρο του δυνατού, να συμμετέχουν σε διαδικασίες ΕΕΔ. Ως εκ τούτου, η παρούσα οδηγία δεν θίγει τους τυχόν εθνικούς κανόνες που καθιστούν υποχρεωτική ή υποκείμενη σε κίνητρα ή κυρώσεις τη συμμετοχή των εμπόρων σε τέτοιες διαδικασίες ή δεσμευτικό το αποτέλεσμά τους για τους εμπόρους, υπό τον όρο ότι η εν λόγω νομοθεσία δεν εμποδίζει τα μέρη να ασκήσουν το δικαίωμα πρόσβασης στο δικαστικό σύστημα που κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εάν το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας ΕΕΔ είναι δεσμευτικό για έναν έμπορο σύμφωνα με τις εθνικές διατάξεις, θα πρέπει να εξασφαλίζεται δικαίωμα δικαστικού ελέγχου.

 

Τροπολογία    42

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 23 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(23α) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν, κατά τη διακριτική τους ευχέρεια, να επιτρέπουν σε φορείς ΕΕΔ να θεσπίζουν ή να διατηρούν διαδικαστικούς κανόνες που επιτρέπουν στους φορείς ΕΕΔ να λειτουργούν αποτελεσματικότερα και αποδοτικότερα, με την επιφύλαξη της συμμόρφωσης προς τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας.

 

Τροπολογία    43

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 23 β (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(23β) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να θεσπίζουν ή να διατηρούν σε ισχύ εθνικές διατάξεις που προβλέπουν υψηλότερα επίπεδα ποιότητας από τα εναρμονισμένα ελάχιστα πρότυπα που θεσπίζει η παρούσα οδηγία.

 

Τροπολογία    44

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 23 γ (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(23γ) Προκειμένου να μειωθεί ο περιττός φόρτος στους φορείς ΕΕΔ, σε περίπτωση καταγγελίας σχετικής με την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν τους καταναλωτές, πριν υποβάλουν τις καταγγελίες τους σε φορέα ΕΕΔ ή ενώπιον δικαστηρίου, να επικοινωνούν με τον έμπορο ή τον πάροχο υπηρεσίας στην προσπάθεια να επιλύσουν το πρόβλημα αρχικά διμερώς. Σε πολλές περιπτώσεις, η διαδικασία αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει μέσο ταχείας επίλυσης καταναλωτικών διαφορών σε πρώιμο στάδιο.

Αιτιολόγηση

Για τη μείωση του φόρτου των φορέων ΕΕΔ είναι απολύτως αναγκαία η τήρηση της προαναφερθείσας υποχρέωσης.

 

Τροπολογία    45

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 23 δ (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(23δ) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν τη συμμετοχή εκπροσώπων των οργανώσεων καταναλωτών και επιχειρηματιών στην κατάρτιση του συστήματος ΕΕΔ και στη διακυβέρνησή του, ιδίως σε σχέση με τις αρχές της αμεροληψίας και της ανεξαρτησίας.

Αιτιολόγηση

Η εξασφάλιση της συμμετοχής εκπροσώπων των καταναλωτών και των επιχειρήσεων στη σύσταση και διακυβέρνηση της ΕΕΔ θα προσδώσει στο σύστημα περισσότερη αξιοπιστία, τόσο για τους καταναλωτές όσο και για τους εμπόρους, και θα στηρίξει την ανταπόκριση στα κριτήρια της αμεροληψίας και της ανεξαρτησίας.

 

Τροπολογία    46

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 25

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(25) Τα δίκτυα φορέων ΕΕΔ που διευκολύνουν την επίλυση διασυνοριακών διαφορών, όπως το FIN-NET στον τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, θα πρέπει να ενισχυθούν εντός της Ένωσης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν τους φορείς ΕΕΔ να γίνουν μέλη αυτών των δικτύων.

(25) Τα δίκτυα φορέων ΕΕΔ, όπως το FIN-NET στον τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, θα πρέπει να ενισχυθούν εντός της Ένωσης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν τους φορείς ΕΕΔ να γίνουν μέλη αυτών των δικτύων.

Αιτιολόγηση

Το FIN-NET αποτελεί δίκτυο μέσω του οποίου καθίσταται δυνατή η ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και γνώσεων, το οποίο όμως δεν συμμετέχει στην επίλυση συγκεκριμένων διαφορών.

 

Τροπολογία    47

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 26

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(26) Η στενή συνεργασία μεταξύ των φορέων ΕΕΔ και των εθνικών αρχών που είναι επιφορτισμένες με την επιβολή της νομοθεσίας της Ένωσης περί προστασίας των καταναλωτών αναμένεται να ενισχύσει την αποτελεσματική εφαρμογή της εν λόγω νομοθεσίας.

(26) Η στενή συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής, των φορέων ΕΕΔ και των εθνικών αρχών που είναι επιφορτισμένες με την επιβολή της νομοθεσίας της Ένωσης περί προστασίας των καταναλωτών αναμένεται να ενισχύσει την αποτελεσματική εφαρμογή της εν λόγω νομοθεσίας. Η Επιτροπή θα πρέπει να διευκολύνει τη διοικητική συνεργασία ανάμεσα στα κράτη μέλη και τους φορείς ΕΕΔ μέσω της διεξαγωγής τακτικών συναντήσεων με τους διάφορους εμπλεκομένους, με σκοπό την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και τεχνικής εμπειρογνωμοσύνης μεταξύ των φορέων ΕΕΔ και την εξέταση όλων των προβλημάτων που προκύπτουν από τη λειτουργία των συστημάτων ΕΕΔ.

Αιτιολόγηση

Είναι σημαντικό να διασφαλιστεί η ανεξαρτησία των φορέων ΕΕΔ από τις ρυθμιστικές αρχές/αρχές επιβολής της νομοθεσίας, διότι, σε αντίθετη περίπτωση, το καθεστώς τους ενδέχεται να είναι αποτρεπτικό για τη χρήση της ΕΕΔ από τους εμπόρους.

 

Τροπολογία    48

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 27

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(27) Για να εξασφαλιστεί ότι οι φορείς ΕΕΔ λειτουργούν σωστά και αποτελεσματικά, πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά. Η Επιτροπή και οι αρμόδιες αρχές στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να δημοσιεύουν και να επικαιροποιούν κατάλογο των φορέων ΕΕΔ που συμμορφώνονται με την παρούσα οδηγία. Τον κατάλογο αυτόν πρέπει επίσης να τον δημοσιεύουν και άλλοι φορείς, όπως οι φορείς ΕΕΔ, οι ενώσεις καταναλωτών, οι ενώσεις επιχειρήσεων και το δίκτυο των Ευρωπαϊκών Κέντρων Καταναλωτών. Επιπλέον, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να δημοσιεύουν τακτικές εκθέσεις σχετικά με την ανάπτυξη και τη λειτουργία των φορέων ΕΕΔ. Οι φορείς ΕΕΔ θα πρέπει να διαβιβάζουν στις αρμόδιες αρχές συγκεκριμένα πληροφοριακά στοιχεία στα οποία πρέπει να βασίζονται αυτές οι εκθέσεις. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν τους φορείς ΕΕΔ να παρέχουν τις εν λόγω πληροφορίες σύμφωνα με τη σύσταση 2010/304/ΕΕ της Επιτροπής σχετικά με τη χρήση εναρμονισμένης μεθοδολογίας για την ταξινόμηση και την κοινοποίηση των καταναλωτικών καταγγελιών και των σχετικών ερευνών.

(27) Για να εξασφαλιστεί ότι οι φορείς ΕΕΔ λειτουργούν σωστά και αποτελεσματικά, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ορίσουν μια αρμόδια αρχή ή αρμόδιες αρχές οι οποίες θα παρακολουθούν προσεκτικά και θα εποπτεύουν τους εν λόγω φορείς. Η Επιτροπή και οι αρμόδιες αρχές στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να δημοσιεύουν και να επικαιροποιούν κατάλογο των φορέων ΕΕΔ που συμμορφώνονται με την παρούσα οδηγία. Τον κατάλογο αυτόν πρέπει επίσης να τον δημοσιεύουν και άλλοι φορείς, όπως οι φορείς ΕΕΔ, οι ενώσεις καταναλωτών, οι ενώσεις επιχειρήσεων και το δίκτυο των Ευρωπαϊκών Κέντρων Καταναλωτών. Επιπλέον, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να δημοσιεύουν τακτικές εκθέσεις σχετικά με την ανάπτυξη και τη λειτουργία των φορέων ΕΕΔ στα οικεία κράτη μέλη. Οι φορείς ΕΕΔ θα πρέπει να διαβιβάζουν στις αρμόδιες αρχές συγκεκριμένα πληροφοριακά στοιχεία στα οποία πρέπει να βασίζονται αυτές οι εκθέσεις. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν τους φορείς ΕΕΔ να παρέχουν τις εν λόγω πληροφορίες σύμφωνα με τη σύσταση 2010/304/ΕΕ της Επιτροπής σχετικά με τη χρήση εναρμονισμένης μεθοδολογίας για την ταξινόμηση και την κοινοποίηση των καταναλωτικών καταγγελιών και των σχετικών ερευνών.

 

Τροπολογία    49

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 27 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(27α) Η παροχή στους φορείς ΕΕΔ ενός ευρωπαϊκού σήματος ποιότητας θα ενίσχυε την εμπιστοσύνη των ευρωπαίων πολιτών στην ποιότητα του συστήματος ΕΕΔ, ιδίως σε σχέση με τις διασυνοριακές αγορές. Ένα ευκόλως αναγνωρίσιμο ευρωπαϊκό σήμα ποιότητας, υπό την τακτική παρακολούθηση και εποπτεία των κρατών μελών και της Επιτροπής, πρέπει να χρησιμεύσει ως εγγύηση για τους καταναλωτές ότι ο σχετικός φορέας ΕΕΔ συμμορφώνεται προς τα κριτήρια ποιότητας που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία.

 

Τροπολογία    50

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 27 β (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(27β) Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική συντονισμένη εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, η Επιτροπή, μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και τους ενδιαφερόμενους φορείς, θα πρέπει να καταρτίσει κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τα κριτήρια ποιότητας, με στόχο τη βελτίωση της εν γένει αποτελεσματικότητας των φορέων ΕΕΔ.

 

Τροπολογία    51

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 31

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(31) Επειδή ο στόχος της παρούσας οδηγίας, που είναι να συμβάλει στην ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς με την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορεί, συνεπώς, να επιτευχθεί καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης, η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, που θεσπίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, που διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα όρια που είναι αναγκαία για την επίτευξη του στόχου αυτού.

(31) Επειδή ο στόχος της παρούσας οδηγίας, που είναι να συμβάλει, με την επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών, στην ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορεί, συνεπώς, να επιτευχθεί καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης, η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, που θεσπίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, που διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα όρια που είναι αναγκαία για την επίτευξη του στόχου αυτού.

 

Τροπολογία    52

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 1

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι να συμβάλει στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και στην επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών εξασφαλίζοντας τη δυνατότητα υποβολής των διαφορών μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων σε φορείς που παρέχουν αμερόληπτες, διαφανείς, αποτελεσματικές και δίκαιες διαδικασίες εναλλακτικής επίλυσης διαφορών.

Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι να συμβάλει, με την επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας του καταναλωτή, στη θεμιτή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς εξασφαλίζοντας ότι, σε περίπτωση συμβατικών διαφορών οι οποίες προκύπτουν από την πώληση αγαθών ή από την παροχή υπηρεσιών, οι καταναλωτές έχουν τη δυνατότητα να υποβάλουν προαιρετικά καταγγελίες κατά των εμπόρων σε φορείς που παρέχουν αμερόληπτες, διαφανείς, αποτελεσματικές, ανεξάρτητες, ταχείες και δίκαιες διαδικασίες εναλλακτικής επίλυσης διαφορών.

 

Τροπολογία    53

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε διαδικασίες εξωδικαστικής επίλυσης συμβατικών διαφορών που ανακύπτουν από την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών από έμπορο εγκατεστημένο στην Ένωση σε καταναλωτή που κατοικεί στην Ένωση μέσω της παρέμβασης φορέα επίλυσης διαφορών ο οποίος προτείνει ή επιβάλλει λύση ή φέρνει τα μέρη σε επαφή με σκοπό τη διευκόλυνση της εξεύρεσης φιλικής λύσης (στο εξής: «διαδικασίες ΕΕΔ»).

1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε διαδικασίες εξωδικαστικής επίλυσης εγχώριων και διασυνοριακών συμβατικών διαφορών που ανακύπτουν από την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών από έμπορο εγκατεστημένο στην Ένωση σε καταναλωτή που κατοικεί στην Ένωση μέσω της παρέμβασης φορέα επίλυσης διαφορών ο οποίος προτείνει ή επιβάλλει λύση ή φέρνει τα μέρη σε επαφή με σκοπό τη διευκόλυνση της εξεύρεσης φιλικής λύσης.

Αιτιολόγηση

Προκειμένου να επιτευχθεί υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών, η παρούσα οδηγία πρέπει να εφαρμοστεί τόσο σε διασυνοριακές όσο και σε εγχώριες διαφορές. Αν το πεδίο εφαρμογής της περιοριζόταν στις διασυνοριακές καταστάσεις, θα εξακολουθούσαν να υφίστανται για όλες τις εγχώριες διαφορές οι αποκλίσεις των κρατών μελών όσον αφορά την ύπαρξη και ποιότητα των διαδικασιών ΕΕΔ και την επίγνωση της δυνατότητας προσφυγής σε αυτές.

 

Τροπολογία    54

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

1α. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται επίσης σε εκείνους τους φορείς ΕΕΔ που συγκροτούνται από εθνικές ενώσεις ή ομίλους εταιρειών και οι οποίοι συνιστούν διαφορετική νομική οντότητα από εκείνη του μεμονωμένου επιχειρηματία.

Αιτιολόγηση

Η έλλειψη διευκρινίσεων επί του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε αποκλίσεις κατά τη μεταφορά και την εφαρμογή της και θα ήταν αντιπαραγωγική για όλα τα μέρη.

 

Τροπολογία    55

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 2 – στοιχείο α

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

α) σε διαδικασίες ενώπιον φορέων επίλυσης διαφορών στους οποίους τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την επίλυση των διαφορών είναι αποκλειστικά και μόνο υπάλληλοι του εμπόρου·

α) σε διαδικασίες ενώπιον φορέων επίλυσης διαφορών στους οποίους τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την επίλυση των διαφορών είναι υπάλληλοι του εμπόρου ή λαμβάνουν οποιασδήποτε μορφής αμοιβή αποκλειστικά από αυτόν, ή από επαγγελματική ή επιχειρηματική ένωση της οποίας είναι μέλος ο έμπορος, εκτός εάν τα κράτη μέλη αποφασίσουν να επιτρέψουν παρόμοιες διαδικασίες. Σε αυτήν την περίπτωση και παράλληλα με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο Κεφάλαιο ΙΙ, πρέπει να τηρούνται οι ακόλουθες ειδικές πρόσθετες απαιτήσεις ανεξαρτησίας και διαφάνειας:

 

(i) τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την επίλυση των διαφορών πρέπει, όποτε κρίνεται σκόπιμο, να διορίζονται από συλλογικό σώμα που αποτελείται από ίσο αριθμό εκπροσώπων των συμφερόντων των καταναλωτών και των συμφερόντων των εμπόρων. Ο διορισμός φυσικών προσώπων αρμόδιων για την επίλυση διαφορών θα είναι αποτέλεσμα διαφανούς διαδικασίας·

 

(ii) ως προς τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την επίλυση διαφορών, πρέπει να διορίζονται για θητεία της οποίας η διάρκεια επαρκεί για να διασφαλιστεί η ανεξαρτησία της δράσης τους και δεν είναι δυνατόν να απαλλαγούν από τα καθήκοντά τους χωρίς εύλογη αιτία·

 

(iii) τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την επίλυση διαφορών δεν πρέπει να υπόκεινται σε καμία οδηγία που απορρέει από τον έμπορο ή από τους εκπροσώπους του εμπόρου και δεν πρέπει να έχουν καμία σχέση με τη διεύθυνση ή τις λειτουργικές υπηρεσίες του εμπόρου ή της επαγγελματικής ή επιχειρηματικής ένωσης της οποίας μέλος είναι ο έμπορος·

 

(iv) η αμοιβή των φυσικών προσώπων που είναι αρμόδια για την επίλυση των διαφορών δεν πρέπει να συνδέεται με το αποτέλεσμα των διαδικασιών·

 

(v) η αυτονομία τους πρέπει να εξασφαλίζεται μέσω ειδικού προϋπολογισμού, ο οποίος είναι χωριστός από τον γενικό προϋπολογισμό του εμπόρου, ή, κατά περίπτωση, από τον γενικό προϋπολογισμό της επαγγελματικής ή επιχειρηματικής ένωσης, και μέσω του οποίου παρέχονται οι κατάλληλοι πόροι για τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας και της διαφάνειας των διαδικασιών ΕΕΔ·

 

(vi) τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν ότι, εκτός και αν πληρούν αυτές τις ειδικές επιπρόσθετες απαιτήσεις, τα εν λόγω φυσικά πρόσωπα ανήκουν σε συλλογικό σώμα που απαρτίζεται από ίσο αριθμό εκπροσώπων οργανώσεων καταναλωτών και εκπροσώπων του εμπόρου ή, κατά περίπτωση, της επαγγελματικής ή επιχειρηματικής ένωσης της οποίας είναι μέλος ο έμπορος·

 

Τροπολογία    56

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 2 – στοιχείο β α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

βα) για την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών, οι οποίες παρέχονται ως υπηρεσίες κοινής ωφελείας μη οικονομικού χαρακτήρα, ανεξαρτήτως της νομικής σχέσης μεταξύ εμπόρου και καταναλωτή·

 

Τροπολογία    57

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 2 – στοιχείο β β (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

ββ) στις διαφορές μεταξύ εμπόρων·

 

Τροπολογία    58

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 2 – στοιχείο δ α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

δα) σε διαδικασίες που έχουν κινηθεί από έμπορο κατά καταναλωτή.

 

 

Τροπολογία    59

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 2 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

2α. Σε περίπτωση που τα κράτη μέλη αποφασίζουν να επιτρέψουν διαδικασίες σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 2, στοιχείο (α), οι αρμόδιες αρχές διεξάγουν την αναφερόμενη στο άρθρο 17, παράγραφος 1 αξιολόγηση. Στο πλαίσιο της αξιολόγησής τους, οι αρμόδιες αρχές επιβεβαιώνουν επίσης την συμμόρφωση με τις ειδικές επιπρόσθετες απαιτήσεις περί ανεξαρτησίας και διαφάνειας

 

 

Τροπολογία    60

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 2 β (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

2β. Σε περίπτωση που τα κράτη μέλη αποφασίζουν να επιτρέψουν διαδικασίες σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 2, στοιχείο (α), εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ΕΕΔ που εφαρμόζουν παρόμοιες διαδικασίες κοινοποιούν στην αρμόδια αρχή, επιπλέον των αναφερόμενων στο άρθρο 16, παράγραφος 1 πληροφοριών και δηλώσεων, εκείνες τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες προκειμένου να αξιολογηθεί η συμμόρφωσή τους με τις ειδικές επιπρόσθετες απαιτήσεις που θεσπίζονται στην παράγραφο 2, στοιχείο (α).

 

Τροπολογία    61

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 2 γ (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

2γ. Η παρούσα οδηγία θεσπίζει ένα εναρμονισμένο ελάχιστο πρότυπο για τους φορείς ΕΕΔ προκειμένου να εξασφαλίσει ότι, μετά την εφαρμογή της, ο καταναλωτής θα έχει πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας, διαφανείς, αποτελεσματικούς και δίκαιους μηχανισμούς επίλυσης διαφορών ανεξαρτήτως του τόπου διαμονής τους εντός της Ένωσης. Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν ή να διατηρούν κανόνες που υπερβαίνουν τα όρια των διατάξεων της παρούσας οδηγίας, προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα υψηλότερο επίπεδο προστασίας του καταναλωτή.

Αιτιολόγηση

Πρέπει να σημειωθεί επιπλέον ότι η προτεινόμενη οδηγία είναι μια οδηγία-πλαίσιο που βασίζεται στα υπάρχοντα συστήματα ΕΕΔ των κρατών μελών. Η οδηγία επιδιώκει να ορίσει ελάχιστα πρότυπα ποιότητας για τους φορείς και τις διαδικασίες ΕΕΔ και, κατά συνέπεια, ακολουθεί τη μέθοδο ενός ελάχιστου ορίου εναρμόνισης.

 

 

Τροπολογία    62

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 2 δ (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

2δ. Η παρούσα οδηγία αναγνωρίζει την αρμοδιότητα των κρατών μελών να καθορίζουν κατά πόσο οι φορείς ΕΕΔ που είναι εγκατεστημένοι στην επικράτειά τους πρέπει να μπορούν να επιβάλουν λύση.

 

Τροπολογία    63

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 3 – παράγραφος 2

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2. Το άρθρο 5 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας υπερισχύει των διατάξεων που αναφέρονται στο παράρτημα.

2. Εάν οποιαδήποτε διάταξη της παρούσας οδηγίας έρχεται σε σύγκρουση με διάταξη άλλης ενωσιακής πράξης που ρυθμίζει ειδικούς τομείς, η διάταξη της άλλης ενωσιακής πράξης υπερισχύει και εφαρμόζεται στους ειδικούς αυτούς τομείς. Εντούτοις, εάν η διάταξη αυτής της άλλης ενωσιακής πράξης στοχεύει στην ενθάρρυνση της ίδρυσης φορέων ΕΕΔ σε συγκεκριμένο τομέα, υπερισχύουν και εφαρμόζονται οι σχετικές διατάξεις της παρούσας οδηγίας.

Αιτιολόγηση

Θα ήταν δύσκολο να τεθεί σε εφαρμογή απαίτηση σχετικά με τη σύγκριση του επιπέδου προστασίας των καταναλωτών που διασφαλίζεται από τις διάφορες νομοθεσίες της Ένωσης. Επιπλέον, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να υπερισχύει έναντι συγκεκριμένων διατάξεων άλλης νομοθετικής πράξης της Ένωσης, και όχι της εν λόγω νομοθετικής πράξης συνολικά.

 

Τροπολογία    64

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 3 – παράγραφος 3

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3. Η παρούσα οδηγία υπερισχύει των δεσμευτικών διατάξεων που περιέχονται σε ειδική ενωσιακή νομοθεσία κάποιου τομέα η οποία αφορά την εναλλακτική επίλυση διαφορών μόνο στον βαθμό που οι εν λόγω διατάξεις δεν εξασφαλίζουν τουλάχιστον ισοδύναμο επίπεδο προστασίας των καταναλωτών.

διαγράφεται

 

Τροπολογία    65

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 4 – στοιχείο α

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

α) «καταναλωτής» είναι κάθε φυσικό πρόσωπο το οποίο ενεργεί για σκοπούς που δεν εμπίπτουν στην εμπορική, επιχειρηματική, βιοτεχνική ή επαγγελματική του δραστηριότητα·

α) «καταναλωτής» είναι κάθε φυσικό πρόσωπο το οποίο ενεργεί για σκοπούς που δεν εμπίπτουν στην εμπορική, επιχειρηματική, βιοτεχνική ή επαγγελματική του δραστηριότητα, καθώς και κάθε φυσικό πρόσωπο που συνάπτει σύμβαση για σκοπούς οι οποίοι εν μέρει εμπίπτουν και εν μέρει δεν εμπίπτουν στην εμπορική του δραστηριότητα (συμβάσεις διπλού σκοπού), και όπου ο εμπορικός σκοπός είναι τόσο περιορισμένος ώστε να μην είναι κυρίαρχος στο γενικό πλαίσιο της συναλλαγής·

 

Τροπολογία    66

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 4 – στοιχείο γ α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

γα) «συμβατική διαφορά» είναι μια διαφορά η οποία προκύπτει από την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών βάσει σύμβασης μεταξύ του καταναλωτή και του εμπόρου και/ή του παρόχου υπηρεσιών·

 

Τροπολογία    67

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 4 – στοιχείο δ α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

δα) «πώληση αγαθών» είναι μία πώληση βάσει οποιασδήποτε σύμβασης σύμφωνα με την οποία ο έμπορος μεταβιβάζει ή αναλαμβάνει να μεταβιβάσει την κυριότητα αγαθών σε καταναλωτή, ο δε καταναλωτής καταβάλλει ή αναλαμβάνει να καταβάλει το αντίτιμο, συμπεριλαμβανομένης κάθε σύμβασης που έχει ως αντικείμενο τόσο αγαθά όσο και υπηρεσίες·

Αιτιολόγηση

Σε σχέση με το άρθρο 2.1, η οδηγία εφαρμόζεται στις διαφορές που αναφύονται από την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών, άρα είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν οι συμβάσεις πώλησης αγαθών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας.

 

Τροπολογία    68

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 4 – στοιχείο δ β (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

δβ) «παροχή υπηρεσιών» είναι η παροχή υπηρεσιών βάσει οποιασδήποτε σύμβασης πλην σύμβασης πώλησης αγαθών, σύμφωνα με την οποία ο έμπορος παρέχει ή αναλαμβάνει να παράσχει υπηρεσία στον καταναλωτή, ο δε καταναλωτής καταβάλλει ή αναλαμβάνει να καταβάλει το αντίτιμο·

Αιτιολόγηση

Σε σχέση με το άρθρο 2.1, η οδηγία εφαρμόζεται στις διαφορές που αναφύονται από την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών, άρα είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν οι συμβάσεις παροχής υπηρεσιών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας.

 

 

Τροπολογία    69

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 4 – στοιχείο δ α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

δα) «διαδικασία ΕΕΔ» είναι η αναφερόμενη στο άρθρο 2 διαδικασία που συνάδει με την παρούσα οδηγία και διεξάγεται από φορέα ΕΕΔ·

Αιτιολόγηση

Είναι σημαντικό να καταστεί σαφές ότι η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται μόνο σε διαδικασίες ΕΕΔ που διεξάγονται από παρόχους υπηρεσιών ΕΕΔ οι οποίοι επιλέγουν να υπαχθούν στο καθεστώς των φορέων ΕΕΔ δυνάμει της οδηγίας.

 

Τροπολογία    70

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 4 – στοιχείο ε

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

ε) «φορέας ΕΕΔ» είναι κάθε φορέας, όπως και αν ονομάζεται ή αναφέρεται, ο οποίος ιδρύεται σε μόνιμη βάση και προσφέρει υπηρεσίες επίλυσης διαφορών μέσω διαδικασίας ΕΕΔ·

ε) «φορέας ΕΕΔ» είναι κάθε φορέας, όπως και αν ονομάζεται ή αναφέρεται, ο οποίος επιδιώκει να επιτύχει την εξωδικαστική επίλυση διαφορών μέσω διαδικασίας ΕΕΔ, ιδρύεται σε μόνιμη βάση, έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη και έχει καταχωριστεί σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφος 2·

 

 

Τροπολογία    71

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 4 – στοιχείο στ – περίπτωση 2

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

– αν τον φορέα τον διαχειρίζεται νομικό πρόσωπο ή ένωση φυσικών ή νομικών προσώπων, στον τόπο στον οποίο το εν λόγω νομικό πρόσωπο ή ένωση φυσικών ή νομικών προσώπων ασκεί τις δραστηριότητες εναλλακτικής επίλυσης διαφορών ή στον τόπο της καταστατικής του έδρας·

– αν τον φορέα τον διαχειρίζεται νομικό πρόσωπο ή ένωση φυσικών ή νομικών προσώπων, και υπό μορφήν συλλογικού σώματος κατά την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, στον τόπο στον οποίο το εν λόγω νομικό πρόσωπο ή ένωση φυσικών ή νομικών προσώπων ασκεί τις δραστηριότητες εναλλακτικής επίλυσης διαφορών ή στον τόπο της καταστατικής του έδρας·

 

Τροπολογία    72

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 4 – στοιχείο στ α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

στ α) «αρμόδια αρχή» είναι κάθε δημόσια αρχή, οριζόμενη από κράτος μέλος, η οποία έχει θεσπιστεί σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο με συγκεκριμένες αρμοδιότητες για την επιβολή της νομοθεσίας περί προστασίας των συμφερόντων των καταναλωτών.

Αιτιολόγηση

Χρειάζεται αποσαφήνιση, σύμφωνα με τις αλλαγές που έγιναν στο άρθρο 15.

 

Τροπολογία    73

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5 – παράγραφος 1

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι διαφορές που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία μπορούν να παραπεμφθούν σε φορέα ΕΕΔ ο οποίος πληροί τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.

1. Κάθε κράτος μέλος διευκολύνει την πρόσβαση των καταναλωτών σε διαδικασίες ΕΕΔ και εξασφαλίζει ότι οι διαφορές που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία και αφορούν έμπορο εγκατεστημένο στην επικράτειά τους μπορούν να παραπεμφθούν σε φορέα ή φορείς ΕΕΔ που συμμορφώνονται με την παρούσα οδηγία.

