Dokument z posiedzenia

 

A7-0393/2012

3.12.2012

***I

SPRAWOZDANIE

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) w odniesieniu do jego powiązania z rozporządzeniem Rady (UE) nr …/… powierzającym Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi

( COM(2012)0512 – C7‑0289/2012 – 2012/0244(COD) )

Komisja Gospodarcza i Monetarna

Sprawozdawca: Sven Giegold

 

PR_COD_1consamCom

 

 

Objaśnienie używanych znaków

  *  Procedura konsultacji

  ***  Procedura zgody

  ***I  Zwykła procedura ustawodawcza (pierwsze czytanie)

  ***II  Zwykła procedura ustawodawcza (drugie czytanie)

  ***III  Zwykła procedura ustawodawcza (trzecie czytanie)

 

(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu).

 

 

 

 

 

Poprawki do projektu aktu

W poprawkach Parlamentu zmiany do projektu aktu zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą. Oznakowanie zwykłą kursywą jest wskazówką dla służb technicznych dotyczącą propozycji korekty elementów projektu aktu w celu ustalenia tekstu końcowego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub pominiętych w danej wersji językowej). Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.

 

W poprawkach do aktów istniejących trzecia i czwarta linijka w nagłówku poprawki w projekcie aktu zawiera, odpowiednio, odniesienie do istniejącego aktu i postanowienia tego aktu, które ulega zmianie. Fragmenty przepisu aktu istniejącego, do którego Parlament wprowadza zmiany, a który nie został zmieniony w projekcie aktu, zaznacza się wytłuszczonym drukiem. Ewentualne skreślenia w obrębie takich fragmentów zaznaczane są w sposób następujący: [...].

 

 

 

SPIS TREŚCI

Strona

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO  5

OPINIA Komisji Budżetowej  27

OPINIA Komisji Spraw Konstytucyjnych  32

ANNEX  45

PROCEDURA  48

 

 

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) w odniesieniu do jego powiązania z rozporządzeniem Rady (UE) nr …/… powierzającym Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi

( COM(2012)0512 – C7‑0289/2012 – 2012/0244(COD) )

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2012)0512 ),

–  uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję Parlamentowi (C7‑0289/2012),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 15 listopada 2012 r.[1],

–  uwzględniając art. 55 Regulaminu,

–  uwzględniając pismo Komisji Prawnej,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinie Komisji Budżetowej i Komisji Spraw Konstytucyjnych ( A7-0393/2012 ),

1.  zatwierdza poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  podkreśla, że pkt 47 Porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami z dnia 17 maja 2006 r. powinien stosować się do rozszerzenia mandatu Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego; podkreśla, że jakakolwiek decyzja organu prawodawczego popierająca rozszerzenie mandatu pozostaje bez uszczerbku dla decyzji podjętych przez władzę budżetową w ramach rocznej procedury budżetowej;

3.  wzywa Komisję do przedstawienia kosztorysu w pełni uwzględniającego wyniki porozumienia ustawodawczego zawartego między Parlamentem Europejskim a Radą, aby sprostać wymogom Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego, służb Komisji i ewentualnie Europejskiego Banku Centralnego w zakresie budżetu i kadr;

4.  zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

5.  zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Poprawka    1

POPRAWKI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO[2]*

do wniosku Komisji

---------------------------------------------------------

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) w odniesieniu do jego powiązania z rozporządzeniem Rady (UE) nr …/… powierzającym Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi

 

 

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,

uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)  W dniu 29 czerwca 2012 r. szefowie państw lub rządów strefy euro wezwali Komisję do przedstawienia wniosków w sprawie ustanowienia jednolitego mechanizmu nadzorczego obejmującego Europejski Bank Centralny (EBC). W swoich konkluzjach z dnia 29 czerwca 2012 r. Rada Europejska wezwała przewodniczącego Rady Europejskiej do opracowania, w ścisłej współpracy z przewodniczącym Komisji, przewodniczącym Eurogrupy i prezesem EBC, konkretnego harmonogramu działań umożliwiającego urzeczywistnienie prawdziwej unii gospodarczej i walutowej, obejmującego konkretne propozycje zachowania jedności i integralności jednolitego rynku usług finansowych.▐

(1a)  Unia bankowa powinna koniecznie obejmować mechanizmy odpowiedzialności demokratycznej. Należy wziąć pod uwagę funkcję parlamentów narodowych.

(2)  Ustanowienie jednolitego mechanizmu nadzorczego jest pierwszym krokiem do utworzenia europejskiej unii bankowej, której podstawą będzie prawdziwy jednolity zbiór przepisów dotyczących usług finansowych, harmonizacja różnych krajowych systemów gwarantowania depozytów i wspólne europejskie ramy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

(2a)  Unia bankowa powinna opierać się na odpowiednich kontrolach, równowadze i mechanizmach rozliczeniowych między instytucjami politycznymi szczebla unijnego i krajowego a organami odpowiedzialnymi za nadzór na szczeblu unijnym i krajowym.

(2b)  Na poszczególnych etapach wprowadzania unii bankowej należy zadbać o odpowiednie uwzględnienie ewentualnych wzajemnych skutków ubocznych, jakie może mieć unia bankowa w strefie euro dla państw członkowskich, które nie należą do strefy euro. W tym celu należy podjąć odpowiednie środki zapobiegawcze, aby uniknąć ewentualnych zakłóceń na rynku wewnętrznym. Należy w szczególności wymagać od EBC, aby wykonywał powierzone mu zadania nadzorcze w sposób niedyskryminacyjny i zgodny z prawidłowym funkcjonowaniem rynku wewnętrznego.

(3)  W celu odpowiedniego zaangażowania EBC w ramach jednolitego mechanizmu nadzorczego rozporządzenie Rady (UE) nr …/… [rozporządzenie na podstawie art. 127 ust. 6] powierza EBC szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi w państwach członkowskich, których walutą jest euro. Inne państwa członkowskie mogą przystąpić w ścisłej współpracy z EBC. Zgodnie z tym rozporządzeniem EBC powinien koordynować stanowisko tych państw członkowskich dotyczące decyzji podejmowanych przez Radę Organów Nadzoru Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EUNB) wchodzących w zakres zadań EBC. Zaangażowane organy działają niezależnie oraz tylko i wyłącznie w interesie Unii Europejskiej.

(4)  Powierzenie EBC zadań nadzorczych w sektorze bankowym w odniesieniu do części państw członkowskich Unii nie powinno w żaden sposób zakłócać funkcjonowania rynku wewnętrznego w dziedzinie usług finansowych. Z tego powodu rola EUNB, jak również wszystkie jego obecne kompetencje i zadania powinny zostać zachowane: powinien on kontynuować prace nad jednolitym zbiorem przepisów mającym zastosowanie we wszystkich państwach członkowskich i zadbać o jego wdrożenie, jak również bardziej ujednolicić praktyki nadzorcze w całej Unii.

(4a)  W celu zapobieżenia niebezpieczeństwu rozdrobnienia praktyk nadzorczych na rynku wewnętrznym na skutek ustanowienia mechanizmu nadzorczego obejmującego jedynie niektóre państwa członkowskie kwestią podstawową jest dołączenie do jednolitego zbioru przepisów europejskiego podręcznika nadzoru, sporządzonego przez EUNB w porozumieniu z krajowymi organami nadzoru, w celu określenia praktyk o najwyższej jakości w Unii w odniesieniu do metodyki i procesów nadzoru, aby nie osłabiać najważniejszych zasad z Bazylei ani zasad unijnych. Podręcznik nie powinien ograniczać nadzoru uznaniowego, powinien też obejmować – w stosownych przypadkach i w granicach kompetencji EUNB – ochronę konsumentów i działania przeciwko praniu pieniędzy. Oprócz jasnych wytycznych dotyczących wdrażania prawodawstwa sektorowego, w tym standardów technicznych, w podręczniku należy określić wskaźniki i metodykę umożliwiające ocenę ryzyka i identyfikację wczesnych ostrzeżeń oraz kryteria dotyczące działań nadzorczych. Właściwe organy powinny stosować podręcznik w sposób ścisły, nie traktując go pobieżnie. Wszelkie rozbieżności w stosowanych przez nie praktykach należy uznać za istotny element w ocenie nadużyć lub naruszeń prawa Unii.

(4b)  Ostatnie doświadczenie zwróciło uwagę na konieczność dopilnowania, aby instytucje kredytowe w pełni stosowały się do wniosków o dostarczenie informacji kierowanych przez Europejski Urząd Nadzoru w odniesieniu do testów warunków skrajnych i innych zadań powierzonych mu na podstawie niniejszego rozporządzenia. Niezbędne jest zatem wzmocnienie przepisów dotyczących takich wniosków, usprawnienie związanych z nimi procesów, a w przypadku tworzenia przeszkód lub innej niezgodności z przepisami odnośne państwa członkowskie powinny udzielić EUNB takiej pomocy, jaka jest konieczna do uzyskania przez niego wnioskowanych informacji, w tym dostępu do miejsc prowadzenia działalności gospodarczej instytucji kredytowych lub innych osób prawnych posiadających odpowiednie informacje, takich jak osoby, którym instytucja kredytowa mogła zlecić wykonywanie funkcji na zasadzie outsourcingu.

(4c)  Należy zagwarantować funkcjonowanie jednolitego rynku i spójność UE. W związku z tym należy odpowiednio uwzględnić kwestię zarządzania i ustalenia dotyczące głosowania w EUNB, a także zagwarantować równe traktowanie państw członkowskich uczestniczących w jednolitym mechanizmie nadzorczym i innych państw członkowskich.

(4d)  Pamiętając, że EUNB, w którego pracach uczestniczą na równych prawach wszystkie państwa członkowskie, został utworzony w celu opracowania jednolitego zbioru przepisów oraz zagwarantowania spójności praktyk nadzorczych w obrębie UE oraz biorąc pod uwagę utworzenie jednolitego mechanizmu nadzorczego, w którym główną rolę odgrywa EBC, EUNB musi dysponować odpowiednimi instrumentami, które pozwolą mu na skuteczne wykonywanie powierzonych mu zadań dotyczących integralności jednolitego rynku w sektorze usług finansowych.

(4e)  W dziedzinach nieobjętych regulacyjnymi lub wykonawczymi standardami technicznymi Urząd powinien mieć uprawnienia do wydawania wytycznych i zaleceń w sprawie stosowania prawa Unii. W celu zapewnienia przejrzystości i w trosce o lepsze przestrzeganie tych wytycznych i zaleceń przez Radę Nadzorczą EBC oraz właściwe organy krajowe w Unii Europejskiej Urząd powinien mieć możliwość publikowania powodów podawanych przez organy nadzorcze jako wyjaśnienie niezastosowania się do tych wytycznych i zaleceń.

(4f)  W ramach uprawnień powierzonych mu na mocy niniejszego rozporządzenia EUNB doradza Radzie Nadzorczej EBC oraz wszelkim innym właściwym organom Unii Europejskiej w przypadku, gdy nakładają one uznaniowe wymogi ostrożnościowe przewidziane w akcie prawnym UE.

(5)  W związku z zadaniami nadzorczymi powierzonymi EBC na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr …/… [rozporządzenie na podstawie art. 127 ust. 6], EUNB powinien być w stanie wykonywać swoje zadania w odniesieniu do EBC w taki sam sposób jak w odniesieniu do innych właściwych organów.

(5a)  O mandacie EUNB do rozstrzygania sporów przy zaangażowaniu EBC w przypadkach dotyczących nadzoru ostrożnościowego można wywnioskować na podstawie faktu, że zarówno ustanowienie EUNB, jak i przekazanie EBC szczegółowych zadań nadzorczych miało miejsce za pośrednictwem prawodawstwa wtórnego.

(6)  Aby zapewnić odpowiednie uwzględnienie interesów wszystkich państw członkowskich oraz umożliwić prawidłowe funkcjonowanie EUNB w celu utrzymania i pogłębienia rynku wewnętrznego w dziedzinie usług finansowych, należy dostosować zasady głosowania w Radzie Organów Nadzoru▐.

