Dokument z posiedzenia
12.10.2012
***I
SPRAWOZDANIE
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa
( COM(2012)0277 – C7‑0137/2012 – 2012/0143(COD) )
Komisja Rybołówstwa
Sprawozdawca: Ian Hudghton
PR_COD_1app
Objaśnienie używanych znaków |
* Procedura konsultacji *** Procedura zgody ***I Zwykła procedura ustawodawcza (pierwsze czytanie) ***II Zwykła procedura ustawodawcza (drugie czytanie) ***III Zwykła procedura ustawodawcza (trzecie czytanie)
(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu).
|
Poprawki do projektu aktu |
W Poprawkach Parlamentu zmiany do projektu aktu zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą. Oznakowanie zwykłą kursywą jest wskazówką dla służb technicznych dotyczącą propozycji korekty elementów projektu aktu w celu ustalenia tekstu końcowego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub pominiętych w danej wersji językowej). Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.
W Poprawkach do aktów istniejących trzecia i czwarta linijka w nagłówku poprawki w projekcie aktu zawiera, odpowiednio, odniesienie do istniejącego aktu i postanowienia tego aktu, które ulega zmianie. Fragmenty przepisu aktu istniejącego, do którego Parlament wprowadza zmiany, a który nie został zmieniony w projekcie aktu, zaznacza się wytłuszczonym drukiem. Ewentualne skreślenia w obrębie takich fragmentów zaznaczane są w sposób następujący: [...].
|
SPIS TREŚCI
Strona
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO 5
UZASADNIENIE 6
PROCEDURA 9
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa
( COM(2012)0277 – C7‑0137/2012 – 2012/0143(COD) )
(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)
Parlament Europejski,
– uwzględniając wniosek Komisji skierowany do Parlamentu i Rady ( COM(2012)0277 ),
– uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 43 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7‑0137/2012),
– uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
– uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 18 września 2012 r.[1],
– uwzględniając art. 55 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa ( A7-0314/2012 ),
1. zatwierdza swoje stanowisko w pierwszym czytaniu, przyjmując wniosek Komisji;
2. zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;
3. zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.
UZASADNIENIE
Wniosek Komisji ma na celu przedłużenie terminu ważności obecnie obowiązującej zasady ograniczonego dostępu w granicach 12 mil morskich. W ramach obowiązującego ustawodawstwa w zakresie WPRyb art. 17 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 ustanawia odstępstwo od zasady równego dostępu w obrębie 12 mil morskich dla każdego państwa członkowskiego. Odstępstwo obowiązuje od 1 stycznia 2003 r. do 31 grudnia 2012 r. Obecny wniosek ma na celu przedłużenie tego okresu do 31 grudnia 2014 r.
Kontekst
Odstępstwa od zasady równego dostępu w obrębie wód przybrzeżnych istnieją od ponad 40 lat. Odstępstwo zostało po raz pierwszy zastosowane w rozporządzeniu (EWG) nr 2141/70 ustanawiającym wspólną politykę strukturalną dla branży rybnej; umieszczono także przepis w tym duchu w Akcie Przystąpienia Danii, Irlandii i Wielkiej Brytanii.
Obowiązująca strefa 12-milowa została wprowadzona w pierwszym rozporządzeniu dotyczącym WPRyb z 1983 r. Art. 6 rozporządzenia Rady (EWG) nr 170/83 stanowił, że strefa ta będzie obowiązywała od 1 stycznia 1983 r. do 31 grudnia 1992 r.; jednakowe przepisy uchwalono podczas kolejnych reform WPRyb (rozporządzenie Rady (EWG) nr 3760/92 i rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002).
Przepisy art. 17 ust. 2 aktualnego rozporządzenia to jedyne elementy ustawodawstwa obwarowane limitem czasowym. Komisja proponuje przedłużenie ważności tych przepisów w art. 6 proponowanego rozporządzenia podstawowego. Niemniej jednak i z uwagi na wysokie prawdopodobieństwo, że reforma WPRyb nie zostanie uchwalona przed końcem tego roku, Komisja zmuszona jest przedłożyć obecny wniosek, aby zapewnić, że obowiązująca zasada nie wygaśnie.
12-milowe strefy – rzadki sukces WPRyb
W powszechnym mniemaniu WPRyb przez ostatnie 30 lat ponosiła głównie porażki. Uwaga Komisji znajdująca się w zielonej księdze w sprawie reformy wspólnej polityki rybołówstwa ( COM(2009)163 ), że „WPRyb w swojej aktualnej formie nie jest […] dopracowana”, jest chyba raczej niedopowiedzeniem, a trwający obecnie proces reform stał się koniecznością.
Natomiast według powszechnej opinii zarządzanie połowami w strefach 12-milowych to przykład sukcesu. W zielonej księdze stwierdza się na przykład, że system stref przybrzeżnych „funkcjonuje prawidłowo i można go nawet rozszerzyć”, podczas gdy w sprawozdaniu Komisji dotyczącym obowiązków w zakresie sprawozdawczości na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 ( COM(2011)418 ) stwierdzono, że „system jest bardzo stabilny, a zasady nadal funkcjonują w sposób zadowalający”.
Sukces może świadczyć o tym, że państwa członkowskie są w stanie skutecznie zarządzać rybołówstwem. Podczas gdy zarządzanie zasobami rybołówstwa poza 12-milową strefą charakteryzuje się wysoce scentralizowaną i nieskuteczną kontrolą z Brukseli, zarządzanie w ramach stref przybrzeżnych przez poszczególne państwa członkowskie jest stabilne i udane.
