Zittingsdocument
12.10.2017
***I
VERSLAG
over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de rang van ongedekte schuldinstrumenten in de insolventierangorde
( COM(2016)0853 – C8-0479/2016 – 2016/0363(COD) )
Commissie economische en monetaire zaken
Rapporteur: Gunnar Hökmark
PR_COD_1amCom
Verklaring van de gebruikte tekens |
* Overlegprocedure *** Goedkeuringsprocedure ***I Gewone wetgevingsprocedure (eerste lezing) ***II Gewone wetgevingsprocedure (tweede lezing) ***III Gewone wetgevingsprocedure (derde lezing)
(De aangeduide procedure is gebaseerd op de in de ontwerptekst voorgestelde rechtsgrond.)
|
Amendementen op een ontwerphandeling |
Amendementen van het Parlement in twee kolommen
Geschrapte tekstdelen worden in de linkerkolom in vet cursief aangegeven. Vervangen tekstdelen worden in beide kolommen in vet cursief aangegeven. Nieuwe tekst wordt in de rechterkolom in vet cursief aangegeven.
In de eerste en tweede regel van de koptekst boven elk amendement wordt verwezen naar het tekstdeel in kwestie van de ontwerphandeling. Indien een amendement betrekking heeft op een bestaande handeling, waarop in de ontwerphandeling wijzigingen worden voorgesteld, bevat de koptekst bovendien een derde en vierde regel, die verwijzen naar de bestaande handeling respectievelijk naar de bepaling in kwestie.
Amendementen van het Parlement in de vorm van een geconsolideerde tekst
Nieuwe tekstdelen worden in vet cursief aangegeven. Geschrapte tekstdelen worden aangegeven met het symbool ▌ of worden doorgestreept. Waar tekstdelen vervangen worden, wordt de nieuwe tekst in vet cursief aangegeven, terwijl de vervangen tekst wordt geschrapt of doorgestreept. Bij wijze van uitzondering worden zuiver technische wijzigingen die de diensten aanbrengen met het oog op de opstelling van de definitieve tekst, niet gemarkeerd.
|
INHOUD
Blz.
ONTWERPWETGEVINGSRESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT 5
PROCEDURE VAN DE BEVOEGDE COMMISSIE 15
HOOFDELIJKE EINDSTEMMING IN DE BEVOEGDE COMMISSIE 16
ONTWERPWETGEVINGSRESOLUTIE VAN HET EUROPEES PARLEMENT
over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de rang van ongedekte schuldinstrumenten in de insolventierangorde
( COM(2016)0853 – C8-0479/2016 – 2016/0363(COD) )
(Gewone wetgevingsprocedure: eerste lezing)
Het Europees Parlement,
– gezien het voorstel van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad ( COM(2016)0853 ),
– gezien artikel 294, lid 2, en artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, op grond waarvan het voorstel door de Commissie bij het Parlement is ingediend (C8-0479/2016),
– gezien artikel 294, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
– gezien artikel 59 van zijn Reglement,
– gezien het verslag van de Commissie economische en monetaire zaken ( A8-0302/2017 ),
1. stelt onderstaand standpunt in eerste lezing vast;
2. verzoekt de Commissie om hernieuwde voorlegging aan het Parlement indien zij haar voorstel vervangt, ingrijpend wijzigt of voornemens is het ingrijpend te wijzigen;
3. verzoekt zijn Voorzitter het standpunt van het Parlement te doen toekomen aan de Raad en aan de Commissie alsmede aan de nationale parlementen.