 

Τροπολογία    74

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5 – παράγραφος 2 – εισαγωγικό μέρος

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ΕΕΔ:

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν, σε σχέση με τις διαφορές που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία, ότι οι φορείς ΕΕΔ:

 

 

Τροπολογία    75

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5 – παράγραφος 2 – στοιχείο α

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

α) έχουν ιστότοπο που επιτρέπει στα μέρη να υποβάλλουν καταγγελία ηλεκτρονικά·

α) διατηρούν ενημερωμένο ιστότοπο που παρέχει στα μέρη εύκολη πρόσβαση σε πληροφορίες που άπτονται της διαδικασίας ΕΕΔ κατά τρόπο σαφή και κατανοητό και που δίνει επίσης την δυνατότητα στους καταναλωτές να υποβάλλουν καταγγελία καθώς και τα απαραίτητα δικαιολογητικά ηλεκτρονικά, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή λοιπών επιγραμμικών μέσων·

 

Τροπολογία    76

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5 – παράγραφος 2 – στοιχείο α α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

αα) παρέχουν στα μέρη, κατόπιν αιτήσεώς τους, τις πληροφορίες που αναφέρονται στο στοιχείο α) σε σταθερό μέσο·

Αιτιολόγηση

Οι πληροφορίες για τη διαδικασία ΕΕΔ πρέπει οπωσδήποτε να είναι διαθέσιμη και ευχερώς προσβάσιμη σε κατάλληλους μορφότυπους.

 

Τροπολογία    77

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5 – παράγραφος 2 – στοιχείο α β (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

αβ) επιτρέπουν στον καταναλωτή να υποβάλει καταγγελία μέσω γραπτής διαδικασίας, εάν είναι απαραίτητο·

 

Τροπολογία    78

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5 – παράγραφος 2 – στοιχείο β (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

β) επιτρέπουν στα μέρη να ανταλλάσσουν πληροφορίες μαζί τους με ηλεκτρονικά μέσα·

β) βοηθούν στην ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των μερών με ηλεκτρονικά μέσα ή ταχυδρομικώς·

 

Τροπολογία    79

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5 – παράγραφος 2 – στοιχείο δ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

δ) όταν εξετάζουν διαφορές που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία, λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να εξασφαλιστεί ότι η επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων συμμορφώνεται με τους κανόνες προστασίας των προσωπικών δεδομένων οι οποίοι καθορίζονται στην εθνική νομοθεσία εφαρμογής της οδηγίας 95/46/ΕΚ.

δ) λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να εξασφαλιστεί ότι η επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων συμμορφώνεται με τους κανόνες προστασίας των προσωπικών δεδομένων οι οποίοι καθορίζονται στην εθνική νομοθεσία εφαρμογής της οδηγίας 95/46/ΕΚ στο κράτος μέλος όπου έχει την έδρα του ο φορέας ΕΕΔ.

 

Τροπολογία    80

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5 – παράγραφος 3

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3. Τα κράτη μέλη μπορούν να εκπληρώσουν την υποχρέωση που υπέχουν βάσει της παραγράφου 1 με την εξασφάλιση της ύπαρξης ενός συμπληρωματικού φορέα ΕΕΔ που είναι αρμόδιος να εξετάζει τις διαφορές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 για την επίλυση των οποίων δεν είναι αρμόδιος κανένας υφιστάμενος φορέας ΕΕΔ.

3. Τα κράτη μέλη μπορούν να εκπληρώσουν την υποχρέωση που υπέχουν βάσει της παραγράφου 1 με την εξασφάλιση της ίδρυσης και ύπαρξης ενός συμπληρωματικού φορέα ΕΕΔ που είναι αρμόδιος να εξετάζει τις διαφορές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 για την επίλυση των οποίων δεν είναι αρμόδιος κανένας υφιστάμενος φορέας ΕΕΔ. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να εκπληρώσουν την ανωτέρω υποχρέωση με τη χρήση τομεακών φορέων ΕΕΔ που ιδρύονται σε άλλο κράτος μέλος.

Αιτιολόγηση

Για την ορθή λειτουργία της εναλλακτικής και της ηλεκτρονικής επίλυσης των διαφορών, είναι απαραίτητο είναι να διασφαλιστεί μέγιστη κάλυψη των φορέων ΕΕΔ σε όλους τους τομείς. Ωστόσο, ο στόχος αυτός μπορεί να επιτευχθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να συγκροτηθούν τομεακοί φορείς ΕΕΔ από όλα τα κράτη μέλη.

 

 

Τροπολογία    81

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5 – παράγραφος 3 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

3α. Τα κράτη μέλη διαθέτουν την διακριτική ευχέρεια να επιτρέπουν σε φορείς ΕΕΔ να καθιερώνουν ή να διατηρούν διαδικαστικούς κανόνες οι οποίοι δίνουν στους φορείς ΕΕΔ την δυνατότητα να λειτουργούν αποτελεσματικότερα και αποδοτικότερα, υπό την προϋπόθεση ότι συμμορφώνονται με την παρούσα οδηγία. Τα κράτη μέλη μπορούν, εφόσον το απαιτούν οι νομικές διατάξεις τους, να επιτρέπουν σε φορείς ΕΕΔ να αρνηθούν να χειριστούν μια συγκεκριμένη διαφορά, με τις εξής αιτιολογίες, μεταξύ άλλων:

 

α) η διαφορά είναι ασήμαντη ή ενοχλητική·

 

β) η διαφορά έχει εξεταστεί παλαιότερα από άλλον φορέα ΕΕΔ ή από δικαστήριο·

 

γ) η προθεσμία εντός της οποίας ο καταναλωτής μπορεί να υποβάλει καταγγελία έχει λήξει. αυτού του είδους οι προθεσμίες δεν μπορεί να είναι μικρότερες από το χρονικό όριο, εφόσον υπάρχει, που προβλέπει η νομοθεσία του κράτους μέλους για την εκκίνηση δικαστικής διαδικασίας από τις πλευρές·

 

δ) ο καταναλωτής δηλώνει ότι δεν έχει επιχειρήσει να επικοινωνήσει με τον ενδιαφερόμενο έμπορο προκειμένου να συζητήσει την καταγγελία του σε μια προσπάθεια να επιλυθεί το πρόβλημα αρχικά διμερώς.

 

Σε όλες τις περιπτώσεις άρνησης βάσει διαδικαστικών κανόνων, οι φορείς ΕΕΔ παρέχουν στα μέρη δήλωση με την οποία παρατίθενται οι λόγοι που εξηγούν την απόφασή τους εντός 14 ημερολογιακών ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της αίτησης εναλλακτικής επίλυσης της διαφοράς. Παρόμοιοι διαδικαστικοί κανόνες δεν πρέπει να περιορίζουν αισθητά την πρόσβαση των καταναλωτών στις διαδικασίες ΕΕΔ.

 

 

Τροπολογία    82

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5 – παράγραφος 3 β (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

3β. Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν τη δυνατότητα υπαγωγής μιας διαφοράς σε διαδικασία ΕΕΔ με τη θέσπιση κατώτατων ορίων για την αξία του αντικειμένου της αξίωσης, λαμβάνοντας υπόψη το κατά πόσον η αξία του αντικειμένου της αξίωσης είναι δυσανάλογα μικρή σε σχέση με το πραγματικό κόστος της διαδικασίας ΕΕΔ.

Αιτιολόγηση

Ενδέχεται να είναι σκόπιμο να θεσπίζουν τα κράτη μέλη ελάχιστα όρια όσον αφορά την αξία του αντικειμένου της αξίωσης προκειμένου να αποφεύγεται η αδικαιολόγητη υπαγωγή υποθέσεων σε διαδικασία ΕΕΔ.

 

Τροπολογία    83

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5 α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

Άρθρο 5α

 

Προσφυγή σε διαδικασίες ΕΕΔ

 

1. Ένα δικαστήριο ενώπιον του οποίου έχει ασκηθεί αγωγή μπορεί, ανάλογα με την περίπτωση και λαμβάνοντας υπόψη όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης, να καλέσει τα μέρη να προσφύγουν στη διαδικασία ΕΕΔ για να επιλύσουν τη διαφορά. Το δικαστήριο δύναται επίσης να καλέσει τα μέρη να παρευρεθούν σε ενημερωτική συνεδρίαση σχετικά με τη χρησιμοποίηση της διαδικασίας ΕΕΔ, εφόσον οι συνεδριάσεις αυτές πραγματοποιούνται και είναι εύκολα διαθέσιμες και μπορούν να παρέχουν στα μέρη πληροφορίες σχετικά με την πλατφόρμα για την ηλεκτρονική επίλυση διαφορών, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. [να προστεθεί ο αριθμός αναφοράς από την Υπηρεσία Εκδόσεων] του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [να προστεθεί η ημερομηνία έκδοσης από την Υπηρεσία Εκδόσεων] σχετικά με την ηλεκτρονική επίλυση καταναλωτικών διαφορών (κανονισμός ΗΕΚΔ).

 

2. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται υπό την επιφύλαξη νομοθετικών διατάξεων των κρατών μελών που καθιστούν την προσφυγή στη διαμεσολάβηση υποχρεωτική ή τη συνδέουν με κίνητρα ή επιβάλλουν κυρώσεις σε περίπτωση απόρριψης ΕΕΔ, ανεξάρτητα αν γίνεται αυτό πριν ή μετά την έναρξη της δίκης, υπό τον όρο ότι η εν λόγω νομοθεσία δεν εμποδίζει τα μέρη να ασκήσουν το δικαίωμα πρόσβασης στο δικαστικό σύστημα.

 

 

Τροπολογία    84

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 6 – τίτλος και παράγραφοι 1 έως 1 γ (νέες)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Εμπειρογνωμοσύνη και αμεροληψία

Εμπειρογνωμοσύνη, ανεξαρτησία και αμεροληψία

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την εναλλακτική επίλυση διαφορών διαθέτουν την αναγκαία εμπειρογνωμοσύνη και είναι αμερόληπτα. Η απαίτηση αυτή κατοχυρώνεται με την εξασφάλιση ότι τα πρόσωπα αυτά:

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι όλα τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την εναλλακτική επίλυση διαφορών διαθέτουν την αναγκαία εμπειρογνωμοσύνη και είναι ανεξάρτητα ως προς την λειτουργία τους και αμερόληπτα. Η απαίτηση αυτή κατοχυρώνεται με την εξασφάλιση ότι τα πρόσωπα αυτά:

α) κατέχουν τις αναγκαίες γνώσεις, δεξιότητες και πείρα στον τομέα της εναλλακτικής επίλυσης διαφορών·

α) κατέχουν τις αναγκαίες γνώσεις και δεξιότητες στον τομέα της εναλλακτικής επίλυσης διαφορών ή της δικαστικής επίλυσης καταναλωτικών διαφορών, καθώς και γνώση του δικαίου·

β) δεν μπορούν να απαλλαγούν από τα καθήκοντά τους χωρίς εύλογη αιτία·

β) έχουν ορισθεί για μια καθορισμένη περίοδο και δεν μπορούν να απαλλαγούν από τα καθήκοντά τους χωρίς εύλογη αιτία·

γ) δεν έχουν καμία σύγκρουση συμφερόντων με οποιοδήποτε από τα μέρη της διαφοράς.

γ) δεν έχουν καμία σύγκρουση συμφερόντων με οποιοδήποτε από τα μέρη της διαφοράς.

 

1α. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο α), τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να υπάρχουν ειδικά προγράμματα κατάρτισης για φυσικά πρόσωπα που είναι υπεύθυνα για την εναλλακτική επίλυση διαφορών. Η Επιτροπή βοηθά τα κράτη μέλη να αναπτύξουν τα εν λόγω συστήματα κατάρτισης και μηχανισμούς ελέγχου της ποιότητας.

 

1β. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο γ), τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την εναλλακτική επίλυση διαφορών να γνωστοποιούν τυχόν περιστατικά που δύνανται ή μπορεί να θεωρηθούν ότι επηρεάζουν την ανεξαρτησία τους ή προκαλούν σύγκρουση συμφερόντων.

 

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, στις περιπτώσεις αυτές, το ενδιαφερόμενο πρόσωπο να συμφωνεί να δρα ή να συνεχίσει τη δράση του μόνον εφόσον τα μέρη συναινούν ρητώς και να έχει τη βεβαιότητα ότι μπορεί να συνεχίσει τη διαδικασία ΕΕΔ εν πλήρη ανεξαρτησία προκειμένου να διασφαλιστεί πλήρης αμεροληψία.

 

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η υποχρέωση γνωστοποίησης σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο να συνιστά μία συνεχή υποχρέωση καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας ΕΕΔ.

 

1γ. Όταν τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την εναλλακτική επίλυση διαφορών είναι ανεξάρτητα τρίτα μέρη, τα περιστατικά που πρέπει να γνωστοποιούνται σύμφωνα με την παράγραφο 1β περιλαμβάνουν:

 

α) οποιαδήποτε προσωπική ή επιχειρηματική σχέση με ένα ή περισσότερα μέρη κατά τη διάρκεια των τριών ετών πριν από την ανάληψη από το ενδιαφερόμενο πρόσωπο των καθηκόντων του·

 

β) κάθε άμεσο ή έμμεσο οικονομικό ή άλλο συμφέρον στο αποτέλεσμα της διαδικασίας ΕΕΔ·

 

γ) οποιαδήποτε περίπτωση ενεργειών του ενδιαφερομένου προσώπου, κατά τη διάρκεια των τριών ετών πριν από την ανάληψη των καθηκόντων του και με οποιαδήποτε ιδιότητα που εκφεύγει των σκοπών ΕΕΔ, εξ ονόματος μίας ή περισσοτέρων από τις πλευρές, εξ ονόματος επαγγελματικής οργάνωσης ή επιχειρηματικής ένωσης της οποίας είναι μέλος μία από τις πλευρές ή εξ ονόματος οποιουδήποτε άλλου από τα μέλη της.

 

 

Τροπολογία    85

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 1 – εισαγωγικό μέρος

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ΕΕΔ δημοσιοποιούν στους ιστοτόπους τους και σε έντυπη μορφή στις εγκαταστάσεις τους πληροφορίες για τα εξής:

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ΕΕΔ δημοσιοποιούν, κατόπιν αιτήσεως, στους ιστοτόπους τους, σε σταθερό μέσο και με κάθε άλλο μέσο που κρίνουν πρόσφορο, σαφείς και εύκολα κατανοητές πληροφορίες για τα εξής:

Αιτιολόγηση

Οι φορείς ΕΕΔ χρειάζεται να καθιστούν διαθέσιμες κάποιες συγκεκριμένες πληροφορίες, όχι μόνο στον ιστότοπό τους αλλά και στα γραφεία τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις δεν υπάρχουν γραφεία προσβάσιμα από το κοινό. Θα έπρεπε επομένως, όσον αφορά τις πληροφορίες αυτές, να αρκεί η παροχή τους σε σταθερό μέσο εφόσον ζητηθεί.

 

Τροπολογία    86

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 1 – στοιχείο γ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

γ) κατά περίπτωση, τη συμμετοχή τους σε δίκτυα φορέων ΕΕΔ που διευκολύνουν την επίλυση διασυνοριακών διαφορών·

γ) τη συμμετοχή τους σε δίκτυα φορέων ΕΕΔ που διευκολύνουν την επίλυση διασυνοριακών διαφορών, εάν υφίστανται·

 

Τροπολογία    87

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 1 – στοιχείο δ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

δ) τα είδη διαφορών που είναι αρμόδιοι να εξετάζουν·

ε) τα είδη διαφορών που είναι αρμόδιοι να εξετάζουν, όπως, ενδεχομένως, η ελάχιστη αξία του αντικειμένου της αξίωσης·

 

Τροπολογία    88

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 1 – στοιχείο ε

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

ε) τους διαδικαστικούς κανόνες που διέπουν την επίλυση των διαφορών·

ε) τους διαδικαστικούς κανόνες που διέπουν την επίλυση των διαφορών και τους λόγους για τους οποίους ένας φορέας δύναται να αρνηθεί να χειριστεί μια διαφορά·

 

Τροπολογία    89

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 1 – στοιχείο η

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

η) τις πιθανές προκαταρκτικές απαιτήσεις που ενδέχεται να πρέπει να εκπληρώσουν τα μέρη πριν υπάρξει η δυνατότητα να κινηθεί διαδικασία ΕΕΔ·

η) τις πιθανές προκαταρκτικές απαιτήσεις που ενδέχεται να πρέπει να εκπληρώσουν τα μέρη πριν υπάρξει η δυνατότητα να κινηθεί διαδικασία ΕΕΔ, συμπεριλαμβανομένης της απαίτησης να επιχειρήσει ο καταναλωτής να διευθετήσει φιλικά το ζήτημα απευθείας με τον έμπορο·

Αιτιολόγηση

Πρώτα θα πρέπει να υπάρξει επικοινωνία με τον έμπορο και μόνο εάν η προσπάθεια αποτύχει, η διαφορά μπορεί να επιλυθεί μέσω οργάνου ΕΕΔ. Στόχος αυτής της διάταξης είναι η αύξηση της αποδοτικότητας των οργάνων ΕΕΔ επιτρέποντάς τους να επικεντρωθούν μόνο σε σχετικές υποθέσεις.

 

Τροπολογία    90

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 1 – στοιχείο θ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

θ) το κόστος, αν υπάρχει, που θα βαρύνει τα μέρη·

θ) το κόστος, αν υπάρχει, που θα βαρύνει τα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων επιδίκασης των δαπανών στο τέλος της διαδικασίας·

 

Τροπολογία    91

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 1 – στοιχείο ι

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

ι) τη διάρκεια της διαδικασίας κατά προσέγγιση·

ι) τη συνήθη διάρκεια της διαδικασίας ΕΕΔ·

 

Τροπολογία    92

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 1 – στοιχείο ια α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

ια α) την εκτελεστότητα της απόφασης ΕΕΔ, κατά περίπτωση·

 

Τροπολογία    93

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 1 – στοιχείο ια β (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

ια β) τις κυρώσεις για τη μη συμμόρφωση σε περίπτωση απόφασης που έχει δεσμευτικό αποτέλεσμα για τα μέρη.

 

Τροπολογία    94

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 2 – εισαγωγικό μέρος

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ΕΕΔ δημοσιοποιούν στους ιστοτόπους τους και σε έντυπη μορφή στις εγκαταστάσεις τους ετήσιες εκθέσεις δραστηριότητας. Αυτές οι εκθέσεις περιλαμβάνουν τις ακόλουθες πληροφορίες τόσο σχετικά με τις εγχώριες όσο και σχετικά με τις διασυνοριακές διαφορές:

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, κατόπιν αιτήσεως, οι φορείς ΕΕΔ δημοσιοποιούν στους ιστοτόπους τους, σε σταθερό μέσο και με οποιοδήποτε άλλο μέσο κρίνουν πρόσφορο, ετήσιες εκθέσεις δραστηριότητας. Αυτές οι εκθέσεις περιλαμβάνουν τις ακόλουθες πληροφορίες τόσο σχετικά με τις εγχώριες όσο και σχετικά με τις διασυνοριακές διαφορές:

Αιτιολόγηση

Είναι χρήσιμο να διευκρινιστεί ότι οι φορείς ΕΕΔ πρέπει μόνο να παρέχουν εκθέσεις σχετικά με διαφορές που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία. Επίσης, ενδέχεται να μην ενδείκνυται πάντα να διατίθενται έντυπες εκδόσεις και οι φορείς ΕΕΔ ενδέχεται να επιβαρυνθούν με σημαντικό κόστος από την εκτύπωση και την επικαιροποίησή τους.

 

Τροπολογία    95

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 2 – στοιχείο β (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

β) τυχόν επαναλαμβανόμενα προβλήματα που οδηγούν σε διαφορές μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων·

β) τυχόν συστηματικά προβλήματα που προκύπτουν συχνά και οδηγούν σε διαφορές μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων. Οι πληροφορίες που κοινοποιούνται σχετικά μπορούν να συνοδεύονται από συστάσεις σχετικά με το πως μπορούν να αποφεύγονται παρόμοια προβλήματα στο μέλλον ή πως μπορούν αυτά να επιλύονται·

 

Τροπολογία    96

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 2 – στοιχείο β α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

βα) λαμβάνοντας υπόψη την προστασία των δεδομένων, «υποδειγματικές αποφάσεις» βάσει των αποτελεσμάτων σημαντικών διαφορών, προκειμένου να βελτιώνονται τα πρότυπα των εμπόρων και να διευκολύνεται η ανταλλαγή πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών·

Αιτιολόγηση

Η ΕΕΔ πρέπει να έχει ευρύτερο αντίκτυπο στην αγορά σε σχέση με την απλή επίλυση επιμέρους διαφορών. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, η ΕΕΔ πρέπει να επιδιώκει άνοδο των κανόνων καλής πρακτικής στον κλάδο, δημοσιεύοντας τις "παραδειγματικές αποφάσεις" επί συγκεκριμένων διαφορών.

 

Τροπολογία    97

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 2 – στοιχείο γ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

γ) ποσοστό διαδικασιών επίλυσης διαφορών που διακόπηκαν πριν επιτευχθεί αποτέλεσμα·

γ) τον αριθμό των διαδικασιών επίλυσης διαφορών που διακόπηκαν και τους λόγους που προκάλεσαν τη διακοπή αυτή·

Αιτιολόγηση

Το ποσοστό των διαδικασιών επίλυσης διαφορών που διακόπηκαν πριν επιτευχθεί αποτέλεσμα δεν είναι αρκετά σαφές, εκτός αν έχουμε πληροφορίες για τους λόγους της διακοπής της διαδικασίας ΕΕΔ. Επιπλέον, η διακοπή μιας διαδικασίας ΕΕΔ δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι δεν επιτεύχθηκε αποτέλεσμα. Οι πληροφορίες αυτές παρέχονται σε έκθεση ετήσιας δραστηριότητας και, συνεπώς, είναι καταλληλότερη η αναφορά σε αριθμό παρά σε ποσοστό.

 

Τροπολογία    98

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 2 – στοιχείο ε

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

ε) το ποσοστό συμμόρφωσης με τα αποτελέσματα των διαδικασιών ΕΕΔ, αν είναι γνωστό·

ε) το ποσοστό συμμόρφωσης με τα αποτελέσματα των διαδικασιών ΕΕΔ·

 

Τροπολογία    99

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 2 – στοιχείο στ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

στ) κατά περίπτωση, συνεργασία τους με δίκτυα φορέων ΕΕΔ που διευκολύνουν την επίλυση διασυνοριακών διαφορών.

στ) συνεργασία τους με δίκτυα φορέων ΕΕΔ που διευκολύνουν την επίλυση διασυνοριακών διαφορών, εάν υφίστανται.

 

Τροπολογία    100

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 – παράγραφος 1 – στοιχείο α

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

α) η διαδικασία ΕΕΔ είναι εύκολα προσβάσιμη και από τα δύο μέρη, ανεξάρτητα από τον τόπο στον οποίο βρίσκονται αυτά·

α) η διαδικασία ΕΕΔ είναι διαθέσιμη και προσβάσιμη τόσο εντός όσο και εκτός διαδικτύου, ανεξάρτητα από τον τόπο στον οποίο βρίσκονται τα μέρη·

 

Τροπολογία    101

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 – παράγραφος 1 – στοιχείο β (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

β) τα μέρη έχουν πρόσβαση στη διαδικασία, χωρίς να είναι υποχρεωμένα να χρησιμοποιήσουν νομικό εκπρόσωπο· ωστόσο, τα μέρη έχουν τη δυνατότητα εκπροσώπησης ή υποστήριξης από τρίτο μέρος σε κάθε φάση της διαδικασίας·

β) τα μέρη έχουν πρόσβαση στη διαδικασία, χωρίς να είναι υποχρεωμένα να χρησιμοποιήσουν νομικό εκπρόσωπο. Η διαδικασία δεν στερεί τα μέρη από το δικαίωμα λήψης ανεξάρτητων συμβουλών ή εκπροσώπησης ή υποστήριξης από τρίτο μέρος σε κάθε φάση της διαδικασίας·

Αιτιολόγηση

Η αρχή της εκπροσώπησης θα πρέπει να διατηρηθεί στην οδηγία με σαφή αναφορά στη δυνατότητα των μερών να ζητούν τη συμβουλή ανεξάρτητου προσώπου ή να εκπροσωπούνται από τρίτο μέρος.

 

Τροπολογία    102

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 – παράγραφος 1 – στοιχείο β α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

βα) η διαδικασία ΕΕΔ μπορεί να κινηθεί μόνο από τον καταναλωτή·

Αιτιολόγηση

Η διαδικασία ΕΕΔ αποσκοπεί να επιτρέψει στα πιο αδύναμα μέρη – που είναι συχνά οι καταναλωτές – να αποκτήσουν καλύτερη πρόσβαση στη δικαιοσύνη, παρέχοντάς τους τη δυνατότητα να ασκήσουν ένδικο μέσο. Οι έμποροι δεν πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιούν τη διαδικασία ΕΕΔ κατά των καταναλωτών για την είσπραξη χρεών.

 

Τροπολογία    103

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 – παράγραφος 1 – στοιχείο γ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

γ) η διαδικασία ΕΕΔ είναι δωρεάν ή χαμηλού κόστους για τους καταναλωτές·

γ) η διαδικασία ΕΕΔ είναι δωρεάν ή διατίθεται έναντι συμβολικού τέλους για τους καταναλωτές. Τα κράτη μέλη αποφασίζουν την κατάλληλη μορφή χρηματοδότησης για τις διαδικασίες ΕΕΔ εντός της επικράτειάς τους.

Αιτιολόγηση

Οι καταναλωτές θα αποθαρρυνθούν από τη χρήση ΕΕΔ, εάν υπάρχει κόστος για τη διαδικασία. Οι διαδικαστικοί κανόνες για ασήμαντες ή ενοχλητικές απαιτήσεις θα περιορίσουν τις απαιτήσεις στις απαραίτητες. Στο σημερινό οικονομικό πλαίσιο, πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι ο φορολογούμενος δεν πρέπει να χρηματοδοτεί τις διαδικασίες ΕΕΔ αλλά η βιομηχανία.

 

Τροπολογία    104

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 – παράγραφος 1 – στοιχείο γ α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

γα) ο φορέας ΕΕΔ, στον οποίο έχει υποβληθεί καταγγελία, γνωστοποιεί στα μέρη τη διαφορά ευθύς αμέσως μετά την παραλαβή όλων των εγγράφων που περιέχουν τις σχετικές με την καταγγελία πληροφορίες·

 

Τροπολογία    105

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 – παράγραφος 1 – στοιχείο δ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

δ) η διαφορά επιλύεται μέσα σε 90 ημέρες από την ημερομηνία κατά την οποία ο φορέας ΕΕΔ έλαβε την καταγγελία. Σε περίπτωση περίπλοκων διαφορών, ο φορέας ΕΕΔ μπορεί να παρατείνει αυτό το χρονικό διάστημα.

δ) οι διαφορές επιλύονται μέσα σε χρονικό διάστημα 90 ημερολογιακών ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία ο φορέας ΕΕΔ έλαβε τον πλήρη φάκελο της καταγγελίας. Σε περίπτωση εξαιρετικά πολύπλοκων διαφορών ή διαφορών τεχνικής φύσης, το αρμόδιο πρόσωπο ή συλλογικό όργανο έχει τη διακριτική ευχέρεια να παρατείνει ενδεχομένως την προθεσμία των 90 ημερών. Τα μέρη ενημερώνονται σχετικά με οποιαδήποτε παράταση της προθεσμίας καθώς και για το χρονικό διάστημα που αναμένεται να απαιτηθεί για την επίλυση της διαφοράς·

 

Τροπολογία    106

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 1 – εισαγωγικό μέρος

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι στις διαδικασίες ΕΕΔ:

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ΕΕΔ:

 

Τροπολογία    107

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 1 – στοιχείο -α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

-α) επιτρέπουν στα μέρη να αποσύρονται από τη διαδικασία σε οποιοδήποτε στάδιο, εφόσον δεν τους ικανοποιεί η απόδοση ή η εφαρμογή της διαδικασίας. Ενημερώνονται δε σχετικά με το δικαίωμα αυτό πριν την έναρξη της διαδικασίας. Σε περίπτωση που οι εθνικοί κανόνες προβλέπουν υποχρεωτική συμμετοχή του εμπόρου στις διαδικασίες ΕΕΔ, η εν λόγω διάταξη ισχύει μόνον για τον καταναλωτή·

 

Τροπολογία    108

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 1 – στοιχείο α

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

α) τα μέρη έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν τις απόψεις τους και να ακούσουν τα επιχειρήματα και τα γεγονότα που προβάλλονται από το άλλο μέρος, καθώς και τις δηλώσεις τυχόν πραγματογνωμόνων·

α) επιτρέπεται στα μέρη να εκφράσουν τις απόψεις τους, να λάβουν γνώση και να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους επί των επιχειρημάτων, αποδεικτικών στοιχείων, εγγράφων και γεγονότων που προβάλλονται από το άλλο μέρος, συμπεριλαμβανομένων οποιωνδήποτε δηλώσεων και απόψεων πραγματογνωμόνων και τους δίνεται η δυνατότητα να απαντήσουν εντός εύλογου χρονικού διαστήματος·

Αιτιολόγηση

Η οδηγία δεν πρέπει να αποκλείει διαδικασίες που διεξάγονται στο σύνολό τους γραπτά ή ηλεκτρονικά επιβάλλοντας τη δυνατότητα των μερών να ‘ακούσουν’ επιχειρήματα. Επιπλέον, τα μέρη πρέπει να μπορούν να σχολιάσουν τα επιχειρήματα και τα γεγονότα που προβάλλει το άλλο μέρος, συμπεριλαμβανομένων τυχόν δηλώσεων και απόψεων πραγματογνωμόνων.