(7)  Decyzje dotyczące naruszenia prawa Unii i rozstrzygania sporów powinny być rozpatrywane przez niezależny zespół złożony z posiadających prawo głosu członków Rady Organów Nadzoru, niebędących w sytuacji konfliktu interesów, oraz odpowiednio wykwalifikowanych ekspertów, wyznaczonych przez Radę Organów Nadzoru. Decyzje zaproponowane Radzie Organów Nadzoru przez zespół powinny być przyjmowane zwykłą większością głosów▐ członków z państw członkowskich uczestniczących w jednolitym mechanizmie nadzorczym i członków z państw członkowskich nieuczestniczących w tym mechanizmie. Ponadto w celu utrzymania niezbędnych zachęt do ściślejszej integracji państw członkowskich w ramach jednolitego ogólnounijnego mechanizmu nadzorczego w razie wystąpienia nieporozumień między właściwymi organami państwa pochodzenia i państwa przyjmującego należy utrzymać równowagę w procesie decyzyjnym, aby nie dopuścić do ograniczenia możliwości zastosowania ściślejszych norm ostrożnościowych przez państwo przyjmujące, zwłaszcza jeżeli podmiot w państwie przyjmującym ma znaczenie systemowe lub jest odpowiednio duży.

(8)  ▐ EUNB powinien opracować regulamin prac zespołu gwarantujący jego niezależność i obiektywizm.

(9)  Skład Zarządu powinien być wyważony i zapewniać odpowiednią reprezentację państw członkowskich uczestniczących w jednolitym mechanizmie nadzorczym, państw członkowskich, które podjęły ścisłą współpracę, oraz państw członkowskich nieuczestniczących w jednolitym mechanizmie nadzorczym.

(9a)  Prezesem Zarządu nie powinien być żaden z prezesów w ramach Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego.

(9b)  Wspólny przegląd rozporządzeń w sprawie EUNB, EUNUiPPE i EUNGiPW w 2014 r. powinien obejmować przegląd składu Zarządu oraz ocenę konieczności i możliwości utworzenia europejskiego organu ds. kontroli mechanizmu uporządkowanej likwidacji banków, obejmującego Fundusz Europejski.

(10)  Aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie EUNB i odpowiednią reprezentację wszystkich państw członkowskich, po upływie okresu dwóch lat od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i z uwzględnieniem nabytych doświadczeń oraz późniejszych wydarzeń należy dokonać przeglądu zasad głosowania, składu Zarządu oraz składu niezależnego zespołu.

(10a)  W przypadku łączenia się krajowe systemy gwarantowania depozytów powinny podlegać nadzorowi kolegium organów nadzoru zgodnie z art. 21.

(10b)  Urząd powinien działać z myślą o usprawnieniu funkcjonowania rynku wewnętrznego, zwłaszcza poprzez zapewnienie skutecznej regulacji i efektywnego nadzoru w UE. Urząd powinien chronić wartości publiczne, takie jak stabilność systemu finansowego, przejrzystość rynków i produktów finansowych, oraz chronić deponentów i inwestorów. Urząd powinien również zapobiegać arbitrażowi regulacyjnemu i gwarantować równe warunki prowadzenia działalności, a także wzmocnić międzynarodową koordynację w zakresie nadzoru z korzyścią dla gospodarki UE, w tym również dla instytucji kredytowych i konsumentów. Stosownie do podstawowej zasady równości państw członkowskich w świetle traktatów UE Urząd powinien szanować różnice w kulturze nadzoru, przyjęte przez właściwe organy. W związku z tym nie należy dyskryminować w sposób bezpośredni lub pośredni żadnych państw członkowskich ani grup państw członkowskich jako miejsca świadczenia usług finansowych czy to poprzez odniesienie do ich walut, czy też w inny sposób. Urząd powinien uwzględniać potrzebę właściwych organów w zakresie możliwości skutecznego dokonywania oceny w celu ustalenia właściwych działań, które należy podjąć w przypadku zaistnienia konkretnych okoliczności. Zadania Urzędu powinny także obejmować promowanie konwergencji nadzorczej i doradzanie instytucjom Unii w dziedzinie bankowości, płatności, przepisów w zakresie pieniądza elektronicznego i nadzoru nad nim oraz pokrewnych kwestii ładu korporacyjnego, audytów i sprawozdawczości finansowej.

(10c)  EUNB powinien dysponować odpowiednimi zasobami finansowymi i ludzkimi, aby właściwie wykonywać wszelkie dodatkowe zadania powierzone mu na mocy niniejszego rozporządzenia. W tym celu zadania te powinny zostać należycie uwzględnione w procedurze sporządzania, wykonania i kontroli jego budżetu, określonej w art. 63 i 64 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. Władza budżetowa powinna dopilnować przestrzegania najwyższych standardów skuteczności.

(11)  Ponieważ cele niniejszego rozporządzenia, mianowicie zagwarantowanie najwyższego poziomu skuteczności, spójności i rzetelności wdrażania regulacji ostrożnościowej i nadzoru ostrożnościowego we wszystkich państwach członkowskich, ochrona integralności, efektywności i prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego w dziedzinie usług finansowych oraz utrzymanie stabilności systemu finansowego, nie mogą zostać osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na skalę działania możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w wymienionym artykule niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest niezbędne do osiągnięcia tych celów.

(11a)  Skuteczny jednolity ogólnounijny mechanizm nadzorczy powinien obejmować nie tylko organ posiadający uprawnienia do kształtowania i zapewniania spójnego ogólnounijnego wdrażania jednolitego zbioru przepisów, lecz również zharmonizowanego wykonywania tych jednolitych przepisów przez właściwe organy. Chociaż działania EBC w ramach jednolitego mechanizmu nadzorczego mogą pełnić tę funkcję w przypadku niektórych państw członkowskich, nie jest to możliwe w przypadku wszystkich państw ze względu na przeszkody instytucjonalne dla zapewnienia równego traktowania uczestników nienależących do strefy euro oraz możliwość konfliktu między polityką pieniężną strefy euro a ogólnounijną polityką nadzoru. W związku z tym zharmonizowane stosowanie przepisów przez jeden organ nadzoru można zapewnić wyłącznie w inny sposób. Koniecznie należy zadbać o to, aby w przypadku konfliktu między polityką pieniężną strefy euro a ogólnounijną polityką nadzoru wymogi polityki pieniężnej strefy euro nie dotyczyły krajów spoza strefy euro, jeżeli byłoby to ze szkodą dla ich polityki pieniężnej. Analizy sytuacji konfliktowej nie może dokonywać jedynie EBC, lecz musi się nią zająć m.in. Europejska Rada ds. Ryzyka Systemowego (ERRS). Polityka pieniężna EBC musi być realizowana w sposób niezależny.

(11b)  Biorąc pod uwagę konieczność nadzorowania wysoce skomplikowanych i wzajemnie połączonych rynków i instytucji, w tym konglomeratów, co wymaga ścisłego i codziennego komunikowania się, ważne jest, by Rada Nadzorcza, EUNB i EUNUiPPE mieściły się we Frankfurcie nad Menem, gdzie ma swą siedzibę EBC,

PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) nr 1093/2010 wprowadza się następujące zmiany:

-1.  W art. 1 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Urząd działa w ramach uprawnień przyznanych niniejszym rozporządzeniem, rozporządzeniem Rady (UE) nr …/… [powierzającym EBC określone zadania] oraz w zakresie przepisów dyrektywy 2006/48/WE, dyrektywy 2006/49/WE, dyrektywy 2002/87/WE, rozporządzenia (WE) nr 1781/2006, dyrektywy 94/19/WE i w zakresie, w jakim akty te mają zastosowanie do instytucji kredytowych i finansowych oraz właściwych organów, które je nadzorują, w zakresie stosownych fragmentów dyrektywy 2005/60/WE, dyrektywy 2002/65/WE, dyrektywy 2007/64/WE i dyrektywy 2009/110/WE, w tym wszystkich dyrektyw, rozporządzeń i decyzji wydanych na podstawie tych aktów oraz wszelkich przyszłych prawnie wiążących aktów unijnych powierzających zadania Urzędowi.”

b) w ust. 5 dodaje się następującą literę po lit. b):

„ba) wzmocnienia integracji jednostki nadzorczej Europejskiego Banku Centralnego z Europejskim Systemem Nadzoru Finansowego;”

c) w ust. 5 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„W związku z powyższymi celami Urząd przyczynia się do spójnego, efektywnego i skutecznego stosowania aktów, o których mowa w ust. 2, wspiera konwergencję nadzorczą, przedstawia opinie Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji oraz prowadzi analizy ekonomiczne rynków, dążąc do osiągnięcia swoich celów.”

d) w ust. 5 akapit czwarty otrzymuje brzmienie:

„Wykonując swoje zadania, Urząd działa niezależnie, obiektywnie i w sposób niedyskryminujący, mając na względzie interesy całej Unii, oraz:

a) uwzględnia potrzebę właściwych organów w zakresie możliwości skutecznego dokonywania oceny w celu ustalenia właściwych działań, które należy podjąć w przypadku zaistnienia konkretnych okoliczności;

b) uwzględnia międzynarodowy charakter usług finansowych i potrzebę ciągłego dbania o konkurencyjność UE.”

-1a.  W art. 2 ust. 2 dodaje się następującą literę po lit. f):

„fa) Europejski Bank Centralny jako organ odpowiedzialny za nadzór ostrożnościowy w ramach jednolitego mechanizmu nadzorczego.”

-1b.  Art. 3 otrzymuje brzmienie:

Artykuł 3

„Odpowiedzialność organów

Urzędy wchodzące w skład Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. a)–d), a także EBC w odniesieniu do zadań powierzonych mu zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr …/… [rozporządzenie Rady na podstawie art. 127 ust. 6 TFUE] odpowiadają przed Parlamentem Europejskim i Radą.

W przypadku właściwych organów lub organów nadzoru, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. f), akapit pierwszy ma zastosowanie z zastrzeżeniem ich odpowiedzialności przed parlamentami narodowymi.

W przypadku Europejskiego Banku Centralnego ma to zastosowanie bez uszczerbku dla art. 130 TFUE i wyłącznie w sprawach związanych z zadaniami powierzonymi mu rozporządzeniem (UE) nr …/… [powierzającym EBC szczególne zadania].”

1.  W art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a) pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„(1) „instytucje finansowe” oznaczają „instytucje kredytowe" określone w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2006/48/WE, „firmy inwestycyjne” określone w art. 3 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2006/49/WE, „konglomeraty finansowe” określone w art. 2 ust. 14 dyrektywy 2002/87/WE oraz „systemy gwarantowania depozytów” oficjalnie uznane zgodnie z dyrektywą 94/19/EWG, jednak w odniesieniu do dyrektywy 2005/60/WE „instytucje finansowe” oznaczają instytucje kredytowe i instytucje finansowe określone w art. 3 ust. 1 i 2 tej dyrektywy;”

b) pkt 2 ppkt (i) otrzymuje brzmienie:

„(i) właściwe organy określone w dyrektywach 2006/48/WE i 2006/49/WE, w tym EBC w sprawach dotyczących zadań powierzonych mu na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr …/…*[rozporządzenie Rady na podstawie art. 127 ust. 6], w dyrektywie 2007/64/WE, i o których mowa w dyrektywie 2009/110/WE.”

1a. Art. 7 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 7

Siedziba

Siedziba Urzędu mieści się we Frankfurcie nad Menem.”

