Dokument z posiedzenia

27.1.2014

***I

SPRAWOZDANIE

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej i rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej

( COM(2013)0192 – C7‑0097/2013 – 2013/0103(COD) )

Komisja Handlu Międzynarodowego

Sprawozdawca: Christofer Fjellner

PR_COD_1amCom

Objaśnienie używanych znaków

* Procedura konsultacji

*** Procedura zgody

***I Zwykła procedura ustawodawcza (pierwsze czytanie)

***II Zwykła procedura ustawodawcza (drugie czytanie)

***III Zwykła procedura ustawodawcza (trzecie czytanie)

(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu.)

Poprawki do projektu aktu

Poprawki Parlamentu w postaci dwóch kolumn

Skreślenia zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą w lewej kolumnie. Zmianę brzmienia zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą w obu kolumnach. Nowy tekst zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą w prawej kolumnie.

Pierwszy i drugi wiersz nagłówka każdej poprawki wskazuje element rozpatrywanego projektu aktu, którego dotyczy poprawka. Jeżeli poprawka odnosi się do obowiązującego aktu, do którego zmiany zmierza projekt aktu, nagłówek zawiera dodatkowo trzeci wiersz, w którym wskazuje się odpowiednio obowiązujący akt i przepis, którego dotyczy poprawka. Poprawki Parlamentu w postaci tekstu skonsolidowanego

Poprawki Parlamentu w postaci tekstu skonsolidowanego

Nowe fragmenty tekstu zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą. Fragmenty tekstu, które zostały skreślone, zaznacza się za pomocą symbolu ▌ lub przekreśla. Zmianę brzmienia zaznacza się przez wyróżnienie nowego tekstu wytłuszczonym drukiem i kursywą i usunięcie lub przekreślenie zastąpionego tekstu.

Tytułem wyjątku nie zaznacza się zmian o charakterze ściśle technicznym wprowadzonych przez służby w celu opracowania końcowej wersji tekstu.

SPIS TREŚCI

Strona

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO 5

UZASADNIENIE 56

PROCEDURA 61

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

( COM(2013)0192 – C7-0097/2013 – 2013/0103(COD) )

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

– uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2013)0192 ),

– uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 207 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C7-0097/2013),

– uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

– uwzględniając art.55 Regulaminu,

– uwzględniając sprawozdanie Komisji Handlu Międzynarodowego ( A7-0053/2014 ),

1. przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzić znaczące zmiany do swojego wniosku lub zastąpić go innym tekstem;

3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.

Poprawka 1

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 3


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(3) W następstwie przeglądu niektóre przepisy rozporządzeń należy zmienić w celu zwiększenia przejrzystości i przewidywalności, zapewnienia skutecznych środków do walki z retorsjami handlowymi, zwiększenia wydajności i skuteczności egzekwowania przepisów oraz optymalizacji procedur przeglądu. Ponadto w rozporządzeniach należy ująć niektóre praktyki stosowane w ostatnich latach w dochodzeniach antydumpingowych i antysubsydyjnych.	(3) W następstwie przeglądu niektóre przepisy rozporządzeń należy zmienić w celu zwiększenia przejrzystości i przewidywalności, zapewnienia skutecznych środków do walki z retorsjami handlowymi ze strony państw trzecich, zwiększenia wydajności i skuteczności egzekwowania przepisów oraz optymalizacji procedur przeglądu.

Uzasadnienie

Poprawka ma na celu doprecyzowanie, kto może inicjować retorsje wobec UE.

Poprawka 2

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 4


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(4) Aby zwiększyć przejrzystość i przewidywalność dochodzeń antydumpingowych i antysubsydyjnych, strony, których dotyczy nałożenie tymczasowych środków antydumpingowych i wyrównawczych, a w szczególności importerów, należy powiadamiać o zbliżającym się nałożeniu ww. środków. Przyznany czas powinien odpowiadać okresowi pomiędzy przedłożeniem projektu aktu wykonawczego do komitetu antydumpingowego powołanego zgodnie z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 oraz do komitetu antysubsydyjnego powołanego zgodnie z art. 25 rozporządzenia (WE) nr 597/2009 a przyjęciem tego aktu przez Komisję. Okres ten określono w art. 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 182/2011. Ponadto, jeżeli w danym dochodzeniu nałożenie środków tymczasowych nie jest wskazane, strony należy odpowiednio wcześnie powiadomić, że środki nie zostaną nałożone.	skreślony

Poprawka 3

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 6


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(6) Aby zapewnić skuteczne środki do walki z retorsjami, producentom unijnym należy umożliwić powoływanie się na rozporządzenia bez obawy, że strony trzecie zastosują retorsje. W szczególnych okolicznościach istniejące przepisy przewidują wszczęcie dochodzenia bez uprzedniego otrzymania skargi, jeżeli istnieją wystarczające dowody istnienia dumpingu, subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych, szkody i związku przyczynowego. Szczególne okoliczności powinny obejmować również zagrożenie retorsjami.	(6) Aby zapewnić skuteczne środki do walki z retorsjami, producentom unijnym należy umożliwić powoływanie się na rozporządzenia bez obawy, że strony trzecie zastosują retorsje. W szczególnych okolicznościach – zwłaszcza w przypadku zróżnicowanych i rozczłonkowanych sektorów składających się głównie z małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) – istniejące przepisy przewidują wszczęcie dochodzenia bez uprzedniego otrzymania skargi, jeżeli istnieją wystarczające dowody istnienia dumpingu, subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych, szkody i związku przyczynowego. Szczególne okoliczności powinny obejmować również zagrożenie retorsjami ze strony państw trzecich.

Poprawka 4

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 7


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(7) W przypadku dochodzenia, które nie jest wszczynane na podstawie skargi, unijni producenci powinni być zobowiązani do przedłożenia niezbędnych informacji, które umożliwią kontynuowanie dochodzenia; ma to na celu zapewnienie dostępu do informacji wystarczających do przeprowadzenia dochodzenia w przypadku zagrożenia retorsjami.	(7) W przypadku dochodzenia, które nie jest wszczynane na podstawie skargi, należy zwrócić się do unijnych producentów z prośbą o współpracę w zakresie przedłożenia niezbędnych informacji, które umożliwią kontynuowanie dochodzenia; ma to na celu zapewnienie dostępu do informacji wystarczających do przeprowadzenia dochodzenia w przypadku zagrożenia retorsjami. Małe przedsiębiorstwa i mikroprzedsiębiorstwa powinny być zwolnione z tego obowiązku w celu zaoszczędzenia im nieuzasadnionego obciążenia administracyjnego i kosztów.

Uzasadnienie

Powyższe nie może być „obowiązkiem”, ponieważ nie przewidziano żadnych sankcji. W związku z tym bardziej rozsądnym rozwiązaniem jest odniesienie do zwracania się z prośbą o współpracę i pozostawienie unijnym producentom swobody w zakresie pozytywnego lub negatywnego ustosunkowania się do tej propozycji.

Poprawka 5

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 10


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
(10) Aby zoptymalizować procedury przeglądu, cła pobrane podczas dochodzenia należy zwrócić importerom, jeżeli po zakończeniu dochodzenia w ramach przeglądu wygaśnięcia środki nie są przedłużane. Takie działanie jest wskazane, ponieważ w okresie objętym dochodzeniem nie stwierdzono spełnienia warunków niezbędnych do przedłużenia środków.	skreślony

Poprawka 6

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 11 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(11a) Wszelkie dokumenty mające na celu wyjaśnienie ustalonych praktyk Komisji w odniesieniu do stosowania niniejszego rozporządzenia (w tym cztery projekty wytycznych w sprawie wyboru państwa analogicznego, przeglądów w przypadku wygaśnięcia, czasu trwania środków, marginesu szkody oraz interesu Unii) powinny być przyjmowane przez Komisję dopiero po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia i po przeprowadzeniu odpowiednich konsultacji z Parlamentem Europejskim i Radą oraz powinny w pełni odpowiadać treści niniejszego rozporządzenia.

Uzasadnienie

Niniejsza poprawka ma zapewnić, by wszystkie dokonane przez Parlament Europejski i Radę przeglądy proponowanego rozporządzenia zostały uwzględnione w wytycznych, które zostaną ostatecznie przyjęte przez Komisję.

Poprawka 7

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 11 b (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(11b) Unia nie jest stroną konwencji MOP, ale ich stronami są państwa członkowskie. Dotychczas jedynie „podstawowe” konwencje MOP zostały ratyfikowane przez wszystkie państwa członkowskie Unii. W celu utrzymania definicji wystarczającego poziomu norm społecznych opartych na konwencjach MOP znajdujących się w aktualnym wykazie w załączniku Ia do rozporządzenia (UE) nr 1225/2009 Komisja w drodze aktów delegowanych dokona aktualizacji tego załącznika, gdy tylko państwa członkowskie Unii przeprowadzą ratyfikację innych „priorytetowych” konwencji MOP.

Uzasadnienie

Wskaźnik określający „wystarczający poziom norm społecznych” jest oparty na konwencjach MOP. Jest to zgodne z podejściem UE stosowanym również w przypadku rozdziałów umów o wolnym handlu, które dotyczą handlu i zrównoważonego rozwoju, a także w przypadku systemu GSP+. Ponieważ jednak to nie UE, lecz państwa członkowskie są stronami konwencji MOP, z uwagi na spójność należy zadbać o to, by wszystkie państwa członkowskie ratyfikowały te konwencje w celu określenia najmniejszego wspólnego mianownika, który można wykorzystać na potrzeby wskaźnika. Obecnie takim najmniejszym wspólnym mianownikiem są „podstawowe” konwencje MOP, jednak z chwilą ratyfikowania przez wszystkie państwa członkowskie pozostałych konwencji MOP, a w szczególności „priorytetowych” konwencji, Komisja powinna zaktualizować wskaźnik zgodnie z takim nowym najmniejszym wspólnym mianownikiem.

Poprawka 8

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 12 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(12a) Zróżnicowane i rozczłonkowane sektory, składające się głównie z MŚP, mają trudności z dostępem do postępowań w sprawie ochrony handlu ze względu na złożony charakter procedur oraz związane z nimi wysokie koszty. Należy ułatwić dostęp MŚP do tego instrumentu poprzez wzmocnienie roli punktu pomocy dla MŚP, który powinien wspierać MŚP w składaniu skarg i w osiąganiu przez nie progów niezbędnych do wszczęcia dochodzenia. Procedury administracyjne związane z postępowaniami w sprawie ochrony handlu również powinny być lepiej dostosowane do ograniczeń MŚP.

Poprawka 9

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 12 b (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(12b) W postępowaniach antydumpingowych czas trwania dochodzeń powinien być ograniczony do dziewięciu miesięcy, a dochodzenia te powinny być zamykane w ciągu 12 miesięcy od wszczęcia postępowania. W postępowaniach antysubsydyjnych czas trwania dochodzeń powinien być ograniczony do dziewięciu miesięcy, a dochodzenia te powinny być zamykane w ciągu 10 miesięcy od wszczęcia postępowania. W każdym wypadku cła tymczasowe powinny być nakładane jedynie podczas okresu rozpoczynającego się 60 dni po wszczęciu postępowania i kończącego się sześć miesięcy po wszczęciu postępowania.

Poprawka 10

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 12 c (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(12c) Elementy zobowiązań przedstawianych Komisji, które nie mają charakteru poufnego, powinny być szerzej ujawniane zainteresowanym stronom, Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. Komisja powinna mieć obowiązek przeprowadzenia konsultacji z przemysłem unijnym przed przyjęciem złożonego zobowiązania.

Poprawka 11

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 18 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(18a) Dzięki rocznemu sprawozdaniu Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wdrożenia rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 i rozporządzenia (WE) nr 597/2009 możliwe jest regularne i terminowe monitorowanie instrumentów ochrony handlu w ramach ustanowienia usystematyzowanego dialogu międzyinstytucjonalnego na ten temat. Opublikowanie tego sprawozdania sześć miesięcy po jego przedłożeniu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie zapewnia przejrzystość instrumentów ochrony handlu dla zainteresowanych stron i opinii publicznej.

