Dokument z posiedzenia

 

A8-0167/2016

2.5.2016

***I

SPRAWOZDANIE

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przekazania Sądowi Unii Europejskiej właściwości do rozpoznawania w pierwszej instancji sporów między Unią a jej pracownikami

(N8-0110/2015 – C8-0367/2015 – 2015/0906(COD) )

Komisja Prawna

Sprawozdawczyni: Mady Delvaux

PR_COD_1amOther

 

Objaśnienie używanych znaków

  *  Procedura konsultacji  

  ***  Procedura zgody

  ***I  Zwykła procedura ustawodawcza (pierwsze czytanie)

  ***II  Zwykła procedura ustawodawcza (drugie czytanie)

  ***III  Zwykła procedura ustawodawcza (trzecie czytanie)

(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu)

 

 

 

 

Poprawki do projektu aktu

 

Poprawki Parlamentu w postaci dwóch kolumn

 

Skreślenia zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą w lewej kolumnie. Zmianę brzmienia zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą w obu kolumnach. Nowy tekst zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą w prawej kolumnie.

 

Pierwszy i drugi wiersz nagłówka każdej poprawki wskazuje element rozpatrywanego projektu aktu, którego dotyczy poprawka. Jeżeli poprawka odnosi się do obowiązującego aktu, do którego zmiany zmierza projekt aktu, nagłówek zawiera dodatkowo trzeci wiersz, w którym wskazuje się odpowiednio obowiązujący akt i przepis, którego dotyczy poprawka.

 

Poprawki Parlamentu w postaci tekstu skonsolidowanego

 

Nowe fragmenty tekstu zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą. Fragmenty tekstu, które zostały skreślone, zaznacza się za pomocą symbolu ▌ lub przekreśla. Zmianę brzmienia zaznacza się przez wyróżnienie nowego tekstu wytłuszczonym drukiem i kursywą i usunięcie lub przekreślenie zastąpionego tekstu.

Tytułem wyjątku nie zaznacza się zmian o charakterze ściśle technicznym wprowadzonych przez służby w celu opracowania końcowej wersji tekstu.

 

 

 

SPIS TREŚCI

Strona

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO  5

UZASADNIENIE  8

OPINIA Komisji Spraw Konstytucyjnych  16

PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ  20

 

 

PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przekazania Sądowi Unii Europejskiej właściwości do rozpoznawania w pierwszej instancji sporów między Unią a jej pracownikami

(N8-0110/2015 – C8-0367/2015 – 2015/0906(COD) )

(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)

Parlament Europejski,

–  uwzględniając wniosek Trybunału Sprawiedliwości przedstawiony Parlamentowi i Radzie (N8-0110/2015),

–  uwzględniając art. 19 ust. 2 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej, art. 256 ust. 1, art. 257 akapit pierwszy i drugi oraz art. 281 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejski i art. 106a ust. 1 Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, zgodnie z którymi projekt aktu został przedstawiony Parlamentowi (C8-0367/2015),

–  uwzględniając art. 294 ust. 3 i 15 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

–  uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2015/2422 z dnia 16 grudnia 2015 r. zmieniające Protokół nr 3 w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej[1], a w szczególności jego motyw 9,

–  uwzględniając opinię Komisji ( COM(2016)0081 )[2],

–  uwzględniając art. 59 Regulaminu,

–  uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej oraz opinię Komisji Spraw Konstytucyjnych ( A8-0167/2016 ),

1.  przyjmuje poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu;

2.  zaleca swojemu przewodniczącemu przekazanie stanowiska Radzie, Trybunałowi Sprawiedliwości, Komisji oraz parlamentom narodowym.

Poprawka    1

Projekt rozporządzenia

Umocowanie 1

 

 

Projekt Trybunału Sprawiedliwości

Poprawka

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 19 ust. 2 akapit drugi,

skreślone

Uzasadnienie

Art. 19 ust. 2 TUE nie stanowi właściwej podstawy prawnej dla tego rozporządzenia, ponieważ nie zmieniono liczby sędziów w Sądzie. Odpowiednią podstawę prawną stanowią art. 256 ust. 1, 257 i 281 TFUE wraz z art. 106a traktatu Euratom.