 

Τροπολογία    109

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 1 – στοιχείο β

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

β) το αποτέλεσμα της διαδικασίας ΕΕΔ γνωστοποιείται στα μέρη εγγράφως ή σε σταθερό μέσο, με αναφορά του σκεπτικού στο οποίο βασίζεται.

β) κοινοποιείται στα μέρη, εγγράφως ή σε σταθερό μέσο, το αποτέλεσμα της διαδικασίας ΕΕΔ και τους διαβιβάζεται δήλωση με το σκεπτικό στο οποίο βασίζεται.

 

Τροπολογία    110

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 2 – εισαγωγικό μέρος

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι στις διαδικασίες ΕΕΔ που επιδιώκουν την επίλυση της διαφοράς με την πρόταση μιας λύσης

2. Κατά τις διαδικασίες ΕΕΔ που επιδιώκουν την επίλυση της διαφοράς με την πρόταση μιας λύσης, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι:

 

Τροπολογία    111

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 2 – στοιχείο α – εισαγωγικό μέρος

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

α) ο καταναλωτής, πριν συμφωνήσει με την προτεινόμενη λύση, ενημερώνεται:

α) τα μέρη, πριν συμφωνήσουν με την προτεινόμενη λύση ενημερώνονται σχετικά με τα δικαιώματα που τους παρέχουν οι ισχύουσες νομικές διατάξεις και ενημερώνονται:

 

Τροπολογία    112

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 2 – στοιχείο α – σημείο i

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(i) ότι έχει την επιλογή να συμφωνήσει ή να μη συμφωνήσει με την προτεινόμενη λύση·

(i) ότι έχουν την επιλογή να συμφωνήσουν ή να μη συμφωνήσουν με την προτεινόμενη λύση·

 

Τροπολογία    113

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 2 – στοιχείο α – σημείο i α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(i α) ότι η συμμετοχή στη διαδικασία δεν αποκλείει τη δυνατότητα αναζήτησης έννομης προστασίας μέσω κανονικών δικαστικών διαδικασιών·

 

Τροπολογία    114

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 2 – στοιχείο α – σημείο ii

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(ii) ότι η προτεινόμενη λύση μπορεί να είναι λιγότερο ευνοϊκή σε σχέση με το αποτέλεσμα που θα επιτυγχανόταν σε δικαστήριο κατ’ εφαρμογή των νομικών κανόνων·

(ii) ότι η προτεινόμενη λύση ενδέχεται να είναι διαφορετική από το αποτέλεσμα που θα επιτυγχανόταν σε δικαστήριο κατ’ εφαρμογή των νομικών κανόνων·

 

Τροπολογία    115

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 2 – στοιχείο α – σημείο iii

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(iii) ότι, προτού εγκρίνει ή απορρίψει την προτεινόμενη λύση, έχει το δικαίωμα να ζητήσει τη συμβουλή ανεξάρτητου προσώπου·

(iii) ότι έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν τη συμβουλή ανεξάρτητου προσώπου·

 

Τροπολογία    116

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 2 – στοιχείο α – σημείο iii α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(iiiα) ότι η προτεινόμενη λύση θα έχει σίγουρη νομική ισχύ·

 

 

 

Τροπολογία    117

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 2 – στοιχείο β

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

β) τα μέρη, πριν συμφωνήσουν με την προτεινόμενη λύση, ενημερώνονται για τις νομικές συνέπειες της εν λόγω συμφωνίας·

διαγράφεται

 

Τροπολογία    118

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 2 – στοιχείο γ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

γ) τα μέρη, πριν εκφράζουν τη συγκατάθεσή τους για την προτεινόμενη λύση ή φιλική συμφωνία, έχουν στη διάθεσή τους εύλογο χρονικό διάστημα για να σκεφτούν.

γ) τα μέρη, πριν δώσουν τη συγκατάθεσή τους για την προτεινόμενη λύση ή φιλική συμφωνία, έχουν στη διάθεσή τους εύλογο χρονικό διάστημα για να σκεφτούν·

 

 

Τροπολογία    119

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 2 – στοιχείο γ α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

γα) σε περίπτωση που τα μέρη αποφασίσουν να απορρίψουν την προτεινόμενη λύση, ο φορέας ΕΕΔ μπορεί να δημοσιοποιήσει την εν λόγω λύση.

 

 

Τροπολογία    120

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 2 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

2α. Σε περίπτωση καθιέρωσης διαδικασιών ΕΕΔ που αποσκοπούν στην επίλυση της διαφοράς προτείνοντας λύση, τα κράτη μέλη έχουν την δυνατότητα να διευκρινίσουν ότι παρόμοιες προτεινόμενες στο πλαίσιο της διαδικασίας ΕΕΔ λύσεις είναι, εφόσον το επιλέξει ο καταναλωτής, δεσμευτικές για τον έμπορο.

 

Στις περιπτώσεις αυτές, η ερμηνεία του άρθρου 9, παράγραφος 2 ισχύει μόνο για τον καταναλωτή.

Αιτιολόγηση

Τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να διατηρούν ή να εφαρμόζουν νέα συστήματα ΕΕΔ ούτως ώστε, όταν ο καταναλωτής επιλέγει να αποδεχθεί το αποτέλεσμα μίας διαδικασίας, ο έμπορος να δεσμεύεται από την απόφαση αυτή.

 

Τροπολογία    121

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

Άρθρο 9α

 

Ελευθερία

 

1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η συμφωνία καταναλωτή και εμπόρου περί υποβολής καταγγελίας ενώπιον φορέα ΕΕΔ να μην δεσμεύει τον καταναλωτή εφόσον συνήφθη πριν προκύψει διαφορά και εφόσον συνεπάγεται στέρηση του δικαιώματος του καταναλωτή να προσφύγει στα αρμόδια δικαστήρια για την επίλυση της διαφοράς.

 

2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, στις διαδικασίες ΕΕΔ στο πλαίσιο των οποίων επιδιώκεται η επίλυση της διαφοράς με την επιβολή μιας λύσης, η επιβαλλόμενη λύση να μπορεί να είναι δεσμευτική για τα μέρη μόνον εφόσον αυτά έχουν ενημερωθεί προηγουμένως και έχουν αποδεχθεί ρητά το δεσμευτικό χαρακτήρα της λύσης. Δεν απαιτείται η ρητή αποδοχή από τον έμπορο, εάν οι εθνικοί κανόνες ορίζουν ότι οι λύσεις είναι δεσμευτικές για τους εμπόρους.

Αιτιολόγηση

Ως γενικός κανόνας ισχύει ότι στις περιπτώσεις στις οποίες οι διαδικασίες ΕΕΔ επιβάλλουν δεσμευτική λύση για τα μέρη, τα εν λόγω μέρη πρέπει να έχουν δώσει την προηγούμενη συγκατάθεσή τους. Εξαίρεση από αυτόν τον κανόνα προβλέπεται όταν οι εθνικοί κανόνες ορίζουν τη δεσμευτικότητα των λύσεων για τους εμπόρους. Αυτά τα προγράμματα λειτουργούν πολύ αποτελεσματικά για τους καταναλωτές και δεν πρέπει να υπονομεύονται.

 

Τροπολογία    122

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 β (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

Άρθρο 9β

 

Νομιμότητα

 

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, σε διαδικασίες ΕΕΔ που αποσκοπούν στην επίλυση της διαφοράς επιβάλλοντας λύση στον καταναλωτή, η λύση που επιβάλλεται να μην έχει ως συνέπεια να στερείται ο καταναλωτής την προστασία που του παρέχουν οι αναγκαστικές διατάξεις της νομοθεσίας του κράτους μέλους στην επικράτεια του οποίου είναι εγκατεστημένος ο φορέας ΕΕΔ. Σε περίπτωση διασυνοριακών διαφορών, η λύση που επιβάλλει ο φορέας ΕΕΔ δεν έχει ως συνέπεια να στερείται ο καταναλωτής την προστασία που του παρέχουν οι αναγκαστικές διατάξεις που είναι εφαρμοστέες βάσει της νομοθεσίας του κράτους μέλους στο οποίο ο καταναλωτής έχει τη συνήθη κατοικία του, σε περιπτώσεις όπου η προστασία αυτή προβλέπεται από το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 593/2008.

Αιτιολόγηση

Η προτεινόμενη οδηγία δεν περιέχει τη σημαντική αρχή της νομιμότητας, η οποία εξασφαλίζει ότι οι καταναλωτές πάντοτε προστατεύονται από τις αναγκαστικές νομοθετικές διατάξεις στη χώρα κατοικίας τους. Κατά συνέπεια, για τις διαφορές που καταλήγουν σε επιβολή λύσης στους εμπλεκομένους, χρειάζεται να εισαχθεί η αρχή της νομιμότητας, ώστε να εξασφαλιστεί ότι οι καταναλωτές δεν θα στερούνται την προστασία των αναγκαστικών διατάξεων της νομοθεσίας.

 

Τροπολογία    123

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 γ (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

Άρθρο 9γ

 

Επίπτωση των διαδικασιών ΕΕΔ στην παραγραφή και τις αποσβεστικές προθεσμίες

 

1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα μέρη που προσφεύγουν σε ΕΕΔ σε μια προσπάθεια επίλυσης διαφοράς να μην κωλύονται στη συνέχεια να κινήσουν δικαστική διαδικασία σε σχέση με τη διαφορά αυτή λόγω παραγραφής ή λήξεως αποσβεστικής προθεσμίας διαρκούσης της διαδικασίας ΕΕΔ.

 

2. Η παράγραφος 1 δεν θίγει τις περί παραγραφής ή λήξεως αποσβεστικής προθεσμίας διατάξεις των διεθνών συμφωνιών στις οποίες είναι συμβαλλόμενα τα κράτη μέλη.

 

Τροπολογία    124

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 δ (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

Άρθρο 9δ

 

Κατευθυντήριες γραμμές

 

1. Μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και τους σχετικούς εμπλεκόμενους, η Επιτροπή καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές εστιάζονται συγκεκριμένα στα κριτήρια ποιότητας που καθορίζονται στο κεφάλαιο ΙΙ, στη συνεργασία μεταξύ φορέων ΕΕΔ σε διασυνοριακές υποθέσεις και μεταξύ φορέων ΕΕΔ και εθνικών αρχών, όπως ορίζεται στα άρθρα 13 και 14, καθώς και στη σχέση της παρούσας οδηγίας με άλλες ενωσιακές νομοθετικές πράξεις. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή καταρτίζει τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές βάσει των καθιερωμένων πρακτικών των κρατών μελών, εκούσιων κωδίκων συμπεριφοράς, προτύπων ποιότητας και άλλων σχετικών δεδομένων.

 

2. Η Επιτροπή διαβιβάζει τις κατευθυντήριες γραμμές στα κράτη μέλη και τις δημοσιοποιεί.

Αιτιολόγηση

Δεδομένης της προσέγγισης της παρούσας οδηγίας για ελάχιστη εναρμόνιση και της πολυμορφίας των πρακτικών ΕΕΔ στα διάφορα κράτη μέλη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα εγκρίνει κατευθυντήριες γραμμές οι οποίες θα παράσχουν στα κράτη μέλη συμπληρωματικούς κανόνες ώστε να διευκολυνθεί και να αποσαφηνιστεί η εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

 

Τροπολογία    125

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 10 – παράγραφος 1

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι έμποροι που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός τους ενημερώνουν τους καταναλωτές για τους φορείς ΕΕΔ από τους οποίους καλύπτονται και οι οποίοι είναι αρμόδιοι για την εξέταση πιθανών διαφορών μεταξύ αυτών και των καταναλωτών. Οι εν λόγω πληροφορίες περιλαμβάνουν τις διευθύνσεις των ιστοτόπων των σχετικών φορέων ΕΕΔ και διευκρινίζουν αν ο έμπορος δεσμεύεται ή όχι να χρησιμοποιεί αυτούς τους φορείς για την επίλυση των διαφορών του με τους καταναλωτές.

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι έμποροι που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός τους ενημερώνουν τους καταναλωτές ως προς το όνομα, τη διεύθυνση και διεύθυνση του ιστοτόπου των φορέων ΕΕΔ από τους οποίους καλύπτονται και οι οποίοι είναι αρμόδιοι για την εξέταση πιθανών διαφορών μεταξύ αυτών και των καταναλωτών. Οι έμποροι διευκρινίζουν επίσης αν δεσμεύονται ή όχι ή αν υποχρεούνται ή όχι να χρησιμοποιούν αυτούς τους φορείς για την επίλυση των διαφορών του με τους καταναλωτές

 

Τροπολογία    126

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 10 – παράγραφος 2

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2. Οι πληροφορίες της παραγράφου 1 αναγράφονται με εύκολα, άμεσα, ευκρινώς και μόνιμα προσβάσιμο τρόπο στον ιστότοπο του εμπόρου, αν υπάρχει, στους γενικούς όρους των συμβάσεων πώλησης αγαθών ή παροχής υπηρεσιών μεταξύ του εμπόρου και του καταναλωτή και στα τιμολόγια και τις αποδείξεις που αφορούν τις εν λόγω συμβάσεις. Διευκρινίζουν τον τρόπο πρόσβασης σε περισσότερες πληροφορίες για τον σχετικό φορέα ΕΕΔ και για τους όρους χρήσης του.

2. Οι πληροφορίες της παραγράφου 1 αναγράφονται με σαφή, ευκρινή και με εύκολα και μόνιμα προσβάσιμο τρόπο στον ιστότοπο του εμπόρου, αν υπάρχει, στους γενικούς όρους των συμβάσεων πώλησης αγαθών ή παροχής υπηρεσιών μεταξύ του εμπόρου και του καταναλωτή και οσάκις ένας έμπορος απορρίπτει μια καταγγελία την οποία ο καταναλωτής υποβάλλει άμεσα σε αυτόν. Διευκρινίζουν τον τρόπο πρόσβασης σε περισσότερες πληροφορίες για τον σχετικό φορέα ΕΕΔ και για τους όρους χρήσης του.

 

Τροπολογία    127

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 10 – παράγραφος 3

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν θίγουν τις διατάξεις των άρθρων 6, 7 και 8 της οδηγίας 2011/83/ΕΕ σχετικά με τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στους καταναλωτές σε περιπτώσεις συμβάσεων που συνάπτονται εξ αποστάσεως ή εκτός εμπορικού καταστήματος.

3. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν θίγουν τις διατάξεις των άρθρων 6, 7 και 8 της οδηγίας 2011/83/ΕΕ σχετικά με τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στους καταναλωτές σε περιπτώσεις συμβάσεων που συνάπτονται εξ αποστάσεως ή εκτός εμπορικού καταστήματος, του άρθρου 3 της οδηγίας 2002/65/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Σεπτεμβρίου 2002 σχετικά με την εξ αποστάσεως εμπορία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών προς τους καταναλωτές1 και του άρθρου 185 της οδηγίας 2009/138/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 25ης Νοεμβρίου 2008 σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα II)2.

 

______________

 

1 ΕΕ L 271, 9.10.2002, σ. 16.

 

2 ΕΕ L 335, 17.12.2008, σ. 1.

 

Τροπολογία    128

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 11 – παράγραφος 1

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι καταναλωτές μπορούν να ζητήσουν βοήθεια όσον αφορά τις διαφορές τους που ανακύπτουν από διασυνοριακές πωλήσεις αγαθών ή από τη διασυνοριακή παροχή υπηρεσιών. Η εν λόγω βοήθεια αποσκοπεί ειδικότερα στη διευκόλυνση της πρόσβασης των καταναλωτών σε φορέα ΕΕΔ που λειτουργεί σε άλλο κράτος μέλος και ο οποίος είναι αρμόδιος για την εξέταση της διασυνοριακής διαφοράς τους.

1. Όσον αφορά τις διαφορές που ανακύπτουν από διασυνοριακές πωλήσεις αγαθών ή από τη διασυνοριακή παροχή υπηρεσιών, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι καταναλωτές μπορούν να λάβουν βοήθεια για την πρόσβαση σε φορέα ΕΕΔ που λειτουργεί σε άλλο κράτος μέλος και ο οποίος είναι αρμόδιος για την εξέταση της διασυνοριακής διαφοράς τους.

 

Τροπολογία    129

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 11 – παράγραφος 2

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αναθέσουν την εκτέλεση του έργου που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στα κέντρα τους του δικτύου Ευρωπαϊκών Κέντρων Καταναλωτών, σε ενώσεις καταναλωτών ή σε οποιονδήποτε άλλο φορέα.

2. Τα κράτη μέλη αναθέτουν την εκτέλεση του έργου που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στα κέντρα τους του δικτύου Ευρωπαϊκών Κέντρων Καταναλωτών.

Αιτιολόγηση

Η βοήθεια για τους καταναλωτές που εμπλέκονται σε διασυνοριακές διαφορές πρέπει να παρέχεται μέσω ενός οργανωμένου δικτύου που θα δημιουργηθεί από την Επιτροπή, του δικτύου Ευρωπαϊκών Κέντρων Καταναλωτών.

 

Τροπολογία    130

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 12 – παράγραφος 1

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ΕΕΔ, οι ενώσεις καταναλωτών, οι ενώσεις επιχειρήσεων, τα κέντρα του δικτύου Ευρωπαϊκών Κέντρων Καταναλωτών και, κατά περίπτωση, οι φορείς που ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 δημοσιοποιούν στις εγκαταστάσεις τους και στους ιστοτόπους τους τον κατάλογο φορέων ΕΕΔ που αναφέρεται στο άρθρο 17 παράγραφος 3.

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ΕΕΔ και τα κέντρα του δικτύου Ευρωπαϊκών Κέντρων Καταναλωτών δημοσιοποιούν στους ιστοτόπους τους και, όποτε είναι δυνατόν, σε σταθερό μέσο στις εγκαταστάσεις τους τον κατάλογο φορέων ΕΕΔ που αναφέρεται στο άρθρο 17, παράγραφος 3.

 

Τροπολογία    131

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 12 – παράγραφος 1 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

1α. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν τις ενώσεις καταναλωτών και εμπόρων να δημοσιοποιούν στους ιστοτόπους τους, και με όποιο άλλο μέσο θεωρούν κατάλληλο, τον κατάλογο φορέων ΕΕΔ που αναφέρεται στο άρθρο 17, παράγραφος 3.

 

Τροπολογία    132

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 12 – παράγραφος 1 β (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

1β. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη διασφαλίζουν επαρκή δημοσιοποίηση των πληροφοριών όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι καταναλωτές μπορούν να αποκτήσουν πρόσβαση στη διαδικασία ΕΕΔ σε περίπτωση συμβατικών διαφορών, όπως ορίζεται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, σε σχέση με κάποιον συγκεκριμένο έμπορο.

 

Τροπολογία    133

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 13 – τίτλος

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Συνεργασία μεταξύ των φορέων ΕΕΔ για την επίλυση διασυνοριακών διαφορών

Συνεργασία και ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ των φορέων ΕΕΔ

 

Τροπολογία    134

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 13 – παράγραφος 1

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ΕΕΔ συνεργάζονται για την επίλυση διασυνοριακών διαφορών.

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ΕΕΔ συνεργάζονται για την επίλυση διασυνοριακών διαφορών και ότι προβαίνουν σε τακτικές ανταλλαγές ορθών πρακτικών, όσον αφορά την επίλυση τόσο διασυνοριακών όσο και εγχώριων διαφορών.

 

 

Τροπολογία    135

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 13 – παράγραφος 1 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

1α. Η Επιτροπή υποστηρίζει και διευκολύνει την ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ των φορέων ΕΕΔ για την προώθηση των βέλτιστων πρακτικών, κυρίως μέσω του προγράμματος Καταναλωτές·

 

Τροπολογία    136

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 13 – παράγραφος 3

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3. Η Επιτροπή δημοσιεύει κατάλογο των δικτύων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, με αναφορά των ονομασιών τους και στοιχείων επικοινωνίας. Η Επιτροπή, αν αυτό κριθεί απαραίτητο, επικαιροποιεί τον εν λόγω κατάλογο κάθε δύο έτη.

3. Η Επιτροπή δημοσιεύει κατάλογο των δικτύων που αναφέρονται στην παράγραφο 2, με αναφορά των ονομασιών τους και στοιχείων επικοινωνίας. Η Επιτροπή επικαιροποιεί τον εν λόγω κατάλογο κάθε δύο έτη.

 

Τροπολογία    137

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 14 – παράγραφος 2

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2. Αυτή η συνεργασία περιλαμβάνει την αμοιβαία ανταλλαγή πληροφοριών για τις επιχειρηματικές πρακτικές των εμπόρων για τις οποίες οι καταναλωτές έχουν υποβάλει καταγγελίες. Περιλαμβάνει επίσης την παροχή τεχνικών αξιολογήσεων και πληροφοριών από τις εν λόγω εθνικές αρχές στους φορείς ΕΕΔ, όταν αυτές οι αξιολογήσεις ή πληροφορίες είναι αναγκαίες για τον χειρισμό των επιμέρους διαφορών.

2. Αυτή η συνεργασία περιλαμβάνει την αμοιβαία ανταλλαγή πληροφοριών για τις πρακτικές των εμπόρων σε συγκεκριμένους επιχειρηματικούς τομείς για τις οποίες οι καταναλωτές έχουν υποβάλει επανειλημμένως καταγγελίες. Περιλαμβάνει επίσης την παροχή τεχνικών αξιολογήσεων και πληροφοριών από τις εν λόγω εθνικές αρχές στους φορείς ΕΕΔ, όταν αυτές οι αξιολογήσεις ή πληροφορίες είναι αναγκαίες για τον χειρισμό των επιμέρους διαφορών και όταν διατίθενται ήδη.

Αιτιολόγηση

Οι επιχειρηματικές πρακτικές εμπόρων δεν πρέπει να δημοσιεύονται στο σύνολό τους: οι πληροφορίες αυτές περιέχουν επίσης εμπιστευτικά δεδομένα και επιχειρηματικά μυστικά, τα οποία δεν πρέπει να δίνονται στη δημοσιότητα. Επιπλέον, ο φορέας ΕΕΔ δεν μπορεί να υποχρεώσει τους κρατικούς φορείς να εκδώσουν αξιολογήσεις με ευρωπαϊκή νομοθεσία. Αυτό ισχύει ειδικότερα όσον αφορά τη χρηματοδότηση.

 

Τροπολογία    138

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 14 – παράγραφος 3 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

3α. Το παρόν άρθρο νοείται με την επιφύλαξη των διατάξεων περί επαγγελματικού και εμπορικού απορρήτου οι οποίες εφαρμόζονται στις εθνικές αρχές της παραγράφου 1.

 

Τροπολογία    139

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 15 – παράγραφος 1

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1. Κάθε κράτος μέλος ορίζει αρμόδια αρχή επιφορτισμένη με την παρακολούθηση της λειτουργίας και της ανάπτυξης των φορέων ΕΕΔ οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός του. Κάθε κράτος μέλος ανακοινώνει στην Επιτροπή την αρχή που ορίζει.

1. Κάθε κράτος μέλος ορίζει αρμόδια αρχή για την εκτέλεση των καθηκόντων που ορίζονται στα άρθρα 16 και 17. Κάθε κράτος μέλος μπορεί να ορίσει περισσότερες από μία αρμόδιες αρχές. Εφόσον πράξει κάτι τέτοιο, το κράτος μέλος αποφασίζει ποια από τις αρμόδιες αρχές που έχει ορίσει θα αποτελέσει το ενιαίο σημείο επαφής με την Επιτροπή. Κάθε κράτος μέλος ανακοινώνει στην Επιτροπή την αρμόδια αρχή ή, κατά περίπτωση, τις αρμόδιες αρχές, συμπεριλαμβανομένου του ενιαίου σημείου επαφής, που ορίζει.

Αιτιολόγηση

Προκειμένου να αντικατοπτρίζονται οι διαφορετικές τομεακές και γεωγραφικές προσεγγίσεις ως προς την ΕΕΔ, είναι απαραίτητο να επιτραπεί στα κράτη μέλη να ορίσουν περισσότερες από μία αρμόδιες αρχές.

 

Τροπολογία    140

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 15 – παράγραφος 2

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2. Η Επιτροπή καταρτίζει κατάλογο των αρμόδιων αρχών που της κοινοποιούνται σύμφωνα με την παράγραφο 1 και δημοσιεύει τον κατάλογο αυτόν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2. Η Επιτροπή καταρτίζει κατάλογο των αρμόδιων αρχών, συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, αυτών που λειτουργούν ως ενιαίο σημείο επαφής, που της κοινοποιούνται σύμφωνα με την παράγραφο 1 και δημοσιεύει τον κατάλογο αυτόν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 

Τροπολογία    141

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 16 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1 – στοιχείο στ α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

στ α) δήλωση σχετικά με τα είδη διαφορών που καλύπτονται από διαδικασίες ΕΕΔ·

 

Τροπολογία    142

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 16 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1 – στοιχείο ζ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

ζ) δήλωση σχετικά με τα στοιχεία που απαιτούνται για την απόδειξη της αρμοδιότητάς τους·

διαγράφεται

 

Τροπολογία    143

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 16 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1 – στοιχείο η

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

η) αιτιολογημένη δήλωση, βασισμένη σε αυτοαξιολόγηση του φορέα ΕΕΔ, σχετικά με το αν μπορεί να θεωρηθεί φορέας ΕΕΔ που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας και με το αν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο κεφάλαιο ΙΙ.

η) αιτιολογημένη δήλωση σχετικά με το αν ο φορέας μπορεί να θεωρηθεί φορέας ΕΕΔ που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας και με το αν συμμορφώνεται με τα κριτήρια ποιότητας που καθορίζονται στο κεφάλαιο ΙΙ.

 

Τροπολογία    144

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 16 – παράγραφος 2 – εισαγωγικό μέρος

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ΕΕΔ διαβιβάζουν στις αρμόδιες αρχές τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο τις ακόλουθες πληροφορίες:

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ΕΕΔ διαβιβάζουν ανά διετία στις αρμόδιες αρχές πληροφορίες σχετικά με:

 

Τροπολογία    145

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 16 – παράγραφος 2 – στοιχείο δ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

δ) το ποσοστό συμμόρφωσης με τα αποτελέσματα των διαδικασιών ΕΕΔ, αν είναι γνωστό·

δ) το ποσοστό συμμόρφωσης με τα αποτελέσματα των διαδικασιών ΕΕΔ σε περίπτωση δεσμευτικών αποφάσεων και, εάν είναι διαθέσιμες οι σχετικές πληροφορίες, για μη δεσμευτικές αποφάσεις·

Αιτιολόγηση

Οι φορείς ΕΕΔ πρέπει να έχουν την υποχρέωση να παρακολουθούν τη συμμόρφωση με τα αποτελέσματα. Αυτό αποτελεί σημαντικό δείκτη για την αποτελεσματικότητα των συστημάτων ΕΕΔ, βοηθά δε τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις να αποφασίζουν κατά πόσον είναι σκόπιμη η συμμετοχή σε μια διαδικασία ΕΕΔ.

 

Τροπολογία    146

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 16 – παράγραφος 2 – στοιχείο ε

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

ε) στατιστικά στοιχεία που καταδεικνύουν τον τρόπο με τον οποίο οι έμποροι χρησιμοποιούν την εναλλακτική επίλυση διαφορών για τις διαφορές τους με τους καταναλωτές·

διαγράφεται

Αιτιολόγηση

Οι υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων των φορέων ΕΕΔ προς τις αρμόδιες αρχές θα πρέπει να είναι πρακτικές, εύχρηστες και να μην συνδέονται με άσκοπες διοικητικές δαπάνες.

 

 

Τροπολογία    147

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 16 – παράγραφος 2 – στοιχείο στ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

στ) τυχόν επαναλαμβανόμενα προβλήματα που οδηγούν σε διαφορές μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων·

στ) τυχόν συστηματικά προβλήματα που προκύπτουν συχνά και οδηγούν σε διαφορές μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων· Οι πληροφορίες που κοινοποιούνται σχετικά μπορούν να συνοδεύονται από συστάσεις σχετικά με το πως μπορούν να αποφεύγονται παρόμοια προβλήματα στο μέλλον ή πως μπορούν αυτά να επιλύονται·

Αιτιολόγηση

Για τη διευκόλυνση της ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών, ενδέχεται να είναι χρήσιμο να παρέχουν οι φορείς ΕΕΔ κατευθυντήριες προτάσεις σε υποθέσεις που έχουν επιλύσει, διατηρώντας ταυτόχρονα την εμπιστευτικότητα.

