Dokument z posiedzenia
10.5.2017
***I
SPRAWOZDANIE
w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową (wersja przekształcona)
( COM(2016)0465 – C8-0323/2016 – 2016/0222(COD) )
Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
Sprawozdawczyni: Sophia in 't Veld
(Przekształcenie – art. 104 Regulaminu)
PR_COD_1recastingam
Objaśnienie używanych znaków |
* Procedura konsultacji *** Procedura zgody ***I Zwykła procedura ustawodawcza (pierwsze czytanie) ***II Zwykła procedura ustawodawcza (drugie czytanie) ***III Zwykła procedura ustawodawcza (trzecie czytanie) (Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu)
|
Poprawki do projektu aktu |
Poprawki Parlamentu w postaci dwóch kolumn
Skreślenia zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą w lewej kolumnie. Zmianę brzmienia zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą w obu kolumnach. Nowy tekst zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą w prawej kolumnie.
Pierwszy i drugi wiersz nagłówka każdej poprawki wskazuje element rozpatrywanego projektu aktu, którego dotyczy poprawka. Jeżeli poprawka odnosi się do obowiązującego aktu, do którego zmiany zmierza projekt aktu, nagłówek zawiera dodatkowo trzeci wiersz wskazujący obowiązujący akt i czwarty wiersz wskazujący przepis tego aktu, którego dotyczy poprawka.
Poprawki Parlamentu w postaci tekstu skonsolidowanego
Nowe fragmenty tekstu zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą. Fragmenty tekstu, które zostały skreślone, zaznacza się za pomocą symbolu ▌ lub przekreśla. Zmianę brzmienia zaznacza się przez wyróżnienie nowego tekstu wytłuszczonym drukiem i kursywą i usunięcie lub przekreślenie zastąpionego tekstu. Tytułem wyjątku nie zaznacza się zmian o charakterze ściśle technicznym wprowadzonych przez służby w celu opracowania końcowej wersji tekstu.
|
SPIS TREŚCI
Strona
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO 5
UZASADNIENIE 79
ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI PRAWNEJ 81
ZAŁĄCZNIK: OPINIA KONSULTACYJNEJ GRUPY ROBOCZEJ SŁUŻB PRAWNYCH PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY I KOMISJI 83
OPINIA Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych 84
ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI SPRAW ZAGRANICZNYCH 117
PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ 119
GŁOSOWANIE KOŃCOWE W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO 120
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową (wersja przekształcona)
( COM(2016)0465 – C8-0323/2016 – 2016/0222(COD) )
(Zwykła procedura ustawodawcza – przekształcenie)
Parlament Europejski,
– uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2016)0465 ),
– uwzględniając art. 294 ust. 2 i art. 78 ust. 2 lit. f) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję (C8-0323/2016),
– uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
– uwzględniając uzasadnioną opinię przedstawioną – na mocy Protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez senat Włoch, w której stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,
– uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 14 grudnia 2016 r.[1],
– uwzględniając opinię Komitetu Regionów z dnia 8 lutego 2017 r.[2],
– uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych[3],
– uwzględniając pismo Komisji Prawnej z dnia 12 stycznia 2017 r. skierowane do Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zgodnie z art. 104 ust. 3 Regulaminu,
– uwzględniając art. 104 i 59 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych ( A8-0186/2017 ),
A. mając na uwadze, że konsultacyjna grupa robocza służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że wniosek Komisji nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te określone jako takie we wniosku, oraz mając na uwadze, że w odniesieniu do ujednolicenia niezmienionych przepisów wcześniejszych aktów z tymi zmianami wniosek ogranicza się do zwykłego ujednolicenia istniejących tekstów, bez zmiany co do istoty;
1. uchwala poniższe stanowisko w pierwszym czytaniu, biorąc pod uwagę zalecenia konsultacyjnej grupy roboczej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji;
2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli zastąpi ona pierwotny wniosek, wprowadzi w nim istotne zmiany lub planuje ich wprowadzenie;
3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji oraz parlamentom narodowym.
Poprawka 1
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(5) Warunki przyjmowania w państwach członkowskich nadal bardzo się różnią, zarówno pod względem organizacji systemu przyjmowania, jak i standardów zapewnianych osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową. Utrzymujące się problemy związane z zapewnieniem zgodności z normami przyjmowania wymaganymi do godnego traktowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w niektórych państwach członkowskich przyczyniły się do nieproporcjonalnego obciążenia, jakiemu poddanych zostało kilka państw członkowskich o wysokich na ogół normach przyjmowania, które to państwa następnie są zmuszone do ograniczenia tych norm. Bardziej wyrównane normy przyjmowania ustalone na odpowiednim poziomie we wszystkich państwach członkowskich przyczynią się do bardziej godnego traktowania i bardziej sprawiedliwego rozmieszczenia osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w całej UE. | (5) Warunki przyjmowania w państwach członkowskich nadal bardzo się różnią, zarówno pod względem organizacji systemu przyjmowania, jak i standardów zapewnianych osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową. Utrzymujące się problemy związane z zapewnieniem zgodności z normami przyjmowania wymaganymi do odpowiedniego poziomu życia osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w niektórych państwach członkowskich przyczyniły się do nieproporcjonalnego obciążenia, jakiemu poddanych zostało kilka państw członkowskich o wysokich na ogół normach przyjmowania, które to państwa następnie są zmuszone do utrzymania tych norm na tym samym, wysokim poziomie. Jednocześnie państwa członkowskie znajdujące się na pierwszej linii są nieproporcjonalnie obciążone napływem znacznej liczby migrantów i osób ubiegających się o azyl, co stawia ich możliwości przyjmowania pod silną presją i grozi dalszym pogorszeniem jakości oferowanych norm. Wysokie i równe normy przyjmowania we wszystkich państwach członkowskich przyczynią się do bardziej godnego traktowania i bardziej sprawiedliwego rozmieszczenia osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w całej UE. |
Poprawka 2
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 8
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(8) Jeżeli osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową przebywa w innym państwie członkowskim niż państwo, w którym powinna przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], osoba ta nie powinna być uprawniona do warunków przyjmowania określonych w art. 14–17. | skreśla się |
Poprawka 3
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 10
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(10) Należy ustanowić normy dotyczące warunków przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, wystarczające do zapewnienia im godnego poziomu życia i porównywalnych warunków życia we wszystkich państwach członkowskich. Harmonizacja warunków przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową powinna pomóc w ograniczaniu wtórnego przemieszczania się takich osób, na który wpływ ma zróżnicowanie warunków ich przyjmowania. | (10) Należy ustanowić normy dotyczące warunków przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, wystarczające do zapewnienia im odpowiedniego poziomu życia i porównywalnych warunków życia we wszystkich państwach członkowskich. Harmonizacja warunków przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową powinna pomóc w ograniczaniu wtórnego przemieszczania się takich osób, na który wpływ ma zróżnicowanie warunków ich przyjmowania. |
Poprawka 4
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 11
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(11) Aby zapewnić, by osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową zdawały sobie sprawę z konsekwencji ucieczki, państwa członkowskie powinny informować takie osoby w jednolity sposób i jak najszybciej, a najpóźniej w momencie złożenia wniosku, o wszystkich obowiązkach, których muszą dopełnić w odniesieniu do warunków przyjmowania, w tym o okolicznościach, w których przyznanie materialnych warunków przyjmowania i wszelkich świadczeń może zostać ograniczone. | (11) Aby zapewnić, by osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową zdawały sobie sprawę z konsekwencji ucieczki, państwa członkowskie powinny informować takie osoby w jednolity sposób, w chwili gdy dana osoba składa wniosek lub najpóźniej przed rejestracją, o wszystkich prawach i obowiązkach , których muszą dopełnić w odniesieniu do warunków przyjmowania. Informacje te powinny obejmować szczegóły dotyczące okoliczności, w których przyznanie materialnych warunków przyjmowania może zostać ograniczone, wszelkich świadczeń, bezpłatnego udzielenia pomocy prawnej i zastępstwa prawnego, gwarancji w odniesieniu do szczególnych potrzeb, prawa do przeglądu decyzji lub odwołania od decyzji o zatrzymaniu lub decyzji związanych z zastąpieniem, ograniczeniem lub wycofaniem materialnych warunków przyjmowania, a także informacje dotyczące odnośnych procedur azylowych. |
Poprawka 5
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 12
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(12) Zharmonizowane unijne przepisy dotyczące dokumentów, jakie mają być wydawane osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, sprawiają, że takim osobom trudniej jest poruszać się wewnątrz Unii w nieuprawniony sposób. Należy wyjaśnić, że państwa członkowskie powinny wydawać osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dokument podróży wyłącznie z poważnych przyczyn humanitarnych lub innych powodów o charakterze zasadniczym. Ważność dokumentów podróży powinna być również ograniczona do celu i czasu potrzebnego z uwagi na przyczyny, dla których dokumenty te wydano. Poważne przyczyny humanitarne można uwzględnić na przykład wówczas, gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową potrzebuje wyjechać do innego kraju, aby poddać się leczeniu lub odwiedzić krewnych w szczególnych sytuacjach, takich jak wizyta u poważnie chorych bliskich krewnych bądź ślub czy pogrzeb bliskich krewnych. Do innych powodów o charakterze zasadniczym można zaliczyć sytuacje, w których osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, której przyznano dostęp do rynku pracy, musi odbyć podróż niezbędną do celów wykonywanej pracy; sytuacje, w których od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymaga się odbycia podróży w ramach nauki bądź sytuacje, w których małoletni podróżują z rodzinami zastępczymi. | (12) Zharmonizowane unijne przepisy dotyczące dokumentów, jakie mają być wydawane osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, sprawiają, że takim osobom trudniej jest poruszać się wewnątrz Unii w nieuprawniony sposób. Ważność dokumentów podróży powinna być ograniczona do celu lub czasu potrzebnego z uwagi na przyczyny, dla których dokumenty te wydano. Taką przyczyną może być na przykład to, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową potrzebuje wyjechać do innego kraju, aby poddać się leczeniu lub odwiedzić krewnych w szczególnych sytuacjach, takich jak wizyta u poważnie chorych członków rodziny lub innych bliskich krewnych bądź ślub czy pogrzeb członków rodziny lub innych bliskich krewnych. Do innych powodów można zaliczyć sytuacje, w których osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, której przyznano dostęp do rynku pracy, musi odbyć podróż niezbędną do celów wykonywanej pracy; sytuacje, w których od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymaga się odbycia podróży w ramach nauki bądź sytuacje, w których małoletni podróżują z rodzinami zastępczymi. |
Poprawka 6
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 13
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(13) Osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową nie przysługuje prawo wyboru państwa członkowskiego, w którym występują z wnioskiem. Osoba taka musi wystąpić z wnioskiem o ochronę międzynarodową w państwie członkowskim pierwszego wjazdu lub, w przypadku legalnego pobytu, w państwie członkowskim legalnego pobytu lub zamieszkania. Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, która nie dopełniła tego obowiązku, po ustaleniu państwa członkowskiego odpowiedzialnego na mocy rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie] ma mniejsze szanse na uzyskanie zezwolenia na pobyt w państwie członkowskim, w którym wystąpiła z wnioskiem, a zatem bardziej prawdopodobne jest, że dopuści się ucieczki. Należy więc dokładnie monitorować miejsce pobytu tej osoby. | (13) Osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową nie przysługuje prawo wyboru państwa członkowskiego, w którym występują z wnioskiem. Osoba taka musi wystąpić z wnioskiem o ochronę międzynarodową zgodnie z kryteriami określonymi w rozporządzeniu (UE) XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie]. |
Poprawka 7
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 14
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(14) Od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymaga się obecności w państwie członkowskim, w którym wystąpiły z wnioskiem, lub w państwie członkowskim, do którego zostały przekazane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie]. W przypadku gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową dopuściła się ucieczki z tego państwa członkowskiego i bez zezwolenia udała się do innego państwa członkowskiego, konieczne dla zapewnienia dobrze funkcjonującego wspólnego europejskiego systemu azylowego jest szybkie zawrócenie tej osoby do państwa członkowskiego, w którym zobowiązana jest przebywać. Dopóki nie dokonano takiego przekazania, dopóty istnieje ryzyko ucieczki, dlatego miejsce pobytu osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową powinno być dokładnie monitorowane. | (14) Od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymaga się pozostawania do dyspozycji odpowiednich organów w państwie członkowskim, w którym wystąpiły z wnioskiem, lub w państwie członkowskim, do którego zostały przekazane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie]. Jeżeli osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową dopuściła się ucieczki i bez zezwolenia udała się do innego państwa członkowskiego, dla zapewnienia dobrze funkcjonującego wspólnego europejskiego systemu azylowego konieczne jest szybkie zawrócenie tej osoby do państwa członkowskiego, w którym zobowiązana jest przebywać. Dopóki nie dokonano takiego przekazania, dopóty istnieje ryzyko ucieczki, dlatego miejsce pobytu osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową powinno być dokładnie monitorowane. |
Poprawka 8
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 15
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(15) Fakt, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową w przeszłości uciekła do innego państwa członkowskiego, jest ważnym czynnikiem przy ocenie ryzyka ucieczki. Aby zapewnić, by osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie dopuściła się kolejnej ucieczki i pozostała dostępna dla właściwych organów, po odesłaniu tej osoby z powrotem do państwa członkowskiego, w którym ma obowiązek przebywać, należy dokładnie monitorować jej miejsce pobytu. | skreśla się |
Poprawka 9
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 16
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(16) Z uwagi na interes publiczny lub porządek publiczny, w celu szybkiego rozpatrzenia i skutecznego monitorowania wniosku o ochronę międzynarodową, w celu szybkiego przeprowadzenia i skutecznego monitorowania procesu ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie] lub w celu skutecznego zapobiegania ucieczce osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową państwo członkowskie powinno w stosownych przypadkach wyznaczyć dla tej osoby zakwaterowanie w określonym miejscu, takim jak ośrodek dla cudzoziemców, prywatny dom, mieszkanie, hotel lub inne miejsce dostosowane do potrzeb zakwaterowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Taka decyzja może być konieczna, aby skutecznie zapobiec ucieczce osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, zwłaszcza w przypadku gdy taka osoba nie dopełniła obowiązku: wystąpienia z wnioskiem w państwie członkowskim pierwszego nielegalnego lub legalnego wjazdu; pozostania w państwie członkowskim, w którym ma obowiązek przebywać; lub w przypadku gdy osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową odesłano z powrotem do państwa członkowskiego, w którym ma obowiązek przebywać, po ucieczce do innego państwa członkowskiego. W przypadku gdy osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową przysługują materialne warunki przyjmowania, takie materialne warunki przyjmowania należy również zapewnić pod warunkiem, że osoba ta przebywa w tym określonym miejscu. | (16) Z uwagi na interes publiczny lub porządek publiczny, w celu szybkiego rozpatrzenia i skutecznego monitorowania wniosku o ochronę międzynarodową lub w celu skutecznego uniemożliwienia ucieczki osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, w przypadku gdy właściwe organy stwierdziły, że zachodzi poważne i bezpośrednie ryzyko, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową może uciec, państwo członkowskie powinno w stosownych przypadkach móc wyznaczyć dla tej osoby zakwaterowanie w określonym miejscu, takim jak ośrodek dla cudzoziemców, prywatny dom, mieszkanie, hotel lub inne miejsce dostosowane do potrzeb zakwaterowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Taka decyzja może być konieczna, aby skutecznie zapobiec ucieczce osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, zwłaszcza w przypadku gdy taka osoba nie dopełniła obowiązku pozostania w państwie członkowskim, w którym ma obowiązek przebywać lub w przypadku gdy osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową odesłano z powrotem do państwa członkowskiego, w którym ma obowiązek przebywać, po ucieczce do innego państwa członkowskiego. Jeżeli osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową przysługują materialne warunki przyjmowania, takie materialne warunki przyjmowania należy również zapewnić pod warunkiem, że osoba ta przebywa w tym określonym miejscu. |
Poprawka 10
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 17
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(17) Jeżeli istnieją powody, by przypuszczać, iż osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową może dopuścić się ucieczki, państwa członkowskie powinny zobowiązać takie osoby do zgłaszania się we właściwych organach tak często, jak jest to konieczne do monitorowania, by dana osoba nie uciekła. Aby zniechęcić osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową do podejmowania dalszych prób ucieczki, państwa członkowskie powinny też móc przyznać materialne warunki przyjmowania, jeżeli dana osoba jest do nich uprawniona, wyłącznie w naturze. | (17) Jeżeli istnieją konkretne i obiektywne powody, by przypuszczać, iż istnieje poważne i bezpośrednie zagrożenie ucieczki osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, państwa członkowskie powinny mieć możliwość, w razie konieczności, proporcjonalnie i w należycie uzasadnionych przypadkach w oparciu o indywidualną ocenę przeprowadzoną przez organ sądowy, zobowiązać takie osoby do zgłaszania się we właściwych organach tak często, jak jest to konieczne do monitorowania, by dana osoba nie uciekła. Aby zniechęcić osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową do podejmowania dalszych prób ucieczki, państwa członkowskie powinny też móc przyznać materialne warunki przyjmowania, jeżeli dana osoba jest do nich uprawniona, wyłącznie w naturze. Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową powinny mieć również możliwość złożenia odwołania od decyzji zobowiązującej je do zgłaszania się we właściwych organach. |
Poprawka 11
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 18
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(18) Wszystkie decyzje ograniczające swobodę przemieszczania się osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową powinny być podejmowane na podstawie indywidualnego zachowania i szczególnej sytuacji danej osoby, przy uwzględnieniu wszelkich specjalnych potrzeb tej osoby w zakresie przyjmowania oraz zasady proporcjonalności. Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową muszą być należycie poinformowane o takich decyzjach i o skutkach ich niedopełnienia. | (18) Wszystkie ograniczenia swobody przemieszczania się osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową powinny być podejmowane na zasadzie ostateczności i powinny być nakładane na podstawie decyzji organów sądowych, uwzględniającej indywidualne zachowanie i szczególną sytuację danej osoby, w tym wszelkie szczególne potrzeby tej osoby w zakresie przyjmowania oraz zasadę konieczności i proporcjonalności. Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową powinny być należycie poinformowane o takich decyzjach i o skutkach ich niedopełnienia. Powinny mieć również możliwość złożenia odwołania od takich decyzji lub wniesienia o jej zmianę. |
Poprawka 12
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 19
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(19) Z uwagi na poważne konsekwencje wobec osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które dopuściły się ucieczki lub które uważa się za obciążone ryzykiem ucieczki, znaczenie pojęcia ucieczka powinno zostać zdefiniowane w taki sposób, aby zawrzeć w nim zarówno zamierzone działanie w celu uniknięcia mających zastosowanie procedur azylowych, jak i faktyczne okoliczności, iż dana osoba jest niedostępna dla właściwych organów, w tym przez opuszczenie terytorium, w którym zobowiązana jest przebywać. | (19) Z uwagi na poważne konsekwencje wobec osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które dopuściły się ucieczki lub które uważa się za obciążone ryzykiem ucieczki, znaczenie pojęcia ucieczka powinno zostać ściśle zdefiniowane zgodnie z normami opracowanymi przez Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu w taki sposób, aby zawrzeć w nim zarówno zamierzone działanie w celu uniknięcia mających zastosowanie procedur azylowych, jak i faktyczne okoliczności, iż dana osoba jest niedostępna dla właściwych organów. Nielegalny wjazd, brak adresu lub dokumentów poświadczających tożsamość osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową nie powinny stanowić uzasadnionego kryterium stwierdzenia ryzyka ucieczki. |
Poprawka 13
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 20
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(20) Zatrzymanie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową powinno być zgodne z podstawową zasadą, według której osoba nie powinna zostać zatrzymana wyłącznie z powodu starań o uzyskanie ochrony międzynarodowej, w szczególności zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami prawnymi państw członkowskich oraz z art. 31 konwencji genewskiej. Zatrzymanie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową powinno być możliwe jedynie w jasno zdefiniowanych, wyjątkowych okolicznościach, określonych w niniejszej dyrektywie, przy czym sposób i cel zatrzymania muszą być zgodne z zasadami konieczności i proporcjonalności. Zatrzymanie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową na podstawie niniejszej dyrektywy powinno być wyłącznie nakazane na piśmie przez organy sądowe lub administracyjne z podaniem przyczyn zatrzymania, w tym także w przypadkach gdy dana osoba została zatrzymana już w momencie wystąpienia z wnioskiem o ochronę międzynarodową. W przypadku zatrzymania osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową powinna ona mieć skuteczny dostęp do koniecznych gwarancji procesowych, takich jak możliwość odwołania się do krajowego organu sądowego. | (20) Zatrzymanie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową powinno być zgodne z podstawową zasadą, według której osoba nie powinna zostać zatrzymana wyłącznie z powodu starań o uzyskanie ochrony międzynarodowej, w szczególności zgodnie z międzynarodowymi zobowiązaniami prawnymi państw członkowskich oraz z art. 31 konwencji genewskiej. Zatrzymanie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową powinno być możliwe jedynie w jasno zdefiniowanych, wyjątkowych okolicznościach, określonych w niniejszej dyrektywie, przy czym sposób i cel zatrzymania muszą być zgodne z zasadami konieczności i proporcjonalności. Zatrzymanie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową na podstawie niniejszej dyrektywy powinno być wyłącznie nakazane na piśmie przez organy sądowe z podaniem przyczyn zatrzymania, w tym także w przypadkach gdy dana osoba została zatrzymana już w momencie wystąpienia z wnioskiem o ochronę międzynarodową. Każda decyzja nakazująca zatrzymanie powinna zawierać informację o rozpatrzeniu dostępnych alternatyw oraz powody ich niezastosowania. W przypadku zatrzymania osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową powinna ona mieć skuteczny dostęp do koniecznych gwarancji procesowych, takich jak skorzystanie ze środka prawnego i prawo do skorzystania z bezpłatnej pomocy prawnej i zastępstwa prawnego. |
Poprawka 14
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 21
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(21) Jeżeli osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową wyznaczono określone miejsce pobytu, ale osoba ta nie dopełniła tego obowiązku, do jej zatrzymania konieczne jest wykazanie ryzyka ucieczki. W każdych okolicznościach należy dołożyć starań dla zapewnienia, aby okres zatrzymania był proporcjonalny i zakończył się, gdy tylko osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową dopełniła nałożonego na nią obowiązku bądź nie występują już przesłanki, by sądzić, że go nie dopełni. Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową musiała również być świadoma wspomnianego obowiązku i skutków jego nieprzestrzegania. | (21) Jeżeli osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową wyznaczono określone miejsce pobytu, ale osoba ta nie dopełniła tego obowiązku, do jej zatrzymania konieczne jest wykazanie indywidualnie uzasadnionego, bezpośredniego i poważnego ryzyka ucieczki. W każdych okolicznościach należy dołożyć starań dla zapewnienia, aby okres zatrzymania był proporcjonalny i zakończył się, gdy tylko osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową dopełniła nałożonego na nią obowiązku bądź nie występują już przesłanki, by sądzić, że go nie dopełni. Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową musiała również być świadoma wspomnianego obowiązku i skutków jego nieprzestrzegania. |
Poprawka 15
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 30
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(30) Stosując niniejszą dyrektywę, państwa członkowskie powinny starać się o jak najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka oraz uwzględnienie jedności rodziny, zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, Konwencją Organizacji Narodów Zjednoczonych z 1989 r. o prawach dziecka oraz Konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Warunki przyjmowania należy dostosować do specyficznej sytuacji małoletnich, zarówno tych bez opieki, jak i tych pozostających z rodzinami, z należytym uwzględnieniem ich bezpieczeństwa, opieki materialnej i emocjonalnej, a także zapewniać te warunki w sposób sprzyjający ich ogólnemu rozwojowi. ï | (30) Stosując niniejszą dyrektywę, państwa członkowskie powinny starać się o jak najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka oraz uwzględnienie jedności rodziny, zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, Konwencją Organizacji Narodów Zjednoczonych z 1989 r. o prawach dziecka oraz Konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Państwa członkowskie powinny również zapewnić pełną zgodność z Konwencją Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej oraz Konwencją w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet. Warunki przyjmowania należy dostosować do specyficznych potrzeb małoletnich, zarówno tych bez opieki, jak i tych pozostających z rodzinami, z należytym uwzględnieniem ich bezpieczeństwa, zapobiegania przemocy seksualnej i ze względu na płeć, zwłaszcza dzięki zadbaniu o przyjazne dla dzieci zakwaterowanie, a także zapewnianiu opieki materialnej i emocjonalnej oraz edukacji, przy czym warunki te należy zapewniać w sposób sprzyjający ich ogólnemu rozwojowi. Zatrzymywanie i przetrzymywanie dzieci, zarówno bez opieki, jak i pozostających z rodzinami, nigdy nie ma na celu ich dobra i zawsze stanowi naruszenie praw dziecka, a zatem powinno być zakazane. |