Poprawka 12

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 18 b (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(18b) Komisja powinna zapewnić większą przejrzystość postępowań, procedur wewnętrznych i wyników dochodzeń, a wszystkie niepoufne dokumenty powinny być udostępniane zainteresowanym stronom za pośrednictwem platformy internetowej.

Poprawka 13

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 18 c (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(18c) Komisja powinna regularnie informować Parlament Europejski i Radę o wszczęciu każdego dochodzenia oraz o jego przebiegu.

Poprawka 14

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Motyw 18 d (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(18d) W przypadku gdy liczba unijnych producentów jest na tyle wysoka, że konieczny jest dobór próby, Komisja powinna przy doborze próby producentów w pełni uwzględniać udział MŚP w tej próbie, zwłaszcza w przypadku zróżnicowanych i rozczłonkowanych sektorów przemysłu składających się głównie z MŚP.

Poprawka 15

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt -1 (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Tytuł


Tekst obowiązujący	Poprawka
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej	Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej
	(Niniejsza poprawka ma zastosowanie do całego tekstu rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009.)

Poprawka 16

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt -1 a (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Motyw 11 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	(11a) Państwa trzecie coraz silniej ingerują w handel w celu przysporzenia korzyści producentom krajowym, na przykład poprzez nakładanie podatków wywozowych lub stosowanie systemów podwójnych cen. Tego typu ingerencje dodatkowo zakłócają handel. W rezultacie unijnym producentom szkodzi nie tylko dumping, lecz również dodatkowe zakłócenia handlu, które nie dotyczą producentów z państw trzecich stosujących tego typu praktyki. Różnice w poziomie nakładu pracy i norm środowiskowych również mogą powodować dodatkowe zakłócenia handlu. W związku z tym nie powinno się stosować zasady niższego cła w takich przypadkach, gdy kraj wywozu ma niewystarczający poziom norm społecznych i środowiskowych. Wystarczający poziom ustala się na podstawie ratyfikacji podstawowych konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) oraz wielostronnych umów środowiskowych, których stroną jest Unia. Nieuczciwa konkurencja szczególnie szkodzi MŚP, ponieważ ze względu na mały rozmiary nie są one w stanie dostosować się do tych warunków. W związku z tym nie powinno się stosować zasady niższego cła w sytuacji, gdy skarga została wniesiona w imieniu sektora składającego się głównie z MŚP. Zasadę niższego cła powinno się stosować jednak zawsze w sytuacji, gdy strukturalne zakłócenia handlu surowcami wynikają ze świadomego wyboru kraju najsłabiej rozwiniętego w celu ochrony interesu publicznego.

Uzasadnienie

W celu zniechęcenia partnerów handlowych UE do stosowania praktyk, które wywołują strukturalne zakłócenia handlu, zasada niższego cła nie jest stosowana w tych przypadkach, w których kraj wywozu ma niewystarczający poziom norm społecznych i środowiskowych lub w których stronami wnoszącymi skargę są MŚP. Zasadę niższego cła stosuje się jednak zawsze w sytuacji, gdy strukturalne zakłócenia handlu surowcami wynikają ze świadomego wyboru kraju najsłabiej rozwiniętego w celu ochrony interesu publicznego i uzasadnionych celów rozwojowych.

Poprawka 17

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt -1 b (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 1 – ustęp 1 – akapit drugi (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	-1b. w art. 1 ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:
	„Wykorzystanie wszelkiego produktu dumpingowego w związku z eksploracją szelfu kontynentalnego lub wyłącznej strefy ekonomicznej danego państwa członkowskiego lub eksploatacją jej zasobów traktuje się na mocy niniejszego rozporządzenia jako przywóz i będzie on odpowiednio obłożony opłatami celnymi w przypadku, gdy przynosi szkodę przemysłowi unijnemu”.

Uzasadnienie

Zgodnie z Konwencją Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. (UNCLOS) i praktykami międzynarodowymi UE powinna stosować instrument antydumpingowy także w odniesieniu do towarów, które mają zostać wykorzystane na szelfie kontynentalnym lub w wyłącznej strefie ekonomicznej państw członkowskich UE.

Poprawka 18

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt -1 c (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 1 – ustęp 4 a


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	-1c. w art. 1 dodaje się ustęp w brzmieniu:
	„4a. Do celów niniejszego rozporządzenia surowiec oznacza środek do wytwarzania danego produktu, który ma zasadniczy wpływ na koszt jego produkcji”.

Uzasadnienie

Aby wyjaśnić, co w niniejszym rozporządzeniu rozumie się przez pojęcie „surowców”, należy podać ich definicję. Do surowców zalicza się energię, materiały i wszystkie inne elementy, które odpowiadają podanym kryteriom.

Poprawka 19

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt -1 d (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 1 – ustęp 4 b (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	-1d. w art. 1 dodaje się ustęp w brzmieniu:
	„4b. Przyjmuje się, że surowiec ulega zakłóceniu strukturalnemu, jeżeli jego cena nie wynika jedynie ze zwykłych mechanizmów rynkowych opierających się na podaży i popycie. Tego typu zakłócenia są wynikiem ingerencji państw trzecich, które obejmują między innymi podatki wywozowe, ograniczenia wywozowe i systemy podwójnych cen”.

Uzasadnienie

W niniejszym rozporządzeniu należy zdefiniować pojęcie „zakłócenia strukturalnego”, które warunkuje niestosowanie zasady niższego cła. Drugie zdanie wymienia najczęstsze typy zakłóceń i pozostawia margines swobody Komisji, tak by w przyszłości było możliwe uwzględnienie nowych typów zakłóceń wykazujących zgodność z tą definicją.

Poprawka 20

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 1 a (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 5 – ustęp 1 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	1a. w art. 5 dodaje się ustęp w brzmieniu:
	„1a. W związku z postępowaniami antydumpingowymi Komisja powinna ułatwiać dostęp do instrumentu zróżnicowanym i rozczłonkowanym sektorom przemysłu, składającym się głównie z małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP), za pośrednictwem punktu pomocy dla MŚP.
	Punkt pomocy dla MŚP podnosi ich poziom wiedzy na temat instrumentu, udziela informacji i wyjaśnień dotyczących sposobu składania skarg i sprawniejszego przedstawiania dowodów potwierdzających dumping i subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych i szkodę.
	Punkt pomocy dla MŚP udostępnia standardowe formularze statystyczne, które należy przedłożyć dla potrzeb wykazania zdolności procesowej, oraz kwestionariusze.
	Po wszczęciu dochodzenia punkt pomocy informuje MŚP i ich odpowiednie zrzeszenia, których może dotyczyć wszczęcie postępowania oraz odnośne terminy zgłoszenia jako zainteresowana strona.
	Punkt pomocy dla MŚP pomaga w rozwiązaniu problemów dotyczących wypełnienia kwestionariuszy, w których należy zwrócić szczególną uwagę na zapytania MŚP w sprawie dochodzeń wszczętych na mocy art. 5 ust. 6. Punkt pomocy stara się w jak najszerszym zakresie zmniejszyć obciążenia wynikające z barier językowych.
	W przypadku gdy MŚP przedstawią dowody prima facie potwierdzające istnienie dumpingu lub subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych, punkt pomocy dla MŚP udziela MŚP informacji na temat zmian wielkości i wartości przywozu danego produktu zgodnie z art. 14 ust. 6.
	Punkt udziela również wskazówek na temat dodatkowych możliwości kontaktu i współpracy z rzecznikiem praw stron i krajowymi organami celnymi. Ponadto punkt pomocy informuje MŚP o możliwościach i warunkach, na których mogą wnioskować o dokonanie przeglądu środków lub zwrot uiszczonych ceł antydumpingowych”.

Poprawka 21

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 1 b (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 5 – ustęp 4 – akapit drugi (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	1b. w art. 5 ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:
	„W przypadku zróżnicowanych i rozczłonkowanych sektorów przemysłu, składających się głównie z małych i średnich przedsiębiorstw, Komisja pomaga w osiąganiu tych progów poprzez wspieranie punktu pomocy dla MŚP”.

Poprawka 22

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 1 c (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 5 – ustęp 6


Tekst obowiązujący	Poprawka
	1c. w artykule 5 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
6. Jeżeli w szczególnych okolicznościach zostanie podjęta decyzja o wszczęciu postępowania bez złożenia przez przemysł wspólnotowy lub w jego imieniu pisemnego wniosku o wszczęcie postępowania, postępowanie to wszczyna się w oparciu o dowody istnienia dumpingu, szkody i związku przyczynowego, ustalone zgodnie z ust. 2, uzasadniające jego wszczęcie.	„6. Jeżeli w szczególnych okolicznościach – zwłaszcza w przypadku zróżnicowanych i rozczłonkowanych sektorów przemysłu, składających się głównie z małych i średnich przedsiębiorstw, Komisja podejmie decyzję o wszczęciu dochodzenia bez otrzymania pisemnej skargi ze strony lub w imieniu unijnego przemysłu o wszczęcie takiego dochodzenia, zostanie ono podjęte na podstawie dostatecznych dowodów istnienia dumpingu, subsydiów stanowiących podstawę dla środków wyrównawczych, szkody oraz związku przyczynowego opisanego w ust. 2, uzasadniającego wszczęcie takiego dochodzenia”.

Poprawka 23

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 1 d (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 6 – ustęp 9


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	1d. w artykule 6 ust. 9 otrzymuje brzmienie:
9. Postępowanie wszczęte na podstawie art. 5 ust. 9 zostaje zakończone w ciągu jednego roku, jeśli jest to możliwe. W każdym przypadku postępowanie zostaje zakończone w ciągu 15 miesięcy od daty wszczęcia, zgodnie z ustaleniami dokonanymi na podstawie art. 8 dotyczącymi zobowiązań lub ustaleniami na podstawie art. 9 dla podjęcia ostatecznych działań.	„9. Postępowanie wszczęte na podstawie art. 5 ust. 9 zostaje zakończone w ciągu dziewięciu miesięcy. W każdym przypadku dochodzenie zostaje zakończone w ciągu roku od daty wszczęcia, zgodnie z ustaleniami dokonanymi na podstawie art. 8 dotyczącymi zobowiązań lub ustaleniami na podstawie art. 9 dla podjęcia ostatecznych działań. Okresy dochodzenia powinny w miarę możliwości pokrywać się z rokiem obrotowym, zwłaszcza w przypadku zróżnicowanych i rozczłonkowanych sektorów, składających się głównie z małych i średnich przedsiębiorstw”.

Poprawka 24

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 2

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 6 – ustęp 10


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
Unijni producenci produktu podobnego są zobowiązani do współpracy w ramach postępowań, które wszczęto zgodnie z art. 5 ust. 6.	Unijni producenci produktu podobnego za wyjątkiem małych przedsiębiorstw i mikroprzedsiębiorstw są proszeni o współpracę w ramach postępowań, które wszczęto zgodnie z art. 5 ust. 6.

Poprawka 25

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 2

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 6 – ustęp 10 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	10a. Komisja zapewnia jak najlepszy dostęp do informacji wszystkim zainteresowanym stronom, umożliwiając wprowadzenie systemu informacyjnego, za pośrednictwem którego zainteresowane strony zostają powiadamiane, kiedy do dokumentacji dochodzeniowej dodawane są nowe informacje niepoufne. Informacje niepoufne udostępniane są również za pośrednictwem platformy internetowej.

Poprawka 26

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 2

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 6 – ustęp 10 b (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	10b. Komisja gwarantuje skuteczne wykonywanie praw procesowych zainteresowanych stron, a także dopilnowuje – w stosownych przypadkach – za pośrednictwem rzecznika praw stron, by postępowania były prowadzone bezstronnie, obiektywnie oraz w rozsądnym terminie.

Uzasadnienie

Należy zadbać o większą przejrzystość, tak aby zapewnić zaufanie producentów i konsumentów do instrumentu oraz utrzymać jego zasadność.

