Poprawka

(-1)  Unijną politykę ochrony konsumentów regulują art. 4 ust. 2 lit. f), art. 12, art. 114 ust. 3 i art. 169 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) oraz art. 38 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

Poprawka

(-1a)  Artykuł 169 TFUE stanowi, że unijna polityka ochrony konsumentów dąży do popierania interesów konsumentów i zapewnienia wysokiego poziomu ochrony konsumentów. Aby to osiągnąć, Unia przyczynia się do ochrony zdrowia, bezpieczeństwa i interesów gospodarczych konsumentów, jak również wspiera ich prawa do informacji, edukacji i organizowania się w celu zachowania ich interesów.

Poprawka

(-1b)  W art. 197 TFUE dotyczącym współpracy administracyjnej uznano, że skuteczne wdrażanie prawa Unii przez państwa członkowskie ma istotne znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania Unii oraz określono granice, w których Unia i państwa członkowskie mogą podejmować działania w tym zakresie.

Poprawka

(1)  W rozporządzeniu (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady58 przewidziano zharmonizowane zasady i procedury w zakresie usprawniania współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów w kontekście transgranicznym. W art. 21a rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 przewidziano procedurę przeglądu skuteczności i mechanizmów operacyjnych tego rozporządzenia; na mocy tego artykułu Komisja stwierdziła, że rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 nie jest wystarczające do skutecznego działania w obliczu wyzwań w obszarze egzekwowania prawa na jednolitym rynku, w tym na jednolitym rynku cyfrowym.

__________________

58 Rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów (Dz.U. L 364 z 9.12.2004, s. 1).

Poprawka

(2)  Jednym z priorytetów strategii jednolitego rynku cyfrowego przyjętej przez Komisję w dniu 6 maja 2015 r. była potrzeba zwiększenia zaufania konsumentów dzięki szybszemu i spójniejszemu egzekwowaniu przepisów w zakresie ochrony konsumentów. W strategii jednolitego rynku przyjętej przez Komisję w dniu 28 października 2015 r. ponownie podkreślono, że egzekwowanie unijnych przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów, powinno zostać dodatkowo wzmocnione w drodze reformy rozporządzenia (WE) nr 2006/2004.

Poprawka

(3)  Nieskuteczne egzekwowanie przepisów mających zapobiegać naruszeniom transgranicznym, w tym w otoczeniu cyfrowym, pozwala przedsiębiorcom przenosić miejsce prowadzenia działalności w Unii, co prowadzi do zakłócenia konkurencji wobec uczciwych przedsiębiorców prowadzących działalność (zarówno online, jak i offline) na rynku krajowym lub działalność transgraniczną, i tym samym bezpośrednio i znacząco szkodzi jednolitemu rynkowi i konsumentom oraz obniża zaufanie konsumentów do transakcji transgranicznych i do jednolitego rynku. Niezbędne jest zatem zwiększenie poziomu harmonizacji, zapewniające skuteczną i efektywną współpracę między właściwymi publicznymi organami ścigania, która zaowocuje wykrywaniem naruszeń, a także umożliwi prowadzenie dochodzeń w ich sprawie, wydawanie nakazów zaprzestania dopuszczania się naruszeń i egzekwowanie tych nakazów.

Poprawka

(4)  W rozporządzeniu (WE) nr 2006/2004 ustanowiono sieć właściwych organów publicznych na terytorium całej Unii. Należy zapewnić skuteczną współpracę poszczególnych właściwych organów wchodzących w skład sieci oraz innych organów publicznych na szczeblu państw członkowskich. Koordynacyjną rolę jednolitego urzędu łącznikowego należy powierzyć w każdym państwie członkowskim organowi publicznemu, który dysponuje wystarczającymi uprawnieniami i niezbędnymi zasobami, aby wywiązywać się z tej podstawowej roli.

Poprawka

(5)  Konsumenci powinni również zostać objęci ochroną przed naruszeniami, które trwają krótko, ale ich szkodliwe skutki wywierają wpływ przez długi czas po zaprzestaniu naruszenia. Właściwe organy powinny dysponować uprawnieniami niezbędnymi do prowadzenia dochodzeń w sprawie takich naruszeń oraz do wydawania nakazów zaprzestania takich naruszeń, aby zapewnić ochronę konsumentów.

Poprawka

(5a)  Aby zagwarantować pewność prawa i skuteczność działań służących egzekwowaniu przepisów w przypadku zaniechanych naruszeń w kontekście transgranicznym, a także aby zapobiec zróżnicowanemu traktowaniu konsumentów i przedsiębiorców na jednolitym rynku, potrzebne jest wprowadzenie terminu przedawnienia. Oznacza to ustalenie jednoznacznego okresu, w jakim właściwe organy, egzekwując przepisy regulujące naruszenia transgraniczne, mogą nakładać sankcje, nakazywać wypłatę odszkodowań na rzecz konsumentów lub nakazywać restytucję zysków uzyskanych w wyniku naruszenia.

Poprawka

(6)  Właściwe organy powinny dysponować spójnym zestawem uprawnień w zakresie prowadzenia dochodzeń i egzekwowania przepisów, aby móc stosować niniejsze rozporządzenie, szybciej i skuteczniej współpracować ze sobą oraz zniechęcać przedsiębiorców do popełniania naruszeń. Wspomniane uprawnienia powinny być wystarczające do skutecznego radzenia sobie z wyzwaniami związanymi z egzekwowaniem przepisów w obszarze handlu elektronicznego i w otoczeniu cyfrowym oraz do uniemożliwienia nieprzestrzegającym przepisów przedsiębiorcom wykorzystywania luk w systemie egzekwowania prawa w drodze przenoszenia miejsca prowadzenia działalności do państw członkowskich, w których właściwe organy nie dysponują narzędziami do przeciwdziałania niezgodnym z prawem praktykom. Korzystanie z tych uprawnień powinno zagwarantować możliwość zgodnej z prawem wymiany informacji i dowodów między właściwymi organami, która pozwoli na skuteczne egzekwowanie przepisów na takim samym poziomie we wszystkich państwach członkowskich.

Poprawka

(7)  Niniejsze rozporządzenie nie powinno wpływać na swobodę wyboru przez państwa członkowskie systemu egzekwowania prawa, który uznają za odpowiedni. Państwa członkowskie powinny mieć swobodę decydowania o najbardziej odpowiednim podziale uprawnień między właściwe organy krajowe, pod warunkiem że możliwe jest skuteczne wykorzystanie każdego z uprawnień w odniesieniu do każdego naruszenia. Państwa członkowskie powinny mieć także możliwość decydowania, czy właściwe organy będą korzystały z tych uprawnień bezpośrednio w obrębie swoich kompetencji czy z pomocą innych organów publicznych lub pod nadzorem organów sądowych, czy też w drodze wniosków składanych do właściwych sądów. Jeżeli państwa członkowskie uznają, że właściwe organy korzystają z przysługujących im uprawnień w drodze wniosków składanych do właściwych sądów, państwa członkowskie powinny zapewnić możliwość skutecznego i terminowego korzystania z tych uprawnień oraz zagwarantować, aby koszt korzystania z tych uprawnień był proporcjonalny i aby nie utrudniał stosowania niniejszego rozporządzenia. Państwa członkowskie mogą również decydować – zgodnie z niniejszym rozporządzeniem – o przydzieleniu wyznaczonym podmiotom niektórych zadań przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu.

Poprawka

(9)  Właściwe organy powinny mieć możliwość wszczynania postępowań z własnej inicjatywy w przypadku, gdy uzyskają informacje o naruszeniach wewnątrzunijnych lub powszechnie występujących naruszeniach ze źródeł innych niż skargi konsumentów.

Poprawka

(10)  Właściwe organy powinny mieć dostęp do wszystkich niezbędnych dowodów, danych i informacji dotyczących sprawy będącej przedmiotem dochodzenia, aby móc ustalić, czy doszło do naruszenia, a w szczególności zidentyfikować odpowiedzialnego przedsiębiorcę, niezależnie od tego, jaki podmiot znajduje się w posiadaniu odnośnych dowodów, danych i informacji, i niezależnie od tego, gdzie są one zlokalizowane i jaki jest ich format. Właściwe organy powinny mieć możliwość zwrócenia się o przekazanie wszystkich niezbędnych dowodów, danych i informacji bezpośrednio do osób trzecich w ramach cyfrowego łańcucha wartości, pod warunkiem że stale przestrzegają zasad ochrony danych osobowych.

Poprawka

(10a)  Właściwe organy powinny mieć możliwość prowadzenia niezbędnych kontroli na miejscu oraz posiadać uprawnienia do wkraczania do wszystkich pomieszczeń i środków transportu oraz na wszystkie tereny, z których przedsiębiorca korzysta w celach związanych ze swoją działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą lub z wykonywaniem wolnego zawodu.

Poprawka

(10b)  Właściwe organy powinny mieć możliwość żądania od przedstawicieli lub pracowników przedsiębiorcy wyjaśnień lub przedstawienia faktów, informacji lub dokumentów dotyczących przedmiotu kontroli oraz do rejestrowania odpowiedzi udzielonych przez tych przedstawicieli lub pracowników.

Poprawka

(11)  Właściwe organy powinny mieć możliwość zweryfikowania zgodności z unijnymi przepisami prawnymi, które chronią interesy konsumentów, oraz pozyskania dowodów świadczących o dopuszczaniu się naruszeń przed zakupem towarów i usług, podczas ich zakupu lub po nim. Z tego powodu właściwe organy powinny posiadać uprawnienia do dokonywania zakupów testowych oraz, w przypadku gdy uzyskanie dowodów inną drogą jest niemożliwe, do nabywania towarów lub usług pod ukrytą tożsamością.