 

 

Τροπολογία    148

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 16 – παράγραφος 2 – στοιχείο ζ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

ζ) κατά περίπτωση, δήλωση σχετικά με την αποτελεσματικότητα της συνεργασίας τους με δίκτυα φορέων ΕΕΔ που διευκολύνουν την επίλυση διασυνοριακών διαφορών·

διαγράφεται

Αιτιολόγηση

Οι υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων των φορέων ΕΕΔ προς τις αρμόδιες αρχές θα πρέπει να είναι πρακτικές, εύχρηστες και να μην συνδέονται με άσκοπες διοικητικές δαπάνες.

 

Τροπολογία    149

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 16 – παράγραφος 2 – στοιχείο η

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

η) αυτοαξιολόγηση σχετικά με την αποτελεσματικότητα της διαδικασίας ΕΕΔ που προσφέρει ο φορέας και επισήμανση των πιθανών τρόπων βελτίωσης της απόδοσής του.

διαγράφεται

Αιτιολόγηση

Οι υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων των φορέων ΕΕΔ προς τις αρμόδιες αρχές θα πρέπει να είναι πρακτικές, εύχρηστες και να μην συνδέονται με άσκοπες διοικητικές δαπάνες.

 

Τροπολογία    150

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 1

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1. Κάθε αρμόδια αρχή αξιολογεί, βάσει των πληροφοριών που έχει λάβει σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 1, αν οι φορείς ΕΕΔ που της κοινοποιούνται μπορούν να θεωρηθούν φορείς ΕΕΔ που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας και αν συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο κεφάλαιο ΙΙ.

1. Κάθε αρμόδια αρχή αξιολογεί, βάσει μιας αντικειμενικής ανεξάρτητης αξιολόγησης και βάσει των πληροφοριών που έχει λάβει σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 1, αν οι φορείς ΕΕΔ που της κοινοποιούνται μπορούν να θεωρηθούν φορείς ΕΕΔ που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας και αν συμμορφώνονται με τα κριτήρια ποιότητας που καθορίζονται στο κεφάλαιο ΙΙ.

 

Τροπολογία    151

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 2 – εδάφιο 1

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2. Κάθε αρμόδια αρχή, βάσει της αξιολόγησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1, καταρτίζει κατάλογο των φορέων ΕΕΔ που πληρούν τους όρους της παραγράφου 1.

2. Κάθε αρμόδια αρχή, βάσει της αξιολόγησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1, καταρτίζει κατάλογο των φορέων ΕΕΔ που της κοινοποιούνται και που πληρούν τους όρους της παραγράφου 1. Η αρμόδια αρχή δεν αρνείται να καταγράψει σε κατάλογο έναν φορέα ΕΕΔ εφόσον αυτός συμμορφώνεται προς τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.

Αιτιολόγηση

Πρέπει να είναι σαφές ότι οι αρχές δεν διαθέτουν διακριτική εξουσία να απορρίπτουν την κατάρτιση καταλόγου, εφόσον από την αξιολόγηση προκύπτει ότι το σύστημα ΕΕΔ τηρεί τις διατάξεις του κεφαλαίου ΙΙ.

 

Τροπολογία    152

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 2 – εδάφιο 2 – στοιχείο δ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

δ) τα στοιχεία που απαιτούνται για την απόδειξη της αρμοδιότητάς τους·

διαγράφεται

 

Τροπολογία    153

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 2 – εδάφιο 2 – στοιχείο δ α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

δα) τους τομείς και τις κατηγορίες διαφορών που καλύπτονται από κάθε φορέα ΕΕΔ·

 

Τροπολογία    154

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 2 – εδάφιο 2 – στοιχείο ε

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

ε) την αναγκαιότητα της φυσικής παρουσίας των μερών ή εκπροσώπων τους, κατά περίπτωση· και

ε) την αναγκαιότητα της φυσικής παρουσίας των μερών ή εκπροσώπων τους, κατά περίπτωση, συμπεριλαμβανομένης δήλωσης του φορέα ΕΕΔ σχετικά με το αν η διαδικασία ΕΕΔ είναι ή αν μπορεί να διεξαχθεί ως προφορική ή γραπτή διαδικασία·

 

Τροπολογία    155

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 2 – εδάφιο 3

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Κάθε αρμόδια αρχή κοινοποιεί τον κατάλογο στην Επιτροπή. Αν κοινοποιηθεί στην αρμόδια αρχή οποιαδήποτε μεταβολή σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 16 παράγραφος 1, ο κατάλογος επικαιροποιείται αμέσως και η σχετική πληροφορία διαβιβάζεται στην Επιτροπή.

Κάθε αρμόδια αρχή κοινοποιεί τον κατάλογο στην Επιτροπή. Σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 16, παράγραφος 1, αν κοινοποιηθεί στην αρμόδια αρχή οποιαδήποτε μεταβολή, ο κατάλογος επικαιροποιείται αμέσως και η σχετική πληροφορία διαβιβάζεται στην Επιτροπή. Εάν ένας φορέας ΕΕΔ δεν συμμορφώνεται πλέον με τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας, η αρμόδια αρχή τον διαγράφει από τον κατάλογο.

Αιτιολόγηση

Πρέπει να εξασφαλίζεται ότι τα κράτη μέλη καταγράφουν και επικαιροποιούν τακτικά τις πληροφορίες για κάθε μεταβολή σχετικά με τους φορείς ΕΕΔ.

 

Τροπολογία    156

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 2 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

2α. Εάν ένα κράτος μέλος έχει ορίσει περισσότερες από μία αρμόδιες αρχές, ο κατάλογος και οι επικαιροποιήσεις του που αναφέρονται στην παράγραφο 2, κοινοποιούνται στην Επιτροπή από το ενιαίο σημείο επαφής. Ο κατάλογος και οι επικαιροποιήσεις αφορούν όλους τους φορείς ΕΕΔ που βρίσκονται στο εν λόγω κράτος μέλος.

Αιτιολόγηση

Για να αποφευχθεί ο διοικητικός φόρτος και η γραφειοκρατία, είναι απαραίτητο, σε περίπτωση όπου σε ένα κράτος μέλος ορίζονται περισσότερες από μία αρμόδιες αρχές, το ενιαίο σημείο επαφής να παρέχει στην Επιτροπή τον κατάλογο και κάθε επικαιροποίησή του.

 

Τροπολογία    157

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 3

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3. Η Επιτροπή καταρτίζει κατάλογο των φορέων ΕΕΔ που της κοινοποιούνται σύμφωνα με την παράγραφο 2 και επικαιροποιεί τον κατάλογο αυτόν όποτε της κοινοποιούνται μεταβολές σύμφωνα με τη δεύτερη περίοδο του τρίτου εδαφίου της παραγράφου 2. Η Επιτροπή δημοσιεύει αυτόν τον κατάλογο και τις επικαιροποιήσεις του και τον διαβιβάζει στις αρμόδιες αρχές και στα κράτη μέλη.

3. Η Επιτροπή καταρτίζει κατάλογο των κοινοποιημένων φορέων ΕΕΔ που της κοινοποιούνται σύμφωνα με την παράγραφο 2 και επικαιροποιεί τον κατάλογο αυτόν όποτε της κοινοποιούνται μεταβολές σύμφωνα με τη δεύτερη περίοδο του τρίτου εδαφίου της παραγράφου 2. Η Επιτροπή δημοσιεύει αυτόν τον κατάλογο και τις επικαιροποιήσεις του και τον διαβιβάζει στις αρμόδιες αρχές και στα κράτη μέλη, στις ενώσεις καταναλωτών και εμπόρων, καθώς και στο δίκτυο των Ευρωπαϊκών Κέντρων Καταναλωτών.

 

Τροπολογία    158

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 3 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

3α. Στους κοινοποιημένους φορείς ΕΕΔ που δημοσιεύονται στον κατάλογο της Επιτροπής χορηγείται ένα ευχερώς αναγνωρίσιμο ευρωπαϊκό σήμα ποιότητας που χρησιμεύει ως εγγύηση στους καταναλωτές ότι ο σχετικός φορέας ΕΕΔ συμμορφώνεται προς τα κριτήρια ποιότητας που ορίζει η παρούσα οδηγία. Σε περίπτωση που ένας φορέας ΕΕΔ διαγραφεί από τον κατάλογο της Επιτροπής, το ευρωπαϊκό σήμα ποιότητας παύει να ισχύει.

Αιτιολόγηση

Για να μην υπάρχουν οποιεσδήποτε αμφιβολίες και για να αυξηθεί η εμπιστοσύνη των καταναλωτών στο σύστημα, θα δημιουργηθεί ένα ευχερώς αναγνωρίσιμο ευρωπαϊκό σήμα ποιότητας που θα εγγυάται ότι ο φορέας ΕΕΔ ανταποκρίνεται στα κριτήρια ποιότητας που θέτει η παρούσα οδηγία. Αυτό το σήμα ποιότητας πρέπει να αφαιρείται αμέσως αν ο φορέας πάψει να περιλαμβάνεται στον κατάλογο της Επιτροπής.

 

Τροπολογία    159

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 4

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

4. Κάθε αρμόδια αρχή δημοσιεύει στον ιστότοπό της και με όποιο άλλο μέσο θεωρεί κατάλληλο τον ενοποιημένο κατάλογο φορέων ΕΕΔ που αναφέρεται στην παράγραφο 3.

4. Κάθε αρμόδια αρχή δημοσιεύει στον ιστότοπό της και, ενδεχομένως, σε σταθερό μέσο, τον ενοποιημένο κατάλογο φορέων ΕΕΔ που αναφέρεται στην παράγραφο 3.

 

 

Τροπολογία    160

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 5 – εισαγωγικό μέρος

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

5. Κάθε δύο έτη κάθε αρμόδια αρχή δημοσιεύει έκθεση σχετικά με την ανάπτυξη και τη λειτουργία των φορέων ΕΕΔ. Ειδικότερα, η έκθεση αυτή:

5. Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2015 και στη συνέχεια ανά τρία έτη, κάθε αρμόδια αρχή δημοσιεύει και υποβάλλει στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την ανάπτυξη και τη λειτουργία των φορέων ΕΕΔ. Ειδικότερα, η έκθεση αυτή:

Αιτιολόγηση

Χάριν της αποτελεσματικής συνεργασίας μεταξύ Επιτροπής και αρμόδιων εθνικών αρχών, οι τελευταίες θα πρέπει να διαβιβάζουν τις εκθέσεις τους στην Επιτροπή, η οποία θα συγκεντρώνει τις πληροφορίες, δεδομένου ότι αυτό διευκολύνει τη συλλογή πληροφοριών από την Επιτροπή.

 

Τροπολογία    161

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 5 – στοιχείο α

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

α) προσδιορίζει τους τομείς, αν υπάρχουν, στους οποίους οι διαδικασίες ΕΕΔ δεν επιλαμβάνονται ακόμη διαφορών που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία·

α) προσδιορίζει τις περιοχές και τους τομείς, αν υπάρχουν, στους οποίους οι διαδικασίες ΕΕΔ δεν επιλαμβάνονται ακόμη διαφορών που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία·

 

Τροπολογία    162

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 5 – στοιχείο δ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

δ) διατυπώνει συστάσεις για τον τρόπο βελτίωσης της λειτουργίας των φορέων ΕΕΔ, όπου απαιτείται.

δ) διατυπώνει συστάσεις για τον τρόπο βελτίωσης της αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας της λειτουργίας των φορέων ΕΕΔ, όπου απαιτείται.

 

Τροπολογία    163

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 5 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

5α. Στην περίπτωση που κράτος μέλος έχει ορίσει περισσότερες από μία αρμόδιες αρχές, η έκθεση δημοσιεύεται από το ενιαίο σημείο επαφής. Η έκθεση περιλαμβάνει όλους τους φορείς ΕΕΔ που είναι εγκατεστημένοι στο εν λόγω κράτος μέλος.

 

Τροπολογία    164

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 18

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους κανόνες για τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση παράβασης των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 10 και το άρθρο 16 παράγραφοι 1 και 2 της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο για την εξασφάλιση της εφαρμογής τους. Οι εν λόγω κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.

Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους κανόνες για τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περίπτωση παράβασης των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 10 και το άρθρο 16, παράγραφοι 1 και 2 της παρούσας οδηγίας όταν έχει εκδοθεί έγκαιρη υποχρεωτική προειδοποίηση αλλά δεν λαμβάνεται σοβαρά υπόψη, και λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο για την εξασφάλιση της εφαρμογής τους. Οι εν λόγω κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.

 

Τροπολογία    165

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 22 – παράγραφος 1 – εδάφιο 1

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο έως [να προστεθεί η ημερομηνία από την Υπηρεσία Εκδόσεων: 18 μήνες από την έναρξη ισχύος]. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών των διατάξεων και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, ή τις ρυθμίσεις αυτορρύθμισης, για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο έως [να προστεθεί η ημερομηνία από την Υπηρεσία Εκδόσεων: 18 μήνες από την έναρξη ισχύος]. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών των διατάξεων και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.

Αιτιολόγηση

Σε ορισμένα κράτη μέλη, π.χ. στις Κάτω Χώρες, η ΕΕΔ είναι επαρκώς αναπτυγμένη, ενώ δεν υφίσταται νομοθεσία. Σε αυτά τα κράτη μέλη υπάρχει μεγάλο περιθώριο για τις επιχειρήσεις να εισάγουν την ΕΕΔ μέσω αυτορρύθμισης. Πολλές επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν την ΕΕΔ ως έναν καλό μηχανισμό για την παροχή στους καταναλωτές ενός επιπρόσθετου μηχανισμού για την επίλυση διαφορών. Αυτό μπορεί να συμβεί εφόσον και η κυβέρνηση αναλάβει το (οικονομικό) μερίδιο της σε τέτοιους μηχανισμούς συνεργασίας. Κρίνεται σκόπιμο να οριστεί ρητώς στο άρθρο 22 ότι η οδηγία ΕΕΔ μπορεί να εφαρμοστεί μέσω αυτορρύθμισης.

 

Τροπολογία    166

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 23

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Το αργότερο έως [να προστεθεί η ημερομηνία από την Υπηρεσία Εκδόσεων: πέντε έτη από την έναρξη ισχύος], και στη συνέχεια κάθε τρία έτη, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η έκθεση εξετάζει την ανάπτυξη και τη χρήση των φορέων ΕΕΔ και τον αντίκτυπο της παρούσας οδηγίας στους καταναλωτές και τους εμπόρους. Η έκθεση συνοδεύεται, αν αυτό ενδείκνυται, από προτάσεις τροποποίησης της παρούσας οδηγίας.

Το αργότερο έως [να προστεθεί η ημερομηνία από την Υπηρεσία Εκδόσεων: τέσσερα έτη από την έναρξη ισχύος], και στη συνέχεια ανά πενταετία, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η έκθεση αυτή εξετάζει την ανάπτυξη και τη χρήση των φορέων ΕΕΔ και τον αντίκτυπο της παρούσας οδηγίας στους καταναλωτές και τους εμπόρους. Η έκθεση συνοδεύεται, αν αυτό ενδείκνυται, από προτάσεις τροποποίησης της παρούσας οδηγίας.

 

 

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Εισαγωγή

 

Η πρόταση οδηγίας της Επιτροπής για την εναλλακτική επίλυση καταναλωτικών διαφορών (ΕΕΚΔ) επιδιώκει να εξασφαλίσει έναν απλό, αποτελεσματικό και ολιγοδάπανο τρόπο επίλυσης διαφορών που αναφύονται από την πώληση αγαθών και την παροχή υπηρεσιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όταν εφαρμοστεί, η οδηγία αυτή θα παράσχει σε κάθε καταναλωτή που κατοικεί στην ΕΕ πρόσβαση σε έναν φορέα εναλλακτικής επίλυσης διαφορών (ΕΕΔ) υψηλής ποιότητας, αν έχει πρόβλημα που αναφύεται από την αγορά αγαθών ή υπηρεσιών – είτε εγχώρια είτε διασυνοριακά – από έμπορο εγκατεστημένο σε κράτος μέλος της ΕΕ.

 

Γενικότερο πλαίσιο

 

Παρά τις βελτιώσεις της προστασίας των καταναλωτών μετά τη δρομολόγηση της ενιαίας αγοράς, εξακολουθούν να υπάρχουν “κενά” που δυσκολεύουν τη ζωή των πολιτών, και ιδίως των καταναλωτών και των ΜΜΕ. Όπως υποστηρίχθηκε στο ψήφισμα του Κοινοβουλίου της 25ης Οκτωβρίου 2011 σχετικά με εναλλακτικούς τρόπους επίλυσης των διαφορών σε θέματα αστικού, εμπορικού και οικογενειακού δικαίου[2] και στο ψήφισμα του Κοινοβουλίου της 20ής Μαΐου 2010 σχετικά με την υλοποίηση μιας ενιαίας αγοράς για τους καταναλωτές και τους πολίτες[3], καθώς και στην Πράξη για την Ενιαία Αγορά, όλοι οι ευρωπαίοι πολίτες πρέπει να μπορούν να μετακινούνται και να ασκούν τα δικαιώματά τους – συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας να αγοράζουν αγαθά ή υπηρεσίες από εμπόρους εγκατεστημένους σε άλλα κράτη μέλη – σε ολόκληρη την ενιαία αγορά.

 

Η Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποχρεώνουν την ΕΕ να παρέχει υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών. Η ΣΛΕΕ ορίζει περαιτέρω ότι η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει έναν χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών και υπηρεσιών.

 

Η Επιτροπή εξέδωσε την πρώτη σύστασή της για τα συστήματα ΕΕΚΔ πριν από 14 χρόνια. Όμως τα μέτρα που εγκρίθηκαν σε εθνικό επίπεδο αποδείχτηκαν εντελώς ανεπαρκή, καθώς πολλοί πολίτες εξακολουθούν να μην έχουν πρόσβαση σε ένα αποτελεσματικό σύστημα ΕΕΔ στον απαιτούμενο κλάδο ή περιφέρεια. Χρειάζεται επομένως να αναληφθεί δράση σε ευρωπαϊκό επίπεδο προκειμένου να υπάρξει ένα ελάχιστο όριο εναρμόνισης και να εξασφαλιστεί ότι οι καταναλωτές θα έχουν σε ολόκληρη την Ένωση το ίδιο υψηλό επίπεδο προστασίας.

 

ΕΕΔ και εσωτερική αγορά

 

Σήμερα η έλλειψη ενός απλού, ολιγοδάπανου και πρόσφορου μέσου επίλυσης διαφορών για πολλούς πολίτες αποτελεί ένα εμπόδιο εντός της ενιαίας αγοράς. Οι καταναλωτές εκτιμάται ότι χάνουν 0,4% του ευρωπαϊκού ΑΕγχΠ λόγω τέτοιων προβλημάτων, αλλά μόνο 5% των καταναλωτών προσέφυγαν σε φορέα ΕΕΔ το 2010 και μόνο 9% των επιχειρήσεων αναφέρουν να έχουν χρησιμοποιήσει ποτέ την ΕΕΔ. Οι καταναλωτές θα κάνουν αγορές διασυνοριακά μόνο αν έχουν εμπιστοσύνη ότι θα έχουν έννομη προστασία σε περίπτωση προβλήματος με τα αγαθά ή τις υπηρεσίες που αγόρασαν. Οι έμποροι, και ιδίως οι ΜΜΕ, αποτρέπονται κι αυτοί από την ανάπτυξη διασυνοριακής επιχειρηματικής δραστηριότητας, καθώς διστάζουν να εμπλακούν με την έννομη τάξη άλλων κρατών μελών. Η οδηγία πάντως πρέπει οπωσδήποτε να μην καλύπτει μόνο τις διασυνοριακές αλλά και τις εγχώριες διαφορές.

 

Επιπλέον, το διαδικτυακό εμπόριο έχει γίνει σημαντικός πυλώνας της οικονομικής δραστηριότητας στην ΕΕ, αλλά πολλοί καταναλωτές και έμποροι διστάζουν να αγοράσουν και να πουλήσουν μέσω διαδικτύου φοβούμενοι ότι δεν θα έχουν πρόσβαση σε έννομη προστασία σε περίπτωση διαφοράς. Ένας κατάλληλα ενσωματωμένος εναλλακτικός και διαδικτυακός μηχανισμός επίλυσης διαφορών θα δώσει στους πολίτες την αναγκαία εμπιστοσύνη για να αντλήσουν όλα τα οφέλη του ηλεκτρονικού εμπορίου. Η συνοδευτική πλατφόρμα διαδικτυακής επίλυσης διαφορών θα χρησιμεύσει σαν εργαλείο που θα προσφέρει στους καταναλωτές και στους εμπόρους ένα ενιαίο σημείο εισόδου για την εξωδικαστική επίλυση διαδικτυακών διαφορών, με βάση τη διαθεσιμότητα ποιοτικών φορέων ΕΕΔ σε ολόκληρη την Ένωση.

 

Επιπλέον, η ανάγκη για αποφασιστική νομοθετική δράση στον τομέα αυτό είναι ακόμη περισσότερο πιεστική στον βαθμό που η ενίσχυση και ενδυνάμωση των καταναλωτών έχει καίρια σημασία για την αναζωογόνηση της ενιαίας αγοράς, και συνεπώς για την τόνωση της ανάπτυξης και της δημιουργίας θέσεων εργασίας. Η εφαρμογή ΕΕΔ για τους καταναλωτές συμβαδίζει επίσης με τη στρατηγική Ευρώπη 2020 και θα αποτελέσει μέρος μιας ολιστικής προσέγγισης για την επαναδρομολόγηση της ενιαίας αγοράς.

 

Στόχοι

 

Κατά βάση, η οδηγία επιδιώκει να καταπολεμήσει τους τρεις πιο σημαντικούς και επίμονους φραγμούς που εμποδίζουν τους καταναλωτές και τους εμπόρους να έχουν πρόσβαση σε έναν λειτουργικό φορέα εναλλακτικής επίλυσης διαφορών. Πρώτον, η κάλυψη από την ΕΕΔ εξακολουθεί να είναι άνιση τόσο σε τομεακό όσο και σε γεωγραφικό επίπεδο. Δεύτερον, πολλοί καταναλωτές και έμποροι απλώς αγνοούν ή δεν έχουν επαρκείς πληροφορίες για τα πλεονεκτήματα της χρησιμοποίησης μηχανισμών εναλλακτικής επίλυσης διαφορών. Τέλος, ακόμα και εκεί όπου υπάρχουν συστήματα ΕΕΔ, αυτά έχουν πολύ ανόμοια ποιότητα και συχνά δεν ανταποκρίνονται στις αρχές ποιότητας που θέτουν οι συστάσεις της Επιτροπής.

 

Το σχέδιο έκθεσης

 

Ο εισηγητής επικροτεί την πρόταση της Επιτροπής σαν ένα ισχυρό αρχικό πλαίσιο προκειμένου να επιτευχθεί πλήρης κάλυψη των πολιτών από την ΕΕΔ. Εντούτοις, ο εισηγητής έκανε μια προσπάθεια να αποσαφηνίσει ορισμένα μέτρα της πρότασης, όπως σκιαγραφείται στη συνέχεια, με στόχο την επίτευξη ενός ισορροπημένου συστήματος, το οποίο θα προσφέρει ισχυρή προστασία της ανεξαρτησίας και της ποιότητας των φορέων ΕΕΔ και ταυτόχρονα θα εξασφαλίζει ότι λειτουργούν με πρακτικό, αποτελεσματικό και διαφανή τρόπο.

 

Πεδίο εφαρμογής

 

Τα άρθρα 1 και 2 συνοψίζουν το πεδίο εφαρμογής και το αντικείμενο της οδηγίας. Εδώ έγινε προσπάθεια να επιτευχθεί ο στόχος της πλήρους κάλυψης των καταναλωτικών διαφορών με ταυτόχρονη εξασφάλιση ποιοτικών, διαφανών, αποτελεσματικών και δίκαιων μηχανισμών επανόρθωσης. Τόσο οι υπάρχοντες όσο και οι νεοσύστατοι μηχανισμοί επίλυσης διαφορών που συμμορφώνονται προς τα ελάχιστα κριτήρια ποιότητας της παρούσας οδηγίας θα αποκαλούνται «φορείς ΕΕΔ» και στη συνέχεια θα τους χορηγηθεί ένα ευρωπαϊκό σήμα ποιότητας που θα ενισχύσει την εμπιστοσύνη των καταναλωτών. Η δυνατότητα των εμπόρων να υποβάλλουν αξιώσεις κατά καταναλωτών έχει αποκλειστεί, δεδομένου ότι οι έμποροι ήδη έχουν επαρκή μέσα για τη διευθέτηση αυτών των αξιώσεων χωρίς να συμπεριλαμβάνονται στο πεδίο εφαρμογής της ΕΕΔ.

Δυνατότητα πρόσβασης

 

Το άρθρο 5 αφορά κυρίως τον τρόπο πρόσβασης στους φορείς ΕΕΔ. Η ΕΕΔ πρέπει να είναι διαθέσιμη για όλους τους καταναλωτές που κατοικούν στην ΕΕ. Το σχέδιο έκθεσης προτείνει επομένως να μπορούν οι καταναλωτές να έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες και να υποβάλλουν καταγγελίες τόσο εκτός διαδικτύου όσο και διαδικτυακά. Επιπλέον, ο εισηγητής πρόσθεσε μια διάταξη που δεν επιτρέπει να μην εξετάζεται μια υπόθεση με το σκεπτικό ότι είναι ασόβαρη ή ενοχλητική ή ότι είχε προηγουμένως εξεταστεί από άλλον φορέα ΕΕΔ, εκτός αν παρασχεθεί εύλογη αιτιολόγηση σε όλα τα μέρη.

 

Ανεξαρτησία

 

Η αξιοπιστία έχει κρίσιμη σπουδαιότητα στον τομέα της ΕΕΔ. Πέραν της απαίτησης να είναι αμερόληπτα όλα τα πρόσωπα που είναι αρμόδια για την ΕΕΔ, ο εισηγητής προτείνει να ενσωματωθεί η πρόσθετη απαίτηση να είναι ανεξάρτητα από όλα τα μέρη της διαφοράς, κάτι που θα εξασφαλίζει ότι τα αποτελέσματα δεν θα είναι μεροληπτικά αλλά δίκαια και για τα δύο μέρη. Το σχέδιο έκθεσης προτείνει επίσης ένα νέο άρθρο σχετικά με την ανεξαρτησία, το οποίο δημιουργεί στέρεες θεσμικές διασφαλίσεις ώστε οι ενώσεις των καταναλωτών και των επαγγελματιών να συμμετέχουν εξίσου στη διακυβέρνηση των φορέων ΕΕΔ. Προκειμένου να ενισχυθεί η ανεξαρτησία των φορέων ΕΕΔ στους οποίους το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που είναι αρμόδια για τη διαδικασία είναι υπάλληλοι επαγγελματικής ένωσης, το σχέδιο έκθεσης προτείνει να ορίζονται από ένα συλλογικό όργανο, να έχουν καθορισμένη θητεία και να μην υπόκεινται σε εντολές από τον έμπορο ή τους εκπροσώπους του εμπόρου.

 

Διαφάνεια

 

Το άρθρο 7 καθορίζει ελάχιστες απαιτήσεις διαφάνειας προς τις οποίες πρέπει να συμμορφώνονται οι φορείς ΕΕΔ. Ένα υψηλό επίπεδο διαφάνειας θα βελτιώσει την αξιοπιστία των φορέων ΕΕΔ στα μάτια των καταναλωτών και των επιχειρήσεων, αλλά και θα παράσχει δεδομένα που θα συντελούσαν στη συνεχή βελτίωση της λειτουργίας των φορέων. Αυτό θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνει τη δημοσίευση "παραδειγματικών αποφάσεων" που θα διευκόλυναν την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και θα ενθάρρυναν τους εμπόρους να αναβαθμίσουν τα πρότυπά τους.

 

Αποτελεσματικότητα

 

Από την άποψη του προσανατολισμού, η ΕΕΔ πρέπει να είναι απλή, γρήγορη, οικονομικά προσιτή και όχι υπέρμετρα γραφειοκρατική. Με άλλα λόγια, πρέπει να έχει εμφανή πλεονεκτήματα σε σχέση με τις καθιερωμένες δομές επίλυσης διαφορών, όπως τα δικαστήρια, ειδάλλως οι καταναλωτές δεν θα τη χρησιμοποιούν. Ο εισηγητής προτείνει ότι οι λειτουργικοί φορείς ΕΕΔ πρέπει κανονικά να επιλύουν τις διαφορές εντός 90 ημερών από τη στιγμή κατά την οποία κινούν επισήμως τη διαδικασία. Αυτό το χρονικό πλαίσιο μπορεί να παραταθεί μόνο κατά τη διακριτική ευχέρεια των προσώπων που είναι αρμόδια για τη διαδικασία ΕΕΔ, όταν η παράταση είναι αναγκαία για να εξασφαλιστεί μια υψηλής ποιότητας επίλυση της διαφοράς σε περιπτώσεις ιδιαίτερα πολύπλοκες ή τεχνικής φύσης.

