Dokument z posiedzenia

A7-0295/2012

1.10.2012

***I

SPRAWOZDANIE

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1185/2003 w sprawie obcinania płetw rekinom na pokładach statków

( COM(2011)0798 – C7‑0431/2011 – 2011/0364(COD) )

Komisja Rybołówstwa

Sprawozdawczyni: Maria do Céu Patrão Neves

PR_COD_1amCom

SPIS TREŚCI

Strona

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO  4

OPINIA Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności  18

PROCEDURA  30

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1185/2003 w sprawie obcinania płetw rekinom na pokładach statków

( COM(2011)0798 – C7‑0431/2011 – 2011/0364(COD) )

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2011)0798 ),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7–0431/2011),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 28 marca 2012 r.[1],

–  uwzględniając art. 55 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa oraz opinię Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności ( A7-0295/2012 ),

1.  zatwierdza poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

3.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Poprawka    1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 2 preambuły

Uzasadnienie

The generalization presented in this recital is not acceptable in terms of the scientific accuracy which is necessary for introduction of additional protection and conservation measures. This kind of generalization generates misunderstandings mainly when a large variety of species are put together: “Elasmobranchii, including sharks, skates and rays”. Just within the almost 400 species of sharks there is a wide range of biological productivity.

Generalizations leading to ambiguities continue also in the second paragraph where it is written that “some shark populations have been severely targeted and put under serious threat as a result of a dramatic increase in demand for shark products, fins in particular”. The shark populations under serious threat are not identified nor are the fleets responsible for that situation clearly mentioned. This regulation applies only to the vessels in maritime waters under the sovereignty or jurisdiction of Member States and to vessels flying the flag or registered in Member States in other maritime waters.

EU nations combined catch the second-largest share of sharks globally – 17% of the world's reported shark catches in 2009, according to the Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO). These catches are mainly realized by Spanish and Portuguese fleets operating in the Atlantic Oceana, Pacific Ocean and Indian Ocean.

Poprawka    2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 2 a preambuły (nowy)

Poprawka    3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 2 b preambuły (nowy)

Uzasadnienie

Proponowana poprawka wynika z uzasadnienia do poprawki 1.

Przez dziesięciolecia rekiny były poławiane jako gatunki docelowe lub przyłów przez flotę UE bez ograniczeń połowowych ustalonych dla większości gatunków. Takie długotrwałe nieuregulowane połowy doprowadziły do dramatycznego zmniejszenia się wielu populacji ryb. Przytoczone dane pochodzą z: Dulvy et al., 2008, Aquat. Conserv. 18, 459-482 (IUCN Shark Specialist Group http://www.iucnssg.org/)

Poprawka    4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 2 c preambuły (nowy)

Uzasadnienie

Blue shark, classified as near threatened by IUCN, and shortfin mako, classified as vulnerable under IUCN, are currently the predominant species in EU shark fisheries but this fishing pattern could evolve anytime. The EU fleet is operating in all oceans worldwide, in fishing grounds where other shark species are captured, such as silky sharks, classified as near threatened by IUCN, hammerhead sharks, classified as endangered by IUCN and where it is known that data collection and reporting are lacking. Along with blue shark and shortfin mako shark fins, those of hammerhead, and silky shark fins, are most valued in the global shark fin market. Limiting the reference in the regulation to one species does not do justice to the greater objective of this regulation. Based on latest available reported catch data (FAO 2010), blue shark corresponds to circa 70% of the total EU shark catch.

Poprawka    5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 3 preambuły

Uzasadnienie

Należy podkreślić, że przy stosowaniu systemów opartych na stosunku masy płetw do masy tusz występują poważne utrudnienia w jego kontroli i egzekwowaniu, których nie rozwiązuje jednoczesny wyładunek w tych samych portach.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 4 preambuły

Uzasadnienie

Wnioski Rady wyraźnie odnoszą się do postanowień rozporządzenia (WE) 1185/2003 i do konieczności wprowadzenia zmian do odstępstw od zakazu odcinania płetw.