Poprawka

(12)  W szczególności w otoczeniu cyfrowym właściwe organy powinny mieć możliwość szybkiego i skutecznego eliminowania naruszeń, szczególnie jeżeli przedsiębiorca sprzedający towary lub usługi ukrywa swoją tożsamość lub przenosi miejsce prowadzenia działalności do innego państwa Unii lub do innego państwa trzeciego, aby uniknąć procedury egzekwowania przepisów. W przypadku gdy występuje ryzyko wyrządzenia konsumentom poważnych i nieodwracalnych szkód właściwe organy powinny mieć możliwość przyjęcia środków tymczasowych, o ile nie są dostępne inne sposoby, pozwalających zapobiec takim szkodom lub je łagodzić, w szczególności żądania od dostawców usług hostingowych usunięcia treści lub zawieszenia strony internetowej, usługi lub konta bądź żądania od rejestrów domen lub podmiotów rejestrujących zawieszenia na określony czas pełnej, jednoznacznej nazwy domeny. Ponadto, w przypadku gdy środki tymczasowe są nieskuteczne i jedynie w ostateczności, właściwe organy powinny również posiadać uprawnienia do nakazania dostawcy usług hostingowych usunięcia treści lub zamknięcia strony internetowej, usługi, konta lub jego części bądź do nakazania rejestrom lub podmiotom rejestrującym usunięcia pełnej, jednoznacznej nazwy domeny oraz umożliwienia właściwemu organowi jej rejestracji. Zważywszy na potencjalny wpływ takich uprawnień na prawa podstawowe, uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej i po uzyskaniu zgody organu sądowego.

Poprawka

(13)  Przepisy dotyczące sankcji przyjęte przez państwa członkowskie zgodnie z wymogami przepisów prawa Unii, które chronią interesy konsumentów, powinny być również przestrzegane i stosowane w odniesieniu do naruszeń, z uwzględnieniem ogólnych szkód będących skutkiem naruszenia, aby skutecznie zniechęcić przedsiębiorców do popełniania lub powtarzania naruszeń i aby zagwarantować, że nie będą oni czerpali zysków z takich naruszeń.

Poprawka

(14)  Jeżeli chodzi o kwestie związane z dochodzeniem roszczeń przez konsumentów, właściwe organy powinny wybrać skuteczne środki, które zapobiegną ryzyku ponownego wystąpienia lub powtórzenia naruszeń bądź ograniczą takie ryzyko. Konsumenci powinni mieć prawo dochodzenia roszczeń z tytułu szkód spowodowanych takimi naruszeniami. Uprawnienia do nakazania wypłaty odszkodowań na rzecz konsumentów lub do nakazania restytucji zysków mają zasadnicze znaczenie dla usunięcia szkód powstałych w wyniku naruszenia transgranicznego oraz przywrócenia równych warunków działania na jednolitym rynku, które zostały zakłócone zgromadzeniem zysków uzyskanych w rezultacie naruszeń.

Poprawka

(15)  Zwiększona powinna zostać skuteczność i efektywność mechanizmu wzajemnej pomocy. Żądane informacje powinny być przekazywane w terminie określonym w niniejszym rozporządzeniu, a konieczne środki służące egzekwowaniu prawa powinny być terminowo podejmowane.

Poprawka

(16)  Komisja powinna mieć możliwość lepszego koordynowania i monitorowania funkcjonowania mechanizmu wzajemnej pomocy, a także wydawania wytycznych, sporządzania zaleceń i wydawania opinii skierowanych do państw członkowskich w przypadku wystąpienia problemów. Komisja powinna również mieć możliwość skuteczniejszego i szybszego wspierania właściwych organów w rozstrzyganiu sporów dotyczących interpretacji spoczywających na nich obowiązków w ramach mechanizmu wzajemnej pomocy.

Poprawka

(17)  Niniejsze rozporządzenie powinno określać zharmonizowane przepisy ustanawiające procedurę koordynowania dochodzeń w przypadku powszechnie występujących naruszeń i powszechnie występujących naruszeń o wymiarze unijnym oraz egzekwowania przepisów dotyczących takich naruszeń. Skoordynowane działania skierowane przeciwko powszechnie występującym naruszeniom i powszechnie występującym naruszeniom o wymiarze unijnym powinny zagwarantować właściwym organom możliwość wyboru najodpowiedniejszych i najskuteczniejszych narzędzi pozwalających na powstrzymanie powszechnie występujących naruszeń i powszechnie występujących naruszeń o wymiarze unijnym oraz zapewnienie odszkodowań na rzecz konsumentów.

Poprawka

(18)  Skoordynowany przegląd stron internetowych handlu elektronicznego (akcje kontrolne) to kolejna forma koordynacji egzekwowania prawa, która okazała się skutecznym narzędziem w walce z naruszeniami i którą należy stosować i wzmacniać w przyszłości, w tym przez rozszerzenie zakresu jej stosowania na sektory poza internetem.

Poprawka

(19)  W przypadku powszechnie występujących naruszeń o wymiarze unijnym, które mogą szkodzić zbiorowym interesom konsumentów w większości państw członkowskich, Komisja powinna wszczynać i koordynować procedurę koordynacyjną na poziomie Unii. Aby zagwarantować spójność procedury, Komisja powinna odpowiadać za sprawdzenie, czy spełnione zostały warunki konieczne do wprowadzenia procedury. Dowody i informacje zebrane podczas skoordynowanych działań powinny być w razie potrzeby wykorzystywane w postępowaniach krajowych.

Poprawka

(20)  W kontekście powszechnie występujących naruszeń, także tych o wymiarze unijnym, należy przestrzegać przysługujących stosownym przedsiębiorcom praw do obrony. Wymaga to w szczególności uznania prawa przedsiębiorcy do bycia wysłuchanym oraz do posługiwania się językiem państwa członkowskiego, w którym przedsiębiorca ma siedzibę lub miejsce zamieszkania. Zasadnicze znaczenie ma także zapewnienie zgodności z przepisami Unii w zakresie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych.

Poprawka

(21)  Jeśli przedsiębiorca odpowiedzialny za powszechnie występujące naruszenie lub powszechnie występujące naruszenie o wymiarze unijnym nie zaniecha tego naruszenia dobrowolnie, właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich powinny wyznaczyć jeden właściwy organ, który podejmie działanie służące egzekwowaniu przepisów z zachowaniem praw konsumentów z innych państw członkowskich, których dotyczy to naruszenie. W decyzji dotyczącej wyznaczenia tego właściwego organu należy brać pod uwagę wszystkie istotne aspekty związane ze skutecznym egzekwowaniem prawa, takie jak zdolność tego organu do podjęcia skutecznych działań przeciwko przedsiębiorcy. Wyznaczony właściwy organ powinien działać tak, jakby konsumenci w innym państwie członkowskim byli jego własnymi konsumentami. W razie potrzeby niektóre lub wszystkie państwa członkowskie, których dotyczy naruszenie, powinny wprowadzać jednoczesne środki służące egzekwowaniu prawa w celu ochrony własnych konsumentów lub konsumentów zamieszkałych w innych państwach członkowskich. Może być to konieczne na przykład w celu wyeliminowania naruszeń o podobnym charakterze popełnianych przez spółki zależne mające siedzibę w więcej niż jednym państwie członkowskim, jeżeli te naruszenia mają wpływ jedynie na konsumentów w tych państwach członkowskich, bez widocznego elementu transgranicznego (równoległe naruszenie).

Poprawka

(22a)  W celu zwiększenia przejrzystości sieci współpracy i podniesienia poziomu wiedzy konsumentów i ogólnie społeczeństwa Komisja powinna przedkładać Parlamentowi Europejskiemu i Radzie półroczne sprawozdania zawierające przegląd informacji, danych statystycznych oraz opisów sytuacji w obszarze egzekwowania prawa konsumenckiego, zebranych w ramach współpracy przewidzianej w niniejszym rozporządzeniu.

Poprawka

(23)  Organizacje konsumenckie odgrywają ważną rolę w informowaniu konsumentów o ich prawach, w ich edukowaniu i zapewnianiu ochrony ich interesów, łącznie z rozstrzyganiem sporów. Organizacje konsumenckie oraz europejskie centra konsumenckie powinny mieć możliwość powiadamiania właściwych organów o podejrzeniu naruszeń i wymiany z nimi informacji koniecznych do wykrywania, dochodzenia i powstrzymywania naruszeń.

Poprawka

(23a)  Podmioty dysponujące odpowiednią wiedzą fachową i mające uzasadniony interes w ochronie konsumentów, w szczególności organizacje konsumenckie, powinny mieć możliwość uczestnictwa w mechanizmie ostrzegania przewidzianym w niniejszym rozporządzeniu. Należy również umożliwić udział stowarzyszeń branżowych w mechanizmie ostrzegania w celu powiadamiania właściwych organów o podejrzeniu naruszeń i wymiany z nimi informacji koniecznych do wykrywania, dochodzenia i powstrzymywania naruszeń, wyrażania opinii na temat dochodzeń lub naruszeń oraz powiadamiania właściwych organów o naruszeniach unijnych przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów. Chociaż właściwe organy nie powinny być zobowiązane do wszczęcia procedury ani do podjęcia jakiegokolwiek innego działania w odpowiedzi na ostrzeżenia i informacje przekazane przez te podmioty, w celu zwiększenia przejrzystości powinny one powiadamiać podmiot, który zgłosił ostrzeżenie zewnętrzne, o wszelkich działaniach następczych podjętych przez odpowiedni właściwy organ w związku z ostrzeżeniem lub – na żądanie – o niepodjęciu żadnych działań.

Poprawka

(24)  Sprawy dotyczące naruszeń, które powszechnie występują na terenie Unii, powinny być sprawnie i skutecznie wyjaśniane. W tym celu należy skoordynować ustalanie priorytetów oraz planowanie egzekwowania prawa na poziomie państw członkowskich oraz łączyć dostępne zasoby właściwych organów. Aby to osiągnąć, należy wdrożyć system półrocznych planów w zakresie egzekwowania przepisów prawa.

Poprawka

(25)  Dane dotyczące skarg konsumentów mogą pomóc decydentom na poziomie krajowym i unijnym w ocenie funkcjonowania rynków konsumenckich oraz w wykrywaniu naruszeń. Należy wspierać wymianę wspomnianych danych na poziomie unijnym oraz koordynację działań państw członkowskich i Komisji służących nadzorowi i egzekwowaniu prawa.

Poprawka

(26)  Wyzwania związane z egzekwowaniem przepisów wykraczają poza granice Unii. Należy zapewnić ochronę interesów konsumentów europejskich przed nieuczciwymi przedsiębiorcami z państw trzecich. Należy przeprowadzić negocjacje w sprawie umów międzynarodowych z państwami trzecimi dotyczących wzajemnej pomocy w egzekwowaniu prawodawstwa chroniącego interesy konsumenta. W umowach międzynarodowych należy uwzględnić przedmiot niniejszego rozporządzenia; negocjacje powinny być prowadzone na szczeblu unijnym, aby zapewnić optymalną ochronę konsumentów w Unii oraz sprawną współpracę z państwami niebędącymi członkami UE.