Poprawka 16
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 31
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(31) Państwa członkowskie powinny zapewnić osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową niezbędną opiekę zdrowotną, która powinna objąć przynajmniej opiekę w nagłych wypadkach oraz podstawowe leczenie chorób, w tym poważnych zaburzeń psychicznych. Aby reagować na kwestie zdrowia publicznego w zakresie zapobiegania chorobom oraz chronić zdrowie indywidualnych osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, dostęp tych osób do opieki zdrowotnej powinien obejmować także profilaktykę, w tym szczepienia. Państwa członkowskie mogą wymagać od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową poddania się przesiewowemu badaniu medycznemu uzasadnionemu względami zdrowia publicznego. Wyniki badań przesiewowych nie powinny wpływać na ocenę wniosków o ochronę międzynarodową, która powinna być zawsze przeprowadzana obiektywnie, bezstronnie i podstawie indywidualnego przypadku zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. | (31) Państwa członkowskie powinny zapewnić osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową pełny i bezpłatny dostęp do niezbędnych usług zdrowotnych, które powinny objąć przynajmniej opiekę w nagłych wypadkach i podstawową opiekę zdrowotną, opiekę okołoporodową oraz podstawowe leczenie chorób, w tym poważnych zaburzeń psychicznych, takich jak zaburzenia wywołane stresem pourazowym, a także dostęp do usług w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego. Aby reagować na kwestie zdrowia publicznego w zakresie zapobiegania chorobom oraz chronić zdrowie i prawa indywidualnych osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, dostęp tych osób do usług zdrowotnych powinien obejmować także opiekę zdrowotną w dziedzinie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz profilaktykę, w tym szczepienia, i opiekę specjalistyczną. Państwa członkowskie mogą wymagać od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową poddania się przesiewowemu badaniu medycznemu uzasadnionemu względami zdrowia publicznego zgodnie z wytycznymi do ustalenia wspólnie przez Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu i Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób. Wyniki badań przesiewowych nie powinny wpływać na ocenę wniosków o ochronę międzynarodową, która powinna być zawsze przeprowadzana obiektywnie, bezstronnie i podstawie indywidualnego przypadku zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. |
Poprawka 17
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 32
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(32) Uprawnienia osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową do materialnych warunków przyjmowania na mocy niniejszej dyrektywy mogą zostać ograniczone w pewnych okolicznościach, na przykład jeżeli osoba ta dopuściła się ucieczki do innego państwa członkowskiego i opuściła państwo członkowskie, w którym jest zobowiązana przebywać. Państwa członkowskie powinny jednak w każdych okolicznościach zapewnić dostęp do opieki zdrowotnej oraz godny poziom życia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej i Konwencją Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka, w szczególności przez pokrycie kosztów utrzymania i zaspokojenie podstawowych potrzeb, zarówno pod względem bezpieczeństwa fizycznego i godności, jak i stosunków międzyludzkich, z należytym uwzględnieniem szczególnie trudnej sytuacji osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową oraz jej rodziny lub opiekunów. Należytą uwagę należy poświęcić również osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, mającym szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania. Uwzględnić należy szczególne potrzeby dzieci, zwłaszcza jeśli chodzi o poszanowanie prawa dziecka do edukacji i dostępu do opieki zdrowotnej. Jeżeli małoletni przebywa w państwie członkowskim innym niż państwo, w którym ma obowiązek przebywać, wówczas państwa członkowskie powinny zapewnić małoletniemu dostęp do odpowiednich zajęć edukacyjnych do czasu przekazania go do odpowiedzialnego państwa członkowskiego. Uwzględnić należy szczególne potrzeby kobiet ubiegających się o ochronę międzynarodową, które doświadczyły przemocy na tle płci, w tym przez zapewnienie im na różnych etapach procedury azylowej dostępu do opieki medycznej, wsparcia prawnego oraz odpowiedniej psychoterapii pourazowej i opieki psychospołecznej. | (32) Państwa członkowskie powinny w każdych okolicznościach zapewniać dostęp do opieki zdrowotnej oraz odpowiedni poziom życia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową. Należytą uwagę należy poświęcić również osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, mającym szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania. Uwzględnić należy szczególne potrzeby dzieci, zwłaszcza jeśli chodzi o poszanowanie prawa dziecka do edukacji i dostępu do opieki zdrowotnej. Uwzględnić należy szczególne potrzeby osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które doświadczyły przemocy seksualnej lub przemocy na tle płci, w szczególności kobiet, w tym przez zapewnienie im na różnych etapach procedury azylowej dostępu do opieki medycznej, wsparcia prawnego oraz odpowiedniej psychoterapii pourazowej i opieki psychospołecznej. Takie osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową powinny być uznawane za osoby o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania. |
Poprawka 18
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 33
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(33) Zakres definicji członka rodziny powinien odzwierciedlać rzeczywistość obecnych przepływów migracyjnych, w których osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową często przybywają na terytorium państw członkowskich po długim okresie tranzytu. Definicja ta powinna zatem obejmować rodziny powstałe poza państwem pochodzenia, ale przed ich przybyciem na terytorium państw członkowskich. | (33) Zakres definicji członka rodziny nie powinien być dyskryminujący i powinien odzwierciedlać rzeczywistość obecnych przepływów migracyjnych, w których osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową często przybywają na terytorium państw członkowskich po długim okresie tranzytu. Państwa członkowskie powinny stosować definicję członka rodziny zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, Konwencją Rady Europy o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka dotyczącym zakresu definicji rodziny. Powinny jednak uwzględniać różne okoliczności zależności, przy czym szczególną uwagę należy poświęcić dobru dziecka, podkreślając znaczenie ochrony kobiet ubiegających się o ochronę międzynarodową, które są ofiarami wczesnego i przymusowego małżeństwa. Pary niepozostające w związku małżeńskim nie powinny być dyskryminowane ze względu na orientację seksualną lub tożsamość płciową. |
Poprawka 19
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 34
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(34) W celu promowania samowystarczalności osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz ograniczenia znacznych rozbieżności między państwami członkowskimi istotne jest określenie jasnych norm dotyczących dostępu takich osób do rynku pracy oraz zapewnienie, aby dostęp ten był skuteczny, przez nienakładanie warunków, które faktycznie utrudniają takim osobom poszukiwanie zatrudnienia. Testy rynku pracy, które są stosowane, aby dać pierwszeństwo własnym obywatelom lub obywatelom innych państw Unii, lub obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym w danym państwie członkowskim, nie powinny stanowić przeszkody w faktycznym dostępie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową do rynku pracy i powinny być stosowane bez uszczerbku dla zasady preferencji dla obywateli Unii wyrażonej w odpowiednich postanowieniach obowiązujących aktów przystąpienia. | (34) W celu promowania samowystarczalności osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz ograniczenia znacznych rozbieżności między państwami członkowskimi istotne jest określenie jasnych norm dotyczących dostępu takich osób do rynku pracy oraz zapewnienie, aby dostęp ten był skuteczny, przez nienakładanie warunków, w tym ograniczeń sektorowych, ograniczeń dotyczących czasu pracy lub nieproporcjonalnych formalności administracyjnych, które faktycznie utrudniają takim osobom poszukiwanie zatrudnienia. Państwa członkowskie powinny również przyjąć środki w celu zapewnienia, aby wchodzenie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową na rynek pracy nie odbywało się w drodze obniżenia stosowanych wynagrodzeń, co mogłoby prowadzić w konsekwencji do praktyk o charakterze dumpingu płacowego. Testy rynku pracy, które są stosowane, aby dać pierwszeństwo własnym obywatelom lub obywatelom innych państw Unii, lub obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym w danym państwie członkowskim, nie powinny stanowić przeszkody w faktycznym dostępie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową do rynku pracy i powinny być stosowane bez uszczerbku dla zasady preferencji dla obywateli Unii wyrażonej w odpowiednich postanowieniach obowiązujących aktów przystąpienia. |
Poprawka 20
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 35
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(35) Maksymalny okres dostępu do rynku pracy powinien być dostosowany do czasu trwania procedury badania zasadności wniosków. Aby poprawić szanse na integrację i samowystarczalność osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, zachęca się do zapewnienia wcześniejszego dostępu do rynku pracy w przypadku wniosków, które wydają się być dobrze uzasadnione, w tym w przypadku wniosków rozpatrywanych priorytetowo zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. Państwa członkowskie powinny zatem rozważyć ograniczenie tego okresu na tyle, na ile jest to możliwe, w celu zapewnienia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dostępu do rynku pracy nie później niż 3 miesiące od daty złożenia wniosku w przypadku wniosków, które wydają się być dobrze uzasadnione. Państwa członkowskie nie powinny jednak udzielać dostępu do rynku pracy osobom, których wnioski o ochronę międzynarodową wydają się być nieuzasadnione i do których stosuje się przyspieszoną procedurę rozpatrywania wniosków. | (35) Aby poprawić szanse na integrację i samowystarczalność osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, należy przewidzieć jak najszybszy dostęp tych osób do rynku pracy, nie później niż dwa miesiące od daty złożenia wniosku o ochronę międzynarodową. |
Poprawka 21
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 39
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(39) Ze względu na być może tymczasowy charakter pobytu osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, nie naruszając przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1231/2010, państwa członkowskie powinny móc wyłączyć świadczenia rodzinne i świadczenia dla bezrobotnych z zakresu równego traktowania takich osób i własnych obywateli oraz powinny móc ograniczyć stosowanie zasady równego traktowania w odniesieniu do kształcenia i szkolenia zawodowego. Ograniczona może być również wolność zrzeszania się i przynależności przez wykluczenie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową z udziału w zarządzaniu niektórymi podmiotami oraz z pełnienia funkcji publicznych. | (39) Ograniczona może być wolność zrzeszania się i przynależności przez wykluczenie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową z udziału w zarządzaniu niektórymi podmiotami oraz z pełnienia funkcji publicznych. |
Poprawka 22
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 40 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (40a) Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową, którym przyznano dostęp do rynku pracy, powinny mieć prawo ubiegania się o niebieską kartę UE na mocy odpowiednich przepisów unijnych. Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową, którym przyznano dostęp do rynku pracy, powinny mieć prawo ubiegania się o zezwolenie na pobyt w celu prowadzenia badań naukowych, odbycia studiów, szkoleń, udziału w wolontariacie, programach wymiany młodzieży szkolnej lub projektach edukacyjnych oraz podjęcia pracy w charakterze au pair na mocy odpowiednich przepisów unijnych. |
Poprawka 23
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 40 b (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (40b) Umiejętności językowe są niezbędne dla zapewnienia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową odpowiedniego standardu życia. Nauka języka urzędowego lub jednego z języków urzędowych odnośnego państwa członkowskiego zwiększyłaby samowystarczalność i szanse na integrację w społeczeństwie przyjmującym. Stanowi to również element zniechęcający do przepływów wtórnych. Wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową należy zatem zagwarantować skuteczny dostęp do kursów językowych od momentu złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej. |
Poprawka 24
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 41
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(41) Aby zapewnić zgodność materialnych warunków przyjmowania udzielanych osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową z zasadami określonymi w niniejszej dyrektywie, konieczne jest dalsze doprecyzowanie charakteru tych warunków, obejmujących nie tylko zakwaterowanie, wyżywienie i odzież, ale także produkty nieżywnościowe pierwszej potrzeby, takie jak artykuły higieniczne. Konieczne jest też określenie przez państwa członkowskie poziomu materialnych warunków przyjmowania, udzielanych w postaci świadczeń pieniężnych lub talonów, na podstawie odpowiednich wielkości referencyjnych zapewniających odpowiedni poziom życia własnym obywatelom, w tym minimalnych świadczeń z tytułu dochodów, minimalnych wynagrodzeń, minimalnych świadczeń emerytalno-rentowych, świadczeń dla bezrobotnych i świadczeń z pomocy społecznej. Nie oznacza to, że przyznawana kwota powinna być taka sama jak dla własnych obywateli. Państwa członkowskie mogą przyznać osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową mniej korzystne warunki traktowania niż własnym obywatelom, zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy. | (41) Aby zapewnić zgodność materialnych warunków przyjmowania udzielanych osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową z zasadami określonymi w niniejszej dyrektywie, konieczne jest dalsze doprecyzowanie charakteru tych warunków, obejmujących nie tylko zakwaterowanie, wyżywienie i odzież, ale także produkty nieżywnościowe pierwszej potrzeby, takie jak artykuły higieniczne, wyroby medyczne czy materiały edukacyjne. Konieczne jest też określenie przez państwa członkowskie poziomu materialnych warunków przyjmowania, udzielanych w postaci świadczeń pieniężnych lub talonów, na podstawie odpowiednich wielkości referencyjnych zapewniających odpowiedni poziom życia własnym obywatelom, w tym minimalnych świadczeń z tytułu dochodów, minimalnych wynagrodzeń, minimalnych świadczeń emerytalno-rentowych, świadczeń dla bezrobotnych i świadczeń z pomocy społecznej. Nie oznacza to, że przyznawana kwota powinna być taka sama jak dla własnych obywateli. |
Poprawka 25
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 42
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(42) Aby ograniczyć możliwości nadużywania systemu przyjmowania, państwa członkowskie powinny móc zapewniać materialne warunki przyjmowania tylko w takim stopniu, w jakim osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową nie dysponują wystarczającymi środkami utrzymania. Oceniając zasoby osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową i wymagając od niej pokrycia w całości lub w części materialnych warunków przyjmowania, państwa członkowskie powinny przestrzegać zasady proporcjonalności i uwzględniać indywidualną sytuację danej osoby oraz potrzebę poszanowania jej godności lub integralności, w tym szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania. Od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową nie powinno się wymagać pokrycia całości lub części kosztów niezbędnej opieki zdrowotnej. Należy również ograniczyć możliwości nadużyć w systemie przyjmowania przez określenie okoliczności, w jakich można zastąpić zakwaterowanie, wyżywienie, odzież i inne nieżywnościowe artykuły pierwszej potrzeby zapewniane w postaci świadczeń pieniężnych lub talonów warunkami przyjmowania zapewnianymi w naturze, a także okoliczności, w jakich można ograniczyć lub cofnąć dzienną dietę , jednocześnie zapewniając wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową godne warunki życia. | (42) Państwa członkowskie powinny móc zapewniać materialne warunki przyjmowania tylko w takim stopniu, w jakim osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową nie dysponują wystarczającymi środkami utrzymania. Oceniając zasoby osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową i wymagając od niej pokrycia w całości lub w części materialnych warunków przyjmowania, państwa członkowskie powinny przestrzegać zasady proporcjonalności i uwzględniać indywidualną sytuację danej osoby oraz potrzebę poszanowania jej godności lub integralności, w tym szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania. Od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową nie powinno się wymagać pokrycia całości lub części kosztów niezbędnej opieki zdrowotnej. Należy również ograniczyć możliwości nadużyć w systemie przyjmowania przez określenie okoliczności, w jakich można zastąpić zakwaterowanie, wyżywienie, odzież i inne nieżywnościowe artykuły pierwszej potrzeby zapewniane w postaci świadczeń pieniężnych lub talonów warunkami przyjmowania zapewnianymi w naturze, a także okoliczności, w jakich można ograniczyć lub cofnąć dzienną dietę, jednocześnie zapewniając wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową odpowiednie warunki życia. |
Poprawka 26
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 49
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(49) Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie ustanowienie norm w sprawie warunków przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w państwach członkowskich, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający w przez państwa członkowskie, a z uwagi na rozmiary i skutki niniejszej dyrektywy możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie unijnym, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. | (49) Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie ustanowienie wspólnych norm w sprawie warunków przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w państwach członkowskich, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający w przez państwa członkowskie, a z uwagi na rozmiary i skutki niniejszej dyrektywy możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie unijnym, Unia może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE). Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. |
Uzasadnienie
Wspólne minimalne normy w zakresie warunków przyjmowania mają kluczowe znaczenie dla zapobiegania wtórnym przepływom nielegalnych migrantów.
Poprawka 27
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1) „wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej” oznacza wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej zdefiniowany w art. [4 ust. 2 lit. a)] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]; | 1) „wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej” oznacza wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej zdefiniowany w art. [2 ust. 7] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie kwalifikowania]; |
Poprawka 28
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2) „osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową” oznacza osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową, zdefiniowaną w art. [4 ust. 2 lit. b)] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]; | 2) „osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową” oznacza osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową, zdefiniowaną w art. [2 ust. 8] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie kwalifikowania]; |
Poprawka 29
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3) „członkowie rodziny” oznaczają członków rodziny zdefiniowanych w art. [2 ust. 9] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie kwalifikowania]; | 3) „członkowie rodziny” oznaczają członków rodziny zdefiniowanych w art. 2 lit. g) rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie]; |
Poprawka 30
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 7
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
7) „materialne warunki przyjmowania” oznaczają warunki przyjmowania, które obejmują zakwaterowanie, wyżywienie, odzież i inne nieżywnościowe artykuły pierwszej potrzeby, które zaspokajają potrzeby osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w ich szczególnych warunkach przyjmowania, takie jak artykuły higieniczne, świadczone w naturze lub jako świadczenia pieniężne, talony, lub połączenie tych trzech form pomocy, a także dzienne diety; | 7) „materialne warunki przyjmowania” oznaczają warunki przyjmowania, które obejmują zakwaterowanie, wyżywienie, odzież i inne nieżywnościowe artykuły pierwszej potrzeby, które zaspokajają potrzeby osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w ich szczególnych warunkach przyjmowania, takie jak artykuły higieniczne, wyroby medyczne czy materiały edukacyjne, świadczone w naturze lub jako świadczenia pieniężne, talony, lub połączenie tych trzech form pomocy, a także dzienne diety; |
Poprawka 31
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 7 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 7a) „odpowiedni standard życia” oznacza poziom życia wystarczający dla zapewnienia ochrony zdrowia i dobrostanu danej osoby i jej rodziny, zwłaszcza jeśli chodzi o dostęp do niezbędnego wyżywienia, odzieży, zakwaterowania, edukacji, opieki zdrowotnej i usług socjalnych; |
Poprawka 32
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 10
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
10) „ucieczka” oznacza działanie, w wyniku którego osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową w celu uniknięcia procedur azylowych opuszcza terytorium, gdzie ma obowiązek przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], lub nie jest dostępna dla właściwych organów bądź dla sądu lub trybunału; | 10) „ucieczka” oznacza celowe działanie osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową z myślą o uniknięciu obowiązujących procedur azylowych tadzięki pozostawaniu niedostępną dla właściwych organów; |
Poprawka 33
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 11
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
11) „ryzyko ucieczki” oznacza, że w danym indywidualnym przypadku istnieją przesłanki, oparte na obiektywnych kryteriach określonych w prawie krajowym, pozwalające przypuszczać, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową może dopuścić się ucieczki; | 11) „ryzyko ucieczki” oznacza, że w danym indywidualnym przypadku istnieją udowodnione szczególne przesłanki, oparte na obiektywnych i konkretnych kryteriach zgodnie z normami opracowanymi przez Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu i zawartymi w prawie krajowym, pozwalające przypuszczać, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową może dopuścić się ucieczki, przy czym nie obejmuje to kryteriów o charakterze ogólnym, takich jak tylko bycie osobą ubiegającą się o ochronę międzynarodową w rozumieniu rozporządzenia (UE).../... [rozporządzenie w sprawie procedur] lub narodowość danej osoby; |
Poprawka 34
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 13
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
13) „osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania” oznacza osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową, która potrzebuje specjalnych gwarancji, aby korzystać z praw i wypełniać obowiązki przewidziane w niniejszej dyrektywie, jak osoby małoletnie, małoletnie bez opieki, osoby niepełnosprawne, osoby w starszym wieku, kobiety w ciąży, samotni rodzice z małymi dziećmi, ofiary handlu ludźmi, osoby cierpiące na poważne choroby, osoby z zaburzeniami psychicznymi i osoby, które doznały tortur, gwałtu lub innych poważnych form przemocy psychologicznej, fizycznej lub seksualnej, jak np. ofiary okaleczania narządów płciowych kobiet. | 13) „osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania” oznacza osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową, którą uznaje się za potrzebującą szczególnych warunków lub gwarancji, aby korzystać z praw i wypełniać obowiązki przewidziane w niniejszej dyrektywie, przy czym prawdopodobnie znajduje się ona w jednej z następujących kategorii: osoby małoletnie, małoletnie bez opieki, osoby niepełnosprawne, osoby w starszym wieku, kobiety w ciąży, samotne kobiety, dorastające dziewczęta, kobiety będące głowami rodzin, lesbijki, geje, osoby biseksualne, transpłciowe i interseksualne, samotni rodzice z małymi dziećmi, ofiary handlu ludźmi, ofiary wczesnych lub przymusowych małżeństw, osoby niewierzące, apostaci i członkowie mniejszości religijnych, osoby cierpiące na poważne choroby, osoby z zaburzeniami psychicznymi, w tym cierpiące na zespół stresu pourazowego, i osoby, które doznały tortur, gwałtu lub innych poważnych form przemocy psychologicznej, fizycznej, ofiary przestępstw z nienawiści, przemocy seksualnej lub ze względu na płeć, jak np. ofiary okaleczania narządów płciowych kobiet. |
Poprawka 35
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Niniejszej dyrektywy nie stosuje się w przypadku, gdy zastosowanie ma dyrektywa Rady 2001/55/WE31. | skreśla się |
__________________ |
|
31 Dyrektywa Rady 2001/55/WE z dnia 20 lipca 2001 r. w sprawie minimalnych standardów przyznawania tymczasowej ochrony na wypadek masowego napływu wysiedleńców oraz środków wspierających równowagę wysiłków między państwami członkowskimi związanych z przyjęciem takich osób wraz z jego następstwami (Dz.U. L 212 z 7.8.2001, s. 1). |
|
Poprawka 36
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 3 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 3a. Państwa członkowskie stosują niniejszą dyrektywę do wszystkich małoletnich bez opieki od momentu ich przybycia na terytorium państwa członkowskiego do momentu uznania za uchodźców lub przyznania ochrony uzupełniającej na mocy rozporządzenia (UE) XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie kwalifikowania] bądź udzielenia jakiejś innej formy ochrony humanitarnej czy też ich przekazania do państwa trzeciego, mając na względzie ich dobro i zgodnie z prawem krajowym. |
Poprawka 37
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie mogą wprowadzić lub utrzymać korzystniejsze przepisy dotyczące warunków przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową i zależnych od nich bliskich krewnych przebywających w tym samym państwie członkowskim lub ze względów humanitarnych, w zakresie, w jakim przepisy te są zgodne z niniejszą dyrektywą. | Państwa członkowskie mogą wprowadzić lub utrzymać korzystniejsze przepisy dotyczące warunków przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową i zależnych od nich członków rodziny lub innych bliskich krewnych przebywających w tym samym państwie członkowskim lub ze względów humanitarnych, w zakresie, w jakim przepisy te są zgodne z niniejszą dyrektywą. |
Poprawka 38