1b.  W art. 8 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Urząd ma następujące zadania:

a) ustanawiać wspólne standardy i praktyki regulacyjne i nadzorcze o wysokiej jakości, w szczególności przyczyniając się do opracowywania wytycznych, zaleceń i projektów regulacyjnych i wykonawczych standardów technicznych oraz innych decyzji opartych na aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2;

aa) zapewniać stosowanie jednolitego zbioru przepisów dotyczących nadzoru przez wszystkie organy nadzoru w odniesieniu do wszystkich instytucji finansowych w Unii;

ab) opracować i aktualizować w całej Unii – biorąc pod uwagę zmieniające się praktyki biznesowe i struktury rynkowe – jednolity podręcznik nadzoru zawierający podstawowe metody i procesy pozwalające na zidentyfikowanie i zmierzenie ryzyka bankowego;

b) egzekwować spójne stosowanie prawnie wiążących aktów unijnych, w szczególności poprzez ustanawianie wspólnej kultury nadzoru, zapewnianie spójnego, efektywnego i skutecznego stosowania aktów, o których mowa w art. 1 ust. 2, zapobieganie arbitrażowi regulacyjnemu, mediację i rozstrzyganie sporów między właściwymi organami, zapewnianie skutecznego i spójnego nadzoru nad instytucjami finansowymi, zapewnianie spójności działań kolegiów organów nadzoru oraz podejmowanie działań m.in. w sytuacjach nadzwyczajnych;

c) ułatwiać delegowanie zadań i kompetencji pomiędzy właściwymi organami;

d) ściśle współpracować z ERRS, w szczególności poprzez dostarczanie jej wszelkich informacji koniecznych do realizacji jej zadań oraz poprzez zapewnianie podejmowania odpowiednich działań następczych w związku z jej ostrzeżeniami i zaleceniami;

e) organizować i przeprowadzać analizy wzajemnych ocen właściwych organów, w tym wydając wytyczne i zalecenia oraz określając najlepsze praktyki w celu zwiększenia spójności wyników w zakresie nadzoru;

f) monitorować i oceniać zmiany na rynku podlegającym kompetencjom Urzędu, w tym, w stosownych przypadkach, tendencji w kredytowaniu w szczególności do gospodarstw domowych i MŚP;

g) przeprowadzać analizy ekonomiczne rynków w celu informowania o wykonywaniu zadań przez Urząd;

h) wzmacniać ochronę deponentów i inwestorów;

i) zapewniać konsekwentne i spójne funkcjonowanie kolegiów organów nadzoru, monitorowanie, ocenianie i mierzenie ryzyka systemowego, opracowywanie i koordynowanie planów naprawczych, zapewniać wysoki poziom ochrony deponentom i inwestorom w całej Unii oraz opracowywanie metod prowadzenia postępowania naprawczego wobec upadających instytucji finansowych, a także ocenianie zapotrzebowania na odpowiednie instrumenty finansujące zgodnie z art. 21–26;

j) wypełniać wszelkie inne szczegółowe zadania określone w niniejszym rozporządzeniu lub w innych aktach ustawodawczych;

k) publikować i regularnie aktualizować na stronie internetowej Urzędu informacje dotyczące obszaru jego działań, w szczególności w obrębie zakresu jego uprawnień, które to informacje odnoszą się do zarejestrowanych instytucji finansowych, aby zapewnić opinii publicznej łatwy dostęp do informacji;

ka) promować współpracę między właściwymi organami zaangażowanymi w rozwiązywanie kryzysów dotyczących instytucji transgranicznych, które mogą stwarzać ryzyko systemowe;

kb) stosując niniejsze rozporządzenie, uwzględniać charakter, skalę i złożoność działań instytucji oraz ryzyko związane z ich modelami biznesowymi, a także dbać o zachowanie pluralistycznego charakteru europejskiego sektora bankowego, a zwłaszcza o poszanowanie modelu biznesowego małych instytucji kredytowych.”

b) w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Wykonując uprawnienia, o których mowa w niniejszym ustępie, oraz podejmując się zadań wymienionych w ust. 1, Urząd należycie uwzględnia zasady lepszego stanowienia prawa, w tym również wyniki analizy kosztów i korzyści, którą przeprowadza się stosownie do wymogów niniejszego rozporządzenia.”

1c.  W art. 9 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Urząd powołuje stanowiącą jego integralną część komisję ds. innowacji finansowych, w skład której wchodzą wszystkie istotne właściwe organy nadzoru, w celu osiągnięcia skoordynowanego podejścia regulacyjnego i nadzorczego w stosunku do nowych lub innowacyjnych rodzajów działalności finansowej oraz udzielania porad, które Urząd przedstawia Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji.”

b) w ust. 5 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„5. W określonych przypadkach i na warunkach określonych w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2 lub – jeżeli wymaga tego sytuacja nadzwyczajna – zgodnie z warunkami określonymi w art. 18, Urząd może czasowo zakazać prowadzenia lub ograniczyć prowadzenie pewnych typów działalności finansowej nieobjętych zakresem kompetencji Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych, które zagrażają prawidłowemu funkcjonowaniu i integralności rynków finansowych lub stabilności całego systemu finansowego w Unii lub jego części.”

c) w ust. 5 akapit czwarty otrzymuje brzmienie:

„Urząd może również oceniać potrzebę zakazania lub ograniczenia pewnych typów działalności finansowej i w razie potrzeby poinformować Komisję i jednostkę nadzorczą Europejskiego Banku Centralnego, aby ułatwić przyjęcie wszelkich takich zakazów lub ograniczeń.”

1d. W art. 16 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W celu ustanowienia spójnych, efektywnych i skutecznych praktyk nadzorczych w ramach Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego oraz zapewnienia wspólnego, jednolitego i spójnego stosowania prawa Unii Urząd wydaje wytyczne i zalecenia skierowane do jednostki nadzorczej EBC i innych właściwych organów Unii Europejskiej lub instytucji finansowych.”

1e.  W art. 17 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Urząd może skierować do właściwego organu, którego to dotyczy, zalecenie określające działania konieczne do zapewnienia przestrzegania prawa Unii. Zalecenie takie określa termin, w którym organ musi się do niego zastosować. Z wyjątkiem pilnych przypadków termin ten upływa nie wcześniej niż 10 dni od otrzymania zalecenia przez właściwy organ.

W terminie, o którym mowa w akapicie pierwszym, właściwy organ informuje Urząd o działaniach, jakie podjął lub zamierza podjąć, aby zapewnić przestrzeganie prawa Unii.”

b) w ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„4. W przypadku gdy właściwy organ nie zapewnił przestrzegania prawa Unii w terminie, o którym mowa w ust. 3, Komisja może, po uzyskaniu informacji od Urzędu lub z własnej inicjatywy, wydać formalną opinię nakładającą na właściwy organ obowiązek podjęcia działań niezbędnych do przestrzegania prawa Unii. Formalna opinia Komisji uwzględnia zalecenie Urzędu.”

2.  W art. 18 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W przypadku niekorzystnego rozwoju sytuacji, który może poważnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu rynków finansowych i ich integralności lub stabilności całego systemu finansowego w Unii lub jego części, Urząd aktywnie ułatwia i w razie potrzeby koordynuje wszelkie działania podejmowane przez odpowiednie właściwe organy nadzoru.

Aby umożliwić Urzędowi takie ułatwianie i koordynowanie działań, Urząd jest dokładnie informowany o wszelkich istotnych zmianach; jest również zapraszany do udziału▐ we wszelkich stosownych spotkaniach organizowanych przez odpowiednie krajowe właściwe organy nadzoru.”

aa) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. W porozumieniu z ERRS, a w stosownych przypadkach z europejskimi urzędami nadzoru Rada lub Komisja, na wniosek Urzędu, jednostki nadzorczej EBC lub ERRS, lub z własnej inicjatywy, może przyjąć skierowaną do Urzędu decyzję stwierdzającą istnienie sytuacji nadzwyczajnej na użytek niniejszego rozporządzenia. We współpracy z Komisją Rada dokonuje przeglądu tej decyzji w odpowiednich odstępach czasu, a co najmniej raz na miesiąc. Jeżeli decyzja ta nie zostanie przedłużona z końcem okresu jednego miesiąca, automatycznie traci ona moc. Rada i Komisja mogą w każdej chwili ogłosić, że sytuacja nadzwyczajna już nie występuje.

W przypadku gdy ERRS lub Urząd uznają, że sytuacja nadzwyczajna może wystąpić, wydają poufne zalecenie skierowane do Rady i Komisji i przedstawiają jej ocenę sytuacji. Rada i Komisja oceniają wówczas, czy należy zwołać posiedzenie. W trakcie tej procedury gwarantuje się zachowanie należytej poufności.

Jeżeli Rada lub Komisja ogłosi wystąpienie sytuacji nadzwyczajnej, niezwłocznie informuje o tym należycie Parlament Europejski.”

ab) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W przypadku przyjęcia przez Radę i Komisję decyzji na mocy ust. 2 i w wyjątkowych okolicznościach, kiedy konieczne jest podjęcie skoordynowanych działań organów krajowych w celu przeciwdziałania niekorzystnemu rozwojowi sytuacji, który może poważnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu rynków finansowych i ich integralności lub stabilności całego systemu finansowego w Unii lub jego części, Urząd może przyjąć indywidualne decyzje zobowiązujące właściwe organy do podjęcia niezbędnych działań zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 1 ust. 2, w celu zaradzenia takiemu rozwojowi sytuacji przez zapewnienie spełniania przez instytucje finansowe i właściwe organy wymogów ustanowionych w tych przepisach.”

b) po ust. 3 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a.  Jeśli Urząd zażąda od właściwego organu podjęcia niezbędnych działań lub zaniechania danego działania zgodnie z ust. 3, organ ten stosuje się do tego żądania lub najpóźniej w terminie 48 godzin przedstawia Urzędowi odpowiednie uzasadnienie przyczyn niezastosowania się do niego. Uzasadnienie to przedstawia się niezwłocznie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie z myślą o większej przejrzystości procesu podejmowania decyzji.”

ba) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Nie naruszając uprawnień Komisji na mocy art. 258 TFUE, w przypadku gdy właściwy organ nie stosuje się do decyzji Urzędu, o której mowa w ust. 3 i 3a, w terminie określonym w tej decyzji, jeżeli odnośne wymogi przewidziane w aktach ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, w tym regulacyjne i wykonawcze standardy techniczne przyjęte zgodnie z tymi aktami, mają bezpośrednie zastosowanie do instytucji finansowych, Urząd może przyjąć decyzję indywidualną skierowaną do danej instytucji finansowej, zobowiązując ją do podjęcia działania niezbędnego do wypełnienia jej obowiązków wynikających z tych przepisów, w tym do zaniechania określonych praktyk. Ma to zastosowanie wyłącznie w sytuacjach, gdy właściwy organ nie stosuje aktów ustawodawczych, o których mowa w art. 1 ust. 2, w tym regulacyjnych i wykonawczych standardów technicznych przyjętych zgodnie z tymi aktami, lub gdy stosuje te akty w sposób, który wydaje się wyraźnym naruszeniem tych aktów, oraz w przypadkach gdy pilne podjęcie środków zaradczych jest konieczne, aby przywrócić prawidłowe funkcjonowanie i integralność rynków finansowych lub stabilność całego systemu finansowego w Unii lub jego części.”

3.  Art. 19 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1. Nie naruszając uprawnień określonych w art. 17, w przypadku gdy właściwy organ nie zgadza się z procedurą, podjętym działaniem lub zaniechaniem działania przez inny właściwy organ w przypadkach określonych w aktach, o których mowa w art. 1 ust. 2, na wniosek co najmniej jednego właściwego organu, którego to dotyczy, Urząd udziela tym organom wsparcia, tak aby osiągnęły porozumienie zgodnie z procedurą określoną w ust. 2-4 niniejszego artykułu.”

3a.  Po art. 20 dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 20a

Konwergencja drugiego filaru

Urząd dokłada starań, by przegląd nadzorczy i proces oceny (drugi filar), w oparciu o które właściwe organy określają wyższe wymogi w zakresie środków własnych zgodnie z dyrektywą .../... UE [CRD4], były na tyle zbliżone, ile to konieczne, aby zagwarantować mocne standardy nadzorcze w Unii.”