Poprawka    7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 6 preambuły

Uzasadnienie

There is a growing international momentum towards the use of ‘fins naturally attached’ policies to enforce finning bans. US fisheries, and most recently 8 Central American countries (Belize, Costa Rica, Dominican Republic, El Salvador, Guatemala, Honduras, Nicaragua and Panama) have adopted a fins naturally attached policy. In addition, Taiwan, often accused of shark finning, has recently banned finning and is in the process to shifting from a fin to carcass ratio limit to a mandate that fins remain attached. Adopting such a policy in the EU, as well as taking the EU from lagging to leading, would allow the EU to join those advocating for similar measures in RFMOs and other international fora.

Poprawka    8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 1

Rozporządzenie (WE) nr 1185/2003

Artykuł 2 – punkt 3

Uzasadnienie

Tekst został przeniesiony z wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1185/2003, a następnie zmieniony zgodnie z dwoma głównymi celami niniejszego sprawozdania, tzn. zaostrzeniem kontroli i ograniczeniem zakresu obowiązywania obecnego odstępstwa.

Poprawka    9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 2

Rozporządzenie (WE) nr 1185/2003

Artykuł 3 – ustęp 1 a (nowy)

Uzasadnienie

Różne sposoby przetwarzania płetw mają zróżnicowany wpływ na przechowywanie na pokładzie. Całkowite odcinanie płetw od tusz może oszczędzić miejsce na pokładzie, czas pracy oraz paliwo, ponieważ statki mogą dłużej przebywać na morzu.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 5

2003/1185/EC

Artykuł 6 – ustęp 1 – wprowadzenie

Uzasadnienie

EU shark catches are often unreported or misreported (for instance, recorded under a different species name or under a general category name, such as “sharks”). Poor species-specific catch statistics hamper shark population assessments and fishery management. Control Regulation (EC 1224/2009), and Regulation (EU 404/2011) laying down detailed rules for the control regulation, provide specific reporting requirements for fishing catch and effort in the EU, as well as requirements for inspections and sanctions. This amendment brings this Regulation into line with those existing requirements and further enhances the accessibility of information to scientists, decision-makers, industry, and public in order to improve conservation and management of shark populations.

Poprawka    11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 5

Rozporządzenie (WE) nr 1185/2003

Artykuł 6 – ustęp 1 – tiret 2

Uzasadnienie

Aby mieć wyczerpujący obraz właściwego stosowania przedmiotowego rozporządzenia przez państwa członkowskie, istotne jest dysponowanie precyzyjnymi danymi dotyczącymi kontroli przeprowadzonych przez właściwe władze.

Poprawka    12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 5

2003/1185/EC

Artykuł 6 – ustęp 1 – tiret trzecie

Uzasadnienie

EU shark catches are often unreported or misreported (for instance, recorded under a different species name or under a general category name, such as “sharks”). Poor species-specific catch statistics hamper shark population assessments and fishery management. Control Regulation (EC 1224/2009), and Regulation (EU 404/2011) laying down detailed rules for the control regulation, provide specific reporting requirements for fishing catch and effort in the EU, as well as requirements for inspections and sanctions. This amendment brings this Regulation into line with those existing requirements and further enhances the accessibility of information to scientists, decision-makers, industry, and public in order to improve conservation and management of shark populations.

Poprawka    13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 5

2003/1185/EC

Artykuł 6 – ustęp 1 – tiret trzecie a (nowe)

Uzasadnienie

EU shark catches are often unreported or misreported (for instance, recorded under a different species name or under a general category name, such as “sharks”). Poor species-specific catch statistics hamper shark population assessments and fishery management. Control Regulation (EC 1224/2009), and Regulation (EU 404/2011) laying down detailed rules for the control regulation, provide specific reporting requirements for fishing catch and effort in the EU, as well as requirements for inspections and sanctions. This amendment brings this Regulation into line with those existing requirements and further enhances the accessibility of information to scientists, decision-makers, industry, and public in order to improve conservation and management of shark populations.