Poprawka 27

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 2

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 6 – ustęp 10 c (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	10c. Na żądanie zainteresowanych stron Komisja wydaje kwestionariusze, z których należy korzystać podczas dochodzeń, we wszystkich językach urzędowych Unii.

Uzasadnienie

Z myślą o ograniczeniu obciążeń nakładanych na MŚP w toku postępowań oraz pogłębieniu współpracy, należy udostępniać kwestionariusze na żądanie we wszystkich językach urzędowych Unii.

Poprawka 28

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 3 – litera a

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 7 – ustęp 1 – zdanie pierwsze i drugie


Tekst obowiązujący	Poprawka
1. Cło tymczasowe może zostać nałożone, jeżeli postępowanie zostało wszczęte zgodnie z art. 5, zostało wydane odpowiednie zawiadomienie, zainteresowanym stronom umożliwiono przekazanie informacji i przedstawienie komentarzy zgodnie z art. 5 ust. 10, wstępnie stwierdzono istnienie dumpingu i wynikającą z niego szkodę dla przemysłu wspólnotowego, zaś interes Wspólnoty wymaga interwencji w celu zapobieżenia tej szkodzie. Cła tymczasowe nakłada się nie wcześniej niż 60 dni od wszczęcia postępowania, ale nie później niż dziewięć miesięcy po jego wszczęciu.	1. Cło tymczasowe może zostać nałożone, jeżeli postępowanie zostało wszczęte zgodnie z art. 5, zostało wydane odpowiednie zawiadomienie, zainteresowanym stronom umożliwiono przekazanie informacji i przedstawienie komentarzy zgodnie z art. 5 ust. 10, wstępnie stwierdzono istnienie dumpingu i wynikającą z niego szkodę dla przemysłu unijnego, zaś interes Unii wymaga interwencji w celu zapobieżenia tej szkodzie. Cła tymczasowe nakłada się nie wcześniej niż 60 dni od wszczęcia postępowania, ale nie później niż sześć miesięcy po jego wszczęciu.

Uzasadnienie

Z myślą o lepszej przewidywalności należy skrócić dochodzenia prowadzące do przyjęcia środków tymczasowych z dziewięciu do siedmiu miesięcy.

Poprawka 29

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 3 – litera a

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 7 – ustęp 1


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
a) w ust. 1 dodaje się zdania w brzmieniu:	skreślony
„Ceł tymczasowych nie stosuje się w okresie dwóch tygodni od przesłania informacji do zainteresowanych stron na podstawie art. 19a. Dostarczenie takich informacji pozostaje bez uszczerbku dla późniejszych decyzji, które mogą zostać podjęte przez Komisję”.

Poprawka 30

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 3 – litera b

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 7 – ustęp 2


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
Wysokość tymczasowego cła antydumpingowego nie może przekroczyć wstępnie ustalonego marginesu dumpingu. Jeżeli nie stwierdzono występowania strukturalnych zakłóceń handlu surowcami w odniesieniu do przedmiotowego towaru w państwie wywozu, wysokość tymczasowego cła antydumpingowego powinna być niższa od marginesu dumpingu, jeżeli takie niższe cło byłoby wystarczające do usunięcia szkody, jaką ponosi przemysł unijny.	Wysokość tymczasowego cła antydumpingowego nie może przekroczyć wstępnie ustalonego marginesu dumpingu, lecz powinna ona być niższa od tego marginesu, jeżeli takie niższe cło byłoby wystarczające do usunięcia szkody, jaką ponosi przemysł unijny.
	Takiego niższego cła nie stosuje się w żadnych z następujących okoliczności:
	a) stwierdzono występowanie strukturalnych zakłóceń handlu lub poważnych interwencji ze strony państwa dotyczących między innymi cen, kosztów i nakładów, w tym na przykład surowców i energii, badań naukowych i kosztów pracy, produkcji, sprzedaży i inwestycji, kursów walutowych czy uczciwych warunków finansowania handlu w odniesieniu do przedmiotowego towaru w państwie wywozu;
	b) kraj wywozu nie ma wystarczającego poziomu norm społecznych i środowiskowych, przy czym wystarczające poziomy określa się na podstawie ratyfikacji i skutecznego wdrożenia przez państwo trzecie wielostronnych umów środowiskowych oraz załączonych do nich protokołów, których UE jest stroną w dowolnym czasie, a także konwencji MOP wymienionych w wykazie zawartym w załączniku Ia;
	c) strona wnosząca skargę reprezentuje zróżnicowany i rozczłonkowany przemysł, składający się głównie z MŚP;
	d) w ramach dochodzenia lub odrębnego dochodzenia antysubsydyjnego ustalono co najmniej wstępnie, że kraj wywozu udziela jednego subsydium lub większej ich liczby producentom eksportującym przedmiotowy towar.
	Takie niższe cło przyznaje się jednak zawsze w sytuacji, gdy stwierdzono występowanie strukturalnych zakłóceń handlu surowcami w odniesieniu do przedmiotowego towaru w kraju wywozu, a kraj ten figuruje w wykazie najsłabiej rozwiniętych krajów znajdującym się w załączniku IV do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012*.
	__________
	* Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008

Uzasadnienie

Zasady niższego cła nie stosuje się w sprawach antydumpingowych, jeżeli stwierdzono, że kraj wywozu stosuje praktyki, które znacząco zakłócają zwykły obrót handlowy, a także jeśli kraj wywozu nie ma wystarczającego poziomu norm społecznych i środowiskowych lub gdy stronami wnoszącymi skargę są MŚP. Zasadę niższego cła stosuje się jednak zawsze w sytuacji, gdy strukturalne zakłócenia handlu surowcami wynikają ze świadomego wyboru kraju najsłabiej rozwiniętego w celu ochrony interesu publicznego i uzasadnionych celów rozwojowych.

Poprawka 31

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 3 a (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 8 – ustęp 1


Tekst obowiązujący	Poprawka
	3a. w artykule 8 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
1. Pod warunkiem tymczasowego stwierdzenia dumpingu i szkody, Komisja może przyjąć złożoną przez eksportera ofertę zadowalającego, dobrowolnego zobowiązania do zmiany cen lub zaprzestania wywozu na dany obszar po cenach dumpingowych, jeżeli po przeprowadzeniu konkretnych konsultacji w Komitecie Doradczym Komisja uzna, że szkodliwe efekty dumpingu zostaną usunięte. W takim przypadku oraz tak długo, jak zobowiązania takie są obowiązujące, tymczasowe cła nałożone przez Komisję zgodnie z artykułem 7 ust. 1 albo ostateczne cła nałożone przez Radę zgodnie z artykułem 9 ust. 4 nie mają zastosowania do odnośnego przywozu przedmiotowych towarów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa, o których mowa w decyzji Komisji o przyjęciu zobowiązań, wraz z późniejszymi zmianami. Podwyżki cen wynikające ze zobowiązań nie mogą być wyższe od niezbędnych do wyeliminowania marginesu dumpingu, natomiast powinny być niższe od marginesu dumpingu, jeżeli spowodują usunięcie szkody dla przemysłu wspólnotowego.	„1. Pod warunkiem tymczasowego stwierdzenia dumpingu i szkody, Komisja może przyjąć złożoną przez eksportera ofertę dobrowolnego zobowiązania do zmiany cen lub zaprzestania wywozu na dany obszar po cenach dumpingowych, po przeprowadzeniu konkretnych konsultacji w Komitecie Doradczym, o ile takie oferty skutecznie usuwają szkodliwe efekty dumpingu. W takim przypadku oraz tak długo, jak zobowiązania takie są obowiązujące, tymczasowe cła nałożone przez Komisję zgodnie z artykułem 7 ust. 1 albo ostateczne cła nałożone przez Radę zgodnie z artykułem 9 ust. 4 nie mają zastosowania do odnośnego przywozu przedmiotowych towarów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa, o których mowa w decyzji Komisji o przyjęciu zobowiązań, wraz z późniejszymi zmianami. Podwyżki cen wynikające ze zobowiązań nie mogą być wyższe od niezbędnych do wyeliminowania marginesu dumpingu, natomiast powinny być niższe od marginesu dumpingu, jeżeli spowodują usunięcie szkody dla przemysłu unijnego, chyba że podczas nakładania ceł tymczasowych lub ostatecznych Komisja podjęła decyzję, że takiego niższego cła nie stosuje się”.

Poprawka 32

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 3 b (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 8 – ustęp 4


Tekst obowiązujący	Poprawka
	3b. w artykule 8 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
4. Strony składające zobowiązanie przedstawiają także jego jawną wersję, tak aby strony postępowania mogły mieć do niego dostęp.	„4. Strony składające zobowiązanie przedstawiają także jego istotną jawną wersję, tak aby strony postępowania, Parlament Europejski i Rada mogły mieć do niego dostęp. Strony są zobowiązane do udzielania jak najszerszych informacji odnośnie do treści i charakteru zobowiązania przy należytej ochronie informacji poufnych w rozumieniu art. 19. Komisja przed przyjęciem każdej takiej oferty przeprowadza ponadto z przemysłem unijnym konsultacje dotyczące głównych cech przedmiotowego zobowiązania”.

Uzasadnienie

W celu zwiększenia przejrzystości w zakresie zobowiązań cenowych informacje powinny być udostępniane zainteresowanym stronom w Unii oraz przedsiębiorstwom objętym środkami.

Poprawka 33

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 4 – litera b

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 9 – ustęp 4 – ostatnie zdanie


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
„Wysokość cła antydumpingowego nie przekracza stwierdzonego marginesu dumpingu. Jeżeli nie stwierdzono występowania strukturalnych zakłóceń handlu surowcami w odniesieniu do przedmiotowego towaru w państwie wywozu, wysokość cła antydumpingowego jest niższa od marginesu dumpingu, jeżeli takie niższe cło byłoby wystarczające do usunięcia szkody, jaką ponosi przemysł unijny”	Wysokość cła antydumpingowego nie może przekraczać stwierdzonego marginesu dumpingu, lecz powinna być niższa od tego marginesu, jeżeli takie niższe cło byłoby wystarczające do usunięcia szkody, jaką ponosi przemysł unijny.
	Takiego niższego cła nie stosuje się w żadnych z następujących okoliczności:
	a) stwierdzono występowanie strukturalnych zakłóceń handlu lub poważnych interwencji ze strony państwa dotyczących między innymi cen, kosztów i nakładów, w tym na przykład surowców i energii, badań naukowych i kosztów pracy, produkcji, sprzedaży i inwestycji, kursów walutowych czy uczciwych warunków finansowania handlu w odniesieniu do przedmiotowego towaru w państwie wywozu;
	b) kraj wywozu nie ma wystarczającego poziomu norm społecznych i środowiskowych, przy czym wystarczające poziomy określa się na podstawie ratyfikacji i skutecznego wdrożenia przez państwo trzecie wielostronnych umów środowiskowych oraz załączonych do nich protokołów, których UE jest stroną w dowolnym czasie, a także konwencji MOP wymienionych w wykazie zawartym w załączniku Ia;
	b) strona wnosząca skargę reprezentuje zróżnicowany i rozczłonkowany przemysł, składający się głównie z MŚP;
	c) w ramach dochodzenia lub odrębnego dochodzenia antysubsydyjnego ustalono, że kraj wywozu udziela jednego subsydium lub większej ich liczby producentom eksportującym przedmiotowy towar.
	Takie niższe cło przyznaje się jednak zawsze w sytuacji, gdy stwierdzono występowanie strukturalnych zakłóceń handlu surowcami w odniesieniu do przedmiotowego towaru w kraju wywozu, a kraj ten figuruje w wykazie najsłabiej rozwiniętych krajów znajdującym się w załączniku IV do rozporządzenia (UE) nr 978/2012.