3b.  W art. 21 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Urząd zapewnia promowanie i monitorowanie efektywnego, skutecznego i spójnego funkcjonowania kolegiów organów nadzoru, o których mowa w dyrektywie 2006/48/WE, a także wspiera spójność stosowania prawa Unii w kolegiach organów nadzoru. W celu zbliżenia najlepszych praktyk nadzoru, Urząd wspiera wspólne plany nadzorcze i wspólne kontrole, a personel Urzędu może uczestniczyć w działaniach kolegiów organów nadzoru, w tym w kontrolach w siedzibach, prowadzonych wspólnie przez co najmniej dwa właściwe organy.”

b) w ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„2. Urząd może z własnej inicjatywy przyjąć wiodącą rolę w kolegiach organów nadzoru dla instytucji transgranicznych w całej Unii, z uwzględnieniem ryzyka systemowego generowanego przez instytucje finansowe, o którym mowa w art. 23.”

3c.  W art. 22 po ust. 1 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a. Co najmniej raz w roku Urząd prowadza ogólnounijny test warunków skrajnych zgodnie z art. 32 oraz zapewnia właściwe ujawnienie wyników dotyczących poszczególnych uczestniczących instytucji finansowych.”

3d.  W art. 25 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Urząd zapewnia opracowanie i aktualizację skutecznych i spójnych planów naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dla wszystkich instytucji finansowych. W odpowiednich i przewidzianych w przepisach UE przypadkach Urząd wspiera również opracowanie procedur mających zastosowanie w sytuacjach nadzwyczajnych oraz środków zapobiegawczych służących zminimalizowaniu systemowych skutków wszelkich przypadków upadłości.”

3e.  W art. 26 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Urząd przyczynia się do umocnienia europejskiego systemu obejmującego systemy gwarantowania depozytów, działając w ramach uprawnień przyznanych mu w niniejszym rozporządzeniu w celu zapewnienia prawidłowego stosowania dyrektywy 94/19/WE dla zagwarantowania odpowiedniego finansowania wszystkich systemów gwarantowania depozytów ze składek instytucji finansowych, w tym instytucji finansowych utworzonych i przyjmujących depozyty w Unii, ale mających siedzibę poza terytorium Unii, jak określono w dyrektywie 94/19/WE, oraz w celu zapewnienia wysokiego poziomu ochrony wszystkim deponentom w zharmonizowany sposób w całej Unii, nie naruszając ochronnej stabilizacyjnej roli wzajemnych systemów gwarancyjnych, pod warunkiem że są one zgodne z przepisami Unii.”

3f.  W art. 27 ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„2. Urząd ocenia konieczność stworzenia systemu spójnych, solidnych i wiarygodnych mechanizmów finansowania obejmujących odpowiednie instrumenty finansowe powiązane z pakietem skoordynowanych krajowych lub międzynarodowych systemów zarządzania w sytuacjach kryzysowych.”

3g.  W art. 29 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 lit. b) i c) otrzymują następujące brzmienie:

„b) promowanie skutecznej dwustronnej i wielostronnej wymiany informacji pomiędzy właściwymi organami;

c) przyczynianie się do opracowania wysokiej jakości jednolitych standardów nadzorczych, w tym w norm publikacji i sprawozdawczości;

b) w ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W tym celu Urząd wydaje europejski podręcznik nadzoru służący określeniu najwyższej jakości praktyk w odniesieniu do metodyki i procesów nadzoru.”

3h.  W art. 30 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Na podstawie wzajemnej oceny Urząd może wydawać wytyczne i zalecenia zgodnie z art. 16. Zgodnie z art. 16 ust. 3 właściwe organy dokładają starań, aby przestrzegać tych wytycznych i zaleceń. Przy opracowywaniu projektów regulacyjnych lub wykonawczych standardów technicznych zgodnie z art. 10-15 Urząd uwzględnia wynik wzajemnej oceny oraz wszelkie inne informacje uzyskane podczas wykonywania zadań w celu zapewnienia zbieżności standardów i praktyk o najwyższej jakości.”

b) po ust. 3 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„3a. Urząd kieruje opinię do Komisji, jeżeli wzajemna ocena lub jakiekolwiek inne informacje uzyskane podczas wykonywania jego zadań wykazują, że do zapewnienia pełnej harmonizacji definicji i przepisów ostrożnościowych niezbędna jest inicjatywa ustawodawcza. Opinię przyjmuje Rada Organów Nadzoru.”

3i.  W art. 31 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Urząd wspiera skoordynowaną reakcję Unii, między innymi poprzez:

a) koordynowanie wymiany informacji między właściwymi organami;

b) określanie zakresu i sprawdzanie wiarygodności informacji, które powinny być udostępnione wszystkim zainteresowanym właściwym organom;

c) nie naruszając przepisów art. 19, prowadzenie mediacji między właściwymi organami;

d) niezwłoczne powiadamianie ERRS, Rady i Komisji o wszelkich potencjalnych sytuacjach nadzwyczajnych;

e) podejmowanie wszelkich odpowiednich działań w przypadku rozwoju sytuacji, który może zagrozić funkcjonowaniu rynków finansowych, celem koordynacji niezbędnych działań;

f) gromadzenie informacji otrzymanych od właściwych organów zgodnie z art. 21 i 35 będących wynikiem wypełniania przez instytucje ich prawnych obowiązków z zakresu sprawozdawczości. Urząd dzieli się tymi informacjami z pozostałymi zainteresowanym właściwymi organami;

fa) w razie konieczności tworzenie podkomitetów Rady Organów Nadzoru;

fb) wydanie jednolitego europejskiego podręcznika nadzoru.”

3j.  W art. 32 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Urząd inicjuje i koordynuje, we współpracy z ERRS, ogólnounijne oceny odporności instytucji finansowych na niekorzystne zmiany na rynku. W tym celu Urząd opracowuje:

a) wspólną metodykę oceny wpływu scenariuszy gospodarczych na sytuację finansową instytucji;

b) wspólne podejścia w zakresie informowania o wynikach tych ocen odporności instytucji finansowych;

c) wspólną metodykę oceny wpływu poszczególnych produktów lub procesów dystrybucji na daną instytucję; oraz

ca) we współpracy z właściwymi organami, wspólną metodykę wyceny aktywów niezbędną do przeprowadzania testów warunków skrajnych.”

b) po ust. 3 dodaje się ustępy w brzmieniu:

„3a. W celu przeprowadzenia ogólnounijnej oceny ryzyka opisanej w niniejszym artykule Urząd może zwrócić się o wszystkie potrzebne informacje bezpośrednio do instytucji finansowych. Podczas oceny Urząd może bezpośrednio współpracować z instytucjami finansowymi, bezpośrednio zwracać się do nich o informacje oraz wymagać przeprowadzenia przez właściwe organy szczegółowych przeglądów, w tym w ramach kontroli w siedzibach przewidujących również uczestnictwo Urzędu, w celu zapewnienia porównywalności i wiarygodności metod, praktyk i wyników. Instytucje finansowe i właściwe organy stosują się do żądań Urzędu.”

„3b. Na wniosek Urzędu właściwe organy nakazują instytucjom finansowym poddanie się niezależnej kontroli zewnętrznej w zakresie informacji, o których mowa w ust. 3a, zgodnie z konkretnymi kryteriami określonymi przez Urząd.”

4.  Art. 35 otrzymuje brzmienie:

"1. Na wniosek Urzędu właściwe organy przekazują Urzędowi w określonym formacie wszelkie informacje niezbędne do wykonywania obowiązków nałożonych na Urząd na mocy niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że posiadają one na mocy odpowiednich przepisów dostęp do odpowiednich informacji ▌. Informacje te muszą być dokładne, kompletne, aktualne i muszą one stanowić jedną całość.

2. Urząd może również zwrócić się o przekazywanie informacji w regularnych odstępach czasu i w określonych formatach lub w porównywalnych formatach zatwierdzonych przez Urząd. W miarę możliwości we wnioskach tych wykorzystuje się wspólne formaty sprawozdawcze.

3. Na podstawie należycie uzasadnionego wniosku właściwego organu Urząd przekazuje mu wszelkie informacje niezbędne to tego, aby właściwy organ mógł wypełniać swoje obowiązki, zgodnie z obowiązkiem zachowania tajemnicy służbowej określonym w prawodawstwie sektorowym i w art. 70.

4. Zanim Urząd zwróci się z wnioskiem o informacje zgodnie z niniejszym artykułem oraz w celu uniknięcia powielania obowiązków sprawozdawczych, Urząd uwzględnia wszelkie istniejące statystyki wytworzone i rozpowszechnione przez europejski system statystyczny i Europejski System Banków Centralnych.

5. W przypadku gdy informacje nie są dostępne lub nie są terminowo udostępniane przez właściwe organy, Urząd może wystąpić z wnioskiem do innych organów nadzoru, ministerstwa właściwego w sprawach finansów, o ile dysponuje ono informacjami ostrożnościowymi, krajowego banku centralnego lub urzędu statystycznego zainteresowanego państwa członkowskiego.

6. W przypadku gdy informacje nie są dostępne lub nie nadchodzą w terminie, Urząd może – za pomocą zwykłego wniosku lub w drodze decyzji – zwrócić się o informacje do:

- stosownych instytucji finansowych,

- finansowych spółek holdingowych lub oddziałów odnośnych instytucji finansowych,

- nieregulowanych podmiotów operacyjnych w grupie lub konglomeracie finansowym, istotnych dla działalności finansowej odnośnych instytucji finansowych,

- osób uczestniczących w działalności odnośnych instytucji finansowych,

– audytorów, agencji ratingowych, infrastruktur finansowych oraz wszelkich innych osób trzecich, które świadczyły usługi lub którym instytucje finansowe zleciły pełnienie funkcji operacyjnych lub prowadzenie działalności operacyjnej.

Adresaci takiego wniosku udzielają Urzędowi jasnych, dokładnych i pełnych informacji szybko i bez zbędnej zwłoki.

Urząd informuje zainteresowane właściwe organy o wnioskach wystosowanych zgodnie z niniejszym ustępem i z ust. 5.

Na wniosek Urzędu właściwe organy wspierają Urząd w gromadzeniu informacji.

7. Urząd może wykorzystywać informacje poufne otrzymane na mocy niniejszego artykułu wyłącznie na potrzeby wykonywania obowiązków powierzonych Urzędowi na mocy niniejszego rozporządzenia.

7a. W celu otrzymania informacji niezbędnych do wykonywania powierzonych mu zadań Urząd może przeprowadzać wszelkie niezbędne dochodzenia wobec osób, o których mowa w ust. 6. W tym celu Urząd może wymagać przedłożenia dokumentów, badać księgi i zapisy, uzyskiwać kopie tych ksiąg i zapisów oraz uzyskiwać wyjaśnienia w formie pisemnej lub ustnej. Jeżeli adresaci wniosku o informacje skierowanego na mocy niniejszego artykułu utrudniają prowadzenie dochodzenia, państwo członkowskie, w którym znajdują się przedmiotowe lokale lub osoby, udziela niezbędnej pomocy, w tym zapewnia Urzędowi dostęp do lokali stanowiących miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.”

4a.  W art. 36 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 4 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli Urząd nie podejmuje działań w związku z zaleceniem, informuje ERRS, Parlament Europejski, Radę i Komisję o przyczynach takiego postępowania.”

b) w ust. 5 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

Właściwy organ należycie uwzględnia poglądy Rady Organów Nadzoru, informując Radę i ERRS zgodnie z art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1092/2010. Jeżeli właściwy organ informuje Radę i ERRS w ten sposób, informuje również Komisję.”

4b.  W art. 37 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Bankowa Grupa Interesariuszy zbiera się z własnej inicjatywy każdorazowo, gdy zostanie to uznane za konieczne, lecz co najmniej cztery razy w roku.”

b) w ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„4. Urząd udziela Bankowej Grupie Interesariuszy wszystkich niezbędnych informacji, z zastrzeżeniem zachowania tajemnicy służbowej, zgodnie z art. 70, oraz zapewnia jej odpowiednią pomoc w zakresie sekretariatu. Dla członków Bankowej Grupy Interesariuszy reprezentujących organizacje typu non profit – z wyjątkiem przedstawicieli z branży – zapewnia się odpowiedni zwrot kosztów. Zwrot kosztów jest co najmniej równy stawkom zwrotu kosztów przysługującego urzędnikom zgodnie z załącznikiem V sekcja 2 regulaminu pracowniczego urzędników Wspólnot Europejskich. Bankowa Grupa Interesariuszy może utworzyć grupy robocze do spraw technicznych. Kadencja członków Bankowej Grupy Interesariuszy wynosi dwa i pół roku, po tym okresie wybierani są nowi członkowie.”