Amendement 1
AMENDEMENTEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT[1]**
op het voorstel van de Commissie
---------------------------------------------------------
RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
tot wijziging van Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de rang van ongedekte schuldinstrumenten in de insolventierangorde
(Voor de EER relevante tekst)
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 114,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
Gezien het advies van de Europese Centrale Bank[2],
Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité[3],
Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure,
Overwegende hetgeen volgt:
(1) De Raad voor financiële stabiliteit (FSB) publiceerde op 9 november 2015 de Total Loss-Absorbing Capacity Termsheet, die door de G-20 werd bekrachtigd in november 2015 (hierna "TLAC-norm"). Doel van de TLAC-norm is ervoor te zorgen dat mondiaal systeemrelevante banken (G-SIB's), die in het regelgevingskader van de Unie als mondiaal systeemrelevante instellingen (MSI's) worden gedefinieerd, de verliesabsorptie- en herkapitalisatiecapaciteit aanhouden die nodig is om ervoor te zorgen dat, bij afwikkeling en onmiddellijk daarna, de kritieke functies kunnen worden voortgezet zonder dat openbare middelen of de financiële stabiliteit in gevaar komen[4]. In haar mededeling van 24 november 2015[5] heeft de Commissie toegezegd dat zij vóór het einde van 2016 een wetgevingsvoorstel zou indienen om ervoor te zorgen dat de TLAC-norm in Unierecht kan worden omgezet binnen de internationaal overeengekomen termijn van 2019.
(2) Voor de invoering van de TLAC-norm in de Unie moet rekening worden gehouden met het bestaande instellingsspecifieke minimumvereiste voor eigen vermogen en in aanmerking komende passiva ("MREL"), dat van toepassing is op alle ▌instellingen ▌als bedoeld in Richtlijn 2014/59/EU van het Europees Parlement en de Raad[6]. Aangezien de TLAC- en MREL-vereisten dezelfde doelstelling nastreven, namelijk te garanderen dat ▌instellingen ▌in de Unie over voldoende verliesabsorptie- en herkapitalisatiecapaciteit beschikken, moeten de twee elementen complementair zijn binnen een gemeenschappelijk kader. Op operationeel vlak stelde de Commissie voor dat het geharmoniseerde minimumniveau van de TLAC-norm voor MSI's ("TLAC-minimumvereiste") in de wetgeving van de Unie zou worden opgenomen door wijziging van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad[7], terwijl de instellingsspecifieke opslagfactor voor MSI's en het instellingsspecifieke vereiste voor niet-MSI's zouden worden gerealiseerd door middel van gerichte wijzigingen van Richtlijn 2014/59/EU en Verordening (EU) nr. 806/2014 van het Europees Parlement en de Raad[8]. De desbetreffende bepalingen van deze richtlijn met betrekking tot de rang van ongedekte schuldinstrumenten in de insolventierangorde zijn complementair met die in de bovengenoemde onderdelen van wetgeving en in Richtlijn 2013/36/EU van het Europees Parlement en de Raad[9].
(3) De lidstaten moeten ervoor zorgen dat ▌instellingen ▌over een toereikende verliesabsorptie- en herkapitalisatiecapaciteit beschikken om een soepele en snelle verliesabsorptie en herkapitalisatie te garanderen onder voorkoming van gevolgen voor de financiële stabiliteit en de belastingbetaler. Dit moet worden bereikt door voortdurende naleving door ▌instellingen ▌van het TLAC-minimumvereiste, dat in Unierecht zal worden omgezet bij wijziging van Verordening (EU) nr. 575/2013, en het vereiste inzake eigen vermogen en in aanmerking komende passiva als vastgesteld in Richtlijn 2014/59/EU.
(4) Krachtens de TLAC-norm, die in het Unierecht zal worden omgezet bij wijziging van Verordening (EU) nr. 575/2013, moeten MSI's voldoen aan het TLAC-minimumvereiste, met bepaalde uitzonderingen, met achtergestelde passiva die bij insolventie in rangorde onder passiva komen die van de TLAC zijn uitgesloten ("achterstellingsverplichting"). Krachtens de TLAC-norm moet achterstelling worden verwezenlijkt door middel van de rechtsgevolgen van een overeenkomst ("contractuele achterstelling"), de wetgeving van een bepaald rechtsgebied ("wettelijke achterstelling") of een bepaalde bedrijfsstructuur ("structurele achterstelling"). Indien Richtlijn 2014/59/EU zulks voorschrijft, moeten onder die richtlijn vallende instellingen aan hun ondernemingsspecifieke vereiste voldoen met achtergestelde passiva, om het risico op juridische betwistingen waarbij schuldeisers zouden aanvoeren dat hun verliezen bij afwikkeling hoger zijn dan de verliezen die zij onder normale insolventieprocedures zouden lijden (beginsel dat geen enkele crediteur slechter af mag zijn), zo klein mogelijk te houden.