UZASADNIENIE

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1185/2003 w sprawie obcinania płetw rekinom na pokładach statków, a także obecny wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1185/2003 w sprawie obcinania płetw rekinom na pokładach statków dotyczą zapobiegania praktyce znanej pod nazwą finning, czyli odcinanie płetw, oraz zwalczania tej praktyki. Praktyka ta polega na odcinaniu płetw złowionym rekinom z wód pelagialnych i wyrzucaniu reszty ciała zwierzęcia do morza.

Praktykowanie odcinania płetw jest nie do przyjęcia z punktu widzenia ochrony środowiska – stanowi bowiem zagrożenie dla równowagi niektórych gatunków rekinów poddawanych tego rodzaju praktykom – a także z perspektywy społeczno-gospodarczej, ponieważ prowadzi do marnotrawienia żywności o wartości handlowej, oraz z moralnego punktu widzenia, ponieważ stanowi akt całkowitego braku poszanowania dla życia zwierząt. Należy zatem bezwzględnie potępić praktykę odcinania płetw oraz przedsięwziąć odpowiednie środki, aby została ona zakazana na wodach europejskich oraz we flocie wspólnotowej.

W tym kontekście, w wyraźnym celu zapobiegania odcinaniu płetw, Rada Europejska przyjęła rozporządzenie (WE) nr 1185/2003 z dnia 26 czerwca 2003 r., w którym zakazuje się odcinania płetw rekinom na pokładach statków oraz zatrzymywania tych płetw na pokładzie, ich przeładunku oraz wyładunku (art. 3 ust. 1). W rozporządzeniu przewidziano pewne odstępstwo (art. 4), niedotyczące samego procederu odcinania płetw, który jest całkowicie zabroniony, ale odcinania płetw na pokładzie w wyjątkowych sytuacjach i na podstawie specjalnego zezwolenia połowowego. Od 2003 r. odcinanie płetw jest zatem zakazane na wodach europejskich i we flocie europejskiej.

Jak wynika ze sprawozdania Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego dotyczącego stosowania rozporządzenia (WE) nr 1185/2003 z dnia 23 grudnia 2005 r. ( COM(2005)700 ), jak również ze sprawozdania z inicjatywy własnej Komisji Rybołówstwa Parlamentu Europejskiego (INI/2054/2006), odcinanie płetw nie jest praktykowane w Unii Europejskiej.

Mimo braku dowodów na praktykowanie odcinania płetw przez europejską flotę Komisja postanowiła przedłożyć wniosek COM(2011)798 dotyczący rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1185/2003, który ma na celu unieważnienie art. 4 rozporządzenia nr 1185/2003, to jest artykułu dopuszczającego odstępstwo od zakazu obcinania płetw rekinom na pokładach wspólnotowych statków rybackich, które – jak już wskazano – jest obecnie możliwe dzięki wydawaniu specjalnych zezwoleń połowowych przyznawanych w tym celu, zgodnie z regulacjami zawartymi w postanowieniach tego aktu prawnego.

Celem zniesienia odstępstwa jest według Komisji „wykorzenienie straszliwej praktyki obcinania płetw rekinom i lepsza ochrona tych zwierząt” (Maria Damanaki, oficjalny komunikat prasowy IP/11/1384), choć należy zauważyć, że Komisja nie przedstawia żadnych danych potwierdzających stosowanie takiej praktyki przez europejską flotę rybacką. Kolejnym celem jest także ułatwienie gromadzenia danych, które będą stanowić podstawę opinii naukowych, a także propagowanie dobrego zarządzania zasobami rybnymi oraz ich zachowanie. Komisja Europejska przystąpiła do konsultacji społecznych w dniach 15 listopada 2010 r. – 21 lutego 2011 r., co doprowadziło do powstania obecnego wniosku Komisji, COM(2011)798 , dotyczącego zmiany rozporządzenia (WE) nr 1185/2003.

Należy zwrócić uwagę na następujące problemy:

– Nie istnieją dane wskazujące na praktykowanie odcinania płetw na wodach europejskich i/lub przez flotę europejską, dlatego też wniosek Komisji jest sprzeczny z zasadą, którą Komisja – jak sama twierdzi – wdraża w szczególności w procesie trwającej obecnie reformy wspólnej polityki rybołówstwa, która polega na prowadzeniu działań politycznych w oparciu o dane naukowe.