4c.  W art. 38 po ust. 5 dodaje się ustępy w brzmieniu:

„5a. Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do państw członkowskich, które podlegają rozporządzeniu (UE) nr …/… [powierzającemu EBC szczególne zadania].

5b. Jeżeli Rada odwoła decyzję Urzędu, Urząd może wnieść sprawę do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.”

4d.  W art. 39 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Przed podjęciem decyzji przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, Urząd w miarę możliwości informuje każdego wskazanego adresata danej decyzji o zamiarze jej podjęcia, wyznaczając termin, w którym adresat może wyrazić opinię w tej sprawie, w pełni uwzględniając jej pilny charakter, złożoność i potencjalne skutki. Ma to odpowiednio zastosowanie do zaleceń, o których mowa w art. 17 ust. 3.”

4e.  W art. 40 ust. 1 lit. d) otrzymuje brzmienie:

„d) przedstawiciel Europejskiego Banku Centralnego reprezentujący bank w zakresie działań innych niż działania powierzone mu na mocy rozporządzenia (UE) nr .../... powierzającego EBC szczególne zadania], któremu nie przysługuje prawo głosu;”

5.  W art. 41 wprowadza się następujące zmiany:

a) po ust. 1 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a. Do celów art. 17 Rada Organów Nadzoru powołuje niezależny zespół składający się z przewodniczącego i sześciu innych członków niebędących przedstawicielami właściwego organu, któremu zarzuca się naruszenie prawa Unii, i niemających interesu w sprawie ani nieposiadających bezpośrednich związków z danym właściwym organem.

Każdemu członkowi zespołu przysługuje jeden głos.

Decyzje zespołu są podejmowane wówczas gdy przynajmniej 5 jego członków zagłosuje za przyjęciem decyzji.”

b) ust. 2, 3 i 4 otrzymują brzmienie:

„2. Do celów art. ▌19, aby ułatwić spójne, sprawiedliwe i bezstronne rozstrzygniecie sporu, Rada Organów Nadzoru powołuje niezależny zespół, w skład którego wchodzą: przewodniczący, dwaj odpowiednio wykwalifikowani eksperci i co najmniej dwaj jej członkowie, którzy nie są przedstawicielami właściwych organów będących stroną sporu i nie mają żadnego interesu w konflikcie ani bezpośrednich związków z zainteresowanymi właściwymi organami.

Jeżeli Europejski Bank Centralny, jako właściwy organ, i państwo członkowskie, które nie jest uczestniczącym państwem członkowskim zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr …/… [powierzającym EBC szczególne zadania] ani nie nawiązało ścisłej współpracy z Europejskim Bankiem Centralnym zgodnie z tym rozporządzeniem, podlegają procedurze rozstrzygania sporów zgodnie z art. 19, co najmniej jeden członek niezależnego zespołu pochodzi z nieuczestniczącego państwa członkowskiego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../... [powierzającym EBC szczególne zadania], które nie prowadzi bliskiej współpracy z EBC zgodnie z tym rozporządzeniem.”

3. Członkowie zespołów działają niezależnie i obiektywnie zgodnie z art. 42 i nie znajdują się w sytuacji konfliktu interesów. . Zespoły proponują decyzję do ostatecznego przyjęcia przez Radę Organów Nadzoru, zgodnie z procedurą określoną w art. 44 ust. 1 akapit trzeci.

4. Rada Organów Nadzoru przyjmuje regulamin prac zespołów, o których mowa w ust. 2, w tym przepisy wdrażające wymóg określony w akapicie drugim tego ustępu.”

▐

7.  Artykuł 44 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Decyzje Rady Organów Nadzoru podejmowane są zwykłą większością głosów jej członków. Każdy członek ma jeden głos.

W odniesieniu do aktów określonych w art. 10-16 oraz środków i decyzji podejmowanych na mocy art. 9 ust. 5 akapit trzeci oraz przepisów rozdziału VI i na zasadzie odstępstwa od przepisów akapitu pierwszego niniejszego ustępu Rada Organów Nadzoru podejmuje decyzje kwalifikowaną większością głosów swoich członków, jak określono w art. 16 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej oraz w art. 3 Protokołu (nr 36) w sprawie postanowień przejściowych. Jeżeli co najmniej pięć państw członkowskich nie uczestniczy w mechanizmie nadzorczym EBC zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../... [powierzającym EBC szczególne zadania], taka większość kwalifikowana musi obejmować co najmniej połowę państw członkowskich uczestniczących w tym mechanizmie EBC, a także co najmniej połowę państw członkowskich nieuczestniczących w mechanizmie nadzorczym EBC. W żadnym przypadku ewentualna mniejszość blokująca nie może się składać jedynie z trzech lub mniejszej liczby właściwych organów.

Jeśli chodzi o decyzje zgodnie z art. 17 i 19 i w drodze odstępstwa od akapitu pierwszego tego ustępu, decyzję zaproponowaną przez zespół uznaje się za przyjętą, o ile nie zostanie ona odrzucona zwykłą większością głosów jego członków. Jeżeli co najmniej pięć państw członkowskich nie uczestniczy w mechanizmie nadzorczym EBC zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../... [powierzającym EBC szczególne zadania], taka zwykła większość głosów musi obejmować co najmniej połowę państw członkowskich uczestniczących w tym mechanizmie EBC, a także co najmniej połowę państw członkowskich nie uczestniczących w mechanizmie nadzorczym EBC. W żadnym przypadku ewentualna mniejszość blokująca nie może się składać jedynie z trzech lub mniejszej liczby właściwych organów.

Członek rady będący przewodniczącym właściwego organu państwa członkowskiego podlegającego decyzji zespołu nie ma prawa głosu.

▐

Jeśli chodzi o skład zespołu zgodnie z art. 41 ust. 2, Rada Organów Nadzoru dąży do uzyskania konsensusu. W przypadku braku konsensusu decyzje Rady Organów Nadzoru są podejmowane głosami większości trzech czwartych członków. Każdy członek ma jeden głos.”

8.  W art. 45 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„1. Zarząd składa się z przewodniczącego i sześciu innych członków wyznaczonych przez Parlament Europejski po wysłuchaniu kandydatów zgłoszonych przez Radę, wyłonionych spośród osób o uznanym wieloletnim doświadczeniu zawodowym w sprawach finansowych. Lista kandydatów jest sporządzona z uwzględnieniem równowagi płci i jest wystarczająco zróżnicowana pod względem doświadczenia i równowagi pochodzenia geograficznego.”

b) w ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Kadencja członków wybranych przez Radę Organów Nadzoru wynosi dwa i pół roku. Kadencja może zostać odnowiona jednokrotnie. Skład Zarządu jest wystarczająco zróżnicowany pod względem doświadczenia, równowagi płci i pochodzenia geograficznego oraz odzwierciedla całą Unię. W skład Zarządu wchodzi co najmniej dwóch przedstawicieli z państw członkowskich, które nie są państwami uczestniczącymi zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../... [powierzającym EBC szczególne zadania] ani nie zdecydowały się na możliwość udziału w systemie EBC zgodnie z tym rozporządzeniem. Należy włączyć jednego dodatkowego przedstawiciela z tych państw członkowskich, jeżeli liczba nieuczestniczących państw członkowskich zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr .../... [powierzającym EBC szczególne zadania], które nie zdecydowały się też na możliwość udziału w systemie nadzoru EBC, wynosi mniej niż pięć. Kadencje zachodzą na siebie i mają zastosowanie odpowiednie ustalenia dotyczące rotacji.”

8a.  W art. 48 po ust. 2 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„2a. W sytuacjach nadzwyczajnych Rada Organów Nadzoru może postanowić o przekazaniu niektórych określonych uprawnień decyzyjnych przewodniczącemu. Zasady dotyczące przekazywania i odwoływania tych uprawnień określa regulamin przyjęty przez Radę Organów Nadzoru.”

8b.  Po art. 53 dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 53a

Przewodniczący i dyrektor wykonawczy podają do wiadomości publicznej informacje o odbytych spotkaniach i przyjętych zaproszeniach. Wydatki są jawnie rejestrowane zgodnie z regulaminem pracowniczym Komisji Europejskiej.”

8c.  Artykuł 60 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Komisja Odwoławcza może potwierdzić decyzję podjętą przez właściwy organ Urzędu lub przekazać sprawę do rozstrzygnięcia właściwemu organowi Urzędu. Organ ten potwierdza decyzję Komisji Odwoławczej i przyjmuje zmienioną decyzję w danej sprawie lub Urząd wnosi sprawę do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.”

8d.  W art. 63 skreśla się ust. 7.

8e.  Artykuł 81 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. W odniesieniu do kwestii bezpośredniego nadzoru nad instytucjami lub infrastrukturami o zasięgu ogólnoeuropejskim i z uwzględnieniem zmian rynkowych, stabilności rynku wewnętrznego oraz spójności całej Unii, Komisja sporządza roczne sprawozdanie z oceny w sprawie Urzędu pełniącego obowiązki nadzorcze w tej dziedzinie. W sprawozdaniu tym określa się, czy art. 114 TFUE, będący podstawą prawną niniejszego rozporządzenia powołującego Urząd, jest właściwy w przypadku jakiejkolwiek zmiany jego roli w przyszłości.”

8f.  Po art. 81 dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 81a

Przegląd wpływu jednolitego mechanizmu nadzorczego na oddziały i filie

Urząd ściśle nadzoruje wpływ jednolitego mechanizmu nadzorczego na oddziały i filie banków oraz składa Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji sprawozdania z wszelkich tendencji zmian. Sprawozdanie to przekazywane jest również właściwym organom.”

Artykuł 2

Nie naruszając przepisów art. 81 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, do dnia 1 stycznia 2016 r. Komisja opublikuje sprawozdanie dotyczące stosowania przepisów niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do:

a)  adekwatności zasad głosowania;

b)  składu Zarządu; ▐

c)  składu niezależnego zespołu przygotowującego decyzje do celów art. 17 i 19 oraz

ca)  relacji między EUNB i jednolitym mechanizmem nadzorczym.

Sprawozdanie będzie uwzględniać w szczególności wszelkie wydarzenia w szeregu państw członkowskich, których walutą jest euro lub których właściwe organy nawiązały ścisłą współpracę zgodnie z art. 6 rozporządzenia …/… i będzie zawierać analizę, czy w świetle tych wydarzeń konieczne są dalsze dostosowania tych przepisów w celu dopilnowania, by decyzje EUNB były podejmowane w interesie utrzymania i wzmocnienia rynku wewnętrznego usług finansowych.

Sprawozdanie przekazuje się Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Komisja przedstawia wnioski związane ze sprawozdaniem, obejmujące między innymi wszelkie ewentualnie wymagane zmiany Traktatu.

 

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

 

Sporządzono w Brukseli dnia […] r.

 

 

W imieniu Parlamentu Europejskiego        W imieniu Rady

Przewodniczący              Przewodniczący

7.11.2012

OPINIA Komisji Budżetowej

dla Komisji Gospodarczej i Monetarnej

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) w odniesieniu do jego powiązania z rozporządzeniem Rady (UE) nr …/… powierzającym Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi

( COM(2012)0512 – C7‑0289/2012 – 2012/0244(COD) )

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Jutta Haug

 

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Kiedy w 2008 r. Europę opanował kryzys finansowy, istniało 27 różnych systemów regulacji sektora bankowego, z których wszystkie były oparte na krajowych przepisach i krajowych mechanizmach ratunkowych. Choć istniały pewne formy koordynacji europejskiej, dotyczyły one wymiany informacji i raczej nieformalnych procedur współpracy. To okazało się niewystarczające, by zareagować na kryzys sektora finansowego, jakiego w ostatnich latach doświadczyła Unia. Podjęto już pierwsze kroki w celu zaradzenia tym problemom, polegające zarówno na wprowadzeniu bardziej rygorystycznych przepisów dotyczących usług finansowych, jak i na ustanowieniu nowych agencji nadzoru finansowego, a wśród nich Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.