(4 bis) Om de markten rechtszekerheid te bieden en de opbouw van de nodige buffers mogelijk te maken, moeten de markten verder tijdig duidelijkheid krijgen over de criteria waaraan instrumenten moeten voldoen om als TLAC- of MREL-passiva te worden erkend.
(4 ter) Teneinde de plannings- en rechtszekerheid voor de markten en de afzonderlijke instellingen te waarborgen, alsook voor de totstandbrenging van een gelijk speelveld tussen instellingen te zorgen, is het nodig, in overeenstemming met de bestaande nationale wetgeving, een regeling in te voeren voor de toelaatbaarheid van schuldbewijzen die zijn uitgegeven vóór de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn.
(4 quater) Teneinde tekortkomingen te vermijden en een gelijk speelveld tussen instellingen te garanderen is het nodig te voorzien in een "grandfathering" van de toelaatbaarheid van die instrumenten die zijn uitgegeven vóór de inwerkingtreding van de toelaatbaarheidscriteria.
(5) Een aantal lidstaten heeft de rangorde bij insolventie van ongedekte schuld van hogere rang in zijn nationale insolventierecht gewijzigd, of is daar momenteel mee bezig, om hun ▌instellingen ▌in staat te stellen op efficiëntere wijze te voldoen aan het achterstellingsvereiste en aldus afwikkeling te vergemakkelijken.
(6) De tot dusver vastgestelde nationale voorschriften lopen sterk uiteen. Het ontbreken van geharmoniseerde regels van de Unie leidt tot onzekerheid voor uitgevende ▌instellingen ▌en investeerders en maakt de toepassing van het instrument van bail-in voor grensoverschrijdende instellingen ingewikkelder. Dit brengt ook verstoringen van de concurrentie op de interne markt mee aangezien de kosten voor ▌instellingen ▌om te voldoen aan het achterstellingsvereiste ▌en de kosten die beleggers op zich nemen bij de aankoop van door ▌instellingen ▌uitgegeven schuldinstrumenten, aanzienlijk kunnen verschillen in de Unie.
(7) In haar verslag over de bankenunie riep het Europees Parlement de Commissie op voorstellen in te dienen om de juridische risico's van claims op basis van het beginsel dat geen enkele crediteur slechter af mag zijn, verder terug te dringen, en in zijn conclusies van 17 juni 2016[10] verzoekt de Raad de Commissie te komen met een voorstel voor een gemeenschappelijke aanpak van de bankcrediteurenrangorde met het oog op meer rechtszekerheid in geval van afwikkeling.
(8) Het is dan ook noodzakelijk de grote belemmeringen voor de werking van de interne markt uit de weg te ruimen, de verstoringen van de mededinging ten gevolge van het ontbreken van geharmoniseerde Unieregels over de rangorde van schuldenaars van banken te voorkomen en ervoor te zorgen dat dergelijke belemmeringen en verstoringen zich in de toekomst niet meer voordoen. Derhalve moet als passende rechtsgrondslag voor deze richtlijn artikel 114 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) gelden, zoals geïnterpreteerd in overeenstemming met de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie.
