Dokument z posiedzenia

 

A7-0316/2012

12.10.2012

*

SPRAWOZDANIE

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie metod i procedury udostępniania zasobów własnych opartych na VAT

( COM(2011)0737 – C7‑0504/2011 – 2011/0333(CNS) )

Komisja Budżetowa

Sprawozdawca: Jean-Luc Dehaene

PR_CNS_art55app

 

 

Objaśnienie używanych znaków

       *     Procedura konsultacji            

   ***     Procedura zgody

  ***I     Zwykła procedura ustawodawcza (pierwsze czytanie)

 ***II     Zwykła procedura ustawodawcza (drugie czytanie)

  ***III     Zwykła procedura ustawodawcza (trzecie czytanie)

(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu).

 

 

 

 

Poprawki do projektu aktu

W poprawkach Parlamentu zmiany do projektu aktu zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą. Oznakowanie zwykłą kursywą jest wskazówką dla służb technicznych dotyczącą propozycji korekty elementów projektu aktu w celu ustalenia tekstu końcowego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub pominiętych w danej wersji językowej). Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.

 

W poprawkach do aktów istniejących trzecia i czwarta linijka w nagłówku poprawki w projekcie aktu zawiera, odpowiednio, odniesienie do istniejącego aktu i postanowienia tego aktu, które ulega zmianie. Fragmenty przepisu aktu istniejącego, do którego Parlament wprowadza zmiany, a który nie został zmieniony w projekcie aktu, zaznacza się wytłuszczonym drukiem. Ewentualne skreślenia w obrębie takich fragmentów zaznaczane są w sposób następujący: [...].

 

SPIS TREŚCI

Strona

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO...............5

UZASADNIENIE........................................................................................................................8

PROCEDURA...........................................................................................................................12

 

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie metod i procedury udostępniania zasobów własnych opartych na VAT

( COM(2011)0737 – C7‑0504/2011 – 2011/0333(CNS) )

(Specjalna procedura ustawodawcza – konsultacja)

Parlament Europejski,

–   uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie ( COM(2011)0737 ),

–   uwzględniając art. 322 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz art. 106a Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, na mocy których Rada skonsultowała się z Parlamentem (C7‑0504/2011),

-   uwzględniając art. 311 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

 

-   uwzględniając opinię Trybunału Obrachunkowego (opinię nr 2/2012)[1],

–   uwzględniając swoją rezolucję z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie przyszłości zasobów własnych Unii Europejskiej[2],

–   uwzględniając swą rezolucję z dnia 8 czerwca 2011 r. zatytułowaną „Inwestowanie w przyszłość: nowe wieloletnie ramy finansowe (WRF) na rzecz Europy konkurencyjnej, zrównoważonej i sprzyjającej integracji społecznej[3],

–   uwzględniając swą rezolucję z dnia 13 czerwca 2012 r. w sprawie wieloletnich ram finansowych i zasobów własnych[4],

–   uwzględniając swą rezolucję z dnia 23 października 2012 r. w celu pozytywnego zakończenia procedury zatwierdzania wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020[5],

-   uwzględniając art. 55 Regulaminu,

 

-   uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej ( A7-0316/2012 ),

A. mając na uwadze, że w Traktacie jasno stanowi się, iż budżet Unii ma być w całości finansowany z zasobów własnych;

 

B.  mając na uwadze, że Parlament, w wyżej wymienionej rezolucji z dnia 13 czerwca 2012 r., przyjętej zdecydowaną większością, z zadowoleniem przyjął wnioski legislacyjne z dnia 28 czerwca 2011 r. w sprawie reformy systemu zasobów własnych, w tym wnioski dotyczące podatku od transakcji finansowych (FTT) oraz nowego unijnego podatku VAT jako źródeł zasobów własnych, które mają na celu obniżenie składek państw członkowskich opartych na DNB do budżetu UE do poziomu 40% do 2020 r., co przyczyni się do działań państw członkowskich na rzecz konsolidacji;