Poprawka

(27)  W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do ustanowienia standardowych formularzy i etapów procedury w ramach mechanizmu wzajemnej pomocy; określenia limitów czasowych i standardowych formularzy zgłoszeń i innych sposobów wymiany informacji i wniosków o podjęcie środków służących egzekwowaniu prawa w ramach skoordynowanych działań w przypadku powszechnie występujących naruszeń i powszechnie występujących naruszeń o wymiarze unijnym; określenia szczegółowo procedury akcji kontrolnych; ustanowienia standardowych formularzy na potrzeby zgłaszania ostrzeżeń za pośrednictwem bazy danych; a także ustanowienia standardowych formularzy i wzorów elektronicznych dostępnych w bazie danych. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/201160.

__________________

60 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2. 2011, s. 13).

Poprawka

(28)  Przy przyjmowaniu aktów wykonawczych, o których mowa w art. 15a, 20, 32, 34, 35 i 43 niniejszego rozporządzenia, należy stosować procedurę sprawdzającą, zważywszy, że akty te mają charakter ogólny.

Poprawka

(34)  Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla sankcji, które mają zastosowanie do krajowych naruszeń prawa oraz które ustanowiono w sektorowym prawodawstwie Unii oraz unijnych przepisach prawa ochrony konsumentów. Właściwe organy powinny w razie potrzeby stosować przepisy prawa krajowego wdrażającego wymienione przepisy, biorąc pod uwagę rzeczywistą skalę i zakres danego naruszenia oraz szkody przez nie wyrządzonej, poniesionej przez konsumentów w innych państwach członkowskich.

Poprawka

(34a)  Niniejsze rozporządzenie należy wdrożyć i stosować w pełnej zgodności z przepisami Unii dotyczącymi ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych oraz z wszelkimi stosownymi przepisami krajowymi zgodnie z prawem Unii dotyczącym ochrony danych.

Poprawka

(35)  Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. W związku z tym niniejsze rozporządzenie powinno być interpretowane i stosowane z uwzględnieniem tych praw i zasad. Wykonując uprawnienia określone w niniejszym rozporządzeniu właściwe organy powinny zachować odpowiednią równowagę między interesami, które są chronione przez prawa podstawowe, takimi jak: wysoki poziom ochrony konsumentów, wolność prowadzenia działalności gospodarczej, wolność wypowiedzi oraz swobodny dostęp do informacji.

Poprawka

Niniejsze rozporządzenie określa warunki, na jakich właściwe organy w państwach członkowskich wskazane jako odpowiedzialne za egzekwowanie unijnych przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów, będą współpracować ze sobą oraz z Komisją w celu zapewnienia przestrzegania tych przepisów oraz sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego, a także w celu wzmocnienia ochrony interesów ekonomicznych konsumentów.

Poprawka

1.  Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do naruszeń wewnątrzunijnych, powszechnie występujących naruszeń i powszechnie występujących naruszeń o wymiarze unijnym zdefiniowanych odpowiednio w art. 3 lit. b), c) i ca), nawet jeżeli zaprzestano tych naruszeń, zanim rozpoczęła się procedura egzekwowania przepisów lub zanim taka procedura mogła zostać zakończona.

Poprawka

skreśla się

Poprawka

4.  Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla stosowania w państwach członkowskich środków związanych ze współpracą sądową w sprawach karnych i cywilnych, w szczególności dla funkcjonowania Europejskiej Sieci Sądowej, a także dla stosowania instrumentów prawnych w zakresie współpracy wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych.

Poprawka

6.  Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla roli i uprawnień właściwych organów oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego określonych w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/17/UE1a oraz w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/92/UE1b. Rozdział III niniejszego rozporządzenia nie ma zastosowania w przypadku wewnątrzunijnych naruszeń obu dyrektyw, o których mowa w akapicie pierwszym.

__________________

1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/17/UE z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie konsumenckich umów o kredyt związanych z nieruchomościami mieszkalnymi i zmieniająca dyrektywy 2008/48/WE i 2013/36/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 34).

1b Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/92/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie porównywalności opłat związanych z rachunkami płatniczymi, przenoszenia rachunku płatniczego oraz dostępu do podstawowego rachunku płatniczego (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 214).

Poprawka

skreśla się

Poprawka

8a.  Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla możliwości egzekwowania prawa na drodze prywatnoprawnej i powództw odszkodowawczych na mocy prawa krajowego.

Poprawka

a)  „unijne przepisy prawne, które chronią interesy konsumentów” oznaczają dyrektywy transponowane do wewnętrznych porządków prawnych państw członkowskich i rozporządzenia wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia;

Poprawka

b)  „naruszenie wewnątrzunijne” oznacza każde działanie lub zaniechanie sprzeczne z unijnymi przepisami prawnymi, które chronią interesy konsumentów, które szkodziło, szkodzi lub może szkodzić interesom zbiorowym konsumentów zamieszkałych w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, w którym miało miejsce dane działanie lub zaniechanie, lub w którym przedsiębiorca odpowiedzialny za działanie lub zaniechanie ma siedzibę, lub w którym znajdują się dowody bądź aktywa przedsiębiorcy związane z tym działaniem lub zaniechaniem;

Poprawka

(1)  każde działanie lub zaniechanie sprzeczne z unijnymi przepisami prawnymi, które chronią interesy konsumentów, które szkodziło, szkodzi lub może zaszkodzić interesom zbiorowym konsumentów zamieszkałych w co najmniej dwóch państwach członkowskich innych niż państwo członkowskie, w którym miało miejsce działanie lub zaniechanie, w którym przedsiębiorca odpowiedzialny za działanie lub zaniechanie ma siedzibę, lub w którym znajdują się dowody bądź aktywa związane z tym działaniem lub zaniechaniem; niezależnie od tego, czy działanie lub zaniechanie trwa, czy zostało zaprzestane; lub

Poprawka

(2)  każde działanie lub zaniechanie sprzeczne z unijnymi przepisami prawnymi, które chronią interesy konsumentów, które szkodziło, szkodzi lub może szkodzić interesom zbiorowym konsumentów i które ma cechy wspólne, np. dotyczy tej samej bezprawnej praktyki lub narusza ten sam interes, lub występuje jednocześnie, w co najmniej dwóch państwach członkowskich;

Poprawka

ca)  „powszechnie występujące naruszenie o wymiarze unijnym” oznacza powszechnie występujące naruszenie, które szkodziło, szkodzi lub może szkodzić interesom zbiorowym konsumentów w większości państw członkowskich zamieszkałych łącznie przez co najmniej większość ludności Unii;

Poprawka

cb)  „właściwy organ” oznacza każdy organ publiczny ustanowiony na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym posiadający szczególne kompetencje w zakresie egzekwowania unijnych przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów;

Poprawka

cc)  „jednolity urząd łącznikowy” oznacza organ publiczny w każdym państwie członkowskim wyznaczony jako odpowiedzialny za koordynację wykonywania niniejszego rozporządzenia na terytorium tego państwa członkowskiego;

Poprawka

cd)  „wyznaczony podmiot” oznacza podmiot, który państwo członkowskie może wyznaczyć i który ma uzasadniony interes związany z zaprzestaniem lub zakazem naruszeń unijnych przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów;

Poprawka

fa)  „konsument” oznacza każdą osobę fizyczną, która działa w celach innych niż jej działalność handlowa, gospodarcza, rzemieślnicza lub związana z wykonywaniem wolnego zawodu;

Poprawka

i)  „szkoda wyrządzona interesom zbiorowym konsumentów” oznacza faktyczną lub potencjalną szkodę wyrządzoną interesom określonej liczby konsumentów, których dotyczą naruszenia wewnątrzunijne, powszechnie występujące naruszenia lub powszechnie występujące naruszenia o wymiarze unijnym;

Poprawka

ia)  „ryzyko wyrządzenia konsumentom poważnej i nieodwracalnej szkody” oznacza ryzyko wystąpienia sytuacji mogącej skutkować poważnymi szkodami, których nie będzie można naprawić;

Poprawka

ib)  „akcje kontrolne” oznaczają wspólnie uzgodnione dochodzenia na rynkach konsumenckich w formie równoczesnych, skoordynowanych akcji kontrolnych w celu stwierdzenia naruszeń unijnych przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów.

Poprawka

Artykuł 4

Termin przedawnienia w odniesieniu do nakładania sankcji, nakazania wypłaty odszkodowań na rzecz konsumentów i nakazania restytucji zysków uzyskanych w rezultacie naruszeń

1.  Właściwe organy mogą przeprowadzać dochodzenia w sprawie naruszeń, o których mowa w art. 2 ust. 1, oraz powstrzymać przedsiębiorców od dopuszczania się takich naruszeń w przyszłości. Właściwy organ może wykonywać następujące uprawnienia w ciągu pięciu lat od momentu zaprzestania danego naruszenia:

a)  nałożenie sankcji, jak przewidziano w art. 8 ust. 2 lit. m);

b)  nakazanie przedsiębiorcy odpowiedzialnemu za naruszenie, aby zapewnił odszkodowanie konsumentom, którzy ponieśli szkodę w wyniku tego naruszenia, jak przewidziano w art. 8 ust. 2 lit. n); oraz

c)  nakazanie restytucji zysków uzyskanych w rezultacie naruszenia, jak przewidziano w art. 8 ust. 2 lit. o).

Właściwe organy mogą w razie konieczności wykonywać te uprawnienia na podstawie dowodu wykraczającego poza okres przedawnienia, o którym mowa w akapicie drugim.

2.  Bieg terminu przedawnienia w odniesieniu do wykonywania uprawnień, o których mowa w ust. 1, rozpoczyna się w dniu, w którym zaprzestano naruszenia.

3.  Jakiekolwiek działanie podjęte przez właściwy organ na potrzeby dochodzenia lub postępowania egzekucyjnego dotyczącego naruszenia wstrzymuje bieg terminu przedawnienia w odniesieniu do wykonywania uprawnień, o których mowa w ust. 1, do momentu przyjęcia ostatecznej decyzji w tej sprawie. Ten bieg terminu przedawnienia zostaje wstrzymany, dopóki decyzja, zarządzenie lub inne działanie właściwego organu stanowi przedmiot postępowania toczącego się przed sądem.