(9) Om de kosten van kredietinstellingen en beleggingsondernemingen voor de naleving van het achterstellingsvereiste en eventuele negatieve gevolgen voor hun financieringskosten tot een minimum te beperken, moet deze richtlijn de lidstaten de mogelijkheid bieden de bestaande categorie te behouden van ongedekte schuld van hogere rangorde die onder schuldinstrumenten de hoogste rang bij insolventie heeft en voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen minder duur is om uit te geven dan andere achtergestelde passiva. Niettemin worden de lidstaten ertoe verplicht een nieuwe activacategorie "niet-preferente" schuld van hogere rangorde te creëren die bij afwikkeling voor bail-in alleen in aanmerking mag worden genomen na andere kapitaalinstrumenten, maar voor andere passiva van hogere rang. Kredietinstellingen en beleggingsondernemingen moeten de vrijheid behouden om schuld uit te geven in beide categorieën, maar alleen de "niet-preferente" categorie met een hogere rangorde moet kunnen worden aangewend om te voldoen aan het achterstellingsvereiste van Verordening (EU) nr. 575/2013 en Richtlijn 2014/59/EU. Dit moet het voor kredietinstellingen en beleggingsondernemingen mogelijk maken om voor hun financiering of om andere operationele redenen gebruik te maken van de minst dure schuld van hogere rangorde wanneer zij de nieuwe "niet-preferente" categorie van hogere rangorde uitgeven voor naleving van de achterstellingsvereiste.
(10) Om te garanderen dat de nieuwe categorie van "niet-preferente" schuldinstrumenten van hogere rangorde aan de toelaatbaarheidscriteria zoals uiteengezet in de TLAC-norm en vastgelegd in Richtlijn 2014/59/EU voldoet, en zo meer rechtszekerheid biedt, moeten de lidstaten ervoor zorgen dat die schuldinstrumenten geen derivaten zijn en geen verankerde derivaten bevatten, en dat de desbetreffende contractuele documentatie met betrekking tot de uitgifte ervan en, in voorkomend geval, het prospectus, uitdrukkelijk melding maakt van de lagere rangorde die zij innemen in een normale insolventieprocedure. Deze richtlijn mag geen afbreuk doen aan mogelijke plichten krachtens nationaal recht tot registratie van schuldinstrumenten in het ondernemingsregister voor passiva van de uitgevende instelling, dit met het oog op vervulling van de voorwaarden voor niet-preferente schuldinstrumenten van hogere rangorde als bedoeld in deze richtlijn.
(11) Om de rechtszekerheid voor investeerders te verhogen moeten de lidstaten ervoor zorgen dat gewone schuldinstrumenten van hogere rangorde en andere ongedekte gewone passiva van hogere rangorde dan schuldinstrumenten in hun nationale insolventiewetten een hogere prioriteit in rang krijgen dan de nieuwe categorie van "niet-preferente" schuldinstrumenten van hogere rangorde. De lidstaten moeten er ook voor zorgen dat de nieuwe categorie van "niet-preferente" schuldinstrumenten van hogere rangorde een hogere prioritaire rang krijgt dan die van eigenvermogensinstrumenten en andere achtergestelde passiva ▌.
(12) Aangezien de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk geharmoniseerde regels voor de insolventierangorde van ongedekte schuldinstrumenten vaststellen voor de toepassing van het rechtskader inzake herstel en afwikkeling van de Unie, met name met het oog op een geloofwaardige bail-in-regeling, niet voldoende door de lidstaten alleen kan worden verwezenlijkt en derhalve, gezien de omvang van de maatregelen, beter op het niveau van de Unie kan worden verwezenlijkt, kan de Unie overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. Deze richtlijn moet met name andere mogelijkheden onverlet laten om aan het achterstellingsvereiste uit de TLAC-norm te voldoen.