C. mając na uwadze, że Parlament w swej ww. rezolucji z dnia 2012 r. wyraża zdecydowane przekonanie, że VAT stanowi jeden z warunków niezbędnego porozumienia politycznego w sprawie zasobów własnych, i że porozumienie w sprawie reformy VAT jako zasobu własnego, a także zasady jego wdrożenia, musi zostać zawarte wraz z porozumieniem w sprawie wieloletnich ram finansowych;

D. mając na uwadze, że po raz pierwszy Traktat wymaga zgody Parlamentu na środki wykonawcze dotyczące systemu zasobów własnych Unii, oraz mając na uwadze, że Parlament jasno wyraził wolę skorzystania ze swoich uprawnień w tym zakresie w negocjacjach nad reformą systemu zasobów własnych;

 

E.  mając na uwadze, że w opiniach w sprawie wniosków Komisji dotyczących reformy zasobów własnych Komitet Regionów i Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny z zadowoleniem przyjmują wniosek dotyczący nowych zasobów własnych opartych na VAT[6],

 

F.  mając na uwadze, że Parlament wielokrotnie wyrażał swoje stanowisko, zgodnie z którym zachodzi konieczność reformy systemu zasobów własnych Unii, zwłaszcza w odniesieniu do istniejących zasobów opartych na VAT, w celu powrócenia do początkowej koncepcji tych zasobów jako faktycznych zasobów własnych, nie zaś środka odgrywającego czysto statystyczną rolę[7],

 

G. mając na uwadze, że Parlament z zadowoleniem przyjmuje próbę uproszczenia metody obliczania VAT oraz fakt, iż we wniosku Komisji zwiększa się przejrzystość zasobów własnych opartych na VAT;

 

H. mając na uwadze, że do największych zalet wnioskowanego nowego systemu opartego na VAT Parlament zalicza jego przejrzystość, sprawiedliwość wobec podatników we wszystkich państwach członkowskich, większą prostotę i zdolność przekształcenia się w faktyczne zasoby własne bezpośrednio zasilające w przyszłości budżet UE;

 

I.   mając na uwadze, że zdaniem Parlamentu wszelkie faktyczne zasoby własne powinny bezpośrednio zasilać budżet Unii;

 

1.  zatwierdza wniosek Komisji;

 

2.  zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;

 

3.  zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do tekstu przyjętego przez Parlament;

 

4.  wzywa Komisję do przedstawienia konkretnego wniosku dotyczącego kształtu dalszej reformy zasobów własnych opartych na VAT, tak aby bezpośrednio zasilały one budżet Unii już w latach 2014–2020 lub w następstwie kolejnego przeglądu systemu zasobów własnych;

 

5.  wzywa do podjęcia praktycznych działań następczych w związku z zieloną księgą Komisji w sprawie przyszłości podatku VAT oraz przedsięwzięcia konkretnych środków zapewniających wysoki stopień harmonizacji systemów podatku VAT w państwach członkowskich, gdyż tylko taka harmonizacja może pozwolić na przekształcenie podatku VAT w faktyczne zasoby własne, bezpośrednio zasilające w przyszłości budżet Unii;

 

6.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

UZASADNIENIE

W chwili powstania w 1970 r. zasoby własne oparte na VAT zostały zaprojektowane jako potencjalnie rzeczywiste zasoby własne przy założeniu, iż ciągły proces harmonizacji prawa poszczególnych państw w zakresie VAT doprowadzi do pełnego zharmonizowania krajowych podstaw podatku od wartości dodanej. Zasoby te stopniowo przekształcane były jednak w skomplikowane i nieczytelne narzędzie statystyczne, które faktycznie stanowi inną formę DNB i przekazywane jest z budżetów krajowych. Zasoby własne oparte na VAT stanowią 11,2% wpływów budżetowych w 2011 r.