Ponieważ debata na temat dalszej reformy WPRyb nadal się toczy, jedną z kluczowych kwestii, co do której trzeba podjąć decyzję, jest poziom i charakter decentralizacji i regionalizacji, którą należy przeprowadzić. Ogólna skuteczność kontroli państw członkowskich w strefie 12 mil wyraźnie świadczy o tym, że zarządzanie prowadzone odpowiednio do lokalnej sytuacji jest najskuteczniejsze. Sukces kontroli państw członkowskich stoi w ostrym kontraście z niepowodzeniem scentralizowanej w ramach UE kontroli i stanowi użyteczny przykład tego, w jakim kierunku powinna zmierzać reforma WPRyb.
Rozszerzona strefa – w czasie i przestrzeni
Jak wyżej stwierdzono, w zielonej księdze przyznano, że system stref przybrzeżnych „można […] nawet rozszerzyć”. Ponadto sprawozdanie dotyczące obowiązków w zakresie sprawozdawczości stwierdza, że jedno z państw członkowskich zasugerowało powiększenie stref do 20 mil morskich.
Sprawozdawca bardzo popiera sugestię, aby strefy przybrzeżne zostały powiększone i popierał w przeszłości poprawki idące w tym kierunku. Należy mieć nadzieję, że zreformowana WPRyb przyniesie zasadniczo wysoce zdecentralizowany system i umożliwi państwom członkowskim podejmowanie prawdziwych decyzji dotyczących zarządzania przy jednoczesnej współpracy na szczeblu regionalnym. Niemniej jednak – i niezależnie od ostatecznego kształtu zreformowanej WPRyb – 12-milowe strefy są zdecydowanie skuteczne, co jest ważnym argumentem za ich powiększeniem.
Sprawozdawca kwestionuje też sensowność propozycji Komisji w art. 6 proponowanego nowego rozporządzenia w sprawie WPRyb, aby przedłużyć obecny system o zaledwie 10 lat. Choć WPRyb nie musi być w całości reformowana co 10 lat, wydaje się, że tego rodzaju praktyka już się pojawia. Należy mieć nadzieję, że tocząca się obecnie reforma zaowocuje WPRyb, która będzie skuteczna i nie będzie wymagała istotnej reformy za dziesięć lat. Mimo to, nawet jeśli obecna reforma zakończy się sukcesem, uzasadnione jest przypuszczać, że za dziesięć lat odbędzie się gruntowny przegląd i zaistnieje konieczność dokonania korekt.
Z uwagi na fakt, że jest to wysoce prawdopodobne, oraz że tocząca się debata w sprawie reformy świadczy o tym, że procedury ustawodawcze nie zawsze kończą się w wyznaczonym terminie, wyznaczanie 10-letniego terminu dla 12-milowych stref wydaje się niepotrzebnie obarczone ryzykiem. Niniejsze sprawozdanie jest konieczne tylko dlatego, że art. 17 ust. 2 rozporządzenia o WPRyb jest jedynym artykułem zawierającym limit czasowy. Rozsądne wydawałoby się uchwalenie nowego przepisu o strefie przybrzeżnej o „okresie przydatności” wykraczającym poza zwyczajowy dziesięcioletni okres reformowania – sprawozdawca popiera przedłużenie systemu na czas nieokreślony.
Tryb pilny
Niezależnie od poparcia sprawozdawcy dla rozszerzenia 12-milowych stref zarówno w czasie, jak i przestrzeni, akceptuje on, aby debata na ten temat odbyła się w ramach szerszej dyskusji o reformie WPRyb. Obowiązujące 12-milowe strefy funkcjonują prawidłowo – ale wygasną z dniem 31 grudnia br., jeśli ten wniosek nie zostanie przyjęty. Strefy oferują ochronę podatnym na zagrożenia społecznościom obszarów przybrzeżnych – te właśnie społeczności rybackie nie będą w stanie pojąć, dlaczego ochrona ta miałaby zostać usunięta na skutek międzyinstytucjonalnego impasu.
W związku z tym sprawozdawca proponuje przyjęcie aktualnego wniosku w sprawie dwuletniego przedłużenia obowiązywania systemu – będzie jednak zdecydowanie przekonywał do większej kontroli krajowej nad rybołówstwem przybrzeżnym w ramach szerszego pakietu reform WPRyb.
PROCEDURA
Tytuł | Zmiana rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa | |||
Odsyłacze | COM(2012)0277 – C7-0137/2012 – 2012/0143(COD) | |||
Data przedstawienia w PE | 7.6.2012 |
|
|
|
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia na posiedzeniu | PECH 14.6.2012 |
|
|
|
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu | ENVI 14.6.2012 |
|
|
|
Opinia niewydana Data decyzji | ENVI 21.6.2012 |
|
|
|
Sprawozdawca(y) Data powołania | Ian Hudghton 31.5.2012 |
|
|
|
Rozpatrzenie w komisji | 21.6.2012 | 6.9.2012 |
|
|
Data przyjęcia | 9.10.2012 |
|
|
|
Wynik głosowania końcowego | +: –: 0: | 20 0 0 | ||
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego | Kriton Arsenis, Alain Cadec, Chris Davies, João Ferreira, Carmen Fraga Estévez, Pat the Cope Gallagher, Dolores García-Hierro Caraballo, Marek Józef Gróbarczyk, Ian Hudghton, Werner Kuhn, Isabella Lövin, Gabriel Mato Adrover, Guido Milana, Crescenzio Rivellini, Ulrike Rodust, Raül Romeva i Rueda, Struan Stevenson, Isabelle Thomas, Nils Torvalds, Jarosław Leszek Wałęsa | |||
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego | Diane Dodds, Rareş-Lucian Niculescu, Jens Nilsson | |||
Data złożenia | 12.10.2012 | |||