 

Poprawka    2

Projekt rozporządzenia

Artykuł 1 – punkt 1

 

 

Projekt Trybunału Sprawiedliwości

Poprawka

1. decyzję Rady (2004/752/WE, Euratom) z dnia 2 listopada 2004 r. ustanawiającą Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej oraz, w konsekwencji, art. 62c Protokołu nr 3 w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jak również załącznik I do niego, bez uszczerbku dla art. 4;

1. Decyzja Rady 2004/752/WE, Euratom1a;

 

_______________

 

1aDecyzja Rady 2004/752/WE, Euratom z dnia 2 listopada 2004 r. ustanawiająca Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (Dz.U. L 333 z 9.11.2004, s. 7).

Uzasadnienie

Lepiej jest zająć się zmianami do protokołu w art. 2, również przez wyraźne uchylenie artykułów wprowadzonych wówczas decyzją Rady 2004/752/WE.

 

Poprawka    3

Projekt rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 2

W Protokole nr 3 w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wprowadza się następujące zmiany:

Artykuł 62 c

 

Projekt Trybunału Sprawiedliwości

Poprawka

2. Dodaje się następujący artykuł:

2. Skreśla się Tytuł IVa.

„Artykuł 62c

 

Przepisy odnoszące się do właściwości, składu, organizacji i procedury każdego sądu wyspecjalizowanego utworzonego na podstawie art. 257 TFUE są zawarte w załączniku do niniejszego Statutu”.

 

Uzasadnienie

Nie ma potrzeby zastąpienia art. 62c ogólnym odniesieniem do wyspecjalizowanych sądów i do nieistniejącego załącznika. Cały tytuł dotyczący wyspecjalizowanych sądów, który zawiera tylko ten artykuł, może zostać uchylony. Można go oczywiście ponownie wprowadzić w przyszłości, jeżeli i kiedy wyspecjalizowany sąd zostanie ustanowiony, tak jak to miało miejsce w 2004 r.

 

Poprawka    4

Projekt rozporządzenia

Artykuł 2 – punkt 2 a (nowy)

Protokół nr 3 w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii

Załącznik I

 

Projekt Trybunału Sprawiedliwości

Poprawka

 

2a. Skreśla się Załącznik I, bez uszczerbku dla art. 4 niniejszego rozporządzenia.

Uzasadnienie

Lepiej jest wyraźnie uchylić Załącznik I w artykule dotyczącym zmian do protokołu.

 

 

UZASADNIENIE

 

Niniejsze rozporządzenie to czwarte z kolei rozporządzenie dotyczące reformy Trybunału Sprawiedliwości. Pierwsze rozporządzenie wprowadziło różnorakie zmiany do składów i procedury Trybunału Sprawiedliwości i Sądu, a drugie wprowadziło przepisy dotyczące sędziów tymczasowych w Sądzie do spraw Służby Publicznej.

 

Trzecia część reformy była najbardziej kontrowersyjna, ponieważ dotyczyła zwiększenia liczby sędziów w Sądzie. Początkowo przewidziano zwiększenie składu z 28 do 40 sędziów. Ostatecznie współustawodawcy uzgodnili, na wniosek Rady, o zwiększeniu liczby sędziów w Sądzie do 56, tak by umożliwić każdemu państwu członkowskiemu nominowanie po dwóch sędziów. Zwiększenie to zostało uzależnione od zlikwidowania Sądu do spraw Służby Publicznej i przekazania sporów z zakresu służby publicznej z powrotem do Sądu.

 

Niniejsze rozporządzenie jest zatem następstwem trzeciego rozporządzenia reformującego Trybunał Sprawiedliwości. Równolegle z drugim etapem zwiększania liczby sędziów Sądu z 40 do 47 należy zlikwidować Sąd do spraw Służby Publicznej, który liczy siedmiu sędziów.

 

Wniosek Trybunału Sprawiedliwości jest zatem logiczny i odpowiada wnioskowi wysuniętemu przez współustawodawców. Proponuje się zaledwie uchylenie postanowień dotyczących Sądu do spraw Służby Publicznej wraz z niewielką liczbą wynikających z tego poprawek i postanowień przejściowych. Poprawki te obejmują oczywiście uchylenie drugiego rozporządzenia w sprawie reformy Trybunału Sprawiedliwości. Sprawozdawczyni proponuje zatem, by Parlament Europejski przyjął wniosek.

 

Niniejsze sprawozdanie zawiera pewne poprawki techniczne, które zdaniem sprawozdawczyni przyczyniają się do lepszego stanowienia prawa. Postanowienia zmieniające są bardziej precyzyjne a część dotycząca wyspecjalizowanych sądów została całkowicie skreślona, ponieważ nie jest potrzebna do czasu ponownego ustanowienia wyspecjalizowanego sądu. Poprawki te nie zmieniają jednak przedmiotu wniosku.