 

Dnia 29 czerwca 2011 r. Komisja przedstawiła wnioski w sprawie nowych wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020 wraz z wnioskami w sprawie reformy systemu zasobów własnych Unii. Wnioski te obejmują również wniosek dotyczący decyzji w sprawie zasobów własnych VII (DZW), który wzywa do zniesienia obecnie obowiązującego systemu zasobów własnych opartych na VAT i zastąpienia go nowymi zasobami opartymi na nowym unijnym zasobie VAT, szczegółowo opisanymi we wniosku dotyczącym rozporządzenia Rady w sprawie metod i procedury udostępniania zasobów własnych opartych na VAT, który jest przedmiotem niniejszego sprawozdania.

 

Treść rozpatrywanego wniosku Komisji

 

Projekt rozporządzenia w sprawie udostępniania zasobów własnych opartych na VAT jest niezbędny do tego, aby określić metody, w oparciu o które państwa członkowskie powinny obliczać te nowe zasoby, jak również procedury ich przekazywania do budżetu UE.

 

Zgodnie z założeniem przyjętym we wniosku Komisji nowe zasoby własne oparte na unijnym podatku VAT opierają się na udziale podatku VAT od dostaw towarów i usług, nabycia i importu „podlegających podstawowej stawce VAT w każdym państwie członkowskim”. Zasoby te opierają się więc na faktycznej harmonizacji, która już istnieje w UE w przypadku tych towarów i usług ze stawką podstawową. Co więcej, nowy system przeniesie ciężar większości czynności obliczeniowych obecnie wykonywanych przez państwa członkowskie na Komisję Europejską.

 

2.1. Metoda obliczania nowej stawki zasobów własnych opartych na VAT

 

Nowa procedura może zostać przedstawiona w następujących punktach:

 

Etap I: Skorygowane wpływy VAT

 

Skorygowane wpływy VAT

 

Korekta w niektórych państwach członkowskich

Rzeczywiste wpływy VAT za dany miesiąc

 

 

–                                           =

 

 

 

· Jako punkt wyjścia w tej metodzie przyjmuje się rzeczywiste dane określające wpływy z podatku VAT uzyskane przez państwa członkowskie.

· Wiele państw członkowskich będzie musiało skorygować dane, aby wykluczyć na przykład odsetki i kary bądź aby wziąć pod uwagę terytoria zamorskie i specjalne sposoby opodatkowania VAT.

 

Etap II: Zastosowanie „jednolitej stawki procentowej” do skorygowanych wpływów VAT

 

 

Skorygowane wpływy VAT

Jednolita stawka procentowa

Średni udział wpływów z podatku VAT pochodzących z objętych stawką podstawową dostaw na rzecz spożycia

 

            X                                      =

 

 

· Jednolita stawka procentowa to jedna stawka procentowa mająca zastosowanie w całej UE. Będzie ona obliczana na podstawie średniego udziału we wpływach z podatku VAT pochodzących z objętych stawką podstawową dostaw na rzecz spożycia (dostaw na rzecz gospodarstw domowych lub innych podmiotów nieuprawnionych do odliczenia naliczonego podatku VAT) we wszystkich państwach członkowskich. Stawka będzie obliczana w oparciu o poważne analizy statystyczne przeprowadzone przez Komisję w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi i zostanie ustalona na cały okres wieloletnich ram finansowych.

 

 

Etap III: Obliczanie podstawy zasobów własnych opartych na VAT

Podstawa zasobów własnych opartych na VAT (stawka podstawowa)

Podstawowe stawki VAT stosowane w państwach członkowskich

Średni udział wpływów z podatku VAT pochodzących z objętych stawką podstawową dostaw na rzecz spożycia

 

 

                                

 

 

÷                           =

 

 

· Wartość „średniego udziału wpływów z podatku VAT” zostanie podzielona przez rzeczywistą stawkę podstawową mającą zastosowanie w danym państwie (stawka podstawowa jest różna w poszczególnych państwach członkowskich – powinna to być stawka procentowa zawierająca się między 15% a 27%). W ten sposób uzyskamy podstawę zasobów własnych opartych na VAT.