Uzasadnienie

Poprawka 34

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 5

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 11 – ustęp 2


Tekst obowiązujący	Poprawka
2. Ostateczny środek antydumpingowy wygasa pięć lat po jego wprowadzeniu lub pięć lat od daty zakończenia ostatniego przeglądu przeprowadzonego po wprowadzeniu środków w odniesieniu do dumpingu i szkody, chyba że podczas przeglądu stwierdzono, że wygaśnięcie doprowadzi do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody. Taki przegląd wygaśnięcia środków antydumpingowych wszczyna się z inicjatywy Komisji lub na wniosek złożony w imieniu producentów wspólnotowych, a środek pozostaje w mocy do czasu zakończenia tego przeglądu.	2. Ostateczny środek antydumpingowy wygasa pięć lat po jego wprowadzeniu lub pięć lat od daty zakończenia ostatniego przeglądu przeprowadzonego po wprowadzeniu środków w odniesieniu do dumpingu i szkody, chyba że podczas przeglądu stwierdzono, że wygaśnięcie doprowadzi do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody. Taki przegląd wygaśnięcia środków antydumpingowych wszczyna się z inicjatywy Komisji lub na wniosek złożony w imieniu producentów wspólnotowych, a środek pozostaje w mocy do czasu zakończenia tego przeglądu.
Przegląd wygaśnięcia środków antydumpingowych wszczyna się w przypadku, gdy wniosek o jego wszczęcie zawiera wystarczające dowody na to, że wygaśnięcie środków prawdopodobnie doprowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody. Prawdopodobieństwo takie można wykazać, np. dowodząc kontynuacji dumpingu i szkody lub dowodząc, że wyeliminowanie szkody w całości lub części wynika z istnienia środków, lub dowodząc, że sytuacja eksporterów lub warunki rynkowe mogą wskazywać na prawdopodobieństwo dalszego występowania szkodliwego dumpingu.	Przegląd wygaśnięcia środków antydumpingowych wszczyna się w przypadku, gdy wniosek o jego wszczęcie zawiera wystarczające dowody na to, że wygaśnięcie środków prawdopodobnie doprowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody. Prawdopodobieństwo takie można wykazać, np. dowodząc kontynuacji dumpingu i szkody lub dowodząc, że wyeliminowanie szkody w całości lub części wynika z istnienia środków, lub dowodząc, że sytuacja eksporterów lub warunki rynkowe mogą wskazywać na prawdopodobieństwo dalszego występowania szkodliwego dumpingu. Prawdopodobieństwo to można również wykazać, dowodząc niezmiennego występowania ingerencji ze strony państw.
Podczas postępowania prowadzonego na podstawie niniejszego ustępu eksporterom, importerom oraz przedstawicielom kraju wywozu i producentom wspólnotowym zapewnia się możliwość odparcia zarzutów oraz rozszerzenia i skomentowania kwestii wyszczególnionych we wniosku o wszczęcie tego przeglądu, zaś wnioski formułuje się z uwzględnieniem wszystkich istotnych i należycie udokumentowanych dowodów na to, czy wyeliminowanie środków doprowadzi do kontynuacji bądź ponownego wystąpienia dumpingu i szkody.	Podczas postępowania prowadzonego na podstawie niniejszego ustępu eksporterom, importerom oraz przedstawicielom kraju wywozu i producentom wspólnotowym zapewnia się możliwość odparcia zarzutów oraz rozszerzenia i skomentowania kwestii wyszczególnionych we wniosku o wszczęcie tego przeglądu, zaś wnioski formułuje się z uwzględnieniem wszystkich istotnych i należycie udokumentowanych dowodów na to, czy wyeliminowanie środków doprowadzi do kontynuacji bądź ponownego wystąpienia dumpingu i szkody.
Zawiadomienie w sprawie zbliżającego się wygaśnięcia środków publikuje się w odpowiednim terminie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, w ostatnim roku stosowania środków określonych w niniejszym ustępie. Po zamieszczeniu tej publikacji producenci wspólnotowi mają prawo wystąpić z wnioskiem o wszczęcie przeglądu zgodnie z akapitem drugim, nie później niż 3 miesiące przed końcem pięcioletniego okresu. Zawiadomienie o faktycznym wygaśnięciu środków na mocy niniejszego akapitu również jest publikowane.

Uzasadnienie

Niezmienne występowanie zakłóceń strukturalnych powinno stanowić dodatkowy argument przemawiający za przedłużeniem środków.

Poprawka 35

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 5 – litera a

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 11 – ustęp 5


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
a) w ust. 5 dodaje się akapit w brzmieniu:	skreślony
„Jeżeli w następstwie dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z ust. 2 środki wygasają, wszelkie cła pobrane od dnia wszczęcia dochodzenia są zwracane, pod warunkiem że krajowe organy celne otrzymały wniosek o zwrot cła i rozpatrzyły go pozytywnie zgodnie z odpowiednim unijnym prawodawstwem celnym dotyczącym zwrotu i umorzenia cła. Zwrot cła nie powoduje zapłaty odsetek przez dane krajowe organy celne”.

Uzasadnienie

Ta nowa, lecz zbiurokratyzowana i skomplikowana forma zwrotu nie jest potrzebna do zachowania równowagi instrumentu.

Poprawka 36

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 6 a (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 14 – ustęp 3


Tekst obowiązujący	Poprawka
	6a. w artykule 14 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
3. Przepisy szczególne, zwłaszcza dotyczące powszechnej definicji pojęcia pochodzenia, zawarte w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, mogą zostać przyjęte na potrzeby niniejszego rozporządzenia.	„3. Przepisy szczególne, zwłaszcza dotyczące powszechnej definicji pojęcia pochodzenia, zawarte w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny lub zgodne z jego art. 2, mogą zostać przyjęte na mocy niniejszego rozporządzenia”.

Uzasadnienie

Aby zapobiegać obchodzeniu środków antydumpingowych, zakres stosowania prawodawstwa dotyczącego ochrony handlu powinien być w pełni dostosowany do właściwych przepisów Kodeksu Celnego.

Poprawka 37

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 6 b (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 14 – ustęp 5


Tekst obowiązujący	Poprawka
	6b. w artykule 14 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
5. Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, może polecić organom celnym podjęcie odpowiednich kroków w celu zarejestrowania przywożonych towarów, tak aby środki mogły zostać zastosowane w odniesieniu do przywozu od daty rejestracji. Przywożone towary mogą zostać poddane rejestracji na wniosek przemysłu wspólnotowego, który zawiera dostateczne dowody uzasadniające takie działanie. Rejestracja zostaje wprowadzona rozporządzeniem, które określa cel tego działania oraz, gdy jest to właściwe, szacunkową kwotę opłat, które mogłyby być zapłacone w przyszłości. Okres obowiązkowej rejestracji nie może być dłuższy niż dziewięć miesięcy.	„5. Komisja, po konsultacji z Komitetem Doradczym, może polecić organom celnym podjęcie odpowiednich kroków w celu zarejestrowania przywożonych towarów, tak aby środki mogły zostać zastosowane w odniesieniu do przywozu od daty rejestracji.
	Przywożone towary zostają poddane rejestracji na wniosek przemysłu unijnego, który zawiera dostateczne dowody uzasadniające takie działanie. Przywóz może również podlegać rejestracji z własnej inicjatywy Komisji.
	Przywóz podlega rejestracji od daty wszczęcia dochodzenia, jeżeli skarga przemysłu unijnego zawiera wniosek o rejestrację oraz dostateczne dowody uzasadniające takie działanie.
	Rejestracja zostaje wprowadzona rozporządzeniem, które określa cel tego działania oraz, gdy jest to właściwe, szacunkową kwotę opłat, które mogłyby być zapłacone w przyszłości. Przywóz nie będzie podlegał rejestracji dłużej niż przez okres dziewięciu miesięcy”.

Uzasadnienie

Aby zmniejszyć ryzyko gromadzenia zapasów, rejestracja przywozu powinna mieć miejsce po złożeniu uzasadnionego wniosku oraz z chwilą wszczęcia postępowania, jeśli zostało to uzasadnione przez składającego skargę. Komisja powinna mieć także możliwość nakazania rejestracji z własnej inicjatywy.

Poprawka 38

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 6 c (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 14 – ustęp 6


Tekst obowiązujący	Poprawka
	6c. w artykule 14 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
6. Państwa członkowskie każdego miesiąca składają sprawozdania Komisji na temat handlu produktami objętymi postępowaniem i środkami, a także na temat kwoty ceł pobranych na mocy niniejszego rozporządzenia.	„6. Państwa członkowskie każdego miesiąca składają Komisji sprawozdania na temat przywozu produktów objętych postępowaniem i środkami, a także na temat kwoty ceł pobranych na mocy niniejszego rozporządzenia. Komisja może, na wyraźny i uzasadniony wniosek zainteresowanej strony i po zasięgnięciu opinii Komitetu Doradczego, podjąć decyzję o przekazaniu zainteresowanym stronom informacji dotyczących wielkości i wartości przywozu tych produktów”.

Uzasadnienie

W celu zwiększenia przejrzystości Komisja powinna udostępniać informacje na temat przywozu.

Poprawka 39

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 6 d (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 14 – ustęp 7 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	6d. w art. 14 dodaje się ustęp w brzmieniu:
	„7a. Zawsze gdy Komisja zamierza przyjąć lub opublikować jakikolwiek dokument mający na celu wyjaśnienie ustalonej praktyki Komisji w odniesieniu do stosowania niniejszego rozporządzenia w jakiejkolwiek jego części, Komisja przed przyjęciem lub publikacją przeprowadza konsultacje z Parlamentem Europejskim i Radą, aby osiągnąć konsensus w sprawie przyjęcia danego dokumentu. Każda późniejsza zmiana takich dokumentów podlega tym samym wymogom proceduralnym. Każdy z tych dokumentów musi w każdym przypadku pozostawać w pełnej zgodności z przepisami niniejszego rozporządzenia. Żaden taki dokument – zgodnie z wykładnią Trybunału Sprawiedliwości – nie może rozszerzać swobody uznania Komisji w odniesieniu do przyjmowania środków”.

Poprawka 40

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 7

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 17 – ustęp 1


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
„1. W przypadku dużej liczby producentów unijnych, eksporterów lub importerów, typów produktu lub transakcji postępowanie można ograniczyć do uzasadnionej liczby stron, produktów lub transakcji, wykorzystując statystycznie reprezentatywne próby w oparciu o informacje dostępne w momencie ich doboru, albo do największej reprezentatywnej wielkości produkcji, sprzedaży lub wywozu, która może zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie”.	„1. W przypadku dużej liczby producentów unijnych, eksporterów lub importerów, którzy za swoją zgodą współpracują w ramach postępowań, lub typów produktu lub transakcji postępowanie można ograniczyć do uzasadnionej liczby stron, produktów lub transakcji, wykorzystując statystycznie reprezentatywne próby w oparciu o informacje dostępne w momencie ich doboru, albo do największej reprezentatywnej wielkości produkcji, sprzedaży lub wywozu, która może zostać właściwie zbadana w dostępnym czasie. W przypadku zróżnicowanych i rozczłonkowanych sektorów przemysłu, składających się głównie z MŚP, przy ostatecznym wyborze stron należy, w stosownych przypadkach, uwzględnić ich proporcjonalny udział w danym sektorze”.

Uzasadnienie

W celu zapewnienia lepszych danych próby powinny dotyczyć zarówno stron wnoszących skargę, jak i stron, które jej nie złożyły.

Poprawka 41

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 8

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 19 a – ustęp 1


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
1. Unijni producenci, importerzy i eksporterzy oraz ich reprezentatywne stowarzyszenia, jak również przedstawiciele kraju wywozu mogą wystąpić o informacje dotyczące planowanego nałożenia ceł tymczasowych. Wniosek o udzielenie takich informacji składany jest na piśmie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu. Informacje są przekazywane ww. stronom co najmniej dwa tygodnie przed upływem terminu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 w odniesieniu do nałożenia ceł tymczasowych. Informacje te obejmują:	skreślony
a) krótki opis proponowanych ceł, wyłącznie do celów informacyjnych, oraz
b) szczegóły obliczeń dotyczących marginesu dumpingu i marginesu wystarczającego do usunięcia szkody, jaką ponosi przemysł unijny, z należytym uwzględnieniem obowiązku zachowania poufności, o którym mowa w art. 19. Strony mają trzy dni robocze na zgłoszenie uwag dotyczących poprawności obliczeń.