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 1 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Jak najszybciej, a najpóźniej w momencie złożenia do właściwego organu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej państwa członkowskie powiadamiają osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową o ustalonych świadczeniach oraz o obowiązkach dotyczących warunków przyjmowania, które osoby te muszą wypełniać. W udzielonych informacjach wskazuje się, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie jest uprawniona do warunków przyjmowania określonych w art. 14–17 niniejszej dyrektywy, jak zapisano w art. 17a tej samej dyrektywy, w żadnym państwie członkowskim innym niż państwo, w którym osoba ta zobowiązana jest przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie]. | W chwili gdy dana osoba składa wniosek lub najpóźniej przed rejestracją państwa członkowskie powiadamiają osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową o ustalonych świadczeniach oraz o obowiązkach dotyczących warunków przyjmowania, które osoby te muszą wypełniać. W udzielonych informacjach wskazuje się jako minimum, do jakich warunków przyjmowania są uprawnione osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową, jakie są konsekwencje ucieczki, podstawy zatrzymania, podstawy zastąpienia, ograniczenia lub cofnięcia materialnych warunków przyjmowania, prawo osób ubiegających się o ochronę międzynarodową do odwołania od decyzji o zatrzymaniu lub decyzji dotyczących zastąpienia, ograniczenia lub cofnięcia materialnych warunków przyjmowania. Minimalne informacje obejmują również wszelkie informacje dotyczące osobistej sytuacji osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, która może sprawić, że dana osoba zostanie uznana za osobę o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania lub potrzebującą szczególnych gwarancji proceduralnych, przewidzianych odpowiednio w niniejszej dyrektywie i [rozporządzeniu w sprawie procedur]. |
Poprawka 39
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 1 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie zapewniają dostarczanie osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową informacji o organizacjach lub grupach osób świadczących szczególną pomoc prawną oraz o organizacjach, które mogą świadczyć pomoc lub udzielić informacji o dostępnych warunkach przyjmowania, w tym o opiece zdrowotnej. | Państwa członkowskie zapewniają dostarczanie osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową informacji o organizacjach lub grupach osób świadczących szczególną pomoc prawną, bezpłatną pomoc prawną i zastępstwo prawne oraz o organizacjach, które mogą świadczyć pomoc lub udzielić informacji o dostępnych warunkach przyjmowania, w tym o opiece zdrowotnej. |
Poprawka 40
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa członkowskie zapewniają przekazywanie informacji, o których mowa w ust. 1, w formie pisemnej z wykorzystaniem standardowego wzoru, który opracuje Agencja Unii Europejskiej ds. Azylu, ï oraz w języku zrozumiałym dla osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową lub w języku, co do którego można zasadnie przypuszczać, że jest dla niej zrozumiały. W razie potrzeby takie informacje są przekazywane również ustnie i dostosowane do potrzeb małoletnich. | 2. Państwa członkowskie zapewniają przekazywanie informacji, o których mowa w ust. 1, w formie pisemnej, zwięzłej, przejrzystej, czytelnej i łatwo dostępnej, przy użyciu jasnego i prostego języka w oparciu o standardowy wzór, który opracuje Agencja Unii Europejskiej ds. Azylu, oraz w języku zrozumiałym dla osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową lub w języku, co do którego można zasadnie przypuszczać, że jest dla niej zrozumiały. W razie potrzeby takie informacje są przekazywane również ustnie w formie obrazów z wykorzystaniem wideo lub piktogramów i są dostosowane do potrzeb małoletnich lub osób o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania, a także uwzględniają osobistą sytuację osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową. |
Poprawka 41
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Państwa członkowskie wydają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dokument podróży, wyłącznie jeśli zaistnieją ważne powody humanitarne lub inne powody o charakterze zasadniczym wymagające obecności tych osób w innym państwie. Ważność dokumentu podróży powinna być ograniczona do celu i czasu potrzebnego z uwagi na przyczyny, dla których wydaje się ten dokument. | 1. Państwa członkowskie niezwłocznie wydają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dokument podróży, jeżeli konieczna jest obecność danej osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową w innym państwie członkowskim. Obejmuje to okoliczności, w których osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową musi udać się do innego państwa z co najmniej jednego z następujących powodów: |
| a) leczenie; |
| b) odwiedziny u krewnych w szczególnych sytuacjach, takich jak wizyta u poważnie chorych członków rodziny lub innych bliskich krewnych bądź ślub czy pogrzeb członków rodziny lub innych bliskich krewnych; |
| c) osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, której przyznano dostęp do rynku pracy, musi odbyć podróż niezbędną do celów wykonywanej pracy; |
| d) od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymaga się odbycia podróży w ramach nauki; |
| e) małoletni podróżujący z rodzinami zastępczymi. |
| Ważność dokumentu podróży powinna być ograniczona do celu lub czasu potrzebnego z uwagi na przyczyny, dla których wydaje się ten dokument. Dokument podroży w okresie swojej ważności umożliwia wielokrotne ponowne wjeżdżanie na terytorium państwa członkowskiego, które ten dokument wydaje. |
Poprawka 42
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – akapit 1 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 1a. Przed przyznaniem osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową praw przysługujących im na mocy niniejszej dyrektywy państwa członkowskie nie wymagają od tych osób dostarczenia dokumentów, które nie są konieczne lub które są niewspółmierne, ani nie nakładają na te osoby innych wymogów administracyjnych , wyłącznie z powodu ubiegania się przez nie o ochronę międzynarodową lub jedynie na podstawie narodowości osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową. |
Poprawka 43
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 2 – akapit 1 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa członkowskie w razie potrzeby podejmują decyzje dotyczące pobytu danej osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową w określonym miejscu, jeśli przemawia za tym którakolwiek z następujących przyczyn: | 2. Państwa członkowskie mogą w razie potrzeby podjąć decyzje dotyczące pobytu danej osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową w określonym miejscu, takim jak ośrodek dla cudzoziemców, prywatny dom, mieszkanie, hotel lub inne miejsce dostosowane do potrzeb zakwaterowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową; decyzje te są oparte na obiektywnych kryteriach określonych w prawie krajowym i na decyzji organów sądowych, jeśli przemawia za tym którakolwiek z następujących uzasadnionych przyczyn: |
Poprawka 44
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 2 – akapit 1 – litera c
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
c) sprawne przeprowadzenie i skuteczne monitorowanie procedury ustalania odpowiedzialnego państwa członkowskiego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie]; | skreśla się |
Poprawka 45
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 2 – akapit 1 – litera d
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
d) skuteczne zapobieganie ucieczce osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, w szczególności: | d) skuteczne zapobieganie ucieczce osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, jeżeli właściwe organy ustaliły, że istnieje ryzyko ucieczki, w szczególności: |
Poprawka 46
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 2 –akapit 1 – litera d – tiret 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
– w przypadku osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które nie dopełniły obowiązku wystąpienia z wnioskiem w państwie członkowskim pierwszego wjazdu, zgodnie z art. [4 ust. 1] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], i wyjechały do innego państwa członkowskiego bez odpowiedniego uzasadnienia, i tam wystąpiły z wnioskiem; lub | – w przypadku osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które celowo nie dopełniły obowiązku wystąpienia z wnioskiem w państwie członkowskim pierwszego wjazdu, zgodnie z art. [4 ust. 1] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], aby uniknąć obowiązujących procedur azylowych, i wyjechały do innego państwa członkowskiego bez odpowiedniego uzasadnienia, i tam wystąpiły z wnioskiem; lub |
Poprawka 47
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Jeżeli istnieją powody, by przypuszczać, że istnieje ryzyko ucieczki osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, państwa członkowskie w razie potrzeby zobowiązują taką osobę do zgłaszania się do właściwych organów lub do stawiania się przed nimi osobiście natychmiast lub w wyznaczonym czasie, tak często, jak jest to konieczne, aby skutecznie zapobiec ucieczce tej osoby. | 3. Jeżeli istnieją powody, by przypuszczać, że istnieje ryzyko ucieczki osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, państwa członkowskie mogą w razie potrzeby, a także w sposób współmierny i na podstawie decyzji organów sądowych, zobowiązać taką osobę do zgłaszania się do właściwych organów lub do stawiania się przed nimi osobiście natychmiast lub w wyznaczonym czasie, tak często, jak jest to konieczne, aby skutecznie zapobiec ucieczce tej osoby, ale nie częściej niż raz dziennie w każdy dzień roboczy. Zgodnie z art. 25 można wnieść do organu sądowego odwołanie od takiej decyzji lub o dokonanie jej zmiany. |
Poprawka 48
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Państwa członkowskie określają przypadki, w których osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową może zostać wydane tymczasowe zezwolenie na opuszczenie ich miejsca pobytu lub wyznaczonego obszaru. Decyzje są podejmowane obiektywnie i bezstronnie na podstawie oceny indywidualnych przypadków, a decyzja odmowna jest uzasadniana. | 4. Państwa członkowskie określają przypadki, w których osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową może zostać wydane tymczasowe zezwolenie na opuszczenie ich miejsca pobytu lub wyznaczonego obszaru i na pobyt w innym miejscu. Decyzje są podejmowane obiektywnie i bezstronnie na podstawie oceny indywidualnych przypadków , a decyzja odmowna jest uzasadniana. |
Poprawka 49
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Państwa członkowskie zobowiązują osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową do niezwłocznego powiadomienia właściwych organów o ich aktualnym miejscu pobytu lub adresie, lub numerze telefonu, pod którym można się z nimi skontaktować, oraz o każdej zmianie numeru telefonu lub adresu. | 5. Państwa członkowskie zobowiązują osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową do niezwłocznego powiadomienia właściwych organów o ich aktualnym miejscu pobytu lub, w stosownym przypadku, adresie, numerze telefonu lub adresie poczty elektronicznej, pod którym można się z nimi skontaktować, oraz o każdej zmianie adresu, numeru telefonu lub adresu poczty elektronicznej. |
Poprawka 50
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 8
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
8. Państwa członkowskie podają przyczyny faktyczne, a w stosownych przypadkach prawne, wszelkich decyzji podejmowanych zgodnie z niniejszym artykułem. Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową są natychmiast informowane w formie pisemnej, w języku, który jest dla nich zrozumiały lub co do którego można zasadnie przypuszczać, że jest dla nich zrozumiały, o przyjęciu takiej decyzji, o procedurach zaskarżania decyzji zgodnie z art. 25 oraz o skutkach nieprzestrzegania obowiązków nałożonych decyzją. | 8. Państwa członkowskie podają przyczyny faktyczne, a w stosownych przypadkach prawne, wszelkich decyzji podejmowanych zgodnie z niniejszym artykułem. Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową są natychmiast informowane w formie pisemnej, w języku, który jest dla nich zrozumiały lub co do którego można zasadnie przypuszczać, że jest dla nich zrozumiały, w zwięzłej, przejrzystej, czytelnej, łatwo dostępnej formie i przy użyciu jasnego i prostego języka, o przyjęciu takiej decyzji, o procedurach zaskarżania decyzji zgodnie z art. 25 oraz o skutkach nieprzestrzegania obowiązków nałożonych decyzją. |
Poprawka 51
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 8 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Państwa członkowskie nie zatrzymują żadnej osoby wyłącznie ze względu na fakt, że jest ona osobą ubiegającą się o ochronę międzynarodową. | 1. Państwa członkowskie nie zatrzymują żadnej osoby wyłącznie ze względu na fakt, że jest ona osobą ubiegającą się o ochronę międzynarodową lub na podstawie narodowości osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową. Zatrzymania dokonuje się na podstawie decyzji organu sądowego i wyłącznie do celów zagwarantowania spełnienia danego konkretnego obowiązku spoczywającego na osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową, a ulega ono zakończeniu z chwilą spełnienia danego konkretnego obowiązku i nie ma charakteru kary. |
Poprawka 52
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 8 – ustęp 2 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 2a. Zgodnie z art. 21 osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową nie są zatrzymywane przed przeprowadzeniem oceny ich szczególnych potrzeb w zakresie przyjmowania. |
Poprawka 53
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Decyzja o zatrzymaniu osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową wydawana jest na piśmie przez organy sądowe lub administracyjne. W nakazie zatrzymania wskazuje się przesłanki prawne i faktyczne dla jego wydania. | 2. Decyzja o zatrzymaniu osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową wydawana jest na piśmie przez organy sądowe. W nakazie zatrzymania wskazuje się przesłanki prawne i faktyczne dla jego wydania. Decyzja ta zawiera również informację o rozpatrzeniu dostępnych alternatyw oraz powody ich niezastosowania. |
Poprawka 54
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. W przypadku zarządzenia zatrzymania przez organy administracyjne, państwa członkowskie zapewniają – z urzędu lub na żądanie osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową – szybką sądową kontrolę legalności zatrzymania. W razie kontroli z urzędu legalność zatrzymania jest ustalana możliwie jak najszybciej po dokonaniu zatrzymania. W razie kontroli na żądanie osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową legalność zatrzymania jest kontrolowana możliwie jak najszybciej po wszczęciu odnośnego postępowania. W tym celu państwa członkowskie określają w prawie krajowym terminy przeprowadzania kontroli sądowej z urzędu lub kontroli sądowej na żądanie osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową. | skreśla się |
Poprawka 55
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Zatrzymanie podlega kontroli przez organ sądowy w rozsądnych odstępach czasu, z urzędu lub na żądanie danej osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, w szczególności w przypadku dłuższego okresu zatrzymania, zaistnienia nowych okoliczności lub jeśli dostępne będą nowe informacje, które mogą wpływać na legalność zatrzymania. | 5. Zatrzymanie podlega kontroli przez organ sądowy w rozsądnych odstępach czasu, z urzędu lub na żądanie danej osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, w szczególności w przypadku dłuższego okresu zatrzymania, zaistnienia nowych okoliczności lub jeśli dostępne będą nowe informacje, które mogą wpływać na legalność zatrzymania. Jeżeli zatrzymanie zostało w wyniku kontroli sądowej uznane za niezgodne z prawem, dana osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową jest natychmiast zwalniana. |
Poprawka 56
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 6 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
W przypadku kontroli nakazu zatrzymania, przewidzianej w ust. 3, państwa członkowskie zapewniają osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową dostęp do bezpłatnej pomocy prawnej i zastępstwa prawnego. Dotyczy to co najmniej przygotowania wymaganych w ramach postępowania dokumentów oraz udziału w rozprawie przed organami sądowymi w imieniu osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową. | W przypadku kontroli nakazu zatrzymania, przewidzianej w ust. 5 niniejszego artykułu, państwa członkowskie zapewniają osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową dostęp do bezpłatnej pomocy prawnej i zastępstwa prawnego na warunkach określonych w art. 25 ust. 2–6. |
Poprawka 57
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 6 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Bezpłatna pomoc prawna i zastępstwo prawne są świadczone przez odpowiednio wykwalifikowane osoby – tak jak to dopuszcza lub na to zezwala prawo krajowe – których interes nie jest sprzeczny, ani faktycznie, ani potencjalnie, z interesem osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową. | skreśla się |
Poprawka 58
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 7
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
7. Państwa członkowskie mogą także postanowić, że bezpłatna pomoc prawna i zastępstwo prawne przysługuje: | skreśla się |
a) jedynie osobom pozbawionym wystarczających zasobów; lub |
|
b) jedynie w postaci usług zapewnianych przez doradców prawnych lub innych doradców wyraźnie wyznaczonych zgodnie z prawem krajowym do pomocy osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową i do ich reprezentowania. |
|
Poprawka 59
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 8
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
8. Państwa członkowskie mogą także: | skreśla się |
a) ustanawiać limity – pieniężne lub czasowe – na świadczenie bezpłatnej pomocy prawnej i zastępstwa prawnego, pod warunkiem że takie limity nie ograniczają w sposób arbitralny dostępu do pomocy prawnej i zastępstwa prawnego; |
|
b) ustalić, że w odniesieniu do opłat i innych kosztów traktowanie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową nie może być korzystniejsze niż standardowe traktowanie własnych obywateli w kwestiach związanych z pomocą prawną. |
|
Poprawka 60
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 9
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
9. Państwa członkowskie mogą żądać całkowitego lub częściowego zwrotu wszelkich poniesionych kosztów, jeżeli sytuacja finansowa osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową znacznie się poprawiła lub jeżeli decyzja o pokryciu takich kosztów zapadła na podstawie nieprawdziwych informacji dostarczonych przez tę osobę. | skreśla się |
Poprawka 61
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 10
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
10. Procedury dotyczące dostępu do pomocy prawnej i zastępstwa prawnego są określane w prawie krajowym. | skreśla się |
Poprawka 62
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 1 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Organy krajowe biorą pod uwagę przede wszystkim stan zdrowia, w tym stan zdrowia psychicznego, zatrzymanych osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które mają szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania. | (Nie dotyczy polskiej wersji językowej) |
Poprawka 63
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 1 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
W przypadku zatrzymania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, mających szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania państwa członkowskie zapewniają regularne monitorowanie oraz odpowiednią pomoc z uwzględnieniem szczególnej sytuacji takich osób, w tym stanu ich zdrowia. | W przypadku zatrzymania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, mających szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania państwa członkowskie zapewniają regularne monitorowanie oraz odpowiednią pomoc z uwzględnieniem szczególnej sytuacji takich osób, w tym stanu ich zdrowia fizycznego i psychicznego. |
Poprawka 64
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 2 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Małoletnich zatrzymuje się tylko w ostateczności, gdy zostanie ustalone, że nie można skutecznie zastosować łagodniejszych środków przymusu. Zatrzymanie takie zarządza się na możliwie najkrótszy okres oraz podejmuje się starania zmierzające do zwolnienia zatrzymanych małoletnich i umieszczenia ich w odpowiednich miejscach zakwaterowania dla małoletnich. | Małoletnich się nie zatrzymuje. W czasie rozpatrywania ich wniosku o ochronę międzynarodową państwa członkowskie zapewniają natomiast odpowiednią opiekę i zakwaterowanie małoletnim i rodzinom z małoletnimi dziećmi zgodnie z art. 22 ust. 5. |
Poprawka 65
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 2 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Naczelnym kryterium dla państw członkowskich jest interes dziecka, o którym mowa w art. 22 ust. 2. | Naczelnym kryterium dla państw członkowskich jest interes dziecka, o którym mowa w art. 22 ust. 2. Odpowiednia opieka i środki w zakresie przyjmowania dzieci i ich rodzin mają charakter środowiskowy, są możliwie jak najmniej inwazyjne i realizowane są w poszanowaniu prywatności i życia rodzinnego. |
Poprawka 66
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 2 – akapit 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Zatrzymani małoletni mają ð zapewnione prawo do edukacji oraz ï możliwość uczestniczenia w zajęciach wypoczynkowych, w tym w grach i zajęciach rekreacyjnych odpowiednich dla ich wieku. | skreśla się |
Poprawka 67
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Małoletnich bez opieki zatrzymuje się tylko w wyjątkowych okolicznościach. Dokłada się wszelkich starań, aby zatrzymanego małoletniego bez opieki jak najszybciej zwolnić. | skreśla się |
Małoletnich bez opieki nigdy nie zatrzymuje się w więzieniach. |
|
Małoletnim bez opieki zapewnia się, w miarę możliwości, zakwaterowanie w placówkach dysponujących personelem, który uwzględnia prawa i potrzeby osób w ich wieku, oraz udogodnieniami dostosowanymi do małoletnich bez opieki. |
|
W przypadku zatrzymania małoletnich bez opieki państwa członkowskie zapewniają zakwaterowanie ich oddzielnie od dorosłych. |
|
Poprawka 68
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Zatrzymanym rodzinom zapewnia się oddzielne pomieszczenia gwarantujące odpowiedni zakres prywatności. | skreśla się |
Poprawka 69
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 5 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Państwa członkowskie zapewniają umieszczanie zatrzymanych kobiet ubiegających się o ochronę międzynarodową w oddzielnych pomieszczeniach od mężczyzn ubiegających się o ochronę międzynarodową, chyba że są oni członkami rodziny i wszystkie zainteresowane osoby wyrażą na to zgodę. | 5. Państwa członkowskie zapewniają umieszczanie zatrzymanych mężczyzn i kobiet ubiegających się o ochronę międzynarodową w oddzielnych pomieszczeniach, chyba że są oni członkami rodziny i wszystkie zainteresowane osoby wyrażą na to zgodę. |
Poprawka 70
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 6
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
6. W uzasadnionych przypadkach i na rozsądny, możliwie najkrótszy okres, państwa członkowskie mogą odstąpić od ust. 2 akapit trzeci, ust. 4 i ust. 5 akapit pierwszy w przypadku zatrzymania osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową na przejściu granicznym lub w strefie tranzytowej, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 41 rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. | 6. W uzasadnionych przypadkach i na rozsądny, możliwie najkrótszy okres, państwa członkowskie mogą odstąpić od ust. 5 akapit pierwszy w przypadku zatrzymania osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową na przejściu granicznym lub w strefie tranzytowej. |
Uzasadnienie
Poprawki mające na celu zakaz zatrzymywania nieletnich są nierozerwalnie związane z możliwymi do przyjęcia poprawkami w ramach projektu sprawozdania, których celem jest wzmocnienie warunków związanych z pozbawieniem wolności osobistej, a także wzmocnienie przepisów dotyczących traktowania osób wymagających szczególnej troski, w tym małoletnich. Niniejsza poprawka jest również nierozerwalnie związana z dopuszczalną poprawką sprawozdawcy do art. 8 ust. 3 lit. d) (Popr. nr 31 do projektu sprawozdania).
Poprawka 71
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 1 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie przyznają małoletnim dzieciom osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz małoletnim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dostęp do systemu kształcenia na podobnych warunkach, jak własnym obywatelom, do czasu faktycznego wykonania wobec nich lub ich rodziców środka w postaci wydalenia. Takie kształcenie może być prowadzone w ośrodku dla cudzoziemców. | Państwa członkowskie przyznają małoletnim dzieciom osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz małoletnim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dostęp do systemu kształcenia na takich samych warunkach, jak własnym obywatelom. Kształcenie to należy zapewnić podczas całego okresu przebywania małoletnich na terytorium danego państwa członkowskiego. Może ono być prowadzone w ośrodku dla cudzoziemców, jako środek czasowy do czasu zapewnienia dostępu do krajowych systemów kształcenia. |
Poprawka 72
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Dostępu do systemu kształcenia nie odracza się na okres dłuższy niż trzy miesiące od daty złożenia przez małoletniego lub w jego imieniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej. | 2. Dostępu do systemu kształcenia nie odracza się na okres dłuższy niż miesiąc począwszy od momentu złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej. |
Poprawka 73
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 1 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dostęp do rynku pracy nie później niż 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, jeżeli właściwy organ nie podjął jeszcze decyzji administracyjnej, a osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie ponosi odpowiedzialności za tę zwłokę. | Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dostęp do rynku pracy nie później niż dwa miesiące od dnia złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej. |
Poprawka 74
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 1 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Jeżeli państwo członkowskie przyspieszyło badanie zasadności wniosku o ochronę międzynarodową zgodnie z art. [40 ust. 1 lit. a)–f)] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur], dostępu do rynku pracy nie przyznaje się. | Jeżeli państwo członkowskie ustaliło, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie ma do niej prawa zgodnie z art. [40 ust. 1 lit. a)–f)] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur], dostępu do rynku pracy nie przyznaje się. |
Poprawka 75
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 1 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 1a. Państwa członkowskie podejmują się jak najlepszego zapewnienia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową i organom władzy odpowiednich szkoleń na temat prawa pracy i niedyskryminacji w celu uniknięcia wykorzystywania w miejscu pracy za sprawą pracy nierejestrowanej oraz innych form wyzysku pracowników, jak również w celu uniknięcia dyskryminacji od dnia złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej. |
Poprawka 76
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 2 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Ze względów związanych z polityką rynku pracy państwa członkowskie mogą sprawdzić, czy na danym stanowisku pracy można zatrudnić obywateli danego państwa członkowskiego lub innych obywateli Unii, lub obywateli państw trzecich, którzy legalnie przebywają w tym państwie członkowskim. | Ze względów związanych z polityką rynku pracy, w szczególności stopą bezrobocia młodzieży, państwa członkowskie mogą sprawdzić, czy na danym stanowisku pracy można zatrudnić na preferencyjnych zasadach obywateli danego państwa członkowskiego lub innych obywateli Unii, lub obywateli państw trzecich, którzy legalnie przebywają w tym państwie członkowskim. |
Uzasadnienie
Celem tej poprawki jest uściślenie, że państwa członkowskie będą miały możliwość przyjęcia środków mających zapewnić przywiązanie większej wagi do dostępu do rynku pracy własnych obywateli oraz obywateli UE. Podkreśla ona także pragnienie uwzględnienia problemów związanych z bezrobociem młodzieży. Jako że chodzi o kwestię bardzo drażliwą dla obywateli UE, sygnatariusze pragną wyjaśnić, że w zakresie dostępu do rynku pracy nie będzie szczegółowych przepisów czy specjalnych kwot sprzyjających integracji zawodowej osób ubiegających się o ochronę międzynarodową względem obywateli danego państwa członkowskiego.