 

 

 

Etap IV: Obliczenie miesięcznej składki na zasoby własne oparte na VAT

 

 

Podstawa zasobów własnych opartych na VAT

Stawka procentowa przedstawiona w rozporządzeniu wykonawczym Rady

Obliczanie miesięcznej składki państw członkowskich na zasoby własne oparte na VAT

 

X                                                    =

 

 

· Stawka procentowa przedstawiona w rozporządzeniu wykonawczym Rady w sprawie zasobów własnych[8] będzie stosowana do aktualnej wartości podstawy zasobów własnych opartych na VAT (stawka maksymalna (2%) jest przedstawiona w DZW, a stawka operacyjna (1%) w rozporządzeniu wykonawczym).

· W ten sposób zostanie określona miesięczna składka państw członkowskich na zasoby własne oparte na VAT.

 

 

Ocena sprawozdawcy

 

Korzyści

 

· Znacznie łatwiejsza metoda obliczania VAT, niewymagająca obliczania:

o średniej ważonej stawki VAT;

o pośredniej podstawy obliczeniowej;

o aktualnie wymaganej kompensacji pośredniej podstawy.

 

· Większa przejrzystość: podstawę obliczenia będą stanowiły jedynie towary i usługi objęte podstawową stawką VAT we wszystkich państwach członkowskich oraz rzeczywiste dochody uzyskane przez państwa.

· Dopuszcza się mniej możliwości korekt podstawy VAT dla niektórych państw członkowskich (jedynie grzywny i kary, zwroty podmiotom niepodlegającym obowiązkowi podatkowemu, wpływy z terytoriów poza UE, rozliczenie mnogich stawek podstawowych) w porównaniu z obecnie istniejącymi 22 kompensatami.

· Zniknie kompensacja, podstawę obliczenia będą stanowiły bowiem jedynie towary i usługi objęte podstawową stawką VAT.

· Jednakowe traktowanie wszystkich państw członkowskich UE – będzie istniała jednolita stawka procentowa mająca zastosowanie do wszystkich państw członkowskich, w przeciwieństwie do obecnie obowiązujących różnych stawek.

· Mniejsze obciążenie administracyjne dla państw członkowskich. Kwestie administracyjne zostaną w dużej części przejęte przez Komisję Europejską.

· Skupienie się na istotności. Nowe zasoby będą opierały się na faktycznych przychodach, a nie na statystykach.

· Nie będą stosowane żadne pułapy.

· System wydaje się bardziej miarodajny i przewidywalny.

· Jest elastyczny i istnieje możliwość dostosowania go do wszelkich przyszłych reform systemu podatkowego VAT bez konieczności wprowadzania zmian do obecnego wniosku w sprawie zasobów własnych.

 

Wady

 

o Metodologia oparta na czterech etapach jest nadal dość skomplikowana i wymaga przeprowadzenia złożonych obliczeń.

o Większe obciążenie Komisji czynnościami administracyjnymi.

o Zaproponowane uproszczenie metody obliczania może nie uwzględniać różnic między systemami podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich.

o Nowy podatek VAT w dalszym ciągu nie będzie stanowił zasobów własnych wpływających bezpośrednio do budżetu UE, będzie natomiast przechodził przez finanse krajowe.

 

 

Wnioski

 

Nowy projekt systemu zasobów własnych opartych na VAT UE stanowi niezaprzeczalnie ważne udoskonalenie obecnego systemu i ma poważne szanse, aby przekształcić się w stabilny i rzetelny system rzeczywistych zasobów własnych dla budżetu Unii. Zasoby własne oparte na VAT powinny być częścią ogólnej reformy systemu zasobów własnych, w wyniku której należałoby obniżyć łączny poziom wkładu państw członkowskich.

 

W związku z powyższym sprawozdawca popiera projekt Komisji dotyczący zniesienia obecnie obowiązującego systemu zasobów własnych opartych na VAT oraz stworzenia nowego systemu zasobów własnych opartych na VAT UE.