(13) Het verdient aanbeveling dat de wijzigingen in Richtlijn 2014/59/EU overeenkomstig deze richtlijn worden toegepast op ongedekte vorderingen die voortvloeien uit schuldinstrumenten die zijn uitgegeven op of na de datum van toepassing van deze richtlijn ▌. Omwille van de rechtszekerheid en om de overgangskosten zoveel mogelijk te beperken, moeten de lidstaten ervoor zorgen dat de rangorde bij insolventie van alle uitstaande ongedekte vorderingen die voortvloeien uit schuldinstrumenten die instellingen vóór die datum hebben uitgegeven, wordt geregeld door de wetgeving van de lidstaat zoals deze is vastgesteld op 31 december 2016. Voor zover bepaalde nationale wetten zoals vastgesteld op 31 december 2016 reeds beoogden instellingen de mogelijkheid te geven om achtergestelde passiva uit te geven, kunnen alle of een deel van de uitstaande ongedekte vorderingen die voortvloeien uit schuldinstrumenten die zijn uitgegeven vóór de datum van toepassing van deze richtlijn, bij insolventie dezelfde rangorde hebben als de "niet-preferente" schuldinstrumenten van hogere rangorde die onder de voorwaarden van deze richtlijn zijn uitgegeven. Daarnaast moeten de lidstaten, na 31 december 2016 en vóór de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn, hun nationale wetgeving betreffende de rangorde in een normale insolventieprocedure van ongedekte vorderingen die voortvloeien uit schuldinstrumenten die zijn uitgegeven na de datum van toepassing van die wetten, kunnen aanpassen om te voldoen aan de in deze richtlijn neergelegde voorwaarden. In dat geval mogen alleen de ongedekte vorderingen die voortvloeien uit de schuldinstrumenten die vóór de toepassing van die nieuwe nationale wetten zijn uitgegeven, blijven vallen onder de wetten van de lidstaten zoals vastgesteld op 31 december 2016.
(13 bis) Deze richtlijn mag de lidstaten niet beletten om te bepalen dat deze richtlijn van toepassing moet blijven wanneer de uitgevende entiteiten niet langer onderworpen zijn aan het afwikkelingskader van de Unie vanwege met name desinvestering van hun krediet of investeringsactiviteiten met een derde.
(13 ter) Deze richtlijn harmoniseert de rangorde volgens de normale insolventieprocedure van ongedekte vorderingen die voortvloeien uit schuldinstrumenten, en heeft geen betrekking op de rang van deposito's bij insolventie buiten de bestaande toepasselijke bepalingen van Richtlijn 2014/59/EU. Deze richtlijn doet derhalve geen afbreuk aan de nationale wetten van de lidstaten betreffende de normale insolventieprocedure die betrekking hebben op de rang van deposito's bij insolventie die niet zijn geharmoniseerd door Richtlijn 2014/59/EU, ongeacht de rang van deposito's in de insolventieprocedure en hun data.
(13 quater) Deze richtlijn harmoniseert de rangorde volgens de normale insolventieprocedure van ongedekte vorderingen die voortvloeien uit schuldinstrumenten, en heeft geen betrekking op de rang van deposito's bij insolventie buiten de bestaande toepasselijke bepalingen van Richtlijn 2014/59/EU. Deze richtlijn doet derhalve geen afbreuk aan de nationale wetten van de lidstaten betreffende de normale insolventieprocedure die betrekking hebben op de rang van deposito's bij insolventie die niet zijn geharmoniseerd door Richtlijn 2014/59/EU. Uiterlijk... [drie jaar na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn] evalueert de Commissie de toepassing van Richtlijn 2014/59/EG met betrekking tot de rang van deposito's bij insolventie en beraadt zij zich met name over de noodzaak van eventuele verdere wijzigingen daarvan.
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Wijzigingen van Richtlijn 2014/59/EU
-1. In artikel 2, lid 1, wordt punt 48 vervangen door:
"(48) "schuldinstrumenten":
i) voor de toepassing van artikel 63, lid 1, onder g) en j), obligaties en andere vormen van overdraagbare schuld, instrumenten die een schuld creëren of erkennen en instrumenten die recht geven op het verwerven van schuldinstrumenten; en
ii) voor de toepassing van artikel 108, obligaties en andere vormen van overdraagbare schuld en instrumenten die een schuld creëren of erkennen."