Poprawka 77
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 1 – litera a
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
a) warunków pracy, w tym płacy i zwolnienia, czasu pracy i urlopu, a także warunków bezpieczeństwa i higieny w miejscu pracy; | a) warunków pracy, w tym płacy i zwolnienia, godzin pracy, urlopu, a także warunków bezpieczeństwa i higieny w miejscu pracy; |
Poprawka 78
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 1 – litera c
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
c) kształcenia i szkolenia zawodowego, z wyjątkiem dotacji na studia i utrzymanie oraz pożyczek lub innych dotacji i pożyczek związanych z kształceniem i szkoleniem zawodowym; | c) kształcenia i szkolenia zawodowego; |
Poprawka 79
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 1 – litera c a (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| ca) kształcenia i kształcenia związanego z zatrudnieniem w przypadku osób dorosłych, w tym szkoleń służących zwiększeniu umiejętności i praktycznego doświadczenia w miejscu pracy; |
Poprawka 80
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 1 – litera d a (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| da) dostępu do usług w zakresie poradnictwa edukacyjnego i zawodowego świadczonych przez służby ds. zatrudnienia; |
Poprawka 81
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 1 – litera e a (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| ea) dostępu do wolontariatu; |
Poprawka 82
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 2 – podpunkt ii
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(ii) na podstawie lit. c) niniejszego ustępu – z kształcenia i szkolenia zawodowego bezpośrednio powiązanego z określoną działalnością zawodową; | skreśla się |
Poprawka 83
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 2 – podpunkt iii
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(iii) na podstawie lit. e) niniejszego ustępu przez wyłączenie świadczeń rodzinnych i zasiłków dla bezrobotnych, nie naruszając przepisów rozporządzenia (UE) nr 1231/2010. | skreśla się |
Poprawka 84
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 5 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 5a. Państwa członkowskie mogą przyznać osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, którym przyznano dostęp do rynku pracy zgodnie z ust. 1 i których wniosek o udzielenie azylu odrzucono, możliwość ubiegania się w tym państwie o zezwolenie na pobyt wydawane przy zastosowaniu wzoru ustanowionego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1030/20021a, zgodnie z prawem krajowym regulującym dostęp do rynku pracy obywateli państw trzecich. |
| _____________ |
| 1a Rozporządzenie Rady (WE) nr 1030/2002 z dnia 13 czerwca 2002 r. ustanawiające jednolity wzór dokumentów pobytowych dla obywateli państw trzecich (Dz.U. L 157 z 15.6.2002, s. 1). |
Poprawka 85
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 5 b (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 5b. Jeżeli dostęp do rynku pracy został przyznany zgodnie z ust. 1, państwa członkowskie zapewniają również, aby osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową została poinformowana o jej prawach pracowniczych przysługujących na mocy prawa krajowego, w formie pisemnej oraz w zrozumiałym dla niej języku. |
Poprawka 86
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 15a |
| Kursy językowe |
| Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową rzeczywisty dostęp do nieodpłatnych kursów językowych i zajęć z wychowania obywatelskiego od dnia złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej. |
| Państwa członkowskie mogą jednak wymagać od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową całkowitego lub częściowego pokrycia kosztów tych kursów zgodnie z warunkami określonymi w art. 16 ust. 4 i 5. |
Poprawka 87
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 b (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Artykuł 15b |
| Szkolenie zawodowe |
| Państwa członkowskie przyznają wnioskodawcom dostęp do szkolenia zawodowego niezależnie od tego, czy mają oni dostęp do rynku pracy. Dostęp do szkolenia zawodowego związanego z umową o pracę może zależeć od zakresu, w jakim osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową ma dostęp do rynku pracy, zgodnie z art. 15. |
Poprawka 88
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 16 – ustęp 2 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie zapewniają materialne warunki przyjmowania pozwalające osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową na odpowiedni poziom życia, gwarantujący im utrzymanie i ochronę zdrowia fizycznego i psychicznego. | Państwa członkowskie zapewniają materialne warunki przyjmowania pozwalające osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową i ich rodzinom na odpowiedni poziom życia, gwarantujący im utrzymanie i ochronę zdrowia fizycznego i psychicznego. |
Poprawka 89
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 16 – ustęp 2 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie zapewniają, by taki poziom życia był zapewniany w przypadku osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, mających szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania, jak również w przypadku osób zatrzymanych. | (Nie dotyczy polskiej wersji językowej) |
Poprawka 90
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 16 – ustęp 4 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie mogą wymagać, aby osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową pokrywały w całości lub w części koszty materialnych warunków przyjmowania przewidzianych w ust. 3, jeżeli osoby te posiadają wystarczające środki, na przykład jeżeli pracowały przez wystarczający okres. | Państwa członkowskie mogą wymagać, aby osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową pokrywały w całości lub w części koszty materialnych warunków przyjmowania przewidzianych w ust. 3, tylko jeżeli osoby te posiadają wystarczające środki, na przykład jeżeli pracowały przez wystarczający okres. |
Poprawka 91
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 16 – ustęp 4 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Jeżeli okaże się, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową posiadała środki wystarczające do pokrycia kosztów materialnych warunków przyjmowania w czasie, gdy te podstawowe potrzeby były zaspokajane, państwa członkowskie mogą zażądać od tej osoby zwrotu poniesionych kosztów. | Jeżeli państwa członkowskie stwierdzą, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową posiadała środki wystarczające do pokrycia kosztów materialnych warunków przyjmowania w czasie, gdy te podstawowe potrzeby były zaspokajane, mogą zażądać od tej osoby zwrotu poniesionych kosztów. |
Poprawka 92
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 16 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Oceniając zasoby osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, wymagając od takiej osoby pokrycia w całości lub w części kosztów materialnych warunków przyjmowania lub zwrotu tych kosztów zgodnie z ust. 4, państwa członkowskie przestrzegają zasady proporcjonalności. Państwa członkowskie uwzględniają także indywidualną sytuację danej osoby oraz potrzebę poszanowania jej godności lub integralności, w tym szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania. W każdych okolicznościach państwa członkowskie zapewniają osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową poziom życia, który gwarantuje jej utrzymanie i ochronę zdrowia fizycznego i psychicznego. | 5. Oceniając zasoby osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, wymagając od takiej osoby pokrycia w całości lub w części kosztów materialnych warunków przyjmowania lub zwrotu tych kosztów zgodnie z ust. 4, państwa członkowskie przestrzegają w całości zasady proporcjonalności. Państwa członkowskie uwzględniają także indywidualną sytuację danej osoby oraz potrzebę poszanowania jej godności lub integralności, w tym szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania. W każdych okolicznościach państwa członkowskie zapewniają osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową poziom życia, który gwarantuje jej utrzymanie i ochronę zdrowia fizycznego i psychicznego. |
Poprawka 93
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. W przypadku gdy zakwaterowanie jest świadczone w naturze, zapewnia ono odpowiedni poziom życia i przyjmuje jedną z następujących form lub ich kombinację: | 1. W przypadku gdy zakwaterowanie jest świadczone w naturze, zapewnia ono odpowiedni poziom życia. Jest odpowiednie dla osób ubiegających się o ochronę międzynarodową i uwzględniające ich specyficzną sytuację oraz potrzeby w trakcie procedury składania wniosków i nie wymaga od nich zbędnych przemieszczeń między różnymi miejscami zakwaterowania. Przyjmuje jedną z następujących form lub ich kombinację: |
Poprawka 94
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Zapewniając materialne warunki przyjmowania, państwa członkowskie biorą pod uwagę szczególne względy wynikające z płci i wieku oraz sytuację osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania. | (Nie dotyczy polskiej wersji językowej) |
Poprawka 95
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Zapewniając zakwaterowanie, państwa członkowskie wprowadzają odpowiednie środki zapobiegające napadom oraz przemocy ze względu na płeć, w tym napadom na tle seksualnym i molestowaniu. | 4. Zapewniając zakwaterowanie, państwa członkowskie wprowadzają odpowiednie środki zapobiegające napadom oraz przemocy ze względu na płeć, w tym napadom na tle seksualnym i molestowaniu, a także wszelkim aktom przemocy popełnianym z powodu dyskryminacji ze względu na cechy osobowe ofiary, o czym mowa w art. 22 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE1a. |
| __________________ |
| 1a Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/29/UE z dnia 25 października 2012 r. ustanawiająca normy minimalne w zakresie praw, wsparcia i ochrony ofiar przestępstw oraz zastępująca decyzję ramową Rady 2001/220/WSiSW (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 57). |
Poprawka 96
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 – ustęp 4 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 4a. Państwa członkowskie zapewniają osobne udogodnienia sanitarne dla kobiet ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz bezpieczne miejsca w ośrodkach zakwaterowania dla nich i ich dzieci. |
Poprawka 97
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Państwa członkowskie zapewniają, w miarę możliwości, zakwaterowanie dorosłej zależnej osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania, razem z dorosłymi bliskimi krewnymi, którzy już są obecni w tym samym państwie członkowskim i którzy za nią odpowiadają zgodnie z prawem lub praktyką danego państwa członkowskiego. | (Nie dotyczy polskiej wersji językowej) |
Poprawka 98
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 – ustęp 7
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
7. Osoby zapewniające materialne warunki przyjmowania, w tym pracujące w ośrodkach dla cudzoziemców, są odpowiednio przeszkolone i związane krajowymi przepisami dotyczącymi poufności w odniesieniu do wszelkich informacji uzyskanych w trakcie wykonywania pracy. | 7. Osoby zapewniające materialne warunki przyjmowania, w tym opiekę zdrowotną i edukację, oraz osoby pracujące w ośrodkach dla cudzoziemców, są odpowiednio przeszkolone i związane krajowymi przepisami dotyczącymi poufności w odniesieniu do wszelkich informacji uzyskanych w trakcie wykonywania pracy. |
Poprawka 99
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 – ustęp 9 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Takie inne warunki w każdych okolicznościach zapewniają dostęp do opieki zdrowotnej zgodnie z art. 18 oraz godny poziom życia wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową. | Takie inne warunki w każdych okolicznościach zapewniają pełny dostęp do opieki zdrowotnej zgodnie z art. 18 oraz odpowiedni poziom życia wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową. |
Poprawka 100
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 – ustęp 9 – akapit 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Jeżeli dane państwo członkowskie stosuje te wyjątkowe środki, informuje o tym Komisję i Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu. Informuje również Komisję i Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu, jak tylko ustaną przyczyny zastosowania tych wyjątkowych środków. | Jeżeli dane państwo członkowskie stosuje te wyjątkowe środki, informuje o tym niezwłocznie Komisję i Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu, podając powody takich wyjątkowych środków. Informuje również Komisję i Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu, jak tylko ustaną przyczyny zastosowania tych wyjątkowych środków. |
Poprawka 101
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17a
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 17a | skreśla się |
Warunki przyjmowania w państwie członkowskim innym niż państwo, w którym osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową ma obowiązek przebywać |
|
1. Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie jest uprawniona do warunków przyjmowania określonych w art. 14–17 w żadnym państwie członkowskim innym niż państwo, w którym osoba ta zobowiązana jest przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie]. |
|
2. Państwa członkowskie zapewniają godny poziom życia wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową. |
|
3. Do czasu przekazania na mocy rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie] małoletniego do odpowiedzialnego państwa członkowskiego państwa członkowskie zapewniają mu dostęp do odpowiednich zajęć edukacyjnych. |
|
Poprawka 102
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową niezależnie od tego, gdzie mają obowiązek przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], niezbędną opiekę zdrowotną, która obejmuje przynajmniej opiekę medyczną w nagłych przypadkach oraz podstawowe leczenie chorób, w tym poważnych zaburzeń psychicznych. | 1. Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową niezależnie od tego, gdzie osoby te mają obowiązek przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie] i od momentu złożenia przez nie wniosku o ochronę międzynarodową, niezbędną podstawową i specjalistyczną opiekę zdrowotną na tych samych warunkach, na których korzystają z niej ich obywatele. Opieka ta obejmuje przynajmniej opiekę medyczną w nagłych przypadkach oraz podstawowe leczenie chorób, w tym poważnych zaburzeń psychicznych, a także opiekę w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego. |
Poprawka 103
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 1 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 1a. Państwa członkowskie dopilnowują, by małoletnie dzieci osób ubiegających się o ochronę międzynarodową i małoletni ubiegający się o ochronę międzynarodową otrzymywali taki sam dostęp do opieki zdrowotnej co małoletni obywatele danego państwa członkowskiego. Opieki świadczonej zgodnie z niniejszym ustępem nie należy przerywać pod pretekstem, że małoletni osiągnął pełnoletniość. |
Poprawka 104
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania, pomoc medyczną lub inną, w tym w stosownych przypadkach odpowiednią opiekę medyczną w zakresie zdrowia psychicznego. | 2. Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania, pomoc medyczną lub inną, w tym w stosownych przypadkach odpowiednią opiekę medyczną w zakresie zdrowia psychicznego oraz usługi rehabilitacyjne. |
Poprawka 105
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. W odniesieniu do osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, zobowiązanych do przebywania na ich terytorium zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], państwa członkowskie mogą , w sytuacjach opisanych w ust. 2: | 1. W odniesieniu do osób ubiegających się o ochronę międzynarodową państwa członkowskie mogą, w sytuacjach opisanych w ust. 2 oraz na podstawie decyzji organów sądowych: |
Poprawka 106
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 1 – litera b
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) ograniczyć lub – w wyjątkowych i odpowiednio uzasadnionych przypadkach – cofnąć diety dzienne. | b) ograniczyć lub – w wyjątkowych i odpowiednio uzasadnionych przypadkach – cofnąć diety dzienne, gwarantując dalej odpowiedni poziom życia. |
Poprawka 107
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 2 – akapit 1 – litera c
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
c) złożyła kolejny wniosek w rozumieniu art. [4 ust. 2 lit. i)] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]; lub | (Nie dotyczy polskiej wersji językowej) |
Poprawka 108
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 2 – akapit 1 – litera f
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
f) nie uczęszcza na obowiązkowe zajęcia integracyjne; lub | f) umyślnie nie uczęszcza na obowiązkowe zajęcia integracyjne; lub |
Poprawka 109
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Decyzje dotyczące zastąpienia, ograniczenia lub cofnięcia materialnych warunków przyjmowania podejmowane są obiektywnie i bezstronnie na podstawie oceny indywidualnych przypadków, a każda decyzja jest uzasadniana. Decyzje opierają się na konkretnej sytuacji danej osoby, szczególnie w odniesieniu do osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania, uwzględniając zasadę proporcjonalności. Państwa członkowskie w każdym wypadku zapewniają dostęp do opieki zdrowotnej zgodnie z art. 18 oraz zapewniają wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową godny poziom życia. | 3. Decyzje dotyczące zastąpienia, ograniczenia lub cofnięcia materialnych warunków przyjmowania podejmowane są obiektywnie i bezstronnie na podstawie oceny indywidualnych przypadków, a każda decyzja jest uzasadniana. Decyzje opierają się na konkretnej sytuacji danej osoby, szczególnie w odniesieniu do osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania, uwzględniając zasadę proporcjonalności. Państwa członkowskie w każdym wypadku zapewniają dostęp do opieki zdrowotnej zgodnie z art. 18 oraz zapewniają wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową odpowiedni poziom życia. |
Poprawka 110
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 20 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie uwzględniają w prawie krajowym wprowadzającym w życie niniejszą dyrektywę szczególną sytuację osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, mających szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania. | Państwa członkowskie uwzględniają w prawie krajowym wprowadzającym w życie niniejszą dyrektywę szczególną sytuację osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, mających szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania, zgodnie z definicją w art. 2 ust. 13. |
Poprawka 111
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 1 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Aby skutecznie wdrożyć art. 20, państwa członkowskie systematycznie oceniają, czy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową jest osobą o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania. Państwa członkowskie ustalają również charakter takich potrzeb. | Aby skutecznie wdrożyć art. 20, państwa członkowskie systematycznie i indywidualnie oceniają, czy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową jest osobą o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania, korzystając, w razie potrzeby, z pomocy wykwalifikowanego tłumacza ustnego. Państwa członkowskie ustalają również charakter takich potrzeb, działania, jakie należy w związku z nimi podjąć oraz organy odpowiedzialne za wykonanie tych działań. Państwa członkowskie dopilnowują również, by osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową mogły same wskazać, że mają szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania i by takie zgłoszenia były poddawane ocenie. |
Poprawka 112
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 1 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Ocenę taką podejmuje się jak najwcześniej i po wystąpieniu z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej i można ją włączyć do istniejących procedur krajowych lub do oceny, o której mowa w art. 19 rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. Państwa członkowskie zapewniają uwzględnienie tych szczególnych potrzeb zgodnie z niniejszą dyrektywą także w przypadkach, gdy ujawnią się one na późniejszym etapie postępowania w sprawie azylu. | Ocenę taką organ odpowiedzialny podejmuje jak najwcześniej i w każdym razie nie później niż w terminie 15 dni po wystąpieniu z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej, przeprowadza ją w terminie 30 dni i włącza ją do istniejących procedur krajowych lub do oceny, o której mowa w art. 19 rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. Państwa członkowskie zapewniają uwzględnienie tych szczególnych potrzeb zgodnie z niniejszą dyrektywą także w przypadkach, gdy ujawnią się one na późniejszym etapie postępowania w sprawie azylu lub gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową złoży uzasadniony wniosek o ponowną ocenę jej szczególnych potrzeb w zakresie przyjmowania. |
Poprawka 113
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 1 – akapit 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie zapewniają, aby pomoc udzielana zgodnie z niniejszą dyrektywą osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania uwzględniała w trakcie całego postępowania w sprawie azylu ich szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania, oraz przewidują odpowiednie monitorowanie sytuacji tych osób. | (Nie dotyczy polskiej wersji językowej) |
Poprawka 114
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 1 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 1a. Nie zatrzymuje się osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, mających szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania, jeżeli zagraża to ich nietykalności fizycznej i psychicznej. |
Poprawka 115
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 2 – litera a
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
a) był przeszkolony i kontynuował szkolenie w celu stwierdzenia pierwszych oznak wskazujących, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową wymaga szczególnych warunków przyjmowania, oraz zajęcia się tymi potrzebami po ich rozpoznaniu; | (Nie dotyczy polskiej wersji językowej) |
Poprawka 116
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 2 – litera b
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) zawarł informacje dotyczące szczególnych potrzeb w zakresie przyjmowania danej osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową w dokumentacji tej osoby i wskazał oznaki, o których mowa w lit. a), a także zalecenia dotyczące rodzaju wsparcia, jakie może być potrzebne tej osobie; | b) zawarł informacje dotyczące szczególnych potrzeb w zakresie przyjmowania danej osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową w dokumentacji tej osoby i wskazał oznaki, o których mowa w lit. a), oraz uwagi przekazane przez osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową dotyczące potrzeby skorzystania ze szczególnego wsparcia w zakresie przyjmowania, a także zalecenia dotyczące rodzaju wsparcia, jakie może być potrzebne tej osobie; |
Poprawka 117
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 2 – litera c
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
c) kierował osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową do lekarza lub psychologa celem dalszej oceny ich stanu psychicznego i fizycznego, jeżeli istnieją oznaki, że dana osoba mogła być ofiarą tortur, gwałtu lub innych poważnych form przemocy psychicznej, fizycznej lub seksualnej i że może to wpłynąć na jej potrzeby w zakresie przyjmowania; oraz | c) kierował osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową do lekarza lub psychologa celem dalszej oceny ich stanu psychicznego i fizycznego, jeżeli istnieją oznaki, że dana osoba mogła być ofiarą tortur, gwałtu lub innych poważnych form przemocy psychicznej, fizycznej, seksualnej, przemocy z nienawiści lub uwarunkowanej płcią i że może to wpłynąć na jej potrzeby w zakresie przyjmowania; w takich przypadkach lekarz lub psycholog jest przeszkolony w zakresie wykonywania tego rodzaju oceny i korzysta z pomocy wykwalifikowanego tłumacza ustnego; oraz |
Poprawka 118
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 2 – litera d
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
d) uwzględniał wyniki tego badania przy podejmowaniu decyzji o rodzaju szczególnego wsparcia w zakresie przyjmowania, które może zostać udzielone osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową. | d) uwzględniał wyniki tego badania wraz z uwagami osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową dotyczącymi potrzeby skorzystania ze szczególnego wsparcia w zakresie przyjmowania przy podejmowaniu decyzji o rodzaju szczególnego wsparcia w zakresie przyjmowania, które może zostać udzielone osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową. |
Poprawka 119
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 4
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Tylko osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową, mające szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania mogą korzystać ze szczególnej pomocy udzielanej zgodnie z niniejszą dyrektywą. | (Nie dotyczy polskiej wersji językowej) |
Poprawka 120
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 22 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Jak najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka jest jednym z priorytetów branych pod uwagę przez państwa członkowskie podczas wprowadzania w życie przepisów niniejszej dyrektywy dotyczących małoletnich. Państwa członkowskie zapewniają poziom życia odpowiedni dla fizycznego, psychicznego, duchowego, moralnego i społecznego rozwoju małoletniego. | 1. Jak najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka jest jednym z priorytetów branych pod uwagę przez państwa członkowskie podczas wprowadzania w życie przepisów niniejszej dyrektywy mogących dotyczyć małoletnich. Państwa członkowskie zapewniają poziom życia odpowiedni dla fizycznego, psychicznego, duchowego, moralnego i społecznego rozwoju małoletniego. |
Poprawka 121
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 22 – ustęp 2 – litera b
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) dobrostan małoletniego i jego rozwój społeczny, szczególnie biorąc pod uwagę pochodzenie małoletniego; | b) dobrostan małoletniego i jego rozwój społeczny, szczególnie biorąc pod uwagę pochodzenie małoletniego, takie jak pochodzenie etniczne, religijne, kulturowe i językowe, a także mając na uwadze potrzebę stabilności i ciągłości opieki oraz dostęp do usług w zakresie opieki zdrowotnej i edukacji; |
Poprawka 122
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 22 – ustęp 2 – litera c
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