– Brak danych, które Komisja mogłaby uznać za wystarczające, aby uzyskać pewność, że płetw nie odcina się, powinien pobudzić do uzyskania większej liczby danych, a nie do stanowienia prawa przy braku danych lub co gorsza do stanowienia prawa ze względu na brak danych. Takie odwrócenie właściwego postępowania zalecanego przez Komisję stanowiłoby groźny precedens na przyszłość, w szczególności w świetle głębokich zmian, jakie zapoczątkuje reforma wspólnej polityki rybołówstwa.

– Wniosek Komisji opiera się zatem na zasadach innych niż naukowe, zwłaszcza na zaleceniach o charakterze międzynarodowym oraz konsultacjach społecznych.

– Niemniej jednak gdy organizacje międzynarodowe omawiają problem obcinania płetw, odnoszą się do niego ogólnie, potępiając takie praktyki na całym świecie. Obcinanie płetw jest rzeczywiście nadal praktykowane, ale nie na europejskich wodach i nie przez europejską flotę, w przypadku której wszelkie podejrzenia oparte są jedynie na przypuszczeniach.

– Konsultacje społeczne są bardzo ważne podczas opracowywania polityki, ale w żadnym wypadku nie powinny mieć decydującego znaczenia dla strategii politycznych, ponieważ byłoby to równoznaczne ze zrzeczeniem się odpowiedzialności za działania polityczne. Ponadto Rada ds. Ocen Skutków działająca przy Komisji wyrażała sprzeciw w związku z nieuwzględnieniem w ocenie skutków szerszego zakresu rozwiązań, takich jak zaostrzenie kontroli. Komisja nie przeprowadziła żadnej merytorycznej oceny ewentualnych skutków tego rozwiązania.

– Co więcej, w ocenie skutków Komisja nie podjęła próby przeprowadzenia ilościowej oceny społeczno-gospodarczego wpływu proponowanych wariantów politycznych na połowy sznurami haczykowymi, których przedmiotowe rozporządzenie dotyczy w największym stopniu (należy to do obowiązków Komisji, która wypełniłaby również w ten sposób zobowiązanie do uwzględniania w każdym przypadku czynników środowiskowych, społecznych i gospodarczych w sektorze rybołówstwa). Zdaniem Komisji przyczyną przeprowadzenia wyłącznie oceny jakościowej były braki w dostępnych danych oraz złożony charakter wielu metod połowu rekinów, co utrudnia przeprowadzenie rzetelnej oceny ilościowej. W ocenie skutków nie przedstawiono bezpośrednio analiz kosztów i korzyści, choć jakościowe rozważania w tym zakresie prowadzone są przy okazji omawiania wyżej wspomnianych skutków.

W związku z powyższym, tzn. 1) brakiem dowodów na praktykowanie odcinania płetw przez flotę europejską oraz 2) bardzo niekorzystnym wpływem wniosku Komisji na flotę zajmującą się połowem rekina, proponuję zająć się rzeczywistym problemem, którym nie jest odcinanie płetw, lecz kontrola zakazu odcinania płetw w celu wyeliminowania wszelkich podejrzeń. W związku z tym proponuję, aby:

– ustanowiono obowiązek każdorazowego przeładowywania i rozładowywania płetw i tusz razem w tym samym porcie;

– jeśli lokalne władze nie byłyby w stanie sprawować należytej kontroli, kapitanowie statków mieli obowiązek zlecić kontrolę niezależnemu organowi;

– zlikwidowano specjalne zezwolenia połowowe dla floty dostarczającej ryby świeże,

– dopuszczono specjalne zezwolenia połowowe wyłącznie dla floty statków zamrażalni stosujących system identyfikowalności wykazujący powiązania pomiędzy wyładowywanymi płetwami a odpowiadającymi im tuszami,

Drugim celem wniosku Komisji było ułatwienie gromadzenia danych stanowiących podstawę opinii naukowych – czego nigdy nie uda się osiągnąć bez współpracy z właścicielami statków – a także promowanie dobrego zarządzania zasobami rybnymi oraz ich ochrony. W związku z tym proponuję, aby:

– właściciele statków byli zobowiązani do podawania łącznej liczby i szacowanej wagi całkowitej zatrzymanych osobników z podziałem na gatunki rekina; oraz

– samodzielnie pobierali próbki badawcze oraz składali sprawozdania dotyczące połowów rekina z podziałem na gatunki.