▌
1 bis. In artikel 108 wordt de titel vervangen door:
"Rang ▌in de insolventierangorde"
1 ter. In artikel 108 wordt alinea 1 vervangen door:
“1. De lidstaten dragen er zorg voor dat in hun nationale, op gewone insolventieprocedures toepasselijk recht:
a) de volgende onderdelen een gelijke rangorde hebben die voorrang heeft op vorderingen van gewone concurrente ▌schuldeisers:
i) het gedeelte van in aanmerking komende deposito's afkomstig van natuurlijke personen en van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen dat het in artikel 6 van Richtlijn 2014/49/EU bepaalde dekkingsniveau overschrijdt;
ii) deposito's afkomstig van natuurlijke personen en van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen die in aanmerking komende deposito's zouden zijn indien zij niet waren verricht in zich buiten de Unie bevindende bijkantoren van in de Unie gevestigde instellingen.
b) de volgende onderdelen een gelijke rangorde hebben die voorrang heeft op de onder a) bepaalde rangorde en de rangorde van alle andere gewone ongedekte passiva:
i) gedekte deposito's;
ii) depositogarantiestelsels die middels subrogatie in de rechten en verplichtingen van de gedekte deposanten getreden zijn, bij insolventie."
2. Aan artikel 108 worden de volgende leden toegevoegd:
"2. De lidstaten dragen er zorg voor dat ten aanzien van de entiteiten bedoeld in de punten a), b), c) en d) van artikel 1, lid 1, gewone ongedekte vorderingen in hun nationale op gewone insolventieprocedures toepasselijke recht een hogere rangorde hebben dan die van ongedekte vorderingen die voortvloeien uit schuldinstrumenten welke aan de volgende voorwaarden voldoen:
a) de initiële contractuele looptijd van schuldinstrumenten bedraagt ten minste één jaar;
b) zij bevatten geen verankerde derivaten en zijn zelf geen derivaten;
c) de desbetreffende contractuele documentatie en, in voorkomend geval, het prospectus met betrekking tot de uitgifte ervan vermelden uitdrukkelijk de lagere rangorde op grond van dit lid.
3. De lidstaten dragen er zorg voor dat ▌ongedekte vorderingen die voortvloeien uit schuldinstrumenten die aan de voorwaarden in lid 2, punten a), b) en c), voldoen, in hun nationale op gewone insolventieprocedures toepasselijke recht een hogere rangorde hebben dan die van vorderingen die voortvloeien uit de instrumenten bedoeld in de punten a) tot en met d) van artikel 48, lid 1.
4. Onverminderd de leden 4 bis en 4 ter dragen de lidstaten er zorg voor dat hun nationale op gewone insolventieprocedures toepasselijke recht zoals vastgesteld op [31 december 2016], van toepassing is op de rang in gewone insolventieprocedures van ongedekte vorderingen die voortvloeien uit schuldinstrumenten uitgegeven door entiteiten bedoeld in de punten a), b), c) en d) van artikel 1, lid 1, vóór de datum van inwerkingtreding van maatregelen krachtens nationaal recht tot omzetting van [deze richtlijn ▌].
4 bis. De EBA ontwikkelt ontwerpen van technische reguleringsnormen waarin de in lid 2, onder b), genoemde verankerde derivaten worden gespecificeerd.
De EBA dient deze ontwerpen van technische reguleringsnormen uiterlijk [zes maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn in bij de Commissie].
De Commissie is bevoegd deze richtlijn aan te vullen door de in de eerste alinea bedoelde technische reguleringsnormen overeenkomstig de artikelen 10 t/m 14 van Verordening (EU) nr. 1093/2010 vast te stellen.