c) względy bezpieczeństwa i ochrony, w szczególności jeżeli istnieje ryzyko, że małoletni jest ofiarą handlu ludźmi; | c) względy bezpieczeństwa i ochrony, w szczególności jeżeli istnieje ryzyko, że małoletni jest ofiarą jakiejkolwiek formy przemocy lub wykorzystywania, w tym handlu ludźmi; |
Poprawka 123
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 22 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Państwa członkowskie zapewniają małoletnim dzieciom osób ubiegających się o ochronę międzynarodową lub małoletnim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową zakwaterowanie z ich rodzicami, z ich małoletnim rodzeństwem niepozostającym w związku małżeńskim lub z dorosłymi odpowiedzialnymi za nich zgodnie z prawem lub praktyką danego państwa członkowskiego, pod warunkiem że służy to najlepszemu zabezpieczeniu interesów tych małoletnich. | 5. Państwa członkowskie zapewniają małoletnim dzieciom osób ubiegających się o ochronę międzynarodową lub małoletnim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową zakwaterowanie z ich rodzicami, z ich małoletnim rodzeństwem niepozostającym w związku małżeńskim lub z dorosłymi odpowiedzialnymi za nich zgodnie z prawem lub praktyką danego państwa członkowskiego, pod warunkiem że służy to najlepszemu zabezpieczeniu interesów tych małoletnich. Z tego powodu i zgodnie z zasadą jedności rodziny nie zatrzymuje się rodziców lub głównych opiekunów prawnych lub zwyczajowych. Małoletni i rodziny z małoletnimi dziećmi w czasie rozpatrywania ich wniosku o ochronę międzynarodową muszą być zakwaterowani razem, w miejscach nieodizolowanych, w środowisku społeczności lokalnej. |
Poprawka 124
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 22 – ustęp 6
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
6. Pracujący z małoletnimi, w tym z małoletnimi bez opieki nie mogą być notowani za przestępstwa lub wykroczenia związane z dziećmi, muszą być stale i odpowiednio szkoleni w zakresie praw i potrzeb małoletnich bez opieki, w tym w zakresie wszelkich mających zastosowanie standardów ochrony dzieci, oraz są związani krajowymi przepisami dotyczącymi poufności w odniesieniu do każdej informacji uzyskanej podczas wykonywania swojej pracy. | 6. Pracujący z małoletnimi, w tym z małoletnimi bez opieki nie mogą figurować w rejestrze karnym, w szczególności w związku z przestępstwami lub wykroczeniami związanymi z dziećmi, muszą być stale i odpowiednio szkoleni w zakresie praw i potrzeb małoletnich bez opieki, w tym w zakresie wszelkich mających zastosowanie standardów ochrony dzieci, oraz są związani krajowymi przepisami dotyczącymi poufności w odniesieniu do każdej informacji uzyskanej podczas wykonywania swojej pracy. |
Poprawka 125
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 23 – ustęp 1 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie jak najszybciej i nie później niż pięć dni roboczych od momentu, w którym małoletni bez opieki wystąpił z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej, podejmują działania mające na celu zapewnienie reprezentacji małoletniego bez opieki i pomocy małoletniemu przez opiekuna, aby umożliwić małoletniemu korzystanie z praw i wypełnienie obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy. Zadania te może wykonywać opiekun wyznaczony zgodnie z art. [22] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. Małoletniego bez opieki informuje się bezzwłocznie o wyznaczeniu opiekuna. Jeżeli na opiekuna wyznaczona jest organizacja, wskazuje ona osobę odpowiedzialną za wypełnianie obowiązków opiekuna wobec małoletniego bez opieki zgodnie z niniejszą dyrektywą. Opiekun wypełnia swoje obowiązki zgodnie z zasadą najlepszego zabezpieczenia interesów dziecka, o której mowa w art. 22 ust. 2, musi posiadać niezbędną w tym celu wiedzę fachową i nie może być notowany za przestępstwa lub wykroczenia związane z dziećmi. Z uwagi na dobrostan i rozwój społeczny małoletniego, o których mowa w art. 22 ust. 2 lit. b), zmiana osoby sprawującej funkcję opiekuna może nastąpić jedynie w razie konieczności. Organizacje lub osoby, których interesy kolidują lub mogą kolidować z interesami małoletniego bez opieki, nie mogą zostać wyznaczone na opiekunów. | Państwa członkowskie od momentu, w którym małoletni bez opieki przybył do państwa członkowskiego, podejmują działania mające na celu zapewnienie reprezentacji małoletniego bez opieki i pomocy małoletniemu przez opiekuna, aby umożliwić małoletniemu korzystanie z praw i wypełnienie obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy. Zadania te może wykonywać opiekun wyznaczony zgodnie z art. [22] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. Małoletniego bez opieki informuje się bezzwłocznie o wyznaczeniu opiekuna. Jeżeli na opiekuna wyznaczona jest organizacja, wskazuje ona osobę odpowiedzialną za wypełnianie obowiązków opiekuna wobec małoletniego bez opieki zgodnie z niniejszą dyrektywą. Opiekun wypełnia swoje obowiązki zgodnie z zasadą najlepszego zabezpieczenia interesów dziecka, o której mowa w art. 22 ust. 2, musi posiadać niezbędne w tym celu kwalifikacje i wiedzę fachową, musi być ustawicznie i właściwie szkolony w tym zakresie i nie może figurować w rejestrze karnym, w szczególności w związku z przestępstwami lub wykroczeniami związanymi z dziećmi. Wyciąg z rejestru karnego wyznaczonych opiekunów jest regularnie sprawdzany przez właściwe organy, aby zidentyfikować ewentualne niezgodności ze sprawowaną przez nich rolą. Z uwagi na dobrostan i rozwój społeczny małoletniego, o których mowa w art. 22 ust. 2 lit. b), zmiana osoby sprawującej funkcję opiekuna może nastąpić jedynie w razie konieczności. Organizacje lub osoby, których interesy kolidują lub mogą kolidować z interesami małoletniego bez opieki, nie mogą zostać wyznaczone na opiekunów. |
Poprawka 126
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 23 – ustęp 1 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie zapewniają, aby opiekun nie musiał odpowiadać jednocześnie za nieproporcjonalną liczbę małoletnich bez opieki, co uniemożliwiłoby mu skuteczne wykonywanie zadań. Państwa członkowskie powołują podmioty lub osoby odpowiedzialne za monitorowanie w regularnych odstępach czasu, czy opiekunowie wypełniają swoje zadania w zadowalający sposób. Te podmioty lub osoby mają również uprawnienia do rozpatrywania skarg składanych przez małoletnich bez opieki przeciwko ich opiekunom. | Państwa członkowskie zapewniają, aby opiekun nie musiał odpowiadać jednocześnie za nieproporcjonalną liczbę małoletnich bez opieki, co uniemożliwiłoby mu skuteczne wykonywanie zadań, a w każdym wypadku liczba ta nie może przekraczać 20. Państwa członkowskie powołują podmioty lub osoby odpowiedzialne za monitorowanie w regularnych odstępach czasu, czy opiekunowie wypełniają swoje zadania w zadowalający sposób. Te podmioty lub osoby mają również uprawnienia do rozpatrywania skarg składanych przez małoletnich bez opieki przeciwko ich opiekunom. W tym celu małoletni bez opieki są informowani w zwięzłej, przejrzystej, zrozumiałej i łatwo dostępnej formie, przy użyciu jasnego i prostego języka, ustnie i za pomocą obrazów, w sposób przyjazny dziecku i w języku, który rozumieją, o tym, kim są te podmioty lub osoby, oraz w jaki sposób składać skargi przeciwko swoim opiekunom z zachowaniem poufności i bezpieczeństwa. |
Poprawka 127
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 23 – ustęp 1 – akapit 2 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Państwa członkowskie zapewniają małoletnim bez opieki w chwili ich przybycia: |
| a) bezpośredni dostęp do opieki zdrowotnej i edukacji na takich samych warunkach, jakie mają małoletni obywatele danego państwa członkowskiego; |
| b) wszystkie niezbędne informacje o przysługujących im prawach, odnośnych procedurach i możliwościach ochrony, w sposób przyjazny dziecku i w języku, który rozumieją. W tym celu Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu wspiera państwa członkowskie w opracowaniu przeznaczonych dla dzieci materiałów dotyczących warunków przyjmowania. |
Poprawka 128
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 24 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Państwa członkowskie zapewniają ofiarom przemocy uwarunkowanej płcią, tortur, gwałtu lub innych poważnych aktów przemocy niezbędne leczenie wymagane ze względu na szkody wyrządzone takimi aktami, w szczególności dostęp do odpowiedniej opieki medycznej i psychologicznej. | 1. Państwa członkowskie zapewniają ofiarom przemocy seksualnej i uwarunkowanej płcią, innych form przemocy z nienawiści, tortur, gwałtu lub innych poważnych aktów przemocy psychicznej, fizycznej lub seksualnej zintegrowane kompleksowe usługi w zakresie rehabilitacji ze względu na szkody wyrządzone takimi aktami. Usługi te obejmują dostęp do odpowiedniego leczenia lub odpowiedniej opieki medycznej i psychologicznej, a także do specjalistycznego doradztwa, w razie potrzeby przy wsparciu wykwalifikowanego tłumacza ustnego. Dostęp do tych usług jest umożliwiany jak najszybciej po zidentyfikowaniu ofiary. |
Poprawka 129
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 24 – ustęp 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Osoby pracujące z ofiarami tortur, gwałtu lub innych poważnych aktów przemocy muszą być odpowiednio przeszkolone w zakresie potrzeb ofiar i kontynuować takie szkolenie oraz są związane przepisami krajowymi dotyczącymi poufności w odniesieniu do każdej informacji uzyskanej podczas wykonywania swojej pracy. | 2. Osoby pracujące z osobami, o których mowa w ust. 1, w tym pracownicy służby zdrowia odpowiedzialni za wdrożenie ust. 1, muszą być odpowiednio przeszkolone w zakresie potrzeb ofiar i właściwych metod rehabilitacji i kontynuować takie szkolenie. Są one także związane przepisami krajowymi oraz obowiązującymi zawodowymi kodeksami etyki dotyczącymi poufności w odniesieniu do każdej informacji uzyskanej podczas wykonywania swojej pracy. |
Poprawka 130
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 25 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Państwa członkowskie zapewniają możliwość odwołania od decyzji w sprawie przyznania, zastąpienia, cofnięcia lub ograniczenia świadczeń na mocy niniejszej dyrektywy lub decyzji podjętych na podstawie art. 7, które indywidualnie wpływają na sytuację osób ubiegających się o ochronę międzynarodową , w ramach procedur ustanowionych w prawie krajowym. Przynajmniej w ostatniej instancji istnieć musi możliwość wniesienia odwołania lub innego środka dotyczącego stanu faktycznego i kwestii prawnych do organu sądowego. | 1. Państwa członkowskie zapewniają możliwość odwołania od decyzji w sprawie przyznania, zastąpienia, cofnięcia lub ograniczenia świadczeń na mocy niniejszej dyrektywy lub decyzji podjętych na podstawie art. 7 lub art. 9, które indywidualnie wpływają na sytuację osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, w ramach procedur ustanowionych w prawie krajowym. Istnieć musi możliwość wniesienia odwołania lub innego środka dotyczącego stanu faktycznego i kwestii prawnych do organu sądowego. Jeżeli decyzja podjęta na mocy art. 7 lub art. 9 dotyczy okresu przekraczającego dwa miesiące, organ sądowy z urzędu dokonuje przeglądów w rozsądnych odstępach czasu. |
Poprawka 131
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 25 – ustęp 2 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
W razie wniesienia do organu sądowego odwołania lub innego środka, o którym mowa w ust. 1, państwa członkowskie zapewniają, aby na żądanie udostępniana była bezpłatna pomoc prawna oraz zastępstwo prawne, o ile jest to konieczne dla zapewnienia skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości. Dotyczy to co najmniej przygotowania wymaganych w ramach postępowania dokumentów oraz udziału w rozprawie przed organami sądowymi w imieniu osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową. | W razie wniesienia do organu sądowego odwołania lub innego środka, o którym mowa w ust. 1, państwa członkowskie zapewniają, aby na żądanie udostępniana była bezpłatna pomoc prawna oraz zastępstwo prawne, w celu zapewnienia skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości. Taka pomoc prawna i zastępstwo prawne obejmuje co najmniej przygotowanie wymaganych w ramach postępowania dokumentów, przygotowanie odwołania oraz udział w rozprawie przed organami sądowymi w imieniu osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową. |
Poprawka 132
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 25 – ustęp 2 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Bezpłatna pomoc prawna i zastępstwo prawne są świadczone przez odpowiednio wykwalifikowane osoby – tak jak to dopuszcza lub na to zezwala prawo krajowe – których interes nie jest sprzeczny, ani faktycznie, ani potencjalnie, z interesem osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową. | Bezpłatna pomoc prawna i zastępstwo prawne są świadczone przez doradców prawnych lub inne odpowiednio wykwalifikowane osoby – w zakresie, w jakim prawo krajowe dopuszcza pomoc lub zastępstwo bądź na to zezwala – których interes nie jest sprzeczny, ani faktycznie, ani potencjalnie, z interesem osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową. Mogą to być również organizacje pozarządowe akredytowane na mocy prawa krajowego do świadczenia usług doradczych lub w zakresie zastępstwa. |
Poprawka 133
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 25 – ustęp 3 – akapit 1 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
3. Państwa członkowskie mogą także postanowić, że bezpłatna pomoc prawna i zastępstwo prawne przysługuje: | 3. Od zapewnienia bezpłatnej pomocy prawnej i zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym można odstąpić wyłącznie, w przypadku gdy: |
Poprawka 134
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 25 – ustęp 3 – akapit 1 – litera a
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
a) jedynie osobom pozbawionym wystarczających zasobów; lub | a) osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dysponującym wystarczającymi zasobami; lub |
Poprawka 135
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 25 – ustęp 3 – akapit 1 – litera b
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) jedynie w postaci usług zapewnianych przez doradców prawnych lub innych doradców wyraźnie wyznaczonych zgodnie z prawem krajowym do pomocy osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową i do ich reprezentowania. | b) odwołanie odbywa się w drugiej lub wyższej instancji odwoławczej, jak przewidziano na mocy prawa krajowego, w tym ponowne rozprawy lub kontrole odwołania, przy czym uznaje się, że odwołanie w drugiej instancji nie rokuje powodzenia. |
Poprawka 136
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 25 – ustęp 3 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie mogą postanowić, że bezpłatna pomoc prawna i zastępstwo prawne nie przysługują, jeżeli zdaniem właściwego organu odwołanie lub inny środek nie rokują powodzenia. W takim przypadku państwa członkowskie zapewniają, aby pomoc prawna i zastępstwo prawne nie były arbitralnie ograniczane, a skuteczny dostęp osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową do wymiaru sprawiedliwości nie był utrudniony. | W przypadku gdy decyzję o odmowie przyznania bezpłatnej pomocy prawnej i zastępstwa prawnego podejmuje organ, który nie jest sądem ani trybunałem i który uzasadnia tę decyzję tym, że odwołanie nie rokuje powodzenia, osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową ma prawo do skutecznego środka zaskarżenia przed sądem lub trybunałem tej decyzji i w tym celu ma prawo do wnioskowania o bezpłatną pomoc prawną i zastępstwo prawne. |
Poprawka 137
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 25 – ustęp 4 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
4. Państwa członkowskie mogą także: | 4. Państwa członkowskie także: |
Poprawka 138
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 25 – ustęp 4 – litera a
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
a) ustanawiać limity – pieniężne lub czasowe – na świadczenie bezpłatnej pomocy prawnej i zastępstwa prawnego, pod warunkiem że takie limity nie ograniczają w sposób arbitralny dostępu do pomocy prawnej i zastępstwa prawnego; | a) ustanawiają limity pieniężne lub limity czasowe na świadczenie bezpłatnej pomocy prawnej i zastępstwa prawnego, pod warunkiem że takie limity nie ograniczają w sposób arbitralny dostępu do bezpłatnej pomocy prawnej i zastępstwa prawnego ani nie utrudniają osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości; |
Poprawka 139
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 25 – ustęp 4 – litera b
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) ustalić, że w odniesieniu do opłat i innych kosztów traktowanie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową nie może być korzystniejsze niż standardowe traktowanie własnych obywateli w kwestiach związanych z pomocą prawną. | b) ustalić, że w odniesieniu do opłat i innych kosztów traktowanie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową nie może być mniej korzystne niż standardowe traktowanie własnych obywateli w kwestiach związanych z pomocą prawną. |
Poprawka 140
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 25 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Państwa członkowskie mogą żądać całkowitego lub częściowego zwrotu wszelkich poniesionych kosztów, jeżeli sytuacja finansowa osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową znacznie się poprawiła lub jeżeli decyzja o pokryciu takich kosztów zapadła na podstawie nieprawdziwych informacji dostarczonych przez tę osobę. | 5. Państwa członkowskie mogą wymagać całkowitego lub częściowego zwrotu wszelkich poniesionych kosztów, jeżeli decyzja o przyznaniu bezpłatnej pomocy prawnej i bezpłatnego zastępstwa prawnego została podjęta na podstawie nieprawdziwych informacji przedstawionych przez osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową. |
Poprawka 141
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 25 – ustęp 6
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
6. Procedury dotyczące dostępu do pomocy prawnej i zastępstwa prawnego są określane w prawie krajowym. | 6. Państwa członkowskie ustanawiają szczegółowe przepisy proceduralne dotyczące warunków składania i rozpatrywania wniosków o zapewnienie bezpłatnej pomocy prawnej i zastępstwa prawnego lub stosują obowiązujące przepisy dotyczące krajowych roszczeń o podobnym charakterze, pod warunkiem że przepisy te nie uniemożliwiają ani nie utrudniają nadmiernie dostępu do bezpłatnej pomocy prawnej i zastępstwa prawnego. |
Poprawka 142
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 28 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Każde państwo członkowskie zgłasza Komisji nazwy organów odpowiedzialnych za wypełnianie obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy. Państwa członkowskie informują Komisję o wszelkich zmianach wyznaczonych organów. | 1. Każde państwo członkowskie opracowuje – we współpracy z władzami lokalnymi i regionalnymi oraz organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i organizacjami międzynarodowymi – plan awaryjny na wypadek nieproporcjonalnej presji migracyjnej, określający planowane środki, które należy wprowadzić dla zapewnienia odpowiedniego przyjęcia osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. |
Poprawka 143
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 29 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Państwa członkowskie wprowadzają właściwe środki w celu zapewnienia, by organy i inne organizacje wdrażające niniejszą dyrektywę odbyły odpowiednie szkolenie w odniesieniu do potrzeb osób ubiegających się o ochronę międzynarodową obu płci. W tym celu państwa członkowskie włączają europejski program szkoleń w zakresie azylu opracowany przez Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu do szkoleń swojego personelu zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu]. | 1. Państwa członkowskie wprowadzają właściwe środki w celu zapewnienia, by organy i inne organizacje wdrażające niniejszą dyrektywę odbyły odpowiednie szkolenie w odniesieniu do potrzeb osób ubiegających się o ochronę międzynarodową obu płci, w tym małoletnich. W tym celu państwa członkowskie udostępniają władzom lokalnym i regionalnym oraz organizacjom międzynarodowym i organizacjom społeczeństwa obywatelskiego odpowiednie finansowanie, w tym dzięki daniu władzom lokalnym i regionalnym możliwości dostępu do Funduszu Azylu, Migracji i Integracji za pośrednictwem krajowych programów. W tym celu państwa członkowskie włączają europejski program szkoleń w zakresie azylu opracowany przez Agencję Unii Europejskiej ds. Azylu do szkoleń swojego personelu zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu]. Dopilnowują też, aby podczas takich szkoleń kładziono szczególny nacisk na czynną identyfikację szczególnych potrzeb w zakresie przyjmowania (podejście uwzględniające wiek, płeć i różnorodność) i odpowiednie działania służące zapobieganiu przemocy seksualnej i uwarunkowanej płcią, a także przemocy z nienawiści, oraz reagowaniu na tę przemoc od dnia złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej. Państwa członkowskie dopilnowują, aby personel, opracowując szkolenia, brał pod uwagę informacje publikowane przez Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO), takie jak instrument EASO służący identyfikacji osób o specjalnych potrzebach. |
Poprawka 144
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 30 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Najpóźniej [trzy lata od wejścia w życie niniejszej dyrektywy], a następnie przynajmniej co pięć lat Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy i proponuje wszelkie niezbędne zmiany. | Najpóźniej [rok od wejścia w życie niniejszej dyrektywy], a następnie przynajmniej co trzy lata Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy i proponuje wszelkie niezbędne zmiany. |
Poprawka 145
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 30 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie na wniosek Komisji przesyłają informacje niezbędne dla sporządzenia sprawozdania w terminie do [dwa lata od wejścia w życie niniejszej dyrektywy], a następnie co pięć lat. | Państwa członkowskie na wniosek Komisji przesyłają informacje niezbędne dla sporządzenia sprawozdania w terminie do [sześć miesięcy od wejścia w życie niniejszej dyrektywy], a następnie co dwa lata. |
UZASADNIENIE
W 2016 r. Komisja Europejska przedstawiła wniosek dotyczący reformy wspólnego europejskiego systemu azylowego (CEAS), która objęła zmianę niektórych dyrektyw w pełni zharmonizowane rozporządzenia, a w odniesieniu do warunków przyjmowania Komisja zaproponowała przekształcenie istniejącej dyrektywy, a ponadto dalszą harmonizację. Sprawozdawczyni akceptuje dokonany przez Komisję wybór instrumentu prawnego, ale uważa, że konieczna jest dalsza harmonizacja w ramach dyrektywy.
Główne elementy wniosku Komisji dotyczącego przekształcenia mają na celu ograniczenie liczby osób ubiegających się o ochronę międzynarodową opuszczających państwo członkowskie odpowiedzialne za rozpatrzenie ich wniosku (wtórne przepływy) dzięki zaproponowaniu środków karnych i zwiększeniu włączenia społecznego osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Projekt sprawozdania sprawozdawczyni skupia się na ograniczeniu wtórnych przepływów, ale opiera się na zachętach, a nie na środkach karnych. Jeżeli chodzi o włączenie społeczne, sprawozdawczyni proponuje dostęp do kursów językowych i do rynku pracy od dnia złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, tak by zwiększyć samowystarczalność osób ubiegających się o ochronę międzynarodową i szanse na ich integrację w społeczeństwie przyjmującym. Kolejny kluczowy element projektu sprawozdania ma na celu zapewnienie ochrony praw podstawowych osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, i aby to osiągnąć, sprawozdawczyni wyjaśnia przepisy dotyczące osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymagających szczególnego traktowania.
Ograniczenie wtórnych przepływów
Sprawozdawczyni nie podziela podejścia represyjnego zaproponowanego we wniosku Komisji, ale uznaje, że konieczne jest podjęcie kroków w celu zniechęcania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową do opuszczania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za ich wniosek. Sprawozdawczyni jest zdania, że zapewnienie wysokiej jakości warunków przyjmowania, na takim samym poziomie w całej UE, będzie najważniejszym czynnikiem zapobiegającym wtórnym przepływom.
Projekt sprawozdania utrzymuje możliwość ograniczenia swobody przemieszczania się w niektórych szczególnych przypadkach, tak by nie dopuścić do wtórnych przepływów, jednak przypadki te zostały ograniczone, a ponadto dodano szereg zabezpieczeń, jak np. kontrolę sądową. Sprawozdawczyni precyzuje definicję ucieczki i usuwa możliwość zapewnienia niższych standardów warunków przyjmowania (godny poziom życia). Projekt sprawozdania w dużym stopniu ogranicza wykorzystanie zatrzymania, które będzie możliwe jedynie przy zachowaniu jak najwyższych środków ochronnych i na ściśle określonych warunkach.
Integracja
Sprawozdawczyni uważa, że samowystarczalność osób ubiegających się o ochronę międzynarodową i szanse na ich integrację w społeczeństwie przyjmującym zostaną naprawdę zwiększone, jeśli osoby te będą miały dostęp do kursów językowych od dnia złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej.
Komisja proponuje skrócenie maksymalnego dziewięciomiesięcznego okresu dostępu do rynku pracy dla osób ubiegających się o ochronę międzynarodową do sześciu miesięcy. Sprawozdawczyni proponuje umożliwienie natychmiastowego dostępu do rynku pracy i skreśla możliwość użycia testu rynku pracy. Propozycja sprawozdawczyni oznacza, że te osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową, których wnioski mają szansę na pozytywną odpowiedź, będą bardziej niezależne od początku, gdyż będą w stanie rzeczywiście się integrować ze społeczeństwem przyjmującym, uczyć się języka i wnosić swój wkład w to społeczeństwo.
Sprawozdawczyni popiera propozycję Komisji dotyczącą traktowania osób ubiegających się o azyl na równi z obywatelami danego kraju w odniesieniu do warunków pracy, edukacji, szkoleń zawodowych i uznawania dyplomów. Ponadto sprawozdawczyni proponuje, aby państwa członkowskie zapewniały kursy językowe już od początku procedury azylowej, aby zwiększyć szanse osób ubiegających się o ochronę międzynarodową na integrację w państwie członkowskim, w którym żyją.
W celu poprawy integracji i stabilności sytuacji osób ubiegających się o ochronę międzynarodową sprawozdawczyni wprowadza obowiązek znalezienia przez państwo członkowskie odpowiedniego mieszkania już na początku, aby uniknąć konieczności umieszczania tych osób w wielu ośrodkach przyjęć czy tymczasowego kwaterowania.
Ochrona praw podstawowych
Sprawozdawczyni jest przekonana, że osoby ubiegające się o azyl powinny czuć się bezpiecznie podczas trwania procedury oraz że kluczowym elementem realizacji tego celu jest zadbanie o przestrzeganie praw podstawowych wszystkich osób ubiegających się o ochronę międzynarodową podczas procesu przyjmowania. Konieczne są dodatkowe środki ochrony praw podstawowych osób wymagających szczególnego traktowania i dlatego sprawozdawczyni z zadowoleniem przyjmuje propozycje Komisji dotyczące specjalnych przepisów dla tych osób, jeszcze uściślonych w projekcie sprawozdania.