Informacje te umożliwią szybką ocenę stanu stada i podjęcie skutecznych, opartych na podstawach naukowych działań na rzecz ochrony rekinów i zarządzania nimi.

Zaletą ogólnych propozycji zawartych w niniejszym sprawozdaniu jest konstruktywna reakcja na dwie obawy Komisji dotyczące gwarancji przestrzegania zakazu obcinania płetw i gromadzenia danych naukowych na potrzeby dobrego zarządzania oraz na obawy sektora słusznie domagającego się ochrony interesów gospodarczych i społecznych, a także obawy organizacji pozarządowych dotyczące ochrony stad rekinów.

27.4.2012

OPINIA Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności

dla Komisji Rybołówstwa

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1185/2003 w sprawie obcinania płetw rekinom na pokładach statków

( COM(2011)0798 – C7‑0431/2011 – 2011/0364(COD) )

Sprawozdawca: Andrea Zanoni

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Wniosek Komisji

Okrutna praktyka tzw. finningu, polegająca na obcinaniu płetw rekinom na pokładach statków rybackich i wrzucaniu tusz tych ryb do morza, od 2003 r. jest oficjalnie zakazana w Unii Europejskiej na mocy rozporządzenia (WE) 1185/2003.

Rzeczone rozporządzenie przewiduje natomiast możliwość korzystania z odstępstw celem otrzymania „specjalnych zezwoleń”, co stało się regułą zwłaszcza w dwóch państwach członkowskich − w Hiszpanii i w Portugalii.

Złożony system, zezwalający na obcinanie płetw rekinom na pokładach statków w granicach 5% stosunku wagi płetw do wagi tusz, de facto uniemożliwił przeprowadzanie skutecznych kontroli. Trudno jest zweryfikować przestrzeganie tego stosunku (waga tuszy waha się w zależności od tego, czy tusza została wypatroszona, czy nie), szczególnie w przypadku, gdy wyładunek płetw i tusz ma miejsce w różnych portach.

Naukowcy jednomyślnie twierdzą, że aby położyć kres praktyce tzw. finningu należy wprowadzić obowiązek wyładowywania rekinów z płetwami naturalnie przytwierdzonymi do tuszy.

Po ukazaniu się tego oświadczenia oraz zgodnie ze zobowiązaniami przyjętymi na szczeblu FAO, w 2009 r. Komisja Europejska przestawiła komunikat dotyczący Planu działań Wspólnoty Europejskiej na rzecz ochrony rekinów i zarządzania ich zasobami, który leży u źródeł omawianego wniosku dotyczącego zmiany rozporządzenia (WE) 1185/2003, dążącego do wycofania wszystkich przewidywanych obecnie odstępstw.

Handel zagrożonymi gatunkami

Ryby należące do grupy taksonomicznej Elasmobranchii (Spodouste), obejmującej rekiny i rajowate posiadają specyficzne cechy biologiczne, które sprawiają, że są one szczególnie narażone na nieuregulowane i nadmierne połowy. Ich niski potencjał rozrodczy oraz niewielkie możliwości powiększenia lub odbudowy populacji spowodowane są tym, że bardzo późno osiągają dojrzałość płciową: na przykład samce ostronosów osiągają dojrzałość płciową w wieku 7/9 lat, podczas gdy ich samice − w wieku 19/21; ponadto gatunek ten rozmnaża się tylko raz na trzy lata, a okres ciąży trwa 15/18 miesięcy, przez co rodzi się ograniczona liczba młodych.

Do najczęściej odławianych gatunków zalicza się żarłacza błękitnego (Prionace glauca), zwanego też rekinem błękitnym, który stanowi 80% europejskich połowów, a także ostronosa atlantyckiego (Isurus oxirinchus) − 10% połowów. Według Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów ostronos atlantycki jest gatunkiem zagrożonym wyginięciem, podczas gdy żarłacz błękitny jest gatunkiem o podwyższonym ryzyku wyginięcia w świecie i zagrożonym wyginięciem w Morzu Śródziemnym.