Uzasadnienie

Wcześniejsze ujawnianie informacji dotyczących planowanego nałożenia ceł tymczasowych zwiększa ryzyko dalszego upolitycznienia postępowań. Dochodzenia w sprawach dotyczących ochrony handlu powinny być prowadzone w oparciu o dokumentację techniczną i należy ograniczyć możliwość działalności lobbingowej.

Poprawka 42

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 9

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 21 – ustęp 2


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
9. art. 21 ust. 2 otrzymuje brzmienie:	skreślony
„2. W celu zapewnienia solidnej podstawy, w oparciu o którą organy będą mogły uwzględnić wszystkie uwagi i informacje przy podejmowaniu decyzji, czy nakładanie środków leży w interesie Unii, unijni producenci, importerzy i ich reprezentatywne stowarzyszenia, reprezentatywni użytkownicy oraz organizacje reprezentujące konsumentów mogą w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia antydumpingowego zgłosić się do postępowania i dostarczać Komisji informacje. Informacje te lub ich streszczenia udostępnia się innym stronom określonym w niniejszym artykule i strony te są uprawnione do udzielenia na nie odpowiedzi”.

Uzasadnienie

Obecna praktyka Komisji dotycząca tego aspektu procedury oceniania interesu Unii nie powinna być modyfikowana.

Poprawka 43

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 9 a (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 22 – ustęp 1 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	9c. w art. 22 dodaje się ustęp w brzmieniu:
	„1a. Niezwłocznie po ratyfikacji przez wszystkie państwa członkowskie nowych konwencji MOP Komisja dokonuje odpowiedniej aktualizacji załącznika Ia zgodnie z procedurą określoną w art. 290 TFUE”.

Poprawka 44

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 9 b (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Artykuł 22 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	9b. dodaje się następujący artykuł:
	„Artykuł 22a
	Sprawozdanie
	1. Aby ułatwić monitorowanie wykonania rozporządzenia przez Parlament Europejski i Radę, Komisja, należycie uwzględniając wymóg ochrony informacji poufnych w rozumieniu art. 19, przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie roczne na temat stosowania i wykonania niniejszego rozporządzenia, w ramach prowadzonego przez Komisję, Parlament Europejski i Radę dialogu na temat instrumentów ochrony handlu. Sprawozdanie to zawiera informacje o stosowaniu środków tymczasowych i ostatecznych, zakończeniu postępowań bez wprowadzania środków, o zobowiązaniach, ponownych postępowaniach, przeglądach i wizytach weryfikacyjnych oraz o działalności różnych organów odpowiedzialnych za monitorowanie wykonywania niniejszego rozporządzenia i wypełniania wynikających z niego obowiązków. Sprawozdanie zawiera także informacje na temat stosowania instrumentów ochrony handlu przez państwa trzecie w odniesieniu do Unii, niwelowania przez dany sektor przemysłu unijnego skutków nałożenia środków oraz odwołań od nałożonych środków. Obejmuje ono czynności rzecznika praw stron z Dyrekcji Generalnej Komisji Europejskiej ds. Handlu oraz czynności punktu pomocy dla MŚP w związku ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia.
	2. W ciągu miesiąca od daty przedstawienia sprawozdania przez Komisję Parlament Europejski może zaproponować Komisji udział w posiedzeniu ad hoc przedmiotowo właściwej komisji parlamentarnej w celu przedstawienia i objaśnienia wszelkich kwestii związanych ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia. Sprawozdanie może być również przedmiotem rezolucji.
	3. Komisja podaje sprawozdanie do wiadomości publicznej w terminie sześciu miesięcy od daty jego przedstawienia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie”.

Uzasadnienie

Poprawka 45

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 9 c (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 1225/2009

Załącznik I a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	9c. Dodaje się załącznik w brzmieniu:
	„Załącznik Ia
	Konwencje MOP, o których mowa w art. 7–9
	1. Konwencja dotycząca pracy przymusowej lub obowiązkowej (nr 29) (1930 r.)
	2. Konwencja dotycząca wolności związkowej i ochrony praw związkowych (nr 87) (1948 r.)
	3. Konwencja dotycząca stosowania zasad prawa organizowania się i rokowań zbiorowych (nr 98) (1949 r.)
	4. Konwencja dotycząca jednakowego wynagrodzenia dla pracujących mężczyzn i kobiet za pracę jednakowej wartości (nr 100) (1951 r.)
	5. Konwencja dotycząca zniesienia pracy przymusowej (nr 105) (1957 r.)
	6. Konwencja dotycząca dyskryminacji w zakresie zatrudnienia i wykonywania zawodu (nr 111) (1958 r.)
	7. Konwencja dotycząca najniższego wieku dopuszczenia do zatrudnienia (nr 138) (1973 r.)
	8. Konwencja dotycząca zakazu i natychmiastowych działań na rzecz eliminowania najgorszych form pracy dzieci (nr 182) (1999 r.)”.

Poprawka 46

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt -1 (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Tytuł


Tekst obowiązujący	Poprawka
Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej	Rozporządzenie Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej
	(Niniejsza poprawka ma zastosowanie do całego tekstu rozporządzenia Rady (WE) nr 597/2009.)

Poprawka 47

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt -1 a (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Motyw 9 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	-1a. dodaje się motyw w brzmieniu:
	„(9a) Subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych są w Unii zasadniczo zakazane zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE. W związku z tym subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych przyznawane przez państwa trzecie wyjątkowo silnie zakłócają handel. Wielkość pomocy państwa zatwierdzona przez Komisję z upływem czasu stale ulegała zmniejszeniu. W związku z tym w przypadku instrumentu antysubsydyjnego zasada niższego cła nie powinna być już stosowana w odniesieniu do przywozu z kraju(-ów) stosującego(-ych) subsydiowanie”.

Uzasadnienie

W celu zniechęcenia partnerów handlowych UE do stosowania praktyk subsydyjnych nie należy w tych przypadkach stosować zasady niższego cła. Motyw 9 wniosku ustawodawczego Komisji musi zostać przeniesiony do podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego.

Poprawka 48

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt -1 b (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 1 – ustęp 1 – akapit drugi


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	-1b. W art. 1 ust. 1 dodaje się akapit w następującym brzmieniu:
	„Wykorzystanie wszelkich produktów subsydiowanych w związku z eksploracją szelfu kontynentalnego lub wyłącznej strefy ekonomicznej danego państwa członkowskiego lub eksploatacją jej zasobów traktuje się na mocy niniejszego rozporządzenia jako przywóz i będzie on odpowiednio obłożony opłatami celnymi w przypadku, gdy przynosi szkodę przemysłowi unijnemu”.

Uzasadnienie

Zgodnie z Konwencją Narodów Zjednoczonych o prawie morza z dnia 10 grudnia 1982 r. (UNCLOS) i praktykami międzynarodowymi UE powinna stosować instrument antysubsydyjny także w odniesieniu do towarów, które mają zostać wykorzystane na szelfie kontynentalnym lub w wyłącznej strefie ekonomicznej państw członkowskich UE.

Poprawka 49

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 1 a (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 10 – ustęp 8


Tekst obowiązujący	Poprawka
	1a. art. 10 ust. 8 otrzymuje brzmienie:
8. Jeżeli, w szczególnych okolicznościach, Komisja podejmie decyzję o wszczęciu dochodzenia bez otrzymania pisemnej skargi ze strony lub w imieniu wspólnotowego przemysłu o wszczęcie takiego dochodzenia, zostanie ono podjęte na podstawie dostatecznych dowodów istnienia subsydiów stanowiących podstawę dla środków wyrównawczych, szkody oraz związku przyczynowego opisanego w ust. 2, uzasadniającego wszczęcie takiego dochodzenia.	„8. Jeżeli w szczególnych okolicznościach – zwłaszcza w przypadku zróżnicowanych i rozczłonkowanych sektorów przemysłu, składających się głównie z małych i średnich przedsiębiorstw – Komisja podejmie decyzję o wszczęciu dochodzenia bez otrzymania pisemnej skargi ze strony lub w imieniu unijnego przemysłu o wszczęcie takiego dochodzenia, zostanie ono podjęte na podstawie dostatecznych dowodów istnienia subsydiów stanowiących podstawę dla środków wyrównawczych, szkody oraz związku przyczynowego opisanego w ust. 2, uzasadniającego wszczęcie takiego dochodzenia”.

Poprawka 50

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 2

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 11 – ustęp 2 (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
„11. Unijni producenci produktu podobnego są zobowiązani do współpracy w ramach postępowań, które wszczęto zgodnie z art. 10 ust. 8”.	skreślony

Poprawka 51

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 2

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 11 – ustęp 9


Tekst obowiązujący	Poprawka
9. W przypadku postępowania wszczętego na podstawie art. 10 ust. 11 dochodzenie w każdym przypadku zostaje zakończone w ciągu jednego roku. W każdym przypadku dochodzenia takie we wszystkich sprawach zostają zakończone w ciągu 13 miesięcy od ich rozpoczęcia zgodnie z ustaleniami poczynionymi na podstawie art. 13 w zakresie zobowiązań oraz ustaleniami poczynionymi na podstawie art. 15 w odniesieniu do konkretnej skargi.	9. W przypadku postępowania wszczętego na podstawie art. 10 ust. 11 dochodzenie w każdym przypadku zostaje zakończone w ciągu dziewięciu miesięcy. W każdym przypadku dochodzenia takie we wszystkich sprawach zostają zakończone w ciągu dziesięciu miesięcy po ich rozpoczęciu zgodnie z ustaleniami poczynionymi na podstawie art. 13 w zakresie zobowiązań oraz ustaleniami poczynionymi na podstawie art. 15 w odniesieniu do konkretnej skargi. Okresy dochodzenia powinny w miarę możliwości pokrywać się z rokiem obrotowym, zwłaszcza w przypadku zróżnicowanych i rozczłonkowanych sektorów, składających się głównie z małych i średnich przedsiębiorstw.

Poprawka 52

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 2

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 11 – ustęp 11 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	11a. W związku z postępowaniami antydumpingowymi Komisja powinna ułatwiać dostęp do instrumentu zróżnicowanym i rozczłonkowanym sektorom, składającym się głównie z MŚP, za pośrednictwem punktu pomocy dla MŚP.
	Punkt pomocy dla MŚP podnosi ich poziom wiedzy na temat instrumentu, udziela informacji i wyjaśnień dotyczących sposobu składania skarg i sprawniejszego przedstawiania dowodów potwierdzających dumping lub subsydia stanowiące podstawę środków wyrównawczych i szkodę. Punkt pomocy dla MŚP udostępnia standardowe formularze statystyczne, które należy przedłożyć dla potrzeb wykazania zdolności procesowej, oraz kwestionariusze.
	Po wszczęciu dochodzenia punkt pomocy informuje MŚP i ich odpowiednie zrzeszenia, których może dotyczyć wszczęcie postępowania oraz odnośne terminy zgłoszenia jako zainteresowana strona.
	Punkt pomocy dla MŚP pomaga w rozwiązaniu problemów dotyczących wypełnienia kwestionariuszy, w których należy zwrócić szczególną uwagę na zapytania MŚP w sprawie dochodzeń wszczętych na mocy art. 10 ust. 8. Punkt pomocy stara się w jak najszerszym zakresie zmniejszyć obciążenia wynikające z barier językowych.
	W przypadku gdy MŚP przedstawią dowody prima facie potwierdzające istnienie dumpingu lub subsydiów stanowiących podstawę środków wyrównawczych, punkt pomocy dla MŚP udziela MŚP informacji na temat zmian wielkości i wartości przywozu danego produktu zgodnie z art. 24 ust. 6.
	Punkt udziela również wskazówek na temat dodatkowych możliwości kontaktu i współpracy z rzecznikiem praw stron i krajowymi organami celnymi. Ponadto punkt pomocy informuje MŚP o możliwościach i warunkach, na których mogą wnioskować o dokonanie przeglądu środków lub zwrot uiszczonych ceł antydumpingowych.