4 ter. Indien een lidstaat, na 31 december 2016 en voor [de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn], een nationale wet heeft vastgesteld met betrekking tot de rang in normale insolventieprocedures van ongedekte vorderingen die voortvloeien uit schuldinstrumenten die zijn uitgegeven na de datum van toepassing van die nationale wet, geldt lid 4 van dit artikel niet voor vorderingen die voortvloeien uit schuldinstrumenten die zijn uitgegeven na de datum van inwerkingtreding van die nationale wet, mits aan elk van de volgende voorwaarden wordt voldaan:
a) die nationale wet bepaalt dat ten aanzien van de entiteiten bedoeld in artikel 1, lid 1, onder a), b), c) en d), gewone ongedekte vorderingen in normale insolventieprocedures een hogere rang hebben dan die van ongedekte vorderingen die voortvloeien uit schuldinstrumenten welke aan de volgende voorwaarden voldoen:
i) de initiële contractuele looptijd van schuldinstrumenten bedraagt ten minste één jaar;
ii) de schuldinstrumenten bevatten geen verankerde derivaten en zijn zelf geen derivaten; en
iii) de desbetreffende contractuele documentatie en, in voorkomend geval, het prospectus met betrekking tot de uitgifte ervan uitdrukkelijk melding maken van de lagere rang op grond van de toepasselijke wet;
b) die nationale wet bepaalt dat ongedekte vorderingen die voortvloeien uit schuldinstrumenten die aan de voorwaarden bedoeld onder a) van dit lid voldoen, in normale insolventieprocedures een hogere rang hebben dan die van vorderingen die voortvloeien uit de instrumenten bedoeld in artikel 48, lid 1, onder a) t/m d).
Op de [datum van inwerkingtreding van de maatregelen krachtens nationaal recht tot omzetting van deze richtlijn] hebben de ongedekte vorderingen die voortvloeien uit schuldinstrumenten als bedoeld onder b), dezelfde rangorde als die bedoeld in lid 2, onder a), b) en c), en lid 3.
4 quater. Lidstaten die vóór 31 december 2016 een nationale wet met betrekking tot normale insolventieprocedures hebben vastgesteld waarbij ongedekte vorderingen die voortvloeien uit schuldinstrumenten die zijn uitgegeven door entiteiten als bedoeld in artikel 1, lid 1, punten a), b), c) en d), worden gesplitst in twee of meer verschillende rangorden, of waarbij de rangorde van ongedekte vorderingen die voortvloeien uit dergelijke schuldinstrumenten, wordt gewijzigd met betrekking tot alle andere gewone ongedekte vorderingen van dezelfde rang, kunnen bepalen dat schuldinstrumenten met de laagste rangorde tussen deze gewone ongedekte vorderingen dezelfde rangorde hebben als die van vorderingen die voldoen aan de voorwaarden als bedoeld in lid 2, punten a), b) en c), en lid 3."
Artikel 2
Omzetting
1. De lidstaten doen uiterlijk ... [12 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn] de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden die nodig zijn om aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de tekst van die bepalingen onverwijld mee aan de Commissie.
De lidstaten passen die maatregelen toe met ingang van de datum van inwerkingtreding ervan in hun nationaal recht, hetgeen niet later plaatsvindt dan ... [12 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn].
2. Wanneer de lidstaten de in lid 1 bedoelde bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële bekendmaking ervan. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
2 bis. Lid 2 is niet van toepassing indien nationale maatregelen van lidstaten die reeds van kracht waren voor de inwerkingtreding van deze richtlijn, aan deze richtlijn voldoen. De lidstaten stellen de Commissie in dat geval daarvan in kennis.
3. De lidstaten delen de Commissie en de EBA tekst van de belangrijkste maatregelen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
Artikel 2 bis
Toetsing
Uiterlijk... [drie jaar na de datum van inwerkingtreding van deze richtlijn] evalueert de Commissie de toepassing van artikel 108, lid 1, van Richtlijn 2014/59/EU. De Commissie beraadt zich met name over de noodzaak van eventuele verdere wijzigingen met betrekking tot de rang van deposito's bij insolventie. De Commissie legt hierover een verslag voor aan het Europees Parlement en de Raad.
Artikel 3
Inwerkingtreding
Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Artikel 4
Adressaten
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.