Sprawozdawczyni podkreśla znaczenie szybkiej identyfikacji osób ze szczególnymi potrzebami w zakresie przyjmowania i monitorowania w trakcie procedury, szkolenia personelu w dziedzinie identyfikacji osób ze szczególnymi potrzebami w zakresie przyjmowania, stwarzania przyjaznych warunków przyjmowania dzieci, a także pełnego dostępu do niezbędnej opieki zdrowotnej, w tym usług zdrowotnych w dziedzinie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego oraz zdrowia psychicznego.
Ponadto sprawozdawczyni w swoim projekcie podkreśla wynikające z prawa międzynarodowego, wspólnych wartości UE zapisanych w art. 2 TUE i Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka oraz Konwencji Rady Europy w sprawie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet i przemocy domowej (konwencja stambulska) spoczywające na państwach członkowskich obowiązki zwalczania przemocy seksualnej i przemocy uwarunkowanej płcią oraz wszelkich innych przestępstw wywołanych nienawiścią i zapobiegania tym aktom przy zapewnianiu zakwaterowania.
ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI PRAWNEJ
Nr ref. D(2017)9399
Sz. P. Claude Moraes
Przewodniczący, Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
ASP 13G205
Bruksela
Przedmiot: Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową (wersja przekształcona)
( COM(2016)0465 – C8-0323/2016 – 2016/0222(COD) )
Szanowny Panie Przewodniczący!
Komisja Prawna rozpatrzyła wyżej wymieniony wniosek zgodnie z art. 104 Regulaminu dotyczącym przekształcenia, wprowadzonym do Regulaminu Parlamentu Europejskiego.
Ustęp 3 tego artykułu brzmi następująco:
„Jeżeli komisja właściwa w kwestiach prawnych uzna, że wniosek nie wnosi zmian merytorycznych innych niż te, które we wniosku określono jako takie, informuje o tym komisję przedmiotowo właściwą.
W takim przypadku, poza poprawkami spełniającymi warunki przewidziane w art. 169 i 170, komisja przedmiotowo właściwa dopuszcza wyłącznie poprawki dotyczące części wniosku zawierających zmiany.
Poprawki do niezmienionych fragmentów wniosku mogą jednak być dopuszczone – w drodze wyjątku, po rozpatrzeniu każdej z nich – przez przewodniczącego komisji przedmiotowo właściwej, jeżeli uzna on, że jest to niezbędne z przyczyn związanych z wewnętrzną logiką tekstu lub ponieważ poprawki te są nierozerwalnie związane z innymi dopuszczalnymi poprawkami. Przyczyny te należy wymienić w pisemnym uzasadnieniu do poprawek.”
Zgodnie z opinią Wydziału Prawnego, którego przedstawiciele uczestniczyli w posiedzeniach konsultacyjnej grupy roboczej analizującej wniosek dotyczący przekształcenia i zgodnie z zaleceniami sprawozdawcy komisji opiniodawczej Komisja Prawna stwierdza, że omawiany wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te, które zostały określone jako takie we wniosku oraz że, jeśli chodzi o ujednolicenie niezmienionych przepisów wcześniej przyjętych aktów z tymi zmianami, wniosek ogranicza się do zwykłego ujednolicenia istniejących tekstów i nie wprowadza żadnych zmian merytorycznych.
Wreszcie na posiedzeniu w dniu 28 lutego 2017 r. Komisja Prawna zdecydowała, przy 21 głosach za, 0 głosach przeciw i jednym głosie wstrzymującym[4], zalecić, aby Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, jako komisja przedmiotowo właściwa, przystąpiła do prac nad wymienionym wnioskiem zgodnie z art. 104 Regulaminu.
Z wyrazami szacunku
Pavel Svoboda
Zał.: Opinia konsultacyjnej grupy roboczej
ZAŁĄCZNIK: OPINIA KONSULTACYJNEJ GRUPY ROBOCZEJ SŁUŻB PRAWNYCH PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY I KOMISJI
|
KONSULTACYJNA GRUPA ROBOCZA SŁUŻB PRAWNYCH |
Bruksela, dnia 12 stycznia 2017 r.
OPINIA
PRZEZNACZONA DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
RADY
KOMISJI
Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową (wersja przekształcona)
COM(2016)465 z 13.7.2016 – 2016/0222(COD)
Uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych, a w szczególności jego punkt 9, konsultacyjna grupa robocza, złożona z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, odbyła posiedzenie w dniach 22 i 29 września 2016 r. w celu zbadania, między innymi, ww. wniosku przedstawionego przez Komisję.
Na tych posiedzeniach[5], w wyniku zbadania wniosku dotyczącego przekształcenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/33/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania wnioskodawców ubiegających się o ochronę międzynarodową, konsultacyjna grupa robocza jednogłośnie stwierdziła, że wniosek nie wprowadza żadnych zmian merytorycznych poza tymi, które są oznaczone jako takie. Konsultacyjna grupa robocza stwierdziła ponadto, że w odniesieniu do ujednolicenia niezmienionych przepisów wcześniejszego aktu z tymi zmianami wniosek ogranicza się do zwykłego ujednolicenia istniejącego aktu prawnego, bez zmiany co do istoty.
F. DREXLER H. LEGAL L. ROMERO REQUENA
Dyrektor Generalny Dyrektor Generalny Dyrektor Generalny
Wydziału Prawnego Wydziału Prawnego
12.4.2017
OPINIA Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych
dla Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową (wersja przekształcona)
( COM(2016)0465 – C8-0323/2016 – 2016/0222(COD) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Brando Benifei
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
Proponowana reforma wspólnego europejskiego systemu azylowego ma na celu ukształtowanie bardziej zrównoważonej, sprawiedliwej i wszechstronnej unijnej polityki migracyjnej, opartej na zasadzie sprawiedliwego podziału odpowiedzialności i na zasadzie solidarności między państwami członkowskimi.
Jakość norm przyjmowania ma podstawowe znaczenie dla zwiększenia szans osób ubiegających się o azyl i uchodźców, przybywających w bezprecedensowej liczbie, na skuteczną integrację, a dzięki temu zmniejszenie ich zależności od państwa przyjmującego. Zrównoważony charakter całego procesu zależy jednak od szeregu istotnych elementów, takich jak: prawidłowe funkcjonowanie ram prawnych i sprawna administracja; zdecydowane zaangażowanie polityczne krajowych i europejskich podmiotów politycznych i instytucjonalnych; spójność społeczna, włączenie społeczne i dobrobyt społeczno-gospodarczy w naszych krajach.
W związku z tym wszystkie nowe przepisy dotyczące przyjmowania muszą wybiegać w przyszłość, czyli należy zaprojektować je tak, by wykraczały poza myślenie doraźne, które jak dotąd kształtuje reakcje na kryzys uchodźczy. Tylko w ten sposób można stworzyć warunki umożliwiające uczynienie z wyzwania, jakie stanowi integracja, szansy i pożytku dla społeczeństwa w perspektywie długoterminowej. Jednocześnie reformy muszą być również realistyczne, osadzone w teraźniejszości, czyli zdolne do uwzględnienia sytuacji makroekonomicznej naszego kontynentu po latach przedłużającego się kryzysu.
Zdaniem sprawozdawcy niniejsza opinia komisji EMPL powinna mieć na celu przedstawienie ogólnej oceny tego, czy powyższe warunki są właściwie wyważone w rozpatrywanym wniosku ustawodawczym i czy prowadzi to do odpowiednich dostosowań. Ocena ta okazała się tylko częściowo pozytywna.
Sprawozdawca z zadowoleniem przyjmuje przedstawiony przez Komisję ambitny zbiór propozycji dotyczących dostępu do zatrudnienia. Skrócenie czasu, po upływie którego osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową uzyskują dostęp do rynku pracy, do 6 miesięcy to znaczne udoskonalenie w stosunku do obecnych przepisów, zgodne ze stanowiskiem Parlamentu Europejskiego wyrażonym w jego rezolucji w sprawie włączenia społecznego uchodźców i ich integracji na rynku pracy. Sprawozdawca popiera również zachęcanie państw członkowskich, aby jeszcze przyspieszyły udzielanie takiego dostępu, gdy osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową mają duże szanse na integrację. Sprawozdawca sprzeciwia się natomiast możliwości odmowy dostępu, gdy osoby te podlegają procedurze przyspieszonej, co wiąże się z domniemaniem, że wniosek jest nieuzasadniony. Taki przepis stanowiłby jego zdaniem naruszenie art. 3 konwencji genewskiej, a także stałby w sprzeczności z duchem tej konwencji. Sprawozdawca z zadowoleniem przyjmuje również uściślenia dotyczące potrzeby faktycznego zapewnienia takiego dostępu oraz proponuje uzupełnienie tekstu przez wymienienie niektórych głównych przykładów warunków ograniczających stosowanych w państwach członkowskich, mianowicie takich jak ograniczenia sektorowe i ograniczenia czasu pracy oraz nadmierne formalności administracyjne.
Nowe przepisy dotyczące osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wykazujących szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania stanowią bardzo istotną poprawę w stosunku do obecnej sytuacji; sprawozdawca w pełni popiera wszystkie propozycje służące zapewnieniu prowadzenia przez państwa członkowskie systematycznej oceny tego, czy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową ma szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania.
Jeśli chodzi o elementy ocenione negatywnie, sprawozdawca zdecydowanie nie zgadza się na środki mające na celu ograniczenie wtórnych przepływów migracyjnych przez odmowę zapewnienia materialnych warunków przyjmowania osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, jeżeli nie przebywają one w państwie członkowskim odpowiedzialnym za rozpatrzenie ich wniosku na podstawie przepisów azylowych obecnie poddawanych przeglądowi. Według sprawozdawcy stanowi to niedopuszczalne ograniczenie praw uchodźców w porównaniu ze stanem obecnym, w oczywisty sposób sprzeczne z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Poza tym wydaje się to sugerować, że wtórne przepływy migracyjne wynikają głównie z różnic w normach przyjmowania stosowanych w poszczególnych państwach członkowskich. Normy przyjmowania należy istotnie poprawić w całej UE. Jednakże dominującym czynnikiem przesądzającym o takich wtórnych przepływach migracyjnych wydaje się silny związek między, z jednej strony, sytuacją społeczno-gospodarczą w państwach członkowskich, potencjalnie oferowanymi przez nie perspektywami zatrudnienia i ogólną jakością ich usług a, z drugiej strony, preferencjami poszczególnych uchodźców dotyczącymi azylu. Niektóre państwa ze względów geograficznych stoją w obliczu nieproporcjonalnego napływu migrantów, a jednocześnie ponoszą – również w nieproporcjonalnym stopniu – skutki kryzysu gospodarczego, co doprowadziło do ograniczenia zasobów publicznych dostępnych na środki w zakresie przyjmowania. Wysokie bezrobocie i złe warunki społeczno-ekonomiczne w danym państwie członkowskim utrudniają realizację zasadniczego celu reformy, gdyż zmniejszają perspektywy integracji osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Stwarza to również ryzyko wzrostu konkurencji na rynku pracy w stosunku do obywateli danego państwa i obywateli UE, co może doprowadzić do dalszego wzrostu nastrojów antyimigracyjnych. Próba zablokowania wtórnych przepływów migracyjnych przez represyjne podejście do osób ubiegających się o azyl – w miejsce zapewnienia prawidłowego zarządzania przepływami migracyjnymi – spowodowałyby jedynie zaostrzenie już i tak trudnej sytuacji. Takie podejście – zamiast racjonalnej i funkcjonalnej reakcji na bardzo złożony problem – wydaje się świadczyć o stałym braku wzajemnego zaufania i o niechęci do ustanowienia faktycznie sprawiedliwego, prawdziwie europejskiego systemu azylowego.
Chociaż wykracza to poza przedmiotowe przekształcenie, sprawozdawca proponuje zmianę w przepisach dotyczących zatrzymań: nigdy nie należy zatrzymywać osób małoletnich, w tym również osób małoletnich pozbawionych opieki.
POPRAWKI
Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zwraca się do Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, jako komisji przedmiotowo właściwej, o wzięcie pod uwagę następujących poprawek:
Poprawka 1
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(3) Wspólny europejski system azylowy (WESA) opiera się na systemie ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową oraz na wspólnych normach dotyczących procedur azylowych, warunków i procedur przyjmowania oraz praw osób korzystających z ochrony międzynarodowej. Pomimo znacznych postępów, jakie poczyniono w rozwoju WESA, między państwami członkowskimi nadal istnieją znaczące różnice pod względem rodzaju stosowanych procedur, warunków przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, wskaźników przyznawania azylu oraz rodzaju ochrony przyznanej osobom korzystającym z ochrony międzynarodowej. Różnice te stanowią istotny czynnik napędzający wtórne przepływy i podważają cel, jakim jest zapewnienie równego traktowania wszystkich osób ubiegających się o ochronę międzynarodową niezależnie od tego, w jakim miejscu w Unii występują ze swoim wnioskiem. | (3) Wspólny europejski system azylowy (WESA) opiera się na systemie ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową oraz na wspólnych normach dotyczących procedur azylowych, warunków i procedur przyjmowania oraz praw osób korzystających z ochrony międzynarodowej. Pomimo znacznych postępów, jakie poczyniono w rozwoju WESA, między państwami członkowskimi nadal istnieją znaczące różnice pod względem rodzaju stosowanych procedur, warunków przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, wskaźników przyznawania azylu oraz rodzaju ochrony przyznanej osobom korzystającym z ochrony międzynarodowej. Różnice te – w połączeniu z faktem, że sytuacje makroekonomiczne i związane z rynkiem pracy bardzo się różnią w poszczególnych państwach członkowskich – podważają cel, jakim jest zapewnienie standaryzowanych warunków przyjmowania wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową niezależnie od tego, w jakim miejscu w Unii występują ze swoim wnioskiem. |
Poprawka 2
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(5) Warunki przyjmowania w państwach członkowskich nadal bardzo się różnią, zarówno pod względem organizacji systemu przyjmowania, jak i standardów zapewnianych osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową. Utrzymujące się problemy związane z zapewnieniem zgodności z normami przyjmowania wymaganymi do godnego traktowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w niektórych państwach członkowskich przyczyniły się do nieproporcjonalnego obciążenia, jakiemu poddanych zostało kilka państw członkowskich o wysokich na ogół normach przyjmowania, które to państwa następnie są zmuszone do ograniczenia tych norm. Bardziej wyrównane normy przyjmowania ustalone na odpowiednim poziomie we wszystkich państwach członkowskich przyczynią się do bardziej godnego traktowania i bardziej sprawiedliwego rozmieszczenia osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w całej UE. | (5) Warunki przyjmowania w państwach członkowskich nadal bardzo się różnią, zarówno pod względem organizacji systemu przyjmowania, jak i standardów zapewnianych osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową. Utrzymujące się problemy związane z zapewnieniem zgodności z normami przyjmowania wymaganymi do godnego traktowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w niektórych państwach członkowskich przyczyniły się do nieproporcjonalnego obciążenia, jakiemu poddanych zostało kilka państw członkowskich o wysokich na ogół normach przyjmowania, które to państwa następnie są zmuszone do ograniczenia tych norm. Jednocześnie państwa członkowskie znajdujące się na pierwszej linii są nieproporcjonalnie obciążone napływem znacznej liczby migrantów i osób ubiegających się o azyl, co stawia ich możliwości przyjmowania pod silną presją i grozi dalszym pogorszeniem jakości oferowanych norm. Bardziej zharmonizowane normy przyjmowania ustalone na odpowiednim poziomie we wszystkich państwach członkowskich przyczynią się do bardziej godnego traktowania i bardziej sprawiedliwego rozmieszczenia osób ubiegających się o ochronę międzynarodową w całej UE. |
Poprawka 3
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 8
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(8) Jeżeli osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową przebywa w innym państwie członkowskim niż państwo, w którym powinna przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], osoba ta nie powinna być uprawniona do warunków przyjmowania określonych w art. 14–17. | skreśla się |
Poprawka 4
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 11
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(11) Aby zapewnić, by osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową zdawały sobie sprawę z konsekwencji ucieczki, państwa członkowskie powinny informować takie osoby w jednolity sposób i jak najszybciej, a najpóźniej w momencie złożenia wniosku, o wszystkich obowiązkach, których muszą dopełnić w odniesieniu do warunków przyjmowania, w tym o okolicznościach, w których przyznanie materialnych warunków przyjmowania i wszelkich świadczeń może zostać ograniczone. | (11) Aby zapewnić, by osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową zdawały sobie sprawę z konsekwencji ucieczki, państwa członkowskie powinny informować takie osoby w jednolity sposób i jak najszybciej, a najpóźniej w momencie złożenia wniosku, o wszystkich obowiązkach, których muszą dopełnić w odniesieniu do warunków przyjmowania, w tym o okolicznościach, w których przyznanie materialnych warunków przyjmowania i wszelkich świadczeń może zostać ograniczone. Państwa członkowskie powinny udzielać takich informacji, korzystając w razie konieczności z właściwego tłumaczenia ustnego i pisemnego, tak aby osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową w pełni zrozumiały przysługujące im prawa i wymogi prawne, których muszą przestrzegać, oraz by były ich świadome. |
Poprawka 5
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 12
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(12) Zharmonizowane unijne przepisy dotyczące dokumentów, jakie mają być wydawane osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, sprawiają, że takim osobom trudniej jest poruszać się wewnątrz Unii w nieuprawniony sposób. Należy wyjaśnić, że państwa członkowskie powinny wydawać osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dokument podróży wyłącznie z poważnych przyczyn humanitarnych lub innych powodów o charakterze zasadniczym. Ważność dokumentów podróży powinna być również ograniczona do celu i czasu potrzebnego z uwagi na przyczyny, dla których dokumenty te wydano. Poważne przyczyny humanitarne można uwzględnić na przykład wówczas, gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową potrzebuje wyjechać do innego kraju, aby poddać się leczeniu lub odwiedzić krewnych w szczególnych sytuacjach, takich jak wizyta u poważnie chorych bliskich krewnych bądź ślub czy pogrzeb bliskich krewnych. Do innych powodów o charakterze zasadniczym można zaliczyć sytuacje, w których osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, której przyznano dostęp do rynku pracy, musi odbyć podróż niezbędną do celów wykonywanej pracy; sytuacje, w których od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymaga się odbycia podróży w ramach nauki bądź sytuacje, w których małoletni podróżują z rodzinami zastępczymi. | (12) Zharmonizowane unijne przepisy dotyczące dokumentów, jakie mają być wydawane osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, sprawiają, że takim osobom trudniej jest poruszać się wewnątrz Unii w nieuprawniony sposób. Ważność dokumentów podróży powinna być ograniczona do celu i czasu potrzebnego z uwagi na przyczyny, dla których dokumenty te wydano. Taką przyczyną może być na przykład to, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową potrzebuje wyjechać do innego kraju, aby poddać się leczeniu lub odwiedzić krewnych w szczególnych sytuacjach, takich jak wizyta u poważnie chorych bliskich krewnych bądź ślub czy pogrzeb bliskich krewnych. Do innych powodów można zaliczyć sytuacje, w których osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, której przyznano dostęp do rynku pracy, musi odbyć podróż niezbędną do celów wykonywanej pracy; sytuacje, w których od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymaga się odbycia podróży w ramach nauki, bądź sytuacje, w których małoletni podróżują z rodzinami zastępczymi. |
Poprawka 6
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 13
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(13) Osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową nie przysługuje prawo wyboru państwa członkowskiego, w którym występują z wnioskiem. Osoba taka musi wystąpić z wnioskiem o ochronę międzynarodową w państwie członkowskim pierwszego wjazdu lub, w przypadku legalnego pobytu, w państwie członkowskim legalnego pobytu lub zamieszkania. Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, która nie dopełniła tego obowiązku, po ustaleniu państwa członkowskiego odpowiedzialnego na mocy rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie] ma mniejsze szanse na uzyskanie zezwolenia na pobyt w państwie członkowskim, w którym wystąpiła z wnioskiem, a zatem bardziej prawdopodobne jest, że dopuści się ucieczki. Należy więc dokładnie monitorować miejsce pobytu tej osoby. | (13) Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, która celowo nie wystąpiła o ochronę międzynarodową w państwie członkowskim pierwszego wjazdu lub, w przypadku legalnego pobytu, w państwie członkowskim legalnego pobytu lub zamieszkania ma mniejsze szanse na uzyskanie zezwolenia na pobyt w państwie członkowskim, w którym wystąpiła z wnioskiem. |
Poprawka 7
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 15
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(15) Fakt, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową w przeszłości uciekła do innego państwa członkowskiego, jest ważnym czynnikiem przy ocenie ryzyka ucieczki. Aby zapewnić, by osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie dopuściła się kolejnej ucieczki i pozostała dostępna dla właściwych organów, po odesłaniu tej osoby z powrotem do państwa członkowskiego, w którym ma obowiązek przebywać, należy dokładnie monitorować jej miejsce pobytu. | skreśla się |
Poprawka 8
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 16
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(16) Z uwagi na interes publiczny lub porządek publiczny, w celu szybkiego rozpatrzenia i skutecznego monitorowania wniosku o ochronę międzynarodową, w celu szybkiego przeprowadzenia i skutecznego monitorowania procesu ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie] lub w celu skutecznego zapobiegania ucieczce osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową państwo członkowskie powinno w stosownych przypadkach wyznaczyć dla tej osoby zakwaterowanie w określonym miejscu, takim jak ośrodek dla cudzoziemców, prywatny dom, mieszkanie, hotel lub inne miejsce dostosowane do potrzeb zakwaterowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Taka decyzja może być konieczna, aby skutecznie zapobiec ucieczce osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, zwłaszcza w przypadku gdy taka osoba nie dopełniła obowiązku: wystąpienia z wnioskiem w państwie członkowskim pierwszego nielegalnego lub legalnego wjazdu; pozostania w państwie członkowskim, w którym ma obowiązek przebywać; lub w przypadku gdy osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową odesłano z powrotem do państwa członkowskiego, w którym ma obowiązek przebywać, po ucieczce do innego państwa członkowskiego. W przypadku gdy osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową przysługują materialne warunki przyjmowania, takie materialne warunki przyjmowania należy również zapewnić pod warunkiem, że osoba ta przebywa w tym określonym miejscu. | (16) Z uwagi na należycie uzasadniony poważny interes publiczny lub porządek publiczny, państwo członkowskie powinno móc w razie konieczności wyznaczyć dla tej osoby zakwaterowanie w określonym miejscu, takim jak otwarty ośrodek dla cudzoziemców, prywatny dom, mieszkanie, hotel lub inne miejsce dostosowane do potrzeb zakwaterowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. W przypadku gdy osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową przysługują materialne warunki przyjmowania, takie materialne warunki przyjmowania należy również zapewnić osobie przebywającej w tym określonym miejscu. |
Poprawka 9
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 18
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(18) Wszystkie decyzje ograniczające swobodę przemieszczania się osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową powinny być podejmowane na podstawie indywidualnego zachowania i szczególnej sytuacji danej osoby, przy uwzględnieniu wszelkich specjalnych potrzeb tej osoby w zakresie przyjmowania oraz zasady proporcjonalności. Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową muszą być należycie poinformowane o takich decyzjach i o skutkach ich niedopełnienia. | (18) Wszystkie decyzje ograniczające swobodę przemieszczania się osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową zawsze powinny być uzasadnione przez właściwe organy i podejmowane na podstawie indywidualnego zachowania i szczególnej sytuacji danej osoby, przy uwzględnieniu wszelkich specjalnych potrzeb tej osoby w zakresie przyjmowania oraz zasady proporcjonalności. Osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową muszą być należycie poinformowane o takich decyzjach i o skutkach ich niedopełnienia. |
Poprawka 10
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 19
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(19) Z uwagi na poważne konsekwencje wobec osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które dopuściły się ucieczki lub które uważa się za obciążone ryzykiem ucieczki, znaczenie pojęcia ucieczka powinno zostać zdefiniowane w taki sposób, aby zawrzeć w nim zarówno zamierzone działanie w celu uniknięcia mających zastosowanie procedur azylowych, jak i faktyczne okoliczności, iż dana osoba jest niedostępna dla właściwych organów, w tym przez opuszczenie terytorium, w którym zobowiązana jest przebywać. | (19) Z uwagi na poważne konsekwencje wobec osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które dopuściły się ucieczki lub które uważa się za obciążone ryzykiem ucieczki, znaczenie pojęcia ucieczka powinno zostać zdefiniowane w taki sposób, aby zawrzeć w nim zarówno zamierzone działanie w celu uniknięcia mających zastosowanie procedur azylowych, jak i faktyczne okoliczności, iż dana osoba jest niedostępna dla właściwych organów. |
Poprawka 11
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 30
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(30) Stosując niniejszą dyrektywę, państwa członkowskie powinny starać się o jak najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka oraz uwzględnienie jedności rodziny, zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, Konwencją Organizacji Narodów Zjednoczonych z 1989 r. o prawach dziecka oraz Konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Warunki przyjmowania należy dostosować do specyficznej sytuacji małoletnich, zarówno tych bez opieki, jak i tych pozostających z rodzinami, z należytym uwzględnieniem ich bezpieczeństwa, opieki materialnej i emocjonalnej, a także zapewniać te warunki w sposób sprzyjający ich ogólnemu rozwojowi. | (30) Stosując niniejszą dyrektywę, państwa członkowskie powinny starać się o jak najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka oraz uwzględnienie jedności rodziny, zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, Konwencją Organizacji Narodów Zjednoczonych z 1989 r. o prawach dziecka oraz Konwencją o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Warunki przyjmowania należy dostosować do specyficznej sytuacji małoletnich, zarówno tych bez opieki, jak i tych pozostających z rodzinami, z należytym uwzględnieniem ich bezpieczeństwa, zakwaterowania i wyżywienia, opieki materialnej i emocjonalnej oraz kształcenia, przy czym należy zapewniać wszystkie te warunki w sposób faktycznie umożliwiający ich ogólny rozwój. |
Poprawka 12
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 30 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| (30a) Małoletni bez opieki powinni być odpowiednio chronieni w czasie pobytu w Unii, w szczególności przez identyfikację dzieci bez opieki po zejściu na ląd, ich rejestrację, przeprowadzenie wstępnej oceny ryzyka oraz zapewnienie skierowania ich do odpowiednich służb ochrony dzieci. |
Poprawka 13
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 31