Poprawka

Artykuł 5

Właściwe organy i jednolite urzędy łącznikowe

1.  Każde państwo członkowskie wyznacza właściwe organy i jednolity urząd łącznikowy, które są odpowiedzialne za wykonywanie niniejszego rozporządzenia.

2.  Właściwe organy wypełniają swoje obowiązki wynikające z niniejszego rozporządzenia, jakby działały na rzecz konsumentów w swoim własnym państwie członkowskim i z własnej inicjatywy.

4.  Jednolity urząd łącznikowy jest odpowiedzialny za koordynację między właściwymi organami, innymi organami publicznymi, o których mowa w art. 6, wyznaczonymi podmiotami i podmiotami uczestniczącymi w mechanizmie ostrzegania, o których mowa w art. 35, działań dochodzeniowych i działań w zakresie egzekwowania przepisów w sprawie naruszeń wewnątrzunijnych, powszechnie występujących naruszeń oraz powszechnie występujących naruszeń o wymiarze unijnym.

5.  Państwa członkowskie zapewniają właściwym organom oraz jednolitym urzędom łącznikowym środki niezbędne do stosowania niniejszego rozporządzenia, w tym zasoby budżetowe i inne zasoby, wiedzę specjalistyczną, procedury oraz inne ustalenia.

6.  Jeżeli na terytorium państwa członkowskiego istnieje więcej niż jeden właściwy organ, państwo członkowskie zapewnia, aby zakres ich obowiązków był jasno określony i aby organy te ściśle ze sobą współpracowały w sposób umożliwiający skuteczne wykonywanie odpowiednich przypisanych im obowiązków.

Poprawka

4.  Każde państwo członkowskie może nałożyć na wyznaczone podmioty obowiązek gromadzenia niezbędnych informacji i podejmowania niezbędnych środków służących egzekwowaniu prawa dostępnych im na mocy prawa krajowego w imieniu właściwego organu współpracującego.

Poprawka

5.  Państwa członkowskie zapewniają współpracę między właściwymi organami i wyznaczonymi podmiotami, w szczególności w celu zapewnienia bezzwłocznego powiadamiania właściwych organów o naruszeniach, o których mowa w art. 2 ust. 1.

Poprawka

1.  Każde państwo członkowskie bezzwłocznie przekazuje Komisji:

Poprawka

a)  dane identyfikacyjne i kontaktowe właściwych organów, jednolitego urzędu łącznikowego, wyznaczonych podmiotów oraz podmiotów uczestniczących w mechanizmie ostrzegania, o których mowa w art. 35;

Poprawka

b)  informacje o strukturze organizacyjnej, uprawnieniach i zadaniach właściwych organów; oraz

Poprawka

c)  wszelkie zmiany informacji wymienionych w lit. a) i b).

Poprawka

2.  Komisja zamieszcza na swojej stronie internetowej i aktualizuje informacje, o których mowa w ust. 1, oraz udostępnia je publicznie.

Poprawka

Artykuł 8

Uprawnienia właściwych organów

1.  Każde państwo członkowskie powierza swoim właściwym organom uprawnienia w zakresie dochodzenia oraz uprawnienia do egzekwowania przepisów prawnych oraz udostępnia im zasoby niezbędne do stosowania niniejszego rozporządzenia.

1a.  Niezależnie od ust. 1 państwa członkowskie mogą postanowić nie powierzać wszystkich uprawnień każdemu z właściwych organów, pod warunkiem że możliwe jest skuteczne wykonywanie każdego z uprawnień.

2.  Aby wykonywać obowiązki powierzone im na mocy niniejszego rozporządzenia, właściwe organy w każdym państwie członkowskim posiadają co najmniej następujące uprawnienia i wykonują je zgodnie z warunkami określonymi w art. 9:

a)  uprawnienia do dostępu do wszelkich istotnych dokumentów, danych lub informacji odnoszących się do naruszenia będącego przedmiotem niniejszego rozporządzenia, w dowolnej formie lub w dowolnym formacie i bez względu na nośnik, na którym są one przechowywane, i na miejsce ich przechowywania;

b)  uprawnienia do żądania od dowolnej osoby fizycznej lub prawnej, w tym banków, dostawców usług płatniczych, dostawców usług internetowych, rejestrów domen i podmiotów rejestrujących oraz dostawców usług hostingowych, dostarczenia wszelkich istotnych informacji, danych lub dokumentów, w formie lub w formacie, w jakim są przechowywane, i bez względu na nośnik, na którym są one przechowywane, i na miejsce ich przechowywania, na potrzeby identyfikowania i śledzenia przepływów środków finansowych i danych lub ustalenia tożsamości osób zaangażowanych w przepływy środków finansowych i danych, informacji o rachunkach bankowych i własności stron internetowych, jeżeli odnośne informacje, dane lub dokumenty dotyczą sprawy będącej przedmiotem dochodzenia;

c)  uprawnienia do żądania od dowolnego publicznego organu, podmiotu lub agencji znajdujących się w państwie członkowskim, w którym siedzibę ma właściwy organ, dostarczenia wszelkich istotnych informacji, danych lub dokumentów, w dowolnej formie lub w dowolnym formacie i bez względu na nośnik, na którym są one przechowywane, i na miejsce ich przechowywania, na potrzeby identyfikowania i śledzenia przepływów środków finansowych i danych lub ustalenia tożsamości osób zaangażowanych w przepływy środków finansowych i danych, informacji o rachunkach bankowych i własności stron internetowych, jeżeli odnośne informacje, dane lub dokumenty dotyczą sprawy będącej przedmiotem dochodzenia;

d)  uprawnienia do przeprowadzania niezbędnych kontroli na miejscu, w tym uprawnienia do wkraczania do wszystkich pomieszczeń i środków transportu oraz na wszystkie tereny, z których przedsiębiorca korzysta w celach związanych ze swoją działalnością handlową, gospodarczą, rzemieślniczą lub z wykonywaniem wolnego zawodu, lub zażądania tego od innych organów, w celu zbadania, zajęcia lub uzyskania informacji, danych lub dokumentów lub sporządzenia ich kopii, bez względu na nośnik, na którym są one przechowywane; uprawnienia do pieczętowania wszelkich pomieszczeń lub informacji, danych lub dokumentów na niezbędny okres i w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia kontroli;

da)  uprawnienia do żądania od przedstawiciela lub pracownika przedsiębiorcy wyjaśnień co do faktów, informacji lub dokumentów dotyczących przedmiotu kontroli oraz do rejestrowania odpowiedzi;

e)  uprawnienia do nabywania towarów lub usług jako zakupów testowych, w tym posługując się ukrytą tożsamością, aby je zbadać i poddać inżynierii odwrotnej w celu wykrycia naruszeń będących przedmiotem niniejszego rozporządzenia i uzyskania dowodów; w zależności od charakteru zamierzonego wykorzystania próbki, których nie można zwrócić przedsiębiorcy w stanie oryginalnym, są nabywane;

g)  uprawienia – w przypadku braku innych dostępnych środków – do przyjmowania środków tymczasowych pozwalających zapobiec ryzyku wyrządzenia poważnej i nieodwracalnej szkody interesom zbiorowym konsumentów, w szczególności żądanie od dostawców usług hostingowych usunięcia treści lub zawieszenia strony internetowej, usługi lub konta lub żądanie od rejestrów domen lub podmiotów rejestrujących zawieszenia na określony czas pełnej, jednoznacznej nazwy domeny;

h)  uprawnienia do wszczynania z własnej inicjatywy dochodzeń lub procedur w celu doprowadzenia do zaprzestania naruszeń wewnątrzunijnych, powszechnie występujących naruszeń lub powszechnie występujących naruszeń o wymiarze unijnym oraz w stosownych przypadkach uprawnienia do publikowania informacji na ten temat;

i)  uprawnienia do ubiegania się o uzyskanie od przedsiębiorcy odpowiedzialnego za naruszenie wewnątrzunijne, powszechnie występujące naruszenie lub powszechnie występujące naruszenie o wymiarze unijnym zobowiązania do zaprzestania naruszenia i w stosownych przypadkach do zapewnienia konsumentom odszkodowania za wyrządzoną szkodę oraz uprawnienia do zaakceptowania takiego zobowiązania;

k)  uprawnienia do doprowadzania do zaprzestania lub zakazu naruszenia;

l)  w przypadku gdy w rozsądnym terminie przedsiębiorca nie zareaguje odpowiednio na przekazane mu przez właściwy organ pisemne żądanie zaprzestania lub zakaz naruszenia, uprawnienia do nakazania dostawcy usług hostingowych usunięcia treści lub zamknięcia strony internetowej, usługi, konta lub jego części bądź do nakazania rejestrom domen lub podmiotom rejestrującym domeny usunięcia pełnej, jednoznacznej nazwy domeny oraz umożliwienia jej rejestracji przez właściwy organ, w tym poprzez żądanie wdrożenia takich środków od osoby trzeciej lub innego organu publicznego, aby zapobiec ryzyku wyrządzenia poważnej i nieodwracalnej szkody interesom zbiorowym konsumentów;

m)  uprawnienia do nakładania sankcji, w tym grzywien i kar pieniężnych, za naruszenia wewnątrzunijne, powszechnie występujące naruszenia i powszechnie występujące naruszenia o wymiarze unijnym oraz za niezastosowanie się do decyzji, zarządzenia, środka tymczasowego, zobowiązania lub innego środka, które przyjęto na podstawie niniejszego rozporządzenia;

n)   uprawnienia do nakazania przedsiębiorcy odpowiedzialnemu za naruszenie wewnątrzunijne, powszechnie występujące naruszenie lub powszechnie występujące naruszenie o wymiarze unijnym, aby zapewnił odszkodowanie konsumentom, którzy ponieśli szkodę w wyniku tego naruszenia, w tym między innymi odszkodowanie pieniężne, zaoferowanie konsumentom możliwości wypowiedzenia umowy lub inne środki zapewniające rekompensatę konsumentom, którzy ponieśli szkodę w wyniku naruszenia;

o)  uprawnienia do nakazywania restytucji zysków uzyskanych w rezultacie naruszenia;

p)  uprawnienia do publikowania wszelkich ostatecznych decyzji, ostatecznych środków, zobowiązań przedsiębiorcy lub zarządzeń przyjętych na mocy niniejszego rozporządzenia, w tym do publikowania informacji na temat tożsamości przedsiębiorcy odpowiedzialnego za naruszenie wewnątrzunijne, powszechnie występujące naruszenie lub powszechnie występujące naruszenie o wymiarze unijnym;

q)  uprawnienia do konsultowania się z konsumentami, organizacjami konsumenckimi, organizacjami przedsiębiorców, wyznaczonymi podmiotami oraz, w stosownych przypadkach, innymi zainteresowanymi osobami w kwestii skuteczności proponowanych zobowiązań dotyczących zaprzestania naruszenia i usunięcia szkód powstałych w jego wyniku.