 

Sprawozdawczyni chciałaby podkreślić, że zasady przekazywania do Sądu spraw toczących się przed Sądem do spraw Służby Publicznej są we wniosku uwzględnione. Sprawy toczące się przed Sądem do spraw Służby publicznej w dniu 31 sierpnia 2016 r. zostaną przekazane niezależnie od stanu zaawansowania z tą datą. W trosce o pewność prawną sprawy te będą podlegały Regulaminowi Sądu. Sprawozdawczyni zwraca uwagę, że należy wprowadzić zmiany do Regulaminu Sądu w celu uwzględnienia – w odniesieniu do sporów z zakresu służby publicznej – szczególnych zasad obecnie ujętych w Regulaminie Sądu do spraw Służby Publicznej, zwłaszcza art. 108 i 109.

 

Zmian należy dokonać nie tylko w Regulaminie Sądu, lecz także w jego wewnętrznej organizacji. Sprawozdawczyni zgadza się z wnioskiem Komisji wyrażonym w jej opinii[3] i uważa, że większa liczba spraw powinna być przydzielana w uzasadnionych ich wagą przypadkach do większych ław, tak by zagwarantować spójność i jakość orzecznictwa. Należy również rozważyć możliwość dostosowania zasad i praktyk regulujących przydzielanie spraw poprzez stworzenie specjalizacji tematycznych.

 

Na koniec sprawozdawczyni pragnie skomentować jedną kontrowersyjną kwestię prawną wokół tej zmiany. Niektórzy utrzymują, że ponieważ art. 257 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej daje współustawodawcom uprawnienia do ustanawiania wyspecjalizowanych sądów, ale nie odnosi się wyraźnie do zmian dotyczących wyspecjalizowanych sądów lub w istocie do ich likwidacji, Parlament Europejski i Rada nie mogą znieść wyspecjalizowanych sądów, które utworzyły. Sprawozdawczyni uważa, że w przypadku gdy dany artykuł umożliwia utworzenie organu instytucjonalnego, logiczne wydaje się, że artykuł ten domyślnie zezwala również na jego likwidację wymuszoną zmieniającymi się okolicznościami.

 

OPINIA KOMISJI PRAWNEJ W SPRAWIE PODSTAWY PRAWNEJ

 

Pan Pavel Svoboda

Przewodniczący

Komisja Prawna

BRUKSELA

Przedmiot:  Opinia na temat podstawy prawnej wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przekazania Sądowi Unii Europejskiej właściwości do rozpoznawania w pierwszej instancji sporów między Unią a jej pracownikami ( COM(2016)0081 – C8-0367/2015 – 2015/0906(COD) )

Szanowny Panie Przewodniczący!

W marcu 2015 r. Komisja Prawna postanowiła z własnej inicjatywy – zgodnie z art. 39 ust. 5 Regulaminu – wydać opinię w sprawie adekwatności zmiany podstawy prawnej zaproponowanej w projekcie sprawozdania w sprawie wyżej wspomnianego wniosku.

Proponowane przez Trybunał Sprawiedliwości podstawy prawne to z jednej strony art. 19 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE), który dotyczy liczby sędziów Sądu, i z drugiej strony art. 256 ust. 1, art. 257 i art. 281 akapit 2 TFUE, które dotyczą odpowiednio właściwości Sądu i ich ewentualnych zmian, tworzenia sądów wyspecjalizowanych w drodze prawa wtórnego oraz zmiany postanowień Statutu Trybunału Sprawiedliwości w drodze prawa wtórnego. Podstawa prawna obejmuje też art. 106a ust. 1 traktatu Euratom, który dotyczy Trybunału Sprawiedliwości w takim stopniu, że jest on również Trybunałem Sprawiedliwości Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej.

Sprawozdawca w kwestii rozporządzenia uważa, że art. 19 ust. 2 nie powinien być stosowany jako podstawa prawna przedmiotowego wniosku, ponieważ nie zmienia on liczby sędziów Sądu, i w tym celu zaproponował zmianę.

Celem niniejszej opinii jest ustalenie ważności i adekwatności zmiany polegającej na usunięciu z podstawy prawnej art. 19 ust. 2.