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(31) Państwa członkowskie powinny zapewnić osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową niezbędną opiekę zdrowotną, która powinna objąć przynajmniej opiekę w nagłych wypadkach oraz podstawowe leczenie chorób, w tym poważnych zaburzeń psychicznych. Aby reagować na kwestie zdrowia publicznego w zakresie zapobiegania chorobom oraz chronić zdrowie indywidualnych osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, dostęp tych osób do opieki zdrowotnej powinien obejmować także profilaktykę, w tym szczepienia. Państwa członkowskie mogą wymagać od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową poddania się przesiewowemu badaniu medycznemu uzasadnionemu względami zdrowia publicznego. Wyniki badań przesiewowych nie powinny wpływać na ocenę wniosków o ochronę międzynarodową, która powinna być zawsze przeprowadzana obiektywnie, bezstronnie i podstawie indywidualnego przypadku zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. | (31) Państwa członkowskie powinny zapewnić osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową niezbędną opiekę zdrowotną, która powinna objąć przynajmniej pomoc medyczną dla kobiet w ciąży i po porodzie oraz usługi w zakresie zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego, opiekę w nagłych wypadkach oraz podstawowe leczenie chorób, w tym zaburzeń psychicznych. Aby reagować na kwestie zdrowia publicznego w zakresie zapobiegania chorobom oraz chronić zdrowie indywidualnych osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, dostęp tych osób do opieki zdrowotnej powinien obejmować także profilaktykę, w tym szczepienia. Państwa członkowskie mogą wymagać od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową poddania się przesiewowemu badaniu medycznemu uzasadnionemu względami zdrowia publicznego. Wyniki badań przesiewowych nie powinny wpływać na ocenę wniosków o ochronę międzynarodową, która powinna być zawsze przeprowadzana obiektywnie, bezstronnie i podstawie indywidualnego przypadku zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. |
Poprawka 14
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 32
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(32) Uprawnienia osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową do materialnych warunków przyjmowania na mocy niniejszej dyrektywy mogą zostać ograniczone w pewnych okolicznościach, na przykład jeżeli osoba ta dopuściła się ucieczki do innego państwa członkowskiego i opuściła państwo członkowskie, w którym jest zobowiązana przebywać. Państwa członkowskie powinny jednak w każdych okolicznościach zapewnić dostęp do opieki zdrowotnej oraz godny poziom życia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej i Konwencją Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka, w szczególności przez pokrycie kosztów utrzymania i zaspokojenie podstawowych potrzeb, zarówno pod względem bezpieczeństwa fizycznego i godności, jak i stosunków międzyludzkich, z należytym uwzględnieniem szczególnie trudnej sytuacji osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową oraz jej rodziny lub opiekunów. Należytą uwagę należy poświęcić również osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, mającym szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania. Uwzględnić należy szczególne potrzeby dzieci, zwłaszcza jeśli chodzi o poszanowanie prawa dziecka do edukacji i dostępu do opieki zdrowotnej. Jeżeli małoletni przebywa w państwie członkowskim innym niż państwo, w którym ma obowiązek przebywać, wówczas państwa członkowskie powinny zapewnić małoletniemu dostęp do odpowiednich zajęć edukacyjnych do czasu przekazania go do odpowiedzialnego państwa członkowskiego. Uwzględnić należy szczególne potrzeby kobiet ubiegających się o ochronę międzynarodową, które doświadczyły przemocy na tle płci, w tym przez zapewnienie im na różnych etapach procedury azylowej dostępu do opieki medycznej, wsparcia prawnego oraz odpowiedniej psychoterapii pourazowej i opieki psychospołecznej. | (32) Państwa członkowskie powinny w każdych okolicznościach zapewnić dostęp do opieki zdrowotnej oraz godny poziom życia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej i Konwencją Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka, w szczególności przez pokrycie kosztów utrzymania i zaspokojenie podstawowych potrzeb, zarówno pod względem bezpieczeństwa fizycznego i godności, jak i stosunków międzyludzkich, z należytym uwzględnieniem szczególnie trudnej sytuacji osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową oraz jej rodziny lub opiekunów. Należytą uwagę należy poświęcić również osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową, mającym szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania. Państwa członkowskie muszą uwzględnić szczególne potrzeby dzieci, zwłaszcza jeśli chodzi o poszanowanie prawa i dostępu dziecka do edukacji, a także dostępu do opieki zdrowotnej i opieki nad dziećmi. Uwzględnić należy szczególne potrzeby kobiet ubiegających się o ochronę międzynarodową, które doświadczyły przemocy na tle płci, w tym przez zapewnienie im na różnych etapach procedury azylowej dostępu do opieki medycznej, wsparcia prawnego oraz odpowiedniej psychoterapii pourazowej i opieki psychospołecznej. Należy mieć na uwadze, że osoba ubiegająca się o azyl mogła doświadczyć przemocy fizycznej, w tym przemocy seksualnej lub urazu psychicznego, i w związku z tym będzie potrzebowała właściwej opieki. |
Poprawka 15
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 34
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(34) W celu promowania samowystarczalności osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz ograniczenia znacznych rozbieżności między państwami członkowskimi istotne jest określenie jasnych norm dotyczących dostępu takich osób do rynku pracy oraz zapewnienie, aby dostęp ten był skuteczny, przez nienakładanie warunków, które faktycznie utrudniają takim osobom poszukiwanie zatrudnienia. Testy rynku pracy, które są stosowane, aby dać pierwszeństwo własnym obywatelom lub obywatelom innych państw Unii, lub obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym w danym państwie członkowskim, nie powinny stanowić przeszkody w faktycznym dostępie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową do rynku pracy i powinny być stosowane bez uszczerbku dla zasady preferencji dla obywateli Unii wyrażonej w odpowiednich postanowieniach obowiązujących aktów przystąpienia. | (34) W celu promowania samowystarczalności osób ubiegających się o ochronę międzynarodową oraz ograniczenia znacznych rozbieżności między państwami członkowskimi istotne jest określenie jasnych norm dotyczących dostępu takich osób do rynku pracy oraz zapewnienie, aby dostęp ten był skuteczny, przez nienakładanie warunków, w tym ograniczeń sektorowych, ograniczeń dotyczących czasu pracy i niepotrzebnie rygorystycznych formalności administracyjnych, które faktycznie utrudniają takim osobom poszukiwanie zatrudnienia. Państwa członkowskie powinny również przyjąć środki w celu zapewnienia, aby wchodzenie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową na rynek pracy nie odbywało się w drodze obniżenia stosowanych wynagrodzeń, co mogłoby prowadzić w konsekwencji do praktyk o charakterze dumpingu płacowego. Aby poprawić szanse na integrację i samowystarczalność osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, należy wspierać natychmiastowy dostęp do rynku pracy i do kursów językowych od chwili złożenia wniosku ochronę międzynarodową. Testy rynku pracy, które są stosowane, aby dać pierwszeństwo własnym obywatelom lub obywatelom innych państw Unii, lub obywatelom państw trzecich legalnie przebywającym w danym państwie członkowskim, nie powinny stanowić przeszkody w faktycznym dostępie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową do rynku pracy i powinny być stosowane bez uszczerbku dla zasady preferencji dla obywateli Unii wyrażonej w odpowiednich postanowieniach obowiązujących aktów przystąpienia. |
Poprawka 16
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 35
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(35) Maksymalny okres dostępu do rynku pracy powinien być dostosowany do czasu trwania procedury badania zasadności wniosków. Aby poprawić szanse na integrację i samowystarczalność osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, zachęca się do zapewnienia wcześniejszego dostępu do rynku pracy w przypadku wniosków, które wydają się być dobrze uzasadnione, w tym w przypadku wniosków rozpatrywanych priorytetowo zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. Państwa członkowskie powinny zatem rozważyć ograniczenie tego okresu na tyle, na ile jest to możliwe, w celu zapewnienia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dostępu do rynku pracy nie później niż 3 miesiące od daty złożenia wniosku w przypadku wniosków, które wydają się być dobrze uzasadnione. Państwa członkowskie nie powinny jednak udzielać dostępu do rynku pracy osobom, których wnioski o ochronę międzynarodową wydają się być nieuzasadnione i do których stosuje się przyspieszoną procedurę rozpatrywania wniosków. | skreśla się |
Poprawka 17
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 36
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(36) Po uzyskaniu dostępu do rynku pracy osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową powinny być uprawnione do wspólnego zbioru praw opartych na zasadzie traktowania na równi z obywatelami. Warunki pracy powinny obejmować przynajmniej warunki płacy i zwolnienia oraz wymogi bezpieczeństwa i higieny w miejscu pracy, a także czas pracy i urlop, z uwzględnieniem obowiązujących układów zbiorowych pracy. Osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową powinno też przysługiwać równe traktowanie w zakresie wolności zrzeszania się i przynależności, kształcenia i szkolenia zawodowego, uznawania kwalifikacji zawodowych i zabezpieczenia społecznego. | (36) Po uzyskaniu dostępu do rynku pracy osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową powinny podlegać zasadzie traktowania na równi z obywatelami pod względem warunków pracy, obejmujących płacę i zwolnienia oraz wymogi bezpieczeństwa i higieny w miejscu pracy, a także czas pracy i urlop, z uwzględnieniem obowiązujących układów zbiorowych pracy. Osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową powinno też przysługiwać równe traktowanie w zakresie wolności zrzeszania się i przynależności, możliwości pod względem kształcenia i kształcenia związanego z zatrudnieniem w przypadku osób dorosłych, w tym dotyczące nauki języków i szkoleń służących zwiększeniu umiejętności i praktycznego doświadczenia w miejscu pracy, usług doradczych świadczonych przez biura zatrudnienia, szkolenia zawodowego, uznawania kwalifikacji zawodowych i zabezpieczenia społecznego. |
Poprawka 18
Wniosek dotyczący dyrektywy
Motyw 39
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(39) Ze względu na być może tymczasowy charakter pobytu osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, nie naruszając przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1231/2010, państwa członkowskie powinny móc wyłączyć świadczenia rodzinne i świadczenia dla bezrobotnych z zakresu równego traktowania takich osób i własnych obywateli oraz powinny móc ograniczyć stosowanie zasady równego traktowania w odniesieniu do kształcenia i szkolenia zawodowego. Ograniczona może być również wolność zrzeszania się i przynależności przez wykluczenie osób ubiegających się o ochronę międzynarodową z udziału w zarządzaniu niektórymi podmiotami oraz z pełnienia funkcji publicznych. | skreśla się |
Uzasadnienie
Opieranie ograniczeń na „być może tymczasowym charakterze pobytu osób ubiegających się o ochronę międzynarodową” uniemożliwia zapewnienie osobom ubiegającym się o azyl – których w trakcie rozpatrywania ich wniosku traktuje się jako domniemanych uchodźców – „najkorzystniejszego traktowania przyznawanego w takich samych okolicznościach obywatelom obcego państwa”, co jest sprzeczne z art. 17 Konwencji dotyczącej statusu uchodźców.
Poprawka 19
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 10
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(10) „ucieczka” oznacza działanie, w wyniku którego osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową w celu uniknięcia procedur azylowych opuszcza terytorium, gdzie ma obowiązek przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX32 [rozporządzenie dublińskie], lub nie jest dostępna dla właściwych organów bądź dla sądu lub trybunału; | (10) „ucieczka” oznacza zamierzone działanie, w wyniku którego osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową unika procedur azylowych i nie jest dostępna dla właściwych organów bądź dla sądu lub trybunału; |
__________________ | __________________ |
32 Dz.U. C […] z […], s. […]. | 32 Dz.U. C […] z […], s. […]. |
Poprawka 20
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 11
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(11) „ryzyko ucieczki” oznacza, że w danym indywidualnym przypadku istnieją przesłanki, oparte na obiektywnych kryteriach określonych w prawie krajowym, pozwalające przypuszczać, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową może dopuścić się ucieczki; | (11) „ryzyko ucieczki” oznacza, że w danym indywidualnym przypadku istnieją konkretne przesłanki, oparte na obiektywnych i konkretnych kryteriach określonych w prawie krajowym zgodnie z wytycznymi Agencji Unii Europejskiej ds. Azylu, pozwalające przypuszczać, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową może dopuścić się ucieczki; |
Poprawka 21
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – akapit 1 – punkt 13
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(13) „osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania” oznacza osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową, która potrzebuje specjalnych gwarancji, aby korzystać z praw i wypełniać obowiązki przewidziane w niniejszej dyrektywie, jak osoby małoletnie, małoletnie bez opieki, osoby niepełnosprawne, osoby w starszym wieku, kobiety w ciąży, samotni rodzice z małymi dziećmi, ofiary handlu ludźmi, osoby cierpiące na poważne choroby, osoby z zaburzeniami psychicznymi i osoby, które doznały tortur, gwałtu lub innych poważnych form przemocy psychologicznej, fizycznej lub seksualnej, jak np. ofiary okaleczania narządów płciowych kobiet. | (13) „osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową o szczególnych potrzebach w zakresie przyjmowania” oznacza osobę ubiegającą się o ochronę międzynarodową, która potrzebuje specjalnych gwarancji, aby korzystać z praw i wypełniać obowiązki przewidziane w niniejszej dyrektywie, jak osoby małoletnie, małoletnie bez opieki, osoby niepełnosprawne, osoby w starszym wieku, kobiety w ciąży, samotni rodzice z małymi dziećmi, ofiary handlu ludźmi, osoby cierpiące na poważne choroby, osoby z zaburzeniami psychicznymi i problemami ze zdrowiem psychicznym oraz osoby, które doznały tortur, gwałtu lub innych poważnych form przemocy psychologicznej, fizycznej lub seksualnej, jak np. ofiary okaleczania narządów płciowych kobiet. |
Poprawka 22
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 1 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Jak najszybciej, a najpóźniej w momencie złożenia do właściwego organu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej państwa członkowskie powiadamiają osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową o ustalonych świadczeniach oraz o obowiązkach dotyczących warunków przyjmowania, które osoby te muszą wypełniać. W udzielonych informacjach wskazuje się, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie jest uprawniona do warunków przyjmowania określonych w art. 14–17 niniejszej dyrektywy, jak zapisano w art. 17a tej samej dyrektywy, w żadnym państwie członkowskim innym niż państwo, w którym osoba ta zobowiązana jest przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie]. | Jak najszybciej, a najpóźniej w momencie złożenia do właściwego organu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej państwa członkowskie powiadamiają osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową co najmniej o ustalonych świadczeniach oraz o obowiązkach dotyczących warunków przyjmowania, które osoby te muszą wypełniać. Przekazują też osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową wszystkie istotne informacje dotyczące ewentualnego cofnięcia materialnych warunków przyjmowania zgodnie z art. 19 niniejszej dyrektywy. |
Poprawka 23
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie wydają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dokument podróży, wyłącznie jeśli zaistnieją ważne powody humanitarne lub inne powody o charakterze zasadniczym wymagające obecności tych osób w innym państwie. Ważność dokumentu podróży powinna być ograniczona do celu i czasu potrzebnego z uwagi na przyczyny, dla których wydaje się ten dokument. | Państwa członkowskie bezzwłocznie wydają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dokument podróży, jeżeli konieczna jest obecność osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową w innym państwie członkowskim, w szczególności gdy np. osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową musi wyjechać do innego państwa, aby poddać się leczeniu lub odwiedzić krewnych w szczególnych sytuacjach, takich jak wizyta u poważnie chorych bliskich krewnych bądź ślub czy pogrzeb bliskich krewnych. Do innych takich powodów zalicza się sytuacje, gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową, której przyznano dostęp do rynku pracy, musi odbyć podróż niezbędną do celów wykonywanej pracy, gdy od osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymaga się odbycia podróży w ramach nauki lub gdy małoletni podróżują z rodzinami zastępczymi. Ważność dokumentu podróży powinna być ograniczona do celu i czasu potrzebnego z uwagi na przyczyny, dla których wydaje się ten dokument. |
Poprawka 24
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – ustęp 1 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Państwa członkowskie nie mogą stosować wobec osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wymogów dotyczących dokumentacji lub innych wymogów administracyjnych, które nie są konieczne lub które są niewspółmierne, przed przyznaniem praw, które przysługują tym osobom na mocy niniejszej dyrektywy wyłącznie z powodu ubiegania się przez nie o ochronę międzynarodową. |
Poprawka 25
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 2 – akapit 1 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
2. Państwa członkowskie w razie potrzeby podejmują decyzje dotyczące pobytu danej osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową w określonym miejscu, jeśli przemawia za tym którakolwiek z następujących przyczyn: | 2. Państwa członkowskie w razie potrzeby mogą podejmować proporcjonalne i należycie uzasadnione decyzje dotyczące pobytu danej osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową w otwartym ośrodku recepcyjnym lub w określonym miejscu zakwaterowania, jeśli przemawia za tym którakolwiek z następujących przyczyn: |
Poprawka 26
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 2 – akapit 1 – litera d – tiret 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
– w przypadku osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które nie dopełniły obowiązku wystąpienia z wnioskiem w państwie członkowskim pierwszego wjazdu, zgodnie z art. [4 ust. 1] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], i wyjechały do innego państwa członkowskiego bez odpowiedniego uzasadnienia, i tam wystąpiły z wnioskiem; lub | – w przypadku osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które celowo nie dopełniły obowiązku wystąpienia z wnioskiem w państwie członkowskim pierwszego wjazdu, zgodnie z art. [4 ust. 1] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], lub wyjechały do innego państwa członkowskiego bez odpowiedniego uzasadnienia; lub |
Poprawka 27
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 2 – akapit 1 – litera d – tiret 3
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
– w przypadku osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które po ucieczce do innego państwa członkowskiego zostały wysłane z powrotem do państwa członkowskiego, w którym są zobowiązane przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie]. | – w przypadku osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, które po ucieczce zostały wysłane z powrotem do państwa członkowskiego, w którym są zobowiązane przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie]. |
Poprawka 28
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 1 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dostęp do rynku pracy nie później niż 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, jeżeli właściwy organ nie podjął jeszcze decyzji administracyjnej, a osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie ponosi odpowiedzialności za tę zwłokę. | Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dostęp do rynku pracy nie później niż 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej. |
Poprawka 29
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 1 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Jeżeli państwo członkowskie przyspieszyło badanie zasadności wniosku o ochronę międzynarodową zgodnie z art. [40 ust. 1 lit. a)–f)] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur], dostępu do rynku pracy nie przyznaje się. | skreśla się |
Poprawka 30
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 1 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 1a. Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową faktyczny dostęp do kursów językowych od chwili złożenia wniosku o ochronę międzynarodową, z myślą o ich integracji oraz w celu umożliwienia im pełnego wykorzystania posiadanych formalnych kwalifikacji i tym samym wnoszenia wkładu w społeczeństwo. |
Poprawka 31
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 1 b (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 1b. Państwa członkowskie zachęca się do zapewnienia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową i organom władzy odpowiednich szkoleń na temat prawa pracy i niedyskryminacji, w celu uniknięcia wykorzystywania w miejscu pracy za sprawą pracy nierejestrowanej oraz innych form wyzysku pracowników, jak również w celu uniknięcia dyskryminacji od dnia złożenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej. |
Poprawka 32
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 1 – litera b
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
b) wolności zrzeszania się i przynależności oraz członkostwa w organizacji reprezentującej pracowników lub pracodawców bądź w dowolnej organizacji, której członkowie wykonują określony zawód, w tym świadczeń przyznanych przez takie organizacje, nie naruszając krajowych przepisów dotyczących porządku publicznego i bezpieczeństwa publicznego; | b) wolności zrzeszania się i przynależności oraz członkostwa w organizacji reprezentującej pracowników lub pracodawców bądź w dowolnej organizacji, której członkowie wykonują określony zawód, w tym praw i świadczeń przyznanych przez takie organizacje, z zastrzeżeniem krajowych przepisów dotyczących porządku publicznego i bezpieczeństwa publicznego; |
Poprawka 33
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 1 – litera c a (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| ca) kształcenia i kształcenia związanego z zatrudnieniem w przypadku osób dorosłych, w tym szkoleń służących zwiększeniu umiejętności i praktycznego doświadczenia w miejscu pracy |
Poprawka 34
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 1 – litera d a (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| da) dostępu do usług w zakresie poradnictwa edukacyjnego i zawodowego świadczonych przez służby ds. zatrudnienia; |
Poprawka 35
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 2 – podpunkt ii
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(ii) na podstawie lit. c) niniejszego ustępu – z kształcenia i szkolenia zawodowego bezpośrednio powiązanego z określoną działalnością zawodową; | skreśla się |
Poprawka 36
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 2 – podpunkt iii
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
(iii) na podstawie lit. e) niniejszego ustępu przez wyłączenie świadczeń rodzinnych i zasiłków dla bezrobotnych, nie naruszając przepisów rozporządzenia (UE) nr 1231/2010. | skreśla się |
Poprawka 37
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 3 – akapit 2 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Ograniczeń w równym traktowaniu określonych w ppkt (ii) oraz (iii) nie stosuje się wobec małoletnich, rodziców małoletnich dzieci oraz opiekunów prawnych lub głównych opiekunów zwyczajowych. |
Uzasadnienie
Applying the restrictions set out in paragraph 3, points (ii) and (iii) of art. 15 to minors (or parents of minors and legal or customary primary caregivers, with a subsequent impact on minors) would amount to discrimination under the UN Convention on the Rights of the Child (art. 2(1) [non-discrimination] combined with articles 26(1) and (2) [right to social security] and 28(1)(b) [right to equal access to vocational education]."Article 2 1. States Parties shall respect and ensure the rights set forth in the present Convention to each child within their jurisdiction without discrimination of any kind, irrespective of the child's or his or her parent's or legal guardian's race, colour, sex, language, religion, political or other opinion, national, ethnic or social origin, property, disability, birth or other status. "Article 26 1. States Parties shall recognise the right for every child to benefit from social security, including social insurance, and shall take the necessary measures to achieve the full realization of this right in accordance with their national law. 2. The benefits should, where appropriate, be granted, taking into account the resources and the circumstances of the child and persons having responsibility for the maintenance of the child…" "Article 28 1. States Parties recognise the right of the child to education, and with a view to achieving this right progressively and on the basis of equal opportunity, they shall, in particular: (b) Encourage the development of different forms of secondary education, including general and vocational education, make them available and accessible to every child, and take appropriate measures such as the introduction of free education and offering financial assistance in case of need;"
Poprawka 38
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. W przypadku udzielenia osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową dostępu do rynku pracy zgodnie z ust. 1 państwa członkowskie zapewniają, aby dokument osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, o którym mowa w art. [29] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur] zawierał informację, że osoba ta ma pozwolenie na podjęcie pracy za wynagrodzeniem. | skreśla się |
Poprawka 39
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 5 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 5a. Jeżeli dostęp do rynku pracy został przyznany zgodnie z ust. 1, państwa członkowskie zapewniają również, aby osoby ubiegające się o ochronę międzynarodową zostały poinformowane o przysługujących im prawach pracowniczych zgodnie z prawem krajowym, w formie pisemnej oraz w zrozumiałym dla nich języku. |
Poprawka 40
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 16 – ustęp 1 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 1a. W przypadku małoletnich oraz rodzin z małoletnimi dziećmi materialne warunki przyjmowania muszą zapewniać poziom życia odpowiedni dla fizycznego, psychicznego, duchowego, moralnego i społecznego rozwoju dziecka. Zgodnie z zasadą niedyskryminacji małoletnim oraz rodzinom z małoletnimi dziećmi objętym zakresem niniejszej dyrektywy przysługuje dostęp do takich samych usług na rzecz rodziny, jak dzieciom i rodzinom z dziećmi będącym obywatelami danego państwa. |
Uzasadnienie
Dzieciom nie można zapewnić wyłącznie poziomu życia gwarantującego pokrycie kosztów utrzymania i ochronę zdrowia: mają one prawo do życia na poziomie wspierającym ich rozwój (fizyczny, psychiczny, duchowy itd.) i tym samym pozwalającym planować ich przyszłość (art. 27 Konwencji ONZ o prawach dziecka).