Poprawka 53

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 2

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 11 – ustęp 11 b (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	11b. Komisja zapewnia jak najlepszy dostęp do informacji wszystkim zainteresowanym stronom, umożliwiając wprowadzenie systemu informacyjnego, za pośrednictwem którego zainteresowane strony są powiadamiane, kiedy do dokumentacji dochodzeniowej dodawane są nowe informacje niepoufne. Informacje niepoufne udostępniane są również za pośrednictwem platformy internetowej.

Uzasadnienie

Należy zadbać o większą przejrzystość, tak aby zapewnić zaufanie producentów i konsumentów do instrumentu oraz utrzymać jego zasadność.

Poprawka 54

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 2

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 11 – ustęp 11 c (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	11c. Komisja gwarantuje, w stosownych przypadkach za pośrednictwem rzecznika praw stron, skuteczne wykonywanie praw procesowych zainteresowanych stron, a także dopilnowuje, by postępowania były prowadzone bezstronnie, obiektywnie oraz w rozsądnym terminie.

Uzasadnienie

Należy zadbać o większą przejrzystość, tak aby zapewnić zaufanie producentów i konsumentów do instrumentu oraz utrzymać jego zasadność.

Poprawka 55

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 2

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 11 – ustęp 11 d (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	11d. Na żądanie zainteresowanych stron Komisja wydaje kwestionariusze, z których należy korzystać podczas dochodzeń, we wszystkich językach urzędowych Unii.

Uzasadnienie

Poprawka 56

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 3 – litera -a (nowa)

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 12 – ustęp 1 – akapit drugi


Tekst obowiązujący	Poprawka
	-a) akapit drugi otrzymuje brzmienie:
„Cła tymczasowe zostają nałożone nie wcześniej niż 60 dni od wszczęcia procedury sądowej, lecz nie później niż dziewięć miesięcy od wszczęcia procedury sądowej”.	„Cła tymczasowe zostają nałożone nie wcześniej niż 60 dni od wszczęcia procedury sądowej, lecz nie później niż sześć miesięcy od wszczęcia procedury sądowej”.

Poprawka 57

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 3 – litera b

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 12 – ustęp 1 – akapit trzeci a


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
b) na końcu dodaje się następujący akapit:	skreślony
„Ceł tymczasowych nie stosuje się w okresie dwóch tygodni od przesłania informacji do zainteresowanych stron na podstawie art. 29b. Dostarczenie takich informacji pozostaje bez uszczerbku dla późniejszych decyzji, które mogą zostać podjęte przez Komisję”.

Poprawka 58

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 3 a (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 13 – ustęp 1


Tekst obowiązujący	Poprawka
	3a. w artykule 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
1. Pod warunkiem tymczasowego potwierdzenia subsydiowania i szkody Komisja może przyjąć złożoną ofertę zadowalającego dobrowolnego zobowiązania, na mocy którego:	„1. Pod warunkiem tymczasowego potwierdzenia subsydiowania i szkody Komisja może przyjąć złożoną ofertę dobrowolnego zobowiązania, na mocy którego:
a) kraj pochodzenia lub wywozu wyraża zgodę na zniesienie albo ograniczenie subsydiów albo podejmuje inne działania dotyczące ich skutków; albo	a) kraj pochodzenia lub wywozu wyraża zgodę na zniesienie albo ograniczenie subsydiów albo podejmuje inne działania dotyczące ich skutków; albo
b) eksporter zobowiązuje się skorygować swoje ceny albo zaprzestać wywozu do danego obszaru tak długo, jak wywóz ten będzie korzystać z subsydiów stanowiących podstawę dla środków wyrównawczych, tak aby Komisja, po konsultacjach szczegółowych z Komitetem Doradczym, była w pełni przekonana o wyeliminowaniu negatywnych skutków tych subsydiów.	b) eksporter zobowiązuje się skorygować swoje ceny albo zaprzestać wywozu do danego obszaru tak długo, jak wywóz ten będzie korzystać z subsydiów stanowiących podstawę dla środków wyrównawczych, o ile Komisja, po konsultacjach szczegółowych z Komitetem Doradczym, stwierdziła skuteczne wyeliminowanie negatywnych skutków tych subsydiów.
W przypadku takim oraz tak długo, jak zobowiązania takie obowiązują, cła tymczasowe nałożone przez Komisję zgodnie z art. 12 ust. 3 oraz cła ostateczne nałożone przez Radę zgodnie z art. 15 ust. 1 nie mają zastosowania do odnośnego przywozu przedmiotowych towarów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa, o których mowa w decyzji Komisji o przyjęciu zobowiązań, wraz z późniejszymi zmianami takiej decyzji.	W przypadku takim oraz tak długo, jak zobowiązania takie obowiązują, cła tymczasowe nałożone przez Komisję zgodnie z art. 12 ust. 3 oraz cła ostateczne nałożone przez Radę zgodnie z art. 15 ust. 1 nie mają zastosowania do odnośnego przywozu przedmiotowych towarów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa, o których mowa w decyzji Komisji o przyjęciu zobowiązań, wraz z późniejszymi zmianami takiej decyzji.
Podwyżki cen wynikające ze zobowiązań nie mogą być wyższe od niezbędnych do wyeliminowania marginesu dumpingu, natomiast powinny być niższe od marginesu dumpingu, jeżeli spowodują usunięcie szkody dla przemysłu wspólnotowego.	Zasady niższego cła nie stosuje się do cen uzgodnionych w ramach takich zobowiązań podczas postępowań antysubsydyjnych”.

Uzasadnienie

Zobowiązania mogą być zaakceptowane wyłącznie w przypadku, gdy skutecznie eliminują szkodliwy skutek subsydiów. Ponadto w ramach zachowania spójności z innymi przepisami dotyczącymi zasady niższego cła zasady tej nie stosuje się w przypadku postępowań antysubsydyjnych.

Poprawka 59

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 3 b (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 13 – ustęp 4


Tekst obowiązujący	Poprawka
	3b. w artykule 13 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
4. Strony oferujące zobowiązanie muszą przedstawić niepoufną wersję takiego zobowiązania w celu udostępnienia jej stronom zainteresowanym w postępowaniu.	„4. Strony oferujące zobowiązanie przedstawiają także jego istotną jawną wersję, tak aby strony postępowania, Parlament Europejski i Rada mogły mieć do niego dostęp. Strony są zobowiązane do udzielania jak najszerszych informacji odnośnie do treści i charakteru zobowiązania przy należytej ochronie informacji poufnych w rozumieniu art. 29. Komisja przed przyjęciem każdej takiej oferty przeprowadza ponadto z przemysłem unijnym konsultacje dotyczące głównych cech takiego zobowiązania”.

Poprawka 60

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 6 – litera a

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 22 – ustęp 1 – akapit siódmy a


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
a) w ust. 1 dodaje się akapit w brzmieniu:	skreślony
„Jeżeli w następstwie dochodzenia przeprowadzonego zgodnie z art. 18 środki wygasają, wszelkie cła pobrane po wszczęciu tego dochodzenia są zwracane. Wniosek o zwrot należy złożyć do krajowych organów celnych zgodnie z obowiązującym unijnym prawodawstwem celnym”.

Uzasadnienie

Ta nowa, lecz zbiurokratyzowana i skomplikowana forma zwrotu nie jest potrzebna do zachowania równowagi instrumentu.

Poprawka 61

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 7 a (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 24 – ustęp 3


Tekst obowiązujący	Poprawka
	7a. w artykule 24 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
3. Szczególne przepisy, zwłaszcza w odniesieniu do wspólnej definicji pojęcia pochodzenia, zawartej w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny mogą być zastosowane na mocy niniejszego rozporządzenia.	„3. Przepisy szczególne, zwłaszcza dotyczące powszechnej definicji pojęcia pochodzenia, zawartej w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, lub zgodne z jego art. 2, mogą zostać przyjęte na mocy niniejszego rozporządzenia”.

Uzasadnienie

Aby zapobiegać obchodzeniu środków antysubsydyjnych, zakres stosowania prawodawstwa dotyczącego ochrony handlu powinien być w pełni dostosowany do właściwych przepisów Kodeksu Celnego.

Poprawka 62

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 7 b (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 24 – ustęp 5


Tekst obowiązujący	Poprawka
	7b. w artykule 24 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
5. Komisja może, po konsultacjach z Komitetem Doradczym, zlecić organom celnym podjęcie właściwych kroków dla rejestracji przywozu, tak by można było następnie zastosować środki wobec tego przywozu z dniem jego rejestracji.	„5. Komisja może, po konsultacjach z Komitetem Doradczym, zlecić organom celnym podjęcie właściwych kroków w celu rejestracji przywozu, tak by na przykład można było następnie zastosować środki wobec tego przywozu z dniem jego rejestracji.
Przywóz może podlegać rejestracji w wyniku wniosku przedstawionego przez przemysł Komisji, zawierającego dostateczne dowody uzasadniające takie działanie.	Przywóz podlega rejestracji na wniosek przemysłu unijnego, który to wniosek zawiera dostateczne dowody uzasadniające takie działanie. Przywóz może również podlegać rejestracji w związku z inicjatywą własną Komisji.
	Przywóz podlega rejestracji od daty wszczęcia dochodzenia, jeżeli skarga przemysłu unijnego zawiera wniosek o rejestrację oraz dostateczne dowody uzasadniające takie działanie.
Rejestracja zostaje wprowadzona w drodze rozporządzenia, które określi cel działania oraz, jeżeli to właściwe, szacunkową kwotę ewentualnego zobowiązania w przyszłości. Przywóz nie będzie podlegać rejestracji dłużej niż przez okres dziewięciu miesięcy.	Rejestracja zostaje wprowadzona w drodze rozporządzenia, które określi cel działania oraz, jeżeli to właściwe, szacunkową kwotę ewentualnego zobowiązania w przyszłości. Przywóz nie będzie podlegał rejestracji dłużej niż przez okres dziewięciu miesięcy”.

Uzasadnienie

Poprawka 63

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 7 c (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 24 – ustęp 6


Tekst obowiązujący	Poprawka
	7c. w artykule 24 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
6. Państwa członkowskie składają Komisji miesięczne raporty na temat przywozu produktów podlegających dochodzeniu oraz środkom i na temat kwoty opłat celnych pobranych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.	„6. Państwa członkowskie każdego miesiąca składają Komisji sprawozdania na temat przywozu produktów objętych dochodzeniem i środkami, a także na temat kwoty opłat celnych pobranych na mocy niniejszego rozporządzenia. Komisja może, na wyraźny i uzasadniony wniosek zainteresowanej strony i po zasięgnięciu opinii Komitetu Doradczego, podjąć decyzję o przekazaniu zainteresowanym stronom informacji dotyczących wielkości i wartości przywozu tych produktów”.

Poprawka 64

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 7 d (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 24 – ustęp 7 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	7d. w art. 24 dodaje się ustęp w brzmieniu:
	„7a. Zawsze gdy Komisja zamierza przyjąć lub opublikować jakikolwiek dokument mający na celu wyjaśnienie ustalonej praktyki Komisji w odniesieniu do stosowania niniejszego rozporządzenia w jakiejkolwiek jego części, Komisja przed przyjęciem lub publikacją przeprowadza konsultacje z Parlamentem Europejskim i Radą, aby osiągnąć konsensus w sprawie przyjęcia danego dokumentu. Każda późniejsza zmiana takich dokumentów podlega tym samym wymogom proceduralnym. Każdy z tych dokumentów musi w każdym przypadku pozostawać w pełnej zgodności z przepisami niniejszego rozporządzenia. Żaden taki dokument – zgodnie z wykładnią Trybunału Sprawiedliwości –nie może rozszerzać swobody uznania Komisji w odniesieniu do przyjmowania środków”.