 

I – Kontekst

 

Niniejsze rozporządzenie to czwarte z kolei rozporządzenie dotyczące reformy Trybunału Sprawiedliwości. Pierwsze rozporządzenie wprowadziło różnorakie zmiany do składów i procedury Trybunału Sprawiedliwości i Sądu, a drugie wprowadziło przepisy dotyczące sędziów tymczasowych w Sądzie do spraw Służby Publicznej.

 

Trzecia część reformy była najbardziej kontrowersyjna, ponieważ dotyczyła zwiększenia liczby sędziów w Sądzie. Początkowo przewidziano zwiększenie składu z 28 do 40 sędziów. Ostatecznie współustawodawcy uzgodnili, na wniosek Rady, o zwiększeniu liczby sędziów w Sądzie do 56, tak by umożliwić każdemu państwu członkowskiemu nominowanie po dwóch sędziów. Zwiększenie to zostało uzależnione od zlikwidowania Sądu do spraw Służby Publicznej i przekazania sporów z zakresu służby publicznej z powrotem do Sądu.

 

Niniejsze rozporządzenie jest zatem następstwem trzeciego rozporządzenia reformującego Trybunał Sprawiedliwości. Równolegle z drugim etapem zwiększania liczby sędziów Sądu z 40 do 47 należy zlikwidować Sąd do spraw Służby Publicznej, który liczy siedmiu sędziów.

 

We wniosku Trybunału Sprawiedliwości proponuje się zaledwie uchylenie postanowień dotyczących Sądu do spraw Służby Publicznej wraz z niewielką liczbą wynikających z tego poprawek i postanowień przejściowych. Poprawki te obejmują oczywiście uchylenie drugiego rozporządzenia w sprawie reformy Trybunału Sprawiedliwości.

 

Niektórzy utrzymują, że ponieważ art. 257 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej daje współustawodawcom uprawnienia do ustanawiania wyspecjalizowanych sądów, ale nie odnosi się wyraźnie do zmian dotyczących wyspecjalizowanych sądów lub w istocie do ich likwidacji, Parlament Europejski i Rada nie mogą znieść wyspecjalizowanych sądów, które utworzyły. Sprawozdawczyni uważa, że w przypadku gdy dany artykuł umożliwia utworzenie organu instytucjonalnego, logiczne wydaje się, że artykuł ten domyślnie zezwala również na jego likwidację wymuszoną zmieniającymi się okolicznościami.

 

II – Odnośne artykuły Traktatu (podkreślenie dodano)

 

Artykuł 19 ust. 2 ma następujące brzmienie:

 

Art. 19 TUE

[...]

2. W skład Trybunału Sprawiedliwości wchodzi jeden sędzia z każdego państwa członkowskiego. Trybunał Sprawiedliwości jest wspomagany przez rzeczników generalnych.

W skład Sądu wchodzi co najmniej jeden sędzia z każdego państwa członkowskiego.

Sędziowie i rzecznicy generalni Trybunału Sprawiedliwości oraz sędziowie Sądu są wybierani spośród osób o niekwestionowanej niezależności, spełniających warunki określone w artykułach 253 i 254 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Są oni mianowani za wspólnym porozumieniem przez rządy państw członkowskich na okres sześciu lat. Ustępujący sędziowie i rzecznicy generalni mogą być ponownie mianowani.

 

[...]

 

Artykuł 256 ust. 1 TFUE ma następujące brzmienie:

 

Artykuł 256 TFUE

1. Sąd jest właściwy do rozpoznawania skarg określonych w artykułach 263, 265, 268, 270 i 272, z wyjątkiem skarg powierzonych sądowi wyspecjalizowanemu utworzonemu na mocy artykułu 257 i skarg zastrzeżonych na mocy Statutu dla Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Statut może przyznać Sądowi właściwość w innych kategoriach skarg.

Od orzeczeń wydanych przez Sąd na mocy niniejszego ustępu przysługuje, na warunkach i w zakresie określonym przez Statut, prawo odwołania się do Trybunału Sprawiedliwości, ograniczone do kwestii prawnych.

 

[...]

 

Artykuł 257 TFUE ma następujące brzmienie:

 

Artykuł 257 TFUE

 

Parlament Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, mogą utworzyć przy Sądzie sądy wyspecjalizowane, do rozpoznawania w pierwszej instancji niektórych kategorii skarg wniesionych w konkretnych dziedzinach. Parlament Europejski i Rada stanowią w drodze rozporządzeń na wniosek Komisji i po konsultacji z Trybunałem Sprawiedliwości albo na wniosek Trybunału Sprawiedliwości i po konsultacji z Komisją.