Poprawka

Artykuł 9

Wykonywanie uprawnień przez właściwe organy

1.  Właściwe organy wykonują uprawnienia określone w art. 8:

a)  bezpośrednio według własnego uznania;

aa)  z pomocą innych organów publicznych lub w stosownych przypadkach pod nadzorem organów sądowych;

ab)  przez wydanie w stosownych przypadkach polecenia wyznaczonym podmiotom; lub

b)   przez wniesienie powództwa do sądów właściwych do wydania niezbędnego orzeczenia, w tym, w stosownych przypadkach, przez wniesienie środka odwoławczego, jeżeli wniosek o wydanie niezbędnego orzeczenia został oddalony.

1a.   Właściwe organy w każdym przypadku wykonują uprawnienia określone w art. 8 ust. 2 lit. d), g) i l) zgodnie z ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu.

2.  W zakresie, w jakim właściwe organy wykonują swoje uprawnienia przez wniesienie powództwa do sądów, sądy te są uprawnione do wydawania niezbędnych orzeczeń.

2a.  Właściwe organy wykonują uprawnienia określone w art. 8 w sposób proporcjonalny, skuteczny i efektywny, zgodnie z prawem Unii, w tym z zasadami zapisanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, właściwymi gwarancjami proceduralnymi oraz unijnymi przepisami dotyczącymi ochrony danych, a także zgodnie z prawem krajowym.

2b.  Środki dochodzeniowe i służące egzekwowaniu prawa przyjęte zgodnie z niniejszym rozporządzeniem należycie odzwierciedlają charakter danego naruszenia oraz ogólne, wynikające z niego faktyczne bądź potencjalne szkody.

2c.  Przy podejmowaniu decyzji o nałożeniu sankcji oraz o wysokości grzywny w każdym przypadku należycie uwzględnia się:

a)   charakter, wagę i czas trwania naruszenia, przy uwzględnieniu liczby dotkniętych nim konsumentów i rozmiaru poniesionej przez nich szkody;

b)   umyślny lub nieumyślny charakter naruszenia;

c)   wszelkie działania podjęte przez przedsiębiorcę w celu zminimalizowana szkody poniesionej przez konsumentów;

d)   wszelkie odnośne wcześniejsze naruszenia, których dopuścił się przedsiębiorca;

e)   stopień współpracy przedsiębiorcy z właściwym organem w celu usunięcia naruszenia oraz złagodzenia jego ewentualnych negatywnych skutków.

3.  Państwa członkowskie zapewniają, aby opłaty sądowe i inne koszty związane z wydawaniem przez sądy orzeczeń w postępowaniach wszczętych w zastosowaniu niniejszego rozporządzenia były proporcjonalne i nie utrudniały stosowania niniejszego rozporządzenia.

Poprawka

skreśla się

Poprawka

Artykuł 11

Wnioski o przekazanie informacji

1.  Na wniosek organu wnioskującego organ współpracujący przekazuje organowi wnioskującemu niezwłocznie, a w każdym przypadku w ciągu 30 dni, wszelkie istotne informacje niezbędne do ustalenia, czy nastąpiło naruszenie wewnątrzunijne, oraz do doprowadzenia do zaprzestania tego naruszenia. Organ współpracujący bezzwłocznie powiadamia Komisję o wniosku o przekazanie informacji oraz o swojej odpowiedzi.

2.  Organ współpracujący wszczyna odpowiednie dochodzenia lub podejmuje wszelkie inne niezbędne lub odpowiednie środki w celu zebrania żądanych informacji. W stosownych przypadkach dochodzenia te przeprowadza się przy pomocy innych organów publicznych lub wyznaczonych podmiotów.

3.  Na wniosek organu wnioskującego organ współpracujący może zezwolić właściwym urzędnikom organu wnioskującego na towarzyszenie urzędnikom organu współpracującego przy prowadzeniu ich dochodzeń.

Poprawka

Artykuł 12

Wnioski o podjęcie środków służących egzekwowaniu prawa

1.  Na wniosek organu wnioskującego organ współpracujący, korzystając z uprawnień określonych w art. 8 i wszelkich dodatkowych uprawnień, jakie mu przyznano na mocy prawa krajowego, podejmuje bez zbędnej zwłoki wszelkie niezbędne środki służące egzekwowaniu prawa mające na celu doprowadzenie do zaprzestania naruszenia wewnątrzunijnego, w tym nakłada sankcje i nakazuje lub ułatwia uiszczenie odszkodowania na rzecz konsumentów z tytułu szkody poniesionej wskutek tego naruszenia.

3.  Organ współpracujący regularnie przekazuje organowi wnioskującemu informacje na temat podjętych kroków i środków oraz konsultuje się z nim w kwestii kroków i środków, jakie zamierza podjąć. Organ współpracujący za pośrednictwem przewidzianej w art. 43 bazy danych powiadamia o podjętych środkach i ich skutkach w odniesieniu do naruszenia wewnątrzunijnego, w tym o tym:

a)  czy nałożono środki tymczasowe;

b)  czy zaprzestano naruszenia;

c)  jakie środki, włącznie z sankcjami, zostały zastosowane i czy te środki zostały wdrożone;

d)  w jakim zakresie konsumenci otrzymali odszkodowanie;

Poprawka

skreśla się

Poprawka

1.  Organ wnioskujący przekazuje we wnioskach o wzajemną pomoc informacje niezbędne do tego, aby umożliwić organowi współpracującemu zrealizowanie wniosku, w tym wszelkie niezbędne dowody możliwe do uzyskania jedynie w państwie członkowskim organu wnioskującego.

Poprawka

Artykuł 15

Odmowa realizacji wniosku o wzajemną pomoc

1.  Organ współpracujący może odmówić realizacji wniosku o przekazanie informacji, o którym mowa w art. 11, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z poniższych sytuacji:

a)  po konsultacji z organem wnioskującym organ współpracujący przedstawia uzasadnienie wykazujące, że żądane informacje nie są niezbędne organowi wnioskującemu do ustalenia, czy miało miejsce naruszenie wewnątrzunijne lub czy istnieje uzasadnione podejrzenie, że może ono nastąpić;

b)  organ wnioskujący nie zgadza się, że informacje podlegają przepisom dotyczącym poufności oraz tajemnicy zawodowej i handlowej określonym w art. 41;

c)  przed organami sądowymi w państwie członkowskim organu współpracującego lub organu wnioskującego zostało już wszczęte dochodzenie lub postępowanie sądowe w sprawie tego samego naruszenia wewnątrzunijnego i przeciwko temu samemu przedsiębiorcy.

2.  Organ współpracujący może odmówić realizacji wniosku o podjęcie środków służących egzekwowaniu prawa, o którym mowa w art. 12, po konsultacji z organem wnioskującym, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z poniższych sytuacji:  

a)  przed organami sądowymi w państwie członkowskim organu współpracującego lub organu wnioskującego zostało już wszczęte dochodzenie lub postępowanie sądowe albo istnieje ostateczna decyzja administracyjna, orzeczenie kończące postępowanie lub ugoda sądowa w sprawie tego samego naruszenia wewnątrzunijnego i przeciwko temu samemu przedsiębiorcy;

b)   jego zdaniem, po przeprowadzeniu odpowiedniego dochodzenia przez organ współpracujący, naruszenie wewnątrzunijne nie miało miejsca;

c)   jego zdaniem organ wnioskujący nie udzielił niezbędnych informacji zgodnie z art. 14 ust. 1.

Nie można odmówić realizacji wniosku o podjęcie środków służących egzekwowaniu prawa, podając jako powód nieudzielenie wystarczających informacji, jeżeli odmówiono uprzednio realizacji wniosku o udzielenie informacji w sprawie tego samego naruszenia wewnątrzunijnego, o czym mowa w ust. 1 lit. c).

3.   Organ współpracujący informuje organ wnioskujący oraz Komisję o odmowie realizacji wniosku o wzajemną pomoc oraz powodach tej odmowy.

4.  W przypadku braku porozumienia między organem wnioskującym a organem współpracującym organ wnioskujący lub organ współpracujący może przekazać sprawę Komisji, która bezzwłocznie wydaje opinię. W przypadku nieprzekazania sprawy Komisji Komisja może wydać opinię z urzędu. W celu wydania opinii Komisja może zwrócić się o stosowne informacje i dokumenty wymieniane między organem wnioskującym a organem współpracującym.

5.  Komisja monitoruje funkcjonowanie mechanizmu wzajemnej pomocy oraz przestrzeganie przez właściwe organy procedur i terminów rozpatrywania wniosków o wzajemną pomoc. Komisja ma dostęp do wniosków o wzajemną pomoc.

6.  W stosownych przypadkach Komisja może wydać wytyczne i udzielić porad państwom członkowskim w celu zapewnienia skutecznego i efektywnego funkcjonowania mechanizmu wzajemnej pomocy.

Poprawka

Artykuł 15a

Akty wykonawcze

Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające standardowe formularze i etapy procedury, o których mowa w art. 11, 12 i 15. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 2.