 

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego został ustanowiony w 2011 r., a za cel wyznaczono mu przyczynienie się do koordynacji prac krajowych organów regulacyjnych oraz dopilnowanie spójnego stosowania przepisów UE. Tym niemniej obecny nadzór bankowy pozostaje przede wszystkim w rękach krajowych organów regulacyjnych. Ponadto EUNB fachowo doradza instytucjom UE, przeprowadzał test warunków skrajnych dla banków i nadzorował obecny proces dokapitalizowania banków UE.

 

Mimo że agencje nadzoru finansowego znajdują się nadal w początkowej fazie rozwoju i jeszcze nie osiągnęły maksimum potencjału, na szczycie Rady Europejskiej w czerwcu zwrócono się o dodatkowe środki na rzecz wzmocnienia nadzoru bankowego, które Komisja Europejska przedstawiła we wrześniu. Rada Europejska i Komisja idą zatem w końcu drogą wyznaczoną przez Parlament, który apelował o ponadnarodowy nadzór bankowy od 2002 r.

 

Proponowana unia bankowa zmieni sposób, w jaki będą nadzorowane banki w strefie euro, dzięki ustanowieniu jednolitego mechanizmu nadzorczego, który powinien powstać w ramach Europejskiego Banku Centralnego.

 

Popierając jednolity mechanizm nadzorczy dla strefy euro, sprawozdawczyni podkreśla potrzebę dalszego wzmocnienia Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego jednocześnie z zadbaniem o jego właściwe funkcjonowanie z myślą o pogłębieniu rynku wewnętrznego w dziedzinie usług finansowych oraz w celu uniknięcia podziału na członków strefy euro i na te państwa, które do niej nie należą, jeśli chodzi o mające zastosowanie przepisy dotyczące sektora finansowego.

 

Aby Europejski Urząd Nadzoru Bankowego był w pełni funkcjonalny również w ramach nowej unii bankowej, która z pewnością zwiększy także jego obciążenie pracą, trzeba mu zapewnić wystarczające zasoby budżetowe i kadrowe.

 

W szerszym kontekście wszystkich wniosków Komisji dotyczących unii bankowej sprawozdawczyni jest zdania, że część budżetu EBC przewidziana na jego nowe funkcje w zakresie nadzoru powinna być ustalana przez władzę budżetową tj. przez Parlament i Radę, gdyż zadania te nie są powiązane z głównym zadaniem EBC polegającym na prowadzeniu niezależnej polityki monetarnej. A przecież postanowienia traktatu stanowiące, iż budżet EBC nie jest częścią budżetu Unii, były pomyślane w celu zapewnienia niezależności EBC na potrzeby jego polityki monetarnej. Nowe funkcje odnoszące się do rynku wewnętrznego powinny być zatem traktowane z perspektywy budżetowej jako część budżetu Unii, a decyzje o nich – podejmowane we właściwy sposób.

 

POPRAWKI

Komisja Budżetowa zwraca się do Komisji Gospodarczej i Monetarnej, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o włączenie do swojego sprawozdania następujących poprawek:

 

Poprawka    1

Projekt rezolucji ustawodawczej

Ustęp 1 a (nowy)

 

Projekt rezolucji ustawodawczej

Poprawka

 

1a. podkreśla, że pkt 47 Porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami1 z dnia 17 maja 2006 r. powinien stosować się do rozszerzenia mandatu Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego; podkreśla, że jakakolwiek decyzja organu prawodawczego popierająca rozszerzenie mandatu pozostaje bez uszczerbku dla decyzji podjętych przez władzę budżetową w ramach rocznej procedury budżetowej;

 

_______________

 

1 Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.

 

Poprawka    2

Projekt rezolucji ustawodawczej

Ustęp 1 b (nowy)

 

Projekt rezolucji ustawodawczej

Poprawka

 

1b. wzywa Komisję do przedstawienia kosztorysu w pełni uwzględniającego wyniki porozumienia ustawodawczego zawartego między Parlamentem Europejskim a Radą, aby sprostać wymogom Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego, służb Komisji i ewentualnie Europejskiego Banku Centralnego w zakresie budżetu i kadr;

 

Poprawka    3

Projekt rezolucji ustawodawczej

Ustęp 1 c (nowy)

 

Projekt rezolucji ustawodawczej

Poprawka

 

1c. przypomina państwu przyjmującemu o podpisanym w dniu 19 lipca 2012 r. wspólnym oświadczeniu Parlamentu Europejskiego, Rady UE i Komisji Europejskiej w sprawie zdecentralizowanych agencji wraz z załącznikiem, a zwłaszcza o pkt 8 i 9 wspólnego oświadczenia;

 

Poprawka    4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 10 a preambuły (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(10a) EUNB powinien dysponować odpowiednimi zasobami finansowymi i ludzkimi, aby właściwie wykonywać wszelkie dodatkowe zadania powierzone mu na mocy niniejszego rozporządzenia. W tym celu zadania te powinny zostać należycie uwzględnione w procedurze sporządzania, wykonania i kontroli jego budżetu, określonej w art. 63 i 64 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010. Władza budżetowa powinna dopilnować przestrzegania najwyższych standardów skuteczności.

 

 

 

PROCEDURA

Tytuł

Zmiana rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) w odniesieniu do jego powiązania z rozporządzeniem Rady (UE) nr .../... powierzającym Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi

 

Odsyłacze

COM(2012)0512 – C7-0289/2012 – 2012/0244(COD)

Komisja przedmiotowo właściwa

Data ogłoszenia na posiedzeniu

ECON

22.10.2012

 

 

 

Opinia wydana przez

Data ogłoszenia na posiedzeniu

BUDG

22.10.2012

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

Data powołania

Jutta Haug

26.9.2012

Data przyjęcia

6.11.2012

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

27

2

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Marta Andreasen, Francesca Balzani, Reimer Böge, Jean Louis Cottigny, Jean-Luc Dehaene, Göran Färm, Eider Gardiazábal Rubial, Salvador Garriga Polledo, Lucas Hartong, Jutta Haug, Sidonia Elżbieta Jędrzejewska, Ivailo Kalfin, Sergej Kozlík, Jan Kozłowski, Alain Lamassoure, Giovanni La Via, Claudio Morganti, Jan Mulder, Juan Andrés Naranjo Escobar, Dominique Riquet, Alda Sousa, Helga Trüpel, Derek Vaughan, Angelika Werthmann

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

François Alfonsi, Alexander Alvaro, Peter Jahr, Georgios Stavrakakis, Nils Torvalds

Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Jens Nilsson

 

 

 

27.11.2012

OPINIA Komisji Spraw Konstytucyjnych

dla Komisji Gospodarczej i Monetarnej

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) w odniesieniu do jego powiązania z rozporządzeniem Rady (UE) nr .../... powierzającym Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi

( COM(2012)0512 – C7‑0289/2012 – 2012/0244(COD) )

Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Paulo Rangel

 

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2012 r. Komisja przyjęła pakiet wniosków w sprawie ustanowienia jednolitego mechanizmu nadzorczego zawierający:

·wniosek dotyczący rozporządzenia Rady powierzającego Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (wniosek w sprawie jednolitego mechanizmu nadzorczego); oraz

·wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) w odniesieniu do jego powiązania z rozporządzeniem Rady (UE) nr .../... powierzającym Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (wniosek w sprawie EUNB).

Przedmiotem niniejszej opinii jest wniosek w sprawie EUNB mający na celu dostosowanie istniejącego rozporządzenia 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EUNB) do zmienionych ram nadzoru bankowego.

Liczba i zakres poprawek, które miałby zostać wprowadzone do rozporządzenia 1093/2010, zależy jednak od konkretnego kształtu jednolitego mechanizmu nadzorczego i od roli, jaką w ramach tego mechanizmu powinien pełnić EUNB.

Dlatego należy rozpatrzeć jednocześnie dwa powyższe wnioski, a ponadto istotne jest, aby przedstawić ogólne perspektywy tego pakietu ustawodawczego dla nadzoru bankowego.

Jednolity mechanizm nadzorczy i rola EUNB

W obliczu trwającego kryzysu finansowego i gospodarczego wzrosła potrzeba rozwoju Unii Europejskiej i zacieśniania jej integracji gospodarczej i politycznej.

W procesie dążenia do rzeczywistej unii gospodarczej i walutowej za niezbędne uważa się ustanowienie zintegrowanych ram finansowych – tzw. europejskiej unii bankowej – w celu zagwarantowania stabilności systemu finansowego, przywrócenia wiarygodności sektora i propagowania dobrej kondycji instytucji kredytowych.

Jednym z kluczowych elementów unii bankowej jest utworzenie jednolitego mechanizmu nadzorczego, którym zarządzał będzie Europejski Bank Centralny i który obejmie strefę euro, pozostając przy tym otwartym dla państw członkowskich spoza strefy euro. Powierzenie zadań nadzorczych EBC nastąpi na podstawie art. 126 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, na mocy którego Rada – jednomyślnie na wniosek Komisji i po konsultacjach z Parlamentem Europejskim i Europejskim Bankiem Centralnym – „może powierzyć Europejskiemu Bankowi Centralnemu specyficzne zadania dotyczące polityk w dziedzinie nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i innymi instytucjami finansowymi, z wyjątkiem instytucji ubezpieczeniowych”.

Istnieje kilka powodów, dla których EBC powinien zostać uznany za instytucję odpowiedzialną za nadzór bankowy. Pomijając fakt, że zadania nadzorcze mogą zostać powierzone EBC na mocy art. 127 ust. 6 TFUE, przekonani jesteśmy, że zaangażowanie EBC – biorąc pod uwagę jego wysoce specjalistyczną wiedzę z dziedziny stabilności finansowej – przyczyni się do poprawienia wiarygodności i efektywności zintegrowanego mechanizmu nadzorczego. Ponieważ jednak w większości krajów członkowskich banki centralne odpowiedzialne są za nadzór bankowy, należy wykorzystać tę możliwość do umocnienia roli EBC jako rzeczywistego banku centralnego, aby w dalszej perspektywie zadbać o silniejszą unię gospodarczą i walutową. Ponadto, w porównaniu z propozycją utworzenia w przyszłości nowego europejskiego organu odpowiedzialnego za nadzór bankowy, zaletą tego rozwiązania jest to, że nie komplikowałoby ono bardziej struktury instytucjonalnej UE.

Pomimo tego, ustanowienie jednolitego mechanizmu nadzorczego pod auspicjami Europejskiego Banku Centralnego podnosi kilka kwestii konstytucyjnych, odnoszących się w szczególności do sytuacji krajów członkowskich, które wprawdzie jeszcze nie wprowadziły euro, ale chciałyby uczestniczyć w unii bankowej.

Po pierwsze – ponieważ art. 139 TFUE wyłącza państwa członkowskie objęte derogacją spod stosowania art. 132 TFUE – wydaje się, że jakikolwiek akt przyjęty przez EBC, w tym zalecenia i opinie, może mieć zastosowanie jedynie do krajów członkowskich strefy euro, w związku z czym niejasne jest, czy udział państw członkowskich spoza strefy euro jest całkowicie zgodny z Traktatem. Uwzględniając powyższe, art. 6 wniosku w sprawie jednolitego mechanizmu nadzorczego stanowi, że państwa członkowskie spoza strefy euro będą mogły nawiązać z EBC bliską współpracę w zakresie nadzoru, jeżeli spełnią określone warunki. Zgodnie z tymi warunkami państwa członkowskie muszą się zobowiązać do zagwarantowania, że ich właściwe organy krajowe będą przestrzegać wszelkich wymaganych przez EBC aktów związanych z instytucjami kredytowymi i je wdrażać oraz, że państwa te będą przyjmować przepisy prawa krajowego celem zapewnienia obowiązku przyjmowania przez właściwy organ krajowy tego państwa wszelkich środków wymaganych przez EBC w odniesieniu do instytucji kredytowych. Stosowanie się do aktów przyjętych przez EBC jest w związku z tym dobrowolne, co w pełni zgadza się z postanowieniami Traktatu.