Poprawka 65

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 8

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 27 – ustęp 1


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
8. art. 27 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:	8. w artykule 27 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. W przypadkach gdy liczba unijnych producentów, eksporterów lub importerów, rodzajów produktu lub transakcji jest duża, dochodzenie może zostać ograniczone do:”;	„1. W przypadkach gdy liczba unijnych producentów, eksporterów lub importerów, którzy współpracują w ramach dochodzeń, lub rodzajów produktu lub transakcji jest duża, dochodzenie może zostać ograniczone do:
	a) rozsądnej liczby stron, produktów czy transakcji wybranych wyrywkowo, używając wzorców statystycznie reprezentatywnych na podstawie informacji dostępnych w momencie wyboru; lub
	b) największej reprezentatywnej ilości produkcji, sprzedaży i wywozu, która może być należycie zbadana w dostępnym okresie.
	W przypadku zróżnicowanych i rozczłonkowanych sektorów przemysłu, składających się głównie z MŚP, przy ostatecznym wyborze stron uwzględnia się, w stosownych przypadkach, ich proporcjonalny udział w danym sektorze”.

Uzasadnienie

W celu zapewnienia lepszych danych próby powinny dotyczyć zarówno stron wnoszących skargę, jak i stron, które jej nie złożyły.

Poprawka 66

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 9

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 29 b


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
9. po artykule 29 dodaje się następujący artykuł:	skreślony
„Artykuł 29b
Informacje o środkach tymczasowych
1. Unijni producenci, importerzy i eksporterzy oraz ich stowarzyszenia przedstawicielskie, a także kraj pochodzenia lub wywozu mogą wystąpić o informacje dotyczące planowanego nałożenia ceł tymczasowych. Wniosek o udzielenie takich informacji składany jest na piśmie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu. Informacje są przekazywane ww. stronom co najmniej dwa tygodnie przed upływem terminu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 w odniesieniu do nałożenia ceł tymczasowych.
Informacje te obejmują:
a) krótki opis proponowanych ceł, wyłącznie do celów informacyjnych, oraz
b) szczegóły obliczeń dotyczących marginesu subsydium i marginesu wystarczającego do usunięcia szkody, jaką ponosi przemysł unijny, z należytym uwzględnieniem obowiązku zachowania poufności, o którym mowa w art. 29. Strony mają trzy dni robocze na zgłoszenie uwag dotyczących poprawności obliczeń.
2. Jeżeli planuje się kontynuowanie dochodzenia, jednak bez nakładania ceł tymczasowych, zainteresowane strony zostają powiadomione o nienakładaniu ceł dwa tygodnie przed upływem terminu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 w odniesieniu do nałożenia ceł tymczasowych”.

Poprawka 67

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 10

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 31 – ustęp 2


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
10. art. 31 ust. 2 otrzymuje brzmienie:	skreślony
„2. W celu zapewnienia solidnej podstawy, w oparciu o którą organy będą mogły uwzględnić wszystkie uwagi i informacje przy podejmowaniu decyzji, czy nakładanie środków leży w interesie Unii, unijni producenci, importerzy i ich stowarzyszenia przedstawicielskie, reprezentatywni użytkownicy oraz organizacje reprezentujące konsumentów mogą w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia w sprawie środków wyrównawczych zgłosić się do postępowania i dostarczać Komisji informacje. Informacje te lub ich streszczenia udostępnia się innym stronom określonym w niniejszym ustępie i strony te są uprawnione do udzielenia na nie odpowiedzi”.

Uzasadnienie

Obecna praktyka Komisji dotycząca tego aspektu procedury oceniania interesu Unii nie powinna być modyfikowana.

Poprawka 68

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 10 a (nowy)

Rozporządzenie (WE) nr 597/2009

Artykuł 33 a (nowy)


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
	10a. dodaje się następujący artykuł:
	„Artykuł 33a
	Sprawozdanie
	1. Aby ułatwić monitorowanie wykonania rozporządzenia przez Parlament Europejski i Radę, Komisja, należycie uwzględniając wymóg ochrony informacji poufnych w rozumieniu art. 19, przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie roczne na temat stosowania i wykonania niniejszego rozporządzenia, w ramach prowadzonego przez Komisję, Parlament Europejski i Radę dialogu na temat instrumentów ochrony handlu. Sprawozdanie to zawiera informacje o stosowaniu środków tymczasowych i ostatecznych, zakończeniu dochodzeń bez wprowadzania środków, o zobowiązaniach, ponownych dochodzeniach, przeglądach i wizytach weryfikacyjnych oraz o działalności różnych organów odpowiedzialnych za monitorowanie wykonywania niniejszego rozporządzenia i wypełniania wynikających z niego obowiązków. Sprawozdanie zawiera także informacje na temat stosowania instrumentów ochrony handlu przez państwa trzecie w odniesieniu do Unii, niwelowania przez dany sektor przemysłu unijnego skutków nałożenia środków oraz odwołań od nałożonych środków. Obejmuje ono czynności rzecznika praw stron z Dyrekcji Generalnej Komisji Europejskiej ds. Handlu oraz czynności punktu pomocy dla MŚP w związku ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia.
	2. W ciągu miesiąca od daty przedstawienia sprawozdania przez Komisję Parlament Europejski może zaproponować Komisji udział w posiedzeniu ad hoc przedmiotowo właściwej komisji parlamentarnej w celu przedstawienia i objaśnienia wszelkich kwestii związanych ze stosowaniem niniejszego rozporządzenia. Sprawozdanie może być również przedmiotem rezolucji.
	3. Komisja podaje sprawozdanie do wiadomości publicznej w terminie sześciu miesięcy od daty jego przedstawienia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie”.

Poprawka 69

Wniosek dotyczący rozporządzenia

Artykuł 3


Tekst proponowany przez Komisję	Poprawka
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.	Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
	Zostaje ono skonsolidowane z rozporządzeniem (WE) nr 1225/2009 i rozporządzeniem (WE) nr 597/2009 do dnia ...*.
	____________
	* Dz.U.: proszę wstawić datę: trzy miesiące po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

UZASADNIENIE

Wprowadzenie

Wniosek Komisji, którego celem jest modernizacja rozporządzenia antydumpingowego i rozporządzenia antysubsydyjnego, wprowadza cztery główne zmiany: zniesienie zasady niższego cła w postępowaniach antydumpingowych w przypadku stwierdzenia strukturalnych zakłóceń handlu surowcami i we wszystkich postępowaniach antysubsydyjnych, nałożenie na unijnych producentów obowiązku współpracy w dochodzeniach wszczynanych z urzędu; zwrot ceł pobranych w trakcie przeglądu wygaśnięcia oraz powiadomienie z dwutygodniowym wyprzedzeniem przed nałożeniem ceł tymczasowych, znane powszechnie jako klauzula wysyłkowa. Komisja uzasadnia to trzema celami: zwiększeniem skuteczności tych instrumentów, ograniczeniem zagrożenia retorsjami ze strony krajów trzecich oraz zwiększeniem przejrzystości i przewidywalności. Sprawozdawca z zadowoleniem przyjmuje powyższe trzy cele i jest zdania, że należy je połączyć, aby utrzymać zaufanie publiczne do przedmiotowych instrumentów. Sprawozdawca pragnie zatem omówić główne założenia projektu sprawozdania, opierając się na poniższych pytaniach:

W jakim stopniu wniosek Komisji zapewnia skuteczne stosowanie przedmiotowych instrumentów?

Sprawozdawca podziela zdanie Komisji, że skuteczność ma fundamentalne znaczenie, jeśli dany instrument ma wypełniać swój cel: zapobiegać szkodom mogącym powstać w wyniku nielegalnego dumpingu i subsydiowania. Komisja argumentuje, że zasadnicze znaczenie dla skuteczności mają zwrot ceł pobranych w trakcie przeglądu wygaśnięcia oraz częściowe zniesienie zasady niższego cła.

Zwrot ceł pobranych w trakcie przeglądu wygaśnięcia

Komisja proponuje zwrot ceł pobranych w trakcie przeglądu wygaśnięcia, jeśli zostanie wykazane, że zaprzestano dumpingu lub subsydiowania – jej zdaniem taki przepis zapewniłby skuteczność. Należy jednak zadać pytanie, na jakiej podstawie wyciągnięto taki wniosek. Można by obstawać, że proponowany zwrot nie jest konieczny, ponieważ rozporządzenia przewidują już procedurę zwrotu. Sprawozdawca proponuje zatem usunięcie tego ustępu.

Częściowe zniesienie zasady niższego cła

Komisja proponuje zniesienie zasady niższego cła w postępowaniach antydumpingowych w przypadku stwierdzenia strukturalnych zakłóceń handlu surowcami i we wszystkich postępowaniach antysubsydyjnych – jej zdaniem zwiększy to skuteczność przedmiotowych instrumentów. Jednak również w tym przypadku trudno jest doszukać się uzasadnienia dla takiego wniosku. Według WTO dumping jako taki nie jest nielegalny, nielegalny jest natomiast dumping szkodliwy. Dlatego zasada niższego cła zapewnia naprawienie szkód, jakie ponieśli unijni producenci, i należy wątpić, czy wyższe cła zwiększyłyby skuteczność. Uzasadnieniem proponowanej zmiany mogłaby być konieczność wprowadzenia działań odstraszających, ale należy mieć na względzie ich potencjalne skutki. Zważywszy na znacznie bardziej globalny charakter łańcucha wartości w dzisiejszych czasach (kiedy to ponad 50% przywozu do Unii stanowią towary pośrednie), zwiększone stawki celne spowodują nie tylko zahamowanie przywozu na rynek unijny towarów z krajów trzecich po cenach dumpingowych lub też towarów subsydiowanych, lecz mogą również istotnie wpłynąć na dostęp Unii do towarów pośrednich stosowanych do wytwarzania unijnych produktów eksportowych. Zatem jeśli podnosi się cła w zakresie większym, niż wymaga tego naprawienie szkód, to działanie takie wpływa również na unijny wywóz, który zapewnia wzrost gospodarczy.

Ponadto brak precyzyjnej definicji strukturalnych zakłóceń handlu surowcami może okazać się problematyczny. Jak dotąd Komisja nie przedstawiła jednolitej definicji, co skutkuje licznymi spekulacjami. Sugeruje się, że pojęcie to będzie określane w trybie doraźnym, lecz również, że należy włączyć do zakresu tego pojęcia również koszty energii i pracy. Zastosowanie niezdefiniowanego i nieprzewidywalnego pojęcia jako podstawy wkładu może skutkować równie nieprzewidywalnym produktem – co podaje w wątpliwość skuteczność zniesienia zasady niższego cła. Pojęcie to również rozmywa podział między działaniami antydumpingowymi i antysubsydyjnymi, a stan taki można uznawać za naruszenie postanowień art. 32 ust.1 Porozumienia WTO w sprawie subsydiów i środków wyrównawczych. W związku z powyższym, dopóki nie poznamy zamierzonego zastosowania koncepcji strukturalnych zakłóceń handlu surowcami, trudno nam będzie określić, w jakim stopniu zwiększy ona skuteczność przedmiotowego instrumentu, lub też czy niepewność prawna może realnie ograniczyć tę skuteczność.

Czy wniosek stanowi właściwą odpowiedź na zagrożenie retorsjami ze strony krajów trzecich?

W swoim wniosku Komisja uznaje rosnące obawy unijnych producentów dotyczące zagrożenia retorsjami ze strony producentów z krajów trzecich, po wniesieniu przez tych pierwszych skargi antydumpingowej lub antysubsydyjnej. Komisja zaproponowała zatem wprowadzenie obowiązku współpracy w postępowaniach wszczynanych z urzędu. Jednak, jak zauważono wcześniej, sprawozdawca ma obawy co do innych części wniosku Komisji (jak np. tych dotyczących częściowego zniesienia zasady niższego cła), które mogą podważyć cel, jakim jest zabezpieczenie Unii przed wzrostem retorsji.