 

Ελευθερία και νομιμότητα

 

Η προστασία των νόμιμων δικαιωμάτων των πολιτών έχει κρίσιμη σημασία, ιδίως όταν οι φορείς ΕΕΔ επιβάλλουν δεσμευτικές λύσεις. Τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη διακριτική ευχέρεια να επιτρέπουν στους φορείς ΕΕΔ να εκδίδουν αποφάσεις δεσμευτικές για το ένα ή όλα τα μέρη της διαφοράς. Ο εισηγητής πρότεινε ωστόσο ένα πρόσθετο άρθρο προκειμένου να προστατευθεί το δικαίωμα των δύο μερών να ενημερώνονται και να επιλέγουν κατά πόσο θα δεχτούν μια δεσμευτική απόφαση. Επιπλέον, οι καταναλωτές δεν είναι δυνατόν να υπόκεινται σε δεσμευτική απόφαση αν αυτό συμφωνήθηκε προτού ανακύψει η διαφορά και αν στερεί από τον καταναλωτή το δικαίωμά του να προσφύγει στα δικαστήρια. Το πρόσθετο άρθρο επιδιώκει επίσης να ενισχύσει τα δικαιώματα των πολιτών στις διαδικασίες που επιδιώκουν την επίλυση διαφορών με την επιβολή αποφάσεων, εξασφαλίζοντας ότι ο καταναλωτής δεν μπορεί να στερηθεί την προστασία των αναγκαστικών διατάξεων της νομοθεσίας του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο φορέας ΕΕΔ.

 

Ενημέρωση

 

Η τελευταία σημαντική ατέλεια του σημερινού τοπίου επίλυσης διαφορών είναι ότι λίγοι μόνο πολίτες γνωρίζουν της διαδικασίες αυτές και τα οφέλη που προσφέρουν. Το άρθρο 10 προσπαθεί να επανορθώσει απαιτώντας από τους εμπόρους να ενημερώνουν τους καταναλωτές για τους φορείς ΕΕΔ από τους οποίους καλύπτονται, στον ιστότοπό τους στους όρους των συμβάσεων ή σε άλλα κατάλληλα έγγραφα. Κατά την άποψη του εισηγητή, η επιτυχία της πρωτοβουλίας αυτής εξαρτάται σε κρίσιμο βαθμό από την παροχή προς τους πολίτες ακριβών και σαφών πληροφοριών όσον αφορά τον τρόπο πρόσβασής τους στην ΕΕΔ. Κατά συνέπεια, το σχέδιο έκθεσης ζητά από τους εμπόρους να παρέχουν τις πληροφορίες αυτές μέσα από ευρύ φάσμα τεκμηρίωσης, αλλά χωρίς να θεσπίζονται απαιτήσεις που θα ήταν υπερβολικά επαχθείς, ιδίως για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις και τις ΜΜΕ.

 

Συμπέρασμα

 

Το σχέδιο έκθεσης ακολουθεί τριπλή προσέγγιση. Πρώτον, η σημερινή ανομοιόμορφη κάλυψη της ΕΕΔ διορθώνεται μέσω ενός ισχυρού πλαισίου για την ανάπτυξη φορέων καταναλωτικής ΕΕΔ που θα προσφέρουν πλήρη κάλυψη. Δεύτερον, το γεγονός ότι πολλοί καταναλωτές και έμποροι σήμερα αγνοούν τις διαδικασίες ΕΕΔ αντιμετωπίζεται με την απαίτηση προς τους εμπόρους να παρέχουν επαρκείς πληροφορίες για την ΕΕΔ στον ιστότοπό τους και στα έγγραφά τους. Τέλος, η εναρμόνιση των κριτηρίων ποιότητας θα σημαίνει ότι οι καταναλωτές, απ' όπου κι αν αγοράσουν μέσα στην Ένωση, θα έχουν πρόσβαση μια ποιοτική, αμερόληπτη, ανεξάρτητη, δίκαιη και διαφανή διαδικασία ΕΕΔ.

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΝΟΜΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ

Κύριο Malcolm Harbour

Πρόεδρο

Επιτροπή Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών

ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ

Θέμα:  Γνωμοδότηση σχετικά με τη νομική βάση της πρότασης οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την εναλλακτική επίλυση καταναλωτικών διαφορών και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 και της οδηγίας 2009/22/ΕΚ (οδηγία ΕΕΚΔ) ( COM(2011)0793 – C7-0454/2011 – 2011/0373(COD) )

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,

Με επιστολή της 16ης Ιουλίου 2012, ζητήσατε από την Επιτροπή Νομικών Θεμάτων, σύμφωνα με το άρθρο 37 του Κανονισμού, να γνωμοδοτήσει σχετικά με την καταλληλότητα της προσθήκης του άρθρου 169 στο άρθρο 114 ΣΛΕΕ ως νομική βάση της πρότασης οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την εναλλακτική επίλυση διαφορών.

Η πρότασης οδηγίας σχετικά με την εναλλακτική επίλυση καταναλωτικών διαφορών ( COM(2011)0793 ) κατατέθηκε από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 114 ΣΛΕΕ και υποβλήθηκε αντίστοιχα στο Κοινοβούλιο σύμφωνα με την συνήθη νομοθετική διαδικασία. Η Επιτροπή Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών (IMCO) ενέκρινε την έκθεσή της στις 10 Ιουλίου 2012. Η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων, ως συνδεδεμένη με την επιτροπή IMCO σύμφωνα με το άρθρο 50 του Κανονισμού, ενέκρινε τη γνωμοδότησή της στις 19 Ιουνίου 2012.

 

Η Νομική Υπηρεσία του Κοινοβουλίου έχει επισημάνει σε σημείωμα, με ημερομηνία 13 Σεπτεμβρίου 2012, ότι το άρθρο 114 ΣΛΕΕ αποτελεί αποκλειστικά την κατάλληλη νομική βάση της πρότασης οδηγίας όπως αυτή τροποποιήθηκε από την επιτροπή IMCO.

Ιστορικό

Τα βασικά στοιχεία της πρότασης είναι: τα κράτη μέλη καλούνται να διασφαλίσουν ότι η διαδικασία ΕΕΔ ισχύει για όλες τις διαφορές – εντός της Ένωσης και σε διασυνοριακό επίπεδο (άρθρο 2) – που καλύπτονται από την πρόταση (άρθρο 5). Επιπλέον, η πρόταση οδηγίας θεσπίζει γενικές αρχές που πρέπει να τηρούν όλοι οι φορείς ΕΕΔ, όπως κατάλληλα προσόντα, αμεροληψία, διαφάνεια, αποτελεσματικότητα και δικαιοσύνη (άρθρα 6 έως 9). Η τήρηση των αρχών αυτών υπόκειται στον έλεγχο των εθνικών αρχών (άρθρα 15 έως 17). Τέλος, οι έμποροι υποχρεούνται να παρέχουν στους καταναλωτές συναφείς και εμπεριστατωμένες πληροφορίες σχετικά με την ύπαρξη αρμόδιων φορέων ΕΕΔ (άρθρο 10).

 

2. Η έκθεση που ενέκρινε η επιτροπή IMCO

Η έκθεση που ενέκρινε η επιτροπή IMCO εκθέτει μια σειρά διαφορών σε σύγκριση με την πρόταση της Επιτροπής. Τα νέα χαρακτηριστικά της είναι τα εξής:

– Ο στόχος αναδιατυπώνεται: αντί «να συμβάλει στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και στην επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών» καθίσταται «να συμβάλει, με την επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας του καταναλωτή, στη θεμιτή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς» (τροπ. 52). Μία παράλληλη τροπολογία έχει εγκριθεί όσον αφορά την αιτιολογική αναφορά σχετικά με την επικουρικότητα (τροπ. 51).

– Το πεδίο εφαρμογής όσον αφορά τους φορείς ΕΕΔ που είναι υπάλληλοι του εμπόρου ή αμείβονται από αυτόν αναπροσαρμόζεται: ενώ η πρόταση της Επιτροπής εξαιρεί τους φορείς αυτούς από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, το κείμενο της επιτροπής IMCO παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να τους συμπεριλάβουν, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούται μία σειρά διασφαλίσεων σχετικά με την ανεξαρτησία και τη διαφάνεια (τροπ. 55).

– Οι διαφορές μεταξύ εμπόρων και η διαδικασία που κινεί ένας έμπορος κατά ενός καταναλωτή εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας (τροπ. 57, 58).

– Ορίζεται ρητώς ότι η οδηγία καθιερώνει ένα ελάχιστο πρότυπο εναρμόνισης (τροπ. 61).

– Προστίθεται μια σειρά διατάξεων που εξειδικεύουν την πρόσβαση στην ΕΕΔ, όπως για παράδειγμα η δυνατότητα των κρατών μελών να επιτρέψουν σε φορείς ΕΕΔ να αρνηθούν να εξετάσουν μια διαφορά σε ορισμένες περιπτώσεις και, εφόσον αυτό απαιτείται, από την εθνική νομοθεσία (τροπ. 81) ή η δυνατότητα των κρατών μελών να θεσπίσουν κατώτατα όρια (τροπ. 82).

– Το κείμενο περιλαμβάνει μία διάταξη σχετικά με την ενθάρρυνση της προσφυγής σε διαδικασία ΕΕΔ (τροπ. 83).

– Η αρχή της αμεροληψίας που περιλαμβάνεται ήδη στην πρόταση της Επιτροπής εξειδικεύεται ώστε να συμπεριλάβει την ανεξαρτησία, ενώ εισάγονται διάφορα κριτήρια προκειμένου να διασφαλίζεται η απουσία σύγκρουσης συμφερόντων (τροπ. 84).

– Σειρά τροποποιήσεων επέρχεται στις διατάξεις για τη διαφάνεια (άρθρο 7, τροπ. 85-99), την αποτελεσματικότητα (άρθρο 8, τροπ. 100-105) και τη δικαιοσύνη (άρθρο 9, τροπ. 106-120).

– Προστίθενται τέλος διατάξεις για την ελευθερία (τροπ. 121), τη νομιμότητα (τροπ. 122) και τις συνέπειες της διαδικασίας ΕΕΔ όσον αφορά την παραγραφή και τις αποσβεστικές προθεσμίες (τροπ. 123).

 

3. Οι υπό εξέταση νομικές βάσεις

 

α. Νομική βάση της πρότασης

 

Η πρόταση βασίζεται στο άρθρο 114 της ΣΛΕΕ, το οποίο αναφέρει τα εξής:

 

«Άρθρο 114

 

1. Εκτός αν ορίζουν άλλως οι Συνθήκες, εφαρμόζονται οι ακόλουθες διατάξεις για την πραγματοποίηση των στόχων του άρθρου 26. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία και μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, εκδίδουν τα μέτρα τα σχετικά με την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που έχουν ως αντικείμενο την εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

 

2. [...]

 

3. Η Επιτροπή, στις προτάσεις της που προβλέπονται στην παράγραφο 1, σχετικά με την υγεία, την ασφάλεια, την προστασία του περιβάλλοντος και την προστασία των καταναλωτών, λαμβάνει ως βάση ένα υψηλό επίπεδο προστασίας, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη όσες νέες εξελίξεις βασίζονται σε επιστημονικά δεδομένα. Στα πλαίσια των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο επιδιώκουν επίσης την επίτευξη αυτού του στόχου.»

 

Το άρθρο 26 ΣΛΕΕ στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 114 ΣΛΛΕ ορίζει τα εξής:

 

«1. Η Ένωση θεσπίζει τα μέτρα για την εγκαθίδρυση ή τη διασφάλιση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις των Συνθηκών.

 

2. Η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα μέσα στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, των προσώπων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων σύμφωνα με τις διατάξεις των Συνθηκών.»

 

β. Προτεινόμενη τροποποίηση της νομικής βάσης

 

Η επιτροπή IMCO έχει ζητήσει τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων όσον αφορά τη σκοπιμότητα της προσθήκης του άρθρου 169 ΣΛΕΕ στο άρθρο 114 ΣΛΕΕ, δεδομένου ότι η επιτροπή IMCO ενέκρινε μία τροπολογία (τροπ. 1) με την οποία προστίθεται το άρθρο 169 ΣΛΕΕ στη νομική βάση. Η επιτροπή IMCO παραπέμπει εξάλλου και σε μία άλλη τροπολογία (τροπ. 2) η οποία προσθέτει στο κείμενο που προτείνει η Επιτροπή στην πρώτη αιτιολογική αναφορά «Το άρθρο 169 παράγραφος 1 και το στοιχείο α) της παραγράφου 2 του άρθρου 169 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) ορίζουν ότι η Ένωση πρέπει να συμβάλλει στην επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας του καταναλωτή με τα μέτρα που θεσπίζει σύμφωνα με το άρθρο 114» τη φράση «μεταξύ άλλων» με αποτέλεσμα η τελευταία περίοδος να ορίζει πλέον «μεταξύ άλλων με τα μέτρα που θεσπίζει σύμφωνα με το άρθρο 114».

 

Το άρθρο 169 ΣΛΕΕ έχει ως εξής:

 

«1. Προκειμένου να προωθήσει τα συμφέροντα των καταναλωτών και να διασφαλίσει υψηλό επίπεδο προστασίας του καταναλωτή, η Ένωση συμβάλλει στην προστασία της υγείας, της ασφάλειας και των οικονομικών συμφερόντων των καταναλωτών, καθώς και στην προώθηση του δικαιώματός τους για ενημέρωση, εκπαίδευση και οργάνωσή τους για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους.

 

2. Η Ένωση συμβάλλει στην επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 με:

 

α) μέτρα θεσπιζόμενα κατ’ εφαρμογή του άρθρου 114 στα πλαίσια της υλοποίησης της εσωτερικής αγοράς,

 

β) μέτρα που στηρίζουν, συμπληρώνουν και παρακολουθούν την πολιτική των κρατών μελών.

 

3. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία και μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, θεσπίζουν τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 2, στοιχείο β).

 

4. Τα μέρα που θεσπίζονται κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 3, δεν εμποδίζουν κράτη μέλη να διατηρούν ή να εισάγουν αυστηρότερα προστατευτικά μέτρα. Τα μέτρα αυτά πρέπει να συμβιβάζονται με τις Συνθήκες και κοινοποιούνται στην Επιτροπή.»

 

III. Ανάλυση

 

Σε ό,τι αφορά την επιλογή της νομικής βάσης, από τη νομολογία του Δικαστηρίου απορρέουν ορισμένες αρχές. Πρώτον, λαμβάνοντας υπόψη τις συνέπειες της νομικής βάσης στην ουσιαστική αρμοδιότητα και διαδικασία, η επιλογή της ορθής νομικής βάσης κρίνεται θεσμικής σημασίας[4]. Δεύτερον, σύμφωνα με το άρθρο 13, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΕ, κάθε θεσμικό όργανο δρα εντός των ορίων των αρμοδιοτήτων που του ανατίθενται από τις Συνθήκες[5]. Τρίτον, σύμφωνα με την νομολογία του Δικαστηρίου, «η επιλογή της νομικής βάσεως μιας κοινοτικής πράξεως πρέπει να στηρίζεται σε αντικειμενικά στοιχεία επιδεκτικά δικαστικού ελέγχου, στα οποία συγκαταλέγονται, ιδίως, ο σκοπός και το περιεχόμενο της πράξεως»[6]. Τέλος, όσον αφορά τις πολλαπλές νομικές βάσεις, αν από την εξέταση μιας κοινοτικής πράξης προκύπτει ότι αυτή εξυπηρετεί διττό σκοπό ή ότι απαρτίζεται από δύο συνιστώσες, και εάν ένας από τους σκοπούς αυτούς ή τις συνιστώσες μπορεί να θεωρηθεί ως κύριος ή δεσπόζων, ενώ ο άλλος είναι απλώς παρεμπίπτων, η πράξη πρέπει να βασίζεται σε μία μόνη νομική βάση, και συγκεκριμένα αυτή που υπαγορεύεται από τον κύριο ή δεσπόζοντα σκοπό ή συνιστώσα[7]. Από την άλλη πλευρά, εφόσον η πράξη επιδιώκει συγχρόνως πολλούς στόχους ή έχει πολλές συνιστώσες, που συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους, χωρίς ο ένας να είναι δευτερεύων και έμμεσος σε σχέση με τους υπόλοιπους, η πράξη πρέπει να στηρίζεται στις διάφορες σχετικές διατάξεις της Συνθήκης[8].

 

1. Άρθρο 114 ΣΛΕΕ

 

Το άρθρο 114 καθορίζει τη νομική βάση για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που έχουν ως στόχο την εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Στην απόφαση με την οποία το Δικαστήριο ακύρωσε την οδηγία σχετικά με τη διαφήμιση των προϊόντων καπνού[9] απεφάνθη ότι το άρθρο 100α της ΣΕΚ (νυν άρθρο 114 ΣΛΕΕ) δεν «παρέχει στον κοινοτικό νομοθέτη γενική αρμοδιότητα για τη ρύθμιση της εσωτερικής αγοράς»[10]. Το Δικαστήριο απεφάνθη εξάλλου ότι «ένα μέτρο που εγκρίθηκε βάσει του άρθρου 100α της Συνθήκης πρέπει να έχει όντως ως στόχο τη βελτίωση των όρων για την εγκαθίδρυση και λειτουργία της εσωτερικής αγοράς[11]».

 

Η Επιτροπή υποβάλλει εμφανώς την πρόταση οδηγίας για την ΕΕΔ ως μία πρωτοβουλία για την εσωτερική αγορά: ανέλαβε να προτείνει μέτρα σχετικά με την ΕΕΔ ως «Εμβληματική πρωτοβουλία της στρατηγικής «Ευρώπη 2020»»[12] στο πλαίσιο της ανακοίνωσης με θέμα «Ψηφιακό θεματολόγιο για την Ευρώπη»[13] και «Η Πράξη για την Ενιαία αγορά »[14]. Οι αιτιολογικές αναφορές 1 και 2 στο προοίμιο της πρότασης οδηγίας υιοθετούν τον στόχο της βελτίωσης της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς. Ειδικότερα, η αιτιολογική σκέψη 2 διασαφηνίζει ότι «για να μπορούν οι καταναλωτές να έχουν εμπιστοσύνη στην εσωτερική αγορά και να αξιοποιούν πλήρως τα οφέλη που τους προσφέρει, πρέπει να έχουν πρόσβαση σε απλούς και χαμηλού κόστους τρόπους επίλυσης των διαφορών που ανακύπτουν από την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών». Η αιτιολογική σκέψη 6 διευρύνει την ιδέα αυτή αναφέροντας ότι «η ανάπτυξη ενός λειτουργικού συστήματος εναλλακτικής επίλυσης διαφορών στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αναγκαία για την ενίσχυση της εμπιστοσύνης των καταναλωτών στη λιανική εσωτερική αγορά, περιλαμβανομένου και του τομέα του ηλεκτρονικού εμπορίου». Το άρθρο 1 επαναλαμβάνει, προσδιορίζοντας το αντικείμενο της πρότασης οδηγίας, ότι αυτή αποσκοπεί «να συμβάλει στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς».

 

Όσον αφορά τον τρόπο επίτευξης του στόχου αυτού, η Επιτροπή διευκρινίζει ότι έχει εντοπίσει τα ακόλουθα προβλήματα: κενά στην κάλυψη της ΕΕΔ· έλλειψη ενημέρωσης των καταναλωτών και των επιχειρήσεων· ανομοιογενή ποιότητα των φορέων ΕΕΔ[15]. Τα προτεινόμενα μέτρα αποσκοπούν να επιλύσουν τα προβλήματα αυτά διασφαλίζοντας ότι οι καταναλωτές μπορούν να υπάγουν σε διαδικασίες ΕΕΔ τις διαφορές τους, τόσο σε επίπεδο της Ένωσης όσο και σε διασυνοριακό επίπεδο, να ενημερωθούν όσον αφορά τους αρμόδιους φορείς ΕΕΔ καθώς και ότι οι φορείς ΕΕΔ τηρούν τις γενικές αρχές ποιότητας.

 

Έχει υποστηριχθεί ότι το άρθρο 114 ΣΛΕΕ δεν καλύπτει τα μέτρα που έχουν προταθεί σχετικά με τις διαφορές στην Ένωση. Το επιχείρημα αυτό διατυπώθηκε για παράδειγμα στην αιτιολογημένη γνώμη της γερμανικής Ομοσπονδιακής Βουλής[16]. Η Άνω Βουλή των Κάτω Χωρών στην αιτιολογημένη γνώμη της διατυπώνει μία βάσιμη επιφύλαξη με το επιχείρημα ότι «το πεδίο εφαρμογής υπερβαίνει τα όρια του δέοντος»[17]. Η Επιτροπή, στην εκτίμηση επιπτώσεων που διετύπωσε, υποστηρίζει ότι τα προβλήματα που διαπιστώνονται σε διασυνοριακό επίπεδο δεν αναμένεται να επιλυθούν εκτός εάν αντιμετωπίζονται συγχρόνως σε εθνικό επίπεδο[18] και ποσοτικοποιεί τις εξοικονομήσεις που μπορούν να πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο της Ένωσης[19]. Διευκρινίζει εξάλλου ότι τα υφιστάμενα κενά όσον αφορά την ΕΕΔ δεν μπορούν να καλυφθούν χωρίς να αντιμετωπισθούν τα (εσωτερικά) προβλήματα κάλυψης εντός των κρατών μελών[20]. Η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι «χωρίς ένα λειτουργικό σύστημα εσωτερικής ΕΕΔ στο οποίο θα μπορέσει να βασιστεί η διασυνοριακή ΕΕΔ, δεν θα επιτευχθεί η ανάπτυξη ενός αποδοτικού και αποτελεσματικού συστήματος ΕΕΔ για τις διασυνοριακές διαφορές»[21].

 

Είναι όντως εύλογο ότι ένα σύστημα που εξασφαλίζει συνολική κάλυψη ΕΕΔ και την τήρηση κριτηρίων ποιότητας δεν μπορεί να αναπτυχθεί αποκλειστικά για διασυνοριακές διαφορές, ιδίως εφόσον πρόκειται να βασισθεί – όπως προτείνεται – στα υφιστάμενα συστήματα ΕΕΔ στα κράτη μέλη. Τα προτεινόμενα μέτρα – συμπεριλαμβανομένων των εσωτερικών και των διασυνοριακών διαφορών – μπορούν συνεπώς να βασισθούν στο άρθρο 114 ΣΛΕΕ.

 

2. Άρθρο 169 ΣΛΕΕ

 

Ανακύπτει πλέον το ζήτημα κατά πόσον υπάρχει έδαφος για την προσθήκη του άρθρου 169 ΣΛΕΕ στη νομική βάση. Το άρθρο 169 ΣΛΕΕ αφορά την προστασία των καταναλωτών. Η πρόταση οδηγίας αναφέρει κατ’ επανάληψη ότι αποσκοπεί να διασφαλίσει την προστασία των καταναλωτών. Για παράδειγμα, η αιτιολογική σκέψη 1 αναφέρει τους στόχους του άρθρου 169 παράγραφος 1 και παράγραφος 2 στοιχείο α) ΣΛΕΕ (το οποίο αποσκοπεί «να συμβάλλει στην επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών»). Η αιτιολογική σκέψη 31 σχετικά με την αρχή της επικουρικότητας ορίζει ότι η οδηγία έχει ως στόχο «να συμβάλει στην ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς με την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών». Το άρθρο 1, ορίζοντας το αντικείμενο, διαλαμβάνει ότι η οδηγία συμβάλλει «στην επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών». Ανακύπτει, ωστόσο, το ερώτημα κατά πόσον αυτό σημαίνει ότι το άρθρο 169 ΣΛΕΕ πρέπει να ενσωματωθεί στη νομική βάση.

 

Το άρθρο 169 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ θεσπίζει ότι η Ένωση έχει ως γενική αρχή και στόχο να «συμβάλλει στην προστασία της υγείας, της ασφάλειας και των οικονομικών συμφερόντων των καταναλωτών». Το άρθρο 169 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ ορίζει τα μέσα που χρησιμοποιούνται για τον σκοπό αυτό: πρόκειται για μέτρα εναρμόνισης που εγκρίνονται σύμφωνα με το άρθρο 114 ΣΛΕΕ (άρθρο 169 παράγραφος 2 στοιχείο α) ΣΛΕΕ) και μέτρα που υποστηρίζουν, συμπληρώνουν και παρακολουθούν την πολιτική που ασκούν τα κράτη μέλη, την οποία το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εγκρίνει στο πλαίσιο της συνήθους νομοθετικής διαδικασίας (άρθρο 169 παράγραφος 2 στοιχείο β) και παράγραφος 3 ΣΛΕΕ).

 

Συνεπώς, το άρθρο 169 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ ορίζει τον συναφή στόχο και δεν προβλέπει την έγκριση μέτρων. Αυτά αναφέρονται στο άρθρο 169 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ. Το άρθρο 169 παράγραφος 2 στοιχείο α) ΣΛΕΕ δεν εκχωρεί, ωστόσο, αρμοδιότητες σε αυτό, αλλά παραπέμπει στο άρθρο 114 το οποίο αναθέτει στο Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να θεσπίζουν μέτρα σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία. Είναι συνεπώς το άρθρο 114 και όχι το άρθρο παράγραφος 2 στοιχείο α) ΣΛΕΕ το οποίο αποτελεί μια δυνητική νομική βάση για τη θέσπιση μέτρων εσωτερικής αγοράς με στόχο την προώθηση των συμφερόντων των καταναλωτών. Αυτό επιβεβαιώνεται από το άρθρο 114 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ, το οποίο περιλαμβάνει μια δέσμευση της Επιτροπής, σε περίπτωση που αυτή προτείνει μέτρα που αφορούν, μεταξύ άλλων, την προστασία των καταναλωτών, να «λαμβάνει ως βάση ένα υψηλό επίπεδο προστασίας, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη όσες νέες εξελίξεις βασίζονται σε επιστημονικά δεδομένα».

 

Όσον αφορά τις διατάξεις του άρθρου 169 παράγραφος 2 στοιχείο β) ΣΛΕΕ σε συνδυασμό με το άρθρο 169 παράγραφος 3 ΣΛΕΕ, αυτές, προβλέπουν τη λήψη μέτρων της ΕΕ στον τομέα της προστασίας των καταναλωτών «που στηρίζουν, συμπληρώνουν και παρακολουθούν την πολιτική των κρατών μελών». Η πρόταση, ωστόσο, αποσκοπεί να θεσπίσει μία διαδικασία ΕΕΔ που να καλύπτει ολόκληρη την ΕΕ, με συγκεκριμένα κριτήρια ποιότητας και συμπληρωματική παρακολούθηση. Αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι στηρίζει απλώς την πολιτική των κρατών μελών στον τομέα της προστασίας των καταναλωτών.

 

Σε τελική ανάλυση, δεν θεωρείται απαραίτητο να ενσωματωθεί το άρθρο 169 ΣΛΕΕ στη νομική βάση. Δεδομένου ότι το άρθρο αυτό δεν αποτελεί νομική βάση αρκεί μία αναφορά στο άρθρο 169 στην πρώτη αιτιολογική σκέψη στο προοίμιο, δεδομένου ότι η τροπολογία αριθ. 2 που ενέκρινε η επιτροπή IMCO προτείνει: «Το άρθρο 169 παράγραφος 1 και το άρθρο 169 παράγραφος 2 στοιχείο α) ΣΛΕΕ ορίζουν ότι η Ένωση πρέπει να συμβάλλει στην επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας του καταναλωτή μεταξύ άλλων με τα μέτρα που θεσπίζει σύμφωνα με το άρθρο 114».

 

3. Άλλη νομική βάση;

 

Απομένει να εκτιμηθεί κατά πόσο οι προσθήκες που ενέκρινε η επιτροπή IMCO θίγουν την καταλληλότητα του άρθρου 114 ως νομική βάση.

 

Κατά πρώτον, η έκθεση της επιτροπής IMCO προσθέτει ορισμένα κριτήρια ποιότητας, βάσει των αρχών της ΕΕΔ, όπως η ελευθερία και η νομιμότητα. Αυτά συμπληρώνουν τα κριτήρια ποιότητας που πρότεινε η Επιτροπή. Τα μέτρα εξακολουθούν να αποσκοπούν στην ενίσχυση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και ταυτόχρονα στη βελτίωση της προστασίας των καταναλωτών.

 

Κατά δεύτερον, η έκθεση της επιτροπής IMCO περιλαμβάνει ρυθμίσεις που ενισχύουν περαιτέρω την ΕΕΔ, για παράδειγμα με την ενθάρρυνση της προσφυγής σε ΕΕΔ (τροπ. 83), ή τον ορισμό των συνεπειών της ΕΕΔ στην παραγραφή και την αποσβεστική προθεσμία (τροπ. 123). Οι ρυθμίσεις αυτές αντιστοιχούν στις παράλληλες διατάξεις της οδηγίας 2008/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 2008 για ορισμένα θέματα διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις[22]. Η οδηγία 2008/52/EΚ βασίζεται στο άρθρο 61 στοιχείο γ) και το άρθρο 67 σημείο 5 της Συνθήκης ΕΚ, δηλαδή στις πρώην νομικές βάσεις για τη δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις. Η σχετική νομική βάση, μετά τη Συνθήκη της Λισαβόνας, το άρθρο 81 παράγραφος 2 στοιχείο ζ) ΣΛΕΕ αναφέρει πλέον ρητώς την ΕΕΔ[23].