 

Sprawozdawca podkreśla również, że jednym z podstawowych kryteriów rzeczywistych zasobów własnych opartych na VAT powinno być ich bezpośrednie wpływanie do budżetu UE bez pośrednictwa krajowych administracji. Niestety ani istniejący system, ani wnioski Komisji nie przewidują takiego rozwiązania dla VAT. Jeżeli warunek ten nie może zostać spełniony w odniesieniu do najbliższych WRF na lata 2014–2020, sprawozdawca wzywa Komisję do rozważenia tego wariantu na kolejny okres, kiedy to należałoby przeprowadzić dalszą reformę systemu zasobów własnych, aby doprowadzić do całkowitego finansowania budżetu UE z zasobów własnych, o czym mowa w art. 311 TFUE.

 

Sprawozdawca podkreśla również, jaką wagę przykłada Parlament Europejski do reformy systemu zasobów własnych, łącznie z wnioskami w sprawie VAT. W swojej rezolucji w sprawie wieloletnich ram finansowych i zasobów własnych przyjętej podczas posiedzenia plenarnego w dniu 13 czerwca 2012 r. Parlament Europejski oświadcza, iż nie wyda zgody na następne rozporządzenie w sprawie WRF bez uzyskania wcześniejszego porozumienia politycznego w sprawie reformy systemu zasobów własnych.

 

 

 

 

 

 

PROCEDURA

Tytuł

Zasoby własne oparte na podatku od wartości dodanej

Odsyłacze

COM(2011)0737 – C7-0504/2011 – 2011/0333(CNS)

Data konsultacji z PE

12.12.2011

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

BUDG

15.12.2011

 

 

 

Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

CONT

15.12.2011

ECON

15.12.2011

JURI

15.12.2011

 

Opinie niewydane

      Data decyzji

CONT

6.12.2011

ECON

29.11.2011

JURI

19.12.2011

 

Sprawozdawca(y)

Data powołania

Jean-Luc Dehaene

5.12.2011

 

 

 

Data przyjęcia

10.10.2012

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

35

1

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Marta Andreasen, Reimer Böge, Zuzana Brzobohatá, Jean Louis Cottigny, Jean-Luc Dehaene, Göran Färm, José Manuel Fernandes, Eider Gardiazábal Rubial, Salvador Garriga Polledo, Jens Geier, Ingeborg Gräßle, Jutta Haug, Monika Hohlmeier, Sidonia Elżbieta Jędrzejewska, Anne E. Jensen, Ivailo Kalfin, Alain Lamassoure, Giovanni La Via, Jan Mulder, Juan Andrés Naranjo Escobar, Dominique Riquet, Potito Salatto, Alda Sousa, Helga Trüpel, Derek Vaughan, Angelika Werthmann

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Alexander Alvaro, Maria Da Graça Carvalho, Edit Herczog, Peter Jahr, Jürgen Klute, Paul Rübig, Georgios Stavrakakis, Nils Torvalds

Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Phil Bennion, Nikos Chrysogelos, Norbert Glante, Róża Gräfin von Thun und Hohenstein

Data złożenia

12.10.2012

 

 

[1] Dz.U. C 112 z 18.4.2012, s. 1.
[2] Dz.U. C 27 E z 31.1.2008, s. 214.
[3] Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0266
[4] Teksty przyjęte, P7_TA(2012)0245
[5] Teksty przyjęte, P7_TA(2012)XXXX.
[6] Opinia Komitetu Regionów w sprawie nowych wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020, przyjęta na 93. posiedzeniu plenarnym w dniach 14–15 grudnia 2011 r.Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie systemu zasobów własnych, przyjęta na posiedzeniu plenarnym w dniu 29 marca 2012 r.
[7] Zob. rezolucja Parlamentu z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie przyszłości zasobów własnych Unii Europejskiej (Dz.U. C 27 E z 31.1.2008, s. 214).
[8] COM(2011) 740.