W obliczu kurczenia się zasobów ww. gatunków, Stany Zjednoczone, a także 8 państw Ameryki Środkowej oraz Tajwan, Niemcy i Zjednoczone Królestwo podjęły już decyzję o zakazie praktyki obcinania płetw rekinom na pokładach statków.

Europa zajmuje drugie miejsce na świecie pod względem wielkości połowów rekinów: zgodnie z danymi FAO Fishstat państwa członkowskie UE zadeklarowały w 2009 r. wyładunek 111 916 ton płaszczek i rekinów, co stanowi 16% wyładunku światowego.

Unia Europejska jest jednym z największym eksporterów płetw rekinów na rynki Hongkongu i Chin, a handel ten jest jednym z najbardziej dochodowych w sektorze rybołówstwa: płetwy te są podstawowym składnikiem bardzo popularnej zupy chińskiej.

Stanowisko sprawozdawcy komisji opiniodawczej

Sprawozdawca zdecydowanie popiera wniosek Komisji. Metoda „naturalnie przytwierdzonych płetw” jest jedyną skuteczną metodą zwalczania finningu i umożliwienia państwom członkowskim prostej, skutecznej i niezbyt kosztownej kontroli przestrzegania przedmiotowego rozporządzenia. Przedstawione zmiany mają zatem na celu doprecyzowanie tekstu i wzmocnienie jego wydźwięku.

W szczególności uznano za istotne, by bardziej szczegółowo określić zasięg kontroli, tak aby uwzględnić cały zakres stosowania rozporządzenia, które nie ogranicza się tylko do statków pływających pod banderą państw członkowskich, ale obejmuje wszystkie statki pływające po wodach Unii. Dość częstą praktyką jest na przykład wyładowywanie płetw rekinów przez japońskie taklowce w porcie Vigo w Galicji.

W związku z tym, że dramatycznie mało jest danych naukowych dotyczących tych gatunków ryb, państwa członkowskie powinny w składanych przez nie Komisji rocznych sprawozdaniach dostarczać bardziej szczegółowych informacji o wyładunku rekinów, określając przy tym złowione gatunki, liczbę sztuk, ogólny tonaż w rozbiciu na gatunki ryb oraz strefę połowów, tak aby utworzyć wiarygodne pod względem naukowym bazy danych niezbędne do wprowadzenia środków realizujących Plan działań Wspólnoty Europejskiej na rzecz ochrony rekinów i trwałego zarządzania ich zasobami.

Ponadto należałoby ściślej monitorować jakość przeprowadzanych kontroli, tak aby dostarczyć Komisji bardziej szczegółowych i wyczerpujących informacji dotyczących inspekcji oraz kar stosowanych w poszczególnych państwach członkowskich.

Uznano także, że w postanowieniach rozporządzenia należy wyraźnie określić, że każdy statek zobowiązany jest do wyładunku rekinów z płetwami „naturalnie” przytwierdzonymi do tuszy, co w obecnym tekście miało jedynie charakter domyślny.

Wreszcie naszym zamierzeniem jest przypomnienie wyraźnego porozumienia politycznego większości posłów do Parlamentu Europejskiego, wyrażonego w oświadczeniu pisemnym z dnia 16 grudnia 2010 r., w którym zwrócono się do Komisji o całkowity zakaz obcinania płetw rekinom. Wraz z tym wnioskiem, unijne organy wykonawcze w sposób konkretny ustosunkowały się do tego wezwania, a obecnie Parlament Europejski powinien zdecydowanie poprzeć ten wniosek.

POPRAWKI

Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności zwraca się do Komisji Rybołówstwa, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o naniesienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:

Poprawka    1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 2 preambuły

Poprawka    2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 2 a preambuły (nowy)

Poprawka    3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 3 preambuły

Poprawka    4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 3 a preambuły (nowy)

Poprawka    5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 4 preambuły

Uzasadnienie

Wnioski Rady wyraźnie odnoszą się do postanowień rozporządzenia (WE) 1185/2003 i do konieczności wprowadzenia zmian do odstępstw od zakazu obcinania płetw.