Obowiązek współpracy w postępowaniach wszczynanych z urzędu

Zdaniem Komisji zagrożenie retorsjami można wyeliminować, jeśli Komisja będzie wszczynała dochodzenia z urzędu, tj. będzie upoważniona do wszczynania dochodzeń, które nie wymagają złożenia przez unijnego producenta formalnej skargi. Propozycja ta wiąże się za znacznymi korzyściami, zwłaszcza z większym dostępem do danych. To z kolei może poprawić jakość kontroli wyrywkowej w ramach dochodzenia oraz wyciągnięcie lepszych i bardziej jednoznacznych wniosków. Wniosek Komisji nie uwzględnia jednak pewnych nie rozwiązanych dotąd kwestii. Po pierwsze, należy zauważyć, że aktualne rozporządzenia przewidują już możliwość wszczynania przez Komisję dochodzeń z urzędu, a w związku z tym powstaje pytanie, dlaczego Komisja sądzi obecnie, że postępowania wszczynane z urzędu są odpowiedzią na zagrożenie retorsjami. Po drugie, choć wysuwany jest argument, że działanie takie zmniejsza ryzyko retorsji, to należy zauważyć, że nie eliminuje go zupełnie. Można spokojnie założyć, że dobrze poinformowany producent z kraju trzeciego może bez trudu wywnioskować, w imieniu których unijnych producentów Komisja podejmuje dane działania. Po trzecie, nie należy zapominać o obciążeniu administracyjnym, zwłaszcza dla MŚP, które wiąże się z uczestnictwem w dochodzeniu; niektóre przedsiębiorstwa mogą ponadto nie być chętne do przekazywania Komisji szczególnie chronionych informacji handlowych. Po czwarte, nie ma jasności, jakie wyciągnięto by konsekwencje, gdyby przedsiębiorstwa uchylały się od przekazywania Komisji takich informacji.

Ponadto większy niepokój wzbudza niedawna tendencja, a mianowicie stosowanie sankcji i retorsji przez kraje trzecie wobec niektórych państw członkowskich UE lub ważnych gałęzi gospodarki, niekoniecznie powiązanych z sektorem, którego dotyczą działania dumpingowe lub subsydiowanie prowadzone przez kraje trzecie. Dlatego można argumentować, iż istnieje zwiększone ryzyko, że wskutek tych działań, zamiast wewnątrzsektorowych retorsji ze strony krajów trzecich, mogą pojawić się znacznie bardziej szkodliwe retorsje międzysektorowe lub retorsje powiązane. W takim przypadku poszkodowani w wyniku działań Komisji będą producenci unijni z innych sektorów, niezainteresowani wynikiem danego dochodzenia. Zdaniem sprawozdawcy tendencja taka jest absolutnie niepożądana.

Niemniej jednak, pomimo powyższych obaw, można by stwierdzić, że korzyści płynące z lepszej kontroli wyrywkowej przeważają nad jej wadami, i można by ją zatem uznać za zasadną. Aby rozwiać opisane powyżej obawy, sprawozdawca proponuje wzmocnienie roli punktu pomocy dla MŚP, lecz również uwzględnienie potencjalnych negatywnych skutków innych zmian polityki, takich jak częściowe zniesienie zasady niższego cła.

Częściowe zniesienie zasady niższego cła

Jak wspomniano powyżej, wydaje się, że propozycja Komisji, by częściowo znieść zasadę niższego cła, może wywołać zagrożenie retorsjami. Zniesienie zasady niższego cła można uznać za zmianę charakteru przedmiotowych instrumentów z naprawczego na sankcjonujący. Można również uznać, że powyższe, w połączeniu z faktem, że nie istnieje jednolita definicja strukturalnych zakłóceń handlu surowcami, stwarza sprzyjające warunki dla stosowania retorsji. Podstawowym celem zasady niższego cła jest usunięcie spowodowanych szkód, a nie karanie partnerów handlowych Unii, i taką właśnie logiką kieruje się Unia w swoich staraniach o włączenie zasady niższego cła do negocjacji na forum WTO. Warto zatem się zastanowić, czy ograniczenie zasady niższego cła spowoduje zwiększenie skuteczności, czy wręcz przeciwnie nasili zagrożenie retorsjami. Zdaniem sprawozdawcy próby zwiększenia skuteczności przedmiotowego instrumentu mogą okazać się bezowocne, jeśli wzrośnie zagrożenie retorsjami. W tym miejscu trzeba przywołać opisane powyżej zastrzeżenia dotyczące tego, że retorsje wewnątrzsektorowe mogą przerodzić się w retorsje międzysektorowe. Zatem sprawozdawca proponuje usunięcie zapisu o częściowym zniesieniu zasady niższego cła.

Czy wniosek gwarantuje wystarczający poziom przejrzystości i przewidywalności?

Przejrzystość i przewidywalność stanowią istotne kryteria dla wszystkich zaangażowanych stron, a ich celem jest zapewnienie zaufania publicznego, rozliczalności i zasadności przedmiotowych instrumentów. Sprawozdawca pragnie omówić trzy kwestie: klauzulę wysyłkową, harmonogram nakładania ceł tymczasowych oraz dostęp do informacji.

Klauzula wysyłkowa

Klauzula wysyłkowa, tzn. powiadomienie z dwutygodniowym wyprzedzeniem o nałożeniu ceł tymczasowych, dałaby importerom pewność prawną, że ich działalność może przebiegać normalnie, dopóki nie zostanie przedstawiony wstępny dowód na dumping lub subsydiowanie. Według Komisji celem tej propozycji jest zwiększenie przewidywalności dochodzeń, a wiele zainteresowanych stron uznaje ten środek za sprawiedliwy. Jednak zainteresowane strony zwracają również uwagę, że taki ustalony okres będzie albo za długi, albo za krótki. Przywóz z Rosji nie wymaga dwutygodniowej klauzuli wysyłkowej, a być może jedynie czterech do pięciu dni. Natomiast przywóz z Azji może wymagać klauzuli wysyłkowej o długości sześciu tygodni. Inni ostrzegają przed ewentualnym ryzykiem składowania. Ponadto propozycja Komisji zawiera czynnik dyskryminacyjny, ponieważ jedynie zainteresowane strony, które są zarejestrowane, mogą stosować klauzulę wysyłkową. Sprawozdawca proponuje zatem, by zastąpić zapis o powiadomieniu z wyprzedzeniem faktyczną klauzulą wysyłkową, wzorowaną na rozporządzeniu o środkach ochronnych, która przewidywałaby, że na dany produkt będący w drodze do Unii nie należy nakładać ceł tymczasowych.

Harmonogram nakładania ceł tymczasowych

Oprócz faktycznej klauzuli wysyłkowej istnieją inne obszary dochodzeń w sprawie dumpingu i subsydiowania, w których można zwiększyć przejrzystość i przewidywalność. W przeważającej większości przypadków cła tymczasowe są nakładane tuż przed upływem 9-miesięcznego terminu lub w ostatnim tygodniu przed jego upływem. Jedynie w wyjątkowych przypadkach cła tymczasowe nakładano wcześniej. Mając to na względzie, sprawozdawca proponuje wprowadzenie zapisu, że cła tymczasowe można nakładać wyłącznie w ostatnim tygodniu dochodzenia.

Dostęp do informacji

Na mocy aktualnie obowiązujących rozporządzeń zainteresowane strony mają bardzo ograniczony dostęp do odnośnych akt dochodzenia. Problem ten zgłaszały zainteresowane strony, twierdząc przy tym, że dostępne niepoufne materiały mają zbyt słabą jakość i nie nadają się do wykorzystania. Zatem, aby uniknąć błędów obliczeniowych i niewłaściwego wykorzystania danych, należy poczynić starania, aby ułatwić dostęp zarówno do akt jawnych, jak i tajnych. Sprawozdawca proponuje więc kilka zapisów. Nie tylko rzecznik praw stron, ale również Komisja powinni zagwarantować większą przejrzystość, wprowadzając system powiadamiania, w ramach którego pełnomocnicy prawni lub zainteresowane strony powinny być informowane o dodaniu nowej dokumentacji do dochodzenia, a także zapewniając dostęp online do wszystkich niepoufnych akt.

W jakim stopniu wniosek uwzględnia przyszłe wyzwania?

Wniosek Komisji ma stanowić modernizację, dostosowanie do nowoczesnych struktur handlu. W tym kontekście sprawozdawca uważa, że należy uwzględnić zarówno rozporządzenie zbiorcze, jak i szerszą problematykę dotyczącą polityki Unii.

Rozporządzenie zbiorcze

Ponieważ zbliża się uchwalenie I i II rozporządzenia zbiorczego w sprawie handlu, Parlament powinien skontrolować rozszerzone uprawnienia, jakie uzyska Komisja. Efekty modernizacji należy rozpatrywać w świetle tych nadchodzących zmian, a więc powstaje pytanie, w jakim stopniu przedmiotowy wniosek je uwzględnia. Sprawozdawca uznaje, że modernizacja nie może i nie powinna jako taka zmieniać lub uchylać rozporządzeń zbiorczych I i II, lecz powinna być bodźcem do nasilenia kontroli instrumentów oraz tworzenia większej pewności prawnej tych rozporządzeń. Sprawozdawca proponuje zatem wzmocnienie sprawozdania rocznego dotyczącego instrumentów ochrony handlu, które zostanie wprowadzone po przyjęciu rozporządzenia zbiorczego I i w sprawie którego Parlament uchwala rezolucję.

Inne zagadnienia dotyczące polityki

Aby dostosować przedmiotowy instrument do nowoczesnych warunków, być może trzeba będzie uwzględnić w większym niż dotychczas zakresie inne zagadnienia dotyczące polityki. Nie ma wątpliwości, że handel boryka się z wyzwaniami, które nie dotyczą konkretnie tego sektora, a i tak wpływają na politykę handlową. Instrumenty ochrony handlu nie są tu wyjątkiem. Badanie interesu Unii jest istotnym elementem zapewniania spójności tej polityki. Istnieje jednak niebezpieczeństwo, że przedmiotowy instrument zostanie upolityczniony, jeśli ramy interesu Unii nie zostaną właściwie zdefiniowane. Celem badania interesu Unii w dochodzeniach w sprawie instrumentów ochrony handlu powinno być zapewnienie przyjęcia przez Komisję spójnej strategii względem obywateli i konsumentów z UE oraz krajów trzecich. Dlatego sprawozdawca proponuje zaostrzenie kryteriów interesu Unii poprzez zastosowanie wytycznych Komisji.

Wniosek

Podsumowując, sprawozdawca z zadowoleniem przyjmuje cele realizowane przez Komisję. Skuteczność, ograniczenie zagrożenia retorsjami, przejrzystość i przewidywalność są szczytnymi celami, które łącznie przyczyniają się do zapewnienia zaufania publicznego do przedmiotowego instrumentu. Zamiarem sprawozdawcy nie jest zasadniczo wykraczanie poza te cele, lecz dostrzeżenie obszarów, w których cele te można wzmocnić dzięki znalezieniu odpowiedzi na pytania przedstawione powyżej.

PROCEDURA

Tytuł	Ochrona przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej
Odsyłacze	COM(2013)0192 – C7-0097/2013 – 2013/0103(COD)
Data przedstawienia w PE	10.4.2013
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia na posiedzeniu	INTA 18.4.2013
Sprawozdawca(y) Data powołania	Christofer Fjellner 25.4.2013
Rozpatrzenie w komisji	10.7.2013	28.11.2013	17.12.2013
Data przyjęcia	21.1.2014
Wynik głosowania końcowego	+: –: 0:	24 6 0
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego	Laima Liucija Andrikienė, Maria Badia i Cutchet, Nora Berra, David Campbell Bannerman, Daniel Caspary, María Auxiliadora Correa Zamora, Christofer Fjellner, Yannick Jadot, Metin Kazak, Franziska Keller, Bernd Lange, David Martin, Vital Moreira, Paul Murphy, Godelieve Quisthoudt-Rowohl, Niccolò Rinaldi, Helmut Scholz, Peter Šťastný, Robert Sturdy, Henri Weber, Jan Zahradil, Paweł Zalewski
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego	Catherine Bearder, Béla Glattfelder, Syed Kamall, Elisabeth Köstinger, Katarína Neveďalová, Tokia Saïfi, Peter Skinner, Jarosław Leszek Wałęsa
Data złożenia	27.1.2014