Rozporządzenie ustanawiające sąd wyspecjalizowany określa zasady organizacji sądu i zakres przyznanej mu właściwości.

 

[...]

 

Artykuł 281 TFUE ma następujące brzmienie:

 

Artykuł 281 TFUE

 

[...]

Parlament Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, mogą zmienić postanowienia Statutu, z wyjątkiem postanowień tytułu I i artykułu 64 tego Statutu. Parlament Europejski i Rada stanowią na wniosek Trybunału Sprawiedliwości i po konsultacji z Komisją albo na wniosek Komisji i po konsultacji z Trybunałem Sprawiedliwości.

 

Artykuł 106a ust. 1 traktatu Euratom ma następujące brzmienie:

 

 

Artykuł 106a traktatu Euratom

 

1. Artykuły 7, 13–19, artykuł 48 ustępy 2–5 i artykuły 49 i 50 Traktatu o Unii Europejskiej, artykuły 15, 223– 236, 237–244, 245, 246–270, 272, 273, 274, 277–281, 285–304, 310–320, 322–325 oraz 336, 342 i 344 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także Protokół

w sprawie postanowień przejściowych, s
tosuje się do niniejszego Traktatu.

 

[...]

 

III - Ogólna zasada regulująca wybór podstawy prawnej

 

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości „wybór podstawy prawnej wspólnotowego aktu prawnego musi być oparty na obiektywnych czynnikach, które mogą zostać poddane kontroli sądowej; należą do nich w szczególności cel i treść danego aktu”[4]. Wybór niewłaściwej podstawy prawnej może zatem uzasadniać uchylenie tego aktu.

 

W tym przypadku należy więc ustalić, czy wniosek:

1.  służy realizacji złożonego celu lub składa się z kilku elementów, a jeden z nich można uznać za główny lub przeważający, podczas gdy drugi ma charakter jedynie pomocniczy; czy

2.  służy realizacji jednocześnie kilku celów lub składa się z kilku elementów, które są ze sobą nierozerwalnie związane, przy czym żaden z nich nie jest drugorzędny lub pośredni w stosunku do pozostałych.

 

Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości w pierwszym przypadku akt musi opierać się na jednej podstawie prawnej, mianowicie tej wymaganej przez główny lub przeważający cel lub element, a w drugim przypadku akt musi opierać się na poszczególnych, odpowiednich podstawach prawnych[5].

 

W tym przypadku oczywiste jest, że art. 256 ust. 1, art. 257 i 281 TFUE oraz art. 106a ust. 1 traktatu Euratom muszą stanowić połączoną podstawę prawną, jako że dotyczą różnych, lecz równie ważnych aspektów tego samego problemu, co zostanie przedstawione poniżej.

 

IV - Cel i treść wniosku

 

Wniosek – w art. 1 – uchyla:

•  decyzję Rady 2004/752/WE, Euratom z dnia 2 listopada 2004 r. ustanawiającą Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej;

•  rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 979/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie sędziów ad interim Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej.

 

Artykuł 2 wprowadza dwa nowe artykuły do Statutu Sądu:

•  Nowy art. 50a określa – w ust. 1 – zgodnie z ostatnim zdaniem art. 256 ust. 1 TFUE właściwość Sądu w odniesieniu do służby publicznej. Ustęp 2 przywraca kwestię zachęcania sądu właściwego dla sporów dotyczących służby publicznej do dążenia do polubownego rozstrzygania sporów.

•  Nowy art. 62c stanowi ogólnie, że przepisy dotyczące właściwości, składu, organizacji i trybu prac każdego sądu wyspecjalizowanego należy określić w załączniku do Statutu. W projekcie sprawozdania proponuje się, aby nie dodawać tego artykułu, gdyż jest on zbędny w sytuacji braku jakiegokolwiek sądu wyspecjalizowanego.

 

Artykuły 3, 4 i 5 zawierają przepisy przejściowe konieczne do przeniesienia właściwości.

 

V – Analiza i określenie właściwej podstawy prawnej

 

Wniosek Trybunału Sprawiedliwości zawiera pięć podstaw prawnych:

  Artykuł 19 ust. 2 TUE nie jest właściwą podstawą prawną, ponieważ dotyczy liczby sędziów Sądów, na którą niniejszy wniosek nie ma wpływu.