Druga kwestia związana jest z uwzględnieniem krajów członkowskich spoza strefy euro, które decydują się na udział w procesie decyzyjnym.

W tym względzie należy zauważyć, że wniosek dotyczący jednolitego mechanizmu nadzorczego przewiduje uczestnictwo przedstawicieli tych państw członkowskich w czynnościach rady nadzorczej, utworzonej na mocy rozporządzenia w celu planowania i wykonywania zadań EBC w dziedzinie nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi. Warunki, na których uczestniczą oni w działaniach rady nadzorczej ustalane są na podstawie decyzji ustanawiającej bliską współpracę i powinny one „umożliwiać jak największe zaangażowanie tych przedstawicieli, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających ze statutów ESBC i EBC, zwłaszcza w odniesieniu do integralności jej procesu decyzyjnego” (punkt preambuły 29).

Jednak zgodnie z obowiązującymi Traktatami rada nadzorcza może zostać stworzona jedynie jako organ uprawniony do przygotowywania decyzji, a nie do ostatecznego decydowania w sprawie nadzoru bankowego. Rada Prezesów Europejskiego Banku Centralnego powinna w dalszym ciągu posiadać największą odpowiedzialność za jego decyzje, a jej skład nie może być zmieniany mocą prawa wtórnego w celu włączenia prezesów krajowych banków centralnych państw członkowskich spoza strefy euro.

Aby pokonać te ograniczenia, w perspektywie średnioterminowej konieczna będzie zmiana Traktatu. Takie zmiany Traktatu mogłyby obejmować, co następuje:

·wprowadzenie do Statutu ESBC nowego przepisu ustanawiającego radę nadzorczą organem decyzyjnym w sprawach nadzoru bankowego; or

·zmiana art. 283 TFUE i art. 10 ust. 1 Statutu mająca na celu utworzenie specjalnego składu Rady Prezesów, w którym reprezentowane byłby państwa członkowskie spoza strefy euro – zmiana mająca zastosowanie do wykonywania uprawnień przyznanych na mocy art. 127 ust. 6 TFUE, zgodnie z tym, co dotyczy funkcjonowania ECOFIN i Eurogrupy.

Do czasu wprowadzenia tych zmian i jako rozwiązanie tymczasowe państwa członkowskie spoza strefy euro powinny otrzymać pełne i równe prawa udziału w radzie nadzorczej, w tym prawa do głosowania. Dlatego należy również zwiększyć kompetencje rady nadzorczej w możliwie najszerszym zakresie, na przykład dzięki zobowiązaniu Rady Prezesów do uzasadniania odstępstw od wniosków ustawodawczych i projektów decyzji przygotowanych przez radę nadzorczą.

Ponadto, w celu zachowania integralności jednolitego rynku finansowego, zarówno rola EUNB, jak i wszystkie jego obecne kompetencje i zadania powinny zostać zachowane. Powinien on kontynuować prace nad jednolitym zbiorem przepisów mających zastosowanie do wszystkich państw członkowskich i zadbać o jego wdrożenie, jak również zapewnić większą spójności praktyk nadzorczych w całej Unii. Do zadań EBC powinno należeć również przygotowywanie jednolitego podręcznika nadzoru uzupełniającego jednolity zbiór przepisów UE i gwarantującego spójność nadzoru bankowego. W tym celu istotne jest, aby zagwarantować, że proces decyzyjny EUNB pozostanie zrównoważony, a także ustanowić EBC organem właściwym odpowiadającym organom właściwym państw członkowskich spoza strefy euro. Ponieważ niemożliwe jest przyznanie równych praw w decyzjach nadzorczych EBC państwom członkowskim spoza strefy euro, które chcą uczestniczyć w jednolitym mechanizmie nadzorczym, usunięcie przepisu dotyczącego tzw. zasady „przestrzegaj lub wyjaśnij” można rozważyć jako rozwiązanie średnioterminowe (do czasu rozwiązania problemu w drodze zmiany Traktatu), które zapewni bardziej wyrównaną pozycję tych państw.

Z perspektywy prawa konstytucyjnego należy odpowiednio uregulować również kwestie dotyczące wyraźnego rozdziału pomiędzy polityką walutową i funkcjami nadzorczymi EBC oraz te dotyczące demokratycznej odpowiedzialności nowego jednolitego nadzoru.

POPRAWKI

Komisja Spraw Konstytucyjnych zwraca się do Komisji Gospodarczej i Monetarnej, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o naniesienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:

Poprawka    1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 2 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(2) Ustanowienie jednolitego mechanizmu nadzorczego jest pierwszym krokiem do utworzenia europejskiej unii bankowej, której podstawą będzie prawdziwy jednolity zbiór przepisów dotyczących usług finansowych, i obejmującą również wspólny system gwarantowania depozytów oraz ramy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

(2) Po przyjęciu Porozumienia ustanawiającego Europejski Mechanizm Stabilności ustanowienie jednolitego mechanizmu nadzorczego ma kluczowe znaczenie dla przerwania błędnego koła między bankami a rządami i dla umożliwienia bezpośredniego dokapitalizowywania banków. Jest to również pierwszy krok do utworzenia europejskiej unii bankowej, której podstawą na szczeblu UE będzie prawdziwy jednolity zbiór przepisów dotyczących usług finansowych, którym to przepisom powinny towarzyszyć wspólne mechanizmy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków oraz gwarantowania depozytów konsumentów.

 

Poprawka    2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 3 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(3) W celu ustanowienia jednolitego mechanizmu nadzorczego rozporządzenie Rady (UE) nr .../... [rozporządzenie na podstawie art. 127 ust. 6] powierza EBC szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi w państwach członkowskich, których walutą jest euro. Inne państwa członkowskie mogą przystąpić w ścisłej współpracy z EBC. Zgodnie z tym rozporządzeniem EBC koordynuje i przedstawia stanowisko tych państw członkowskich dotyczące decyzji podejmowanych przez Radę Organów Nadzoru Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EUNB) wchodzących w zakres zadań EBC.

(3) W celu ustanowienia jednolitego mechanizmu nadzorczego rozporządzenie Rady (UE) nr .../... [rozporządzenie na podstawie art. 127 ust. 6] powierza EBC szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi w państwach członkowskich, których walutą jest euro. Inne państwa członkowskie mogą przystąpić w ścisłej współpracy z EBC. Zgodnie z tym rozporządzeniem EBC koordynuje stanowisko tych państw członkowskich dotyczące decyzji podejmowanych przez Radę Organów Nadzoru Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EUNB) wchodzących w zakres zadań EBC oraz w przypadku, gdy te państwa członkowskie są bezpośrednio zaangażowane w daną sprawę.

 

 

Poprawka    3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 4 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(4) Powierzenie EBC zadań nadzorczych w sektorze bankowym w odniesieniu do części państw członkowskich Unii nie powinno w żaden sposób zakłócać funkcjonowania rynku wewnętrznego w dziedzinie usług finansowych. Niezbędne jest zatem zapewnienie prawidłowego funkcjonowania EUNB po powierzeniu wspomnianych zadań.

(4) Powierzenie EBC zadań nadzorczych w sektorze bankowym w odniesieniu do części państw członkowskich Unii nie powinno w żaden sposób zakłócać funkcjonowania rynku wewnętrznego w dziedzinie usług finansowych. Z tego powodu rola EUNB, jak również wszystkie jego obecne kompetencje i zadania powinny zostać zachowane: powinien on kontynuować prace nad jednolitym zbiorem przepisów mającym zastosowanie we wszystkich państwach członkowskich i zadbać o jego wdrożenie, jak również bardziej ujednolicić praktyki nadzorcze w całej Unii.

 

Poprawka    4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 4 a preambuły (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(4a) W celu zagwarantowania spójności praktyk nadzorczych w całej Unii EUNB powinien również opracować jednolity podręcznik nadzoru uzupełniający jednolity zbiór przepisów Unii.

 

 

Poprawka    5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 4 a preambuły (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(4a) Pamiętając, że EUNB, w którego pracach uczestniczą na równych prawach wszystkie państwa członkowskie, został utworzony w celu opracowania jednolitego zbioru przepisów oraz zagwarantowania spójności praktyk nadzorczych w obrębie Unii oraz biorąc pod uwagę utworzenie jednolitego mechanizmu nadzorczego, w którym główną rolę odgrywa EBC, EUNB musi dysponować odpowiednimi instrumentami, które pozwolą mu na skuteczne wykonywanie powierzonych mu zadań dotyczących integralności jednolitego rynku w sektorze usług finansowych.

 

 

Poprawka    6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 5 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(5) W związku z zadaniami nadzorczymi powierzonymi EBC na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr .../... [rozporządzenie na podstawie art. 127 ust. 6], EUNB powinien być w stanie wykonywać swoje zadania również w odniesieniu do EBC. Aby utrzymać skuteczność istniejących mechanizmów rozstrzygania sporów i podejmowania działań w sytuacjach nadzwyczajnych, należy określić specjalną procedurę. W szczególności jeśli EBC nie zastosuje się do działania EUNB w celu rozstrzygnięcia sporu lub zaradzenia sytuacji nadzwyczajnej, jest zobowiązany do wyjaśnienia przyczyn. W takim przypadku, kiedy na podstawie wymogów określonych w mających bezpośrednie zastosowanie przepisach UE EUNB może przyjąć indywidualną decyzję skierowaną do odnośnej instytucji finansowej, powinien to uczynić.

(5) W związku z zadaniami nadzorczymi powierzonymi EBC na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr …/… [rozporządzenie na podstawie art. 127 ust. 6], EUNB powinien być w stanie wykonywać swoje zadania w również w odniesieniu do EBC w taki sam sposób, jak w odniesieniu do innych właściwych organów.

 

Poprawka    7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Punkt 6 preambuły

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

(6) Aby zapewnić odpowiednie uwzględnienie interesów wszystkich państw członkowskich oraz umożliwić prawidłowe funkcjonowanie EUNB w celu utrzymania i pogłębienia rynku wewnętrznego w dziedzinie usług finansowych, należy dostosować zasady głosowania w Radzie Organów Nadzoru, w szczególności te dotyczące decyzji podejmowanych przez EUNB zwykłą większością głosów.

(6) Aby zapewnić odpowiednie uwzględnienie interesów wszystkich państw członkowskich oraz umożliwić prawidłowe funkcjonowanie EUNB w celu utrzymania i pogłębienia rynku wewnętrznego w dziedzinie usług finansowych, istotne jest zagwarantowanie sprawiedliwej reprezentacji wszystkich państw członkowskich w procesie decyzyjnym EUNB. Należy dostosować zasady głosowania w Radzie Organów Nadzoru, w szczególności te dotyczące decyzji podejmowanych przez EUNB zwykłą większością głosów.

 

Poprawka    8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt -1 (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

-1. Art. 3 otrzymuje brzmienie:

 

„Odpowiedzialność organów

 

Organy, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. a)–d), a także EBC podczas wykonywania zadań nadzorczych powierzonych na mocy rozporządzenia Rady (UE) nr .../... [rozporządzenie Rady na podstawie art. 127 ust. 6 TFUE] odpowiadają przed Parlamentem Europejskim i Radą.”.

 

 

Poprawka    9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 1 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

1a. W art. 8 ust. 2 dodaje się lit. k) w brzmieniu:

 

"k) opracowanie i rozwijanie – przy uwzględnieniu zmieniających się praktyk biznesowych i struktur rynkowych – jednolitego podręcznika nadzoru obowiązującego w całej Unii i zawierającego podstawy metodyki określania i pomiaru ryzyka banków, ramy oceny polityki banków w zakresie ograniczania tego ryzyka oraz kryteria określania ewentualnych działań zaradczych.”