 

Προκειμένου το άρθρο 81 παράγραφος 2 στοιχείο ζ) ΣΛΕΕ να καταστεί συναφές, η πρόταση οδηγίας θα πρέπει να έχει ως στόχο να αναπτύσσει «δικαστική συνεργασία στις αστικές υποθέσεις που έχουν διασυνοριακές επιπτώσεις» (άρθρο 81 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ). Πρώτον, πρέπει να επισημανθεί ότι λόγω της αναφοράς σε «διασυνοριακές επιπτώσεις, το άρθρο 81 παράγραφος 2 στοιχείο ζ) ΣΛΕΕ δεν θα ήταν κατάλληλο ως νομική βάση για μέτρα που αφορούν διασυνοριακές και εσωτερικές διαφορές. Δεύτερον, δεν φαίνεται δυνατός ο συνδυασμός του άρθρου 114 ΣΛΕΕ και του άρθρου 81 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ (το οποίο είναι μέρος του Κεφαλαίου V της ΣΛΕΕ στον τομέα της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης) λόγω της θέσης του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά το Κεφάλαιο αυτό σύμφωνα με το Πρωτόκολλο αριθ. 21 στη ΣΕΕ και στη ΣΛΕΕ καθώς και τις θέσεις της Δανίας σύμφωνα με το Πρωτόκολλο αριθ. 22 στη ΣΕΕ και στη ΣΛΕΕ. Τέλος (πράγμα που είναι και πιο σημαντικό), δεν μπορεί να διαπιστωθεί ένας επιπρόσθετος στόχος δικαστικής συνεργασίας, ο οποίος θα απαιτούσε μία διπλή νομική βάση εάν αυτός ήταν εξίσου σημαντικός με τον συνδυασμένο στόχο της προστασίας της εσωτερικής αγοράς και των καταναλωτών. Αντιθέτως, τα νέα στοιχεία προτείνονται προκειμένου να συμπληρωθούν τα μέτρα που έχουν υποβληθεί στην Επιτροπή και να επιτευχθεί ο ίδιος στόχος, δηλαδή η ενίσχυση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και ταυτόχρονα η βελτίωση της προστασίας των καταναλωτών.

 

Σύσταση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων]

 

Η επιτροπή εξέτασε το εν λόγω ζήτημα κατά τη συνεδρίασή της στις 17 Σεπτεμβρίου 2012.

Κατά τη συνεδρίαση αυτή, αποφάσισε συνεπώς ομόφωνα[24], να συστήσει ότι η προσήκουσα νομική βάση για την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την εναλλακτική επίλυση καταναλωτικών διαφορών και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 θα πρέπει να είναι το άρθρο 114 ΣΛΕΕ.

Με εξαιρετική εκτίμηση,

Klaus-Heiner Lehne

 

21.6.2012

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων

προς την Επιτροπή Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών

σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την εναλλακτική επίλυση καταναλωτικών διαφορών και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 και της οδηγίας 2009/22/ΕΚ (οδηγία ΕΕΚΔ)

( COM(2011)0793 – C7-0454/2011 – 2011/0373(COD) )

Συντάκτης γνωμοδότησης(*) : Cristian Silviu Buşoi

(*) Συνδεδεμένη επιτροπή – άρθρο 50 του Κανονισμού

 

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ

Το ενδιαφέρον που παρουσιάζει η ΕΕΔ οφείλεται στο βασικό πρόβλημα της πρόσβασης στη δικαιοσύνη που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαίοι πολίτες και ιδίως οι καταναλωτές, λόγω του χρονοβόρου και δαπανηρού χαρακτήρα της δικαστικής διαδικασίας.

 

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει πρόσφατα διατυπώσει τη γνώμη του επί του θέματος αυτού στο ψήφισμά του της 25ης Οκτωβρίου 2011 σχετικά με την εναλλακτική επίλυση διαφορών σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις και υποθέσεις οικογενειακού δικαίου ( 2011/2117 (INI) )[25], εκτιμώντας ότι η έγκριση νομοθετικών μέτρων σε επίπεδο ΕΕ θα διευκολύνει την εφαρμογή της ΕΕΔ και θα ενθαρρύνει τα φυσικά και νομικά πρόσωπα να προσφεύγουν σε αυτήν, κάλεσε δε την Επιτροπή να υποβάλει μια νομοθετική πρόταση σχετικά με τη χρησιμοποίηση της εναλλακτικής επίλυσης καταναλωτικών διαφορών στην ΕΕ.

 

Ο σκοπός την πρότασης οδηγίας της Επιτροπής συνίσταται στο να εξαλειφθούν τα κενά που εμφανίζει η ρύθμιση για την ΕΕΔ και να διασφαλιστεί η δυνατότητα μιας αποτελεσματικής εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών σε περίπτωση συμβατικής διαφοράς μεταξύ καταναλωτών και επιχειρήσεων. Η πρόταση οδηγίας θεσπίζει γενικές αρχές που πρέπει να τηρούν όλοι οι φορείς ΕΕΔ, όπως κατάλληλα προσόντα, αμεροληψία, διαφάνεια, αποτελεσματικότητα και δικαιοσύνη. Προτείνεται η διασφάλιση της τήρησης των αρχών αυτών να ελέγχεται από τις εθνικές αρχές. Επιπλέον, οι έμποροι θα υποχρεούνται, σύμφωνα με την πρόταση, να παρέχουν στους καταναλωτές σχετικές και εμπεριστατωμένες πληροφορίες σχετικά με την ύπαρξη αρμόδιων φορέων ΕΕΔ.

 

Ο συντάκτης γνωμοδότησης επικροτεί την πρόταση της Επιτροπής στο πλαίσιο των προσπαθειών για τη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και την ενίσχυση της προστασίας των καταναλωτών. Ωστόσο, θεωρεί ότι η πρόταση της Επιτροπής μπορεί να βελτιωθεί σε ορισμένα σημεία για τα οποία προτείνει λύσεις στο σχέδιο γνωμοδότησης. Οι αλλαγές αυτές έχουν ως εξής:

 

Το ζήτημα κατά πόσο η ΕΕΔ πρέπει να καταστεί υποχρεωτική για τις επιχειρήσεις, με το να καταστεί ειδικότερα υποχρεωτική η συμμετοχή τους στο σύστημα ΕΕΔ ή να είναι υποχρεωτικό για αυτές το αποτέλεσμα της ΕΕΔ, είναι δυσχερές. Αφενός μεν υποστηρίζεται ότι τα υποχρεωτικά συστήματα ενισχύουν την εμπιστοσύνη των καταναλωτών, δεδομένου ότι οι καταναλωτές μπορούν να στηρίζονται με ασφάλεια σε αυτά σε περίπτωση που τα πράγματα δεν εξελιχθούν ομαλά. Από την άλλη πλευρά, ο υποχρεωτικός χαρακτήρας της ΕΕΔ δημιουργεί σοβαρά προβλήματα που συνδέονται με τα θεμελιώδη δικαιώματα πρόσβασης των μερών στη δικαιοσύνη και το δικαίωμα σε μια αποτελεσματική έννομη προστασία (άρθρο 47 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) και είναι αντίθετος με την οικειοθελή και ευέλικτη φύση της ΕΕΔ που την καθορίζει και αποτελεί επίσης την πηγή της ιδιαίτερης χρησιμότητάς της. Ο συντάκτης γνωμοδότησης ακολουθεί συνεπώς τις κατευθύνσεις της οδηγίας 2008/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 2008 σχετικά με ορισμένες πτυχές της διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις[26], σύμφωνα με τις οποίες: η ΕΕΔ δεν καθίσταται υποχρεωτική, ωστόσο τα κράτη μέλη καλούνται να θεσπίσουν κίνητρα ή να επιβάλουν κυρώσεις, τα δε δικαστήρια θα πρέπει να παρέχουν συγκεκριμένες πληροφορίες προκειμένου να ενθαρρύνουν τη χρήση της. Όσον αφορά το δεσμευτικό χαρακτήρα του αποτελέσματος της ΕΕΔ, προτείνεται να ενημερώνονται τα μέρη και να ζητείται η συναίνεσή τους σε αυτό.

– Η οδηγία δεν πρέπει να εφαρμόζεται για τις καταγγελίες που υποβάλλουν οι έμποροι εις βάρος των καταναλωτών, δεδομένου ότι η ΕΕΔ έχει σχεδιαστεί ως ένα μέσο προστασίας των καταναλωτών προκειμένου να εξαλειφθεί η έλλειψη ισορροπίας μεταξύ εμπόρων και καταναλωτών και να διευκολύνονται οι καταναλωτές να τύχουν αποζημίωσης. Είναι προφανές ότι αυτό δεν ισχύει κατά τον ίδιο τρόπο σε περίπτωση υποβολής καταγγελιών από εμπόρους.

– Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι δεν θα υποβάλλονται στους φορείς ΕΕΔ υποθέσεις ήσσονος σημασίας, θα πρέπει να απαιτείται η επίτευξη ενός φιλικού διακανονισμού προτού μια διαφορά υποβληθεί σε φορέα ΕΕΔ. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να μπορούν να θεσπίζουν ελάχιστα όρια όσον αφορά την αξία του αντικειμένου της αξίωσης προκειμένου να μην εξετάζονται υποθέσεις στις οποίες το αντικείμενο της αξίωσης είναι δυσανάλογα χαμηλό σε σχέση με το πραγματικό κόστος της διαδικασίας ΕΕΔ.

– Σε γενικές γραμμές, οι αρχές που διέπουν τη διαδικασία ΕΕΔ πρέπει να διατυπωθούν κατά τρόπο περισσότερο κατανοητό και εμπεριστατωμένο, σύμφωνα με την οδηγία 2008/52/ΕΚ, τον Ευρωπαϊκό Κώδικα Συμπεριφοράς για τους Διαμεσολαβητές και τις συστάσεις της Επιτροπής της 30ής Μαρτίου 1998 σχετικά με τις αρχές που εφαρμόζονται στα αρμόδια για την εξωδικαστική επίλυση καταναλωτικών διαφορών όργανα[27] και της 4ης Απριλίου 2001 σχετικά με τις αρχές για τα εξωδικαστικά όργανα συναινετικής επίλυσης καταναλωτικών διαφορών[28]. Προτείνεται συνεπώς να συμπεριληφθούν στην οδηγία συγκεκριμένες διατάξεις, ιδίως όσον αφορά τις αρχές της ανεξαρτησίας, της νομιμότητας και της εμπιστευτικότητας.

– Η κατάρτιση των φυσικών προσώπων που συμμετέχουν στη διαδικασία ΕΕΔ είναι ύψιστης σημασίας, προκειμένου, μεταξύ άλλων, να διασφαλιστεί η εμπιστοσύνη στη διαδικασία ΕΕΔ και το αποτέλεσμά της και θα πρέπει να εξασφαλίζεται από κοινού από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη.

– Η διαδικασία ΕΕΔ δεν θα πρέπει να εμποδίζει τα μέρη να έχουν πρόσβαση στη συνήθη δικαστική διαδικασία μέσω της εφαρμογής των διατάξεων περί παραγραφής και αποσβεστικής προθεσμίας. Συνεπώς η οδηγία, παράλληλα με την αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 8 της οδηγίας 2008/52/ΕΚ, θα πρέπει να ορίζει ότι η ΕΕΔ γενικώς αναστέλλει την παραγραφή και τις αποσβεστικές προθεσμίες.

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ

Η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων καλεί την Επιτροπή Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών, που είναι αρμόδια επί της ουσίας, να ενσωματώσει στην έκθεσή της τις ακόλουθες τροπολογίες:

 

Τροπολογία    1

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 3

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(3) Η εναλλακτική επίλυση διαφορών προσφέρει εύκολη, γρήγορη και χαμηλού κόστους εξωδικαστική επίλυση των διαφορών που αναφύονται μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων. Ωστόσο, η εναλλακτική επίλυση διαφορών δεν είναι ακόμη επαρκώς ανεπτυγμένη σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για να μπορούν οι καταναλωτές να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητες που προσφέρει, είναι απαραίτητο να υπάρχουν μηχανισμοί εναλλακτικής επίλυσης διαφορών για όλα τα είδη καταναλωτικών διαφορών, τα επίπεδα ποιότητας των διαδικασιών ΕΕΔ να είναι ταυτόσημα και οι καταναλωτές και οι έμποροι να γνωρίζουν τις εν λόγω διαδικασίες. Είναι επίσης απαραίτητο οι φορείς ΕΕΔ να χειρίζονται τις διασυνοριακές διαφορές αποτελεσματικά.

(3) Η εναλλακτική επίλυση διαφορών προσφέρει εύκολη, γρήγορη και χαμηλού κόστους εξωδικαστική επίλυση των διαφορών που αναφύονται μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων. Ωστόσο, η εναλλακτική επίλυση διαφορών δεν είναι ακόμη επαρκώς ανεπτυγμένη σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εξάλλου, οι διαδικασίες ΕΕΔ δεν διατίθενται σήμερα σε όλα τα κράτη μέλη ή σε όλους τους οικονομικούς κλάδους και τα επίπεδα ποιότητας και τα πρότυπα εξακολουθούν να είναι διαφορετικά στην Ένωση. Για να μπορούν οι καταναλωτές να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητες που προσφέρει, είναι απαραίτητο να υπάρχουν μηχανισμοί εναλλακτικής επίλυσης διαφορών για όλα τα είδη καταναλωτικών διαφορών, τα επίπεδα ποιότητας των διαδικασιών ΕΕΔ να είναι ταυτόσημα και οι καταναλωτές και οι έμποροι να γνωρίζουν τις εν λόγω διαδικασίες. Είναι επίσης απαραίτητο οι φορείς ΕΕΔ να χειρίζονται τις διασυνοριακές διαφορές αποτελεσματικά.

 

Τροπολογία    2

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 3 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(3a) Τα κράτη μέλη των οποίων η εθνική νομοθεσία προχωρεί πέρα από τις βασικές απαιτήσεις της οδηγίας για τη διαμεσολάβηση φαίνεται να έχουν επιτύχει σημαντικά αποτελέσματα στην προώθηση της εξωδικαστικής διευθέτησης διαφορών σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις· τα αποτελέσματα καταδεικνύουν, ιδίως στην περίπτωση της Ιταλίας, της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, ότι η διαμεσολάβηση μπορεί να βοηθήσει στην εξασφάλιση μίας ικανοποιητικής και γρήγορης εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών μέσω διαδικασιών προσαρμοσμένων στις ανάγκες των μερών και στην αρχή της προστασίας του καταναλωτή·

 

Τροπολογία    3

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 6

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(6) Η ανάπτυξη ενός λειτουργικού συστήματος εναλλακτικής επίλυσης διαφορών στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αναγκαία για την ενίσχυση της εμπιστοσύνης των καταναλωτών στη λιανική εσωτερική αγορά, περιλαμβανομένου και του τομέα του ηλεκτρονικού εμπορίου. Η εν λόγω ανάπτυξη θα πρέπει να στηρίζεται στις υπάρχουσες στα κράτη μέλη διαδικασίες εναλλακτικής επίλυσης διαφορών και να σέβεται τις εθνικές νομικές παραδόσεις τους.

(6) Η ανάπτυξη ενός λειτουργικού συστήματος εναλλακτικής επίλυσης διαφορών στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αναγκαία για την ενίσχυση της εμπιστοσύνης των καταναλωτών στη λιανική εσωτερική αγορά, περιλαμβανομένου και του τομέα του ηλεκτρονικού εμπορίου. Η εν λόγω ανάπτυξη θα πρέπει να στηρίζεται στις υπάρχουσες στα κράτη μέλη διαδικασίες εναλλακτικής επίλυσης διαφορών και να σέβεται τις εθνικές νομικές παραδόσεις τους. Η διάδοση των διαδικασιών ΕΕΔ μπορεί επίσης να αποδειχθεί σημαντική στις χώρες όπου υπάρχει σοβαρή καθυστέρηση όσον αφορά τις υποθέσεις που εκκρεμούν στα δικαστήρια, πράγμα που δεν βοηθά τους πολίτες της ΕΕ να ασκούν τα δικαιώματά τους σε δίκαιη δίκη εντός εύλογου χρονικού διαστήματος·

 

Τροπολογία    4

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 7

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(7) Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να εφαρμόζεται στις συμβατικές διαφορές μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων οι οποίες προκύπτουν από την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών σε όλους τους οικονομικούς τομείς. Θα πρέπει να περιλαμβάνονται οι καταγγελίες που υποβάλλονται από καταναλωτές κατά εμπόρων, αλλά και οι καταγγελίες που υποβάλλονται από εμπόρους κατά καταναλωτών. Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις διαφορές μεταξύ εμπόρων· ωστόσο, δεν θα πρέπει να εμποδίζει τα κράτη μέλη να θεσπίσουν διατάξεις ή να διατηρήσουν τυχόν ισχύουσες διατάξεις για διαδικασίες εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών αυτού του είδους.

(7) Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να εφαρμόζεται στις συμβατικές διαφορές μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων οι οποίες προκύπτουν από την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών σε όλους τους οικονομικούς τομείς. Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις διαφορές μεταξύ εμπόρων ή στις καταγγελίες που υποβάλλουν οι έμποροι κατά των καταναλωτών· ωστόσο, δεν θα πρέπει να εμποδίζει τα κράτη μέλη να θεσπίσουν διατάξεις ή να διατηρήσουν τυχόν ισχύουσες διατάξεις για διαδικασίες εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών αυτού του είδους.

Αιτιολόγηση

Η ΕΕΔ έχει σχεδιαστεί ως μέσο προστασίας των καταναλωτών προκειμένου να εξαλειφθεί η υφιστάμενη έλλειψη ισορροπίας μεταξύ εμπόρων που έχουν μεγαλύτερη δυνατότητα να υποστούν οικονομική ζημία και να καταβάλουν τα έξοδα της έννομης προστασίας και των καταναλωτών οι οποίοι δεν θα επιζητούσαν σε αντίθετη περίπτωση έννομη προστασία ενώπιον δικαστηρίου εξαιτίας του οικονομικού κόστους, το οποίο, σε ορισμένες περιπτώσεις, ενδέχεται να είναι υψηλότερο από την ίδια την αξίωση.

 

Τροπολογία    5

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 12

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(12) Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σε διαδικασίες ενώπιον φορέων επίλυσης διαφορών στους οποίους τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την επίλυση των διαφορών είναι αποκλειστικά και μόνο υπάλληλοι του εμπόρου ούτε σε διαδικασίες ενώπιον συστημάτων διερεύνησης καταναλωτικών καταγγελιών που τα διαχειρίζεται ο έμπορος. Δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις απευθείας διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών. Επιπλέον, δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις προσπάθειες που καταβάλλει ο δικαστής για την επίλυση της διαφοράς κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας που αφορά την εν λόγω διαφορά.

(12) Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σε διαδικασίες ενώπιον συστημάτων διερεύνησης καταναλωτικών καταγγελιών που τα διαχειρίζεται ο έμπορος. Δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις απευθείας διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών. Επιπλέον, δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις προσπάθειες που καταβάλλει ο δικαστής για την επίλυση της διαφοράς κατά τη διάρκεια της δικαστικής διαδικασίας που αφορά την εν λόγω διαφορά.

 

Τροπολογία    6

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 12 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(12α) Η οδηγία 2008/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, για ορισμένα θέματα διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις ήδη θεσπίζει το πλαίσιο για συστήματα διαμεσολάβησης σε επίπεδο Ένωσης, ιδίως όσον αφορά διασυνοριακές διαφορές, χωρίς να εμποδίζει την εφαρμογή του σε εσωτερικά συστήματα διαμεσολάβησης. Η εν λόγω οδηγία συμπληρώνει το σύστημα αυτό όσον αφορά άλλες διαδικασίες εναλλακτικής επίλυσης διαφορών.

 

Τροπολογία    7

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 17

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(17) Τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την εναλλακτική επίλυση διαφορών θα πρέπει να θεωρούνται αμερόληπτα μόνο αν δεν μπορούν να υποστούν πιέσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη στάση τους απέναντι στη διαφορά. Υπάρχει ιδιαίτερη ανάγκη να εξασφαλιστεί η απουσία τέτοιας πίεσης όταν οι φορείς ΕΕΔ χρηματοδοτούνται από ένα από τα μέρη της διαφοράς ή από οργάνωση μέλος της οποίας είναι ένα από τα μέρη.

(17) Τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την εναλλακτική επίλυση διαφορών θα πρέπει να θεωρούνται αμερόληπτα μόνο αν δεν μπορούν να υποστούν πιέσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη στάση τους απέναντι στη διαφορά. Υπάρχει ιδιαίτερη ανάγκη να εξασφαλιστεί η απουσία τέτοιας πίεσης όταν οι φορείς ΕΕΔ χρηματοδοτούνται από ένα από τα μέρη της διαφοράς ή από οργάνωση μέλος της οποίας είναι ένα από τα μέρη. Προκειμένου να διασφαλίζεται η απουσία σύγκρουσης συμφερόντων, τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την εναλλακτική επίλυση διαφορών οφείλουν να γνωστοποιούν κάθε γεγονός που ενδέχεται να θίξει την ανεξαρτησία τους ή να προκαλέσει σύγκρουση συμφερόντων. Για τα πρόσωπα που είναι αποκλειστικοί υπάλληλοι του εμπόρου ή μιας επαγγελματικής οργάνωσης ή ένωσης επιχειρήσεων πρέπει να ισχύουν ειδικές απαιτήσεις, οι οποίες πρέπει να ελέγχονται τακτικά από τις αρμόδιες αρχές.

 

Τροπολογία    8

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 17 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(17α) Για την επιτυχία της ΕΕΔ και, ειδικότερα, για τη διασφάλιση της απαραίτητης εμπιστοσύνης στη διαδικασία ΕΕΔ, είναι ζωτικής σημασίας τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την εναλλακτική επίλυση διαφορών να κατέχουν την απαραίτητη εμπειρογνωμοσύνη. Συνεπώς, πρέπει να παρέχονται ειδικά προγράμματα κατάρτισης σε συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής.

 

Τροπολογία    9

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 17 β (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(17β) Αν και οι λύσεις που επεξεργάζονται οι φορείς ΕΕΔ και το αποτέλεσμα της διαδικασίας ΕΕΔ μπορούν, εκτός από τους νομικούς κανόνες, να βασίζονται και στην επιείκεια και τους κώδικες συμπεριφοράς, η ευελιξία αυτή δεν πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα μείωση του επιπέδου προστασίας των καταναλωτών σε σύγκριση με την προστασία που θα απολάμβαναν οι καταναλωτές μέσω της εφαρμογής του δικαίου από τα δικαστήρια. Συνεπώς, η παρούσα οδηγία πρέπει να κατοχυρώνει την αρχή της νομιμότητας, η οποία θα εφαρμόζεται σε διαδικασίες ΕΕΔ, στις οποίες ο φορέας ΕΕΔ επιβάλει μία λύση που είναι δεσμευτική για τον καταναλωτή, περιλαμβανομένων και εκείνων των διαδικασιών που εφαρμόζουν φυσικά πρόσωπα που είναι αποκλειστικοί υπάλληλοι του εμπόρου ή επαγγελματικών οργανώσεων ή ενώσεων επιχειρήσεων στις οποίες συμμετέχει ο έμπορος. Ειδικότερα τα κράτη μέλη οφείλουν να μεριμνούν ώστε οι καταναλωτές να μην στερούνται της προστασίας την οποία τους παρέχουν οι δεσμευτικές διατάξεις του δικαίου του κράτους στο οποίο έχει την έδρα ο φορέας. Στην περίπτωση διασυνοριακών διαφορών, τα κράτη μέλη οφείλουν να διασφαλίζουν ότι ο καταναλωτής δεν θα πρέπει να στερείται της προστασίας την οποία του παρέχουν οι δεσμευτικές διατάξεις της νομοθεσίας του κράτους μέλους στο οποίο έχει την κύρια κατοικία του, στις περιπτώσεις που ορίζει το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Ιουνίου 2008 σχετικά με το δίκαιο που εφαρμόζεται στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη I)1..

 

_____________

 

1 ΕΕ L 177, 4.7.2008, σ.6.

 

Τροπολογία    10

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 19

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(19) Οι διαδικασίες ΕΕΔ θα πρέπει να είναι αποτελεσματικές. Θα πρέπει να προβλέπουν μια απλή και γρήγορη διαδικασία, η διάρκεια της οποίας να μην υπερβαίνει γενικά τις 90 ημέρες. Ο φορέας ΕΕΔ θα πρέπει να είναι σε θέση να παρατείνει αυτό το χρονικό διάστημα, όταν το απαιτεί η πολυπλοκότητα της επίμαχης διαφοράς.

(19) Οι διαδικασίες ΕΕΔ θα πρέπει να είναι αποτελεσματικές. Θα πρέπει να προβλέπουν μια απλή και γρήγορη διαδικασία, η διάρκεια της οποίας να μην υπερβαίνει γενικά τις 90 ημέρες από την ημερομηνία κατά την οποία κοινοποιήθηκε στα μέρη η υποβολή καταγγελίας. Ο φορέας ΕΕΔ πρέπει να κοινοποιεί την καταγγελία στα μέρη αφού προηγουμένως έχει παραλάβει όλα τα απαραίτητα για τη διεξαγωγή της διαδικασίας ΕΕΔ έγγραφα. Ο φορέας ΕΕΔ θα πρέπει να είναι σε θέση να παρατείνει αυτό το χρονικό διάστημα, όταν οι διαφορές είναι περίπλοκες ή παρουσιάζουν άκρως τεχνικό χαρακτήρα. Το μέρη πρέπει να ενημερώνονται για κάθε παράταση καθώς και για το χρονικό διάστημα που υπολογίζεται να απαιτηθεί για τη διευθέτηση της διαφοράς.

 

Τροπολογία    11

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 20 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(20a Προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητά τους, πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις που εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ΕΕΔ επιλαμβάνονται μόνο σημαντικών υποθέσεων. Ως εκ τούτου, οι καταναλωτές πρέπει να προσπαθούν να επιτύχουν ένα φιλικό διακανονισμό της διαφοράς με τον έμπορο προτού την υποβάλουν σε φορέα ΕΕΔ. Οι εν λόγω εσωτερικές διαδικασίες διερεύνησης καταγγελιών μπορούν να αποτελούν αποτελεσματικό μέσο για την επίλυση καταναλωτικών διαφορών στα αρχικά τους στάδια. Τα κράτη μέλη πρέπει να μπορούν να διατηρούν ή να εισάγουν εθνικές διατάξεις σχετικά με διαδικασίες που αφορούν εσωτερικές διαδικασίες διερεύνησης καταγγελιών. Θα πρέπει εξάλλου να μπορούν να επιτρέπουν σε φορείς ΕΕΔ να ζητούν αποδείξεις ότι έγινε προσπάθεια φιλικού διακανονισμού και να κηρύξουν την καταγγελία μη παραδεκτή όταν ο καταναλωτής αδυνατεί να παράσχει τις αποδείξεις αυτές. Επίσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να θεσπίζουν ελάχιστα όρια για την αξία του αντικειμένου της αξίωσης προκειμένου να μην εξετάζονται υποθέσεις στις οποίες το αντικείμενο της αξίωσης είναι δυσανάλογα χαμηλό σε σχέση με το πραγματικό κόστος της διαδικασίας ΕΕΔ.

 

Τροπολογία    12

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 21 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(21a) Προκειμένου να τηρείται η αναγνωρισμένη αρχή της ελευθερίας, το αποτέλεσμα της διαδικασίας ΕΕΔ δεν πρέπει να είναι δεσμευτικό για τα μέρη, εκτός εάν αυτά, πριν από την έναρξη της διαδικασίας, ενημερώνονται για το δεσμευτικό χαρακτήρα του αποτελέσματος και συναινούν ρητά σε αυτό. Όταν οι εθνικές διατάξεις ορίζουν ότι οι λύσεις είναι δεσμευτικές για τον έμπορο, μόνο ο καταναλωτής θα πρέπει να καλείται να δηλώσει ρητώς ότι συναινεί.

 

Τροπολογία    13

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 21 β (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(21β) Η εμπιστευτικότητα της διαδικασίας ΕΕΔ είναι σημαντική και η παρούσα οδηγία θα πρέπει, ως εκ τούτου, να προβλέπει ελάχιστο βαθμό συμβατότητας των κανόνων πολιτικής δικονομίας όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο προστατεύεται ο εμπιστευτικός χαρακτήρας της διαδικασίας ΕΕΔ σε κάθε μεταγενέστερη αστική και εμπορική δίκη ή διαιτησία.

 

Τροπολογία    14

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 21 γ (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(21γ) Προκειμένου να ενθαρρυνθούν τα μέρη να χρησιμοποιούν την ΕΕΔ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι οι κανόνες τους περί παραγραφής και αποσβεστικών προθεσμιών δεν εμποδίζουν τα μέρη να προσφεύγουν σε δικαστήριο ή διαιτησία σε περίπτωση αποτυχίας της προσπάθειάς τους για εξεύρεση λύσης μέσω διαδικασίας ΕΕΔ. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν την επίτευξη του αποτελέσματος αυτού, μολονότι η παρούσα οδηγία δεν εναρμονίζει τους εθνικούς κανόνες περί παραγραφής και αποσβεστικών προθεσμιών. Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει τις διατάξεις σχετικά με τις προθεσμίες παραγραφής και τις αποσβεστικές προθεσμίες που προβλέπουν διεθνείς συμφωνίες, λόγου χάρη στον τομέα των μεταφορών, όπως αυτές εφαρμόζονται στα κράτη μέλη.