  Artykuł 256 ust. 1 TFUE jest wymaganą podstawą prawną, ponieważ zezwala na zmianę statutu w celu przyznania Sądowi właściwości w dodatkowych kategoriach spraw. Ma to znaczenie, gdyż Traktaty nie przyznają Sądowi wyraźnie właściwości w sporach pracowniczych z udziałem pracowników niepodlegających regulaminowi pracowniczemu (tj. personelu Europejskiego Banku Centralnego i Europejskiego Banku Inwestycyjnego).

  Artykuł 257 TFUE jest wymaganą podstawą prawną, ponieważ zezwala na tworzenie sądów wyspecjalizowanych takich jak Sąd do spraw Służby Publicznej. Należy oczekiwać, że w zależności od okoliczności ustawodawca może również modyfikować lub likwidować sądy wyspecjalizowane: ogólny cel art. 257 TFUE polega na zapewnieniu dostatecznej elastyczności unijnej struktury właściwości sądów.

  Artykuł 281 akapit drugi TFUE jest wymaganą podstawą prawną, ponieważ pozwala współprawodawcom wprowadzać zmiany w statucie Trybunału Sprawiedliwości w drodze zwykłej procedury ustawodawczej, w szczególności dokonywać zmian, które dopuszcza art. 256 ust. 1 i art. 257.

  Artykuł 106a ust. 1 traktatu Euratom jest również wymaganą podstawą prawną, ponieważ stanowi, że różne przepisy instytucjonalne TUE i TFUE, w tym wszystkie wspomniane wyżej artykuły, odnoszą się też do Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej. Brak odniesienia do tego artykułu sugerowałby, że przepisy UE i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej dotyczące właściwości sądów mogą się różnić, co nie jest prawdą.

 

Wynika z tego zatem, że wspólną podstawę prawną stanowią: art. 256 ust. 1 TFUE dotyczący rozszerzenia właściwości Sądu, art. 257 akapit pierwszy i drugi TFUE dotyczący sądów wyspecjalizowanych oraz ich ustanawiania, modyfikowania i likwidowania, art. 281 TFUE akapit drugi dotyczący zmian w statucie Trybunału Sprawiedliwości oraz art. 106a ust. 1 traktatu Euratom dotyczący obowiązywania wszystkich powyższych zmian również w odniesieniu do Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej. Artykułu 19 ust. 2 TUE nie należy uznać za podstawę prawną, ponieważ niniejszy wniosek nie dotyczy liczby sędziów w Sądzie.

 

Wszystkie cztery podstawy prawne muszą być stosowane w połączeniu, jako że dotyczą różnych aspektów zmiany. Pominięcie we wniosku którejkolwiek z nich pozbawiłoby przedmiotowe rozporządzenie dostatecznego umocowania w Traktatach.

 

 

VI – Podsumowanie i zalecenie

 

Dla powyższego wniosku właściwa jest następująca poczwórna podstawa prawna: art. 256 ust. 1 TFUE, art. 257 akapit pierwszy i drugi TFUE, art. 281 TFUE akapit drugi oraz art. 106a ust. 1 traktatu Euratom. Artykuł 19 ust. 2 TUE nie stanowi właściwej podstawy prawnej dla niniejszego wniosku.

 

Na posiedzeniu w dniu 21 kwietnia 2016 r. Komisja Prawna postanowiła w związku z tym – stosunkiem głosów 16 do 3 przy 1 głosie wstrzymującym się[6]– zalecić, aby Komisja Prawna i zgromadzenie plenarne zatwierdziły poprawkę zmieniającą podstawę prawną.

 

Z wyrazami szacunku

 

 

 

 

 

Pavel Svoboda

 

21.4.2016

OPINIA Komisji Spraw Konstytucyjnych

dla Komisji Prawnej

w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przekazania Sądowi Unii Europejskiej właściwości do rozpoznawania w pierwszej instancji sporów między Unią a jej pracownikami

(N8-0110/2015 – C8-0367/2015 – 2015/0906(COD) )

Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Danuta Maria Hübner

 

 

ZWIĘZŁE UZASADNIENIE

Dnia 28 marca 2011 r. Trybunał Sprawiedliwości przedłożył wniosek dotyczący zmiany Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na podstawie art. 254 ust. 1 i art. 281 ust. 2 TFUE. W następstwie wejścia w życie Traktatu z Lizbony taki wniosek powinien zostać po raz pierwszy przyjęty w ramach zwykłej procedury ustawodawczej.