 

 

 

Poprawka    10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 2 – litera a a) (nowa)

Rozporządzenie (UE) nr 1093/2010

Artykuł 18 – ustęp 3

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

aa) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

 

„3. W przypadku przyjęcia przez Radę decyzji na mocy ust. 2 i w wyjątkowych okolicznościach, kiedy niezbędne są skoordynowane działania właściwych organów krajowych w związku z niekorzystnym rozwojem sytuacji, który może poważnie zagrozić prawidłowemu funkcjonowaniu rynków finansowych i ich integralności lub stabilności całego systemu finansowego w Unii lub jego części, Urząd może przyjąć indywidualne decyzje zobowiązujące właściwe organy do podjęcia niezbędnych działań zgodnie z przepisami, o których mowa w art. 1 ust. 2, w celu zaradzenia takiemu rozwojowi sytuacji przez zapewnienie spełniania przez instytucje finansowe i właściwe organy wymogów ustanowionych w tych przepisach.”

 

Poprawka    11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 2 – litera b)

Rozporządzenie (UE) nr 1093/2010

Artykuł 18 – ustęp 3 a

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

b) po ust. 3 dodaje się ustęp w brzmieniu:

skreślony

„3a. Jeśli Urząd zażąda od EBC jako właściwego organu podjęcia niezbędnych działań zgodnie z ust. 3, EBC stosuje się do tego żądania lub najpóźniej w terminie 48 godzin przedstawia Urzędowi odpowiednie uzasadnienie przyczyn niezastosowania się do niego.”.

 

 

Poprawka    12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 2 a (nowy)

Rozporządzenie (UE) nr 1093/2010

Artykuł 19 – ustęp 1

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

(2a) W art. 19 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

 

„1. Bez uszczerbku dla uprawnień określonych w art. 17, w przypadku gdy właściwy organ nie zgadza się ze sposobem zastosowania przepisów proceduralnych, podjętymi działaniami lub niepodjęciem działań przez inny właściwy organ [...] w przypadkach określonych w aktach, o których mowa w art. 1 ust. 2, Urząd – na wniosek co najmniej jednego właściwego organu, którego to dotyczy – może podjąć działania mające na celu umożliwienie tym organom wypracowania porozumienia zgodnie z procedurą określoną w ust. 2–4 niniejszego artykułu.

 

W przypadkach określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 ust. 2, i gdy na podstawie obiektywnych kryteriów można stwierdzić, że istnieje różnica zdań między różnymi właściwymi organami [...], Urząd może – z własnej inicjatywy – podjąć działania mające na celu umożliwienie tym organom wypracowania porozumienia zgodnie z procedurą określoną w ust. 2–4.”

 

Poprawka    13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 3

Rozporządzenie (UE) nr 1093/2010

Artykuł 19 - ustęp 3 a

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

3. W art. 19 po ust. 3 dodaje się ustęp w brzmieniu:

skreślony

„3a. Jeśli Urząd zażąda od EBC jako właściwego organu podjęcia określonych działań lub powstrzymania się od działań zgodnie z ust. 3, EBC stosuje się do tego żądania lub w terminie dziesięciu dni roboczych od otrzymania żądania przedstawia Urzędowi odpowiednie uzasadnienie przyczyn niezastosowania się do niego.”.

 

 

Poprawka    14

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – ustęp 1 – punkt 3 a (nowy)

 

Tekst proponowany przez Komisję

Poprawka

 

3a. W art. 27 ust. 2 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

 

„2. Urząd bierze udział w opracowaniu wspólnych mechanizmów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków, łącznie z europejskim urzędem uprawnionym do uruchamiania środków z europejskiego mechanizmu ochronnego.”

 

 

 

PROCEDURA

Tytuł

Zmiana rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) w zakresie jego powiązania z rozporządzeniem (UE) nr.../... Rady powierzającym Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi

Odsyłacze

COM(2012)0512 – C7-0289/2012 – 2012/0244(COD)

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

ECON

22.10.2012

 

 

 

Opinia wydana przez

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

AFCO

22.10.2012

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

       Data powołania

Paulo Rangel

19.11.2012

Rozpatrzenie w komisji

9.10.2012

19.11.2012

26.11.2012

 

Data przyjęcia

27.11.2012

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

20

1

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Andrew Henry William Brons, Andrew Duff, Ashley Fox, Roberto Gualtieri, Enrique Guerrero Salom, Gerald Häfner, Stanimir Ilchev, Constance Le Grip, Paulo Rangel, Algirdas Saudargas, József Szájer, Indrek Tarand, Rafał Trzaskowski, Manfred Weber, Luis Yáñez-Barnuevo García

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Elmar Brok, Sylvie Guillaume, Helmut Scholz, György Schöpflin, Rainer Wieland

Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Alexander Mirsky, Ramon Tremosa i Balcells

 

 

 

ANNEX

ref. D(2012)57330

 

 

Ms Sharon Bowles

Chair

Committee on Economic and Monetary Affairs

BRUSSELS

 

 

 

Subject:  Proposal for a regulation of the Council conferring specific tasks on the European Central Bank concerning policies relating to the prudential supervision of credit institutions ( COM(2012)0511 - 2012/0242(CNS) )

and

Proposal for a regulation of the European Parliament and of the Council amending Regulation (EU) No 1093/2010 establishing a European Supervisory Authority (European Banking Authority) as regards its interaction with Council Regulation (EU) No…/… conferring specific tasks on the European Central Bank concerning policies relating to the prudential supervision of credit institutions ( COM(2012)0512 - 2012/0244(COD) )

 

 

Dear Chair,

 

On account of the tight schedule in your Committee, and following a proposal by the JURI rapporteur, Mr Sergio Cofferati, the Committee on Legal Affairs decided at its meeting of 10 October 2012 to issue an opinion to your Committee on the above proposals in letter form in order to draw attention to some of the key aspects of the Commission's proposals concerning new specific tasks of the European Central Bank relating to the supervision of credit institutions, and the modified tasks of the European Banking Authority as regards its interaction with the new functions of the European Central Bank.

 

The present opinion in letter form was drafted by Mr Sergio Cofferati and was adopted (unanimously by the Committee with 00 votes in favour and no abstentions[3]) on 6 November 2012.

 

The Committee on Legal Affairs calls on the Committee on Economic and Monetary Affairs, as the Committee responsible, to pay particular attention to the following points when drawing up its report on the Commission proposals:

 

·The Legal Basis

Following a cursory examination, the rapporteur is satisfied with the choice of the legal basis. Regarding the Proposal for a regulation of the Council conferring specific tasks on the European Central Bank concerning policies relating to the prudential supervision of credit institutions, Article 127 TFEU was chosen as legal basis. It defines the legislative procedure for conferring "specific tasks upon the European Central Bank concerning policies relating to the prudential supervision of credit institutions and other financial institutions with the exception of insurance undertakings"; the Proposal for a regulation of the European Parliament and of the Council amending Regulation (EU) No 1093/2010 establishing a European Supervisory Authority (European Banking Authority) is based on Article 114 TFEU, since it amends Regulation (EU) No 1093/2010 which was adopted under that same legal basis.

 

·The Single Supervisory Mechanism (SSM)

The Commission assigns the role of head of the Single Supervisory Mechanism to the ECB. However, clarification is required concerning the nature of the relationship between the ECB and national supervisors. In particular, the role of national supervisors in micro-supervision in their respective Member States should be defined in greater detail. A mechanism for the resolution of internal disputes between the European supervisory authority and the national supervisor should be established.

 

·Geographical Scope of the Proposals

It is important to encourage those Member States whose currency is not the Euro to join the new SSM with the same duties and rights as those Member States whose currency is the Euro. In that regard, it is necessary to move beyond mere 'association status', derived from a close cooperation with the ECB, and to allow for 'full membership' for Member States whose currency is not the Euro and who wish to join the SSM and the Banking Union framework.

 

·The Practical Scope of the Proposals

The Regulation should clearly identify the tasks to be carried out by the ECB and those to be carried out by the national supervisors. It must be highlighted that, the Commission is proposing that, to be effective, the SSM should ensure universal coverage, and that the ECB should be ultimately responsible for all aspects of the supervision of all banks. A system must be established which would allow for differentiation of the tasks of the ECB and of the national supervisors on the basis of the risk profile and market impact of the banks in question. This could take into account factors such as cross-border activities, structure and governance, business model and interconnectivity as well as the relative size and dimension of an institution to a market.

 

·Governance

Given its new role as Supervisory Authority, the governance of the ECB needs to be clarified. The ECB´s decision-making and administrative procedures relating to its monetary tasks must be clearly separated from those procedures relating to its new supervisory tasks. The membership of the Supervisory Board should reflect, faithfully and in a balanced manner, both those Member States whose currency is the Euro and those Member States whose currency is not the Euro.

·Accountability and Transparency

The ECB has to play its role in maintaining independence and transparency in its actions, with complete accountability to democratic institutions. When carrying out supervisory tasks, the ECB must be fully accountable, though a system of regular reporting, to the European Parliament. Consideration should be given to involving the European Parliament in the appointment of the supervisory board.

 

On behalf of the Committee on Legal Affairs, I would be grateful if your Committee would take these points into account in its further work.

 

Furthermore, the Committee on Legal Affairs decided at its meeting of 10 October 2012 that, should your Committee decide to postpone the vote scheduled on 28 November 2012, the Committee on Legal Affairs would then deliver an ordinary legislative opinion on the above proposals.

 

Yours sincerely,

 

 

 

 

Klaus-Heiner Lehne

 

PROCEDURA

Tytuł

Zmiana rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) w odniesieniu do jego powiązania z rozporządzeniem Rady (UE) nr .../... powierzającym Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi

Odsyłacze

COM(2012)0512 – C7-0289/2012 – 2012/0244(COD)

Data przedstawienia w PE

12.9.2012

 

 

 

Komisja przedmiotowo właściwa

Data ogłoszenia na posiedzeniu

ECON

22.10.2012

 

 

 

Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii

Data ogłoszenia na posiedzeniu

BUDG

22.10.2012

JURI

22.10.2012

AFCO

22.10.2012

 

Opinia niewydana

       Data decyzji

JURI

18.9.2012

 

 

 

Sprawozdawca(czyni)

Data powołania

Sven Giegold

11.9.2012

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

26.9.2012

22.10.2012

19.11.2012

 

Data przyjęcia

28.11.2012

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

34

7

2

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Burkhard Balz, Jean-Paul Besset, Sharon Bowles, Udo Bullmann, Rachida Dati, Leonardo Domenici, Diogo Feio, Markus Ferber, Elisa Ferreira, Jean-Paul Gauzès, Sven Giegold, Sylvie Goulard, Liem Hoang Ngoc, Othmar Karas, Jürgen Klute, Rodi Kratsa-Tsagaropoulou, Philippe Lamberts, Hans-Peter Martin, Arlene McCarthy, Ivari Padar, Alfredo Pallone, Anni Podimata, Antolín Sánchez Presedo, Peter Simon, Theodor Dumitru Stolojan, Kay Swinburne, Sampo Terho, Marianne Thyssen, Corien Wortmann-Kool, Pablo Zalba Bidegain

Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Marta Andreasen, Lajos Bokros, Philippe De Backer, Vicky Ford, Ashley Fox, Roberto Gualtieri, Sophia in ‘t Veld, Mojca Kleva, Marisa Matias, Gianni Pittella, Nils Torvalds

Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego

Christa Klaß, Eija-Riitta Korhola, Jan Kozłowski

Data złożenia

3.12.2012

 

 

[1] Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.
[2]* Poprawki: tekst nowy lub zmieniony został zaznaczony wytłuszczonym drukiem i kursywą; symbol ▌sygnalizuje skreślenia.
[3] The following Members were present: Raffaele Baldassarre, Luigi Berlinguer, Françoise Castex, Marielle Gallo, Giuseppe Gargani, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Antonio López-Istúriz White, Antonio Masip Hidalgo, Alajos Mészáros, Evelyn Regner, Rebecca Taylor, Alexandra Thein, Rainer Wieland, Cecilia Wikström, Tadeusz Zwiefka, Christian Engström, Sylvie Guillaume, Sajjad Karim, Eva Lichtenberger, Jiří Maštálka, Francesco Enrico Speroni, József Szájer, Axel Voss, Zbigniew Ziobro,