Poprawka 41
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 16 – ustęp 5
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
5. Oceniając zasoby osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową, wymagając od takiej osoby pokrycia w całości lub w części kosztów materialnych warunków przyjmowania lub zwrotu tych kosztów zgodnie z ust. 4, państwa członkowskie przestrzegają zasady proporcjonalności. Państwa członkowskie uwzględniają także indywidualną sytuację danej osoby oraz potrzebę poszanowania jej godności lub integralności, w tym szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania. W każdych okolicznościach państwa członkowskie zapewniają osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową poziom życia, który gwarantuje jej utrzymanie i ochronę zdrowia fizycznego i psychicznego. | 5. Wymagając od osoby ubiegającej się o ochronę międzynarodową zwrotu kosztów zgodnie z ust. 4, państwa członkowskie przestrzegają zasady proporcjonalności i uwzględniają także indywidualną sytuację danej osoby oraz potrzebę poszanowania jej godności lub integralności, w tym szczególne potrzeby w zakresie przyjmowania. W każdych okolicznościach państwa członkowskie zapewniają osobie ubiegającej się o ochronę międzynarodową poziom życia, który gwarantuje jej utrzymanie i ochronę zdrowia fizycznego i psychicznego. |
Poprawka 42
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 – ustęp 9 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Takie inne warunki w każdych okolicznościach zapewniają dostęp do opieki zdrowotnej zgodnie z art. 18 oraz godny poziom życia wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową. | Takie inne warunki w każdych okolicznościach zapewniają dostęp do opieki zdrowotnej zgodnie z art. 18 oraz odpowiedni poziom życia wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową. |
Poprawka 43
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 a
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Artykuł 17a | skreśla się |
Warunki przyjmowania w państwie członkowskim innym niż państwo, w którym osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową ma obowiązek przebywać |
|
1. Osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową nie jest uprawniona do warunków przyjmowania określonych w art. 14–17 w żadnym państwie członkowskim innym niż państwo, w którym osoba ta zobowiązana jest przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie]. |
|
2. Państwa członkowskie zapewniają godny poziom życia wszystkim osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową. |
|
3. Do czasu przekazania na mocy rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie] małoletniego do odpowiedzialnego państwa członkowskiego państwa członkowskie zapewniają mu dostęp do odpowiednich zajęć edukacyjnych. |
|
Poprawka 44
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową niezależnie od tego, gdzie mają obowiązek przebywać zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], niezbędną opiekę zdrowotną, która obejmuje przynajmniej opiekę medyczną w nagłych przypadkach oraz podstawowe leczenie chorób, w tym poważnych zaburzeń psychicznych. | 1. Państwa członkowskie zapewniają osobom ubiegającym się o ochronę międzynarodową niezbędną opiekę w zakresie zdrowia fizycznego i psychicznego, która obejmuje przynajmniej opiekę medyczną w nagłych przypadkach oraz podstawowe leczenie chorób, w tym poważnych zaburzeń psychicznych. |
Poprawka 45
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 1 – wprowadzenie
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
1. W odniesieniu do osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, zobowiązanych do przebywania na ich terytorium zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie], państwa członkowskie mogą, w sytuacjach opisanych w ust. 2: | 1. Na podstawie decyzji właściwego organu państwa członkowskie mogą, w sytuacjach opisanych w ust. 2: |
Poprawka 46
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 2 – litera g
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
g) nie dopełniła obowiązku określonego w art. [4 ust. 1] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie] i wyjechała do innego państwa członkowskiego bez odpowiedniego uzasadnienia, i tam wystąpiła z wnioskiem; lub | g) nie dopełniła obowiązku określonego w art. [4 ust. 1] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie dublińskie] lub celowo wyjechała do innego państwa członkowskiego bez odpowiedniego uzasadnienia; lub |
Poprawka 47
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 2 – litera g a (nowa)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| ga) poważnie naruszyła porządek prawny państwa członkowskiego, w którym wystąpiła z wnioskiem o ochronę międzynarodową; |
Poprawka 48
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 2 – litera h
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
h) została odesłana z powrotem po ucieczce do innego państwa członkowskiego. | h) została odesłana z powrotem po ucieczce. |
Poprawka 49
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 23 – ustęp 1 – akapit 1
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie jak najszybciej i nie później niż pięć dni roboczych od momentu, w którym małoletni bez opieki wystąpił z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej, ï podejmują działania mające na celu zapewnienie reprezentacji małoletniego bez opieki i pomocy małoletniemu przez opiekuna, aby umożliwić małoletniemu korzystanie z praw i wypełnienie obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy. Zadania te może wykonywać opiekun wyznaczony zgodnie z art. [22] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. Małoletniego bez opieki informuje się bezzwłocznie o wyznaczeniu opiekuna. Jeżeli na opiekuna wyznaczona jest organizacja, wskazuje ona osobę odpowiedzialną za wypełnianie obowiązków opiekuna wobec małoletniego bez opieki zgodnie z niniejszą dyrektywą. Opiekun wypełnia swoje obowiązki zgodnie z zasadą najlepszego zabezpieczenia interesów dziecka, o której mowa w art. 22 ust. 2, musi posiadać niezbędną w tym celu wiedzę fachową i nie może być notowany za przestępstwa lub wykroczenia związane z dziećmi. Z uwagi na dobrostan i rozwój społeczny małoletniego, o których mowa w art. 22 ust. 2 lit. b), zmiana osoby sprawującej funkcję opiekuna może nastąpić jedynie w razie konieczności. Organizacje lub osoby, których interesy kolidują lub mogą kolidować z interesami małoletniego bez opieki, nie mogą zostać wyznaczone na opiekunów. | Państwa członkowskie, niezwłocznie po wystąpieniu przez małoletniego bez opieki z wnioskiem o udzielenie ochrony międzynarodowej, podejmują działania mające na celu zapewnienie reprezentacji małoletniego bez opieki i pomocy małoletniemu przez opiekuna, aby umożliwić małoletniemu korzystanie z praw i wypełnienie obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy. Zadania te może wykonywać opiekun wyznaczony zgodnie z art. [22] rozporządzenia (UE) nr XXX/XXX [rozporządzenie w sprawie procedur]. Małoletniego bez opieki informuje się bezzwłocznie o wyznaczeniu opiekuna. Jeżeli na opiekuna wyznaczona jest organizacja, wskazuje ona osobę odpowiedzialną za wypełnianie obowiązków opiekuna wobec małoletniego bez opieki zgodnie z niniejszą dyrektywą. Opiekun wypełnia swoje obowiązki zgodnie z zasadą najlepszego zabezpieczenia interesów dziecka, o której mowa w art. 22 ust. 2, musi w tym celu posiadać niezbędną wiedzę fachową oraz przechodzić ustawiczne i właściwe szkolenia, jak również nie może być notowany, zwłaszcza za przestępstwa lub wykroczenia związane z dziećmi. Właściwe organy systematycznie sprawdzają karalność wyznaczonego opiekuna w celu ustalenia ewentualnych sprzeczności z rolą, którą mu powierzono. Z uwagi na dobrostan i rozwój społeczny małoletniego, o których mowa w art. 22 ust. 2 lit. b), zmiana osoby sprawującej funkcję opiekuna może nastąpić jedynie w razie konieczności. Organizacje lub osoby, których interesy kolidują lub mogą kolidować z interesami małoletniego bez opieki, nie mogą zostać wyznaczone na opiekunów. |
Poprawka 50
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 23 – ustęp 1 – akapit 1 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| Aby uchronić małoletnich bez opieki przed wykorzystywaniem i handlem ludźmi, państwa członkowskie identyfikują dzieci po zejściu na ląd, rejestrują je, przeprowadzają wstępną ocenę ryzyka oraz zapewniają skierowanie ich do odpowiednich służb ochrony dzieci. |
Poprawka 51
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 23 – ustęp 1 – akapit 2
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
Państwa członkowskie zapewniają, aby opiekun nie musiał odpowiadać jednocześnie za nieproporcjonalną liczbę małoletnich bez opieki, co uniemożliwiłoby mu skuteczne wykonywanie zadań. Państwa członkowskie powołują podmioty lub osoby odpowiedzialne za monitorowanie w regularnych odstępach czasu, czy opiekunowie wypełniają swoje zadania w zadowalający sposób. Te podmioty lub osoby mają również uprawnienia do rozpatrywania skarg składanych przez małoletnich bez opieki przeciwko ich opiekunom. | Państwa członkowskie zapewniają, aby opiekunowie odpowiadali jednocześnie za odpowiednią i ograniczoną liczbę małoletnich bez opieki, co umożliwi im skuteczne wykonywanie zadań. Państwa członkowskie powołują podmioty lub osoby odpowiedzialne za monitorowanie w regularnych odstępach czasu, czy opiekunowie wypełniają swoje zadania w zadowalający sposób. Te podmioty lub osoby mają również uprawnienia do rozpatrywania skarg składanych przez małoletnich bez opieki przeciwko ich opiekunom. W tym celu małoletnich bez opieki informuje się, w sposób dla nich przyjazny oraz w zrozumiałym dla nich języku, kim są dane podmioty lub osoby oraz jak mają zgłaszać skargi na swoich opiekunów w poufny i bezpieczny sposób. |
Uzasadnienie
When mentioning the necessary expertise the guardian should have, it is important to specify, as the Reception Directive does, that such expertise be aimed at enabling the guardian to perform his or her duties in the best interests of the child. Such expertise needs to be combined with appropriate and continuous training provided by the competent authorities. That the candidate to a position of guardianship hasn’t a verified record of child-related crimes or offences is not enough. Other crimes or offences should also lead to discard a candidate, as the guardian is responsible for the overall well-being of the unaccompanied minor and should thus be a person of unblemished integrity. Even after appointment, regular checks of his/her criminal record are made necessary by the sensitive nature of the role. The expression “a disproportionate number” leaves too much room for interpretation, which may lead to misuses. Need to be more prescriptive: the expression “adequate and limited number of unaccompanied minors” has this objective. The addition at the end of the subparagraph of paragraph 1 aims at encouraging and enabling children to participate in and contribute to the monitoring of guardianship systems.
Poprawka 52
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 29 – ustęp 2 a (nowy)
| |
Tekst proponowany przez Komisję | Poprawka |
| 2a. Państwa członkowskie zapewniają odpowiednie szkolenia i wsparcie pracownikom, w przypadku których istnieje prawdopodobieństwo zetknięcia się z potrzebami w zakresie zdrowia fizycznego i psychicznego osób ubiegających się o ochronę międzynarodową wchodzących na rynek pracy. |
PROCEDURA W KOMISJI OPINIODAWCZEJ
Tytuł | Normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową (wersja przekształcona) | |||
Odsyłacze | COM(2016)0465 – C8-0323/2016 – 2016/0222(COD) | |||
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia na posiedzeniu | LIBE 15.9.2016 |
|
|
|
Opinia wydana przez Data ogłoszenia na posiedzeniu | EMPL 15.9.2016 | |||
Sprawozdawca(czyni) komisji opiniodawczej Data powołania | Brando Benifei 9.9.2016 | |||
Rozpatrzenie w komisji | 28.2.2017 | 22.3.2017 |
|
|
Data przyjęcia | 11.4.2017 |
|
|
|
Wynik głosowania końcowego | +: –: 0: | 37 9 4 | ||
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego | Laura Agea, Guillaume Balas, Brando Benifei, Mara Bizzotto, Enrique Calvet Chambon, David Casa, Martina Dlabajová, Lampros Fountoulis, Elena Gentile, Marian Harkin, Czesław Hoc, Agnes Jongerius, Jan Keller, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Jean Lambert, Jérôme Lavrilleux, Jeroen Lenaers, Javi López, Thomas Mann, Dominique Martin, Anthea McIntyre, Joëlle Mélin, Elisabeth Morin-Chartier, Emilian Pavel, Sofia Ribeiro, Maria João Rodrigues, Claude Rolin, Anne Sander, Sven Schulze, Siôn Simon, Jutta Steinruck, Romana Tomc, Yana Toom, Ulrike Trebesius, Renate Weber, Tatjana Ždanoka | |||
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego | Maria Arena, Georges Bach, Deirdre Clune, Tania González Peñas, Paloma López Bermejo, Csaba Sógor, Helga Stevens, Neoklis Sylikiotis, Anders Primdahl Vistisen, Flavio Zanonato, Gabriele Zimmer | |||
Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego | Pilar Ayuso, Sergio Gaetano Cofferati, Andrejs Mamikins | |||
GŁOSOWANIE KOŃCOWE IMIENNE
W KOMISJI OPINIODAWCZEJ
37 | + |
ALDE GUE/NGL PPE
S&D
VERTS/ALE | Enrique Calvet Chambon, Marian Harkin, Yana Toom, Renate Weber Tania González Peñas, Paloma López Bermejo, Neoklis Sylikiotis, Gabriele Zimmer Pilar Ayuso, Georges Bach, Deirdre Clune, Agnieszka Kozłowska-Rajewicz, Jérôme Lavrilleux, Jeroen Lenaers, Thomas Mann, Elisabeth Morin-Chartier, Sofia Ribeiro, Claude Rolin, Anne Sander, Sven Schulze, Csaba Sógor Maria Arena, Guillaume Balas, Brando Benifei, Sergio Gaetano Cofferati, Elena Gentile, Agnes Jongerius, Jan Keller, Javi López, Andrejs Mamikins, Emilian Pavel, Maria João Rodrigues, Siôn Simon, Jutta Steinruck, Flavio Zanonato Jean Lambert, Tatjana Ždanoka |
9 | - |
ECR ENF NI | Czesław Hoc, Anthea McIntyre, Helga Stevens, Ulrike Trebesius, Anders Primdahl Vistisen Mara Bizzotto, Dominique Martin, Joëlle Mélin Lampros Fountoulis |
4 | 0 |
ALDE EFDD PPE | Martina Dlabajová Laura Agea David Casa, Romana Tomc |
Objaśnienie używanych znaków:
+ : za
- : przeciw
0 : wstrzymało się
ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI SPRAW ZAGRANICZNYCH
Nr ref.: D(2017) 16954
Sz. P. Claude Moraes
Przewodniczący
Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
Szanowny Panie Przewodniczący!
W dniu 15 września 2016 r. Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (LIBE) otrzymała wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustanowienia norm dotyczących przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową (wersja przekształcona) – 2016/0222(COD) . LIBE mianowała następnie Sophię In’t Veld sprawozdawczynią.
Na posiedzeniu w dniu 27 października 2016 r. koordynatorzy Komisji Spraw Zagranicznych (AFET) postanowili, że opinia AFET w sprawie wyżej wspomnianego wniosku zostanie przekazana Pana komisji i sprawozdawczyni w formie listu. Jako przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych mam przyjemność przekazać Panu tę opinię.
Jak wyjaśniono w uzasadnieniu do wniosku Komisji w sprawie przekształcenia, występujące między państwami członkowskimi różnice w procedurach azylowych, warunkach przyjęcia zapewnianych wnioskodawcom oraz wskaźnikach przyznawania ochrony należy nadal zmniejszać, aby powstał prawdziwy wspólny europejski system azylowy oraz aby uniknąć obciążeń administracyjnych i problemów związanych z bezpieczeństwem powodowanych wtórnymi przepływami.
Dla komisji AFET jest niezwykle ważne, aby Unia Europejska i jej państwa członkowskie, wprowadzając taki wspólny system, zagwarantowały poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności, a także odpowiednie traktowanie najbardziej narażonych wnioskodawców, zwłaszcza małoletnich, niezależnie czy bez opieki, czy z rodzinami. Dla komisji AFET najbardziej narażonym grupom ludzi należy zapewnić szczególną pomoc i większą ochronę humanitarną w ramach procesu ich integracji, co należy potraktować priorytetowo w procedurach przyjmowania uwzględniających problematykę płci. Powinno się im zapewnić szczególną ochronę przed przemocą i dyskryminacją w toku procedury azylowej oraz zapewnić możliwość uzyskania statusu rezydenta i dostępu do podstawowych świadczeń, w tym opieki zdrowotnej i edukacji, zgodnie z obowiązującym prawem (por. ust. 14 rezolucji Parlamentu z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie rozwiązań dotyczących przepływu uchodźców i migrantów: rola działań zewnętrznych UE).
W kontekście, w którym mobilność ludzi osiągnęła bezprecedensowy poziom, przy 244 mln międzynarodowych migrantów i wobec 65,3 mln ludzi przymusowo wysiedlonych w 2015 r. z powodu konfliktów, destabilizacji, przemocy i łamania praw człowieka brak koordynacji między państwami członkowskimi w obszarze bezpieczeństwa również stanowi jedną z największych słabości stosunków zewnętrznych Unii. Wykorzystywanie istniejących narzędzi wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony skuteczniej, a przede wszystkim spójnie z innymi narzędziami zewnętrznymi i wewnętrznymi powinno być w centrum silnej unijnej polityki migracyjnej i działań zewnętrznych (por. ust. 2 i 5 rezolucji Parlamentu z dnia 23 listopada 2016 r. w sprawie wdrażania wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony).
Jak przegłosował Parlament w dniu 5 kwietnia br., wspólny europejski system azylowy powinien także umożliwiać składanie wniosków o udzielenie azylu oraz ich rozpatrywanie poza UE lub na jej granicach zewnętrznych (por. ust. 47 rezolucji Parlamentu w sprawie rozwiązań dotyczących przepływu uchodźców i migrantów: rola działań zewnętrznych UE).
Chciałbym również podkreślić znaczenie budowania ścisłego partnerstwa z państwami kandydującymi do UE i potencjalnymi państwami kandydującymi z regionu Bałkanów Zachodnich w zakresie kwestii związanych z migracją oraz zapewnienia niezbędnego wsparcia i współpracy w zarządzaniu przepływami migracyjnymi w tym regionie zgodnie z art. 8 Traktatu o Unii Europejskiej (por. ust. 50 rezolucji Parlamentu w sprawie rozwiązań dotyczących przepływu uchodźców i migrantów: rola działań zewnętrznych UE).
We wniosku Komisji stwierdza się, że jest on spójny z kompleksową długoterminową polityką lepszego zarządzania migracją dzięki ograniczaniu zachęt do nielegalnej migracji, zabezpieczeniu granic zewnętrznych Unii, a także silnej polityce azylowej oraz nowej polityce dotyczącej legalnej migracji. Jednakże nie ma mowy o zwiększeniu spójności – zgodnie z art. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej – z zewnętrznymi relacjami Unii Europejskiej z państwami trzecimi i z polityką rozszerzenia.
Chciałbym więc zwrócić uwagę S. In’t Veld i członków komisji LIBE na te aspekty z myślą o przyjęciu stanowiska Parlamentu w sprawie przekształcenia wyżej wspomnianej dyrektywy.
Z wyrazami szacunku
David McAllister
PROCEDURA W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ
Tytuł | Normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o ochronę międzynarodową (wersja przekształcona) | |||
Odsyłacze | COM(2016)0465 – C8-0323/2016 – 2016/0222(COD) | |||
Data przedstawienia Parlamentowi | 13.7.2016 |
|
|
|
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia na posiedzeniu | LIBE 15.9.2016 |
|
|
|
Komisje opiniodawcze Data ogłoszenia na posiedzeniu | AFET 15.9.2016 | EMPL 15.9.2016 |
|
|
Rezygnacja z wydania opinii Data decyzji | AFET 8.9.2016 |
|
|
|
Sprawozdawcy Data powołania | Sophia in ‘t Veld 5.9.2016 |
|
|
|
Rozpatrzenie w komisji | 31.1.2017 | 23.3.2017 |
|
|
Data przyjęcia | 25.4.2017 |
|
|
|
Wynik głosowania końcowego | +: –: 0: | 42 9 3 | ||
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego | Jan Philipp Albrecht, Heinz K. Becker, Malin Björk, Michał Boni, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Cornelia Ernst, Tanja Fajon, Raymond Finch, Monika Flašíková Beňová, Nathalie Griesbeck, Sylvie Guillaume, Jussi Halla-aho, Filiz Hyusmenova, Sophia in ‘t Veld, Eva Joly, Dietmar Köster, Cécile Kashetu Kyenge, Marju Lauristin, Monica Macovei, Roberta Metsola, Alessandra Mussolini, József Nagy, Péter Niedermüller, Soraya Post, Birgit Sippel, Branislav Škripek, Csaba Sógor, Helga Stevens, Traian Ungureanu, Bodil Valero, Marie-Christine Vergiat, Udo Voigt, Josef Weidenholzer, Kristina Winberg, Tomáš Zdechovský, Auke Zijlstra | |||
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego | Anna Maria Corazza Bildt, Pál Csáky, Maria Grapini, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Marek Jurek, Jeroen Lenaers, Angelika Mlinar, Morten Helveg Petersen, Salvatore Domenico Pogliese, Emil Radev, Barbara Spinelli, Jaromír Štětina, Axel Voss | |||
Zastępcy (art. 200 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego | Jonás Fernández, Karoline Graswander-Hainz, Momchil Nekov, Marco Valli, Julie Ward | |||
Data złożenia | 10.5.2017 | |||
GŁOSOWANIE KOŃCOWE W KOMISJI PRZEDMIOTOWO WŁAŚCIWEJ W FORMIE GŁOSOWANIA IMIENNEGO
42 | + |
ALDE | Nathalie Griesbeck, Filiz Hyusmenova, Angelika Mlinar, Morten Helveg Petersen, Sophia in 't Veld |
EFDD | Marco Valli |
GUE/NGL | Malin Björk, Cornelia Ernst, Barbara Spinelli, Marie-Christine Vergiat |
PPE | Heinz K. Becker, Michał Boni, Anna Maria Corazza Bildt, Pál Csáky, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Jeroen Lenaers, Roberta Metsola, Alessandra Mussolini, Salvatore Domenico Pogliese, Traian Ungureanu, Axel Voss, Tomáš Zdechovský, Jaromír Štětina |
S&D | Tanja Fajon, Jonás Fernández, Monika Flašíková Beňová, Maria Grapini, Karoline Graswander-Hainz, Sylvie Guillaume, Cécile Kashetu Kyenge, Dietmar Köster, Marju Lauristin, Momchil Nekov, Péter Niedermüller, Soraya Post, Birgit Sippel, Julie Ward, Josef Weidenholzer |
Verts/ALE | Jan Philipp Albrecht, Eva Joly, Bodil Valero |
9 | - |
ECR | Jussi Halla-aho, Marek Jurek, Monica Macovei, Helga Stevens, Branislav Škripek |
EFDD | Raymond Finch, Kristina Winberg |
ENF | Auke Zijlstra |
NI | Udo Voigt |
3 | 0 |
PPE | József Nagy, Emil Radev, Csaba Sógor |
Objaśnienie używanych znaków:
+ : za
- : przeciw
0 : wstrzymało się