Przedstawiony wniosek ustawodawczy zawiera odrębne propozycje w odniesieniu do każdego z trzech organów sądowych wchodzących w skład Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W odniesieniu do Trybunału Sprawiedliwości propozycje odnoszą się głównie do ustanowienia funkcji wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości oraz zmiany przepisów dotyczących składu oraz sposobu funkcjonowania wielkiej izby.

W innej części wniosku przedstawiono zamiar umożliwienia wyznaczania sędziów ad interim Sądu do spraw Służby Publicznej. W odrębnym projekcie rozporządzenia zaproponowano zmianę art. 62c Statutu Trybunału Sprawiedliwości, przewidując zasadniczo możliwość ustanowienia w sądach wyspecjalizowanych instytucji sędziów ad interim. Te dwa rozporządzenia zostały przyjęte zgodnie z propozycjami Trybunału[7].

Aby poradzić sobie z rosnącym obciążeniem pracą (wzrost o 65% spraw wnoszonych do Sądu w latach 2000–2010; pod koniec 2010 r. 1300 spraw było w toku, podczas gdy w tym samym roku rozstrzygnięto 527 spraw), Trybunał Sprawiedliwości uważa, że w celu znalezienia rozwiązania strukturalnego konieczne jest zwiększenie liczby sędziów o co najmniej 12, w wyniku czego Sąd liczył będzie 39 sędziów.

Komisja i Parlament[8] zgodziły się w pierwszym czytaniu na to zwiększenie liczby sędziów. Państwa członkowskie nie doszły jednak do porozumienia w sprawie zasad powoływania 12 dodatkowych sędziów. Podczas gdy duże państwa członkowskie pragnęły ich powoływania wedle zasług, małe państwa członkowskie domagały się, by wprowadzić system rotacji, który zapewni im, według kolejności, dwóch sędziów w Sądzie.

W lipcu 2014 r. prezydencja włoska zwróciła się do Trybunału o przygotowanie nowego wniosku dotyczącego reformy. Wniosek ten prezes Trybunału Sprawiedliwości przedstawił jesienią 2014 r.

Uaktualniona wersja wniosku Trybunału zawiera propozycję podwojenia liczby sędziów w Trybunale w trzech etapach, przy czym ostatecznie w Trybunale miałoby zasiadać 56 sędziów. W 2015 r. stworzonych zostałoby dwanaście nowych stanowisk sędziowskich. W 2016 r. do Sądu dołączyłoby siedmiu sędziów Sądu do spraw Służby Publicznej. I wreszcie w 2019 r. stworzono by dziewięć nowych stanowisk.

Na podstawie tego nowego wniosku Parlament i Rada osiągnęły porozumienie[9].

W motywie 9 przyjętego rozporządzenia przewiduje się, że „[w]e wrześniu 2016 r. (...) siedem stanowisk sędziów Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (zwanego dalej „Sądem do spraw Służby Publicznej”) należy przenieść do Sądu ...”.

Rozpatrywany obecnie wniosek ma na celu wdrożenie decyzji o przeniesieniu siedmiu sędziów Sądu do spraw Służby Publicznej do Sądu, o którym mowa w przytoczonym wyżej rozporządzeniu, a także przeniesienie właściwości Sądu do spraw Służby Publicznej do Sądu. Jako taki wniosek nie budzi szczególnych wątpliwości, w związku z czym sprawozdawczyni komisji opiniodawczej proponuje, by przyjąć go bez zmian.

******

Komisja Spraw Konstytucyjnych zwraca się do Komisji Prawnej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o zaproponowanie przyjęcia przez Parlament Europejski w pierwszym czytaniu stanowiska zatwierdzającego wniosek Trybunału Sprawiedliwości bez wprowadzania do niego zmian.

 

PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ

Tytuł

Przekazanie Sądowi UE właściwości do rozpoznawania w pierwszej instancji sporów między Unią a jej pracownikami

Odsyłacze

N8-0110/2015 – C8-0367/2015 – 2015/0906(COD)

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

JURI

26.11.2015

 

 

 

Opinia wydana przez

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

AFCO

26.11.2015

Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej

       Data powołania

Danuta Maria Hübner

3.12.2015

Rozpatrzenie w komisji

15.3.2016

 

 

 

Data przyjęcia

20.4.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

19

3

1

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Mercedes Bresso, Fabio Massimo Castaldo, Kostas Chrysogonos, Richard Corbett, Esteban González Pons, Danuta Maria Hübner, Ramón Jáuregui Atondo, Constance Le Grip, Jo Leinen, Morten Messerschmidt, Maite Pagazaurtundúa Ruiz, Paulo Rangel, György Schöpflin, Pedro Silva Pereira, Barbara Spinelli, Claudia Tapardel, Josep-Maria Terricabras, Kazimierz Michał Ujazdowski