Gedaan te Brussel,
Voor het Europees Parlement Voor de Raad
De Voorzitter De Voorzitter
PROCEDURE VAN DE BEVOEGDE COMMISSIE
Titel | Indeling van ongedekte schuldinstrumenten in de rangorde van schuldvorderingen bij insolvabiliteit | |||
Document- en procedurenummers | COM(2016)0853 – C8-0479/2016 – 2016/0363(COD) | |||
Datum indiening bij EP | 23.11.2016 |
|
|
|
Commissie ten principale Datum bekendmaking | ECON 16.1.2017 |
|
|
|
Medeadviserende commissies Datum bekendmaking | BUDG 16.1.2017 | JURI 16.1.2017 |
|
|
Geen advies Datum besluit | BUDG 8.12.2016 | JURI 31.1.2017 |
|
|
Rapporteurs Datum benoeming | Gunnar Hökmark 24.11.2016 |
|
|
|
Behandeling in de commissie | 28.2.2017 | 25.4.2017 | 3.5.2017 | 11.7.2017 |
| 25.9.2017 |
|
|
|
Datum goedkeuring | 10.10.2017 |
|
|
|
Uitslag eindstemming | +: –: 0: | 48 6 0 | ||
Bij de eindstemming aanwezige leden | Burkhard Balz, Pervenche Berès, Udo Bullmann, Thierry Cornillet, Esther de Lange, Fabio De Masi, Markus Ferber, Jonás Fernández, Neena Gill, Roberto Gualtieri, Brian Hayes, Gunnar Hökmark, Danuta Maria Hübner, Cătălin Sorin Ivan, Petr Ježek, Barbara Kappel, Wajid Khan, Georgios Kyrtsos, Werner Langen, Sander Loones, Olle Ludvigsson, Ivana Maletić, Fulvio Martusciello, Marisa Matias, Gabriel Mato, Costas Mavrides, Bernard Monot, Luděk Niedermayer, Stanisław Ożóg, Sirpa Pietikäinen, Pirkko Ruohonen-Lerner, Anne Sander, Alfred Sant, Molly Scott Cato, Pedro Silva Pereira, Peter Simon, Theodor Dumitru Stolojan, Kay Swinburne, Ernest Urtasun, Marco Valli, Tom Vandenkendelaere, Miguel Viegas, Jakob von Weizsäcker, Marco Zanni | |||
Bij de eindstemming aanwezige vaste plaatsvervangers | Alain Cadec, Andrea Cozzolino, Ashley Fox, Doru-Claudian Frunzulică, Sophia in ‘t Veld, Thomas Mann, Luigi Morgano, Michel Reimon, Lieve Wierinck | |||
Bij de eindstemming aanwezige plaatsvervangers (art. 200, lid 2) | Judith Sargentini | |||
Datum indiening | 13.10.2017 | |||
HOOFDELIJKE EINDSTEMMING
IN DE BEVOEGDE COMMISSIE
48 | + |
ALDE | Thierry Cornillet, Sophia in ‘t Veld, Petr Ježek, Lieve Wierinck |
ECR | Ashley Fox, Sander Loones, Stanisław Ożóg, Pirkko Ruohonen-Lerner, Kay Swinburne, |
ENF | Barbara Kappel |
PPE | Burkhard Balz, Alain Cadec, Markus Ferber, Brian Hayes, Gunnar Hökmark, Danuta Maria Hübner, Georgios Kyrtsos, Werner Langen, Ivana Maletić, Thomas Mann, Fulvio Martusciello, Gabriel Mato, Luděk Niedermayer, Sirpa Pietikäinen, Anne Sander, Theodor Dumitru Stolojan, Tom Vandenkendelaere, Esther de Lange |
S&D | Pervenche Berès, Udo Bullmann, Andrea Cozzolino, Jonás Fernández, Doru-Claudian Frunzulică, Neena Gill, Roberto Gualtieri, Cătălin Sorin Ivan, Wajid Khan, Olle Ludvigsson, Costas Mavrides, Luigi Morgano, Alfred Sant, Pedro Silva Pereira, Peter Simon, Jakob von Weizsäcker |
VERTS/ALE | Michel Reimon, Judith Sargentini, Molly Scott Cato, Ernest Urtasun |
6 | - |
EFDD | Marco Valli |
ENF | Bernard Monot, Marco Zanni |
GUE/NGL | Fabio De Masi, Marisa Matias, Miguel Viegas |
0 | 0 |
|
|
Verklaring van de gebruikte tekens:
+ : voor
- : tegen
0 : onthouding