 

Τροπολογία    15

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 23

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(23) Η παρούσα οδηγία δεν ορίζει ότι η συμμετοχή των εμπόρων στις διαδικασίες ΕΕΔ είναι υποχρεωτική ή ότι το αποτέλεσμα των εν λόγω διαδικασιών είναι δεσμευτικό για τους εμπόρους, όταν ένας καταναλωτής υποβάλει καταγγελία εναντίον τους. Ωστόσο, η παρούσα οδηγία δεν θίγει τους τυχόν εθνικούς κανόνες που καθιστούν υποχρεωτική τη συμμετοχή των εμπόρων σε τέτοιες διαδικασίες ή δεσμευτικό το αποτέλεσμά τους για τους εμπόρους, υπό τον όρο ότι η εν λόγω νομοθεσία δεν εμποδίζει τα μέρη να ασκήσουν το δικαίωμα πρόσβασης στο δικαστικό σύστημα που κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(23) Η παρούσα οδηγία δεν ορίζει ότι η συμμετοχή των εμπόρων στις διαδικασίες ΕΕΔ είναι υποχρεωτική ή ότι το αποτέλεσμα των εν λόγω διαδικασιών είναι δεσμευτικό για τους εμπόρους, όταν ένας καταναλωτής υποβάλει καταγγελία εναντίον τους. Ωστόσο, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι καταναλωτές έχουν πρόσβαση σε έννομη προστασία και δεν θα υποχρεωθούν να παραιτηθούν από τις αξιώσεις τους, οι έμποροι πρέπει να παροτρύνονται όσο το δυνατόν περισσότερο να συμμετέχουν σε διαδικασίες ΕΕΔ. Συνεπώς, η παρούσα οδηγία δεν θίγει τους τυχόν εθνικούς κανόνες που καθιστούν υποχρεωτική ή υποκείμενη σε κίνητρα ή κυρώσεις τη συμμετοχή των εμπόρων σε τέτοιες διαδικασίες ή δεσμευτικό το αποτέλεσμά τους για τους εμπόρους, υπό τον όρο ότι η εν λόγω νομοθεσία δεν εμποδίζει τα μέρη να ασκήσουν το δικαίωμα πρόσβασης στο δικαστικό σύστημα που κατοχυρώνεται στο άρθρο 47 του Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 

Τροπολογία    16

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 26 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(26a) Προκειμένου να βελτιωθεί η εφαρμογή της ΕΕΔ σε ολόκληρη την ΕΕ, πρέπει να προωθηθεί η δημιουργία πανευρωπαϊκών φορέων ΕΕΔ. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ένας φορέας ΕΕΔ θα πρέπει να θεωρηθεί ως πανευρωπαϊκός, εάν αποτελεί κοινό φορέα δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών ή εάν έχει συσταθεί από μία ευρωπαϊκή κεντρική ένωση. Οι φορείς αυτοί μπορούν να συγκροτηθούν με βάση το ευρωπαϊκό δίκαιο, για παράδειγμα, ως ευρωπαϊκοί όμιλοι οικονομικού σκοπού.

 

Τροπολογία    17

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 27

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(27) Για να εξασφαλιστεί ότι οι φορείς ΕΕΔ λειτουργούν σωστά και αποτελεσματικά, πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά. Η Επιτροπή και οι αρμόδιες αρχές στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να δημοσιεύουν και να επικαιροποιούν κατάλογο των φορέων ΕΕΔ που συμμορφώνονται με την παρούσα οδηγία. Τον κατάλογο αυτόν πρέπει επίσης να τον δημοσιεύουν και άλλοι φορείς, όπως οι φορείς ΕΕΔ, οι ενώσεις καταναλωτών, οι ενώσεις επιχειρήσεων και το δίκτυο των Ευρωπαϊκών Κέντρων Καταναλωτών. Επιπλέον, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να δημοσιεύουν τακτικές εκθέσεις σχετικά με την ανάπτυξη και τη λειτουργία των φορέων ΕΕΔ. Οι φορείς ΕΕΔ θα πρέπει να διαβιβάζουν στις αρμόδιες αρχές συγκεκριμένα πληροφοριακά στοιχεία στα οποία πρέπει να βασίζονται αυτές οι εκθέσεις. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν τους φορείς ΕΕΔ να παρέχουν τις εν λόγω πληροφορίες σύμφωνα με τη σύσταση 2010/304/ΕΕ της Επιτροπής σχετικά με τη χρήση εναρμονισμένης μεθοδολογίας για την ταξινόμηση και την κοινοποίηση των καταναλωτικών καταγγελιών και των σχετικών ερευνών.

(27) Για να εξασφαλιστεί ότι οι φορείς ΕΕΔ λειτουργούν σωστά και αποτελεσματικά, πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά. Για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη πρέπει να ορίζουν μία αρμόδια αρχή. Δεδομένου ότι, σε περίπτωση τομεακής ΕΕΔ, η ανάθεση των καθηκόντων παρακολούθησης σε μία μόνο αρχή ενδέχεται να είναι δυσχερής, τα κράτη μέλη θα πρέπει, στην περίπτωση αυτή, να ορίζουν μια αρμόδια αρχή για κάθε τομέα. Η Επιτροπή και οι αρμόδιες αρχές στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να δημοσιεύουν και να επικαιροποιούν κατάλογο των φορέων ΕΕΔ που συμμορφώνονται με την παρούσα οδηγία. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν ώστε τον κατάλογο αυτόν να τον δημοσιεύουν επίσης οι φορείς ΕΕΔ, οι ενώσεις καταναλωτών, οι ενώσεις επιχειρήσεων και το δίκτυο των Ευρωπαϊκών Κέντρων Καταναλωτών. Επιπλέον, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να δημοσιεύουν τακτικές εκθέσεις σχετικά με την ανάπτυξη και τη λειτουργία των φορέων ΕΕΔ. Οι φορείς ΕΕΔ θα πρέπει να διαβιβάζουν στις αρμόδιες αρχές συγκεκριμένα πληροφοριακά στοιχεία στα οποία πρέπει να βασίζονται αυτές οι εκθέσεις. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν τους φορείς ΕΕΔ να παρέχουν τις εν λόγω πληροφορίες σύμφωνα με τη σύσταση 2010/304/ΕΕ της Επιτροπής σχετικά με τη χρήση εναρμονισμένης μεθοδολογίας για την ταξινόμηση και την κοινοποίηση των καταναλωτικών καταγγελιών και των σχετικών ερευνών.

 

Τροπολογία    18

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 1

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι να συμβάλει στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και στην επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών εξασφαλίζοντας τη δυνατότητα υποβολής των διαφορών μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων σε φορείς που παρέχουν αμερόληπτες, διαφανείς, αποτελεσματικές και δίκαιες διαδικασίες εναλλακτικής επίλυσης διαφορών.

Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι να συμβάλει στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και στην επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών εξασφαλίζοντας τη δυνατότητα υποβολής των διαφορών μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων από τους καταναλωτές σε φορείς που παρέχουν αμερόληπτες, λειτουργικά ανεξάρτητες, διαφανείς, αποτελεσματικές και δίκαιες διαδικασίες εναλλακτικής επίλυσης διαφορών.

Αιτιολόγηση

Η ΕΕΔ έχει σχεδιαστεί ως μέσο προστασίας των καταναλωτών προκειμένου να εξαλειφθεί η υφιστάμενη έλλειψη ισορροπίας μεταξύ εμπόρων που έχουν μεγαλύτερη δυνατότητα να υποστούν οικονομική ζημία και να καταβάλουν τα έξοδα της έννομης προστασίας και των καταναλωτών οι οποίοι δεν θα επιζητούσαν σε αντίθετη περίπτωση έννομη προστασία ενώπιον δικαστηρίου εξαιτίας του οικονομικού κόστους, το οποίο, σε ορισμένες περιπτώσεις, ενδέχεται να είναι υψηλότερο από την ίδια την αξίωση.

 

Τροπολογία    19

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 1

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε διαδικασίες εξωδικαστικής επίλυσης συμβατικών διαφορών που ανακύπτουν από την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών από έμπορο εγκατεστημένο στην Ένωση σε καταναλωτή που κατοικεί στην Ένωση μέσω της παρέμβασης φορέα επίλυσης διαφορών ο οποίος προτείνει ή επιβάλλει λύση ή φέρνει τα μέρη σε επαφή με σκοπό τη διευκόλυνση της εξεύρεσης φιλικής λύσης (στο εξής: «διαδικασίες ΕΕΔ»).

1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε διαδικασίες εξωδικαστικής επίλυσης συμβατικών διαφορών που ανακύπτουν από την πώληση αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών από έμπορο εγκατεστημένο στην Ένωση σε καταναλωτή που κατοικεί στην Ένωση μέσω της παρέμβασης φορέα ΕΕΔ.

Αιτιολόγηση

Η έννοια της ΕΕΔ πρέπει να ορίζεται σαφώς στο άρθρο 4 για τους ορισμούς.

 

Τροπολογία    20

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 2 – στοιχείο α

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(a) σε διαδικασίες ενώπιον φορέων επίλυσης διαφορών στους οποίους τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την επίλυση των διαφορών είναι αποκλειστικά και μόνο υπάλληλοι του εμπόρου·

διαγράφεται

Αιτιολόγηση

Ορισμένα εσωτερικά συστήματα ΕΕΔ λειτουργούν πολύ αποτελεσματικά και είναι γνωστά στους καταναλωτές που φαίνεται να ικανοποιούνται από τη λειτουργία και τα αποτελέσματά τους. Ενόσω τα εσωτερικά αυτά συστήματα εφαρμόζουν τα ίδια κριτήρια ποιότητας, δηλαδή αμεροληψία, διαφάνεια, αποτελεσματικότητα και δικαιοσύνη, δεν πρέπει να υφίσταται διάκριση μεταξύ εσωτερικών συστημάτων και τρίτων μερών.

 

Τροπολογία    21

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 – παράγραφος 2 – στοιχείο δ α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(δα) στις καταγγελίες που υποβάλλονται από εμπόρους κατά καταναλωτών.

 

Τροπολογία    22

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 4 – στοιχείο δ α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(δα) «διαδικασία εναλλακτικής επίλυσης διαφορών» είναι κάθε διαδικασία εξωδικαστικής επίλυσης διαφοράς στο πλαίσιο της οποίας τα ενεχόμενα μέρη προσπαθούν να επιλύσουν τη διαφορά τους μέσω της παρέμβασης φορέα επίλυσης διαφορών, ο οποίος προτείνει ή επιβάλλει λύση ή φέρει τα μέρη σε επαφή με σκοπό τη διευκόλυνση της επίτευξης φιλικού διακανονισμού.

Αιτιολόγηση

Αναγκαία διευκρίνιση προκειμένου να οριστεί σαφώς το αντικείμενο και το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας.

 

Τροπολογία    23

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 4 – στοιχείο στ – εδάφιο 2

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

– αν τον φορέα τον διαχειρίζεται νομικό πρόσωπο ή ένωση φυσικών ή νομικών προσώπων, στον τόπο στον οποίο το εν λόγω νομικό πρόσωπο ή ένωση φυσικών ή νομικών προσώπων ασκεί τις δραστηριότητες εναλλακτικής επίλυσης διαφορών ή στον τόπο της καταστατικής του έδρας·

– αν τον φορέα τον διαχειρίζεται νομικό πρόσωπο ή ένωση φυσικών ή νομικών προσώπων, και υπό μορφήν συλλογικού σώματος κατά την έννοια του άρθρου 6 παράγραφος 2, στον τόπο στον οποίο το εν λόγω νομικό πρόσωπο ή ένωση φυσικών ή νομικών προσώπων ασκεί τις δραστηριότητες εναλλακτικής επίλυσης διαφορών ή στον τόπο της καταστατικής του έδρας·

 

Τροπολογία    24

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5 – παράγραφος 2 – στοιχείο α

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(α) έχουν ιστότοπο που επιτρέπει στα μέρη να υποβάλλουν καταγγελία ηλεκτρονικά·

(α) διατηρούν ενημερωμένο ιστότοπο που επιτρέπει στα μέρη να ενημερώνονται για τη διαδικασία ΕΕΔ και να υποβάλλουν καταγγελία ηλεκτρονικά, αυτός δε ο ιστότοπος συνδέεται λειτουργικά με την ευρωπαϊκή πλατφόρμα για την ηλεκτρονική επίλυση διαφορών σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. …/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της …, [για την ηλεκτρονική επίλυση καταναλωτικών διαφορών]·

 

Τροπολογία    25

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

Άρθρο 5α

 

Προσφυγή σε διαδικασίες ΕΕΔ

 

1. Ένα δικαστήριο ενώπιον του οποίου έχει ασκηθεί αγωγή μπορεί, ανάλογα με την περίπτωση και λαμβάνοντας υπόψη όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης, να καλέσει τα μέρη να προσφύγουν στη διαδικασία ΕΕΔ για να επιλύσουν τη διαφορά. Το δικαστήριο δύναται επίσης να καλέσει τα μέρη να παρακολουθήσουν μια ενημερωτική συνεδρίαση σχετικά με τη χρησιμοποίηση της διαδικασίας ΕΕΔ, εφόσον οι συνεδριάσεις αυτές πραγματοποιούνται και είναι εύκολα διαθέσιμες και παρέχουν στα μέρη πληροφορίες σχετικά με την πλατφόρμα ΗΕΚΔ που θεσπίζεται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. [να προστεθεί ο αριθμός αναφοράς από την Υπηρεσία Εκδόσεων] του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [να προστεθεί η ημερομηνία έκδοσης από την Υπηρεσία Εκδόσεων] για την ηλεκτρονική επίλυση καταναλωτικών διαφορών (κανονισμός ΗΕΚΔ)

 

2. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις εθνικές νομοθετικές διατάξεις που καθιστούν τη χρήση της ΕΕΔ υποχρεωτική ή υποκείμενη σε κίνητρα ή επιβάλλουν κυρώσεις όταν απορρίπτεται η ΕΕΔ, είτε πριν είτε μετά την έναρξη δικαστικής διαδικασίας, υπό τον όρο ότι οι νομοθετικές αυτές διατάξεις δεν κωλύουν τα μέρη να ασκούν το δικαίωμά τους της προσφυγής στο δικαστικό σύστημα.

 

Τροπολογία    26

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 6 – τίτλος και παράγραφοι 1 έως 1ε (νέες)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

Εμπειρογνωμοσύνη και αμεροληψία

Εμπειρογνωμοσύνη, ανεξαρτησία και αμεροληψία

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την εναλλακτική επίλυση διαφορών διαθέτουν την αναγκαία εμπειρογνωμοσύνη και είναι αμερόληπτα. Η απαίτηση αυτή κατοχυρώνεται με την εξασφάλιση ότι τα πρόσωπα αυτά:

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την εναλλακτική επίλυση διαφορών διαθέτουν την αναγκαία εμπειρογνωμοσύνη και είναι λειτουργικά ανεξάρτητα και αμερόληπτα. Η απαίτηση αυτή κατοχυρώνεται με την εξασφάλιση ότι τα πρόσωπα αυτά:

(α) κατέχουν τις αναγκαίες γνώσεις, δεξιότητες και πείρα στον τομέα της εναλλακτικής επίλυσης διαφορών·

(α) κατέχουν τις αναγκαίες γνώσεις και δεξιότητες στον τομέα της εναλλακτικής ή δικαστικής επίλυσης καταναλωτικών διαφορών καθώς και γνώση του δικαίου·

(β) δεν μπορούν να απαλλαγούν από τα καθήκοντά τους χωρίς εύλογη αιτία·

(β) έχουν ορισθεί για μια καθορισμένη περίοδο και δεν μπορούν να απαλλαγούν από τα καθήκοντά τους χωρίς εύλογη αιτία·

(γ) δεν έχουν καμία σύγκρουση συμφερόντων με οποιοδήποτε από τα μέρη της διαφοράς.

(γ) δεν έχουν καμία σύγκρουση συμφερόντων με οποιοδήποτε από τα μέρη της διαφοράς.

 

1a. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο α), τα κράτη μέλη διασφαλίζουν την ύπαρξη ειδικών προγραμμάτων κατάρτισης για φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την εναλλακτική επίλυση διαφορών. Η Επιτροπή βοηθά τα κράτη μέλη να αναπτύξουν τα εν λόγω συστήματα κατάρτισης και μηχανισμούς ελέγχου της ποιότητας.

 

1β. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο γ), τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την εναλλακτική επίλυση διαφορών γνωστοποιούν τυχόν περιστατικά που δύνανται ή μπορεί να θεωρηθούν ότι επηρεάζουν την ανεξαρτησία τους ή προκαλούν σύγκρουση συμφερόντων.

 

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, στις περιπτώσεις αυτές, το ενδιαφερόμενο πρόσωπο συμφωνεί να ασκεί ή να συνεχίσει να ασκεί τα καθήκοντά του μόνον εφόσον τα μέρη συναινούν ρητώς προς τούτο και το πρόσωπο αυτό έχει τη βεβαιότητα ότι μπορεί να συνεχίσει τη διαδικασία ΕΕΔ εν πλήρη ανεξαρτησία προκειμένου να διασφαλιστεί πλήρης αμεροληψία.

 

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η υποχρέωση γνωστοποίησης σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο να συνιστά μία συνεχή υποχρέωση καθόλη τη διάρκεια της διαδικασίας ΕΕΔ.

 

1γ. Όταν τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την εναλλακτική επίλυση διαφοράς είναι ανεξάρτητα τρίτα μέρη, τα περιστατικά που πρέπει να γνωστοποιούνται σύμφωνα με την παράγραφο 1β περιλαμβάνουν:

 

(a) κάθε προσωπική ή επαγγελματική σχέση με ένα ή περισσότερα από τα μέρη κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών ετών πριν από την ανάληψη των καθηκόντων τους·

 

(β) κάθε άμεσο ή έμμεσο οικονομικό ή άλλο συμφέρον στο αποτέλεσμα της διαδικασίας ΕΕΔ·

 

(γ) το γεγονός ότι το ενδιαφερόμενο πρόσωπο έχει ενεργήσει κατά τα τελευταία τρία χρόνια πριν από την ανάληψη των καθηκόντων του υπό οιαδήποτε ιδιότητα εκτός εκείνης για τους σκοπούς της ΕΕΔ για ένα ή περισσότερα από τα μέρη, για μία επαγγελματική οργώνωση ή ένωση επιχειρήσεων στις οποίες συμμετέχει ένα εκ των μερών ή για οποιοδήποτε άλλο μέλος αυτών·

 

1δ. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχείο γ, όταν τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την επίλυση της διαφοράς είναι αποκλειστικά υπάλληλοι του εμπόρου ή μιας επαγγελματικής οργάνωσης ή μιας ένωσης επιχειρήσεων στην οποία συμμετέχει ο έμπορος, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα φυσικά αυτά πρόσωπα, εφόσον πληρούν τις απαιτήσεις της παραγράφου 1 στοιχείο ε, να αποτελούν μέρος ενός συλλογικού σώματος που απαρτίζεται από ίσο αριθμό εκπροσώπων οργανώσεων καταναλωτών και εκπροσώπων του εμπόρου ή, ενδεχομένως, της επαγγελματικής οργάνωσης ή ένωσης επιχειρήσεων·

 

1ε. Όταν τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την επίλυση διαφορών είναι αποκλειστικά υπάλληλοι του εμπόρου ή μιας επαγγελματικής οργάνωσης ή ένωσης επιχειρήσεων στην οποία συμμετέχει ο έμπορος και δεν αποτελούν μέρος ενός συλλογικού σώματος σύμφωνα με την παράγραφο 1δ, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε αυτά να πληρούν τις ακόλουθες απαιτήσεις:

 

(a) να έχουν οριστεί για επαρκές χρονικό διάστημα προκειμένου να ασκούν με ανεξαρτησία τα καθήκοντά τους·

 

(β) να μην μπορούν να δεχθούν άμεσα ή έμμεσα οδηγίες από τον έμπορο·

 

(γ) οι αποδοχές τους ουδόλως να σχετίζονται με τα αποτελέσματα της διαδικασίας ΕΕΔ·

 

(δ) η αυτονομία τους να κατοχυρώνεται μέσω ενός ειδικού προϋπολογισμού, ανεξάρτητου από το γενικό προϋπολογισμό του εμπόρου, ή, ενδεχομένως από το γενικό προϋπολογισμό της επαγγελματικής οργάνωσης ή της ένωσης επιχειρήσεων, ο οποίος παρέχει τους απαραίτητους πόρους προκειμένου να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα της διαδικασίας ΕΕΔ.

 

Τροπολογία    27

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 1 – εισαγωγική φράση

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ΕΕΔ δημοσιοποιούν στους ιστοτόπους τους και σε έντυπη μορφή στις εγκαταστάσεις τους πληροφορίες για τα εξής:

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ΕΕΔ δημοσιοποιούν στους ιστοτόπους τους σε γλώσσα απλή και κατανοητή, και, κατόπιν αιτήσεως, σε έντυπη μορφή στις εγκαταστάσεις τους πληροφορίες για τα εξής:

 

Τροπολογία    28

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 1 – στοιχείο α

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(α) τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την επίλυση διαφορών, τη μέθοδο ορισμού τους και τη διάρκεια της θητείας τους·

(α) κατάλογο των φυσικών προσώπων που είναι αρμόδια για την επίλυση διαφορών και τα βιογραφικά τους, συμπεριλαμβανομένων των τομέων τεχνογνωσίας, τη μέθοδο ορισμού τους και τη διάρκεια της θητείας τους·

 

Τροπολογία    29

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 1 – στοιχείο δ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(δ) τα είδη διαφορών που είναι αρμόδιοι να εξετάζουν·

(δ) τα είδη διαφορών που είναι αρμόδιοι να εξετάζουν, όπως, ενδεχομένως, η ελάχιστη αξία του αντικειμένου της αξίωσης·

 

Τροπολογία    30

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 1 - στοιχείο θ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(i) το κόστος, αν υπάρχει, που θα βαρύνει τα μέρη·

(i) το κόστος, αν υπάρχει, που θα βαρύνει τα μέρη, συμπεριλαμβανομένων κανόνων για την κατανομή των εξόδων στο τέλος της διαδικασίας·

 

Τροπολογία    31

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 1 - στοιχείο ια α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(ια a) τις κυρώσεις για τη μη συμμόρφωση σε περίπτωση απόφασης που έχει δεσμευτικό αποτέλεσμα για τα μέρη.

 

Τροπολογία    32

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 2 – εισαγωγική φράση

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ΕΕΔ δημοσιοποιούν στους ιστοτόπους τους και σε έντυπη μορφή στις εγκαταστάσεις τους ετήσιες εκθέσεις δραστηριότητας. Αυτές οι εκθέσεις περιλαμβάνουν τις ακόλουθες πληροφορίες τόσο σχετικά με τις εγχώριες όσο και σχετικά με τις διασυνοριακές διαφορές:

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ΕΕΔ δημοσιοποιούν στους ιστοτόπους τους και, κατόπιν αιτήσεως, σε έντυπη μορφή στις εγκαταστάσεις τους ετήσιες εκθέσεις δραστηριότητας. Αυτές οι εκθέσεις περιλαμβάνουν τις ακόλουθες πληροφορίες τόσο σχετικά με τις εγχώριες όσο και σχετικά με τις διασυνοριακές διαφορές:

 

Τροπολογία    33

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 2 – στοιχείο β

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(β) τυχόν επαναλαμβανόμενα προβλήματα που οδηγούν σε διαφορές μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων·

(β) τυχόν επαναλαμβανόμενα προβλήματα που οδηγούν σε διαφορές μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων και ενδεχομένως συστάσεις σχετικά με τον τρόπο αποφυγής ή διευθέτησης των προβλημάτων αυτών στο μέλλον·

 

Τροπολογία    34

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 – παράγραφος 2 – στοιχείο ε

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(ε) το ποσοστό συμμόρφωσης με τα αποτελέσματα των διαδικασιών ΕΕΔ, αν είναι γνωστό·

(ε) το ποσοστό συμμόρφωσης με τα αποτελέσματα των διαδικασιών ΕΕΔ·

 

Τροπολογία    35

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 – παράγραφος 1 – στοιχείο α

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(α) η διαδικασία ΕΕΔ είναι εύκολα προσβάσιμη και από τα δύο μέρη, ανεξάρτητα από τον τόπο στον οποίο βρίσκονται αυτά·

(α) η διαδικασία ΕΕΔ είναι διαθέσιμη και προσβάσιμη με ηλεκτρονικό και μη ηλεκτρονικό τρόπο, ανεξάρτητα από τον τόπο στον οποίο βρίσκονται τα μέρη·

 

Τροπολογία    36

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 – παράγραφος 1 – στοιχείο β α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(βα) η διαδικασία ΕΕΔ μπορεί να κινηθεί μόνο από τον καταναλωτή·

Αιτιολόγηση

Η διαδικασία ΕΕΔ αποσκοπεί να επιτρέψει στα πιο αδύναμα μέρη – που είναι συχνά οι καταναλωτές – να αποκτήσουν καλύτερη πρόσβαση στη δικαιοσύνη, παρέχοντάς τους τη δυνατότητα να ασκήσουν ένδικο μέσο. Οι έμποροι δεν πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιούν τη διαδικασία ΕΕΔ κατά των καταναλωτών για την είσπραξη χρεών.

 

Τροπολογία    37

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 – παράγραφος 1 – στοιχείο γ α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(γ α) ο φορέας ΕΕΔ, στον οποίο έχει υποβληθεί μια καταγγελία, ενημερώνει τα μέρη για τη διαφορά μετά την παραλαβή όλων των εγγράφων που περιέχουν τις σχετικές με την καταγγελία πληροφορίες·

 

Τροπολογία    38

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 – παράγραφος 1 – στοιχείο δ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(δ) η διαφορά επιλύεται μέσα σε 90 ημέρες από την ημερομηνία κατά την οποία ο φορέας ΕΕΔ έλαβε την καταγγελία. Σε περίπτωση περίπλοκων διαφορών, ο φορέας ΕΕΔ μπορεί να παρατείνει αυτό το χρονικό διάστημα.

(δ) η διαφορά επιλύεται μέσα σε 90 ημέρες από την ημερομηνία κατά την οποία τα μέρη έλαβαν γνώση ότι υποβλήθηκε καταγγελία. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας ΕΕΔ μπορεί να παρατείνει αυτό το χρονικό διάστημα, όταν οι διαφορές είναι περίπλοκες ή έχουν άκρως τεχνικό χαρακτήρα. Τα μέρη ενημερώνονται για τυχόν παράταση της προθεσμίας καθώς και για το χρονικό διάστημα που αναμένεται να απαιτηθεί για την επίλυση της διαφοράς.

 

Τροπολογία    39

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 – παράγραφος 1 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

1a. Προκειμένου να διασφαλίσουν την αποτελεσματικότητα της διαδικασίας ΕΕΔ, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι καταναλωτές να καλούνται να επιδιώξουν ένα φιλικό διακανονισμό της διαφοράς απευθείας με τον έμπορο προτού την υποβάλουν σε ένα φορέα ΕΕΔ. Τα κράτη μέλη μπορούν να διευκολύνουν τους φορείς ΕΕΔ να ζητούν αποδείξεις ότι έχει πραγματοποιηθεί η προσπάθεια αυτή και να κηρύξουν απαράδεκτη την καταγγελία εάν ο καταναλωτής αδυνατεί να το πράξει.

Αιτιολόγηση

Προκειμένου να μην επιβαρύνονται υπέρμετρα οι φορείς ΕΕΔ, μόνο σημαντικές υποθέσεις πρέπει να υποβάλλονται σε ΕΕΔ. Πρέπει συνεπώς να περιοριστεί το παραδεκτό υποθέσεων με το να απαιτείται από τους καταναλωτές να προσπαθούν κατ' αρχάς να επιλύσουν το πρόβλημα με τον έμπορο και να προσφεύγουν σε ΕΕΔ μόνον εφόσον η προσπάθεια αυτή αποτυγχάνει.

 

Τροπολογία    40

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 – παράγραφος 1 β (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

1β. Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν τη δυνατότητα υπαγωγής μιας διαφοράς σε διαδικασία ΕΕΔ με τη θέσπιση κατώτατων ορίων για την αξία του αντικειμένου της αξίωσης, λαμβάνοντας υπόψη το κατά πόσον η αξία του αντικειμένου της αξίωσης είναι δυσανάλογα μικρή σε σχέση με το πραγματικό κόστος της διαδικασίας ΕΕΔ.

Αιτιολόγηση

Ενδέχεται να είναι σκόπιμο να θεσπίζουν τα κράτη μέλη ελάχιστα όρια όσον αφορά την αξία του αντικειμένου της αξίωσης προκειμένου να αποφεύγεται η αδικαιολόγητη υπαγωγή υποθέσεων σε διαδικασία ΕΕΔ.