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Max Andersson, Gerolf Annemans, David McAllister, Andrej Plenković, Cristian Dan Preda

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Axel Voss

 

 

 

PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ

Tytuł

Przekazanie Sądowi UE właściwości do rozpoznawania w pierwszej instancji sporów między Unią a jej pracownikami

Odsyłacze

N8-0110/2015 – C8-0367/2015 – 2015/0906(COD)

Komisja przedmiotowo właściwa

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

JURI

26.11.2015

 

 

 

Komisje wyznaczone do wydania opinii

       Data ogłoszenia na posiedzeniu

AFCO

26.11.2015

 

 

 

Sprawozdawcy

       Data powołania

Mady Delvaux

18.2.2016

 

 

 

Zastrzeżenia do podstawy prawnej

       Data wydania opinii JURI

JURI

21.4.2016

 

 

 

Rozpatrzenie w komisji

15.3.2016

 

 

 

Data przyjęcia

21.4.2016

 

 

 

Wynik głosowania końcowego

+:

–:

0:

15

4

0

Posłowie obecni podczas głosowania końcowego

Max Andersson, Joëlle Bergeron, Marie-Christine Boutonnet, Jean-Marie Cavada, Kostas Chrysogonos, Therese Comodini Cachia, Mady Delvaux, Rosa Estaràs Ferragut, Enrico Gasbarra, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Dietmar Köster, Gilles Lebreton, Emil Radev, József Szájer, Axel Voss

Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego

Angel Dzhambazki, Heidi Hautala, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Cecilia Wikström

Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego

Josef Weidenholzer

Data złożenia

2.5.2016

 

 

[1] Dz.U. L 341 z 24.12.2015, s. 14.
[2] Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym.
[3] Opinia Komisji na temat wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przekazania Sądowi Unii Europejskiej właściwości do rozpoznawania w pierwszej instancji sporów między Unią a jej pracownikami, COM(2016)0081 z dnia 22.2.2016, pkt 10. 
[4] Sprawa C-45/86 Komisja przeciwko Radzie („Ogólny system preferencji celnych”), Zb.Orz. 1987, s. 1439, pkt 5; sprawa C-440/05, Komisja przeciwko Radzie, Zb.Orz. 2007, s. I-9097; sprawa C-411/06, Komisja przeciwko Parlamentowi i Radzie, Zb.Orz. 2009, s. I-7585.
[5] Zob. ww. sprawę C-411/06, pkt 46–47.
[6] W trakcie głosowania końcowego obecni byli: Lidia Joanna Geringer de Oedenberg (1. wiceprzewodnicząca), Jean-Marie Cavada (2. wiceprzewodniczący), Axel Voss (3. wiceprzewodniczący), Mady Delvaux (4. wiceprzewodnicząca), Max Andersson, Joëlle Bergeron, Marie-Christine Boutonnet, Kostas Chrysogonos, Therese Comodini Cachia, Angel Dzhambazki, Rosa Estaràs Ferragut, Enrico Gasbarra, Heidi Hautala, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Dietmar Köster, Gilles Lebreton, Emil Radev, József Szájer, Cecilia Wikström, Josef Weidenholzer (w zastępstwie Evelyn Regner na mocy art. 200 ust. 2) Regulaminu).
[7] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 979/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie sędziów ad interim Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej Dz.U. L 303, 31.10.2012, s. 83–84.Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 741/2012 z dnia 11 sierpnia 2012 r. zmieniające Protokół w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej i załącznik I do tego protokołu, Dz.U. L 228 z 23.8.2012 r., s. 1–3.
[8] Poprawki przyjęte przez Parlament Europejski dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego Protokół w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej poprzez zwiększenie liczby sędziów w Sądzie (02074/2011 – C7-0126/2012 – 2011/0901B(COD) ) (1) Rezolucja ustawodawcza Parlamentu Europejskiego z dnia 15 kwietnia 2014 r. w sprawie projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego Protokół w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej poprzez zwiększenie liczby sędziów w Sądzie (02074/2011 – C7-0126/2012 – 2011/0901B(COD) ) (Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)
[9] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2015/2422 z dnia 16 grudnia 2015 r. zmieniające Protokół nr 3 w sprawie Statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Dz.U. L 341 z dnia 24 grudnia 2015 r., s. 14–17.