Poprawka

SKOORDYNOWANY MECHANIZM PROWADZENIA DOCHODZEŃ I EGZEKWOWANIA PRZEPISÓW W PRZYPADKU POWSZECHNIE WYSTĘPUJĄCYCH NARUSZEŃ I POWSZECHNIE WYSTĘPUJĄCYCH NARUSZEŃ O WYMIARZE UNIJNYM

Poprawka

Powszechnie występujące naruszenia i powszechnie występujące naruszenia o wymiarze unijnym

Poprawka

Artykuł 16

Podjęcie skoordynowanych działań i wyznaczenie koordynatora

1.  Jeżeli właściwy organ lub Komisja ma uzasadnione podejrzenie, że ma miejsce powszechnie występujące naruszenie, bezzwłocznie powiadamia o tym właściwe organy państw członkowskich, na które to naruszenie wywiera wpływ, oraz, w stosownych przypadkach, Komisję.

3.  Po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, w przypadku powszechnie występującego naruszenia właściwe organy, których to dotyczy, stanowiąc w drodze konsensusu, decydują, czy podjąć skoordynowane działanie. Działanie koordynuje właściwy organ powiadamiający, chyba że właściwe organy, których dotyczy powszechnie występujące naruszenie, uzgodnią, że działanie ma koordynować inny właściwy organ lub Komisja.

5.  Gdy to Komisja powiadamia właściwe organy, może ona zaproponować zgodnie z ust. 1, że podejmie się roli koordynatora. Zainteresowane właściwe organy bezzwłocznie informują Komisję, czy zgadzają się na koordynowanie przez nią działania, lub czy zgadzają się co do tego, który właściwy organ ma koordynować działanie.

6.  Jeżeli Komisja odmawia objęcia roli koordynatora lub jeżeli zainteresowane właściwe organy nie zgadzają się na koordynowanie działania przez Komisję, zainteresowane właściwe organy wyznaczają właściwy organ, który koordynuje działanie. W przypadku nieosiągnięcia porozumienia między właściwymi organami działanie koordynowane jest przez właściwy organ, który jako pierwszy powiadomił pozostałe właściwe organy o podejrzeniu naruszenia.

6a.  Po wysłaniu lub otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w ust. 1, Komisja wraz z jednolitymi urzędami łącznikowymi zainteresowanych państw członkowskich weryfikuje wstępne dowody na pojawienie się powszechnie występującego naruszenia. Jeżeli został osiągnięty próg powszechnie występującego naruszenia o wymiarze unijnym, Komisja podejmuje skoordynowane działanie. Decyzję o podjęciu skoordynowanego działania Komisja zgłasza jednolitym urzędom łącznikowym państw członkowskich, których dotyczy to działanie. Działanie jest koordynowane przez Komisję.

Poprawka

Artykuł 16a

Udział w skoordynowanych działaniach

1.   Właściwy organ może odmówić udziału w skoordynowanym działaniu z jednej z następujących przyczyn:

a)   wszczęto już dochodzenie lub postępowanie sądowe w sprawie tego samego powszechnie występującego naruszenia lub powszechnie występującego naruszenia o wymiarze unijnym oraz przeciwko temu samemu przedsiębiorcy w zainteresowanym państwie członkowskim;

b)   podjęto już ostateczną decyzję administracyjną, wydano orzeczenie kończące postępowanie lub osiągnięto ugodę sądową w sprawie tego samego powszechnie występującego naruszenia lub powszechnie występującego naruszenia o wymiarze unijnym oraz przeciwko temu samemu przedsiębiorcy w zainteresowanym państwie członkowskim;

c)   to powszechnie występujące naruszenie lub powszechnie występujące naruszenie o wymiarze unijnym nie wystąpiło w zainteresowanym państwie członkowskim.

2.   Jeżeli w następstwie decyzji o podjęciu skoordynowanego działania na podstawie art. 16 właściwy organ postanowi nie brać udziału w skoordynowanym działaniu, niezwłocznie informuje o swojej decyzji Komisję oraz pozostałe zainteresowane właściwe organy i jednolite urzędy łącznikowe, przedstawia powody swojej decyzji i przedkłada niezbędne dokumenty potwierdzające.

3.   Właściwy organ może przyłączyć się do skoordynowanego działania, jeżeli w trakcie trwania skoordynowanego działania okaże się, że powszechnie występujące naruszenie lub powszechnie występujące naruszenie o wymiarze unijnym będące przedmiotem tego skoordynowanego działania dotyczy tego właściwego organu.

Poprawka

Artykuł 17

Czynności dochodzeniowe w ramach skoordynowanych działań

1.  Zainteresowane właściwe organy zapewniają, aby niezbędne dowody, dane i informacje były gromadzone skutecznie i efektywnie. Zainteresowane właściwe organy zapewniają, aby dochodzenia i kontrole były prowadzone jednocześnie oraz aby środki tymczasowe były stosowane jednocześnie w zakresie, w jakim pozwalają na to krajowe przepisy prawa procesowego.

2.  Zainteresowane właściwe organy mogą skorzystać z mechanizmu wzajemnej pomocy na podstawie rozdziału III, w szczególności w celu zgromadzenia dowodów i informacji od państw członkowskich innych niż państwa członkowskie, których dotyczy skoordynowane działanie, lub w celu zapewnienia, aby dany przedsiębiorca nie obchodził środków służących egzekwowaniu prawa.

3.  Zainteresowane właściwe organy przedstawiają wynik dochodzenia w sprawie powszechnie występującego naruszenia lub, w stosownych przypadkach, powszechnie występującego naruszenia o wymiarze unijnym oraz ocenę tego naruszenia w uzgodnionym między sobą wspólnym stanowisku.

3a.  O ile zainteresowane właściwe organy nie uzgodnią inaczej, koordynator przekazuje wspólne stanowisko przedsiębiorcy odpowiedzialnemu za naruszenie, który ma możliwość ustosunkowania się do kwestii ujętych we wspólnym stanowisku.

4.  Nie naruszając przepisów dotyczących tajemnicy zawodowej i handlowej określonych w art. 41, zainteresowane właściwe organy publikują wspólne stanowisko lub jego części na swoich stronach internetowych lub na stronie internetowej Komisji oraz mogą zasięgnąć opinii organizacji konsumenckich, organizacji przedsiębiorców i innych zainteresowanych stron.

Poprawka

Artykuł 18

Zobowiązania w ramach skoordynowanych działań

1.  Na podstawie wspólnego stanowiska przyjętego zgodnie z art. 17 zainteresowane właściwe organy mogą zwrócić się do przedsiębiorcy odpowiedzialnego za powszechnie występujące naruszenie lub powszechnie występujące naruszenie o wymiarze unijnym o to, aby wystąpił z propozycją zobowiązań, jakie podejmie w celu usunięcia naruszenia i – w stosownych przypadkach – w celu realizacji odszkodowań lub wdrożenia innych środków umożliwiających realizację odszkodowań na rzecz konsumentów, którzy ponieśli szkodę. Przedsiębiorca może również z własnej inicjatywy zaproponować zobowiązania, jakie podejmie w celu usunięcia naruszenia i zapewnienia odszkodowania tym konsumentom.

2.  Jeżeli przedsiębiorca wystąpi z propozycją zobowiązań, zainteresowane właściwe organy mogą – w stosownych przypadkach – opublikować zaproponowane zobowiązania na swoich stronach internetowych lub w razie potrzeby na stronie internetowej Komisji, aby zasięgnąć opinii pozostałych zainteresowanych stron, w tym organizacji konsumenckich i organizacji przedsiębiorców.

2a.  Zainteresowane właściwe organy oceniają zobowiązania zaproponowane przez przedsiębiorcę odpowiedzialnego za naruszenie i przekazują przedsiębiorcy uzgodniony między sobą wynik oceny. Jeżeli te zobowiązania zostaną uznane za wystarczające do zagwarantowania zaprzestania powszechnie występującego naruszenia lub powszechnie występującego naruszenia o wymiarze unijnym oraz, w stosownych przypadkach, do zapewnienia odszkodowania na rzecz poszkodowanych konsumentów, właściwe organy akceptują te zobowiązania i ustalają termin wywiązania się z zobowiązań.

Jeżeli jest mało prawdopodobne, że powszechnie występujące naruszenie lub powszechnie występujące naruszenie o wymiarze unijnym ustanie w wyniku zobowiązań podjętych przez przedsiębiorcę odpowiedzialnego za naruszenie, właściwe organy mogą podjąć środki służące egzekwowaniu prawa na podstawie art. 18a.

2b.  Zainteresowane właściwe organy monitorują wywiązywanie się z zobowiązań. W szczególności dopilnowują, by przedsiębiorca odpowiedzialny za naruszenie regularnie składał koordynatorowi sprawozdania z postępów poczynionych w ramach wywiązywania się ze zobowiązań.

Poprawka

Artykuł 18a

Środki służące egzekwowaniu prawa w ramach skoordynowanych działań

1.   Zainteresowane właściwe organy uzgadniają, który właściwy organ lub, w razie potrzeby, właściwe organy mają podjąć środki służące egzekwowaniu prawa w imieniu pozostałych właściwych organów włącznie z nałożeniem na przedsiębiorcę sankcji i z nakazem wypłacenia przez niego odszkodowania poszkodowanym konsumentom, gdy:

a)   jest mało prawdopodobne, że naruszenie ustanie w wyniku zobowiązań zaproponowanych przez przedsiębiorcę odpowiedzialnego za naruszenie;

b)   przedsiębiorca odpowiedzialny za naruszenie nie zaproponuje zobowiązań przed upływem terminu określonego przez zainteresowane właściwe organy;

c)   przedsiębiorca odpowiedzialny za naruszenie zaproponuje zobowiązania, które nie będą wystarczające do zagwarantowania zaprzestania naruszenia i zapewnienia odszkodowania konsumentom poszkodowanym w związku z tym naruszeniem; lub

d)   przedsiębiorca odpowiedzialny za naruszenie nie wywiąże się z zobowiązań przed upływem terminu określonego w ust. 18 ust. 2a.

2.   Po wyznaczeniu przez pozostałe zainteresowane właściwe organy właściwego organu, który ma podjąć środki służące egzekwowaniu prawa, organ ten staje się właściwy do działania w imieniu konsumentów z każdego innego zainteresowanego państwa członkowskiego, tak jakby byli oni konsumentami z jego własnego państwa. Wyznaczając właściwy organ, który ma podjąć środki służące egzekwowaniu prawa, właściwe organy biorą pod uwagę wszystkie stosowne aspekty związane ze skutecznym egzekwowaniem prawa.