 

Τροπολογία    41

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 1 – στοιχείο -α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(-a) τα μέρη έχουν τη δυνατότητα να αποσύρονται από τη διαδικασία σε οποιοδήποτε στάδιο, εφόσον δεν ικανοποιούνται από την απόδοση ή την εφαρμογή της διαδικασίας· ενημερώνονται για το δικαίωμα αυτό πριν από την έναρξη της διαδικασίας· όταν οι εθνικές διατάξεις προβλέπουν την υποχρεωτική συμμετοχή του εμπόρου σε διαδικασία ΕΕΔ, η σχετική διάταξη εφαρμόζεται μόνο στους καταναλωτές.

 

Τροπολογία    42

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 1 – στοιχείο α

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(α) τα μέρη έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν τις απόψεις τους και να ακούσουν τα επιχειρήματα και τα γεγονότα που προβάλλονται από το άλλο μέρος, καθώς και τις δηλώσεις τυχόν πραγματογνωμόνων·

(α) τα μέρη έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν τις απόψεις τους και να λάβουν γνώση και να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους σε σχέση με τα επιχειρήματα και τα γεγονότα που προβάλλονται από το άλλο μέρος, συμπεριλαμβανομένων τυχόν δηλώσεων και απόψεων πραγματογνωμόνων·

Αιτιολόγηση

Πρέπει να καταστεί σαφές ότι δεν θα διεξάγονται όλες οι διαδικασίες παρουσία των μερών και ότι αυτές ενδέχεται να πραγματοποιούνται εν όλω ή εν μέρει εγγράφως. Τα μέρη πρέπει να έχουν επίσης το δικαίωμα να διατυπώνουν παρατηρήσεις όσον αφορά τα επιχειρήματα και τα πραγματικά περιστατικά που επικαλείται το άλλο μέρος, συμπεριλαμβανομένων των δηλώσεων και απόψεων των πραγματογνωμόνων.

 

Τροπολογία    43

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 1 α (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

1a. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την τήρηση της αρχής της ελευθερίας ορίζοντας ότι:

 

(a) η συμφωνία καταναλωτή και εμπόρου να υποβάλουν καταγγελία σε φορέα ΕΕΔ δεν δεσμεύει τον καταναλωτή, εφόσον η συμφωνία συνήφθη πριν από τη γένεση της διαφοράς και εφόσον αυτή συνεπάγεται στέρηση του δικαιώματος του καταναλωτή να προσφύγει στα δικαστήρια για την διευθέτηση της διαφοράς.

 

(β) το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας ΕΕΔ δεν μπορεί να δεσμεύει τα ενεχόμενα μέρη, εκτός εάν αυτά έχουν ενημερωθεί πριν από την έναρξη της διαδικασίας για το δεσμευτικό χαρακτήρα του αποτελέσματος αυτού και έχουν συναινέσει ρητώς σε αυτό. Όταν οι εθνικές διατάξεις ορίζουν ότι οι λύσεις δεσμεύουν τον έμπορο, ζητείται η ρητή συναίνεση μόνο του καταναλωτή.

 

Τροπολογία    44

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 1 β (νέα)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

1β. Τα κράτη μέλη ορίζουν ότι στις διαδικασίες ΕΕΔ που επιδιώκεται η επίλυση της διαφοράς με υποβολή σχετικής πρότασης, η προτεινόμενη στο πλαίσιο της διαδικασίας ΕΕΔ λύση είναι δεσμευτική για τον έμπορο, μόνον εφόσον ο καταναλωτής έχει λάβει σχετική απόφαση.

 

Στις περιπτώσεις αυτές το άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχεία β και γ θεωρείται ότι ισχύει μόνο για τον καταναλωτή.

Αιτιολόγηση

Τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να διατηρούν ή να εφαρμόζουν νέα συστήματα ΕΕΔ ούτως ώστε, όταν ο καταναλωτής επιλέγει να αποδεχθεί το αποτέλεσμα μίας διαδικασίας, ο έμπορος να δεσμεύεται από την απόφαση αυτή.

 

Τροπολογία    45

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 – παράγραφος 2 – στοιχείο α – σημείο i α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

(ια) ότι η συμμετοχή στη διαδικασία δεν αποκλείει τη δυνατότητα παροχής έννομης προστασίας μέσω μιας συνήθους δικαστικής διαδικασίας·

 

Τροπολογία    46

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

Άρθρο 9α

 

Νομιμότητα των αποφάσεων στο πλαίσιο της ΕΕΔ

 

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας ΕΕΔ, για την οποία αρμόδια μπορεί να είναι και φυσικά πρόσωπα σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο δ, με την οποία επιδιώκεται η επίλυση της διαφοράς με την επιβολή λύσης στον καταναλωτή δεν μπορεί να στερεί τον καταναλωτή της προστασίας την οποία του παρέχουν οι δεσμευτικές διατάξεις της νομοθεσίας του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο φορέας ΕΕΔ.

 

2. Σε περίπτωση διασυνοριακών καταναλωτικών διαφορών, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η διαδικασία ΕΕΔ, για την οποία αρμόδια μπορεί να είναι και φυσικά πρόσωπα σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο δ, στο πλαίσιο της οποίας η διευθέτηση της διαφοράς επιδιώκεται με την επιβολή μιας λύσης στον καταναλωτή, δεν έχει ως συνέπεια να στερείται ο καταναλωτής της προστασίας που του παρέχουν διατάξεις από τις οποίες δεν μπορεί να υπάρξει παρέκκλιση με συμφωνία βάσει του δικαίου του κράτους μέλους στο οποίο ο καταναλωτής έχει τη συνήθη κατοικία του, και συγκεκριμένα στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Ιουνίου 2008 σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι)1.

 

3. Σε περίπτωση διαδικασίας ΕΕΔ που αποσκοπεί στην επίλυση της διαφοράς με την υποβολή σχετικής πρότασης, τα κράτη μέλη, εξασφαλίζουν ότι η προτεινόμενη λύση μπορεί να βασίζεται επίσης στην επιείκεια και σε κώδικες απορρύθμισης ή κατευθυντήριες γραμμές, λαμβανομένου δεόντως υπόψη του εφαρμοστέου δικαίου.

 

______________

 

1 ΕΕ L 177, 4.7.2008, σ. 6.

 

Τροπολογία    47

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 β (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

Άρθρο 9β

 

Εμπιστευτικός χαρακτήρας της διαδικασίας ΕΕΔ

 

1. Τα κράτη μέλη, με την επιφύλαξη αντίθετης συμφωνίας των μερών, μεριμνούν ώστε ούτε οι φορείς ΕΕΔ ούτε τα φυσικά πρόσωπα που είναι αρμόδια για την εναλλακτική επίλυση διαφορών να υποχρεώνονται να καταθέτουν ως μάρτυρες σε αστική και εμπορική δικαστική διαδικασία ή διαδικασία διαιτησίας όσον αφορά πληροφορίες που προκύπτουν από μία διαδικασία ΕΕΔ ή σε συνάρτηση με αυτή , εκτός εάν:

 

(a) τούτο είναι αναγκαίο για επιτακτικούς λόγους δημόσιας τάξης του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, κυρίως για να εξασφαλιστεί η προστασία των πρωταρχικών συμφερόντων των παιδιών ή να αποφευχθεί ο κίνδυνος να θιγεί η σωματική ή ψυχολογική ακεραιότητα προσώπου, ή

 

(β) η γνωστοποίηση του περιεχομένου του αποτελέσματος μιας διαδικασίας ΕΕΔ είναι απαραίτητη για την εφαρμογή ή επιβολή του αποτελέσματος αυτού.

 

2. Οι διατάξεις της παραγράφου 1 δεν εμποδίζουν τα κράτη μέλη να θεσπίζουν αυστηρότερα μέτρα για την προστασία του εμπιστευτικού χαρακτήρα της διαδικασίας ΕΕΔ.

 

Τροπολογία    48

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 γ (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

Άρθρο 9γ

 

Αποτελέσματα της διαδικασίας ΕΕΔ στην παραγραφή και τις αποσβεστικές προθεσμίες

 

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα μέρη που επιλέγουν να επιχειρήσουν τον διακανονισμό διαφοράς με διαδικασία ΕΕΔ, δεν κωλύονται στη συνέχεια να κινήσουν δικαστική διαδικασία ή διαδικασία διαιτησίας σε σχέση με την εν λόγω διαφορά, λόγω παραγραφής ή λήξεως αποσβεστικής προθεσμίας διαρκούσης της διαδικασίας ΕΕΔ.

 

2. Η παράγραφος 1 δεν θίγει τις περί παραγραφής ή λήξεως αποσβεστικής προθεσμίας διατάξεις των διεθνών συμφωνιών στις οποίες τα κράτη μέλη είναι συμβαλλόμενα μέρη.

Αιτιολόγηση

Η χρήση διαδικασίας ΕΕΔ δεν πρέπει να κωλύει την προσφυγή σε συνήθη δικαστική διαδικασία.

 

Τροπολογία    49

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 10 – παράγραφος 1

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι έμποροι που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός τους ενημερώνουν τους καταναλωτές για τους φορείς ΕΕΔ από τους οποίους καλύπτονται και οι οποίοι είναι αρμόδιοι για την εξέταση πιθανών διαφορών μεταξύ αυτών και των καταναλωτών. Οι εν λόγω πληροφορίες περιλαμβάνουν τις διευθύνσεις των ιστοτόπων των σχετικών φορέων ΕΕΔ και διευκρινίζουν αν ο έμπορος δεσμεύεται ή όχι να χρησιμοποιεί αυτούς τους φορείς για την επίλυση των διαφορών του με τους καταναλωτές.

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι έμποροι που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός τους ενημερώνουν τους καταναλωτές για τους φορείς ΕΕΔ τους οποίους δεσμεύονται να χρησιμοποιούν για την επίλυση πιθανών διαφορών μεταξύ αυτών και των καταναλωτών. Οι εν λόγω πληροφορίες περιλαμβάνουν τις διευθύνσεις των ιστοτόπων των σχετικών φορέων ΕΕΔ.

 

Τροπολογία    50

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 10 – παράγραφος 2

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2. Οι πληροφορίες της παραγράφου 1 αναγράφονται με εύκολα, άμεσα, ευκρινώς και μόνιμα προσβάσιμο τρόπο στον ιστότοπο του εμπόρου, εάν υπάρχει, στους γενικούς όρους των συμβάσεων πώλησης αγαθών ή παροχής υπηρεσιών μεταξύ του εμπόρου και του καταναλωτή και στα τιμολόγια και τις αποδείξεις που αφορούν τις εν λόγω συμβάσεις. Διευκρινίζουν τον τρόπο πρόσβασης σε περισσότερες πληροφορίες για τον σχετικό φορέα ΕΕΔ και για τους όρους χρήσης του.

2. Οι πληροφορίες της παραγράφου 1 αναγράφονται με κατανοητό, σαφή και εύκολα πρσβάσιμο τρόπο:

 

(a) στον ιστότοπο του εμπόρου, εάν υπάρχει·

 

(β) ενδεχομένως, στους γενικούς όρους των συμβάσεων πώλησης αγαθών ή παροχής υπηρεσιών μεταξύ του εμπόρου και του καταναλωτή· και

 

(γ) οσάκις ο έμπορος κοινοποιεί εγγράφως στον καταναλωτή την απόρριψη μιας καταγγελίας που του έχει υποβληθεί άμεσα.

 

Διευκρινίζουν τον τρόπο πρόσβασης σε περισσότερες πληροφορίες για τον σχετικό φορέα ΕΕΔ και για τους όρους χρήσης του.

 

Τροπολογία    51

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 10 – παράγραφος 3

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν θίγουν τις διατάξεις των άρθρων 6, 7 και 8 της οδηγίας 2011/83/ΕΕ σχετικά με τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στους καταναλωτές σε περιπτώσεις συμβάσεων που συνάπτονται εξ αποστάσεως ή εκτός εμπορικού καταστήματος.

3. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν θίγουν τις διατάξεις των άρθρων 6, 7 και 8 της οδηγίας 2011/83/ΕΕ σχετικά με τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στους καταναλωτές σε περιπτώσεις συμβάσεων που συνάπτονται εξ αποστάσεως ή εκτός εμπορικού καταστήματος, του άρθρου 3 της οδηγίας 2002/65/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Σεπτεμβρίου 2002 σχετικά με την εξ αποστάσεως εμπορία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών προς τους καταναλωτές1 και του άρθρου 185 της οδηγίας2009/138/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 25ης Νοεμβρίου 2008 σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα II)2.

 

______________

 

1 ΕΕ L 271, 9.10.2002, σ.16.

 

2 ΕΕ L 335, 17.12.2008, σ.1.

 

Τροπολογία    52

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 13 – παράγραφος 3

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

3. Η Επιτροπή δημοσιεύει κατάλογο των δικτύων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, με αναφορά των ονομασιών τους και στοιχείων επικοινωνίας. Η Επιτροπή, αν αυτό κριθεί απαραίτητο, επικαιροποιεί τον εν λόγω κατάλογο κάθε δύο έτη.

3. Η Επιτροπή δημοσιεύει κατάλογο των δικτύων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, με αναφορά των ονομασιών τους και στοιχείων επικοινωνίας. Η Επιτροπή επικαιροποιεί τον εν λόγω κατάλογο κάθε δύο έτη.

 

Τροπολογία    53

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 15 – παράγραφος 1

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

1. Κάθε κράτος μέλος ορίζει αρμόδια αρχή επιφορτισμένη με την παρακολούθηση της λειτουργίας και της ανάπτυξης των φορέων ΕΕΔ οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός του. Κάθε κράτος μέλος ανακοινώνει στην Επιτροπή την αρχή που ορίζει.

1. Κάθε κράτος μέλος ορίζει αρμόδια αρχή επιφορτισμένη με την παρακολούθηση της λειτουργίας και της ανάπτυξης των φορέων ΕΕΔ οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός του. Σε περίπτωση κλαδικής ΕΕΔ, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν μια αρμόδια αρχή για κάθε κλάδο. Κάθε κράτος μέλος ανακοινώνει στην Επιτροπή τις αρχές που ορίζει.

Αιτιολόγηση

Ορισμένοι φορείς ΕΕΔ είναι κλαδικοί. Θα ήταν πολύ δύσκολο να ανατίθενται καθήκοντα παρακολούθησης σε μία μόνο αρχή που θα κάλυπτε όλους τους κλάδους και που θα προκαλούσε σημαντικό βάρος στην αρχή αυτή. Η ύπαρξη αρμόδιας αρχής για κάθε κλάδο πρέπει να εξακολουθήσει να αποτελεί μια διαθέσιμη επιλογή για εκείνα τα κράτη μέλη που δεν διαθέτουν μία ενιαία αρμόδια αρχή για όλους τους κλάδους.

 

Τροπολογία    54

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 16 – παράγραφος 2 – στοιχείο δ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(δ) το ποσοστό συμμόρφωσης με τα αποτελέσματα των διαδικασιών ΕΕΔ, αν είναι γνωστό·

(δ) το ποσοστό συμμόρφωσης με τα αποτελέσματα των διαδικασιών ΕΕΔ·

Αιτιολόγηση

Οι φορείς ΕΕΔ πρέπει να έχουν την υποχρέωση να παρακολουθούν τη συμμόρφωση με τα αποτελέσματα. Αυτό αποτελεί σημαντικό δείκτη για την αποτελεσματικότητα των συστημάτων ΕΕΔ, βοηθεί δε τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις να αποφασίζουν κατά πόσον είναι σκόπιμη η συμμετοχή σε μια διαδικασία ΕΕΔ.

Τροπολογία    55

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 16 – παράγραφος 2 – στοιχείο στ

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(στ) τυχόν επαναλαμβανόμενα προβλήματα που οδηγούν σε διαφορές μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων·

(στ) τυχόν επαναλαμβανόμενα προβλήματα που οδηγούν σε διαφορές μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων, τα οποία ενδέχεται να συνοδεύονται από συγκεκριμένες λύσεις, όπως, ειδικότερα, προτάσεις σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης των προβλημάτων αυτών·

Αιτιολόγηση

Για τη διευκόλυνση της ανταλλαγής βέλτιστων πρακτικών, ενδέχεται να είναι χρήσιμο να παρέχουν οι φορείς ΕΕΔ κατευθυντήριες προτάσεις σε υποθέσεις που έχουν επιλύσει, διατηρώντας ταυτόχρονα την εμπιστευτικότητα.

Τροπολογία    56

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 2 – εδάφιο 1

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

2. Κάθε αρμόδια αρχή, βάσει της αξιολόγησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1, καταρτίζει κατάλογο των φορέων ΕΕΔ που πληρούν τους όρους της παραγράφου 1.

2. Κάθε αρμόδια αρχή, βάσει της αξιολόγησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1, καταρτίζει κατάλογο των φορέων ΕΕΔ που της κοινοποιούνται και που πληρούν τους όρους της παραγράφου 1.

Αιτιολόγηση

Πρέπει να είναι σαφές ότι οι αρχές δεν διαθέτουν διακριτική εξουσία να απορρίπτουν την κατάρτιση καταλόγου, εφόσον από την αξιολόγηση προκύπτει ότι το σύστημα ΕΕΔ τηρεί τις διατάξεις του κεφαλαίου ΙΙ.

 

Τροπολογία    57

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 2 – εδάφιο 2 – στοιχείο ε

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

(ε) την αναγκαιότητα της φυσικής παρουσίας των μερών ή εκπροσώπων τους, κατά περίπτωση· και

(ε) την αναγκαιότητα της φυσικής παρουσίας των μερών ή εκπροσώπων τους, κατά περίπτωση, με την επισήμανση των δυνατοτήτων να επιλυθεί η διαφορά χωρίς τη φυσική παρουσία των μερών ή των εκπροσώπων τους, αν οι τόποι κατοικίας ή συνήθους διαμονής τους βρίσκονται σε διαφορετικά κράτη μέλη· και

 

Τροπολογία    58

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 2 – εδάφιο 3 α (νέο)

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

 

Οι αρμόδιες αρχές διαγράφουν από τον κατάλογο έναν φορέα ΕΕΔ εφόσον αυτός δεν πληροί πλέον τις απαιτήσεις της παραγράφου 1. Ο κατάλογος επικαιροποιείται αμέσως και οι σχετικές πληροφορίες διαβιβάζονται στην Επιτροπή.

 

Τροπολογία    59

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 17 – παράγραφος 5 – εισαγωγική φράση

 

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή

Τροπολογία

5. Κάθε δύο έτη κάθε αρμόδια αρχή δημοσιεύει έκθεση σχετικά με την ανάπτυξη και τη λειτουργία των φορέων ΕΕΔ. Ειδικότερα, η έκθεση αυτή:

5. Κάθε δύο έτη κάθε αρμόδια αρχή δημοσιεύει και υποβάλλει στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την ανάπτυξη και τη λειτουργία των φορέων ΕΕΔ. Ειδικότερα, η έκθεση αυτή:

Αιτιολόγηση

Χάριν της αποτελεσματικής συνεργασίας μεταξύ Επιτροπής και αρμόδιων εθνικών αρχών, οι τελευταίες θα πρέπει να διαβιβάζουν τις εκθέσεις τους στην Επιτροπή, η οποία θα συγκεντρώνει τις πληροφορίες, δεδομένου ότι αυτό διευκολύνει τη συλλογή πληροφοριών από την Επιτροπή.

 

 

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Τίτλος

Εναλλακτική επίλυση καταναλωτικών διαφορών και τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 και της οδηγίας 2009/22/ΕΚ (οδηγία ΕΕΚΔ)

Έγγραφα αναφοράς

COM(2011)0793 – C7-0454/2011 – 2011/0373(COD)

Επιτροπή αρμόδια επί της ουσίας

Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

IMCO

13.12.2011

 

 

 

Γνωμοδότηση της

Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

JURI

13.12.2011

Συνδεδεμέν-η(-ες) επιτροπ-ή(-ές) - Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

20.4.2012

Συντάκτης(τρια) γνωμοδότησης

Ημερομηνία ορισμού

Cristian Silviu Buşoi

1.2.2012

Εξέταση στην επιτροπή

1.3.2012

25.4.2012

30.5.2012

 

Ημερομηνία έγκρισης

19.6.2012

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

21

0

0

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Raffaele Baldassarre, Luigi Berlinguer, Sebastian Valentin Bodu, Christian Engström, Marielle Gallo, Giuseppe Gargani, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Klaus-Heiner Lehne, Antonio Masip Hidalgo, Alajos Mészáros, Evelyn Regner, Francesco Enrico Speroni, Rebecca Taylor, Alexandra Thein, Cecilia Wikström, Tadeusz Zwiefka

Αναπληρωτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Piotr Borys, Cristian Silviu Buşoi, Eva Lichtenberger, Dagmar Roth-Behrendt, Axel Voss

Αναπληρωτές (άρθρο 187, παρ. 2) παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Patrice Tirolien

 

 

 

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Τίτλος

Εναλλακτική επίλυση καταναλωτικών διαφορών και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 και της οδηγίας 2009/22/ΕΚ (οδηγία ΕΕΚΔ)

Έγγραφα αναφοράς

COM(2011)0793 – C7-0454/2011 – 2011/0373(COD)

Ημερομηνία υποβολής στο ΕΚ

29.11.2011

 

 

 

Επιτροπή αρμόδια επί της ουσίας

Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

IMCO

13.12.2011

 

 

 

Γνωμοδοτική(ές) επιτροπή(ες)

Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

JURI

13.12.2011

 

 

 

Συνδεδεμένη(ες) επιτροπή(ες)

Ημερομ. αναγγελίας στην ολομέλεια

JURI

20.4.2012

 

 

 

Εισηγητής(ές)

Ημερομηνία ορισμού

Louis Grech

30.11.2011

 

 

 

Αμφισβήτηση της νομικής βάσης

Ημερομ. γνωμοδότησης JURI

JURI

 

 

 

 

Εξέταση στην επιτροπή

20.12.2011

28.2.2012

29.2.2012

8.5.2012

 

20.6.2012

9.7.2012

 

 

Ημερομηνία έγκρισης

10.7.2012

 

 

 

Αποτέλεσμα της τελικής ψηφοφορίας

+:

–:

0:

34

1

0

Βουλευτές παρόντες κατά την τελική ψηφοφορία

Pablo Arias Echeverría, Adam Bielan, Cristian Silviu Buşoi, Sergio Gaetano Cofferati, Birgit Collin-Langen, Lara Comi, Anna Maria Corazza Bildt, António Fernando Correia de Campos, Cornelis de Jong, Vicente Miguel Garcés Ramón, Evelyne Gebhardt, Louis Grech, Małgorzata Handzlik, Philippe Juvin, Sandra Kalniete, Edvard Kožušník, Hans-Peter Mayer, Sirpa Pietikäinen, Phil Prendergast, Mitro Repo, Robert Rochefort, Heide Rühle, Christel Schaldemose, Andreas Schwab, Catherine Stihler, Róża Gräfin von Thun und Hohenstein, Emilie Turunen, Barbara Weiler

Αναπληρωτής(ές) παρών(όντες) κατά την τελική ψηφοφορία

Raffaele Baldassarre, Jürgen Creutzmann, Ashley Fox, María Irigoyen Pérez, Olle Schmidt, Sabine Verheyen, Anja Weisgerber

 

 

[1] ΕΕ C 181, 21.6.2012, σ. 93-98.
[2] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2011)0449
[3] ΕΕ C 161 E, 31.5.2011.
[4] Γνωμοδότηση 2/00 Πρωτόκολλο της Καρθαγένης, Συλλογή 2001, σελ. I-9713, παράγραφος 5˙ υπόθεση C-370/97, Επιτροπή κατά Συμβουλίου, Συλλογή 2009, σελ. I -8917, παράγραφοι 46-49· γνωμοδότηση 1/08, Γενική Συμφωνία για τις συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών, Συλλογή 2009, σελ. I-11129, παράγραφος 110.
[5] Υπόθεση C-403/05 Κοινοβούλιο κατά Επιτροπής, Συλλογή 2007, σελ. I-9045, παράγραφος 49, και σχετικώς παρατιθέμενη νομολογία.
[6] Βλ. την πλέον πρόσφατη υπόθεση C-411/06 Επιτροπή κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, Συλλογή 2009, σελ.I-7585.
[7] Υπόθεση C-42/97, Κοινοβούλιο κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1999, σελ. I -868, παράγραφοι 39-40· υπόθεση C-36/98, Ισπανία κατά Συμβουλίου, Συλλογή 2001, σελ. I -779, παράγραφος 59· υπόθεση C-211/01, Επιτροπή κατά Συμβουλίου, Συλλογή 2003, σελ. I-8913, παράγραφος 39.
[8] Υπόθεση C-165/87 Επιτροπή κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1988, σελ. 5545, παράγραφος 11· υπόθεση C-178/07, Επιτροπή κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, Συλλογή 2006, σελ. I-107, παράγραφοι 43-56.
[9] Υπόθεση C-376/98 Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, Συλλογή 2000, σ. I-8419.
[10] Υπόθεση C-376/98 Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Ευρωπαϊκού Κοινοßουλίου και Συμβουλίου [2000] Συλλογή I-8419, παράγραφος 83.
[11] Υπόθεση C-376/98 Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου [2000] Συλλογή I-8419, παράγραφος 84.
[12] COM(2011)0793 , Αιτιολογική Έκθεση, σ. 3
[13] Ανακοίνωση της Επιτροπής, 28.6.2010, «Ψηφιακό θεματολόγιο για την Ευρώπη», COM(2010)0245 , σ. 13·
[14] Ανακοίνωση της Επιτροπής, 13.4.2011, με τίτλο «Η Πράξη για την Ενιαία αγορά – Δώδεκα δράσεις για την τόνωση της ανάπτυξης και την ενίσχυση της εμπιστοσύνης – «Μαζί για μια νέα ανάπτυξη»» ( COM(2011)0206 ) σ. 9.
[15] Πρβλ. Ανακοίνωση της Επιτροπής, 29.11.2011, «Εναλλακτική επίλυση καταναλωτικών διαφορών στην ενιαία αγορά», COM(2011) 0791 , σ. 6.
[16] Αιτιολογημένη γνώμη του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας με ημερομηνία 24.1.2012, PE480.713v01-00.
[17] Αιτιολογημένη γνώμη της Άνω Βουλής των Κάτω Χωρών, 24.1.2012, PE480.810v01-00.
[18] Έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής της 29ης Νοεμβρίου 2011 «Εκτίμηση αντικτύπου που συνοδεύει το έγγραφο με τίτλο «Πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την εναλλακτική επίλυση καταναλωτικών διαφορών (οδηγία ΕΕΚΔ)» και «Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ηλεκτρονική επίλυση καταναλωτικών διαφορών (κανονισμός ΗΕΚΔ)» ( SEC(2011)1408 ), σ. 21.
[19] SEC(2011)1408 , σ. 22
[20] SEC(2011)1408 , σ. 24.
[21] SEC(2011) 1408, σ. 30, 31.
[22] ΕΕ L 136, 24.5.2008, σ. 3∙ Βλ. άρθρο 5 σχετικά με την «Προσφυγή στη διαμεσολάβηση» και άρθρο 8 σχετικά με τα «Αποτελέσματα της διαμεσολάβησης στην παραγραφή και τις αποσβεστικές προθεσμίες».
[23] Το άρθρο 81 ΣΛΕΕ έχει ως εξής:«(1) Η Ένωση αναπτύσσει δικαστική συνεργασία στις αστικές υποθέσεις που έχουν διασυνοριακές επιπτώσεις, βάσει της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών και εξώδικων αποφάσεων. Η συνεργασία αυτή δύναται να περιλαμβάνει τη θέσπιση μέτρων προσέγγισης των νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων των κρατών μελών.(2) Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία, λαμβάνουν μέτρα, ιδίως όταν αυτό είναι απαραίτητο για την καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, με τα οποία διασφαλίζεται: [...]ζ) η ανάπτυξη εναλλακτικών μεθόδων επίλυσης των διαφορών,»
[24] Κατά την τελική ψηφοφορία ήταν παρόντες: Raffaele Baldassarre (Αντιπρόεδρος), Edit Bauer (σύμφωνα με το Άρθρο187 παρ. 2 του Κανονισμού), Luigi Berlinguer, Sebastian Valentin Bodu (Αντιπρόεδρος), Piotr Borys, Françoise Castex (Αντιπρόεδρος), Christian Engström, Marielle Gallo, Eva Lichtenberger (εισηγητής), Antonio Masip Hidalgo, Bernhard Rapkay, Evelyn Regner (Αντιπρόεδρος), Dagmar Roth-Behrendt, Rebecca Taylor, Alexandra Thein, Axel Voss, Rainer Wieland, Cecilia Wikström, Tadeusz Zwiefka, Χαράλαμπος Αγγουράκης (σύμφωνα με το Άρθρο187 παρ. 2 του Κανονισμού).
[25] P7_TA(2011)0449
[26] ΕΕ L 136, 24.5.2008, σ. 3.
[27] ΕΕ L 115, 17.4.1998, σ. 31.
[28] ΕΕ L 109, 19.4.2001, σ. 56.