Poprawka    6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 6 preambuły

Poprawka    7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 6 a preambuły (nowy)

Uzasadnienie

Parlament, w swoim oświadczeniu pisemnym zatwierdzonym w dniu 16 grudnia 2010 r., wezwał Komisję do przedstawienia wniosku w sprawie wprowadzenia zakazu obcinania płetw rekinom na pokładach statków do czasu drugiej rocznicy wspólnotowego programu działania dotyczącego rekinów (luty 2011 r.);

Poprawka    8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 7 preambuły

Uzasadnienie

Niezbędne jest jasne i jednoznaczne określenie, że wszystkie złowione rekiny muszą być wyładowywane z płetwami naturalnie przytwierdzonymi do tuszy, aby uniknąć stosowania wątpliwych praktyk, takich jak pakowanie płetw do toreb i następnie przytwierdzanie ich do tusz.

Poprawka    9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 2

Rozporządzenie (WE) nr 1185/2003

Artykuł 3 – ustępy 1 a i 1 b (nowe)

Uzasadnienie

Niezbędne jest jasne i jednoznaczne określenie, że wszystkie złowione rekiny muszą być wyładowywane z płetwami naturalnie przytwierdzonymi do tuszy. Przepis ten nie został ujęty nigdzie indziej w postanowieniach.

Poprawka    10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 5

Rozporządzenie (WE) nr 1185/2003

Artykuł 6 – ustęp 1 – wprowadzenie

Uzasadnienie

Artykuł 1 rozporządzenia 1185/2003 określa jego zakres stosowania. Rozporządzenie to ma zastosowanie nie tylko do statków pływających pod banderą państw członkowskich, ale także do wszystkich statków na wodach morskich będących pod jurysdykcją państw członkowskich. Ponadto w niektórych państwach członkowskich (których statki nie wyławiają, nie zatrzymują na pokładzie, nie przeładowują ani nie wyładowują rekinów) znajdują się porty, w których statki państw trzecich mogą wyładowywać rekiny. Wreszcie dwa przywołane rozporządzenia wprowadzają specjalne przepisy w zakresie kontroli połowów i szczegółowe wymogi dotyczące inspekcji i kar.

Poprawka    11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 5

Rozporządzenie (WE) nr 1185/2003

Artykuł 6 – ustęp 1 – tiret pierwsze

Uzasadnienie

W oparciu o analizę przeprowadzoną przez Komisję, rozporządzenie 1185/2003 nie umożliwia gromadzenia danych w celu określenia gatunków i populacji, które to dane są podstawą naukowych opinii niezbędnych do wdrożenia środków w zakresie zarządzania i ochrony. W związku z tym niezbędne jest, by państwa członkowskie rejestrowały gatunki wyładowywanych rekinów, a także strefy połowów, ilość tusz i ogólny tonaż w rozbiciu na poszczególne gatunki, a następnie by podawały te dane w swoim rocznym sprawozdaniu.

Poprawka    12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 5

Rozporządzenie (WE) nr 1185/2003

Artykuł 6 – ustęp 1 – tiret drugie

Uzasadnienie

Aby mieć wyczerpujący obraz właściwego stosowania przedmiotowego rozporządzenia przez państwa członkowskie, istotne jest dysponowanie precyzyjnymi danymi dotyczącymi kontroli przeprowadzonych przez właściwe władze.

Poprawka    13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 5

Rozporządzenie (WE) nr 1185/2003

Artykuł 6 – ustęp 1 – tiret trzecie

Uzasadnienie

Rozporządzenie (WE) nr 1224/2009 ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa przewiduje, że właściwe środki (między innymi, zgodnie z przepisami krajowymi, wszczęcie postępowania administracyjnego lub karnego) podejmowane są systematycznie wobec osób fizycznych lub prawnych podejrzanych o dopuszczenie się złamania zasad wspólnej polityki rybołówstwa.

PROCEDURA

PROCEDURA