3.   Jeżeli właściwe organy nie działają w sposób przewidziany w ust. 2, podejmują środki służące egzekwowaniu prawa jednocześnie w kilku lub we wszystkich państwach członkowskich, których dotyczy powszechnie występujące naruszenie lub powszechnie występujące naruszenie o wymiarze unijnym.

4.   Wyznaczonemu właściwemu organowi można wydać polecenie podjęcia środków służących egzekwowaniu prawa na podstawie ust. 1–3 niniejszego artykułu jedynie wówczas, gdy właściwe organy państw członkowskich, których takie środki dotyczą, wyrażą na to zgodę i gdy nie doprowadzi to do ujawnienia informacji podlegających przepisom dotyczącym tajemnicy zawodowej i handlowej zawartym w art. 41.

Poprawka

Artykuł 19

Zakończenie skoordynowanych działań

1. Zainteresowane właściwe organy postanawiają zamknąć skoordynowane działanie, gdy stwierdzą, że:

a)   nie doszło do powszechnie występującego naruszenia ani do powszechnie występującego naruszenia o wymiarze unijnym;

b)   w wyniku wywiązania się z zobowiązań przez przedsiębiorcę odpowiedzialnego za powszechnie występujące naruszenie lub za powszechnie występujące naruszenie o wymiarze unijnym takie naruszenie ustało;

c)   po zastosowaniu środków służących egzekwowaniu prawa powszechnie występujące naruszenie lub powszechnie występujące naruszenie o wymiarze unijnym ustało.

2. Koordynator niezwłocznie powiadamia Komisję (w stosownych przypadkach), właściwe organy i jednolite urzędy łącznikowe zainteresowanych państw członkowskich o zamknięciu skoordynowanego działania.

Poprawka

Artykuł 19a

Ponowne otwarcie skoordynowanych działań

Koordynator niezwłocznie powiadamia Komisję (w stosownych przypadkach) oraz właściwe organy i jednolite urzędy łącznikowe zainteresowanych państw członkowskich, jeżeli ponownie dojdzie do powszechnie występującego naruszenia lub powszechnie występującego naruszenia o wymiarze unijnym i trzeba podjąć dalsze środki. W takim przypadku można zastosować koordynację bez podejmowania nowego skoordynowanego działania.

Poprawka

Komisja może przyjąć akty wykonawcze ustanawiające limity czasowe i standardowe formularze zgłoszeń i innych sposobów wymiany informacji między właściwymi organami a Komisją oraz formularze wniosków o podjęcie środków służących egzekwowaniu prawa w ramach skoordynowanych działań dotyczących powszechnie występujących naruszeń i powszechnie występujących naruszeń o wymiarze unijnym. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 2.

Poprawka

skreśla się

Poprawka

Postanowienia ogólne mające zastosowanie do skoordynowanych działań

Poprawka

1.  Koordynator wyznaczony zgodnie z art. 16 lub 32 w szczególności:

Poprawka

a)  zapewnia, aby wszystkie zainteresowane właściwe organy i, w stosownych przypadkach, Komisja były należycie i terminowo informowane o postępach w realizacji działań służących egzekwowaniu przepisów prawnych, o przewidywanych kolejnych działaniach oraz o środkach, które mają zostać przyjęte;

Poprawka

b)  koordynuje i monitoruje dochodzenia, inspekcje i przyjmowanie środków tymczasowych, o których decydują zainteresowane właściwe organy zgodnie z przepisami sekcji I;

Poprawka

c)  koordynuje proces przygotowania i udostępniania wszystkich niezbędnych dokumentów między zainteresowanymi właściwymi organami i, w stosownych przypadkach, Komisją;

Poprawka

d)  utrzymuje kontakt z przedsiębiorcami i innymi stronami, których dotyczą nadzór, dochodzenie i środki służące egzekwowaniu prawa, chyba że zainteresowane właściwe organy, koordynator i, w stosownych przypadkach, Komisja uzgodnią inaczej;

Poprawka

f)  koordynuje inne środki służące egzekwowaniu prawa przyjęte przez zainteresowane właściwe organy, w tym zwracanie się do sądów o wydanie niezbędnych postanowień i wyroków, nakładanie sankcji i przyjmowanie środków zapewniających przyznanie konsumentom odszkodowań;

Poprawka

1.  Właściwe organy koordynują swoje działania w zakresie nadzoru rynku oraz swoje środki dochodzeniowe i środki służące egzekwowaniu prawa, aby przeciwdziałać powszechnie występującym naruszeniom zgodnie z przepisami sekcji I. Niezwłocznie dzielą się wszystkimi niezbędnymi informacjami i zapewniają sobie nawzajem, a także Komisji, potrzebne wsparcie w każdej innej formie.

Poprawka

3.  Zainteresowane właściwe organy oraz Komisja uzgadniają języki stosowane przez właściwe organy i Komisję do celów zgłoszeń i wszystkich powiadomień związanych ze skoordynowanymi działaniami i akcjami kontrolnymi prowadzonymi na podstawie przepisów niniejszego rozdziału.

Poprawka

4.  Jeżeli nie można dojść do porozumienia, zgłoszenia i inne powiadomienia wysyła się w języku urzędowym danego państwa członkowskiego, które dokonuje zgłoszenia lub innego powiadomienia. W tej sytuacji każdy zainteresowany właściwy organ zapewnia w razie potrzeby dokonanie tłumaczenia zgłoszeń, powiadomień i innych pism, które otrzyma od innych właściwych organów.

Poprawka

5.  Koordynator zwraca się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o działanie w charakterze obserwatora, jeżeli skoordynowane działania podejmowane na podstawie sekcji I dotyczą powszechnie występujących naruszeń lub powszechnie występujących naruszeń o wymiarze unijnym następujących unijnych aktów prawnych:

Poprawka

Ustalenia językowe na potrzeby komunikowania się z przedsiębiorcami

Poprawka

skreśla się

Poprawka

2.  Przedsiębiorca ma prawo komunikować się w języku urzędowym państwa członkowskiego, w którym ma swoją siedzibę lub miejsce zamieszkania.

Poprawka

skreśla się

Poprawka

Artykuł 32

Akcje kontrolne

1.  Jeżeli tendencje panujące na rynku, skargi konsumentów lub inne dowody wskazują, że mogło dojść, dochodzi lub może dojść do przypadków powszechnie występujących naruszeń, zainteresowane właściwe organy mogą postanowić o przeprowadzeniu akcji kontrolnych.

1a.  Akcje kontrolne są koordynowane przez Komisję.

2.  Prowadząc akcje kontrolne, uczestniczące w nich właściwe organy skutecznie korzystają z uprawnień określonych w art. 8 i innych uprawnień nadanych im na mocy przepisów prawa krajowego.

3.  Właściwe organy mogą w stosownych i należycie uzasadnionych przypadkach zwrócić się do wyznaczonych podmiotów, urzędników Komisji i innych towarzyszących im osób upoważnionych przez Komisję o to, aby wzięli oni udział w akcjach kontrolnych.

4.  Komisja może przyjąć akty wykonawcze zawierające szczegółowe informacje na temat procedur w przypadku akcji kontrolnych. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 2.

Poprawka

Artykuł 34

Mechanizm ostrzegania

1.  Właściwy organ niezwłocznie powiadamia Komisję i pozostałe właściwe organy – przy użyciu standardowego formularza za pośrednictwem bazy danych, o której mowa w art. 43 – o jakimkolwiek uzasadnionym podejrzeniu, że na jego terytorium dochodzi do przypadku naruszenia wewnątrzunijnego lub powszechnie występującego naruszenia, które może wywierać wpływ na interesy konsumentów w innych państwach członkowskich („ostrzeżenie”).

2.  Komisja niezwłocznie powiadamia zainteresowane właściwe organy – za pośrednictwem bazy danych, o której mowa w art. 43 – o jakimkolwiek uzasadnionym podejrzeniu, że na terytorium Unii doszło do przypadku naruszenia wewnątrzunijnego lub powszechnie występującego naruszenia („ostrzeżenie”).

3.  W ostrzeżeniu właściwy organ lub Komisja przedstawiają – w miarę możliwości – przede wszystkim następujące informacje dotyczące domniemanego naruszenia wewnątrzunijnego lub powszechnie występującego naruszenia:

a)  opis działania lub zaniechania, które stanowi naruszenie;

b)  produkt lub usługę, których naruszenie dotyczy;

c)  państwo członkowskie, którego dotyczy lub może dotyczyć naruszenie;

d)  przedsiębiorcę odpowiedzialnego za naruszenie lub podejrzanego o bycie odpowiedzialnym za naruszenie;

e)  podstawę prawną możliwych działań przez odniesienie się do prawa krajowego i odpowiednich przepisów aktów unijnych wymienionych w załączniku;

f)  charakter i status postępowania sądowego, środków służących egzekwowaniu prawa lub innych środków podejmowanych w związku z naruszeniem, wraz z datami ich podjęcia i czasem ich trwania;

h)  właściwy organ prowadzący postępowanie sądowe i wdrażający inne środki.

4.  W ostrzeżeniu właściwy organ lub Komisja zwraca się do właściwych organów innych państw członkowskich i, w stosownym przypadku, do Komisji o sprawdzenie, czy na terytorium innych państw członkowskich dochodzi do podobnych domniemanych naruszeń oraz czy w innych państwach członkowskich podjęto już jakiekolwiek środki służące egzekwowaniu prawa, aby przeciwdziałać takim naruszeniom. Te właściwe organy innych państw członkowskich i Komisja odpowiadają na taki wniosek bezzwłocznie.

6.  Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające standardowe formularze na potrzeby zgłaszania ostrzeżeń za pośrednictwem bazy danych, o której mowa w art. 43. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 2.

Poprawka

Artykuł 35

Udział innych podmiotów w mechanizmie ostrzegania

1.  Wyznaczone podmioty, europejskie centra konsumenckie, organizacje i stowarzyszenia konsumenckie oraz stowarzyszenia branżowe dysponujące odpowiednią wiedzą fachową i mające uzasadniony interes związany z ochroną konsumentów są uprawnione do powiadamiania właściwych organów zainteresowanych państw członkowskich i Komisji o domniemanych naruszeniach oraz do przekazywania informacji określonych w art. 34 ust. 3 przy użyciu standardowego formularza powiadomień zewnętrznych dostępnego za pośrednictwem bazy danych, o której mowa w art. 43 („ostrzeżenie zewnętrzne”).

Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające standardowe formularze na potrzeby zgłaszania ostrzeżeń zewnętrznych za pośrednictwem bazy danych, o której mowa w art. 43. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 2.

2.  Komisja uprawnia inne podmioty reprezentujące interesy konsumentów i przedsiębiorstw na poziomie unijnym do zgłaszania ostrzeżeń zewnętrznych.

4.  Właściwe organy nie są zobowiązane do wszczęcia procedury ani do podjęcia jakiegokolwiek innego działania w odpowiedzi na ostrzeżenia zewnętrzne. Podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, wystosowujące ostrzeżenia zewnętrzne upewniają się, że przekazywane informacje są prawidłowe, aktualne i precyzyjne, oraz – w stosownych przypadkach – niezwłocznie korygują wszelkie błędy w informacjach lub wycofują opublikowane informacje. W tym celu wspomniane podmioty dysponują dostępem do przekazanych przez siebie informacji, z zastrzeżeniem ograniczeń przewidzianych w art. 41 i 43. Podmioty te są także powiadamiane o wszelkich działaniach następczych podjętych w związku z ostrzeżeniami zewnętrznymi przez właściwy organ, którego to dotyczy, lub – na żądanie – o niepodjęciu żadnych działań.

Poprawka

1.  Za pośrednictwem bazy danych, o której mowa w art. 43, właściwe organy niezwłocznie powiadamiają Komisję i właściwe organy innych państw członkowskich o wszelkich środkach, jakie podjęły w celu usunięcia naruszenia unijnych przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów, na ich terytorium, jeżeli podejrzewają, że dane naruszenie mogło wywrzeć wpływ na interesy konsumentów w innych państwach członkowskich.

Poprawka

skreśla się

Poprawka

skreśla się

Poprawka

skreśla się

Poprawka

skreśla się

Poprawka

Artykuł 37

Koordynowanie innych działań w obszarze nadzoru i egzekwowania

1.  Państwa członkowskie przekazują sobie nawzajem oraz Komisji informacje na temat podejmowanych przez nie działań w następujących obszarach:

a)  rozwój zasobów ludzkich właściwych organów odpowiedzialnych za stosowanie niniejszego rozporządzenia, w tym stosowne szkolenie zatrudnionych w nich urzędników;

b)  gromadzenie, klasyfikowanie i wymiana danych dotyczących skarg składanych przez konsumentów;

c)  tworzenie sieci właściwych urzędników dla poszczególnych sektorów;

d)  opracowywanie narzędzi informacyjnych i komunikacyjnych;

e)  opracowywanie standardów, metod i wytycznych dotyczących stosowania niniejszego rozporządzenia;

2.  Państwa członkowskie mogą koordynować i wspólnie organizować działania, o których mowa w ust. 1.

Poprawka

2.  Państwa członkowskie mogą – we współpracy z Komisją – podejmować wspólne działania w obszarach, o których mowa w ust. 1. Mogą one opracowywać – we współpracy z Komisją – wspólne ramy dla działań, o których mowa w ust. 1 lit. e).

Poprawka

skreśla się

Poprawka

1.  Informacje zgromadzone przez właściwe organy i Komisję lub im przekazane wykorzystuje się wyłącznie w celu zapewnienia zgodności z unijnymi przepisami prawnymi, które chronią interesy konsumentów.

Poprawka

3.  Niezależnie od postanowień ust. 2 oraz pod warunkiem pełnego poszanowania praw podstawowych, takich jak prawo do prywatności i ochrony danych osobowych, a także prawa Unii dotyczącego ochrony i przetwarzania danych osobowych, właściwe organy mogą korzystać z informacji i ujawniać informacje, które są niezbędne do:

Poprawka

ba)  ochrony interesu publicznego, w tym w zakresie bezpieczeństwa publicznego, ochrony konsumentów, zdrowia publicznego i ochrony środowiska.

Poprawka

2.  Państwa członkowskie dbają o to, by dowody, dokumenty, informacje, wyjaśnienia oraz ustalenia z dochodzeń zgromadzone przez właściwy organ w jednym państwie członkowskim mogły zostać wykorzystane w postępowaniu wszczętym zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przez właściwe organy innych państw członkowskich bez konieczności spełnienia dodatkowych wymogów formalnych.

Poprawka

1.  Komisja ustanawia i prowadzi niezbędną elektroniczną bazę danych na potrzeby wszelkiego komunikowania się między właściwymi organami, jednolitymi urzędami łącznikowymi i Komisją na mocy niniejszego rozporządzenia. Właściwe organy, jednolite urzędy łącznikowe i Komisja dysponują bezpośrednim dostępem do tej bazy danych.

Poprawka

2.  Informacje przekazane przez inne organy publiczne, jednostki, o których mowa w art. 35, i wyznaczone podmioty są przechowywane i przetwarzane w elektronicznej bazie danych, ale wspomniane organy, jednostki i wyznaczone podmioty nie dysponują dostępem do tej bazy danych.

Poprawka

2a.  Gdy właściwy organ, wyznaczony podmiot lub podmiot, o którym mowa w art. 35, ustali, że naruszenie, o którym powiadomił zgodnie z art. 34 i 35, okazało się nieuzasadnione, wycofuje to powiadomienie. Komisja bezzwłocznie usuwa z bazy danych odnośną informację i informuje strony o powodach jej usunięcia.

Poprawka

a)  właściwy organ współpracujący powiadomi Komisję o ustaniu naruszenia wewnątrzunijnego zgodnie z art. 12 ust. 3;

Poprawka

b)  koordynator powiadomi Komisję zgodnie z art. 19 o zamknięciu skoordynowanego działania;

Poprawka

c)  Komisja, jako koordynator, podejmie zgodnie z art. 19 decyzję o zamknięciu skoordynowanego działania dotyczącego powszechnie występującego naruszenia o wymiarze unijnym, lecz postanowi, że zobowiązania przedsiębiorców mają być przechowywane przez pięć lat, aby zapewnić zgodność z unijnymi przepisami prawnymi, które chronią interesy konsumentów;

Poprawka

4.  Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające standardowe formularze i wzory elektroniczne dostępne w bazie danych na potrzeby forów dyskusyjnych, za pośrednictwem których ma się odbywać wymiana wszystkich wniosków i odpowiedzi oraz innych dokumentów. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 2.

Poprawka

Plany w zakresie egzekwowania przepisów i wyznaczanie priorytetów

Poprawka

1.  Do dnia …. [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia], a następnie co dwa lata każde państwo członkowskie przekazuje Komisji plany egzekwowania przepisów. Te plany egzekwowania przepisów zawierają:

Poprawka

a)  informacje o tendencjach rynkowych, które mogą wywrzeć wpływ na interesy konsumentów;

Poprawka

skreśla się

Poprawka

skreśla się

Poprawka

d)  informacje o obszarach priorytetowych w zakresie egzekwowania unijnych przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów, w danym państwie członkowskim;

Poprawka

skreśla się

Poprawka

skreśla się

Poprawka

1a.  Komisja podaje streszczenia planów egzekwowania przepisów do wiadomości publicznej.

Poprawka

2.  W przypadku gdy następuje istotna zmiana sytuacji rynkowej lub warunków rynkowych, państwa członkowskie mogą przedłożyć informacje dotyczące tej zmiany, gdy jej zasięg wykracza poza zawartość planu w zakresie egzekwowania przepisów.

Poprawka

skreśla się

Poprawka

Zasady nakładania sankcji z tytułu naruszeń wewnątrzunijnych, powszechnie występujących naruszeń i powszechnie występujących naruszeń o wymiarze unijnym

Poprawka

1.  Nakładając sankcje z tytułu naruszeń wewnątrzunijnych, powszechnie występujących naruszeń i powszechnie występujących naruszeń o wymiarze unijnym, właściwe organy biorą pod uwagę m.in. następujące kwestie:

Poprawka

1a.  Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.

Poprawka

Państwa członkowskie niezwłocznie przekazują Komisji teksty wszelkich przyjętych przez nie aktów prawa krajowego i zawartych przez nie umów dotyczących kwestii wchodzących w zakres niniejszego rozporządzenia, z wyjątkiem umów odnoszących się do poszczególnych przypadków.

Poprawka

Do dnia ... [pięć lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze stosowania niniejszego rozporządzenia.

Poprawka

Sprawozdanie zawiera ocenę stosowania rozporządzenia obejmującą ocenę skuteczności egzekwowania unijnych przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz analizę dotyczącą m.in. zmian, jakie nastąpiły w zakresie przestrzegania unijnych przepisów prawnych, które chronią interesy konsumentów, przez przedsiębiorców prowadzących działalność na podstawowych rynkach konsumenckich, na które transgraniczna wymiana handlowa wywiera wpływ. Komisja ocenia w szczególności skuteczność:

a)   uprawnień przewidzianych w art. 8;

b)   progu określonego w odniesieniu do powszechnie występujących naruszeń o wymiarze unijnym,

c)   systemu wymiany informacji o naruszeniach przewidzianego w art. 43.

W razie potrzeby sprawozdaniu temu towarzyszą wnioski ustawodawcze.

Poprawka

Do dnia ... [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia], a następnie co dwa lata Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie zawierające przegląd informacji, zmiany w dziedzinie egzekwowania przepisów chroniących konsumentów oraz dane statystyczne wymieniane w ramach mechanizmu nadzoru ustanowionego zgodnie z art. 33, włącznie ze zgłoszonymi w nim ostrzeżeniami i działaniami następczymi podjętymi w związku z ostrzeżeniami zewnętrznymi, a także przegląd powszechnie występujących naruszeń i powszechnie występujących naruszeń o wymiarze unijnym zgodnie z art. 16.

Poprawka

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia … [18 miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia].

Poprawka

skreśla się

Poprawka

24a.  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 524/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie internetowego systemu rozstrzygania sporów konsumenckich oraz zmiany rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 i dyrektywy 2009/22/WE (rozporządzenie w sprawie ODR w sporach konsumenckich): art. 14 (Dz.U. L 165 z 18.6.2013, s. 1).

Poprawka

24b.  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 924/2009 z dnia 16 września 2009 r. w sprawie płatności transgranicznych we Wspólnocie oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 2560/2001 (Dz.U. L 266 z 9.10.2009, s. 11).